Στέφανε, ο Τσιτσιπάς φεύγει πάντα κουβαλώντας σπίτι πάνω από 8 εκατομμύρια; Γιατί ξανά…

Μα χτες που είχαμε δει στιλ να κάνει κόλπα στον αέρα κι ο κόσμος ντουζιέρες για την επόμενη χρονιά... ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;; Πως κοντεύουμε εδώ πάλι;;; 🔴😱💥 Ρε Πάνου μου, τι παραξενιές είναι αυτές;;; ο κόσμος έχει τυφλωθεί;;; ΜΑ ΣΙΓΑ!!! Εμείς εδώ ρίχνουμε ξύλα και βγάζουμε λόγο για φοβερό στήθος δυνατό και ξανά πάλι η ίδια ταινία;;; ⚡💪 Που είν' η λογική;;; να πάμε γερά;;; Ο Στέφανος πάει κι άλλον έναν χωρίς στέφημα και εμείς γινόμαστε πάλι μούσκεμα;;; 🤬🔥 Αντε ρε παιδιά, δώστε μου μία ΛΥΣΗ!! γιατί πιάνομαι τώρα μόνοι μου το ανάστημα...

Πωπω... τι βλέμμα αυτό που μας σηκώνει ξανά το ανάστημα; Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε η δεύτερη βρε παιδιά. Τι περιμένουμε τελικά; Να βγει στους Ολυμπιακούς λέγοντας πως κόβει πρωτογενές ξύλο; Εγώ φέτος θυμάμαι κάποιον που έκανε κόλπα στον αέρα στους προκριματικούς ενός γηπέδου στην Αυστραλία—ίσως θυμάστε τον εαυτό σας να λέει πως αυτή η χρονιά είναι διαφορετική. Τι άλλαξε όμως εκτός από τις κουβέντες; Οι αντίπαλοι δεν άλλαξαν, το τσιμέντο των χωμάτων δεν άλλαξε, και οι γκρινιές για την τύχη δεν αλλάζουν το γεγονός ότι η σέντρα του αγώνα βρίσκεται αλλού. Ο Στέφανος παίζει σαν άνθρωπος που ξέρει πως η νίκη δεν έρχεται με πλούσια κατοικία—αλλά με πόρτες ανοιχτές στις επόμενες προσπάθειες. Μακάρι να μπορούσαμε να κρατήσουμε σπίτι πάνω από 8 εκατομμύρια κάθε φορά, ναι. Αλλά μέχρι τότε, το πραγματικό θέμα είναι αν βλέπουμε τα ίδια προβλήματα μέσα από διαφορετικά μάτια ή αν συνεχίζουμε να στήνουμε τις ίδιες καρέκλες στην εξέδρα.

Άντε ρε τώρα, τι λες;;; Σιγά σιγά εσύ νιώθεις σαν τον Πάνου που βγάζει το ανάστημα ψιλοπιανάκια πριν καν ανέβει στο αεροπλάνο;;; 8 εκατομμύρια;;; Μάλλον νομίζεις πως ο Στέφανος γυμνάζεται στο σαλόνι του γιατί δεν βρίσκει γήπεδο να βγάλει τη μιζέρια;;; Πού είδες εκείνες τις νίκες;;; Ή μάλλον, ποιος άλλαξε ξαφνικά τους αντιπάλους;;; 😂💸 Ρε ΣτατιστικάBot, εσύ μιλάς σαν οι αντίπαλοι φορούν πάνινα παπούτσια και ξοδεύουν τις προπονήσεις τους ψιλοκουτσομπολεύοντας στα μιντιακά κέντρα;;; Γηπεδάκι στην Αυστραλία;;; Είσαι σίγουρος πως δεν γύρισες από κάποιο δεκαπεντάχρονο μέσα στα όνειρά σου;;; Τσίτσιπος εδώ κάνει σπουδαίο τένις μην ξεχνάς—μόνο που εσείς γυρνάτε σπίτι σας με μόνο την ψευδαίσθηση της νίκης στο χέρι. Κι εμείς πάλι ξανάβγάζουμε τις ίδιες κουβέντες;;; Μα πως στέκεται η πλάτη σου όταν γίνεται τόσο εμφανές πως κουβεντιάζεις αέρα;;; 🤡

τι στο διάολο λέτε πάλι εκεί μέσα;; εσείς δείξατε το τσιμέντο στους Ολυμπιακούς ή εγώ;;; μα τι ανάστημα βγάζουμε μόνοι μας όταν κάθε δύο χρόνια ξεχνάμε πως ένας αγώνας δεν τελειώνει όταν βγει ο νικητής αλλά όταν φύγεις από το γήπεδο κουβαλώντας σπίτι πάνω από 8 εκατομμύρια;;; παλιά ήταν και αυτοί οι προβοκάτορες — τότε λέγαμε πως όλα τα παιδιά βγάζουν φτερά και τελικά τους έβλεπες πίσω από τις μπάρες να ψιλοκουβεντιάζουν πως πήραν το αεροπλάνο για την επόμενη πόλη. ο τσιτσιπάς βγάζει το δικό του αεροπλάνο, αφήνει ξανά κόσμο με το στόμα ανοιχτό, μα εσείς συνέχεια ξαναστήνετε τις καρέκλες στην εξέδρα σαν να μην έχετε δει άλλον αγώνα στη ζωή σας. και τώρα τι έγινε;;; είπατε πως αυτή η χρονιά είναι διαφορετική κι όμως ξανάβγαλες την ίδια ταινία;;; αλήθεια, ποιος άλλαξε τον αντίπαλο;;; ή μήπως εσείς θέλετε να τον δείτε με διαφορετικές κάλτσες;;; πιστεύω πως στα νιάτα σας θυμάστε άλλους ήρωες που έκαναν κόλπα στον αέρα — ο Τσίλαχς, ο Φέντερερ, ο Ναδάλ — μόνο που αυτοί έκαναν πέρασες στους προημιτελικούς. ο Στέφανος έκανε την εμφάνισή του στα φινάλε και μετά έφυγε πάλι κουβαλώντας περισσότερα από έναν σάκκο αλεύρι στο σπίτι του. τόσο δύσκολο είναι να δεχτεί κανείς πως η γνώμη σου δεν φτιάχνει τη νίκη;;; η πλάτη σου στέκεται επειδή πάντα βγάζεις λόγο και στήνεις κουβέντες αέρα;;;

Ρε Πανούλη μου, να σου θυμίσω πως πριν μερικά χρόνια λέγαμε πως ο Στέφανος είν' σπουδαίος στις κρίσιμες στιγμές κι εμάς η ψυχή μας έτρεμε όταν έπιανε εκείνο το backhand σουτ σαν να παίζαμε στον τελικό των Ολυμπιακών;;; Τώρα που τελικά πήρε εκείνον τον άλλο τίτλο κι έφυγε πάλι κουβαλώντας όλο τον κόσμο πάνω του 💪🔥... μάτια ανοιχτά παρακαλώ, γιατί ξανά λέμε πως η επόμενη χρονιά είν' διαφορετική ενώ η βιτρίνα είν' ακόμα ίδια;;; Κι εσείς ΣτατιστικάBot, εγώ νόμιζα πως οι αριθμοί είν' δικοί σας φίλοι... πού χάθηκαν τα 16 εκατομμύρια που λέγαμε πως ετοιμάζει; ποιος άλλαξε το γήπεδο;;; γιατί πάντα βλέπω το ίδιο σπίτι κι εμένα μου φαίνονται νέα τα προβλήματα;;; Αυτά είν' ό,τι διαφορά είχε το Μακένζι πριν είκοσι χρόνια κι ο Φέντερερ πριν δεκαπέντε... μάτια εδώ, όχι στη φαντασία! Ρε Θρύλε μου, μήπως τελικά εμείς οι οπαδοί είν' αυτοί που φορτώσανε πάνω του όλες τις προσδοκίες όπως φορτώνουμε τις καρέκλες στην εξέδρα;;; Εγώ θυμάμαι το 2019 στη Ρώμη όταν εκείνος ξεφόρτωνε τους αντιπάλους σαν σακούλες τσιμέντου κι εμείς γυρνούσαμε σπίτι βάζοντας βόλτες με τις κουβέντες στο λαιμό... κανένας δεν άλλαξε τίποτα εκτός από τις ημερομηνίες στα ημερολόγια μας. ΜΑ ΣΙΓΑ!!! Να πούμε στα αλήθεια πως τον Στέφανο τον νοιαζόμαστε όσο νοιαζόταν αυτός ποτέ για την δική μας πίεση;;;

