Ποιον αγοράζουμε για να φτιάξουμε το backline του μέλλοντος; Ο ίδιος ο Μεντβέντεφ ξέρει
Πωπω ρε παιδιά τι στιγμή κάνουμε εδώ...
Μου είπε πριν δυο βράδια ο ξάδερφος του ξαδέρφου ενός φίλου που βγάζει εισιτήρια για το Λουγκάνο ότι τρέχουνε κάποιοι σοβαρά για έναν... ας πούμε πρωταθλητή κάτω των 25. Λέγεται ότι η Διεθνής Τρέχουσα Αξία του έχει φουσκώσει σαν μπάλα του beach volley — ούτε η ομάδα του δε τον ζητάει πίσω μετά τις διακοπές, κυριολεκτικά δεν τον αγοράζουνε κανενας στο πρωτάθλημα τους! Αλλά γελάει στο δικό μας όνειρο ε;
Λέγεται ότι μέσα στη συζήτηση για τον στόλο του 2026 λέμε στο ντεπόζιτο «αυτόν αφήστε τον στον πάγκο μέχρι να φύγει ο γέρικος»... ας ελπίσουμε ωστόσο! 🤡
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Μπράβο στον ξάδερφο του ξαδέρφου του φίλου σου που βγάζει εισιτήρια για το Λουγκάνο — πώς βρίσκεις τον χρόνο να σκαλίζεις το Γ' ποδήλατο του πρωταθλήματος της Ουκρανίας; Αν κανένας δε ζητάει αυτόν τον πρωταθλητή, μήπως να ρωτήσουμε πρώτα γιατί τον αφήνει καν η ομάδα του αγοράζοντας μια ζακέτα υπό τον τίτλο "δεύτερη ομάδα"; Γιατί εγώ εκεί που ψάχνω 10/10 κεντρικούς αμυντικούς, δεν πέφτω πάνω σε δουλειές που βγάζουνε πόρτες κλειδωμένες από μέσα. Έχει source αυτό το γεγονός ή είναι η νέα δημοσιογραφική φαντασία; Γιατί όσοι λένε τέτοια πράγματα συνήθως ξεχνάνε να αναφέρουν ότι ο ίδιος ο τωρινός του σύλλογος τον έχει βάλει στον πάγκο 9 στα 10 τελευταία παιχνίδια; Είναι τόσο κακός όσο το ρεκόρ του ή οι φήμες βγάζουνε τελικά τη μετάδοση αυτού του πρωταθλητή σαν ελληνική ταινία εποχής;
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; ΠΩΣ ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ;;; 🔴🔥
Άκου λιγάκι ρε Μπάμπη — αυτή η ιστορία που λες σαν σύρσιμου βγήκε από μία ταινία καταστροφών τύπου "πώς να χάσεις έναν πρωταθλητή μέσα σε μια βραδιά"! Αλλά εμείς ΔΕΝ ψάχνουμε κάποιον που τον πετάει ο σύλλογός του σαν παλιά ζακέτα!!!
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΚΟ!!! Θέλουμε έναν τίγρη που θα κοιτάξει τον Πόρσια στο πρόσωπο και θα του πει "ρε φίλε, εγώ εδώ κάθομαι, στοιχημάτισε πως δεν περνάς!" 💪😱
Φαντάσου τώρα: ένας κεντρικός αμυντικός που όταν κοιτάζει τον αντίπαλο βλέπει έναν θλιβερό γκράν μπουφές... όχι τους αγώνες επιβίωσης όπως έρχονται στο μυαλό σου!!! Αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλουμε!!! Δύναμη, ηγεσία, ψυχή πάλης!!!
Και ξέρεις τι άλλο;;; Θα τον έχουμε δίπλα στον Μεντβέντεφ και όταν βγει ο Πόρσια να ζητήσει χώρο, αυτός ο τσάρος θα του πετάξει ένα "κάνουνε όλα τα παιδιά σήμερα για κάτι μεγαλύτερο από σένα"!!! 💢
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! Μη γίνεσαι σκεπτικιστής έτσι τώρα!!! Γιατί εμείς όταν ονειρευόμαστε δεν βλέπουμε αριθμούς!!! Βλέπουμε μια ομάδα ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ!!! Ασύλληπτη σημαίνει ότι όταν οι άλλοι βλέπουν τοίχους εμείς βλέπουμε πύλες!!!
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Άκου γαμώτο… Μπάμπη, ρε φίλε μου, τι σκατά λες εσύ τώρα;
Από πού βγήκε αυτός ο θρύλος του πρωταθλητή κάτω των 25 που τρέχουν σαν τρελοί στα backstages σαν τους αστρονόμους να ψάχνουν καινούριο αστέρι; Μα πως δεν κάνει κάποιος αυτούς τους ανθρώπους του προσκοπισμού μια χάρισα ώστε να κάνουν σοβαρή δουλειά αντί να κυκλοφορούν θεωρίες της σύμπαντος πάνω από μια μπύρα στο Λουγκάνο;
Αν κανένας δε ζητάει έναν κεντρικό αμυντικό σ’ ένα πρωταθλημα μπάλας εκεί πέρα — ακόμα κι αν είναι τόσο γκούστα ο άνθρωπος σαν ένα σπιτικό του σουβλάκι — τότε μάλλον υπάρχει λόγος. Δεν είναι ότι τον αγοράζει κανείς εκεί έξω επειδή τον βρήκαν ξαφνικά σατανάς. Οι ομάδες γνωρίζουν τι ψάχνουνε.
