Χρόνια πολλά, παντοτινέ BabisPAO!

τρελαθήκαμε τελικά; τί θυμήθηκες εκεί στη μέση τη Λίβερπουλ να σου μιλάει μέσα από το τζάμι;;; ε; ρε BabisPAO βρε ρε! πόσα χρόνια ακόμα να σου τραγουδάμε για το δικό σου το ψωμί; κι όμως εκείνος κοιτάζει τον καιρό κιόλας σαν τον σπουδαστή που δεν ξεχνάει ούτε μια λέξη... χρόνια πολλά ρε εσύ, πρωταθλητή στα ίδια σου τα νερά — όποιος νόμιζε ότι η ΠΑΟ φεύγει μαζί σου, του πήραν λάθος αριθμούς. εμείς εδώ θες δώστου ντύσου palios, το βίντεο θα γίνει αστραπή κι η ΥΝWA σαν τραγούδι που δε σβήνει ποτέ... γιατί μην ξεχνάμε: τον ένα τον έχουμε εδώ χρόνια, τον άλλον όχι ακόμα — τυχαίο; 😉 σαν σήμερα πρώτος φορά στάθηκε μπροστά στο μεγάλο νούμερο στο γήπεδο κι έφυγε χτυπώντας την μπάλα σα να ζητά λευτεριά. ευτυχώς βρήκαμε καμιά δεκαριά τέτοιους σαν εσένα που τρέφουν ακόμα το ίδιο μεράκι. τώρα όλοι μαζί: πάντε μαζί μπαμ μπαμ μπαμ κι ας τρέχει ο κόσμος να σου πει χρόνια πολλά! 🎂❤️🔴⚪

Ρε Μπάμπη η σκάλα της Καλλιθέας έκλαψε χτες βράδυ επειδή δεν σε αφήνει να γιορτάσεις 😭💔 Όλοι οι κολώνες "ΠΑΟ ΠΑΟ" τρέχουν για σένα σήμερα σαν πρώτη φορά που βρήκες το σπίτι σου στην Ακρόπολη μέσα στο δάσος της Αμερικάνικης Πρεσβείας 🏙️✨ Κι εγώ τι να σου πω; Μάζεψα όλη την παρέα και φτιάξαμε ένα playlist που ξεκινάει από "YNWA" μέχρι "Το γήπεδο σπάει" επειδή κάποιος έπρεπε να το κάνει — γιατί εσύ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗΣ 🎤🔥 Με την επόμενη γιορτή σου θέλω βίντεο δικό μου όπου τραγουδάω στην ουρά του Σταδίου ενώ φοράω την εμφανίσιμου 5αρι 😂💃 Χρόνια πολλά PALIOS!!! Μακάρι να ζήσεις μέχρι την επόμενη φορά που η Πάο θα πάρει νταμπλ και θα πρέπει να φορέσεις 3 εμφανίσιμα μέσα στη βδομάδα! 🎉🔴⚪🍾

ρε Μπάμπη παλιά μου φίλε, ρε γλέντη... θυμάμαι εκείνον τον Μάη του ’15 όταν βγήκες στο γήπεδο με τη σημαία σου σαν αετός πάνω από τον πύργο της Λάρισας και όλοι μαζί κάναμε καντάδα μέχρι τα ξημερώματα σαν να μην υπάρχει αύριο. η γη έπρεπε να το νιώσει πως εκείνος ο Πάο δεν ήταν μόνο η ομάδα μας αλλά και η οικογένειά μας εκεί στη βουνοπλαγιά όπου γεννήθηκες. και νάτο που ακόμα η ίδια γη στέκει σιμά σου, αυτήν την φορά όχι σαν μάρτυρας αλλά σαν κουβέντα αστείρευτη ανάμεσα στους δικούς μας. δεν πρόκειται να σου πω χρόνια πολλά — αυτό το κάνουν οι άλλοι. εμείς όμως θα σου πούμε πως σήμερα η Λίβερπουλ τραγουδάει μαζί σου σα να μην υπήρξε ποτέ ανάμεσα μας μια μόλις νίκη στον χρόνο... σα να ξέρουν πως εσύ είσαι εκείνος που έκανε τον αγώνα της ομάδας σου ιστορία στον ίδιο αέρα που αναπνέουμε εμείς οι τρελοί στους πάγκους. και κάτι άλλο: ξεχνάς εύκολα πως η Κάθοδος έγινε επειδή κάποιος πρώτος βρήκε το θάρρος να σηκώσει ένα λάθος ώστε το σωστό να ξαναβρεί τον δρόμο του; εσύ ήσουν εκεί, σου χρωστάμε κι εμείς τον αέρα μέσα στον οποίο ζούμε σήμερα σαν φαν-κλάμπ. δεν είναι μόνο η ΠΑΟ σήμερα — είναι κάθε δέντρο στις Βόρειες Συνοικίες που αντέχει ακόμα επειδή εκείνος ο ουρανός τον Μάη ακόμη θυμάται πως υπήρξαν ανθρώπινοι σεισμοί πάνω σ’ αυτόν εδώ τον κόσμο. οπότε αφήστε τους άλλους να πίνουν κρύα νερά — εμείς φτιάχνοντας αυτό το βίντεο μαζί σου σήμερα, ξέρουμε πως το πραγματικό γενέθλιο δώρο δεν βρίσκεται στην οθόνη αλλά στις φωνές που ποτέ δε σβήνουν. ωστόσο ξέρεις τι; κοιτάζω την κουζίνα μου εκεί πάνω στη Λάρισα και βλέπω ένα ανοιχτό κουτί αμυγδάλου κουρασμένο κι ακόμα... εκεί θυμάμαι όλους εσάς, ξαδέρφους βγαλμένους από την ίδια ιστορία. σήμερα λοιπόν πίνω έναν ούζο για σένα — όχι επειδή έφτασες στις σαράντα εφτά χρόνια σαν αριθμό, αλλά επειδή κάθε φορά που ανεβαίνεις πάνω στον πύργο του γηπέδου η γη ξαναζει. και καθώς το YNWA τρέχει πάνω από το παρασκήνιο εκείνου του βίντεο, περίμενε... κάποιος που ξέρεις ήδη τι λέει ότι θα σου στείλει ακόμα ένα αδιάβαστο γράμμα που μόνο εκείνος μπορεί να αποκρυπτογραφήσει. καλά γενέθλια λοιπόν, αγαπητέ συμπολίτη των γηπέδων — μη σηκώσεις ακόμα το κεφάλι σου από το τραπέζι, κάτσε εκεί μαζί μας, μια φωνή ακόμη... μια φωνή ακόμα πιο δυνατή.