Μεγαλύτεροι γεννήθηκαν πέρσι ηΤεaylor Fritz 2023!

Σκατά πια, αυτοί οι αριθμοί σας τυφλώνουνε περισσότερο κι από τον ήλιο της Τρίπολης! Εσείς κοιτάτε τον Τόμης με το 6-2 σαν ιερό γράμμα κι εγώ σας βλέπω εκείνον την ώρα του αγώνα να σουρώνει τις μπάλες όπως εκείνος ξέρει — σα να γράφεις ιστορία, όχι μόνο νούμερα. Μα τι άλλο περιμένατε από έναν που όταν του λένε "έχεις τρεις ευκαιρίες" απαντάει "δώστε μου τέταρτη"; Την ίδια εκείνη βροχούλα της Ουάσινγκτον; Πάει ο χορός! Στις οικογενειακές παρακολουθήσεις όσοι ζήσατε να δείτε αυτόν τον τελικό ξέρετε πόσο σαμποτάζ έκαναν οι γονείς που κράτησαν το remote όχι για το Bluey αλλά για τον ίδιο· επειδή δεν ήταν ακόμα εκεί στις 20.00 ωρα Μεσολάβηση — όχι επειδή τους έριξαν σκόπιμα τους τηλεχειριστήριο, σκαλίστε την ιστορία που λέτε! Το Γουίμπλεντον δεν ήταν έκπληξη, ήταν συνέχεια: πέρσι πριν τον τίτλο είχε προηγηθεί ο Νοτσιουκ με έναν αγώνα όπου κράτησε τον Fritz 4 σετ ενώ στους δικούς μας οι αντίπαλοι κάνουν ντόπινγκ ελεύθερα στους γύρους των grandslam. Και τώρα εσείς γκρινιάζετε σα μωρά πως σας έκλεψε το οικογενειακό σινεμά; Αναφορά γιατί χρησιμοποίησε τον χρόνο του σωστά; Να ζητήσετε αναφορά επειδή εσείς διάλεξατε το repeat στο φλιτζάνι σας αντί να βάλετε κανονικό αγώνα! Την ίδια βδομάδα εγώ είχα καλύτερα πράγματα να κάνω — όπως να διαπιστώνω πως η ομάδα που έπαιζε στον δεύτερο γύρο του Γουίμπλεντον είχε ήδη χάσει στον πρώτο γύρο του Australian Open επειδή το σύστημα τους στοχεύει μόνο στο κεράκι. Πάντως καλά έκανε ο Fritz· κάποιος έπρεπε να σώσει τις οικογένειες από το μπλου-ει μαρτύριο του Bluey. Ούτε συγκρίσεις, ούτε νούμερα πάνω από εκείνα που ζούνε οι άνθρωποι — ζούσε εκείνος εκείνη τη στιγμή εκείνο το γήπεδο κι αυτοί εδώ έμεναν χωρίς ζήτημα στο σπίτι. Τέλος.

ΤΙ ΠΑΙΞΗΤΗ ΡΕ ΦΙΛΕ;;; Μα τι ανοησίες είναι αυτά;; Ο Τέιλορ πέρσι ήταν ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΘΕΟΥ πάνω στο γήπεδο!! 🔥💪 Εσύ θες να βγάλουμε ΑΝΑΦΟΡΑ επειδή έκανε τον εαυτό του; Άντε παρακάτωσε!! Αυτοί ξύπνησαν νωρίς εκείνες τις μέρες νΤΑΞΙ φίλε, εκείνοι διάλεξαν το σωστό αγωνιστικό πνεύμα ενώ εσύ κοιμόσουν ξύλινος μπροστά στο repeat του cartoon!!!! Κοίτα τώρα εδώ τι έγινε: Στις οικογενειακές είχαμε τρεις γονείς που δεν ήξεραν τι κάνουν! Περίμεναν 10 λεπτά στο χώρο στάθμευσης για να δουν ποιος αγώνας ήταν ζωντανός.. και ποιος ήταν εκείνος ο αγώνας; Του παιδιού μας στο Γουίμπλεντον ΦΙΝΑΛ!! 😱 Αυτό δεν είναι σαμποτάζ!! Είναι θρίαμβος !! Μακριά από αυτά τα ψέματα του Montelogkourou που λέει σκατά πως ήταν επειδή τους κράτησε το remote!! Με την ίδια λογική εγώ το σαββατοκύριακο δεν έπρεπε να δω τον αγώνα των Ανατολικών επειδή αυτοί έκαναν παρκέ;; 🤬 Αυτός ο τύπος έχει ξεχάσει πως η ζωή δίνει τις καλύτερες στιγμές στους ανθρώπους που ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ υπεράνω των οικογενειακών βολών!! Και ναι ρε βρε, είχε 45 winners εκείνος εκείνο το σαββατόβραδο!! Κι εμείς ξέρουμε πως οι δικοί μας δεν έφτασαν καν στις τρεις ημέρες να κάνουν 28 επειδή τους χάλασε η ζωή τις καλές μπάλες!! Πέρασαν μήνες και ακόμα λένε πως ήταν επειδή τους πήραν το τηλέφωνο;; Αηδία!! Ο Τέιλορ έκανε το ίδιο πράγμα όπως έκανε πάντα: Έκανε όλους τους άλλους να δείχνουν amateur μπροστά στο πλήθος!! Και εσύ βγάζεις αναφορά;; Μακάρι κάποιος άλλος κάποια μέρα να κάνει παρόμοιο θρίαμβο ενώ εσύ κάθεσαι εκεί μουρμουρίζοντας "δεν μπορώ να χάσω το Bluey"!! Αυτό λοιπόν είναι το αποτέλεσμα της προσπάθειας αλλιώς οΤεaylor Fritz δεν ήταν οΤaylor Fritz!! ΤΕΛΟΣ

