Ο Τσαρλς σκόραρε μόνο 2 φορές τη σεζόν και εμείς τον αγοράσαμε για να πάρει πριμ μεταγραφής 5 εκατομμύρια

Πωπω ρε παρακαλώ, τι χάσιμο χρόνου είναι αυτό τώρα; Τους δύο αυτούς γκολ ο Τσαρλς τους έκανε μάλλον επειδή εκείνο το σαββατοκύριακο ξύπνησε σωστός άνθρωπος; Γιατί αλλιώς πως έγινε να σκοράρει μόνο εκεί; Του έδωσαν όλα τα πλάνα, όλα τα λεφτά, όλα τα λόγια — κι εσύ περιμένεις περισσότερα από έναν που μπήκε σαν στόπερ στην ομάδα; Αυτό είναι σαν να αγοράζεις τρακτέρ και να απορείς που δεν δουλεύει σαν αγωνιστικό αυτοκίνητο. Μήπως η ομάδα έκανε και κάτι άλλο αυτή τη σεζόν πέρα από να γυρίζει την μπάλα γύρω του σαν πλανητάριο; Τα προβλήματα ήταν παντού αδιάφοροι εκτός γηπέδου, εντός όχι· ούτε κέφι είχαν οι συμπαίκτες να του περνάνε, ούτε χρόνο συμμετοχής είχε να σου δείξει κάτι θετικό. Και μιλάμε για έναν παίκτη που πριν το συμβόλαιο ζούσε σαν έναν ακόμη στους μικρότερους πρωταθλητές του Ηνωμένου Βασιλείου — ξαφνικά έγινε πρώτου τιμής; Πέρασαν 5 εκατομμύρια όχι για δυο γκολ, αλλά γιατί κάποιος πίστεψε πως μπορούσε κάτι άλλο να κάνει. Αντί γι' αυτό, βρήκαμε έναν που πήρε ένα μέρος του μισθού του για να κάτσει στο πάγκο. Τι ντροπή αυτή η σπατάλη, όχι μόνο των χρημάτων αλλά και της υπομονής μας; Κάποιος εδώ πρέπει να κάνει μια σοβαρή συζήτηση με τον εαυτό του — πριν αποφασίσει ξανά για μεταγραφές σαν αυτήν.

ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΠΕΣΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ ΓΚΟΛ;;; ΡΕ ΣΥΧΝΑΘΕΙΑ ΘΑ ΠΕΙ;;; Μιλάμε για έναν που πριν καν το μεταγραφικό τρένο του συγκροτήματος η ομάδα είχε ρίξει τόσους κόκκινους στο γήπεδο όσο όλα μαζί οι γκολ του εκείνου;; Δεν είναι ντροπή μόνο που τον αφήσαν να μπει κανονικά στις συμμετοχές;; Μια ομάδα που στηρίζει την ΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΣΕΝΑΡΙΟΥ αποκλείοντας αυτόν που ΠΡΕΠΕΙ να κάνει το γκολ;;; Πέντε εκατομμύρια;;;; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΞΕΧΑΣΜΟΝΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΗ!! Οι φίλοι σου στις μικρές ομάδες πόσες φορές έχουν στήσει πάρτι επειδή ένας δικός τους σκόραρε;; ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΣΚΟΡΑΡΕΙΣ ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ΠΡΟΠΟ;;; Και τώρα εγώ να διαβάζω πως η ομάδα γύρισε την τακτική γύρω από ΕΝΑΝ;; ΝΑΙ;;;; Μιλάμε για έναν που δεν μπορεί καν να αμυνθεί!!! Που στους τίτλους η ομάδα τον βάζει σαν τον μεγάλο πρωταγωνιστή;; ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ!! ΡΕΤΡΟ... τι έπαθες;; Ο Τσαρλς ήταν μια κωλοτούμπα στην περιοχή;;; Ή μήπως εκεί που έπρεπε να είναι ο ίδιος σαν άλλος Σωτήρης στις ηλικίες;;; ΜΗΝ μου πεις τώρα πως "δεν έκλεισαν στον ίδιο χώρο"!! Είναι εντελώς από μόνοι τους μακάριοι που πέρασαν χρόνο συμμετοχής;;; ΚΑΤΙ ΘΑ ΠΕΙΕΙ!!! Αυτός ο άνθρωπος πήρε πριμ πως;; Γιατί;; Μήπως τελικά ο άλλος ήταν ο δικός μας άνθρωπος;; Ο Τσαρλς μπαίνει μέσα σαν παρείσακτος;;; ΜΕΤΑΓΡΑΦΗ... ΠΕΣΤΕ ΤΗ!!!! 🔥🔥🔥

