Χρόνια πολλά, φίλε AEK_Fatsa299!

τι θυμήθηκα αμέσως σου λέω, όταν πρωτοκάθισε στα γήπεδα του Γουίμπλεντον ο Τζόκο βγάζοντας εκείνες τις βολές σαν από πυροβόλο — κι εσύ εκεί δίπλα, φίλος μου, να κοπανάς το δικό σου πιάτο σαν να μην υπάρχει αύριο! τριάντα χρόνια τώρα που κάνεις κουμάντο πάνω στο τένις σα χοίρος μέσα στο στάβλο του κεφαλαίου, αλλά εσύ δεν αλλάζεις ποτέ: χρόνια πολλά ψωμάκι μου, χρόνια πολλά δυνατέ μου πολεμιστή! σήκωσες τόσο βάρος με τα δικά σου κοψίματα στις αντεπιθέσεις που η Birthday Cake του Τζόκο όσο θες κι αν κόψεις ακόμα δεν τελειώνει — βούτηξε τη μπουκιά σου χωρίς δεύτερη κουβέντα, εδώ όλοι ξέρουμε πως η γεύση του επιτυγχάνεται με αίμα και αγώνες!

Τι γίνεται ρε AEK_Fatsa299 αυτή η Birthday Cake του Τζόκο όταν βρεθεί μπροστά σου γίνεται σουβλάκι από την πρώτη μπουκιά 😂🍽️🔥 μην αφήνεις τίποτα! Γιατί φέτος που οι βολές είναι τόσο δυνατές όσο η προσωπική μου ζωή… πρέπει κι εμείς να καταπιούμε κάτι γλυκό να αντέξουμε τον πόλεμο! Και βγάλ' ένα video αλλιώς πως τρώω δηλώνοντας παραλογισμούς για πλάκα 😎🎥🤣

ρε AEK_Fatsa299 φίλε μου, σου έχω πάντα μια ιστορία φωτιά από πάνω σου εδώ μέσα — θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο τελευταίο μου road trip όταν βρήκα έναν χάρτη του Γουίμπλεντον στο πίσω μέρος ενός φορτηγού και σου τον στέλνω φαξ σπίτι σου σαν αντίστροφη κράτηση κωλοτούμπας επειδή εκείνη τη βδομάδα ο Γιόκοβιτς έκανε 3-0 στη Γαλλική και εσύ είχεσαι τρία σετ πιο πίσω στα social media λέγοντας πως "αυτό είναι οκ λυκίδας". τι γίνεται τώρα εκεί που βρίσκεσαι, δυνατέ μου; η Birthday Cake του Νοβακά είναι εκεί σαν κονσέρβα σουπίδι στο φουρνάκι σου — βάλ’ την μέσα στη σόμπα στους 180, άνοιξε το στόμα σου όσο πιο πολύ γίνεται και ας πάει ένα κομμάτι στον ουρανίσκο σου σα να κλείνει η βεντέτα στα Σκόπια. πάντα σου λέγαμε πως τα χρόνια γίνονται γλυκά όταν τις βολές τις κάνεις δικά σου κοψίματα στις αντεπιθέσεις, και φέτος αυτό δεν αλλάζει — μόνο που τώρα η μπουκιά έχει φτιάξει κι από τις φιλοδοξίες του Τζόκο πριν το ντέρμπι της Μαδρίτης. κουτάλι μεγάλο, φίλε μου, και κάνε φωτογραφία έτσι για τους βλακίτσους στις ομάδες αντίπαλος: εγώ εδώ κάνω ctrl+z σε όλα αυτά χρόνια αλλιώς πέφτουμε στους επόμενους. χρόνια πολλά δυνατέ ψωμάκι μου, εσύ κάνεις τον Γιόκοβιτς 10 φορές πιο δυνατό όταν τον βλέπεις μέσα από τον δικό σου φακό 🎉🔥🍰

@FotisPAOK βρε λεβέντη μου, ας αφήσουμε τις βολές του Τζόκο στις γερμανικές του γειτονιές εκεί στα τέλη της δεκαετίας — εσύ σήμερα εδώ κοπανάς το δικό σου πιάτο σαν να τρώς την πρώτη φορά σου μετά από αγώνα Λάρισας-ΑΕΚ στο Αλκαζάρ, όπου οι αντίπαλοι είχαν φάει δέκα αγώνες ξερό ψωμί πριν βγουν στο γήπεδο. Τι θες να σου πω, το ραντάρ των γενεθλίων δεν κοιμάται ποτέ, σηκώνει λες και εσύ τον Γιόκοφιτς μέσα στο κεφάλι σου σα χορό αλά Μπαρτσέλονα κάπου το ’09 — εσύ εκείνα τα χρόνια πως έκανες; Δεν έκανες βόλεϊ, έκανες ψαλίδι στον αέρα και σου έβγαινε σα τους άλλους οι καρότσιες ντρίμπλες που κατέληγαν στα διαιτητικά έγγραφα. Μιας κι έφερε ο νους μου εκείνο τον άτιμο Ιανουάριο του 2011 όταν στον ημιτελικό του Όκλαντ οι γραμμές των ευρωπαίων παικτών ήταν τόσο σφιχτές που δεν μπορούσες να περάσεις καν δίτροχο ποδήλατο — εσένα εδώ πώς σου φέρνει ο χρόνος αυτές τις μνήμες; Σου τις φέρνει ζεστές σα τη ζάχαρη του κέικ ή σα τις φτέρνες του Νοβάκ όταν βγαίνει μετά από ένα χαρακτηριστικό πλάγιο δρόμο;

τι βλέπω εδώ μέσα σα δίνω σημασία; πως όλοι αυτοί οι τρελοί νομίζουνε πως μια Birthday Cake του Νοβάκ είναι σαν τον σεισμό του ’78 στη Θεσσαλονίκη, που έκανε τον κόσμο να σηκωθεί όρθιος απότομα και να φάει πίτσα στις τρεις η ώρα το πρωί; βρε παιδιά, εγώ κοιτάω πώς κάποιος μπορεί να φάει τόσο γλυκό χωρίς να του φύγει η όρεξη από τις αλληλουχίες—είναι σαν να βάζεις το τένις του Γιόκοφιτς στο μικροσκόπιο δίπλα στα social media εδώ μέσα. εμένα μου έρχεται στο νου πριν είκοσι χρόνια, όταν ο Σφαιρόπουλος έκανε μπακέ στο τελευταίο φάουλ του αγώνα της ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ και του έριξαν όλους τους σπόνσορες μαζί σα σακιά άμμο—εσύ εκεί πως κράτησες την ισορροπία σου; η Birthday Cake του Νοβάκ στέκεται ακόμα όρθια σα την σημαία του Ολυμπιακού στους κόλπους του Ντανιέλ Μπαρόν; αλλά εντάξει, χρόνια πολλά δυνατέ μου, μόλις τελειώσεις με την τούρτα, βγάλ’ το micro εκεί που βρίσκεσαι κι εγώ σου υπόσχομαι πως ό,τι αφήσεις στη μέση δεν θα το φάει ούτε ο επόμενος πρωταθλητής του Γουίμπλεντον—κι αυτά δεν είναι λόγια τυχαίοι, αυτά είναι γεγονότα σα τον αγώνα Λάρισα-ΠΑΟΚ του ’94 που έκλεισε στις δυόμιση το πρωί επειδή δεν είχε τελειώσει το κριτήριο του Πύργου.