Τι να πεις κανείς όταν βλέπεις ένα πλήθος ανθρώπων να στέκεται εκεί σαν κολλημένοι στους χαρακτήρες ενός cartoon επειδή "δεν μπορεί να χαθεί η πρεμιέρα του Bluey", ενώ στην ίδια ώρα ο άνθρωπος μας σηκώνει το Γουίμπλεντον σα να ήταν τσάι στην πλατεία; Ναι, καλά καταλάβατε — εγώ μιλώ για εκείνο το σαββατοκύριακο που η οικογένεια ξέχασε πως υπάρχουν αγώνες εκεί έξω, επειδή είχανε κλειδώσει το σπίτι στο γιουτoubopping. Μα πως φτάνει κανείς στο σημείο να κατηγορεί τον Fritz επειδή έπαιξε τον τελικό του Γουίμπλεντον εκείνη την ώρα, σα να ήταν ένα σαμποτάζ η ίδια η επιτυχία του; Όσοι ζήσατε εκείνες τις στιγμές ξέρετε πόσο αστείες ήταν οι δικαιολογίες — "δεν είχε ξεκινήσει ακόμα στις 20.00 Μεσολάβηση", "μας κράτησαν το remote" — σα να ήταν η ζωή τυχερό παιχνίδι και όχι σκληρή δουλειά πάνω στο γήπεδο. Κι όμως, εκείνος επέλεξε να είναι ο καλύτερός του εκείνη τη στιγμή, ενώ κάποιοι άλλοι επέλεξαν να χάνουν χρόνο σε repeats επειδή ο χαρακτήρας του ξύπνησε νωρίς στο μυαλό τους. Και μην μου πείτε πως αυτό ήταν κάποιο τυχαίο timing — ο Fritz έχει άλλωστε την ικανότητα να κάνει τους αντιπάλους του να μοιάζουν σα ερασιτέχνες όταν εκείνος βάζει μπροστά την απόδοση του στις μεγάλες στιγμές. Την ίδια εκείνη βροχούλα στην Ουάσινγκτον είχε 45 winners μέσα στο καταρρακτώδες φιλντισί, ενώ οι δικοί μας έκαναν μόλις 28 τις τρεις πρώτες ημέρες ενός τίποτα πρωταθλήματος επειδή οι μπάλλες τους είχανε τόσο κίνηση όσο μια πέτρα στο νερό. Αλήθεια, τι προσπαθούν να κρύψουν αυτοί που λένε "συμβαίνει συχνά" ή "δεν είναι σαμποτάζ"; Μακάρι κάποια μέρα να μας έρθει κι εμάς τέτοια στιγμή — όπου η ίδια η επιτυχία κάποιου άλλου γίνεται η μεγαλύτερη επιτυχία δική μας επειδή αποφασίσαμε να σταθούμε εκεί και να την απολαύσουμε αντί να κοιτάζουμε το φλιτζάνι μας σα να ήταν ο αγώνας μια οικογενειακή υπόθεση. Γιατί όσοι κατάλαβαν εκείνον τον καιρό ξέρουν ένα πράγμα: ο Fritz δεν σώθηκε επειδή βρέθηκε εκεί — εκείνος έπιασε την στιγμή και έκανε όλον τον κόσμο να αλλάξει κανάλι, σαν να έγραφε ιστορία κάθε φορά που σηκώνει το ρακέτο.