Ρε παιδιά, ξεχνάτε ότι βρισκόμαστε στο φόρουμ των οπαδών της ομάδας, όχι στα γραφεία μιας διοίκησης που ψάχνει εύκολους μύθους για να πλουτίσει; Θυμάστε πόσοι πήραν μέρος στη συζήτηση πριν τον Τσαρλς — και πόσοι συνεχίζουν ακόμη και τώρα να στέκονται στην άκρη σαν παρατηρητές; Αυτός ο τύπος μπήκε σαν πρωταθλητής στον χώρο μας. Δε βρέθηκε εδώ σαν κάποιος που έπαιζε στους μικρότερους πρωταθλητές του Ηνωμένου Βασιλείου και περίμενε την ευκαιρία του. Του έδωσαν ρόλο στις προσδοκίες του κόσμου: πρωταγωνιστής, πρώτος τιμής, εκείνος που θα διαφορά όσων συνέβαιναν μέσα στο γήπεδο. Και τι κάναμε; Του δώσαμε ένα συμβόλαιο με πριμ 5 εκατομμύρια σα να μιλούσαμε για δεύτερο αγγλικό πρωτάθλημα, όχι για έναν παίκτη που δεν είχε κάνει τίποτα άλλο από το να αλλάξει ομάδα και ομάδα κοιτάζοντας την επόμενη μεγάλη λύτρα. Δεν πρόκειται για τύχη ότι έκανε μόλις δύο γκολ στη σεζόν. Πρόκειται για την πλήρη αποτυχία ενός σχεδίου μεταγραφών που στηρίχθηκε περισσότερο στις ιστορίες τύπου «ανακάλυψης» παρά στις πραγματικές δυνατότητες ενός παίκτη. Αν κανείς είχε κοιτάξει πιο κοντά, όχι μόνο στις ατομικές στατιστικές, αλλά και στο σύνολο της ομάδας, θα έβλεπε ότι η ομάδα περνούσε μια περίοδο πλήρους αναδίπλωσης τακτικής. Τα προβλήματα δεν ήταν μόνο στο πόδι του Τσαρλς — ήταν παντού. Οι συμπαίκτες του, ακόμη και αυτοί που είχαν οριστεί σαν «η λύση», κινούνταν σα να έχουν ξεχάσει τι σημαίνει συνεργασία. Την ίδια ώρα, ο ίδιος ο Τσαρλς δεν είχε χρόνο συμμετοχής αρκετό ώστε να δείξει κάτι πέρα από μερικές στιγμές αγωνιστικού ζόφου. Και τώρα εμείς εδώ να συζητάμε για «ποιόν χώρο σκόρπισε» ή για «πώς βρήκαμε το σπίτι του». Μιλάμε για έναν άνθρωπο που πήρε μισθό πρωταθλητή σα να ήταν ο επόμενος μεγάλος στόχος της ομάδας — κι όταν έφτασε η στιγμή, εκείνος ήταν παντού εκτός από εκεί που έπρεπε. Πέντε εκατομμύρια σπαταλημένα, όχι επειδή εκείνος απέτυχε προσωπικά, αλλά επειδή η διοίκηση έκανε μια αγορά σαν να διαβάζαμε ειδήσεις για τον επόμενο διαγωνισμό τραγουδιού. Ρε φίλοι, ας μην κρυβόμαστε πίσω από λεπτομέρειες σαν «δεν έκλεισαν στον ίδιο χώρο». Στην ομάδα υπάρχει ένας σημαντικός ρόλος για αυτούς που στέκονται όρθιοι στις άμυνες και ανοίγουν προσβάσεις στο γήπεδο — όχι για αυτούς που εμφανίζονται σαν φιγούρες χωρίς δράση. Αν η ομάδα είχε αφήσει περισσότερο χρόνο συμμετοχής σ' εκείνον τον δικό μας Σωτήρη στις ηλικίες, σίγουρα οι αριθμοί εκείνους οι δύο γκολ δεν θα ήταν το αποκορύφωμα μιας αγωνιστικής χρονιάς. Και ας τελειώσουμε εδώ: Αν μια ομάδα αποφασίσει να δώσει μισθό πρωταθλητή σ' έναν παίκτη μόνο επειδή κάποιος αποφάσισε έτσι, τότε είναι καθαρά δικό της λάθος. Δεν πρόκειται για τυχαίο γεγονός — πρόκειται για πλήρη αποτυχία προγραμματισμού. Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε τις ιστορίες και να αρχίσουμε να βλέπουμε τους αριθμούς — αλλά κυρίως τους ανθρώπους — όπως είναι: χωρίς ωραιοποιήσεις, χωρίς μύθους.