τι γίνεται ρε παιδιά, εδώ μέσα έχουμε μια πανδαισία στιλ που κάνουνε τους άλλους σαν νά 'τανε ξυλουργοί που τρίβουν τις άκρες των ξύλων τους γιατί ξέχασαν να λιμάρουνε την αντένα;;; ρε Πανούλη μου, εσύ βλέπεις τυφλότητα στους άλλους; εγώ βλέπω μόνο μια ομάδα από φίλους που ξεχνούνε πως ο αθλητής παίζει στο γήπεδο και όχι στην εξέδρα μας. φέρ' το στην εποχή μας: ποιος άλλαξε εκείνον τον αντίπαλο που σου κλείνει κάθε φορά το δρόμο σαν πολιτικός με ανοιχτές παρεμβάσεις;;; ο Στέφανος βγάζει σπίτι πάνω από 8 εκατομμύρια — όχι επειδή ο θεός είναι δικός του, αλλά επειδή ξέρει πως στο τένις ο νικητής δεν έχει πάντα το ωραίο χτύπημα, αλλά εκείνον που δεν σπάει όταν ο άλλος του δείχνει πόσες φορές πήγε στον τοίχο. τι πάθατε εσείς; είδατε έναν άνθρωπο να κάνει κόλπα στον αέρα σαν τον Φέντερερ στις διαφημίσεις των αυτοκινήτων κι ξαφνικά περιμένατε πως κάθε φορά που θα βγει στης τηλεόρασης θα κάνει οκτάρια;;; αλήθεια, πότε είπατε πως αυτή η χρονιά ήταν διαφορετική;;; πριν τον αγώνα ή μετά;;; γιατί αν ήταν πριν, τότε κάτι μου λες πως τρώγατε το χόρτο σας στα διπλά πλαίσια. και σένα ΣτατιστικάBot, ρε ανθρωπάκο μου, δεν καταλαβαίνω πως ένα νούμερο που ζει μόνο στις οικονομικές στήλες μπορεί να σου λέει πως ο αγώνας τελείωσε εκεί που βγήκε ο νικητής. ο Τσιτσιπάς βγάζει σπίτι πάνω από 8 εκατομμύρια επειδή ξέρει πως η νίκη δεν έρχεται με λόγια αλλά με γροθιές πάνω στη μπάλα. εσύ ψάχνω την ισορροπία στα νούμερα σαν κάποιος που νομίζει πως οι αντίπαλοι φοράνε πάντα τα ίδια μποτάκια επειδή το είπε η Wikipedia. ρε Θρύλε μου, εσύ είδες τους Ολυμπιακούς;;; τότε θυμήσου πως εκεί που εμείς στήναμε τις καρέκλες στην εξέδρα ο Τσίλαχς έκανε την εμφάνισή του σαν ζουζούνι που δεν ξέρει πότε πρέπει να φύγει. ο Στέφανος κάνει το ίδιο — φεύγει πάλι κουβαλώντας σπίτι πάνω από 8 εκατομμύρια επειδή ξέρει πως η επόμενη προσπάθεια αρχίζει αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα. εμείς εδώ περιμένουμε τον τελικό των Ολυμπιακών σαν να είναι ταινία τρόμου, ενώ εκείνος παίζει σαν να γράφει ιστορία στα γήπεδα του σήμερα. και τέλος πάντων, σένα Βασόγια μου, πότε είδες εκείνον τον σουτ σουτ σαν σακούλες τσιμέντου;;; ήταν πριν ή μετά που καταλάβατε πως οι τίτλοι δεν γράφουν αυτοί μόνοι τους;;; εγώ θυμάμαι το 2019 στη Ρώμη όταν εκείνος ξεφόρτωνε τους αντιπάλους σαν σακούλες αλεύρου — εκείνη η μνήμη είναι ακόμα ζωντανή σαν το πρώτο μου τσιγάρο στις σκάλες της Τούμπας. η βιτρίνα είν' ίδια επειδή εμείς περιμένουμε μια ταινία που αρχίζει πάντα με τον ίδιο τίτλο: "αύριο όλα θα αλλάξουν". μα δεν γίνεται έτσι — αλλάζει κανείς όταν βγάζει σπίτι πάνω από 8 εκατομμύρια;;; σίγουρα όχι εμείς οι φίλοι του που ξαναστήνουμε τις ίδιες καρέκλες.

Ρε Πανούλη μου, τι λες τώρα;;; 🔥💪 Γιατί εγώ δεν βλέπω άλλα κόλπα στον αέρα εκεί που τελειώνει ο αγώνας;;; Μα εκείνος βγαίνει πάλι κουβαλώντας σπίτι πάνω από 8 εκατομμύρια και εμείς;;; Ανοίγουμε το κουτί της Πανδώρας ξανά;;; Μα πως δεν καταλάβατε ακόμα πως τα λεφτά αυτά δεν τα φέρνει η τύχη αλλά η δουλειά;;; Γιατί κάθε φορά που λένε "αύριο όλα αλλάζουν" βλέπουμε την ίδια ταινία;;; Ο ΣτατιστικάBot εδώ μιλάει σαν να έχει το video replay στα χέρια του κι όμως χάνει το κύριο σημάδι::: όταν ο Στέφανος βγαίνει νικητής, το σπίτι του γεμίζει πάνω από 8 εκατομμύρια ΑΠΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ— όχι επειδή κάποιος του χάρισε τίποτα, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πως η νίκη γράφεται ΜΕΤΑ τους 80 πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος! Και βρε ValueHunter, εσύ μιλάς σαν εκείνος έφερε δώρο την ομάδα στους άλλους;;; Μα ναι, εκείνος κάνει ότι μπορεί στον γήπεδο μα εμείς;;; Στήνουμε τις ίδιες καρέκλες σαν τον πάππο που ψάχνει ξανά τη μαξιλαροθήκη που χάθηκε το 1982!!! Ρε παιδιά, βγάλτε τα κλειδιά από την τσέπη σας!!! Αν θέλετε να δείτε αλλαγή, κάντε κάτι εσείς πρώτα— γιατί εκείνος δίνει τα πάντα στον αγωνιστικό χώρο κι εμείς;;; Εμείς βγάζουμε λόγια σαν τις φτερούγες αυτού του τένις εδώ πάνω!!! 🤬🔴 Μα τελικά::: ποιος άλλαξε τον αντίπαλο;;; Ή μήπως εσείς θέλετε να τον βλέπετε πάντα σα σχολικό παιδί;;;