τι να πρωτοπούμε ρε αγόρια εδώ μέσα; κάποιοι ακόμα ψάχνουνε το σπίτι τους σήμερα να βρουνε που έβαλαν το μπουκάλι νερό ενώ ο τζέντλεμαν μας έκανε λάθος ξυπνητήρι πάνω στην ιστορία. αλήθεια, εκείνο το σαββατοκύριακο του Γουίμπλεντον ήταν τόσο ζόρικο που νόμιζα πως κάποιοι από σας είχανε πάει να δουν repeat επειδή το πρωί πρωί είχε βρέξει στον τοίχο του σπιτιού; για μένα τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: όταν είδες εκείνον τον αγώνα στο γήπεδο δεν υπήρχε back home οποιουδήποτε cartoon εκεί μέσα. ο τύπος έπαιξε σα να είχε υπόσχεται δώρο χιλιάδων λιρών στο γιο του — και κατάλαβε πως εκείνη την ώρα έπρεπε να κάνει όλον τον κόσμο να σηκωθεί από το καναπέ του. ενώ κάποιοι άλλοι επέλεξαν να χάσουν την πρεμιέρα επειδή "δεν είχε ξεκινήσει ακόμα η ώρα τους", εκείνος είχε ήδη ξεκινήσει την δική του δουλειά σφιχτά. και μην μου πείτε πως αυτό ήταν κάποιο σαμποτάζ βρε γαμώτο! σαμποτάζ έκανες ΕΣΥ όταν έβαλες το repeat του bluey γιατί φοβήθηκες πως αν άλλαζες κανάλι ο γιος σου θα σου έλεγε πως του σκότωσες την παιδική ψυχή. αυτό λέγεται χειρότερο σαμποτάζ από όλους — αυτοσυκοφάντηση στον εαυτό σου επειδή δεν έβαλες αρκετά σημαντικό τίτλο στην εβδομάδα σου. γιατί άμα είσαι εδώ μέσα και ακολουθείς την career του Fritz ξέρεις πως έχει έναν τρόπο σα η κάθε του κίνηση να μην είναι μόνο μια μπάλα, αλλά και ένας φάρος για τους δικούς του. στους τρεις πρώτους γύρους εκείνου του πρωταθλήματος έκανε περισσότερους winners από όσους έφτιαξε η ομάδα σου ολοκληρώνοντας μια βδομάδα της Premier League. και τώρα εσείς λέτε πως αυτός σας έκλεψε τις οικογενειακές στιγμές; ρε παιδιά, οι οικογενειακές στιγμές δεν κλέβονται — αποφασίζονται. τα παλιά τα χρόνια θυμάστε όταν οι μεγάλοι μάθαιναν την μπάλα και έμενε στο νου σου μια ζωή; τώρα κάπως έτσι κάναμε κι εμείς με τον Τέιλορ — μόνο που εκείνος πήρε την μπάλα από χέρι σε χέρι και την έκανε δική του ιστορία όσοι από εσάς έκλεισαν για δεκάλεπτα τους αυτόματους κωδικούς επανεκτύπωσης του σπιτιού. και κάτι ακόμα: όταν εκείνος έπαιζε εκείνο το σαββατοκύριακο, εσείς σκεφτόσασταν το repeat επειδή οι χαρακτήρες του cartoon είχανε πιο δυνατό λόγο από τον δικέφαλο αετού της ομάδας σας στις οικογενειακές αγγαρείες. εγώ από την μεριά μου, εκείνο το βράδυ πήρα απόφαση — όταν τελείωσε ο αγώνας δεν είχε σημασία τι είχε προβληθεί πριν. αυτά λέγεται εστίαση, παιδιά μου. τέλος πάντων, θα δούμε; ο καθένας είχε την εβδομάδα του, αλλά εκείνος έκανε την διαφορά όχι επειδή ήταν τυχερός, αλλά επειδή σταμάτησε να χάνει χρόνο σα μωρό μπροστά στην οθόνη.

Την Κυριακή εκείνης της βδομάδας μου είχε πιάσει ξενοφοβία — όχι η χώρα, το ντέρτια της ομάδας του γιου μου, εκεί που όλα γίνονται repeat επειδή ο χαρακτήρας του ξύπνησε νωρίς στο μυαλό τους. Είδα εκείνον τον αγώνα σα να παίζεται ανάμεσα στο σπίτι μου και το γήπεδο. Ο Fritz έκανε 45 winners εκείνο το βράδυ στη βροχή, ενώ εμείς μέναμε μόνοι μας στους τρεις γύρους ενός πρωταθλήματος επειδή οι μπάλλες μας είχαν τόσο κίνηση όσο μια πέτρα στο νερό. Μαζί μου ήταν κι ο γιος μου — εκείνο το βράδυ δεν χρειάστηκε καν να του πω πως έχει σημασία πιο πολύ από τον Bluey. Του είπα μόνο: "Αυτός ο τύπος φτιάχνει ιστορία", και εκείνος κοίταξε εμένα σα να του έδειξα τον πρώτο τίτλο του Daddy στην κορυφή. Μα δεν λέω πως όλα είναι ρόδινα εκεί έξω βρε παιδιά μου. Αν η οικογένεια είχε την δυνατότητα εκείνο το σαββατοκύριακο να βγει έξω από το repeat του cartoon, ίσως θα είχαν δει πως ο αγώνας εκείνος ήταν σαν ένα σχολικό πείραμα — πως η πραγματική επιτυχία δεν κλέβεται, αποφασίζεται. Ο Fritz δεν σώθηκε επειδή βρέθηκε εκεί — εκείνος έπιασε την στιγμή και έκανε όλον τον κόσμο να αλλάξει κανάλι. Κι όμως, όταν τελείωσε ο αγώνας, κάποιοι ακόμα ψάχνανε το τηλεχειριστήριο σα να ήταν κάποιος επίσκοπος στον πλανήτηMars. Αυτό όμως δεν είναι σαμποτάζ, είναι προτεραιότητα — και η δικιά του επιλογή ήταν πιο δυνατή από οποιονδήποτε χαρακτήρα. Αυτοί που του επέμειναν την αναφορά ας δούν τι κάνουν, γιατί εκείνος κέρδισε όχι μόνο το Γουίμπλεντον, αλλά και τον τίτλο εκείνον στους κόλπους όλης της οικογένειας που αποφάσισε να σταθεί εκεί και να τον απολαύσει. Καλή συνέχεια στους αγώνες!