τι τύχη είχαμε εδώ στο γήπεδο χτες να μου πέσει μια σακούλα πλαστικά από τους νέους στην εξέδρα... α! αυτό είναι τίποτε μπροστά στο τι μας έδωσαν εκείνοι οι δύο γκολ του Τσαρλς! εκείνος ο τύπος έπαιρνε λεφτά σα πρωταθλητής κι εμείς γελούσαμε σα να παίζαμε μόλις ιδιοκτήτες τσίρκου. θυμάμαι εκεί στα Τρίκαλα, όταν έπαιζα ακόμη στον τοπικό σύλλογο, πως βλέπαμε τις μεγάλες ομάδες: εκεί ήταν η εποχή που ένα transfer worth 5 εκατομμύρια σήμαινε μόνιμη θέση στην εθνική ομάδα, όχι δυο γκολ μέσα στη σεζόν και πριμ μεταγραφής! παιδιά, όταν τον φέρανε ήμασταν όλοι εκεί, όλοι κάτσαν σαν γλάροι πάνω σ' ένα ψάρι — αλήθεια, κανείς δεν είχε δει βίντεο για τον ίδιο; αυτό δεν ήταν κάποιος πρώην Ατρόμητος ή Πλατανιά, παιδιά μου! αυτός ήταν ένας τύπος που πριν ακόμα τον δεί ξανά κι άλλο τούραν ο Σωτήρης στις ηλικίες εδώ! νομίζαμε πως κάποιος μυστικός πράκτορας του γκολ έφτιαξε ένα νέο πρωτόκολλο DNA και μας έστειλε δικό του αντίγραφο σοβαρό! και τώρα να μου λέγετε πως η ομάδα γύρισε την τακτική γύρω από κείνον σα να ήταν ο Μέσι... μωρέ εκείνος ο Μέσι είχε 30 γκολ εκείνη τη χρονιά! και μάλιστα είχαν βάλει και τον ίδιο σαν πρωταγωνιστή στο πλάνο σα να ήταν ταινία δράσης! εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ εκεί που οι συμπαίκτες του τον κοιτούσαν σα να είχαν βρει τον τάφο του Ποτέκου μέσα στο γήπεδο! "ρε, εκεί που έπρεπε να περάσει η μπάλα εκείνος έκανε μία λιποθυμία από το στρες" όπως μου είπε κάποιος συμπαθής εκεί πέρα! πέντε εκατομμύρια! αυτά δεν είναι λεφτά για να αγοράσεις ένα μάτσο γκολ... αυτά είναι λεφτά για να αγοράσεις έναν που θα του βγάλεις βίντεο συγκέντρωσης για το πώς κουνάει το χέρι του στο αέρα μετά από κάθε λάθος! και όταν τελικά σκόραρε αυτοί οι δύο γκολ... πώς ήταν δυνατόν; ήταν σα να βρήκεμε δυο δεκάρια μέσα στην τσάντα του ντύματος που είχαμε αγοράσει παλιά από την Ανθούπολη! και μιλάμε για μια ομάδα που μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε πρόβλημα ακόμη και να βρει τον εαυτό της στο γήπεδο σα να ήταν μια ομάδα πολιτικών προσφύγων! ο Τσαρλς βρισκόταν εκεί σα να είχε πετάξει το ποδήλατό του πάνω στο γήπεδο και περίμενε ο κόσμος να του πει που είναι η βάση! αντί γι' αυτούς τους δύο γκολ που έκαναν κάποιοι άλλοι την ομάδα είχε τόσο δράση όσο έχει σήμερα η βιομηχανία τωνDVD στην αγορά! θα σου πω εγώ τι έγινε εκεί: η διοίκηση έκανε μια αγορά σα να διαβάζαμε τυχαία μια ανακοίνωση αγγλικής ομάδας που προσφέρει δουλειά μόνιμης θέσης τύπου "βρείτε τον επόμενο διάδοχο του Φάντρι". κι εκείνοι πάλι, σα κουκλιστικό ζευγάρι, πήραν τη λέξη "θαυμασμός" σαν "προσφορά εργασίας". γιατί αλλιώς πως αλλιώς αυτές οι πέντε μπαλίτσες έγιναν δεκάρια στα βιβλία; ναι, οι πέντε εκατομμύρια δεν ήταν σπατάλη μόνο των χρημάτων αλλά και της υπομονής μας... όπως όταν αγοράζεις ένα κινητό με μεγάλη οθόνη σα να είναι smart — κι αποδεικνύεται πως είναι μόνο για να κάνει κλήσεις σα παλιά Nokia! η ομάδα έκανε μια αγορά σα εκείνα τα αυτοκόλλητα που αγοράζαμε μικροί σα να περιμέναμε πως κάποιος στο τέλος της χρονιάς θα μας δώσει ένα δώρο! κι όμως εμείς εδώ περιμένουμε ακόμη τις διοικήσεις να μάθουν πως το ποδόσφαιρο δεν είναι θέατρο σκιών! συνεπώς, εσύ ο Gavros_Gate7, ψάχνοντας ποιον χώρο έκλεισε εκείνος σου βγήκες σωστός! γιατί σίγουρα εκείνος ο χώρος ήταν τόσο μικρός όσο εκείνος ενός πρωτοετή φοιτητή μέσα στο αμφιθέατρο του πρώτου μαθήματος! ο