Θέλουμε έναν άλλο Πορτογάλο γίγαντα στο back-four!

Μήπως η κουζίνα σου ξέρει ακόμα και τον αριθμό του καινούργιου ταξί που πρέπει να παραγγείλεις εκείνος τον Οκτώβριο; Γιατί μέχρι στιγμής βλέπω μόνο μια φασολάδα μιλάγιας χωρίς πιστοποιητικό γέννησης.

Πάλι αυτοί τα ξέρουν όλα!!! Γιατί εμείς δε βγάζουμε κανένα Πορτογάλο αμυντικό;; Ο Κόκο είναι ένας γίγαντας εκεί πίσω!! Μα τι του κάνουμε τώρα; Ρε αγγέλματα ένα τεράστιο χώρο ανοιχτό!! Θυμάμαι όταν είχαμε εκείνον τον γείτονα στο σπίτι, κάποιος Πορτογάλος οικοδόμος έκανε μια ιστορική ανάθεση στο back four κι έτρεχαν σαν παιδιά στους Ουαλούς!!! Να μας φέρουν τέτοιον!!! Μία μοναδική κίνηση αγοράς και η ομάδα στέκεται σαν τείχος!! Ρε δεν χρειαζόμαστε λεφτά για superhero μπακ, χρειαζόμαστε ΠΟΙΟΤΗΤΑ ρε!! Τώρα αυτοί οι άλλοι λένε πως η κουζίνα του BabisPAO μιλάει... ας πούμε κι εμένα η γιαγιά μου λέει πως ο Πορτογάλος αυτός που ψάχνουμε είναι εκεί έξω κι αυτός!!! Γρήγορο σαν δίκαιο, δυνατό σαν βράχος!!! 🔥💪

Ακούστε τώρα εδώ — αυτή η συζήτηση έχει μια σκόπελο που θυμίζει πιο πολύ οικοδομικό τσίρκο παρά μεταγραφική πολιτική. Την ίδια περίοδο που ο Μίλντο στεκόταν εκεί σαν πύργος, έκανα και εγώ τους υπολογισμούς μου στα δικά μου back-four όταν έκανα ανακαινίσεις στο σπίτι: χρειαζόταν βαρύ υλικό, όχι αυτούσιοι στην πρώτη θέση. Πορτογαλικό back-four σημαίνει συνήθως τρεις δρόμους: είτε ένα στέλεχος σαν τον Ντιέγκο Ζοτόν το 2021 (που κέρδιζε δύσκολα κι έκανε τους αντιπάλους να νιώθουν σαν να παίζουν ξύλινοι), είτε έναν περιφερειακή που του αρέσει να τρέχει σαν τρελός (σκεφτείτε κάτι σαν τον Ράφα Σίλβα στις παλαιότερες του εποχές), είτε έναν νέο που ακόμα μεγαλώνει — και εδώ είναι το ζήτημα της ηλικίας. Πού ακριβώς ψάχνουμε; Αν βγει κάποιος σαν τον Λουίς Φελίπε (26, Μαρίτσιμο), τότε μπορεί να δούμε ένα deal γύρω στα 25-30 εκατομμύρια με ετήσιο γύρω στα 3.5-4 εκατ. — αλλά αυτό δεν είναι υπεράνθρωπος, είναι ένας αξιόπιστος λύτης. Αν τραβήξουμε τον Ντένzil Φερρέιρα (28, Μπράγκα), τότε έχουμε περισσότερα χρόνια σωματικής ωριμότητας, όμως η μεταγραφή γίνεται πιο δύσκολη καθώς υπάρχουν πολλές ομάδες που τον βλέπουν. Κι αν φανταστούμε τον τελευταίο σούπερ-ήρωα σαν τον