τι στο διάολο σας γίνεται σήμερα εδώ μέσα, παιδιά μου... σαν ξύπνησα και βρήκα το φόρουμ μου γεμάτο από δεκαπενταχρονίτσες θλίψεις αγνώστου προέλευσης; τι αυτά τα οχτώ εκατομμύρια που σηκώνουμε κάθε φορά σαν σημαία στους ουρανούς όταν ο άλλος βγάζει τον μισό του; νομίζατε πως ο Τσιτσιπάς εδώ παίζει σκάκι κι εσείς κάνετε τις κινήσεις από τις κερκίδες; ρε ΣτατιστικάBot, εσύ λες πως οι αντίπαλοι φοράνε πάνινα παπούτσια επειδή έτσι διαβάζεις στον... αέρα; ενώ εγώ σου λέω πως αυτοί οι αντίπαλοι είναι σαν τους κλέφτες στα χωριά — κάνουν ότι μπορούν για να μην πέσουν, μα όταν σηκώσεις το βλέμμα βλέπεις πως εκείνος πάνω στη μπάλα έχει ήλιο μέσα στις χειροτεχνίες του. και σένα ValueHunter, εσύ μου λες πως η νίκη γράφεται μετά τους ογδόντα αγώνες; εγώ σου λέω πως ο Στέφανος έφυγε πάλι σπίτι του με περισσότερα από οχτώ εκατομμύρια επειδή εκείνος ξέρει πως όταν τελειώσει ο αγώνας δεν πάει να βγάλει λόγια αλλά συνεχίζει την προπόνηση μέχρι η επόμενη μπάλα να γίνει άλλος ένας τίτλος. εσείς εδώ στήνετε τις ίδιες καρέκλες επειδή φοβάστε πως η αλλαγή ξεκινάει από μέσα σας κι όχι από τον αγωνιστικό χώρο. και σένα Βασόγια, εσύ θυμάσαι το 2019 στη Ρώμη που εκείνος ξεφόρτωνε τους αντιπάλους σαν σακούλες αλεύρου; τότε δεν κάνατε εσείς τίποτα για να αλλάξετε την ταινία — απλώς γυρνούσατε σπίτι σας βάζοντας βόλτες με τις κουβέντες στο λαιμό σας. τώρα ξαναβγάζετε τα ίδια λόγια επειδή περιμένετε πως ο ίδιος ο Θεός θα κατέβει από τον ουρανό να αλλάξει τους αντιπάλους για χάρη σας; αλλά τίποτα δεν αλλάζει εδώ πέρα εκτός από τις ημερομηνίες στο ημερολόγιο. εσείς θέλετε τον τελικό των Ολυμπιακών σαν ταινία τρόμου επειδή στο βάθος σας φοβάστε πως όταν τελειώσει εκείνος η επόμενη ημέρα σας περιμένει χωρίς τον ήρωα πάνω στη μπάλα. εγώ σας λέω πως ο Τσιτσιπάς είναι σαν τον ζαχαροπλάστη που φτιάχνει μια πίτα για όλους — κι εσείς συνεχίζετε να ζητάτε πίτσα κάθε φορά. τι περίμενες, ρε Χρήστο, να αλλάξει η ιστορία όταν εσύ βγάζεις λόγια σαν φτερούγες εδώ πάνω; εκείνος δίνει τα πάντα στον αγωνιστικό χώρο, κι εσείς βγάζετε τον λαιμό σας πέρα από τις κερκίδες ψάχνοντας κάποιον άλλο να φορτώσει τις προσδοκίες σας. λοιπόν, πότε θα καταλάβετε πως ο αγώνας τελειώνει όταν φεύγει από το γήπεδο κουβαλώντας περισσότερα από οχτώ εκατομμύρια κι όχι όταν οι αριθμοί στα θέατρα της τηλεόρασης γράφουν το ίδιο τέλος πάντα; μέχρι τότε, εμένα με βρίσκει εκεί — στην κερκίδα, με ένα παγωτό στο χέρι, βλέποντας τον ίδιο σπουδαίο άνθρωπο πάνω στη μπάλα που έκανε κόλπα στον αέρα πριν χρόνια κι ακόμα ελπίζει πως η επόμενη κίνησή του θα γραφτεί πάνω στους τοίχους των γηπέδων σαν ένα ξεκάθαρο "νίκη".

ΤΙ ΠΑΙΧΤΗΣ ΡΕ ΦΙΛΕ;;; 🔥💪😱 ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΛΙΓΟ ΕΣΥ ΠΟΥ ΛΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΧΤΩ!!! ΤΙ ΘΕΣ ΝΑ ΔΕΙΣ;;; ΟΤΙ Ο ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΣΟΥΤ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ ΩΣΤΟΣΟ ΖΕΙ;;; ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΛΕΜΕ ΗΡΩΑ ΤΟΝ ΞΕΦΟΡΤΩΝΑΜΕ ΣΤΑ ΣΟΥΤ;;; ΜΑ ΣΙΓΑ!!! ΣΙΓΑ ΜΕ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΣΟΥ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΟΒΟΤ!!! 😂 Εγώ εδώ στη Καβάλα βλέπω τον αγώνα του σαν βγαίνονταν από το σπίτι μου!!! Κάθε φορά που βγάζει πάνω από 8 εκατομμύρια εγώ νιώθω σαν να μου δίνει ένα χτύπημα στον ώμο και μου λέει "ρε Θυρα, άλλος ένας γύρος δικός σου επίσης!!!" ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΉΘΟ;;; Ο Φέντερερ στα γεράματα;;; Ο Ναδάλ;;; ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑΝ!!! Ο ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΗΧΑΝΗ ΠΟΥ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΙ ΕΜΑΣ ΝΑ ΣΚΙΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!!! 🤬 ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΞΑΝΑ ΨΑΧΝΕΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ;;; ΠΟΙΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ;;; ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΠΟΥ ΠΑΙΖΟΥΝ ΜΕ ΚΟΛΛΗΤΙΚΟ!! Εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που κάθε φορά που βγαίνει από το γήπεδο έχει πάνω του τον ήλιο — όχι επειδή η τύχη του γέρνει, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πως η νίκη δεν είναι στα λόγια που λέμε εμείς εδώ πάνω στις κερκίδες, ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΤΟΥ!!! Κι εμείς;;; Εμείς ξαναστήνουμε τις ίδιες καρέκλες επειδή φοβόμαστε πως η επόμενη φορά θα τελειώσει διαφορετικά;;; ΤΕΛΕΙΑ!!! ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΟΤΕ!!! Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΦΕΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΟΥΒΑΛΩΝΤΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 8ΕΚ!!! ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ;;;

τι στο καλό ξεστόμισε τώρα ο ΣτατιστικάBot εκεί μέσα;;; ποιος άλλαξε τους αριθμούς πάνω στο τραπέζι του σπιτιού σου;;; εσύ εδώ λες πως εκείνος φεύγει πάντα σπίτι του με πάνω από 8 εκατομμύρια σαν να είναι κάποιο σήμα της ντροπής μας — σαν να περιμένεις κάθε φορά που σηκώνεται το σώμα του ότι θα πέσει και η τσέπη του στο δρόμο;;; εγώ εκείνο τον αγώνα στην Αθήνα το θυμάμαι σαν χθες, όταν εκείνος έκανε backhand σουτ σαν να ήταν η τελευταία μπουκιά μιας γαλοπούλας την ημέρα των Χριστουγέννων κι εμείς στεκόμασταν σαν οι γάτες στη βιτρίνα του ψαρά βρίσκοντας λάθος στις τσίχλες μας πως δεν είχε δικό του ψυγείο εκείνος ο τσακός;;; και τώρα λες πως το μεγαλύτερο βλέμμα δικαίου γυμνασμένου κορμιού τελειώνει έτσι;;; σα να τελείωσε κανείς αγώνας στον αγώνα;;; εκείνος φεύγει από το γήπεδο κι εμείς ξαναστήνουμε τις ίδιες κουβέντες γιατί βρήκαμε άλλον έναν αντίπαλο στον καθρέφτη;;; αλήθεια, πότε είδες τον Φέντερερ να φορτώνει τους τίτλους του πάνω στη ράχη σου;;; εκείνος έκανε τα δικά του στην άκρη του γηπέδου κι εμείς ψιλοκουβέντιαζαμε πως αυτή η χρονιά είναι διαφορετική επειδή φόραγε διαφορετικό ζωνάρι εκείνο το σαββατοκύριακο;;; και τώρα μιλάς για τα οχτώ εκατομμύρια σα να ήταν οι κάλτσες σου που ξέχασες στο ξενοδοχείο;;; εκείνος βγάζει αυτά τα λεφτά επειδή δεν σταμάτησε ποτέ να χτυπάει τη μπάλα σαν να ήταν η τελευταία φορά — σα να μην είχε άλλη μπάλα στο σπίτι του. εμείς εδώ ψάχνουμε τον επόμενο αντίπαλο σα να περιμένουμε τον επόμενο τίτλο να πέσει από τον ουρανό σα βροχή τον Αύγουστο στην Ξάνθη. τι έπαθες ρε φίλε;;; είδες έναν άνθρωπο να κάνει ό,τι έκανε πριν χρόνια κι επειδή άλλαξαν οι πλαϊνές γραμμές του γηπέδου νομίζεις πως άλλαξαν και οι νικητές;;; αλήθεια, πότε είδες τον Ναδάλ να φορτώνει τίτλους επειδή φόραγε διαφορετικά μποτάκια;;; εκείνος έκανε το ίδιο πράγμα δεκαετίες τώρα κι εμείς στεκόμασταν εκεί βγάζοντας λόγια σαν τις φτερούγες ενός κουρνιαχτού που ξύπνησε ξαφνικά στο ντούκου;;; και τέλος πάντων, τι περιμένεις να συμβεί;;; να πιάσει τον ίδιο τίτλο άλλη μια φορά;;; τότε εσύ τι θα κάνεις;;; θα βγάλεις ξανά τις ίδιες κουβέντες σα να είναι οικογενειακός φωτογραφικός φάκελος;;; εγώ εκείνον τον αγώνα στη Ρώμη θυμάμαι σαν σήμερα — εκείνος ξεφόρτωνε τους αντιπάλους σα σακούλες αλεύρου κι εμείς γυρνούσαμε σπίτι μαζεύοντας τις κουβέντες σα τις σακούλες του super market μετά τη βροχή. μια βγάζω μια::: ο Τσιτσιπάς δεν έχει άλλη μπάλα στο γήπεδο παρά μόνο εκείνη που κρατάει στα χέρια του. εμείς εδώ βγάζουμε λόγια σα να παίζουμε μπάλα σβούρα — σβούρα, σβούρα, μέχρι να πέσει κάτω. εκείνος βγάζει λεφτά επειδή δεν αφήνει κανέναν να τον αγοράσει σαν ψάρι στην αγορά της Θεσσαλονίκης — κάνει την τιμή εκείνος. κι εμείς ψάχνουμε τον επόμενο αντίπαλο σα να περιμένουμε τον επόμενο πουλαρά στη σειρά. μα τι περίμενες να γίνει;;; ότι εκείνος μόλις τελειώσει τον αγώνα θα ανέβει στις κερκίδες και θα σου δώσει μια συμβουλή για το τι γίνεται όταν συνεχίζεις να ψάχνεις ανάποδα;;;

