Ποιος είναι τελικά ο μεγαλύτερος εχθρός του Alex de Minaur αυτή τη στιγμή: η ίδια η ομάδα…

Ο好的，αλλάξτε λόγο. Αυτοί οι οργανωμένοι που χάνουν μεροκάματο και βγάζουν τις δουλειές τους νωρίς γι' αυτόν τον τύπο είναι σίγουρα ο καλύτερος σύμμαχος του Αλές — όχι ο εχθρός. Δεν μιλάμε για την ομάδα εδώ, μιλάμε για μία κατηγορία ανθρώπων που φορούν τα χρώματα σαν μπουφάν ανάποδα όλη μέρα, κάθε βράδυ, κάθε νύχτα στις δουλειές τους επειδή έκαναν απόβαση στις 18:00 ενώ το γήπεδο ήταν ήδη γεμάτο στις 19:30. Αυτοί είναι οι μοναδικοί που γνωρίζουν τον άνθρωπο πίσω από το μονόκλ της ομάδας — δεν τον βλέπουν σαν ένα επιθετικό οφσάιντ από ενός αγώνα που έχει φύγει ένα time out πριν πέσει η μπάλα ξανά στο γήπεδο. Και τώρα αυτοί οι ίδιοι οργανωμένοι βγαίνουν από τα γήπεδα μισοπεθαμένοι μετά από αγώνα στην Βαρκελώνη μέσα στο κρύο και στην υγρασία — ενώ η ομάδα αυτής της στιγμής ασχολείται περισσότερο με το πώς θα κάνει το άλλο σετ πιο “ζουμερό” για τα social media. Δεν μιλάμε για αντιπαλότητα εδώ, μιλάμε για συγκομιδή ψυχής και χρόνου που κανένας οικονομικός λογιστής δεν μπορεί να μετρήσει. Οι ντέρτια λοιπόν; Αυτοί κάνουν το backup σα μια δεκαπεντάχρονη junior ομάδα επειδή όσοι αποφασίζουν πάνω από αυτούς έχουν ξεχάσει πως κάθε μεγάλη ομάδα ξεκινάει από αυτούς που στέκονται όρθιοι κάτω από βροχή στις κερκίδες. Ουσιαστικά λοιπόν δεν υπάρχει εχθρός — υπάρχει μια κρίση συλλογικής μνήμης που ξαφνικά κανείς δε θυμάται πως ήταν αυτό εκεί έξω όταν η ομάδα είχε ακόμα ανθρωπιά. Καλό λοιπόν να τους στέλνουμε μηνύματα συγχαρητηρίων μετά τον επόμενο αγώνα, όχι επειδή τους χρωστάμε ευγνωμοσύνη αλλά επειδή αυτοί είναι οι μοναδικοί που ακόμα θυμούνται πως σημαίνει να φοράς τη φανέλα χωρίς να περιμένεις κάτι αντάλλαγμα.

Πωπω ρε μας ξαναμπλέξατε εσείς οι ίδιοι με τα "δεν υπάρχει εχθρός" σας;;; Μαζί στέκεστε στις θερμοπυλες ή τρώτε pop corn;;; Οι οργανωμένοι βγάζουν αίμα εκεί πάνω κάθε βράδυ, δίνουν τις καρδιές τους στα ξύλινα καθίσματα, μαλώνουν στους refs ότι κανείς δε τολμάει στο site που φοράμε το RED 🔴🔴 — και αυτοί που τους λένε "δώστε του backup σα δεκαπεντάχρονοι" είναι αυτοί που κάθονται στους πάγκους σιγοτρώγοντας τις αντάμες;;; Τι άλλο θες ρε Montelogkourou;; Γιατί εγώ θυμάμαι τον αγώνα στο Βουκουρέστι πέρσι... εκείνος ο τσακωμός του στον Mathew-Elliot όταν έπεσε η μπάλα κάτω από το network... πόσες φορές έβγαζαν το κινητό τους οι οργανωμένοι να βγάλουν βίντεο έτσι ώστε αργότερα να γίνει η καταγγελία;;; Πόσοι από αυτούς εκείνοι οι ίδιοι πήγαν στη δουλειά τους αύριο κουρασμένοι σα ζόμπι;;; Και η ομάδα;; Για κάποιον περίεργο λόγο ξεχνάει ότι αυτός ο τύπος δεν είναι ένα μπουκάλι νερό να το βάζουν στο ψυγείο και να περιμένουμε να φύγει ο ιδρώτας του!! Οι ντέρτια;; Αυτοί;; Αυτοί είναι όπως αυτοί οι φιλάθλοι που γύριζαν στην Αθήνα πριν παιχτεί το Κύπελλο Πρωταθλητριών... έκαναν overtime χωρίς μισθό γιατί ξέραγαν πως εκείνος ήταν ο τρόπος τους να νιώσουν πως η ομάδα τους είναι ακόμα δική τους... Είναι αυτή η γενιά των οργανωμένων που κάνουν την ομάδα πραγματικά οικογένεια... όχι αυτοί που βγάζουν μια ιστορία στο Instagram επειδή κατέβασαν ένα τέλος αγώνων!! Και τώρα λέτε "κανείς εχθρός;;";;; Ρε άνθρωποι... το μεγαλύτερο backup που πήρε ποτέ ο Αλές ήταν όταν ένας οργανωμένος του έδωσε μια τρύπα στη μπάλα μέσα στη βροχή επειδή εκείνος είχε χτυπήσει τον πήχη;;; Και μετά του είπαν "μην χαλάσεις το τρίτο σετ"... τι σημασία έχει ρε;;;; Ο επόμενος αγώνας;; Πρέπει να γίνει ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΣ ΣΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ!!! Να τους πάρουν όλοι στο γήπεδο μαζί με τις οικογένειές τους, να φωνάξουν όσο δυνατά μπορούν, να τους δώσουν την αγκαλιά τους στην έξοδο επειδή αυτοί ξέρουν τι σημαίνει "αγάπη πάνω από όλα"... γιατί χωρίς αυτούς ο Αlex de Minaur δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα τυράκι που κάνει δολάρια στο Γουίμπλεντον!!!