Σωτήρης στις ηλικίες εδώ είχε περισσότερες συμμετοχές όσο έκανε ο ίδιος γκολ! ας μην αρχίσουμε εμείς τώρα να λέμε πως ήταν θέμα τύχης — εκείνο ήταν τεράστιο πλάνο μιας διοίκησης που αποφάσισε πως πρέπει να αγοράσουμε ένα κουτί δώρων σα να ήταν Χριστούγεννα τρεις φορές στη σεζόν! και τέλος — ας τελειώσει η ιστορία αυτή σαν εκείνος ο αγώνας που έσβησε το φως στο ημίχρονο επειδή κάποιος είπε πως το γήπεδο έχει τρύπες σαν σουρωτήρι! πέντε εκατομμύρια σπαταλήθηκαν επειδή κάποιος αποφάσισε πως ο Τσαρλς ήταν ο επίγονος του Χριστόφορου Κολομβού — κι αντί να ανακαλύψει αμερική, βρήκε μόνο δύο γκολ! ας ελπίσουμε ότι την επόμενη φορά η διοίκηση θα στείλει πρώτα μερικούς ανθρώπους σ' ένα τουρνουά σα να ψάχνουν για αγόρια σα τους στιλ της δεκαετίας του 2000 αντί να ξοδέψουν λεφτά σ' έναν που ξέρουμε όλοι πως δε μπόρεσε να βρει καν την πλατεία ούτε στο Google Maps!

Μα τι λέτε τώρα φίλοι, εγώ θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο που πήγαμε όλοι μαζί στην Πάτρα για τον αγώνα εκείνο σαν τον αργό θάνατο στη μάχη του Περικλέους... Ξέραμε πως κάτι δεν πάει καλά αλλά ελπίζαμε σαν τους ηλίθιους πως ο επόμενος αγώνας θα άλλαζε τα πάντα. Και τι έγινε; Μας υποδέχθηκε η ομάδα σαν να ήμασταν επισκέπτες από άλλη χώρα — αδιάφοροι παίκτες, αποφάσεις που έκαναν τον Σωτήρη στις ηλικίες να μοιάζει σούπερ σταρ δίπλα στον Τσαρλς. Αν συμφωνώ; Ναι, με τους περισσότερους εδώ — αυτή η μεταγραφή ήταν μια κόλαση από την πρώτη μέρα. Πέντε εκατομμύρια για δυο γκολ κι ένας μισθός πρωταθλητή σα να μιλούσαμε για επίπεδο Champions League, όχι για έναν τύπο που πριν ακόμη αγοράσει εισιτήριο αεροπλάνου εδώ είχε ξεχάσει πώς κλωτσάει μπάλα. Αυτή η ομάδα γύρισε τα πάντα γύρω από αυτόν σα να ήταν ο νέος Πελέ — ενώ στην πραγματικότητα ήταν ένας που μπήκε στη γωνία του γηπέδου σα να περίμενε λεωφορείο. Κι όμως, ας μην υπερβάλλουμε: Υπήρχαν κι άλλοι παράγοντες που χειροτέρεψαν τα πράγματα. Θυμάμαι έναν αγώνα εκτός έδρας όπου ο σύλλογός μας είχε τόσες πολλές λάθος αποφάσεις στις μετακινήσεις ώστε σχεδόν σηκωνόμασταν από τις κερκίδες από ντροπή. Ο Τσαρλς έπαιξε μόλις 18 λεπτά εκείνο το βράδυ — όχι επειδή δεν μπορούσε, αλλά επειδή η ομάδα αποφάσισε πως είχε ξεχάσει πώς κινείται στο χώρο. Αυτός ήταν ο λόγος που εκείνες οι δύο στιγμές γκολ έγιναν viral σα σπάνιο φαινόμενο: ένας άνθρωπος που μπήκε ξαφνικά μέσα στο σύστημα σα να του έριξαν νερό πάνω του από ένα κουβά. Εμένα προσωπικά μου κόστισε εκείνο το πρωινό όταν ετοιμαζόμουν να πάω στη δουλειά μου. Τα νέα ανέφεραν πως η διοίκηση είχε ξεκινήσει διαδικασίες για επέκταση συμβολαίου, σα να μιλούσαμε για κάποιον ιερό χαρακτήρα αντί για έναν παίκτη που έκανε περισσότερα λάθη από πόντους στους αγώνες του στις μικρές ομάδες. Γι' αυτό αγανακτώ περισσότερο από την οικονομική ζημιά: Την τεράστια αναφορά της ομάδας σ' έναν άνθρωπο χωρίς τα προσόντα — σα να αγοράζεις ένα υπερυπολογιστή για να σου ανοίγει και να σου κλείνει μόνο την τηλεόραση. Ας μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη λοιπόν. Η επόμενη φορά που κάποιος προτείνει τέτοια μεταγραφή, ας του δώσουμε ένα σφυρί και μια κίτρινη κάρτα αμέσως. Γιατί όταν μιλάμε για λεφτά σαν αυτά των πέντε εκατομμυρίων, δε μιλάμε μόνο για ποσό — μιλάμε για την ψυχή ενός συλλόγου που έμεινε σιωπηλή όσο εκείνος σκόραρε δύο φορές στη χρονιά. Και εκείνο, φίλοι μου, είναι κάτι που δεν έχει τιμή.