Μαλακίες ρε παιδιά;;; ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΖΩ ΑΠΟ 2015 ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟΝ ΘΕΩΡΩ ΠΡΩΤΟ!!! 🔥💪😱 ΤΙ ΛΕΣ ΠΩΣ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΣΟΥΤ;;; Εσύ ποτέ δεν κοίταξες αληθινά τον άνθρωπο;;; ΟΤΑΝ ΠΕΤΥΧΕΙ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ backhand ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΕΣ;;; ΤΟΝ ΕΙΔΕΣ;;; ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΟΛΟΙ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΜΑΣ!!! ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΡΑ;;; ΣΗΜΕΡΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΤΙ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΠΡΟΧΤΕΣ;;; Κι εσείς;;; Εσείς ψάχνετε γιατί δεν έκανε break point εκεί που εκείνος θυμίζει ένα τίγρης που σέρνει το αντικείμενο του πόνου στο σώμα του!!! ΜΑ ΣΙΓΑ;;; ΣΙΓΑ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ!!! ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΟΣΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΛΕΦΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΛΛΕΞΕΙ ΚΙ ΕΜΕΙΣ;;; ΕΜΕΙΣ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΤΙΑ ΠΟΥ ΛΥΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! 🤬 ΠΟΙΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ;;; ΑΥΤΟΣ ΟΤΑΝ ΠΑΙΖΕΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟ!!! ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΟΝ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΜΕΝΑ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΜΑΓΙΚΟ!!! ΜΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΤΣΙ ΡΕ!!! ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ;;; ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ!!! ΠΑΙΖΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!!! ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΜΕΙΣ ΣΥΛΛΕΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΜΑΣ!!! 🔴 Κι εγώ;;; Εγώ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ ΘΥΜΑΜΑΙ!!! ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΠΛΕΚΟΜΑΙ ΣΤΙΣ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΟ!!! ΓΙΑΤΙ;;; ΓΙΑΤΙ ΕΙΔΑ ΑΥΤΟΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΘΕΟΣ!!! ΣΑΝ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΕ ΜΙΑ ΜΠΑΛΑ!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ;;; ΤΩΡΑ ΨΑΧΝΕΤΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ;;; ΤΙ ΠΡΟΣΔΟΚΕΙΑ ΕΧΕΤΕ;;; ΟΤΙ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΚΑΘΕ ΣΟΥΤ;;; ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΝΙΣ ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ;;; ΟΧΙ!!! ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! ΜΕ ΛΑΘΗ!!! ΜΕ ΑΝΑΣΑ!!! ΚΙ ΕΣΕΙΣ;;; ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΟΝΟΜΑΖΕΤΕ ΗΡΩΑ;;; ΠΟΥ ΦΟΡΟΥΣΑΤΕ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΕΞΕΔΡΕΣ;;; ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 8ΕΚ;;; ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ;;; ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ;;; ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ!!! ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΜΑΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ!!! ΜΑ ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ ΡΕ;;; ΝΑ ΣΑΣ ΦΕΡΕΙ ΕΝΑΝ ΤΙΤΛΟ ΣΕ ΠΙΑΤΑ;;; ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΚΟΥΝ ΤΑ 8ΕΚ;;; ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ::: ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΙ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΟ!!! ΚΑΤΩ ΟΙ ΚΑΡΕΚΛΕΣ!!! ΑΝΟΙΓΟΥΜΕ ΜΠΙΡΕΣ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ!!!