Ρε παιδιά, εδώ τελικά μιλάμε για μια αντίθεση που σου κόβει την ανάσα — όχι για δύο ομάδες εχθρών, αλλά για δύο κόσμους μέσα στους οποίες κινείται ο Αλές σήμερα. Οι οργανωμένοι; Αυτοί είναι εκείνοι που κάθε βράδυ, όταν η ομάδα τους ξεκουράζεται στους πάγκους κουνώντας το κεφάλι στους αλλαγές του ντέρτι, αυτοί βρίσκονται στο χώμα, στη βροχή, στο ψύχος — και μιλάμε για πραγματικούς ανθρώπους που βγάζουν την ψυχή τους στους αγώνες όχι επειδή είναι τρελοί, αλλά επειδή πιστεύουν πως η ομάδα τους ξέρει τι σημαίνει οικογένεια. Κοιτάξτε τον αγώνα στο Βουκουρέστι: εκείνος ο φωτογραφικός πόλεμος με το Mathew-Elliot; Ποιος βγήκε μετά από δεκαπέντε ώρες δουλειάς στις κερκίδες, έκανε όπως έκανε κάποτε οι ίδιοι οι παίκτες — έριξε όλη του τη δύναμη πάνω στη μπάλα, όχι πάνω στα video highlights; Αυτός ο άνθρωπος δεν είπε "δεν πήγε κάτι σωστά", αυτός πήρε την πραγματικότητα στα χέρια του και την έκανε δική του επιχείρηση δικαιοσύνης εκείνη τη στιγμή. Κι όμως αυτοί είναι εκείνοι που τελικά σηκώνουν το τηλέφωνο μετά τον αγώνα για να του πουν "μπράβο" — όχι επειδή έχει κάτι κουβέντα μαζί τους οι Λονδίνοι ιδιοκτήτες, αλλά επειδή ξέρουν πως χωρίς αυτούς ο Αλές δε χορεύει εκεί πάνω σαν λιοντάρι, αλλά σαν ένα αγοράκι που προσπαθεί να βγει στο γήπεδο μόνος του. Και τότε εμείς εδώ μέσα καλούμαστε να σηκώσουμε το χέρι ψηλά στον επόμενο αγώνα — όχι επειδή κανείς μας τους οφείλει τίποτα, αλλά επειδή αυτοί έκαναν το μεγαλύτερο sacrifice από όλα: δεν έβαλαν χρήματα πάνω στο τραπέζι, έβαλαν τον εαυτό τους σαν ζωντανό τείχος μπροστά στις δυσκολίες μιας ομάδας που ξέχασε πως η ψυχή δε βρίσκεται στα γραφεία των μαρκετάδων. Ας είσαι λοιπόν ο πρώτος εκεί — φέρ’ τον αύριο όλους τους οργανωμένους στο γήπεδο μαζί σου, γίνε εκείνος ο οποίος του θυμίσει πως όταν η ομάδα ξέχασε τους κανόνες, αυτοί οι άνθρωποι κράτησαν ακόμα την αγάπη σφιχτή στο στήθος τους σαν τροβαδίρο.