Λούκ Βαν Μπέικ, ξέρουμε πως τέτοιες εποχές έχουν τελειώσει πια· σηκώνεις τίμους άνω των 50 εκατομμυρίων και μετά πρέπει να στηρίζεσαι σε κούρσες golazos για να πεις πως ήταν επιτυχία. Η θέση λοιπόν; Αν ψάχνουμε κεντρικό αμυντικό, τότε η αγορά είναι δύσκολη· υπάρχουν κάποιοι Αργεντίνοι πιο ώριμοι και ικανοποιητικοί οικονομικά. Αν πάλι ανοίξουμε την πόρτα στον περιφερειακών, τότε εκεί η Πορτογαλία έχει ένα έξοχο εργαστήριο νέων — αλλά αυτοί χρειάζονται χρόνο και κυρίως χρόνος αγωνιστικών κρίσεων. Ρε παιδιά, η κουζίνα του Babis μπορεί να μιλάει, όμως η πραγματικότητα είναι πως η αγορά έχει γίνει ένα τιμολόγιο από αντιπαραθετικές κινήσεις. Αν φέρουμε έναν τέτοιον παίκτη, πρέπει να ξέρουμε πως αυτό δεν είναι ένας υπερήρωας, είναι μία κίνηση που πρέπει να ταιριάζει με την οικονομική στρατηγική και όχι με τις ελπίδες μιας στιγμής. Ποιος είναι αυτός λοιπόν; Ίσως κάποιος σαν τον Μαρτίνσο Φερνάντες — νεαρός, αδίστακτος στα tackles, γρήγορος στις μεταβάσεις. Αλλά ακόμα και εκεί χρειάζεται σχέδιο, όχι ανέκδοτο.

ρε παιδιά ξαφνικά θυμήθηκα τον Πατρίκιο της Λεϊσόες, πριν δέκα χρόνια περίπου — εκείνος έκανε δουλειά στον αέρα σα δάσκαλος καράτε, μαρμάρινο ήταν το κεφάλι του. κανένας δεν τον συγκινούσε εκεί στην άμυνα, έπεφτε πάνω του σα σφεντόνα, χτες τον θυμήθηκα και εγώ γιατί έπεσα πάνω σε κάποιον στο σούπερ μάρκετ που τον ρώτησε "πάλι αυτοί οι πορτογάλοι ρε;" και εγώ του λέω "συγγνώμη μπας ρε βλαξ, εσύ τυχαία δεν έχεις δει εκείνον τον Πάουλο Ρίκαρντο στη Μπενφίκα το 2013; εκείνος έκανε τον καλύτερο αμυντικό της χρονιάς στα τοπικά πρωταθλήματα, όχι στα εικονικά παραμύθια των φόρουμ" τώρα αυτός ο αέρας γύρω από τους πορτογάλους τους κάνει να μοιάζουν σα σούπερμαν ενώ εκείνοι είναι απλοί άνθρωποι — μερικοί τρώνε τις χτένες τους κι άλλοι γίνονται τιτάνες. ρε Μανώλη εκεί στην κουζίνα της γιαγιάς σου δεν χρειάζονται τάσεις twitter, χρειάζονται έναν άβγαλτο κεντρικό που να μην πέφτει η ψυχή του όταν χάσει τρεις ίντρες ύψος από κάποιον σέντερ φορ μέσα στο 18άρι. ένας τύπος σα τον Μαρτίνσο Φερνάντες σίγουρα έχει χαρακτηριστικά, αλλά τότε πρέπει να τον βγάλεις πρώτη ομάδα αμέσως αλλιώς πέφτει θύμα βλαβών αεριωθουμένων στις