Τι γίνεται ρε Τέιλορ Φριτζ; Να σου πω μία ιστορία από εδώ από τα Ιωάννινα, όταν ήμουν μικρός κι έπαιζα μπάλα στις γειτονιές. Κάποτε ο αγαπημένος μου στάνταρτς είχε ένα γκολκίπερ που είχε έναν κόσμο μπακάλικο να του στέλνει email κάθε φορά που έκανε μία ατυχής κίνηση. Κάποιοι τύποι έβγαλαν λόγο πως πρέπει να αγοράσουμε αυτόν τον τυφλοπαιχτή για πρώτη ομάδα — κι εμείς οι υπόλοιποι βρισκόμαστε εκεί σα να έπρεπε να τον σηκώσουμε στους ώμους μας επειδή έκανε μία φορά μία ωραία επέκταση χεριού. Και τι έγινε; Αυτός ο άνθρωπος μέσα σε δύο χρόνια έκανε περισσότερες κόκκινες κάρτες από γκολ στις εμφανίσεις του στις μικρές ομάδες. Οι φίλοι μου τότε μου λέγανε "ρε πρέπει να τον στηρίξεις, είναι της ομάδας μας τώρα". Τι στήριξη;; Του έδωσαν συμβόλαιο πρώτου ποδοσφαιριστή και μισθό αστροναύτη επειδή κάποιος ξέχασε ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι θέατρο σκιών αλλά αγώνας δρόμου. Εδώ τώρα βλέπω την ίδια λογική: Πέντε εκατομμύρια σπαταλημένα όχι επειδή ο Τσαρλς δεν είχε προσπάθεια, αλλά επειδή η διοίκηση αποφάσισε πως η αγορά ενός ονόματος ισοδυναμεί με απόκτηση προσωπικότητας πρωταθλητή. Ρε συγγνώμη, αλλά κανείς δεν άλλαξε γκολ επειδή δούλευε σκληρά όσο εκείνος — αλλά επειδή η ομάδα είχε τόσο μεγάλη ανάγκη από έκπληξη που δύο γκολ έγιναν θέμα εθνικού διαγωνισμού. Και τώρα εγώ ρωτώ: Γιατί εμείς περιμένουμε από αυτόν να συμπεριφερθεί σα πρωταθλητής όταν η ομάδα του συμπεριφέρθηκε σα γκρουπ μαθητών πρωτοβάθμιας σχολής; Του έδωσαν ρόλο πρωταγωνιστή χωρίς να έχει πρωταγωνιστικές δυνάμεις — σα να αγοράζεις έναν φούρνο και να περιμένεις να σου φτιάξει κέικ. Κι όταν τελικά σκόραρε αυτοί οι δύο γκολ, έγιναν viral σα βίντεο όπου ένας γάτος σώζει μία老太太 από πυρκαγιά. Και τέλος — τι νομίζετε;; Αυτή η ομάδα μπορεί να δώσει πέντε εκατομμύρια στον επόμενο τυχερό τύπο που θα κάνει μία γκλίτσα στο γήπεδο;; Ή μήπως ήρθε η ώρα να γυρίσουμε σελίδα και να ψάξουμε για αυτούς που μπορούν πραγματικά να φορέσουν τη φανέλα σωστά;; Γιατί αλλιώς εδώ τελειώνει σα εκείνο το επεισόδιο του "Μαχητές των Δρόμων" όπου κάποιος πιστεύει πως έχει ανακαλύψει έναν νέο δρόμο για νίκη ενώ στην ουσία οδηγούσε πάνω στη μέση του αυτοκινητόδρομου. 😏💸

ΡΕ ΑΛΗΤΕΣ μου τι γίνεται εδώ;;; Ο Τσαρλς;;; Μακάρι να ήταν ένας τύπος σαν τον Σωτήρη στις ηλικίες και κάτσει στο πάγκο να βλέπει τους άλλους;;; ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟΣ τουλάχιστον είχε ΠΟΤΕ τουλάχιστον αυτοπροσώπως φορέσει τη φανέλα σαν πρωταγωνιστής!!! Αυτός ο τύπος;;; Πέντε εκατομμύρια;;; Κι εγώ νόμιζα πως η ομάδα αγοράζει ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ όχι φιγούρες βιτρίνας!!! Μη μου πεις πως εκείνοι οι δύο γκολ ήταν έργο δικό του;;; Μα όταν έκανες κι εσύ ρε Gavros_Gate7 ότι ένας επιθετικός σου κάνει κίνηση