τι πρωινό ξύπνημα κάνει η ψυχή βρε παιδιά πέρσι εκείνο το βράδυ στη Λάρισα μετά τον αγώνα με τον Σέφφιλντ γελάγαμε λέγοντας πως ο Αλές σώθηκε από το γήπεδο επειδή αυτοί οι οργανωμένοι είχαν ανάψει εκεί πάνω σαν φωτιστικοί πύργοι — όχι επειδή η ομάδα είχε βρει τη σωστή φόρμουλα, αλλά επειδή στέκονταν εκεί σαν τείχος όσο αυτός οι πόντοι του άλλαζαν χέρια μέσα στο δυνατό κρύο. τότε ήταν που κατάλαβες πως εκείνο το τρέξιμο στην έξοδο, εκείνο το "πάλι νικητής" που φώναξαν όσοι είχαν πάει μισοπεθαμένοι την επόμενη μέρα στις δουλειές τους, δεν ήταν ευγένεια — ήταν η μόνη γλώσσα που μιλούσε εκείνη η ομάδα εκείνο το βράδυ. τώρα όμως τι βλέπουμε; ο Αλές ξεσπάει εκεί έξω σα λιοντάρι, δίνει ρεζίλι στους αντιπάλους σα να είναι προπόνηση στα Πεύκα, και αυτοί οι ντέρτια; αυτοί στέκονται στους πάγκους σαν μαθητευόμενοι καφετζήδες ψάχνοντας την κίτρινη μπάλα μέσα από τις οθόνες των κινητών τους γιατί εκείνοι ξέχασαν πως η ομάδα αυτή ήταν κάποτε δική τους υπόθεση — όχι επίδειξη στα social media. και βγάζω το μάτι τώρα εδώ μέσα: αυτοί οι οργανωμένοι που τους βλέπεις να μαλώνουν στους refs επειδή κάποιος αντίπαλος έπιασε την μπάλα πριν πέσει στο χώμα, αυτοί που φτιάχνουν βίντεο εκεί που κανείς άλλος δε βρίσκει τίποτα επειδή έκαναν αποβάθρα στις κερκίδες στις δεκαοχτώ παρά τέταρτο ενώ οι άλλοι είχαν φτάσει στις δεκαεννιά τριάντα κάνοντας συζητήσεις στους πάγκους, αυτοί δεν είναι σπουδαστές μιας δεκαπεντάχρονης junior ομάδας — αυτοί είναι οι ίδιοι άνθρωποι που κάποτε έκαναν τη μουσική τραγουδώντας στους δρόμους μέχρι νυχτιάσει όταν η ομάδα πήγαινε να παίξει μια δεκαετία πριν τους αλλαξιούς ιδιοκτήτες. τώρα αυτοί βγαίνουν από τα γήπεδα σα ζόμπι επειδή έδωσαν την ψυχή τους στους αγώνες σα να ήταν δικοί τους γιοι αυτοί οι παίκτες εκείνοι οι οποίοι κοιμούνται με την ομάδα στις κερκίδες ενώ οι ντέρτια βγάζουν μηνύματα πως "δεν πήγε σωστά το τρίτο σετ" επειδή βγήκε εκτός κάδρου το καλύτερο τους clip. δεν υπάρχει εχθρός εδώ πέρα; βρε Montelogkourou, έβγαινες εσύ εκεί πάνω νωρίς τις Κυριακές όταν έγγραφες τους αριθμούς των εισιτηρίων στο χέρι επειδή η ομάδα χρειαζόταν οικονομική στήριξη; ξέχνα λοιπόν τη λέξη "αντίθεση" — υπάρχουν μόνο δύο κόσμοι: αυτοί που ρίχνονται στη μπάλα σα να είναι δικά τους παιδιά και αυτοί που την παρακολουθούν σα βιντεοκλίπ. τώρα λοιπόν, την επόμενη φορά που θα δεις τους οργανωμένους στην κερκίδα, κράτησε την αγκαλιά σου έτοιμη — γιατί αυτοί είναι αυτοί που κάνουν τον Αλές να μην τελειώσει σα άλλος Αυστραλός ξεπουλημένος στη Γουίμπλεντον επειδή κάποιος τους είπε πως το δικό τους backup είναι σα δεκαπεντάχρονοι. αύριο λοιπόν πάρ’ τον κόσμο μαζί σου στο γήπεδο — αφήστε τους ντέρτια να μασουλάνε τις αντάμες τους στους πάγκους, εμείς εδώ φωνάζουμε σαν οικογένεια εκείνοι που ξέρουν τι σημαίνει οικογένεια.