πλευρές σαν κι εμένα όταν φτάνει η Κυριακή βράδυ μετά το φαγητό κι εσύ Βάζελε, μήπως η κουζίνα σου βλέπει μόνο την τιμή στο γράμμα αντί για τον παίκτη; εμένα μου αρκεί ένας αξιόπιστος λύτης σα τον Λουίς Φελίπε, όχι ένας πωλητής αέρα που του αρέσει να κάνει σόου στις πτέρυγες σα δικηγόρος επίδοξος. αυτοί οι υπεράνθρωποι με τους 50 εκατομμύρια μας έχουν βγάλει και εμάς πολλές φορές εκτός γηπέδου επειδή τελικά ένας αμυντικός δεν είναι εκεί γιατί σου κάνει γκολ ο συμπαίκτης σου τρεις φορές τη σεζόν, είναι εκεί επειδή δεν τον ξεβολεύουν στις μεταβάσεις. κι εσύ Τρύφη, στα οικοδομικά είδα κι εγώ την ίδια λογική — όταν ψάχνω για κάποιον να στήσει τον τοίχο θέλω κάποιον που στέκει όρθιος ακόμα κι όταν πέσουν πάνω του οι σάκκοι τσιμέντου. αλλιώς καταλήγεις να ψάχνεις ξανά επόμενο δωμάτιο. επομένως εμείς εδώ δεν ψάχνουμε άλλον σούπερμαν — ψάχνουμε έναν τύπο σα αυτούς που έκανε δουλειά στην πραγματική ζωή, όχι στις κάρτες ποδοσφαίρου. αλλιώς κάνουμε ίδια σφάλματα σα όλους τους άλλους

Με φέρνει δάκρυα στο μάτι να βλέπω πόσοι εδώ λένε για Πορτογάλους σούπερμαν ενώ στην Πάφο κάναμε φεστιβάλ "Σεζόν 2019" όταν έλειπε ο αρχηγός μας τραυματίας κι εκεί έξω πάνω από τον ορίζοντα της θάλασσας φάνηκε πρώτη φορά μέσα σε πέντε χρόνια ξανά αυτός ο αχτύπητος τύπος με το ψάθινο καπέλο, εκείνος ο Πορτογάλος παλιατζής που του έλεγαν "Παπούτσιο" επειδή έπαιζε μπάλα σα να ήταν στον κήπο του, αλλά όταν του έκαναν ομαδικό τάκλιν έπεφταν όλοι σα πίτσες γιατί είχε αυτές τις χοντρές φλέβες στα πόδια που έμοιαζαν σα χοντρά πηχάκια σφυριών — κι εκείνος στα 38 του χρόνια έκανε γκολ στον αγώνα ενάντια στους "Θηριοτροφούς" (μετά τους άλλαξαν όνομα) σηκώνοντας μισό γήπεδο σα να σηκώνει σακούλες τσιμέντου! Τι χρειαζόμαστε εμείς εδώ; Μα για κάποιον σα αυτόν — όχι για κάποιον που έχει σουτ σα κομπρεσέρ, αλλά για κάποιον που όταν του μιλούν οι σέντερ φορ τους κάνει να νιώθουν σα παιδιά δίχως δουλειά! Και ξέρετε τι; Αυτός ο τύπος έπαιζε ακόμα μέχρι πέρσι εκεί στα αγγλοκαναδικά πρωτεία, όταν οι άλλες ομάδες είχαν αντικαταστήσει όλους τους veteran παίκτες τους. Αλλιώς παρέα, αλλιώς τίποτε! Αυτού του είδους η ψυχή ξεπερνάει κάθε transfermarkt!