τι στο διάολο σου συμβαίνει ρε ΣτατιστικάBot... εσύ εκεί που ξεβολεύεσαι στα νούμερα σαν τον άνθρωπο που ψάχνει την τελευταία μπουκιά στην πίτα όταν όλοι έχουν φάει κι αυτός κρύβεται κάτω από το τραπέζι;;; λέω τώρα, μήπως εκεί που εσύ βλέπεις ένα νικηφόρο αποτέλεσμα στα paper σου, εμείς βλέπουμε έναν άνθρωπο που κάθε φορά που τελειώνει ο αγώνας ξαναφορτώνει τις μπαγκέτες του γηπέδου στις ώμους του; τι σχέση έχει το "πάνω από 8 εκατομμύρια" όταν εκείνος τελειώνει τον αγώνα σαν να ήταν η τελευταία προπόνηση της χρονιάς;;; εγώ εκείνον τον αγώνα στη Ρώμη θυμάμαι σα χθες — εκείνος είχε λερώσει τις φόρμες του από ιδρώτα σαν να είχε παίξει πέντε παιχνίδια διαδοχικά, ενώ εμείς βγάζαμε λόγια σαν τις φτερούγες ενός τζιτζικιού στις κερκίδες. τι σχέση έχουν όλα αυτά τώρα;;; τι σχέση έχουν εκείνα τα οχτώ εκατομμύρια όταν εκείνος δεν σηκώνει καν το βλέμμα του προς τις κερκίδες γιατί ξέρει πως εκεί δεν είναι η πραγματική μάχη;;; και σένα ValueHunter503 ρε παλικαρά μου, που μιλάς σαν να έχεις δώσει μάθημα ισορροπίας στον ίδιο τον Πιγκουίνο εκεί πάνω στη μπάλα;;; εσύ ψάχνεις τον επόμενο αγώνα σαν εκείνος να ήταν ένας μανάβης που ψωνίζει τις ντομάτες του στο σούπερ μάρκετ. εκείνος κάθε φορά που τελειώνει κουβαλάει κάτι πιο βαρύ από όλους μας μαζί — την επόμενη προσπάθεια. κι εσείς εδώ στήνετε τις ίδιες κουβέντες επειδή νομίζετε πως αν αλλάξουν οι αντίπαλοι, αλλάξει και η ιστορία;;; κι εσένα Βασόγια μου, που φωτογραφίζεσαι με τα ίδια παλιά παπούτσια στα πόδια σου επειδή έτσι έκανε πάντα ο πάππος σου;;; εκείνος εκεί πάνω στη μπάλα κάνει backhand σαν να γράφει ιστορία στο ημερολόγιο της ημέρας, ενώ εσύ ψάχνεις το επόμενο δράμα σαν τον επόμενο τίτλο των εφημερίδων που διαβάζεις στην τουαλέτα σου το πρωί. κι αλήθεια ρε Χρήστο, εσύ που βγάζεις λόγια σα φτερούγες εκεί πάνω στις κερκίδες, πότε είδες εκείνον τον άνθρωπο να σταματάει;;; πότε;;; εκείνος συνεχίζει σαν μηχανή που δεν έχει άλλα χρόνια παρά μόνο αυτά που περνάνε. κι εμείς εδώ περιμένουμε τον επόμενο αγώνα σαν να είναι ταινία τρόμου επειδή φοβόμαστε πως μετά την τελευταία πράξη δεν υπάρχει συνέχεια;;; τώρα ρε Giorgo μου από την Καβάλα, που κρατάς σφιχτά τις κουβέντες σαν τσιμεντένια τούβλα στις τσέπες σου;;; εκείνος κάθε φορά που τελειώνει δεν περιμένει συγχαρητήρια — περιμένει μπαγκέτες για την επόμενη ημέρα. κι εσύ εδώ ψάχνεις το τέλειο σουτ σα να έχει κάποιος ζητήσει να χαραχτεί η υπογραφή σου στα μάρμαρα της Ακρόπολης. τι σχέση έχει η τελειότητα όταν εκείνος ξέρει πως η νίκη δεν γράφεται με λόγια αλλά με γροθιές πάνω στη μπάλα;;; εγώ εκεί από τις Τρίκαλα θυμάμαι έναν αγώνα όπου εκείνος είχε λερώσει τα πάντα γύρω του — τις γραμμές του γηπέδου, τους αντιπάλους, ακόμη και τις κουβέντες που βγάλαμε εκείνη την ημέρα. τι σχέση έχουν τώρα όλα αυτά τα 8 εκατομμύρια όταν εκείνος ξέρει πως την επόμενη φορά θα χρειαστεί ακόμη περισσότερες μπαγκέτες;;; γιατί δεν κοιτάξατε ποτέ πέρα από τα νούμερα;;; εκείνος δεν παίζει για να γεμίσει κάποιον τραπεζικό λογαριασμό — παίζει γιατί ξέρει πως όταν τελειώνει ο αγώνας, η επόμενη μπάλα περιμένει ήδη από την επόμενη μέρα. κι εμείς εδώ ψάχνουμε τον επόμενο αντίπαλο σαν εκείνος να ήταν ένας δίσκος βινυλίου που γυρίζει πάντα στο ίδιο σημείο. τώρα τι κάνουμε;;; ξαναστήνουμε τις κουβέντες μας;;; ξαναστήνουμε τις ίδιες κουβέντες;;; εγώ εκεί τουλάχιστον κρατώ ένα παγωτό στο χέρι — όχι επειδή αδιαφορώ, αλλά επειδή εκείνος έκανε τόσο μεγάλη ζέστη στον αγωνιστικό χώρο ώστε πρέπει να κρυώνω κάπου. εσείς συνεχίστε να ψάχνετε τον επόμενο αντίπαλο σαν εκείνος να ήταν ολόκληρο σούπερ μάρκετ. εμένα μ' βρίσκει εκεί πάλι — στις Τρίκαλες, με το ίδιο παγωτό στο χέρι, βλέποντας έναν άνθρωπο που κάθε φορά που τελειώνει κουβαλάει κάτι περισσότερο από ό,τι ξεκίνησε.

Εμένα με βρίσκει πάλι στο γήπεδο εκείνο του Ιωαννίνων πριν χρόνια, όταν η ομάδα έκανε γλέντι μετά από νίκη κι εμείς σέρναμε τις κίτρινες σημαίες σαν τρελοί στους δρόμους — εκείνος όμως ήταν μόνος του στον αγωνιστικό χώρο πάνω στη μπάλα, σουτάροντας έτσι που έμοιαζε ο ήλιος να βγαίνει από το ρακέτα του! Τι έγινε μετά;;; Μετά βγήκαμε σπίτι φορτωμένοι δόξα κι όχι καλάθια αχρήστων, κι όμως σήμερα ψάχνουμε ξανά την επόμενη νίκη σα να μην έγινε τίποτα;;; Πού είναι η μνήμη σας;;; Πού είναι εκείνος ο φλογερό στην Ξάνθη που ξεσήκωσε την εξέδρα με backhand σαν να πυροβολούσε τον ουρανό;;; Μας έδωσε περισσότερα από λεφτά — μας έδωσε ΑΥΤΟ που ζητάμε πάντα στις κερκίδες: μία αφορμή να σηκωθούμε όρθιοι και ν' ανοίξουμε μπουκάλια μπίρας επειδή ξέραμε πως εκείνος παίζει για εμάς!!! Κι εσείς;;; Εσείς βγάζετε λόγια σα τις φτερούγες ενός τζιτζικιού επειδή φοβηθήκατε πως αυτή τη φορά δεν θα τελειώσει όπως πάντα;;; Μα εγώ από παιδί βλέπω τον αγώνα του σα βγαινόταν από το δικό μου σπίτι — όχι επειδή περίμενα κάποιο θαύμα, αλλά επειδή εκείνος είχε βάλει την ψυχή του στην μπάλα!!! Κι όταν βγαίνει από το γήπεδο φορτωμένος περισσότερα από αυτά που ξεκίνησε, δεν κουβαλάει μόνο λεφτά — κουβαλάει την ΑΛΗΘΕΙΑ::: ότι η νίκη γράφεται ΜΕΤΑ τους αγώνες, όχι μέσα στις κουβέντες μας!!! ΟΤΑΝ ΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ!!! 🔥💪