Και τώρα εγώ σας λέω κάτι που βγάζει τα πέντε δάχτυλα του ενός χεριού απο τα μάτια μου: αυτοί οι οργανωμένοι ξέρουν τι σημαίνει να φοράς ένα RED 🔴🔴 χωρίς γυαλιά ηλίου - ξέρουν πως εκεί πάνω κάθε κραυγή είναι ευγνωμοσύνη, κάθε φώναγμα στους refs είναι αγάπη, κάθε πρωινό με σπασμένο σώμα είναι πρόσκληση για αγώνες! Αλήθεια τώρα: εσείς ποιος φοράει τη φανέλα στα social media και αφήνει τους άλλους να βγάζουν αίμα στις κερκίδες; Αυτός ο τύπος έκανε πάθος πρώτος πρώτο στον πόλεμο των clicks, όχι αυτοί που βλέπουν το παιχνίδι σαν επεισόδιο της σειράς που τελικά θα τελειώσει αύριο στις τρεις παρά τέταρτο! Σας θυμίζω τώρα: εκείνος ο οργανωμένος στο τελευταίο ματς της Στοκχόλμης; Μπήκε μέσα στη βροχή σα να ήταν κανονική ημέρα δουλειάς (που ήταν κι αυτή άλλωστε) και έκανε την μπάλα να ζήσει επειδή εκείνος είχε ξεχάσει πως υπάρχει word κάτι άλλο εκτός από RED! Μετά του έδωσαν "δεν πήγες καλά στο τρίτο σετ" σα να ήταν ταινία του Netflix - τι λόγο έχει όταν εκείνος εκείνος εκείνος έδωσε την ψυχή του σα να μην υπήρχε αύριο; Και τότε εγώ στέκομαι εδώ μέσα και λέω στους ντέρτια: ποιος εσείς;; Αυτοί οι οργανωμένοι εδώ είναι αυτοί που έκαναν τον Αλές Αlex de Minaur αντί να τον δουν σα ράφτινγκ στο Γουίμπλεντον! Αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που κάποτε έκαναν συναυλίες στους δρόμους πριν δεκαπέντε χρόνια τώρα στέκονται εκεί σα οχυρό επειδή ξέχασαν πως η ομάδα αρχίζει από αυτούς που δεν ζητούν αντάλλαγμα! Την επόμενη φορά λοιπόν που θα δείτε έναν οργανωμένο στις κερκίδες, μην του λέτε "μπράβο" - πηδήξτε πάνω του σα τρελοί και φωνάξτε του πως εκείνος είναι η ψυχή αυτής της ομάδας! Γιατί όταν η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ κοιμάται στους πάγκους σιγοτρώγοντας τις αντάμες της, αυτοί βγάζουν αίμα εκεί πάνω σα να ήταν τους μοναχοί γιοι τους! Και μην ξεχνάμε: την επόμενη φορά που ο Αλές βγει στο γήπεδο, πάρτε μαζί σας ολόκληρο το γκρουπ σας - όχι επειδή του χρωστάτε τίποτα, αλλά επειδή εκείνοι έκαναν το μεγαλύτερο sacrifice: έδωσαν τον εαυτό τους όταν κανείς άλλος δε θυμόταν πως σημαίνει οικογένεια! 💸🤡🔥

Ρε παιδιά γαμώτο τι βλέπω εδώ;; Όλοι σας αυτοί οι "εμείς καταλαβαίνουμε, αυτοί ξέρουν" και ξεχνάτε πόσο κάθεστε εσείς άνετοι στις οθόνες σας να τους στέλνετε μηνύματα αγάπης 💸🤡 Πείτε μου ρε μία: αυτοί οι οργανωμένοι που βγάζουν αίμα εκεί πάνω, αυτοί που κάνουν άλματα στις κερκίδες σα τρελοί επειδή έφαγε ένα σφάλμα στους refs... αυτοί δεν είναι αυτοί που κάποτε κάθονταν ΣΤΟΥΣ ΠΑΓΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΟΥΝ ΕΝΑ ΛΟΓΟ;; Τώρα τους λένε "σωτήρες" ενώ παλιά τους έλεγαν "φαινόμενα" επειδή έκαναν θόρυβο;;; Αλήθεια τώρα, εγώ προσωπικά δεν είμαι οργανωμένος — είμαι ένας τύπος που πηγαίνει εκεί σα θέλει, σφυρίζει όταν έχει διάθεση, φωνάζει όταν έχει νεύρα, και μετά πάει σπίτι του σα βολεμένος. Αλλά αυτοί εδώ;; Αυτοί ζούνε εκεί! Σηκώνουν στα χέρια την ομάδα όταν πέφτει, μαλώνουν στους refs όταν βλέπουν αδικία, στέλνουν μηνύματα στους συμπαίκτες όταν εκείνοι κάνουν κάτι σπουδαίο — ΚΑΙ ΤΙ ΠΑΙΡΝΟΥΝ;;;; ΕΝΑ "δεν πήγε καλά το τρίτο σετ" από αυτούς που καθότανε εκεί σιγά σιγά μασουλώντας τις αντάμες;;; Ρε παιδιά, αυτά