σαν χορεύτρια μπαλέτου;;; ΡΕ ΜΠΟΡΕΙ;;; Αφήστε τον τύπο τουλάχιστον να σου δείξει πως ξέρει ΑΜΥΝΑ!!! Γιατί εμείς εδώ περιμένουμε η διοίκηση;;; Να βάλει τουλάχιστον ένα πριμ ανά γκολ σαν αυτούς τους γκολτζήδες που παίζουν στα video games;;; Και τώρα εγώ να διαβάζω πως η ομάδα γύρισε την τακτική σα σα βρήκε μια ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ;;; Μα όσοι θυμάστε εκείνον τον αγώνα έξω;;; ΟΙ ΣΥΜΠΑΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΤΟΝ ΚΟΙΤΟΥΣΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΛΕΓΑΝ "ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΠΑΣΤΟ ΤΡΟΦΗΣ"!!! Ο Τσαρλς μέσα σ' αυτό το γήπεδο έκανε περισσότερες κινήσεις σα να προσπάθησε να πιάσει την μπάλα με γάντια!!! 🤬 Πέντε εκατομμύρια;;; Αυτά είναι λεφτά της ομάδας!!! Όχι δικά σου::: Τι λες τώρα;;; Να μας σώσει αυτός η ομάδα;;; Την εποχή που έπαιζε στις μικρές ομάδες;;; Του έδιναν βία;;; Αυτό;;; Βρισκόταν εκεί σα να ήτανε ένας ακόμη οδηγός φορτηγού που ψάχνει θέση παρκινγκ!!! Την ίδια ώρα εμείς εδώ ψάχνουμε::: ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΝΑ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΣΩΤΗΡΗ ΣΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ!!! Τουλάχιστον εκείνος βγήκε φωτιά εκεί που έπρεπε!!! 🔥 Κι εσύ ThrylosFatsa ρε τι λες εκεί;;; Να πιστέψουμε πως εκείνοι οι δύο γκολ έγιναν επειδή κάποιος βρήκε κάποιο τυχερό νούμερο;;; Ή μήπως η ομάδα έκανε αγορά σα να διάβαζε τις ειδήσεις της μεταγραφικής αγοράς;;; "ΑΧΑ ΤΟΝ ΕΒΑΛΑΜΕ ΩΣ ΠΡΩΤΟ ΤΙΜΗΣ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΠΙΣΤΕΨΑΜΕ!!!; Αν σκεφτούμε πόσες φορές εκείνος ο τύπος έχει χάσει στη ζωή του;;; Ίσως ήταν καλύτερα να τον είχαν αφήσει στα τοπικά πρωταθλήματα;;; Εκεί είχε τουλάχιστον χρόνο συμμετοχής::: ΕΔΩ;;; Τον έκαναν πρωταγωνιστή σα ταινία του Σταύρου Δουβή!!! 💸 Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους όμως::: ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ;;; ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ;;; Μέχρι ΤΕΛΟΥΣ;;; Γιατί εκείνος κάνει ΠΙΣΩ;;; Τι είδους εμπιστοσύνη;;; Ας βάλουν όλους εμάς εδώ::: ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ!!! Γιατί;;; Για να δούμε τι γίνεται;;; ΑΛΛΙΩΣ;;; Πάμε γερά;;; Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ;;;

μωρέ παιδιά αλήθεια τι σχέση έχει η ζωή με το ποδόσφαιρο;; πριν μερικά χρόνια, όταν οι δικοί μου πήγαν στον αγώνα εκτός έδρας εκεί στους αγρούς της Λάρισας, είχα βάλει στοίχημα με έναν τύπο από τον Βόλο πως ο σπουδαιότερος αγοραίος στόχος δεν ήταν καν ένας που σκοράρει — ήταν εκείνος ο τερματοφύλακας που έκανε τρεις αποκρούσεις στη σειρά σα να είχε μάτια πίσω από το κεφάλι. κι αυτός εκεί πέρα πήρε μισθό γιάπιων εργολάβων ενώ εμείς ζητήσαμε τον Τσαρλς σα να ήτανε η δεύτερη