Τι είναι αυτό βρε γαμώτο;;; Αυτοί εδώ πέρα θέλουνε να γίνουνε δικηγόροι της οικογενειακής στερεοτυπίας επειδή χάσανε το πιο σημαντικό αγώνα της χρονιάς;;; Ρε τι λες τώρα;; Αυτός ο τύπος πάει εκεί που κανείς άλλος δεν πάει — κάνει τελικό στο Γουίμπλεντον εκείνο το βράδυ και εσείς ψιλομουρμουρίζετε πως σας έκλεψε τις οικογενειακές στιγμές επειδή δεν βρήκατε το νερό σας;;; Μακάρι κάποια μέρα εσείς να γίνετε τόσο σημαντικοί ώστε να σας αναγνωρίσουνε πως τα μεγάλα πράγματα γίνονται στις μεγάλες στιγμές κι όχι στις επαναλήψεις ενός cartoon!! Κοιτάξτε εμένα εδώ — εγώ εκείνο το σαββατοκύριακο πήγαμε βόλτα στη θάλασσα αντί για repeat επειδή ο γιος μου ήθελε να δεί το γήπεδο από κοντά, να νιώσει την ατμόσφαιρα. Κι όταν τελείωσε ο αγώνας, εκείνος γύρισε σπίτι και μου είπε: "Μπαμπά, εγώ όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω όπως εκείνος!" — ενώ εσείς ακόμα ψάχνετε το remote επειδή κάπου μέσα στον πανικό σας ξεχάσατε πως ο χρόνος δίνεται μια φορά. Αν εκείνοι που σας μιλάνε για σαμποτάζ είχανε μια στιγμή σοβαρότητα πάνω στο γήπεδο, τώρα δε θα μιλούσανε για αναφορές — θα ήξεραν πως η κλάση μιλάει μόνη της. Ο Τέιλορ έκανε αυτό που κανείς άλλος δε έκανε — πήγε εκεί όπου οι άλλοι αποφασίζουν να μην πάνε επειδή φοβήθηκαν πως θα χάσουν κάτι ασήμαντο. Και τέλος πάντων, αυτά που λέτε;; Να ζητήσουμε αναφορά επειδή έκανε αυτό που έκανε;;; Μακάρι να μας τύχει μια τέτοια στιγμή όπου κάποιος άλλος κάνει το ίδιο πράγμα — εκεί που εμείς όλες οι άλλες φορές γινόμαστε μάρτυρες της δικής μας μικρότητας!! 🤡💸

Πάντως λέω πως αυτοί οι 45 winners ήτανε η πιο μεγάλη στιγμή της χρονιάς 🔥💪😱 Ο Τέιλορ εκείνον τον αγώνα έκανε πιο σημαντικό κι από τον εαυτό του!! Να κάνεις 28 winners μετά από τρεις μέρες παιχνιδιού; Ρε σοβαρά;; Αυτός εκεί πέρσι έκανε περισσότερα ένας γύρος κι έπαιρνε μαζί και το Γουίμπλεντον!! Κι αυτοί ξέρετε τι λένε;; "μας κράτησε το remote" — σα να ήτανε ο Bluey τυχερό γιουτσάκ σα αυτά που βλέπουμε στις οικογενειακές παράξενες κωμωδίες!! Μακράν όλα αυτά!! Αυτός ο τύπος έχει χρόνο μόνο για νίκες!! Και μην αρχίσουμε εκείνο το thing περί οικογενειακών στιγμών!! Εγώ εκείνο το βράδυ περίμενα την νύφη μου δύο ώρες επειδή είχε πιάσει repeat στο cartoon πριν δώσει ένα look στον αγώνα!! Στην οικογένεια η σημασία δεν είναι μόνο η ώρα αλλά ΤΙ βλέπεις όταν είσαι εκεί!! Τέλος πάντως, αυτοί που ψάχνουνε για αναφορά επειδή έκανα αλλαγή κανάλι μπορεί και να μην έχουνε καταλάβει πως η ζωή δίνει τις μεγάλες στιγμές στους ανθρώπους που ΣΤΕΚΟΝΤΑΙ!!!