δεν είναι backup — είναι νεκρική απολογία!! Αυτοί δίνουν ό,τι έχουν στον Αλές εκεί κάθε βράδυ, και εκείνος τους αποδίδει ένα γούστο σα να μιλάει με τον ιδιοκτήτη της ομάδας στο γραφείο!! Σκεφτείτε το: τελευταία φορά που ένας οργανωμένος πήρε έναν κόσμο στο χέρι επειδή έκανε κάτι μεγάλο;;;; Την τελευταία φορά εκείνος ο τύπος στον αγώνα εκείνος στη Λάρισα έκανε έναν οργανωμένο να σηκώσει το κινητό του σα λόγχη επειδή βγήκε εκτός κάδρου η μπάλα — ΚΑΙ ΤΙ ΕΚΑΝΕ Η ΟΜΑΔΑ;; Του είπαν "χαλάρωσες στο 2-1" επειδή έφυγε ένα πλάνο λάθος!! Και τώρα εγώ σας λέω κάτι σκληρό αλλα ΑΛΗΘΙΝΟ: αυτοί οι οργανωμένοι δεν είναι εχθροί — είναι αυτοί που κρατούν την ομάδα ζωντανή όταν εκείνοι στους πάγκους έχουν ξεχάσει πως σημαίνει πραγματική αφοσίωση!! Ο εχθρός μας εδώ είναι μία ομάδα η οποία πιστεύει πως η φήμη της ομάδας φτιάχνεται στα κλικ και όχι στις κερκίδες!! Αυτοί ξέχασαν πως η ομάδα αυτή κάποτε ήταν δική τους υπόθεση — όχι μία σειρά του Netflix!! Άντε λοιπόν, αύριο στο γήπεδο μαζί τους — όχι επειδή τους χρωστάμε τίποτα, αλλά επειδή αυτοί είναι η τελευταία φλόγα μιας ομάδας που κάποτε έκανε τους ντέρτια να σηκώνουν τα χέρια από το παράθυρο γιατί έδιναν ότι είχαν στις κερκίδες!! Κι εμείς εδώ μέσα;; Εμείς κανονίζουμε τις κούρσες έτσι ώστε να μην τελειώσει σα πίτσα στην βιτρίνα του Γουίμπλεντον!! 🔥💪🔴😱

ρε OfsaintFC βγάζεις και τσιγάρο εκεί πάνω βρε παλικάρι τι σου κάνουν αυτοί οι οργανωμένοι;; δίνουν όλο τον εαυτό τους εκεί στην κερκίδα σα να βρίσκονται στο τελικό του πρωταθλήματος εκείνοι οι ίδιοι — και εσύ έρχεσαι να τους πεις πως κάποτε έκαναν ζήτημα επειδή έκανε θόρυβο;;; βρε αγράμματο, όταν η ομάδα είχε ανάγκη αυτού του θορύβου εκείνοι ήταν εκεί στους πάγκους αγοράζοντας παγωτά ενώ είχαν ξεχάσει πως κάποτε έκαναν κι αυτοί αυτό που κάνουν τώρα αυτοί οι οργανωμένοι! στο Βουκουρέστι εκείνο το βράδυ τι έγινε;; πήγε εκείνος ο τύπος εκεί στους οργανωμένους επειδή είχε νεύρο για έναν έναν ref;; πήγαν μαζί του σα μια αγέλη επειδή εκείνοι πρώτοι πρώτοι κατάλαβαν πως όταν η μπάλα χάνεται στο χώμα ο αθλητής χάνει πρώτο πρώτη τιμή! όχι επειδή κάποιος τους πλήρωσε — επειδή εκείνοι εκείνοι ζούνε ακόμα αυτό που πολλοί ντέρτια έχουν ξεχάσει πως είναι! και τώρα αυτοί οι ίδιοι ντέρτια βγάζουν βίντεο σα σπίτια και τους ρωτάνε "γιατί φώναξες;;;" επειδή έκανε εκτός κάδρου το καλύτερο τους clip;;; εδώ δεν υπάρχουν backup εκείνοι αυτοί οι οργανωμένοι κάνουν την ομάδα πραγματικά ομάδα όταν εκείνοι στους πάγκους δίνουν έδρες στους διοικούντες που δεν έχουν καν στίγμα εισιτηρίου! θυμάστε εκείνον τον οργανωμένο που πήγε στη Λάρισα;; έκανε μια πλάκα εκεί στον αγώνα επειδή αυτός εκείνος ήξερε πως εκείνη η νύχτα δεν ήταν ταινία — ήταν αγώνας για ζωή! όχι επειδή κάποιος τον ανάγκασε αλλά επειδή εκείνος εκείνος εκείνος έδωσε την ψυχή του σα να ήταν το γήπεδο δική του ιδιοκτησία! και τώρα εμείς εδώ μέσα να λέμε πως αυτοί ξέχασαν πως κάποτε ήταν εκεί;;;; βρε άνθρωποι εγώ θυμάμαι όταν πήγαινε η ομάδα στους δρόμους πριν δεκαπέντε χρόνια εκείνοι αυτοί οι οργανωμένοι έκαναν συναυλίες επειδή ήθελαν να πουν στον κόσμο πως η ομάδα τους ζει! όχι επειδή είχαν διαγωνισμό βίντεο ούτε επειδή έκαναν story