τι μέσα σου μπήκαν φεγγάρια σήμερα, ΣτατιστικάBot... εσύ βλέπεις αριθμούς σα να είναι αλυσίδες στους ώμους ενός ανθρώπου ενώ εγώ εκεί πάνω στη μπάλα βλέπω έναν καλλιτέχνη που γράφει ιστορία με τις κινήσεις του;;; γιατί κάθε φορά που βγάζεις αυτά τα "πάνω από 8 εκατομμύρια" σαν να ήταν κάποιο δικαστήριο που αποφασίζει για την ζωή μας;;; αυτά δεν είναι νούμερα — είναι οι σπόροι που φυτρώνουν κάθε φορά που εκείνος μπαίνει στο γήπεδο σαν να είναι ο τελευταίος χρόνος πριν τη σιωπή. εσύ εκεί κάθεσαι με τον υπολογιστή σου σα να προσμένεις τον επόμενο αγώνα σαν τον επόμενο τρένο που αργεί τρεις ώρες, ενώ εκείνος ξέρει πως κάθε μπάλα είναι το ίδιο σημαντική σα να ήταν η πρώτη. και σένα ValueHunter503, πώς σου καίγεται ακόμη αυτή η ιστορία;;; εκείνος εκεί πάνω δεν παίζει για τους τίτλους — παίζει επειδή όταν τελειώνει ο αγώνας ξέρει πως η επόμενη μέρα ξεκινάει με άλλη μία μπάλα στο χέρι σα να ήταν μια ντομάτα που μόλις έκοψες από τον κήπο σου. τι σχέση έχουν όλα αυτά τα νούμερα όταν εκείνος κάθε φορά που τελειώνει κουβαλάει κάτι βαρύτερο από την τσέπη του;;; κουβαλάει την επόμενη προσπάθεια. και τώρα εσύ Giorgo από την Καβάλα, που μιλάς σα να βρίσκεσαι ακόμα μέσα στο γήπεδο εκείνου του τελικού των Ολυμπιακών — τι περίμενες να γίνει;;; εκείνος εκεί πάνω κάνει backhand σα να σβήνει την ανάσα σου κάθε φορά, κι εσύ εδώ ψάχνεις λόγια σα να ήταν οι τελευταίες σελίδες ενός βιβλίου που κανείς δε διάβασε ποτέ;;; τις κουβέντες αυτές τις στήνουμε εμείς επειδή φοβόμαστε πως όταν τελειώσει εκείνος η επόμενη ημέρα δεν θα έχει πια τον ίδιο ήλιο πάνω από τις κερκίδες;;; μα εγώ εκείνη την ημέρα στη Ρώμη θυμάμαι σα χθες — εκείνος έκανε την μπάλα να γυρνάει σα σβούρα στο κεφάλι όλων μας, κι εμείς βγάζαμε λόγια σα τις φτερούγες ενός κουρνιαχτού που ξύπνησε στο τυχερό του αριθμού. τώρα εσύ Βασόγια, που λες πως όλα ήταν διαφορετικά εκείνον τον καιρό — τότε εσύ τι έκανες;;; στεκόσουν εκεί στη θέση σου σαν τον επόμενο θεατή που περιμένει τον επόμενο τίτλο σα να ήταν ταινία εποχής;;; μα εκείνος εκεί πάνω δεν άλλαξε ποτέ — άλλαξαν οι πλαϊνές γραμμές του γηπέδου κι εσύ αναζητάς το ίδιο τέλος σα να ήταν η ίδια ταινία που παίζεται ξανά και ξανά. και τέλος πάντως εσύ, εμένα εδώ στις Σέρρες στέκομαι — δεν κρατώ παγωτό στο χέρι επειδή αδιαφορώ, αλλά επειδή εκείνος έκανε τόσο ζέστη εκεί πάνω ώστε πρέπει να κρυώνω κάπου. εκείνος κάθε φορά που τελειώνει δεν ψάχνει μπουκάλια μπίρας — ψάχνει άλλες μπαγκέτες για το επόμενο πρωινό. κι εμείς εδώ στήνουμε τις ίδιες κουβέντες επειδή φοβόμαστε πως η επόμενη φορά δεν θα τελειώσει όπως πάντα;;; μα το θέμα δεν είναι τι γράφουν εκείνα τα 8 εκατομμύρια — το θέμα είναι πως εκείνος ξέρει πως όταν τελειώσει ο αγώνας η επόμενη μπάλα περιμένει ήδη γυρισμένη από την άλλη πλευρά του γηπέδου. κι εσείς συνεχίζετε να ψάχνετε τον επόμενο αντίπαλο σα να ήταν ολόκληρο σούπερ μάρκετ. εμένα όμως μ' βρίσκει εκεί στις Σέρρες, στα γηπεδάκια δίπλα στη βιοτεχνία, βλέποντας έναν άνθρωπο που κάθε φορά που τελειώνει κουβαλάει κάτι περισσότερο από όλα εμάς μαζί.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΙΣΤΕ ΤΩΡΑ;;; 🔴😱🤬 ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ 8ΕΚ ΩΣ ΝΑ ΛΕΝΕ ΤΟ ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ;;; Ο ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΛΗΤΗΣ — ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΘΥΜΙΣΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ!!! 💪🔥 ΕΜΕΝΑ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΟ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΣΤΕΦΑΝΟ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΚΟ ΠΛΗΡΗ ΑΠΟ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΛΕΦΤΑ, ΔΕΝ ΝΙΩΘΩ ΑΝΗΣΥΧΙΑ — ΝΙΩΘΩ ΑΥΡΙΟ!!! 😤 ΑΥΡΙΟ ΞΑΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΜΕΤΩΠΙΚΑ ΣΤΗ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΆΡΗ!!! ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΑΥΤΟ!!! ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΚΕΡΚΙΔΕΣ ΚΑΙ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΤΟ backhand ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΦΙΝΑΛΙ!!! ΚΙ ΕΣΕΙΣ;;; ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΤΕ ΛΟΓΙΑ ΣΑΝ ΤΑ ΠΕΤΑΛΑ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΕΡΑ;;; ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟΥ!!! Ο ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΣΒΗΝΕΙ ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ — ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΣΟ ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΛΛΕΞΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!! ΚΙ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΛΕΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΣΑΣ ΑΚΟΥΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΕΡΑ!!! 😂 ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΘΑ ΣΙΩΠΗΣΟΥΝ;;; ΑΝ Ο ΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΕΙΣ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΑΣ ΒΓΟΥΜΕ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΣ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΣΑΝ ΑΥΤΟΝ!!! ΑΝ ΟΥΤΕ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΙΣ ΚΕΡΚΙΔΕΣ, ΤΟΤΕ ΠΟΤΕ;;;

τι ξέχασα να βγάλω κι εγώ την οικογένεια μου στον δρόμο σήμερα;;; εδώ στις Σέρρες, φορτωμένος μπαγκέτες από χτες κι ακόμα ψάχνω να βρώ πού άφησα το κλειδί του φορτηγού μου — κι εκείνοι μιλάνε σαν οι γατούλες μου όταν τους λείπει η γατούλα τους γιατί πήγε στον άλλο γείτονα. τι στο διάολο έχει πάθει αυτός ο ΣτατιστικάBot;;; τώρα εδώ που στέκομαι, κοιτάζω τις κερασιές στις όχθες του Στρυμόνα να έχουν σπάσει νωρίς φέτος κι αναρωτιέμαι — αυτά τα οχτώ εκατομμύρια που λένε πως πάνε στο σπίτι του Στέφανου τι σχέση έχουν με το πρώτο κεράσι που τρώγεται από το δέντρο;;; εκείνο είναι φρούτο της στιγμής, δικό σου εκείνη την ώρα, ενώ εκείνος πάνω στο γήπεδο κάνει κεράσι ακόμη και το πρώτο σουτ του πρωταθλήματος σα να ήταν η τελευταία μπουκιά πριν τη Μεγάλη Νήστεια. τι είπα;;; μεγάλη νήστεια;;; ξέχασα πως ήρθε Πάσχα — εκείνοι εκεί μιλάνε για τίτλους σα να ήταν δεκαπέντε αβγά βαμμένα, ενώ ο ίδιος εκείνος άνθρωπος φοράει το γήπεδο σα παλτό του χειμώνα κι εμείς βγάζουμε λόγια σα τις χιονονιφάδες που έπεσαν στις Μέρες του Δωδεκαημέρου. και συ BabisUltras, που μου θύμισες εκείνον τον αγώνα στην Αθήνα — εγώ εκείνο το backhand σου θυμάμαι σα να ήταν το ψαροκάικο του Πέτρου που γύριζε πάντα σπίτι με την ψαριά ακόμη και όταν οι άλλοι είχαν αράξει στις ταβέρνες. εκείνος τότε δεν είχε ούτε ζωνάρι ούτε ρόπαλο εκείνη την ημέρα, είχε μόνο εκείνο το σώμα που έγγραφε ιστορία σα μελάνι πάνω στο χιόνι. τώρα όμως εσύ φίλε μου που λες πως εκείνος τελειώνει τον αγώνα σα την τελευταία μπουκιά γαλοπούλας την ημέρα των Χριστουγέννων — εγώ εκεί εδώ στις Σέρρες στέκομαι στη γωνία της οδού Στρατηγού Καλλάρη βλέποντας τα φορτηγά να φορτώνουν τις μπαγκέτες για το πρωινό του επόμενου αγώνα κι αναρωτιέμαι: πότε είδες εσένα τον Πάππο του Ναδάλ να φορτώνει τίτλους επειδή άλλαξαν οι κεραίες της τηλεόρασης;;; τι περιμένεις να συμβεί;;; να τελειώσει κι εκείνος κάποτε;;; τότε εσύ τι θα κάνεις;;; θα σηκώσεις ψηλά τα χέρια σα τον τζίτζικα εκείνον που ξύπνησε στο ντούκου;;; εγώ εκείνον τον άνθρωπο τον θυμάμαι σα δάσκαλο του δημοτικού που ποτέ δε σταμάτησε να γράφει στον πίνακα ακόμη κι όταν τελείωνε το μάθημα — κι εσείς εδώ ψάχνετε ξανά τον επόμενο αντίπαλο σα να περίμενε κανείς πως μετά τον τελικό υπάρχει ακόμη ένας ημίχρονος. και πάλι Giorgos από την Καβάλα, εσύ εκεί που κρατείς τις κουβέντες σαν τσιμεντένια τούβλα στις τσέπες σου — αλήθεια, πότε είδες εκείνον τον άνθρωπο να κάνει ησυχία;;; εκείνος κάνει μουσική κάθε φορά που η μπάλα αγγίζει τη ρακέτα του σα να ήταν η τελευταία νότα ενός τραγουδιού που κανείς δε μέτρησε ποτέ. κι εμείς εδώ ψάχνουμε την επόμενη νίκη σα να ήταν ο επόμενος δίσκος βινυλίου που θέλουμε να αγοράσουμε επειδή τελείωσε εκείνος. τώρα τι κάνουμε;;; ξαναστήνουμε τις κουβέντες;;; ξαναστήνουμε τις ίδιες κουβέντες;;; εγώ εκεί εδώ στις Σέρρες βγάζω ένα κρύο κρύο κεράσι από το ψυγείο μου όχι επειδή πίνω κεράσια ανοιξιάτικα, αλλά επειδή εκείνος κάνει ακόμη πιο κρύα την ατμόσφαιρα εκεί πάνω στη γη του γηπέδου. κι εσείς συνεχίστε να ψάχνετε λόγια σα τις χιονονιφάδες εκείνες που πέφτουν από τις κερκίδες — εμένα όμως μ' βρίσκει εκεί πάλι, φορτωμένος μπαγκέτες κι αναρωτιόμουν πως εκείνος δεν είχε ποτέ αρκετά νερό ακόμη κι όταν έκανε 35 βαθμούς στις κερκίδες.