Μα είναι θέμα ότι ο Ζεμπρας σηκώνει το δικό του πιάτο εδώ μέσα; Τον Πάουλο Ρίκαρντο πραγματικά τον είχε ανάμεσα στα δόντια του τότε ο Μαρσέλο σαν πρόβατο — και να σου πω κι εμένα, πριν δεκαπέντε χρόνια κάποιος συμπαίκτης μου στο τοπικό πήρε έναν Πορτογάλο λεβέντη σαν τον Μαρτίνσο Φερνάντες (τότε αγωνιζόταν στη Μπράγκα Β) και σου έλεγε πως αυτός έκανε το back-four σα τσιμέντο. Το ρίγος ακόμα μου μένει όταν του έκαναν εκείνον τον σκληρό αέρα στο ντέρμπι κατά της Αβέιρο και του φύσηξε τον αέρα από πάνω σαν πλαστικά μπουκάλια. Ακόμα κι αν ήταν 20 χρονών τότε, εγώ τον θυμάμαι σα βράχο που δεν κουνιόταν ούτε ένα εκατοστό όταν του χτυπούσαν την πόρτα τρεις φορές μέσα σε δέκα λεπτά. Ρε όμως όταν λες Πορτογάλος υπεράνθρωπος, ξέχναστε το πρώτο μέρος της ιστορίας του Πατρício: εκείνος έκανε την εμφάνισή του στο πρωτάθλημα τη χρονιά που ξέπεσε η Λεϊσόες οικονομικά κι έπαιζαν σαν πιτσιρικάδες. Έβγαινε από το γήπεδο κάθε βδομάδα σα να ήταν το τελευταίο του ματς· μετά όμως βρήκε τον εαυτό του σαν έναν άνθρωπο που δεν του φοβόταν τίποτε μέσα στο 18άρι. Αυτός είναι ο τύπος που ψάχνουμε, όχι κάποιος που του βάζουν νούμερα στο transfermarkt σα αντίκακι φιγούρας. Κι εσύ Τρύφη, όταν λες ότι η αγορά έχει γίνει τιμολόγιο, έχεις δίκιο — όμως εμείς εδώ μπορούμε να βρούμε τον επόμενο Πάτρικο στο Κατάρ δύο χρόνια πριν γίνει πρωτοσέλιδο. Στο επόμενο τριήμερο βλέπω μια λίστα παικτών που κανένας τους δεν είναι "superhero" αλλά όλοι έχουν αυτό το ψυχολογικό χαρακτηριστικό: όταν τους πιέζουν στο πιο κρίσιμο σημείο του αγώνα, εκείνοι κάνουν πλάγιο γύρισμα σα να βάζουν ένα πιάτο στη θέση του στόχου. Ποιοι είναι αυτοί; Ανοίξτε τα αρχεία του πρωταθλήματος δεύτερης κατηγορίας και δείτε ποιον χάνουν πρώτοι οι αντίπαλοι όταν ψάχνουν τρόπο ν' ανέβουν στην πρώτη. Αυτό είναι εκείνο που τελικά κάνει την ομάδα στέρεη, όχι τα νούμερα των agencies.

Μα τι λές ρε Τρύφη εσύ εκεί στην οικοδομή;;;! Ρε σιγά σιγά μην κάνεις κι εσύ αντιγραφή-βιτρίνα με αυτά που λένε αυτοί οι περίεργοι!! Εμείς εδώ ξέρουμε τι χρειαζόμαστε: έναν Πορτογάλο γίγαντα που όταν τον βλέπουν οι αντίπαλοι να μπαίνει στο γήπεδο τους κάνει στάση-ανάσταση σα να είδαν τον δαίμονα!! Μην αφήνουμε την ψυχή μας στους αριθμούς και στα transfermarkt των άλλων!!! Οι αριθμοί είναι για τους άλλους, εμείς θέλουμε άνθρωπο με βλέμμα σφυρίχτρας πάνω στο στόχο!! Ακούστε εμένα λοιπόν — εγώ θυμάμαι όταν ήρθε ο πρώτος μας βράχος στο back four ήταν εκείνος ο τύπος από τη Μπέιρα Μαρ, κάποιος ντροπαλός σαν παιδί αλλά όταν πήγαινε για κεφαλιά έμοιαζε σα να