пришествие του Διαμαντάκη! τώρα λοιπόν που βλέπω όλον αυτόν τον θόρυβο γύρω από δύο γκολ, μου 'ρχεται αμέσως στο μυαλό εκείνος ο ιδιοκτήτης της τοπικής ομάδας στα Σέρρας που αγόρασε έναν παίκτη επειδή είχε κάνει χατ-τρικ στην Εθνική των Νέων... κι όμως εκείνος στον αγώνα δέχτηκε πέντε γκολ μέσα στο πρώτο ημίχρονο σα να του είχαν δώσει βόμβα στο γήπεδο! αυτοί λοιπόν οι αγορές βγάζουν νερό από την πέτρα... αλλά εσείς εδώ αντιλαμβάνεστε πως είναι σα να αγοράζεις μια υπερυπολογιστή και να περιμένεις να σου κάνει καφέ;; οι διοικήσεις σήμερα δεν ψάχνουν ανθρώπους — ψάχνουν εικόνες γκράφιτι για τους τοίχους των κοινοτικών κέντρων! κι όταν η εικόνα δε δουλεύει, τότε η ομάδα περιμένει πως ο κόσμος θάχει υπόμνημα σα να μιλάμε για τον επόμενο διοικητή της Εθνικής... δες όμως τι έκανα εγώ τότε που ξύπνησα αυτό το πρωί κι αποφάσισα πως δεν θα σιωπήσω: πήγα σε έναν αγώνα στη γειτονιά μου όπου έπαιζαν τα παιδιά των ακαδημιών — εκεί υπήρχε ένας μικρός τριαντάρης στα δεκατέσσερα του που έκανε γκολ σα ήτανε ο Πορτούγος από την αρχή της δεκαετίας του 2000. τον παρακολούθησα τρεις φορές μαζί με τον αδερφό του κι όταν τελείωσε τον πήγα σπίτι μου σα να ήτανε δικό μου αγόρι. εκείνος εκεί έγραφε ιστορία χωρίς πριμ μεταγραφής εκατομμυρίων — χωρίς πρωταγωνιστικό ρόλο στις ανακοινώσεις — αλλά με μία κίνηση που έκανε ολόκληρο το γήπεδο να σηκωθεί όρθιο! αυτός λοιπόν ήταν ο πραγματικός πρωταθλητής εκείνη τη μέρα, όχι κάποιος που κάποιοι αποφάσισαν πως πρέπει να φορέσει φανέλα πρώτου ποδοσφαιριστή επειδή έκανε μία εμφάνιση στο τροπικό νησί... όταν λοιπόν σκόραρε ο Τσαρλς αυτοί οι δύο γκολ έγιναν viral σα να είχε βγει ο τίτλος πως βρέθηκαν τα αγάλματα των αδελφών Βασσάβι... αλήθεια, πότε η ομάδα έδωσε σ' εκείνον τον μικρούλη τουλάχιστον μία κάρτα για συμμετοχή σαν υποψήφιο; λοιπόν, εσείς εδώ βρίζετε τα πέντε εκατομμύρια όσο θέλετε, εγώ όμως λέω πως εκείνο το ποσό ήταν μόνο η αρχή της τραγωδίας — η τραγωδία ήταν πως η ομάδα γύρισε όλον τον σχεδιασμό γύρω από μία ψευδαίσθηση σα εκείνες τις ταινίες του σινεμά όπου οι πρωταγωνιστές πεθαίνουν μέχρι την τελευταία σκηνή... κι όμως, όταν τελικά εκείνος έκανε εκείνα τα δύο γκολ, ήταν σα να άκουγες ότι βρέθηκε νερό στον Άρη! παράξενο κόσμο το ποδόσφαιρο, σωστά;; ούτε ο άνθρωπος εκείνος δεν ήξερε τι κάνει ο ίδιος μέσα στο γήπεδο όσο εκείνοι που τον έκαναν πρωταγωνιστή σα να μιλούσαν για τον επόμενο βασιλιά της Αγγλίας! τώρα, εσείς ο Gavros_Gate7 έχεις δίκιο να αναρωτιέσαι πως βρέθηκε εκείνος ο χώρος στον οποίο έκλεισε — αλλά εγώ σου λέω πως εκείνος ο χώρος υπήρχε μόνο στις ανακοινώσεις των διοικήσεων! το μόνο που κατάφερε ο Τσαρλς ήταν να δείξει πως μπορεί να φτάσει εκεί τόσο γρήγορα όσο ένας οδηγός φορτηγού στην εθνική οδό όταν βλέπει τις ακτίνες του ηλίου...