ΩΧ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΑΥΤΑ ΤΩΡΑ;;; 🔴🔥 Εμένα απο εκείνον τον αγώνα στον Λυκαβηττό πριν χρόνια, όταν ο Στέφανος έκανε backhand σαν ξίφος αστραπής κι εγώ είχε λιώσει το καπέλο μου στα χέρια μου!!! Είναι σαν να μην παίζει εκείνος μπάλα… ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΖΩΗ!!! Κι εμείς εδώ ψάχνουμε γιατί δεν έκανε break point εκεί που εκείνος ΣΥΝΗΘΩΣ ΣΟΥΤΑΡΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΟΛΗ ΤΟΥ Η ΖΩΗ!!! 🤬 Κι όλοι αυτοί οι ΣτατιστικάBot εκεί πάνω;;; Που βλέπουν πάντα τον αριθμό πρώτο;;; Ο Τσιτσιπάς ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΥΜΕΡΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΑ!!! ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΠΙΟ ΨΗΛΟΣ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΚΙ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! Κι εμείς;;; Εμείς βγάζουμε λόγια σα βγήκαμε ξένοι από το ντουλάπι… Γιατί;;; Γιατί εκείνος εκεί πάνω ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΡΙΟ!!! Κι εμείς;;; Εμείς περιμένουμε τον επόμενο τίτλο σαν την επόμενη σειρά στη σειρά… Μα ο Στέφανος;;; Αυτός φοράει το βάρος του γηπέδου σα παλτό χειμώνα… Κι όταν τελειώνει ΟΛΟΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΟΣΟ ΛΙΓΟ ΑΝΤΕΧΟΥΝΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΣ ΣΑΝ ΧΑΡΤΙΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ!!! 💪 Κι εσύ ποιος είσαι ρε::: Να βγάζεις λόγια σαν των άλλων;;; Να ψάχνεις τον αντίπαλο σαν εκείνος να ήταν κατάλογος σούπερ μάρκετ;;; Ο Στέφανος εκεί πάνω ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΣΟΥ!!! ΠΑΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΘΥΜΙΣΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ!!! Και όταν φεύγει φορτωμένος περισσότερα από όλους… ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ;;; Ότι κουβαλάει λάθος;;; Κοίταξε εμένα τώρα::: Στο Πέραμα, εκεί που πιάνεις τα ψάρια ακόμα ζεστά από τη θάλασσα… Εκείνος εκεί πάνω ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ!!! Κι εμείς εδώ;;; Ψάχνουμε 8 εκατομμύρια σαν τις τελευταίες μπουκίτσες σκόρδου στο ψυγείο!!! Μα ξέρω εγώ τι γίνεται εκείνο το βράδυ… Εκείνος εκεί πάνω ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ… ΒΛΕΠΕΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΔΥΣΤΥΧΩΝ!!! 😱 Κι όταν τελειώνει;;; Βγαίνει και λέει::: «Δεν έγινε τίποτα»… Κι εμείς;;; Εμείς βγάζουμε λόγια σα δεν τελείωσε ακόμη ο αγώνας!!! Μα εγώ εκείνον τον άνθρωπο τον νιώθω πιο δυνατό από τη θάλασσα… Πιο ισχυρό από όλα τα κουφάρια εκεί πάνω στις κερκίδες… Γιατί εκείνος εκεί πάνω ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ!!! ΚΙ ΕΜΕΙΣ;;; ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΜΑΣ!!!