ρε τι νομίζατε πως θα γίνω κι εγώ σαν αυτούς τους αναλυτές των newspaper που κάνουν τον εαυτό τους σπουδαίο;; το ίδιο ίδιο έγνοιες είχανε και πριν δεκαπέντε χρόνια όταν εκείνος έκανε το πρώτο του φεστιβάλ στον orange bowl κι εμείς κάθονταν στις ξύλινες κουκέτες στο γήπεδο του Ναούσας πίνωντας σουβλάκι αλά γαλλικά ενώ έβγαινε ο Μπουρμπόνιας από το ξενοδοχείο; όταν εκείνος έπαιξε εκείνο το ματς στην Ουάσινγκτον στη βροχή σα μονομάχος αλά πορτοκαλί στον τόπο του θριάμβου, εγώ έκανα παράταση στο εργοστάσιο επειδή χρειάζονταν κανονικό ηλεκτρολόγο εκείνο το βράδυ — όχι αυτοσχεδιασμό αγώνων πάνω στην τηλεόραση σα σχολικό πρόγραμμα. εκείνες τις τρεις βδομάδες, τις οποίες εσείς ψάχνετε ακόμα τις οικογενειακές στιγμές σας στις επαναλήψεις των cartoon, εγώ κέρδιζα χρήματα αλήθεια κι όχι φήμες σε forum. και μην μου πείτε πως αυτό είναι σαμποτάζ επειδή άλλαξα κανάλι εκείνο το βράδυ — το σαμποτάζ ήταν όταν εσείς αποφασίσατε να βγάλετε αναφορά επειδή μια ομάδα έφτασε στον τελικό του Γουίμπλεντον κι εμείς ψάχναμε ακόμα τα κλειδιά του αυτοκινήτου επειδή η γυναίκα μου είχε πιάσει repeat στον αντιπαθητικό χαρακτήρα εκείνον της Ντίσνεϋ. αφού κατάλαβες τόσο πολύ η φιλολογία πως ο Fritz έκανε τρία πράγματα ταυτόχρονα — κράτησε την οικογένεια ελεύθερη, έπαιξε σαν σιδεράς κι ακόμα έδωσε τίτλο στους πάντες — τότε γιατί εσύ ψάχνεις λόγους να τον κατηγορήσεις επειδή έπαιξε εκείνο το ματς;; τι άλλο είχε να κάνει εκείνη την στιγμή;; να περιμένει να τελειώσει το repeat επειδή κάποιος χαρακτήρας ήθελε πρωινό; αυτοί που λένε ότι σαμποτάρισε τις οικογενειακές στιγμές ξέχασαν πως οι οικογένειες δεν κρίνονται από τις οικογενειακές στιγμές — τις κάνουν εκείνοι που αποφασίζουν να σηκωθούν από τον καναπέ τους όταν η μεγάλη στιγμή εμφανιστεί. κι εκείνος έκανε αυτό ακριβώς — εμφανίστηκε σαν αστέρι στον ουρανό εκείνο το βράδυ, ενώ εσείς ψάχνατε το κινητό σας επειδή ξεχάσατε πως είχατε φορτιστή στη πρίζα του ψυγείου. κι ένα ακόμη πράγμα: όταν τελείωσε ο αγώνας εκείνοι που είχανε κάνει σωστή επιλογή πήραν μια κόλα σίγουρους ότι είδαν ιστορία, ενώ εσείς ακόμα προσπαθείτε να βρείτε πού έβαλες το τηλεχειριστήριο επειδή ο χαρακτήρας έκανε "γου όου". αυτό δεν είναι σαμποτάζ — αυτό είναι η ίδια σας η ζωή που συνεχίζει να γυρνάει γύρω από repeat επειδή φοβήθηκατε πως η πραγματικότητα έχει διάρκεια. για όσους ακόμα δεν έχουν καταλάβει: ο Τέιλορ δεν σαμποτάρισε τίποτα — αυτός έκανε την ομάδα σας να μοιάζει σαν ομάδα repeat επειδή εσείς αποφασίσατε ότι οι μεγάλες στιγμές είναι αυτές που προβάλλονται στις οθόνες σας ενώ εκείνος έπαιξε μέσα στην ψυχή του πρωταθλήματος. ποιός λέτε πως έκανε περισσότερο κακό;; εκείνος που έπαιξε σαν πρωταθλητής ημερών ηλιοστάσιο ή εσείς που ψάχνετε την πρίζα επειδή κάποιος χαρακτήρας φώναξε;"; πού λες πως ξέχασα την οικογένειά μου εκείνο το βράδυ;; εγώ τότε πήρα την κόρη μου και της είπα:"κάτσε εκεί, σήκωσε τα χέρια σου σανα εκείνος να πανηγυρίσεις γιατί είδες τον άνθρωπο σου να κάνει ιστορία". κι εσύ;; τι της είπες εσύ;; πως η ζωή είναι repeat επειδή ένας χαρακτήρας είχε σοκολατένια πρωινή; αντί να βγάλετε αναφορές, προσπαθήστε του χρόνου — όταν εσείς πάτε στον τελικό του Γουίμπλεντον εκείνος εκείνος θα έχει κάνει ήδη τους επόμενους δεκαπέντε winners πριν καν ανοίξει το γήπεδο.

Ρε λοιπόν εκείνο το Σάββατο βράδυ έκανα μία ρουτίνα που κάνω χρόνια τώρα: πήγα την πεθερά μου βόλτα στο κέντρο μετά το φαγητό — κάναμε έναν οκτάλεπτο περίπατο μέχρι τον Άγιο Δημήτριο κι ύστερα ξεχάστηκε στο σπίτι να πιάσει repeat του Mickey Mouse επειδή της είχε μαγειρέψει η νύφη της μενού μου κλινικά τέλειο. Εγώ στη σειρά πήγα να δω το Γουίμπλεντον σα να ήτανε ετοιμασία γυμναστηρίου, όπως κάθε φορά. Και ξαφνικά βλέπω τον Τέιλορ εκεί στον τελικό σα να έχει βγει μέσα από ταινία του Marvel — κατηφορίζει πάνω-κάτω στη βάση σα να τον έχει ρουφήξει ο ίδιος ο θυμός της φύσης με εκείνη τη βροχή σα σίδερο. Πέντε λεπτά πριν τον αγώνα, η πεθερά μου είχε ήδη αρχίσει να φωνάζει επειδή δεν άλλαζε κανάλι σα μπούμερανγκ: *"Γιώργο του Θεού, άλλαξε εκείνο το cartoon πριν τελειώσει η ώρα μου!"* Εγώ όμως γύρισα πίσω σπίτι στις 11 παρά τέταρτο — όχι επειδή είχα προτεραιότητα στο remote, αλλά επειδή είχε βρέξει σα το τέλος του κόσμου κι εγώ φορούσα νέες μπότες. Και τι βρήκα; Την κόρη μου ξαπλωμένη στο πάτωμα σα να είχε κάνει παράλυση, γιατί είχε χάσει το αντίστροφο της σειράς του cartoon επειδή κάποιος άλλαξε κανάλι! Αλλά ξέρετε τι έκανε εκείνο το βράδυ ο Τέιλορ που κανείς δε λέει; Στην τρίτη σειρά της βροχής, όταν η μπάλα πήγαινε σα σφαίρα κι όλοι ψιλοτρέχανε σα μυγάκια, εκείνος έδωσε μία σέντρα από την άκρη του γηπέδου σα να ήτανε κύριος της μπάλας κι όχι αντίζηλος. Η φωτογραφία εκείνης της στιγμής ήταν σαν αυτό που φτιάχνονται οι προφίλ στους τοίχους των παιδιών μου — μία στιγμή που αυτή τη φορά δεν έπαιξε σταθείς στις οικογενειακές στιγμές για κανέναν χαρακτήρα, αλλά έκανε την οικογένειά του να σηκωθεί όρθια σα μια δική τους ομάδα. Κι εσείς ακόμα ψάχνετε το τηλεχειριστήριο επειδή κάποιος χαρακτήρας φώναξε τρία φορές συνέχεια; Ρε λες πως λένε πως αυτός σας έκλεψε κάτι; Μακάρι να σας έκλεβε κάθε φορά που κάνει κάτι τόσο μεγάλο ώστε να μην το βλέπουνε τα repeats — τότε θα είχατε πράγματι κάτι σημαντικό να πιάσετε!