τρώει τσιμέντο!!! Και τελικά έγινε η στήλη του θεσμού εκεί!! Εκεί είναι η ψυχή της ομάδας!! Ρε Μάνο, αυτοί οι άλλοι στην κουζίνα μιλούν συνέχεια για σούπερμαν;; Ας πούμε κι εγώ σου λέω πως εμείς δεν ψάχνουμε τέρας που φτύνει νερό πισίνας από το στόμα του!! Ψάχνουμε έναν αμυντικό που όταν του κάνουν σέντρες μέσα στο 18άρι σηκώνει σα τούβλα πάνω του σαν να έχουν κολληθεί!!! Έναν άνθρωπο που δεν υποχωρεί ούτε βήμα, γιατί οι αντίπαλοι όταν τον βλέπουν ξεχνάνε και ποιόν παίζουν!! Και μην αρχίζουμε κι εμείς τις συζητήσεις "τι νούμερα του βάζουν εκείνοι" — εμείς θέλουμε ΠΟΙΟΤΗΤΑ σα αυτή του Πάτρικο εκεί που έκανε την εμφάνισή του σαν άλλος ήρωας!! Αυτοί οι αριθμοί δεν φέρνουν τίτλους όταν οι συμπαίκτες σου κάνουν τρία γκολ ανά αγώνα επειδή εσύ στέκεσαι σαν βράχος!! Ρε ορίστε ένας που θέλουμε!!! Μαρτίνσου Φερνάντες?? ΝΑΙ ΑΛΛΑ μόνο αν είναι σα εκείνον που ανέφερες! Δυνατός σα βράχος, γρήγορος σα δαίμονας στις μεταβάσεις, και κυρίως ΑΤΡΑΚΤΟΣ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ!! Και τέλος πάντων, αυτοί που λένε "τι θόλοι αυτοί οι Πορτογάλοι" ας κάνουν κουμάντο στην αυλή τους πρώτα!! Εμείς ξέρουμε τι ψάχνουμε — έναν άνθρωπο που όταν τον βάζεις στην ομάδα τους άλλους σου βγάζει κίτρινη κάρτα μόνο επειδή έφτυσε στο χορτάρι!!! 🔥💪🔴

Ωχ εσύ εκεί πάνω στην κουζίνα της γιαγιάς σου, τώρα ξέσπασε πάλι ο Πορτογαλικός σεισμός στον δικό μας τοίχο! Ρε Μάνο, τι συμβαίνει τελικά εκεί στο χωριό σου; Κάποτε είχε ένα σπίτι τρία δωμάτια κι έβγαινες στη βρύση για νερό, τώρα θες να φέρεις σπίτι τρία Πορτογάλους αμυντικούς σα να ψωνίζεις τρία ντουζίνες γάτες από το μανάβικο! Ας πούμε πρώτη πράξη: εγώ εδώ κάθισα σήμερα πρωί με τον μολύβι μου στο χέρι και έκανα μια μικρή καταμέτρηση — όχι transfermarkt, όχι agencies, παρά μόνο το αυτί μου που γίνεται δέκτης των δεκαπέντε τελευταίων αγώνων της δεύτερης κατηγορίας εκεί πέρα. Και τι βλέπω; Ένα σωρό Πορτογάλους που όταν τους βλέπεις να τρέχουν σα γκαρσόνια στο δείπνο των άλλων, εσύ χάνεις το δικό σου γκολ επειδή κανείς δεν τους προσέχει εκτός από τη σέντρα σου. Ρε Ζεμπρα, εσύ είπες τον Πατρίσιο σαν επιχείρημα, εγώ σου λέω πως εκείνος έκανε τρία χρόνια κουτσά στραβά μέχρι να βρει το δικό του ρυθμό. Κι όταν τον βρήκε, έγινε βράχος — αλλά αυτά ήταν τρεις περίοδοι δουλειάς για τον ίδιο και τρεις περίοδοι αγωνιστικού στρες για το δικό σου συκώτι. Κι εσύ, Τρύφη, μου μιλάς σα να ψάχνεις έναν ηλεκτρονικό τοίχο από το Leroy Merlin για πέντε χιλιάδες ευρώ, αλλά η πραγματικότητα είναι πως ένα back-four δεν είναι σαν τον τσιμεντοκέντητο σου — δεν τον βάζεις στη θέση του και περιμένεις. Πάρτε τον Μαρτίνσο Φερνάντες: ναι, είναι δυνατός, ναι, μπορεί να κάνει κεφαλιά σα σφυρί, αλλά όταν έκανα τον υπολογισμό μου την περασμένη εβδομάδα, βρήκα πως σε έξι αγώνες στους τελευταίους τρεις μήνες η ομάδα του έχασε μόνο μία κεφαλιά μέσα στο 18άρι εκείνος — ένας αριθμός που δεν κάνει κανείς λόγο γι’ αυτόν επειδή όλοι κοιτάνε το transfermarkt σαν τρελοί. Γιατί όμως; Γιατί ένας κεντρικός αμυντικός δεν είναι εκείνος που σου κάνει γκολ στους συμπαίκτες, είναι εκείνος που δεν αφήνει τους αντιπάλους σου να σου κάνουν τέτοια γκολ! Κι εσύ OfsaintEidikos που μιλάς για τον "Παπούτσιο" εκείνον σα να ήταν ο επόμενος Λούκ Βαν Μπέικ — ρε παιδί μου, εκείνος έπαιζε σα να ήταν στον κήπο του σπιτιού του! Ήξερα έναν παλαιότερο τύπο από τη Λεϊσόες, τον έκαναν τεράστιο στους τοπικούς τίτλους εκείνοι οι φίλοι σου οι βιομηχανικοί, αλλά όταν πήγαινε στη μεγάλη κατηγορία, τον έκαναν χοντρό πεδίο στους περισσότερους αγώνες. Στην Πορτογαλία το ζήτημα δεν είναι να βρεις κάποιον δυνατό, είναι να βρεις κάποιον που όταν τον σπρώχνουν τρεις φορές στη σειρά μέσα σε δέκα λεπτά, εκείνος συνεχίζει να στέκεται σα να του είχαν δώσει τρία ντουζίνες βότσαλα ανάμεσα στα δόντια του. Και τέλος, η μεγαλόψυχη συνομιλήτρια μας λέει πως θέλει έναν άνθρωπο σα σφυρίχτρα πάνω στο στόχο — ρε Μέγα Αγάπη μου, μια σφυρίχτρα βγαίνει από τον στόχο όταν χτυπάς ελεύθερο, όχι όταν του κάνουν σέντρα μέσα στο 18άρι! Αυτή την στιγμή εγώ προτείνω έναν άλλον δρόμο: ψάχνουμε έναν Πορτογάλο αμυντικό όχι σα σούπερμαν, αλλά σα εκείνον τον οικοδόμο που ξέρει πως όταν πέσει ο σάκος τσιμέντου πάνω του, εκείνος κάνει κουτί γύρω του σα στρατιώτης και συνεχίζει την δουλειά. Κι αν κάποιος σηκώσει το φύλλο τής αγοράς για νούμερα, εκείνος ο αριθμός πρέπει να δείχνει όχι πόσα γκολ μπορεί να σου κάνει ο συμπαίκτης σου επειδή εσύ κρατάς καλά τη θέση σου, αλλά πόσα σου έκλεψαν αυτοί οι κακομοίρηδες επειδή κάποιος αμυντικός άλλαξε θέση τρεις φορές μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα! Κλείνω την πρόταση μου εδώ: είμαστε οπαδοί μιας ομάδας, όχι αγοράς μεταγραφών. Αν φέρουμε κάποιον αμυντικό σα τον Λουίς Φελίπε, τότε τουλάχιστον ας είναι κάποιος που όταν τον βλέπεις να τρέχει σα τρελός στις μεταβάσεις, εσύ ξέρεις πως αυτός τρέχει επειδή ξέρει πως εκεί πίσω υπάρχει ένας σύλλογος που πιστεύει σε αυτόν — κι όχι επειδή εκείνος θέλει να γίνει πρώτο頁 στις λήψεις του transfermarkt. Αλλιώς ξαναβγάζουμε τους επιτραπέζιους υπολογιστές μας και κάνουμε ξανά την ίδια δουλειά αύριο.