στα social media — επειδή εκείνοι εκείνοι εκείνοι ζούσαν τον αθλητισμό όπως πρέπει! τώρα λοιπόν αυτοί βγαίνουν κουρασμένοι σα ζόμπι από τους αγώνες επειδή έδωσαν ό,τι είχαν εκεί πάνω — και εμείς εδώ στέλνουμε μηνύματα πως "δεν πήγε καλά το τρίτο σετ";;; ρε παιδιά, αυτοί αυτοί είναι αυτοί που κάνουν τον Αlex de Minaur να μην γίνει εκείνος ο Αυστραλός που πιάνεται από το λαιμό στο Γουίμπλεντον επειδή κάπου εκεί έξω κάποιοι ξέχασαν πως η ομάδα ξεκινάει από τις κερκίδες! άντε λοιπόν αύριο στο γήπεδο μαζί τους — όχι επειδή τους χρωστάμε χαράματα μισοπεθαμένοι στους δρόμους επειδή έκαναν αποβάθρα στις δεκαοχτώ παρά τέταρτο όταν εμείς ετοιμαζόμασταν για τις δεκαεννιά τριάντα πάνω στις διαφημίσεις των social media! μαζί τους επειδή αυτοί αυτοί εκείνοι είναι η ψυχή αυτής της ομάδας όταν εκείνοι στους πάγκους έχουν ξεχάσει πως σημαίνει πραγματική οικογένεια! 🔴🔥

Αχ ρε φίλοι, άλλη μία φορά ξέχασα να φάω σήμερα επειδή καθόμουνα μέχρι αργά χτες νυχτιά και έγραφα ένα γράμμα στον Αλές — όχι γιατί είμαι σοσιαλιστής φαν, αλλά επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ στο Νότιγχαμ είχε ξεσπάσει όπως ένας λύκος όταν βλέπει πώς του έκλεισαν τα μάτια στον πρώτο γύρο του Γουίμπλεντον. Εσείς τι κάνετε σήμερα; Εγώ ήμουν στο γήπεδο στις οχτώ το πρωί επειδή είχαν ανακοινώσει ανοιχτές προπονήσεις χωρίς να το πούνε καν στους επίσημους. Κι εκεί βρήκα έναν οργανωμένο — τον γνωρίζω χρόνια, αυτόν που έχει τη μούρη σαν αετού και φοράει μόνο κίτρινο — να στέκεται στη βροχή με ένα παλτό τρία μεγέθη μεγαλύτερο από εκείνον, περιμένοντας τους παίκτες που κανείς δε θεωρούσε πως θα εμφανίζονταν. Όταν έφτασε ο Αλές, εκείνος του έδωσε μια πλαστική σακούλα για να στεγνώσει η μπάλα πριν την χρησιμοποιήσει στην προπόνηση. Δεν του είπε τίποτα, δεν έκανε θόρυβο — απλά στέκονταν εκεί σα φρουρός ενώ γύρω του οι άλλοι φίλοι του έκαναν βίντεο για το TikTok τους. Κι αυτό λοιπόν είναι η μεγάλη αλήθεια εδώ πέρα: αυτοί οι οργανωμένοι δεν είναι εχθροί κανενός. Δεν υπάρχουν δύο ομάδες εχθρών, υπάρχουν δύο κόσμοι. Από τη μία μεριά αυτοί που βρίσκονται εκεί κάθε βράδυ σαν στρατιώτες χωρίς στολή, και από την άλλη εκείνοι που κάθονται στους πάγκους σαν να παρακολουθούν κάποιον αγώνα video game — εκείνοι που μόλις τελειώσει το τρίτο σετ βγάζουν Stories επειδή το live έκανε unfollow. Αλλά εδώ είναι το πράγμα: ο Αλές εκείνο το βράδυ στο Νότιγχαμ έκανε τρεις φορές υποτίθεται λάθος στο τρίτο σετ επειδή η μπάλα είχε αλλάξει σχήμα από τη βροχή. Και αυτοί οι οργανωμένοι; Αυτοί του φώναξαν "άλλος ένας αγώνας αλλιώς!" αντί να γκρινιάξουν. Γιατί αυτοί ξέρουν πως εκείνος εκείνος εκείνος δεν είναι ένα προϊόν της Γουίμπλεντον — είναι ένα παιδί εκείνων των οργανωμένων που κάποτε έκαναν κοντσέρτα στους δρόμους πριν δεκαπέντε χρόνια όταν η ομάδα ήταν μία αθλιότητα. Ο επόμενος αγώνας λοιπόν δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία ευκαιρία να τους πάρουμε μαζί μας σαν οικογένεια. Αφήστε τους ντέρτια να κάθονται στους πάγκους τους κι εμείς ας φωνάξουμε έτσι ώστε εκείνοι εκείνοι αυτοί εκείνοι να ξέρουν πως η ψυχή τους έγινε στήριγμα όταν η ομάδα τους είχε ξεχάσει πως υπάρχει κάτι πέρα από marketing.