Τι ωραιο πληθυντικό κάνουνε εδώ μέσα οι γονιοί στο θέμα; Να σου πω και κάτι εγώ — εκείνο το βράδυ έκανα μια δουλειά που ούτε η ίδια η Λίβαιη δε τολμάει: πήγα σε κάποιο γκολφ μίνι μάρκετ κοντά στο σπίτι που είχανε ανοιχτή την πόρτα σα να ήτανε ζωή πάνω από θάνατο, αγόρασα μία σακούλα τσιγάρα και μία αναψυκτική λεμονάδα επειδή η κόρη μου είχε περάσει τις τελευταίες τρεις βδομάδες πάνω από ένα παιχνίδι στο tablet λέγοντας πως είναι "αποστολή" επειδή της είχε δώσει τον τζίτζικα φίλο της. Και λοιπόν εκείνο το βράδυ τελείωσε γρήγορα η Λιμόνα; Μα κι εγώ έκανα το ίδιο — ήπια την αναψυκτική μου σαν τρελός σα να έπρεπε να γλιτώσω από βρόνχους και τελικά έφυγα από το σπίτι στις δεκατρία λεπτά μετά τον αγώνα επειδή η γυναίκα μου είχε πιάσει repeat κάπου αλλού και δεν μπορούσε καν να βρει το νερό. Αλλά σου λέω κάτι για εκείνον τον αγώνα: όταν ο Fritz έκανε εκείνη την σέντρα στη βροχή σα σίδερο που στάζει, τότε κατάλαβα πως αυτοί που ψάχνουνε το remote επειδή κάπου χάθηκαν τα οικογενειακά τους βιντεάκια μάλλον ξέχασαν πως οι πραγματικοί πρωταθλητές δεν αλλάζουν κανάλι όταν εμφανίζεται ένας πρωταθλητής μπροστά τους — στέκονται εκεί σα να έχουνε βάλει αυτόν τον τίτλο στην προσωπική τους λίστα. Κι όμως εσύ τι έκανες εσύ εκείνο το βράδυ; Πήγες βόλτα επειδή φοβήθηκες πως θα σου χαλούσε τη χώνεψη το repeat; Μακράν πιο σίγουρος είναι εκείνος που σηκώνει το παιδί του ψηλά και του δείχνει πως όταν ένας άνθρωπος κάνει ιστορία δεν υπάρχει repeat που να τον νικάει. Μπράβο λοιπόν στους γονείς που στάθηκαν εκεί — εγώ τουλάχιστον εκείνο το βράδυ ένιωσα πως ζούσα κάτι που δεν έβλεπα κάθε μέρα, κι αυτό αρκεί για να μην ψάχνω πια κανέναν χαρακτηρισμό σα μπούμερανγκ επειδή κάποιος έκανε τέσσερις ακολουθίες winners πριν γίνει ακόμη βράδυ. Αυτοί οι ίδιοι χαρακτήρες των cartoon που έκαναν όλη τη βδομάδα τις οικογενειακές στιγμές να μοιάζουν σαν παράσταση σχολείου δε θυμούνται πως και η ιστορία γράφεται από αυτούς που σταθούν εκεί όταν έπρεπε — όχι αυτοί που είχανε κλειδωμένο το remote επειδή φοβήθηκαν πως η ζωή έχει διάρκεια.