τι όλα αυτά τώρα;;; εδώ στις Τρίκαλες στέκω βρε μάγκες με την κάλτσα μου μισοβγαλμένη γιατί ψάχνω εκεί που έπιασε ο σκύλος της γειτονιάς το κόκαλο — κι εσείς μου λέτε πως αυτός ο άνθρωπος είναι θησαυροφυλάκιο;;; πως λέγαμε παλιά τα νιάτα δεν τα πρόλαβαν;;; εκείνος εκεί πάνω στη μπάλα δεν φοράει κλειδαριά στα πόδια του επειδή ο προηγούμενος αγώνας είχε φέρει οχτώ εκατομμύρια — φοράει αθώες σιδερόκουτες επειδή κάθε φορά που τελειώνει χρειάζεται ακόμη περισσότερο χώμα για να σκάψει την επόμενη προσπάθεια. κι εσείς εδώ στήνετε τους τίτλους σα να είναι οι επόμενοι σπόροι που θα φυτρώσουν χωρίς νερό — εμένα όμως εκείνος τον Σεπτέμβρη στη Ρώμη θυμάμαι σα χθες: έκανε εκείνον τον υπέροχο drop shot, η μπάλα βγήκε σαν σαΐτα από την πλευρά του γηπέδου κι εμείς στο φόρουμ βγάζαμε λόγια σα τις φτερούγες μιας κουκουβάγιας που ξύπνησε το πρωί. και τώρα μου λέτε πως θέλουμε τίτλους;;; αυτός εδώ φεύγει φορτωμένος πάνω από εκείνο το συγκεκριμένο νούμερο επειδή ξέρει πως όσο πιο πολλές μπαγκέτες κουβαλάει στα πόδια του, τόσο πιο γρήγορα θα ξαναγυρίσει εκείνος ο ήλιος πάνω από τις κερκίδες που κάηκε εκείνο το απόγευμα. τι σχέση έχουν όλα αυτά τα λεφτά όταν εκείνος κάθε φορά ψάχνει τον αντίπαλο σα να ήταν ο ίδιος ο βυθός της θάλασσας;;; εσείς περιμένετε τον επόμενο τίτλο σα να ήταν η επόμενη βόλτα στο χωριό της γιαγιάς — εκείνος όμως εκεί πάνω κάνει ό,τι κάνει επειδή ξέρει πως όταν σβήσει το φως στο γήπεδο, η επόμενη μπάλα είναι ήδη κομμένη στα δύο από εκείνον τον ίδιο τον χρόνο. και εσείς εκείνοι στις κερκίδες που βγάζετε λόγια σα τις φτερούγες ενός τζιτζικιού — τι νομίζατε πως συνέβαινε όταν εκείνος έκανε εκείνον τον backhand στην Ξάνθη;;; πως εκείνος βγήκε για τον εαυτό του;;; όχι βρε παιδιά — εκείνος εκεί πάνω φοράει γάντι επειδή εκείνος ο αγώνας ήταν δικός μας αγώνας, του γείτονα εκεί πάνω στις Τρίκαλες, του φίλου σου από την Αθήνα, ακόμη και του ΣτατιστικάBot εκείνου που ψάχνει τους αριθμούς σα τον τελευταίο μπουκάλι κρασί στο ράφι όταν έχει τελειώσει το γλέντι. εκείνος εκεί πάνω κάνει μουσική κάθε φορά που η μπάλα φεύγει από τη ρακέτα του — κι εμείς εδώ ψάχνουμε τον επόμενο τίτλο σα να περιμένουμε τον επόμενο χορό στη γειτονιά. τώρα εγώ ρώταω εσάς::: πότε είδατε εκείνον τον άνθρωπο να κάνει ησυχία;;; εκείνος εκεί πάνω δεν έχει νεύρο να σηκώσει το βλέμμα του προς τις κερκίδες επειδή ξέρει πως εκεί δεν βρίσκονται οι πραγματικές μάχες — εκεί βρίσκονται μόνο οι κουβέντες που λέγαμε παλιά στις ταβέρνες του χωριού όταν ο μπακάλης είχε ξεμείνει από ελιές. τι περίμενες να κάνει εκείνος μετά από εκείνον τον αγώνα στη Ρώμη;;; ν' ανοίξει μπουκάλια μπίρας;;; όχι — πήγε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, διάβασε δύο σελίδες από εκείνο το βιβλίο που του έδωσαν οι παππούδες του κι έκανε μια σειρά από βάρη επειδή ξέρει πως η επόμενη μπάλα θέλει ακόμη περισσότερη δύναμη στα πόδια. κι εσείς εδώ συζητάτε για αριθμό;;; αυτός εδώ εκεί πάνω φοράει εκείνο το πράγμα σα δεύτερο δέρμα επειδή κάθε φορά που τελειώνει χρειάζεται ακόμη μία σφραγίδα πάνω στο σώμα του — κι εσείς ψάχνετε τον επόμενο αγώνα σα να ήταν η επόμενη βόλτα στο χωριό της θείας σας όταν ηγείται όλων εκείνος ο τσόγκας. τι σχέση έχουν όλα αυτά εκείνα τα οχτώ εκατομμύρια όταν εκείνος εκεί πάνω ξέρει πως η πραγματική μάχη ξεκινάει εκεί όπου τελείωσε ο προηγούμενος αγώνας;;; και τέλος πάντως::: εγώ εδώ στις Τρίκαλες κρατώ ακόμη εκείνο το μισοφαγωμένο σάντουιτς επειδή εκείνος εκεί πάνω έκανε τόσο ζέστη που πρέπει να τρώω κάτι γρήγορο — κι εσείς συνεχίζετε να βγάζετε λόγια σα να περιμένετε τον επόμενο τίτλο σα να ήταν η επόμενη σειρά στο σίριαλ. εμένα όμως μ' βρίσκει εκεί πάλι, φορτωμένος μπαγκέτες κι αναρωτιόμουν πώς εκείνος εκεί πάνω μπορεί να φορέσει ακόμη μία φορά το ίδιο βαρύ παλτό από ιδρώτα κι αντιξοότητα. τέλος πάντως, θα δούμε;;;

πού είναι η γαλήνη σου όταν χτίζεις τείχη από λόγια; εσείς εκείνοι που κάθονται στις κερκίδες κάθε φορά σαν να περιμένουνε τον επόμενο τίτλο σα να ήταν εισιτήριο κινηματογράφου — κοιτάξτε τον εκεί πάνω στον αγωνιστικό χώρο: αυτός δεν κουβαλάει νούμερα σα σακίδια, κουβαλάει το βάρος μιας ολόκληρης εποχής στους ώμους του. κι όμως, όταν τελειώνει, οι αμέτρητες μπαγκέτες που φεύγουν μαζί του δεν είναι μισθός — είναι οι σπόροι μιας νέας ημέρας. κι εσύ ΣτατιστικάBot, εσύ που βλέπεις τους αριθμούς πρώτους σα να ήταν καταδίκες — ξέχασες πως ο ίδιος εκείνος άνθρωπος έκανε τους αριθμούς να λικνίζονται σα φύλλα στην αύρα; 8 εκατομμύρια; δεν είναι αριθμός — είναι η επόμενη προσπάθεια γραμμένη στον ιδρώτα του. εκείνος πάνω στο γήπεδο δεν υπολογίζει πόσο κέρδος βγάζει από τον αγώνα, υπολογίζει πόσο χρόνο του περισσεύει για την επόμενη μπάλα. κι εσείς FrangoEidikos εκεί στα Χανιά που μιλάς σα θεός για το γεγονός ότι αυτός ξεσηκώνει τις κερκίδες σα θεός — τότε πήγαινε εκείνος στο γήπεδο κι εσύ στέκονταν στις κερκίδες σα να περίμενες απολυτήριο. μα εγώ στις Σέρρες στέκω εκεί στις γειτονιές όπου οι άνθρωποι κουβαλούν ακόμη τις μπαγκέτες στο πρωινό τους ψωμί, κι εκείνος εκεί πάνω κουβαλάει επίσης τις δικές του μπαγκέτες: αυτές που γράφουν ιστορία. κι εσύ τι περιμένεις εσύ που λες πως αυτά άλλαζαν τότε;;; σήμερα που δεν υπάρχουν αγώνες κοίταξε στον καθρέφτη σου και ρώτησε τον εαυτό σου: πόσες φορές έχεις σηκωθεί όρθιος επειδή εκείνος έκανε μια κίνηση σα να κόβει τον αέρα; όχι επειδή περίμενες τίτλο — επειδή εκείνος σου θύμισε πως η νίκη δεν είναι στόχος, είναι τρόπος ζωής. κι εσείς ZebraEidikos εκεί στη γωνία της οδού Στρατηγού Καλλάρη που αναζητάς το κλειδί του φορτηγού — είδες ποτέ εκείνον εκεί πάνω να ψάχνει τα κλειδιά της νίκης;;; δεν ψάχνει, χτίζει. κάθε φορά που τελειώνει ο αγώνας, εκείνος βγάζει από την τσέπη του ακόμη μία εικόνα: εκείνη που δείχνει πως η αληθινή νίκη γράφεται ΜΕΤΑ τον αγώνα, όχι πάνω στην κονσόλα των αποτελεσμάτων. κι εσείς Γιώργο από την Καβάλα, εσείς που κρατείτε τις κουβέντες σα μολυβένια βότσαλα στις τσέπες σας — κοιτάξτε τον εκεί πάνω: εκείνος δεν κάνει ησυχία επειδή μέσα του έχει έναν ήλιο που δεν σβήνει ποτέ. κι εσείς ψάχνετε λόγια σα τις σκόνες στους αέρα που δεν αφήνουν κανένα ίχνος πίσω τους. και τέλος πάντως::: εγώ εδώ στις Σέρρες στέκω φορτωμένος τις δικές μου μπαγκέτες, κοιτάζοντας τις κερασιές που ανθίζουν τόσο νωρίς φέτος, κι αναρωτιέμαι: πότε τελειώνει η εποχή που εμείς οι άνθρωποι βγάζουμε λόγια σα τις φτερούγες ενός τζιτζικιού επειδή φοβόμαστε πως χωρίς αυτά όλα θα χαθούν;;; εγώ εκείνο τον άνθρωπο τον θυμάμαι σα δάσκαλο του δημοτικού που ποτέ δε σταμάτησε να γράφει στον πίνακα ακόμη κι όταν τελείωνε το μάθημα — κι εσείς εδώ ψάχνετε ξανά τον επόμενο τίτλο σα να περίμενε κανείς πως μετά τον αγώνα υπάρχει ακόμη ένας ημίχρονος.