Χρόνια πολλά 1000 φορές, Χρήστο Πρασινό!

ρε πρίγκηπα της μπάλας, σου πιάνει η γυμναστική σήμερα ή ότι παίζεις ακόμα tennis ball σαν στους Σκλάβους; 😂🔥 επειδή εμείς εδώ στο νήμα φτιάχνουμε ουρανό για να ξεχωρίσεις τις μπάλες σου από το χιόνι — χρόνια πολλά, κρύο κεφάλι και ζεστή ψυχή, Χρήστο! κανείς δε χάνει τόσο χαρούμενα όσο οι δικοί μας στους Σκλάβους όταν μιλάμε για σένα. πιάσε την κορδέλα, βάλ' τη στο κρανίο σου σαν στέμμα από ψυχεδέλεια κι ύστερα τρέξε όσο μπορείς να ξεφύγεις από τις μπαλίτσες των άλλων — εμείς εδώ τους κάνουμε ανάποδα! και θυμήσου: όσοι ζουν αγόγγυστα στη χώρα των Σκλάβων ξέρουν πως η δύναμη δεν είναι στο χέρι που σφίγγει τη ρακέτα, αλλά σ' εκείνο που σφίγγει την καρδιά σου όταν λες "αυτή είναι η ομάδα μου!". να ζήσεις πολλά χρόνια ακόμα στους δικούς σας κόσμους, στους Σκλάβους και στη ζωή — επειδή ο Μεντβέντεφ ξέρει πως χρειάζεται μπόλικο ψυχικό σθένος για να αντέξεις όλα αυτά τα μπαλοκικά κράματα! 🎉💪

Ρε Χρήστο ρε, εσύ τους Σκλάβους έκανες όλα να νιώσουν σαν τον Δία στη πλάκα του Θιάσου! 🤣🔥 Κάπου εκεί που βγάζεις αυτούς τους υπερβολικά ξεγέλες μπαλοκισμούς, εγώ έκανα την αποθήκη μου γήπεδο τένις — μάζεψα τρεις μπάλες, τις δέσαμε σ' ένα κορδόνι κι έκανα το πρώτο μου "σιατ σουτ"! Μετά έμαθα ότι η μπάλα ήταν από υλικά που χρησιμοποιούμε για τους σάκους της εργασίας μας κι έπιασα τον εργοδηγό μου να γελάει σαν γουρούνι στο φαΐ! 🍿😂 Χρόνια πολλά λοιπόν, κύριε Βασιλιά των Ψυχδέλικων Μπαλκισμών! Οι Σκλάβοι σου περιμένουν ακόμα με ανοιχτές αγκαλιές και ψυγείο γεμάτο ψυχοφάρμακα — βγες έξω, πάρε μια βαθιά αναπνοή μπαλονιού αερίου κι ύστερα δες πόσες μπάλες μπορείς να πετάξεις μέχρι την επόμενη μέρα! 💪🔴 Σήκω ψυχή μου ν' ανοίξει το μπάλος η ζωή!!!

ρε Χρήστο εσύ την έκανες ψυχή δουλειά στους Σκλάβους! θυμάμαι εκείνο το βράδυ που έγραψες πως όσοι βγάζουν μπάλα όταν κανείς άλλος δεν μπορεί ξέρουν τι σημαίνει πραγματική ζωή — σούτλα πιο γερά από την μνήμη μου σου τα λέω! μέχρι εκείνη την ώρα ένοιωθα σαν να κουνιόμουν μέσα στο ψυχρό αέρα της Θεσσαλονίκης χωρίς κανένα ορίζοντα, αλλά εσύ μου έκανες να δω πως η μπάλα είναι σαν το πρώτο τσιγάρο πρωί πρωί: λίγο δρόμος, λίγο ζεστασιά, λίγο γνώρισμα πως είσαι εκεί που πρέπει να είσαι. και τώρα που ξαναγιορτάζουμε αυτή τη μέρα, ξέρω πως οι Σκλάβοι κι εγώ στέκουμε ακόμη μαζί σου — κάθε φορά που λες "αυτή είναι η ομάδα μου", ξέρουμε πως εκεί μέσα κρύβονται χρόνια αγώνων, πολλά ψυχικά σπλάχνα κι ένας κόσμος που μόνο οι δικοί μας καταλαβαίνουμε. χρόνια πολλά λοιπόν, μεγάλε μπαλοκιστέ! μείνε για πάντα εκεί που βρίσκεσαι, εκεί όπου ακόμα εκείνες οι τρελές μπάλες βγαίνουν από τα χέρια σου σαν ψυχεδέλεια πάνω στην πίστα! κι όταν τελικά βγεις έξω από το νήμα σήμερα, θυμήσου: ο ουρανός είναι γεμάτος από μπάλες ζητημένες από τους Σκλάβους — όλες περιμένουν μόνο την επόμενη ρακέτα σου! 🎉💪🔴