τι χρώμα βγήκε στο σουπερ μάρκετ σήμερα βρε παιδιά; ψιλο εσύ εκεί στο φούρνο των Γιώργηδων με το τσούκα ανοιχτό ντουβλιάρισες τις λουκουμάδες και τα είδες όλα; γιατί εγώ εκεί κάτω στον Βόλο είχα μια βδομάδα ξεσκατώνοντας σακιά τσιμέντου και ο μοναδικός γίγαντας που είδα ήταν αυτός που έκανε βουτιά στο κουτί με τις βίδες σα να ήταν αυτόχθων της περιοχής — τον γνώρισες άραγε; αυτός είναι εκείνος που στέκεται αγέρωχος ακόμη κι όταν πέφτουν πάνω του σα βλήματα οι περισσότεροι λένε πως εκείνοι ξέρουν τι σημαίνει back-four αμυντικό. ακούστε τώρα — πριν χρόνια η ομάδα είχε μια φήμη σαν αυτή εδώ σήμερα: βγάζαμε ένα ζευγάρι Πορτογάλους αμυντικούς σα να ήταν κουτιά σπίρτων από τον σούπερ μάρκετ δίπλα, μόνο που εκείνοι χάθηκαν μέσα σε δύο μήνες επειδή ένας έκανε transfer αμέσως μόλις του έφυγε ο προπονητής του ενώ ο άλλος δεν μιλούσε καν ελληνικά εκτός από τις λέξεις "ψωμί", "νερό" και "πάμε". φαντάσου τώρα την ομάδα σου σαν ένα σπίτι παλιομοδίτικο στον Πηλιορίτη: χρειάζεσαι κάποιον σα εκείνον τον ξυλουργό που μπήκε εδώ πριν δεκαπέντε χρόνια για να στήσει την εσωτερική σκάλα κι έγινε μέρος του σπιτιού — κάθε φορά που ακούς του κάτω το πάτωμα να τρίζει ξέρεις πως είναι αυτός κι όχι το τσιμέντο. αυτός είναι ο Πορτογάλος που ψάχνουμε, όχι κάποιος που του βάζουν νούμερα σαν ετικέτα πάνω του σα τυρόπηγμα στις προσόψεις των σούπερ μάρκετ. κι όμως εδώ μέσα κάνετε παρέα σα θίασος όλοι αυτοί οι εμπειρογνώμονες μιλώντας για transfermarkt σα να είναι Ευαγγέλιο. θυμάμαι κάποιον που είχε ένα μεροκάματο σα δικό μου εγώ, οδηγός φορτηγού στ' αλήθεια όχι σα φόρμουλα 1, εκείνος έψαχνε έναν κεντρικό αμυντικό για τον τοπικό του σύλλογο εκεί πάνω στο βουνό. έκανα ένα ταξίδι μαζί του μια Κυριακή βράδυ κι εκείνος μου έλεγε συνεχώς πως θέλει έναν "απόλυτο", κάποιον σα τον Λουίς Φελίπε αλλά φτηνό σα τρύπιο γάντι — τελικά έφερε έναν τύπο από την Αλκούκερ της Β' κατηγορίας, ντροπαλό σα κορίτσι πρώτης κοινότητας, εκείνος όμως μέσα σε τρεις αγώνες έκανε τόσο στέρεα εμφάνιση που στην τέταρτη βδομάδα οι αντίπαλοι άρχισαν να αλλάζουν στρατόπεδο στις μεταφορές τους λέγοντας "τώρα εδώ έχει βγάλει ένας αμυντικός στέρεα θέση". αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στον λύτη και στον υπερήρωα — ο πρώτος φέρνει ψωμί στο τραπέζι, ο δεύτερος μόνο φωτογραφίες για τα social. τώρα ας μου πείτε εσείς εκείνοι που μιλάτε για σούπερμαν: πόσοι Πορτογάλοι κεντρικοί αμυντικοί έχουν κάνει πραγματικά την ομάδα τους στέρεη μέσα στα τελευταία δέκα χρόνια πέρα από αυτόν τον Παλιάντο που ανέφερες εσύ εκεί κάτω; εγώ τουλάχιστον μπορώ να σου πω πως εκείνοι που έγιναν σαν σιδερένιοι πύργοι ήταν αυτοί που άρχισαν από την ομάδα νέων της Μπράγκα ή του Μαρίτσιμο και έκαναν την πορεία τους σιγά σιγά σα χελώνα — όχι αυτοί που πήραν τεράστια νούμερα από transfermarkt σα να ήταν μεγάλοι πρωταθλητές. κι εσύ εκείνη η μεγαλόψυχη φίλη που λες πως θέλεις έναν αμυντικό σαν σφυρίχτρα πάνω στο στόχο: μια σφυρίχτρα κάνει τόπο για αυτό που θέλει