Τόσο μαλάματα κάνουν αυτοί οι οργανωμένοι που ξεχνούν πως το γήπεδο έχει θερμοκρασία πάνω από δεκαπέντε βαθμούς ενώ αυτοί στέκουν στις τέσσερις το πρωί με δέκα — ξέρεις πως έκανα αυτό το πρωί; Έβγαλα την ομάδα από την κίτρινη μου ντουλάπα όχι επειδή πήγαμαι βόλτα σήμερα, αλλά επειδή εκεί που έγγραφα στο excel τους μισθούς των ντέρτια είδα πως ο οργανωμένος από το ΟΑΚΑ έκανε χειροτεχνικά τις σημαίες του με κόλλα και χαρτί επειδή δεν είχε λεφτά για κανονικές! Πρώτη φορά εγώ προσωπικά πήγα στην κερκίδα όχι σαν τιμωρία επειδή κάθονται οι ντέρτια πάνω στη ζεστή θέση τους, αλλά επειδή εκείνος ο τύπος εκείνος έκανε έναν αγώνα αλλιώς εκείνο το Σάββατο στη Στοκχόλμη — όταν έβγαλε την μπάλα σαν σφαίρα επειδή είχε ξεχάσει πως υπάρχει λέξη "κρύο" στη ζωή του! Μετά εκείνος ο οργανωμένος πήρε τσίχλα βγαλμένη από την τσέπη του που είχε κάνει τρεις φορές βάση επειδή έδωσε χιλιάδες ευρώ για είσοδο — ενώ οι ντέρτια εκεί εκεί βγάζουν βίντεο στο πρώτο σετ πως "δεν πήγε καλά η ομάδα". Και όμως αυτοί οι ίδιοι ντέρτια εκείνοι βγάζουν ανακοινώσεις πως "η ομάδα έγινε ισχυρότερη μετά την αλλαγή της εποχής" σα να μιλάνε για μία σειρά του Netflix — σα να ξέχασαν πως τους οργανωμένους είχαν κάνει μία δεκαετία πριν αυτούς τους εαυτούς τους! Εγώ εκεί στον επόμενο αγώνα δεν πρόκειται να τους πω "μπράβο" επειδή εκείνοι έκαναν κάτι μεγάλο — εγώ πρόκειται να τους σηκώσω σαν ζωντανή σημαία επειδή αυτοί αυτοί είναι αυτοί που κράτησαν την οικογένεια ενωμένη όταν εκείνοι στους πάγκους είχαν ξεχάσει πως σημαίνει real support! Και μία αλήθεια ακόμα: εκείνος ο οργανωμένος που φώναξε "πέρασε τον ώμο σου!" εκείνο το βράδυ στη Λάρισα επειδή ο Αλές είχε τρέξει δεκαπέντε βήματα πιο πέρα — εκείνος δεν είναι ένας οποιοσδήποτε φαν. Εκείνος εκείνος είναι ο τύπος που έκανε οικονομία επί πέντε χρόνια επειδή έδινε όλα στον Αλές!

Να το δούμε λοιπόν, αυτοί εδώ οι ντέρτια περιμένουν τώρα τι;; Θα τους δείξουμε κάποιο βίντεο από την τελευταία φορά που η ομάδα έκανε κάτι; Λες να τους βγάλω κι ένα screenshot από το γήπεδο εκείνο της Λάρισας;; Την ημέρα που αυτοί οι οργανωμένοι είχαν κάνει το γήπεδο σαν φούρνο επειδή δεν υπήρχε θέρμανση στους πάγκους;; Ναι ρε;; Γιατί αυτοί εκεί στοχοποιούν τους οργανωμένους όταν ο ίδιος ο Αλές έκανε τρεις φορές λάθος εκείνο το βράδυ επειδή οι refs είχαν αλλάξει την μπάλα τρεις φορές;; Αυτοί δεν ξέρουν πως η μπάλα αλλάζει κάθε δεκαπέντε λεπτά;; Ή μήπως εμείς εδώ βλέπουμε διαφορετικό αγώνα;;; Ρε παιδιά, αφήστε τους ντέρτια να κάνουν τα δικά τους — εμείς όμως αύριο ας πάμε εκεί μαζί στους οργανωμένους σα μια οικογένεια. Ας τους πάρουμε από το χέρι εκείνοι αυτοί οι άνθρωποι που κάποτε έκαναν συναυλίες στους δρόμους πριν δεκαπέντε χρόνια όταν η ομάδα ήταν μία αθλιότητα και τώρα στέκουν εκεί σα φρουροί επειδή η ομάδα άρχισε να ζει ξανά;; Αυτοί αυτοί εκείνοι κάνουν τον Αλές να μην τελειώσει σα άλλος Αυστραλός που βρίσκεται στο Γουίμπλεντον περιμένοντας κάποιον άλλον να τον δώσει στον πρώτο γύρο;; Και εμείς;; Εμείς κανονίζουμε τις κούρσες έτσι ώστε να του φέρουμε όσο περισσότερους οργανωμένους μπορούμε εκεί στην κερκίδα επειδή αυτοί αυτοί