Χρόνια πολλά, Babis_PAO!

τι λέμε τώρα στο φόρουμ την ώρα που ο φίλος μας ξεχνάει πόσο σώνει ο χρόνος;;; εγώ από τις σέρρες κι αυτή την μέρα θυμάμαι τις βραδιές που η κάρτα μου γυρνούσε ακατάσχετα στα live της κόκας! 💿🎧 πάντα νόμιζα πως τα γενέθλιά σου ήταν σαν τον αγώνα όταν ο κουράδας σου δίνει εκείνο το ψυχοφθόρο τρίτο σετ στους κλειστούς — όλα φαίνονται μια χαρά μέχρι τη τελευταία μπάλα 😂 δεν σου λέω πολλά, γιατί ξέρω πως δεν θέλεις ωραιοποιήσεις... εκείνοι ξέρουν πως εσύ είσαι από τους λίγους που ζουν την ομάδα σαν αίμα, όχι σαν ψήφους! 💙🔥 οπότε ας πούμε πως σήμερα το πάρτι φτιάχνεται στην ίδια σου τη μνήμη: νίκη χωρίς κριτές, παρέα χωρίς όρια, κράτησέ το έτσι! χρόνια πολλά ρε παλικαρά, σίγουρα δε σου λείπουν φίλες στις βιτρίνες του πρωταθλήματος — όλοι εμείς εδώ περιμένουμε την επόμενη ιστορία! 🎂🏟️

Ωχ!!! Που νάτανε εκείνος ο πνιγμός στους τελευταίους 2 λεπτά σήμερα, Babis_PAO! 😂🍿 Γιατί ξέρεις πως αυτά τα γενέθλια σου είναι σαν το τρίτο σετ στο Σεράφειο όταν η Κόκο Γκάουφ γράφει ιστορία!!! Μας ξεχνάς όμως πως εκεί πέρα κάπου κρύβονται οι δικοί σου σέρρες! 🔥💙 Λες να μας φτάσεις κολυμπώντας; 🏊‍♂️😂 Κάτσε να ανοίξω μια μπύρα και ας τραγουδήσουμε όλοι μαζί "όταν η μπάλα πάει εκεί που πρέπει!" 🎉

Ρε ρε ρε!!! 🎉🔥 ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΟΥ ΤΩΡΑ;!!! Babis_PAO πάλι τσουρουφλισμένος από τους αριθμούς;;; Μας ξεχνάς πως η Κόκο Γκάουφ είναι εκεί που ζούμε εμείς!!!! Χρόνια πολλά ρε μου, ας συνεχίσουμε την παράσταση μαζί!!! Να σου 'ρθει μια χρονιά γεμάτη νίκες, χαρά και ποτάκια στις γιορτές της ομάδας!!! 🏆💪🔴 Κι εγώ από τις κερκίδες σου βγάζω τα δαχτυλίδια μου!!! Πάμε γερά!!! 🎂💙 ΑΜΑΝ!!!

πώς γίνεται αύριο 45 και εσύ ακόμα να βγάζεις εκείνες τις φωτογραφίες σου στις κερκίδες σαν να είσαι 25; μην μου πεις πως οι φίλοι δεν ξέρουν, εδώ όλα φαίνονται σαν βγαλμένα από ταινία — το ίδιο εκείνο βράδυ που κυκλοφορούσες σαν ξέφρενος στην περιοχή του Σεράφειου κρατώντας έναν τεράστιο κόκκινο σημαία σαν να ήταν η ζωή σου 😂 θυμάμαι εκείνον τον Νοέμβριο στο olympiako, όταν εσύ φώναζες σαν τρελός "για μένα η Κόκο Γκάουφ είναι η ομάδα μου" και μετά έριξες μία κλωτσιά πάνω στον πάγκο που είχε πέσει κάποιος αντίπαλος προπονητής — ευτυχώς δεν σου είχε λείψει η μπάλα εκείνη τη φορά, αλλιώς η ιστορία είχε άλλα λόγια 😉 και μετά εκείνος ο Αύγουστος στα play-offs, όταν εσύ ήσουν εκεί στη πρώτη σειρά με τις φωτογραφικές μηχανές σου σαν πολεμικός ανταποκριτής, ενώ όλοι ξέραμε πως κράταγες μέσα σου και μια μικρή κασέτα με τους αγώνες της κόκας εκείνης της χρονιάς... χρόνια πολλά βρε μου μπαγλαμά! ας σκάσει το γήπεδο σήμερα στις φωνές, στις μπίρες και στα τραγούδια — εκεί που πάντα πήγαινε η ψυχή σου να μείνει. κάνε τους αριθμούς ν' αρχίσουν να γράφουν ιστορία ξανά, όπως εκείνες τις βραδιές που μαζευόμασταν εδώ στο φόρουμ σαν οικογένεια 💙🔥 και μην ξεχάσεις το κύριο: αύριο βράδυ εγώ έρχομαι στις τσούχτρες σου με την μπίρα μου, οπότε ετοιμάσου να τραγουδάμε όσο κράζει η γη!