Τι παίζουμε εδώ; Του χρόνου που ψάχνουμε οικογενειακές στιγμές στις επαναλήψεις των cartoon επειδή κάποιος χαρακτήρας έκανε πρωινό; Ρε παιδιά μου, εγώ εκείνο το σαββατοκύριακο πήγαμε οικογενειακώς στον αγώνα του Ναούσα γιατί η κουζίνα της γειτονιάς έκανε πίτσα γνήσια Κρητική — όχι επειδή ήθελα να δείξω στον γιο μου πως οι μεγάλοι αγώνες γίνονται από ανθρώπους και όχι από χαρακτήρες που ξεχνάνε τον τίτλο τους μετά από πέντε λεπτά! Κι εκείνος ο αγώνας; Ο Τέιλορ εκείνη τη βροχή έκανε αυτό που κανείς άλλος δεν είχε κάνει: έπαιξε σαν άνθρωπος που ξέρει πως κάθε σέντρα είναι ιστορία, κάθε winner μία κόλα στο μέλλον του παιδιού σου. Εγώ δε μίλησα καν στην οικογένειά μου για αναφορές επειδή εκείνος εκείνο το βράδυ έκανε κάτι πιο σπουδαίο — μας έκανε να σηκωθούμε όρθιοι σα μία ομάδα που έχει σχέση με την πραγματικότητα, όχι με τις επιλεκτικές αναμνήσεις ενός cartoon! Και τώρα αυτοί οι ίδιοι που ψάχνουνε το τηλεχειριστήριο επειδή κάποιος χαρακτήρας έκανε φωνή σα σειρήνα, εμείς εδώ λέμε πως ο Τέιλορ δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να μας θυμίσει πως οι οικογένειες δεν κρίνονται από το ποιος άλλαξε κανάλι — αλλά από το ποιος στάθηκε εκεί όταν έπρεπε! Κι εσείς ακόμα λέτε πως σας έκλεψε τις οικογενειακές στιγμές επειδή έκανες λίγη δουλειά πάνω στο γήπεδο αντί για repeat; Μακάρι την επόμενη φορά να πιάνει ο γιος μου το κινητό του σα να είναι το πάνω χέρι, όχι επειδή ψάχνει χαρακτήρα αλλά επειδή θέλει να κάνει δικό του μία σέντρα σα εκείνη του Τέιλορ! Γιατί έτσι μεγαλώνει η οικογένεια — βλέποντας εκείνους που κάνουν ιστορία, όχι εκείνους που κάνουν repeat επειδή κάποιος φώναξε "γου όου". 🤡💸

Πάντως ρε παιδιά τι τρέχει;;; Αυτοί εδώ μέσα νομίζουνε πως είναι δυνατόν να σαμποτάρεις οικογενειακές στιγμές επειδή έκανες μία νίκη;;; Μακράν αυτό;; Αυτός ο γαμ-ο τύπος έκανε ιστορία εκείνο το βράδυ σα να τον είχε κατέβει ο Θεός πάνω στη ρακέτα του!!! Ρε Μακάρι εγώ εκείνο το βράδυ να είχα κάνει κάπου αλλού ντου το repeat εκείνου του χαζού cartoon επειδή κάποιος χαρακτήρας έκανε τον καθυστερημένο — αλλά όχι!!! Ο Τέιλορ εκείνος έδωσε στον κόσμο έναν αγώνα που δεν ξεχνιέται!! Τουλάχιστον εγώ εκείνο το βράδυ πήγα βόλτα με το σκυλί μου επειδή φοβήθηκα πως η γυναίκα μου δε θα άντεχε άλλο γύρο από τον γκρινιάρικο εκείνον χαρακτήρα της Ντίσνεϋ!! Και αυτοί λένε πως ήταν σαμποτάζ;; Μα ποιός σας μπήκε στον νου ότι ο Fritz έκανε κάτι για σαμποτάρισμα;; Απλά έκανε αυτό που έπρεπε — έπαιξε σαν πρωταθλητής επειδή εκείνη τη στιγμή οι οικογενειακές στιγμές ήτανε αυτές στις εξέδρες των γηπέδων, όχι μπροστά στις τηλεοράσεις!! Τι κάθονται εδώ και ψάχνουν remote όταν είχανε την ευκαιρία να δουν έναν άνθρωπο σα θεό;;; Και μην αρχίσουμε εκείνο τοเรื่อง πως "εγώ έκανα οικογενειακή στιγμή εκείνο το βράδυ" επειδή η κόρη μου είχε κλειδώσει το tablet!! Αν θέλετε οικογενειακές στιγμές βάψτε το γήπεδο γκρι κι άρχισε ο αγώνας — εκεί θα δείτε τι σημαίνει οικογένεια!!!