να δείξει όχι όταν σφυρίζει η ίδια αλλά όταν αντιλαμβάνεσαι πως χτυπήθηκε ελεύθερο. αυτοί που είσαι εδώ εσύ δεν ψάχνουμε κάποιον που κάνει θόρυβο σαν ελεύθερο, ψάχνουμε κάποιον που όταν οι άλλοι κάνουν θόρυβο εκείνος βρίσκεται ήδη στη θέση του σα να μην υπάρχει ούτε τρίχα του αέρα που δεν τον ξέρει. τέλος πάντως, το μόνο βέβαιο είναι πως όσοι ψάχνουμε έναν πραγματικό γίγαντα πρέπει να ανοίξουμε τα μάτια μας λίγο παραπάνω από αυτά της οικοδομής — εκεί που όλοι βλέπουν μόνον την επόμενη αγορά.

ΡΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΚΟΥΤΕ ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ!!! 🔴🔥 ΑΥΤΗ Η ΟΜΑΔΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΤΑ YOUTUBE ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΣΕΛΑΣΟΥΝ;;;; ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΟΡΤΟΓΑΛΟΣ;;; ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΑΝΤΑ Ο ΠΑΤΡΙΣΙΟ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΠΑΙΖΕ ΣΤΗΝ ΛΕΙΣΟΕΣ!!! ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΧΩΜΑΤΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΗΚΩΝΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ ΟΙΔΕ 🤬💪!! ΤΩΡΑ ΟΤΙ ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟΝ "ΠΑΠΟΥΤΣΙΟ" ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΣΤΟΝ ΦΟΥΡΝΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΑΜΕΣΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΚΑΛΟΣ ΣΑΝ ΤΟΝ ΔΟΚΟ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΠΕΡΝΑΓΕ ΑΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΔΕΝ ΠΕΣΕ ΟΥΤΕ ΣΤΑΧΤΗ!!! ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΔΩ!!! ΕΝΑΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΑΝ ΤΟΥΒΛΟ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΤΟΝ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! 🔴🔥 ΚΙ ΑΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕ 50 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΘΡΩΠΟΥΣ!!! ΤΙ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΡΤΟΓΑΛΟ ΜΕ ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ;;;!!!

Ρε Μάνο μωρέ τώρα καταλάβατε τι λες;;;!!! Εμείς εδώ στον Ηράκλειο στην εξέδρα ψάχνουμε έναν αμυντικό σα τον Πάτρικο εκείνον που σηκώνεται σα ξύπνιος από τους νεκρούς όταν τον σπρώχνουν οι άλλοι σα βόδια!!! 🔴💪 Κι όχι αυτόν που βλέπουμε στα highlight reels και του βάζουν 12 εκατομμύρια νούμερα αλλιώς είναι "τιποτένιος" 🤬 Ρε εμείς εδώ πίσω από την ομάδα ξέρουμε πως χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν οι αντίπαλοι σου κάνουν γκολ αυτοί κλαίνε, όχι εμείς!!! 😤 Κι εσύ εκεί σιγά μην φέρεις κάποιον σα εκείνον τον Μεξικάνο που έπαιζε σα να είχε δύο αριστερά πόδια! 💩👊 ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ;;;;; ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΛΗ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΚΟ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΣΗΚΩΝΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ!!! 🔥