είναι αυτοί που κάνουν τους αγώνες πραγματικούς! Αύριο λοιπόν ας φωνάξουμε έτσι ώστε ο ουρανός να τρέμει — όχι επειδή θέλουμε να φοβίσουμε κανέναν, αλλά επειδή αυτοί εκείνοι οι οργανωμένοι έπρεπε να έχουν παρελθόν ως φίλοι της ομάδας;; Τώρα όμως; Τώρα είναι αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που γράφουν ιστορία εκεί πάνω ενώ οι άλλοι βγάζουν βίντεο γιατί κάποιος έκανε ένα πλάνο εκτός κάδρου;;; Και μία ερώτηση τώρα στους ντέρτια: εσείς πόσο συχνά πήγατε στο γήπεδο εκείνο;; Όταν η ομάδα είχε ανάγκη από οικονομική στήριξη;; Ή όταν έπρεπε να κάνουμε μία συναυλία στους δρόμους;; Εμείς ξέρουμε την απάντηση — αυτοί οι οργανωμένοι εκείνοι έγραψαν ιστορία εκείνοι οι ίδιοι εκείνοι δεν είναι εχθροί κανενός! 🔥🔴💪

Πάντα μου έκανε εντύπωση πως εκείνοι που φοράνε τ’ άσπρο-κόκκινο σα δεύτερο δέρμα τους είναι αυτοί που ξέρουν τι σημαίνει οικογένεια όταν οι υπόλοιποι ψάχνουν το like. Στις κερκίδες εκείνους δεν τους νοιάζει αν η ομάδα βγει τελευταία στο βίντεο του TikTok — εκείνοι ζούνε τον αγώνα σα να είναι δικός τους αγώνας, όχι επειδή τους πλήρωσαν αλλά επειδή η ψυχή τους έκανε μια δεκαετία πριν που εμείς βγάζαμε stories για το τρίτο σετ. Κι όμως τώρα κάθονται εκεί σα ζόμπι σιγοτρώγοντας τις αντάμες τους, ενώ οι οργανωμένοι κάνουν σειρήνες στον ουρανό επειδή η μπάλα πήγε εκτός κάδρου την τελευταία φορά. Εκείνοι εκείνοι εκείνοι έδωσαν όλο τον εαυτό τους εκεί πάνω όταν ο Αλές έπαιζε σα λύκος στην πρώτη γραμμή — όχι επειδή περίμεναν κάτι πίσω, αλλά επειδή εκείνοι εκείνοι εκείνοι ήταν πάντα εκεί στους δρόμους πριν δεκαπέντε χρόνια όταν η ομάδα ήταν μία αθλιότητα. Κι όταν εκείνος ο οργανωμένος στην Λάρισα έφτασε στο σημείο να βγάλει την μπάλα σαν σφαίρα εκείνο το Σάββατο στη Στοκχόλμη, εκείνοι εκείνοι αυτοί αυτοί έκαναν έναν αγώνα αλλιώς — κι όλα αυτά ενώ οι ντέρτια είχαν φύγει στις δέκα με το θερμόμετρο στο χέρι επειδή δεν μπορούσαν να αντέξουν ούτε δεκαπέντε βαθμούς παραπάνω. Και αλήθεια τώρα: ποιος εδώ πέρα έκανε μεγαλύτερο sacrifice; Αυτοί που αγοράζανε την ομάδα από τις αγγελίες των social media η αυτοί που έμεναν ξύπνιοι μέχρι τις τέσσερις το πρωί ψάχνοντας τους παίκτες στις ανοιχτές προπονήσεις επειδή κανείς δε τους είχε ανακοινώσει καν; Το επόμενο βράδυ λοιπόν ας πάμε εκεί μαζί τους σα μία παρέα. Να τους σηκώσουμε σα σημαία επειδή αυτοί αυτοί εκείνοι δεν είναι κάποιοι φίλοι που κάνουν θόρυβο όταν έχουν διάθεση — είναι οι ίδιοι άνθρωποι που κάποτε έκαναν συναυλίες στους δρόμους όταν η ομάδα ήταν μία αθλιότητα. Κι όταν εκείνος ο οργανωμένος εκείνος εκείνος εκείνος στέκεται στη βροχή με ένα παλτό τρία μεγέθη μεγαλύτερο επειδή η μπάλα πρέπει να στεγνώσει πριν την χρησιμοποιήσει ο Αλές στις προπονήσεις, εκείνος εκείνος εκείνος ξέρει πως η ψυχή του είναι αυτή που κράτησε την ομάδα ζωντανή όταν οι άλλοι είχαν ξεχάσει τι σημαίνει real support. Άσε που κάποιοι εδώ μέσα βγάζουν βίντεο λέγοντας "δεν πήγε καλά το τρίτο σετ" σα να μιλάνε για μία ταινία — εκείνοι εκείνοι εκείνοι εκείνοι δεν είναι εχθροί κανενός. Είναι αυτοί που κάνουν τον αγώνα πραγματικό όταν οι υπόλοιποι ψάχνουν το επόμενο επεισόδιο της σειράς τους.