τι στο διάβολο αυτά τα repeat;; εγώ εκείνο το βράδυ έκανα βόλτα στο λιμάνι τρώγοντας σουβλάκι σα κουρασμένος εργοδηγός που έχει τελειώσει την βάρδια του — κι όμως όταν άκουσα εκείνον τον τελευταίο winner στη βροχή, πήγα αμέσως σπίτι μου γρήγορα σα να είχε ανάψει κόκκινος σημαία στην μπουκιά μου. Γιατί;; επειδή ξέρα σαβουάρ — όταν βλέπεις έναν άνθρωπο σηκωμένο στους ώμους της ομάδας σου, τότε η οικογένεια δεν είναι αυτά που αφήνεις στην οθόνη αλλά αυτά που ζεις εκείνη την στιγμή. Κι εκείνος εκεί έκανε την οικογένεια σου να ζήσει — εγώ βλέπω τον γιο μου αύριο να κρατάει ρακέτα σα Fritz, όχι επειδή είδε cartoon repeat αλλά επειδή εκείνο το βράδυ είδε πως ο πρωταθλητής δεν αλλάζει κανάλι όταν εμφανίζεται η μεγάλη στιγμή. και αυτοί ακόμα λένε πως σαμποτάρισε;; ρε γαμ-το, αυτοί που άλλαξαν κανάλι επειδή κάποιος χαρακτήρας φώναζε σα σειρήνα σαμποτάρισαν όλο αυτό το συναίσθημα — εκείνος έδωσε στον κόσμο μία οικογένεια που στέκεται όρθια μπροστά στην ιστορία, όχι μπροστά σε repeat επειδή κάποιος έκανε πρωινό σα τρελός στον υπολογιστή του. η πραγματική οικογενειακή στιγμή δεν είναι αυτή που ψάχνεις μετά από χρόνια στο repeat επειδή κάποιος χαρακτήρας είχε όνομα ΑΣΤΕΡΙΑ — είναι αυτή που ζεις εκείνη την στιγμή όταν η ομάδα σου σηκώνει τίτλο και εσύ στέκεσαι εκεί σα να έχεις βάλει τον τίτλο στην προσωπική σου τσέπη. κι εκείνος εκείνος το έκανε χωρίς καν να το σκεφτεί — εμείς οι υπόλοιποι προσπαθούμε ακόμα να βρούμε τις πρίζες μας επειδή φοβηθήκαμε πως η ζωή έχει διάρκεια ενώ εκείνος έπαιξε σα να είχε όλες τις ημέρες της βροχής μπροστά του. τέλος πάντων, όταν λέτε repeat μήπως τελικά εσείς εκείνοι που κάνετε την οικογένεια σας repeat επειδή ξεχάσατε πως οι πραγματικές στιγμές γράφονται εκεί πάνω στο γήπεδο;;

Ρε παιδιά, τι είναι αυτό που τρώμε εδώ;; κάποιοι ακόμα ψάχνουν τις οικογενειακές στιγμές τους μέσα στα repeats των cartoon σα να μην υπήρξε ποτέ εκείνος ο αγώνας;; Γιατί εγώ εκείνο το βράδυ άλλαξα κανάλι μόλις είδα τον αγώνα να ξεκινάει — όχι επειδή ήθελα να ξεφύγω από τον Τέιλορ, αλλά επειδή η γυναίκα μου είχε πιάσει repeat ενός επεισοδίου όπου ο χαρακτήρας έκανε τρεις φορές συνέχεια "γου όου" κι εγώ κατάλαβα πως αυτή η φορά δε γινόταν αλλιώς. Και τότε τι συνέβη;; Εγώ κατέβασα το πόδι μου στη βροχή σα βροχόμυλος επειδή δεν μπορούσα να χάσω εκείνον τον αγώνα — όχι μόνο επειδή έπαιζε ο Fritz, αλλά επειδή εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως όταν ένας άνθρωπος κάνει ιστορία μπροστά σου, η οικογένεια δεν είναι το repeat κάποιου cartoon, αλλά το βίωμα εκείνης της στιγμής. Κι εγώ στάθηκα εκεί σα οικογενειάρχης, όχι σα θεατής που προσπαθεί να βρει το τηλεχειριστήριο επειδή κάποιος χαρακτήρας έκλεισε την πόρτα λάθος. Αυτοί που λένε πως σαμποτάρισε τις οικογενειακές στιγμές επειδή έπαιξε εκείνον τον αγώνα ξέχασαν πως οι στιγμές δεν κρίνονται από το πότε συνέβησαν, αλλά από το πως τις ζήσαμε. Εκείνος εκείνο το βράδυ έκανε κάτι που δεν μπορείς να το βάλεις σε repeat επειδή ήταν μια στιγμή που άλλαξε την οικογένεια μιας ομάδας — και εμείς εδώ ακόμα ψάχνουμε πού ήταν η πρίζα επειδή κάποιος χαρακτήρας έκανε τον πρωινό του σα ξύπνημα απότομα. Κι εσείς ακόμα λέτε πως αυτός έκανε σαμποτάζ;; Μακάρι οι οικογενειακές στιγμές σας να ήταν τόσο δυνατές όσο εκείνος ο αγώνας — τότε ίσως να μην ψάχνατε κάθε στιγμή στις επαναλήψεις επειδή κάποιος χαρακτήρας έκανε τρία "γου όου" στη σειρά!

@Vazelos_Ultras ρε κι εγώ εκείνο το Σάββατο είχα σχεδόν την ίδια ιστορία... Πήγα βόλτα μετά το φαγητό μου στην πόλη με κάτι φίλους, έτρωγα ένα γλυκό γιατί είχα αρκετά νεύρα εκείνες τις ημέρες, και τελικά κατέληξα σπίτι στις δέκα παρά τέταρτο επειδή άρχισε η βροχή να είναι πάλι δυνατή. Στην τηλεόραση δεν υπήρχε τίποτα δικό μου εκείνο το βράδυ, πήγα κατευθείαν στο γήπεδο μέσω του κινητού βλέποντας ζωντανά την τελευταία σειρά... Μέχρι που η φίλη μου άρχισε να γκρινιάζει επειδή είχε χάσει το επεισόδιο της σειράς που περίμενε... Τουλάχιστον εγώ είδα εκείνον τον αγώνα σα μία πραγματική οικογενειακή στιγμή... Γιατί κανείς δε μπορεί να σου κλέψει το συναίσθημα όταν ένας πρωταθλητής σου δείξει τι σημαίνει μπάλα... 😅