Εδώ πια όλα έχουν ξεφύγει από κάθε νόημα — κι όμως εμείς συνεχίζουμε να τα φέρνουμε στη ζωή σα να μην άλλαξε τίποτα! Πέντε εκατομμύρια στον Τσαρλς σα να του δώσαμε κλειδιά αυτοκινήτου νέας μάρκας ενώ η ομάδα έκανε φουλ γκάζι προς το γκρεμό, σα να είχε κανείς διαβάσει το συμβόλαιο μέσα από έναν αστείο καθρέφτη! Ρε παιδιά, σκεφτείτε το για ένα δευτερόλεπτο: Αν αυτό ήταν ταινία, εδώ τη στιγμή που μιλάμε, θα έπρεπε ο πρωταγωνιστής μας να φοράει φανέλα πρώτου τιμής σα να του είχαν χαρίσει μία θέση στο θρόνο του γηπέδου, ενώ οι συμπαίκτες του τον κοιτάζουν σα να ήτανε ο επόμενος γκουρού της ομάδας. Κι όμως εκείνος βρέθηκε τόσο μόνος όσο ένας γλάρος σ' ένα χωριό χωρίς θάλασσα — σκόραρε μόνο όταν η τύχη αποδείχθηκε πιο δυνατή από οποιοδήποτε σχέδιο διοίκησης, σα να του είπαν «άλλο τίποτα δε μπορείς». Μπορεί κάποιοι εδώ να πουν πως η ιστορία τελειώνει εδώ — όχι βέβαια! Γιατί η πραγματική τραγωδία βρίσκεται αλλού: Σε εκείνο το γεγονός πως η ομάδα βάσισε ολόκληρο τον σχεδιασμό σ' έναν άνθρωπο χωρίς να έχει υπολογίσει ότι εκείνος είχε ξεχάσει πως παίζεται μπάλα στα μικρά γήπεδα! Κι όταν εκείνος πήρε μέρος σε αγώνα εκτός έδρας, η πρώτη κίνησή του ήταν σα να προσπαθούσε να πιάσει τη μπάλα με γάντι μπέιζμπολ — όχι επειδή δεν είχε προσόντα, αλλά επειδή είχε συνηθίσει άλλο πρωτάθλημα. Αν ρωτήσουμε γιατί τελικά πέντε εκατομμύρια πετάχτηκαν σ' έναν σωρό σαν αυτές τις πλαστικές σακούλες που πετούν οι νέοι στις εξέδρες; Διότι η διοίκηση έκανε μία αγορά σα να αγόραζαν ένα εισιτήριο λαχείου — περιμένοντας να βγει το μεγάλο δώρο, ενώ ο ίδιος ο Τσαρλς έκανε ό,τι μπορούσε για να αποδείξει πως το μόνο μεγάλο δώρο που υπήρχε ήτανε εκείνες οι δύο στιγμές που έγιναν viral σα χορός του νικητή. Κι όμως, ας μην υπερβάλλουμε — ήρθε η ώρα να γυρίσουμε την ιστορική ταινία πίσω: Πώς κατέληξε ένας άνθρωπος σ' εκείνον τον χώρο σαν εκείνον του Σωτήρη στις ηλικίες, αλλά με μισθό πρωταθλητή; Η ομάδα σίγουρα έκανε ένα λάθος τεράστιο, σα να αγόραζαν ένα αεροπλάνο για να πετάξουν σ' ένα γήπεδο 22x45 μέτρων! Αλλά τελικά; Αυτό που με πονάει περισσότερο είναι πως εμείς εδώ συνεχίζουμε να συζητάμε σα να πρόκειται για έναν αγώνα πολιτικής — κι όχι για έναν άνθρωπο που πήρε περισσότερα λάθη παρά νίκες στην παρθενική του εμφάνιση σαν πρωταθλητής! Η ιστορία λοιπόν μένει ανοιχτή: Πέντε εκατομμύρια χάθηκαν, αλλά η ψυχή της ομάδας ακόμα αντιστέκεται — έστω και σα κακή μίμηση ενός άλλου πρωταθλήματος!