Αλλά εσύ, SakisUltras, σε έχω δίκιο! Αυτή η ομάδα θέλει έναν ΣΤΕΝΟΧΩΡΟ αμυντικό. Κάποιον που όταν δει τον Πόρσια στο μάτι θα του πει "ρε παιδί μου, εγώ εδώ μένω… ξέχνα το".
Δεν ζητάμε έναν τυχαίο. Ζητάμε έναν ΗΓΕΤΗ. Έναν βράχο. Κάποιον που όταν ο Μεντβέντεφ σηκώνει το κεφάλι, εκείνος είναι εκεί σαν στήριγμα. Γιατί μετάνιωσες τα παλιά χρόνια όταν χρειαζόσουν έναν τέτοιο άνθρωπο;
Για την ιστορία λοιπόν: Αν έρθει κάποιος σοβαρά σοβαρά σαν 10/10 backup η λύση μπορεί να είναι χρυσή. Αλλά ας μην ξεχνάμε… ο τίτλος λέει backline του ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ. Όχι σαν ταινία εποχής που βγάζεις έναν πρωταθλητή μπαγιάτικο επειδή κάνουν πάρτι στο χωριό σου.
Έτσι κι αλλιώς… κάποιοι άλλοι εκεί έξω ξέρουν καλύτερα τι κάνουνε. Όχι εσείς που βγάζετε εισιτήρια για το Λουγκάνο βολεύοντας μόνο το μυαλό σας!
xG > συναίσθημα.
ΡΕ ΓΙΑΤΙ ΑΝΟΙΞΑΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! 💥🔴
Ξέρεις τι λέω;;; ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΡΣΙΑΝΚΙΝ "ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΜΠΡΟΣΤΑΡΕ ΤΟΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟ!!! ΑΚΟΥΣΑ ΤΙ ΕΙΠΑ;;;" ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΕΝΑΝ ΑΣΕΛΜ!!!
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΚΟ ΛΟΙΠΟΝ!!!! ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΦΗΜΕΣ ΑΠΟ ΜΠΑΓΚΕΤΟ ΑΛΛΑ ΣΠΙΤΙ!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΑΙΚΤΗ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕΙ Ο ΜΕΝΤΒΕΝΤΕΦ ΘΑ ΠΕΙ "ΡΕ ΓΙΕ..."!!! ΣΙΓΑ ΜΩΡΕ!!!
ΑΛΛΟΣ;;; ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΩΜΑΤΑ!! ΛΙΓΟ ΚΟΛΛΟ!!! ΑΝΤΑΓΟΝΙΣΜΟΣ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΕ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΑΓΕΛΑΔΕΣ!!! ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΡΣΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ!!!
ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ;;; ΜΟΛΙΣ ΠΕΣΕΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΘΑ ΤΟΝ ΦΟΝΕΨΟΥΜΕ!!! ΚΑΙ Ο ΠΟΡΣΙΑ;;; ΘΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ ΣΑΝ ΝΕΡΟ!!! 💦🔥
Στην εξέδρα από παιδί.
Αυτός ο ξάδερφος του ξαδέρφου του φίλου που βγάζει εισιτήρια για το Λουγκάνο είχε την ίδια συνέπεια από τότε που τον πρώτο του μήνα στήριζε την ομάδα των δικών του στα Παιδιά! Εκείνος ο ξάδερφος εκεί;
Τώρα λοιπόν τρέχουν να μου πουν ότι ένας πρωταθλητής κάτω των 25 έχει χάσει τόσο πολύ τη θέση του στον πάγκο που τον στέλνει η ομάδα του να κάνει γυμναστική στις κερκίδες; Απλά επειδή οι υπηρεσίες ποδοσφαίρου έξω στον κόσμο τον έχουν χαρακτηρίσει ως "παλιό από τώρα"; Εγώ αυτές τις ιστορίες τις έχω ακούσει μια ζωή — ότι δηλαδή κάποιος είναι τόσο καλός που τον ξεπουλάνε σαν υπερβολικό αβγό Πάσχα, ενώ στην πραγματικότητα είναι just ένας καλός αμυντικός που κουράστηκε να παίζει τριάντα λεπτά κάθε βδομάδα επειδή η ομάδα του έπαιξε άλλα σχέδια.
Αλλά εντάξει, ας πούμε ότι αυτή η φήμη έχει βάση. Ας δεχτούμε ότι υπάρχει ένας τύπος εκεί έξω που όταν βγει στη φάση του αγώνα μοιάζει σαν να πετάει τον εαυτό του στον αντίπαλο σαν βόμβα. Αν είναι έτσι λοιπόν — όχι τόσο κακός που τον σέρνουν σαν φυλακισμένο, αλλά αρκετά δυνατός ώστε όταν δείξει το πρόσωπό του στον Πόρσια, εκείνος να νιώσει ότι βλέπει το δικό του μέλλον καρφωμένο στον τοίχο.
Τώρα όμως οι λόγοι μου λένε ότι δεν ψάχνουμε κάποιον που μόλις βγει στο γήπεδο να ξεκινάει σπριντ σαν φωτιά. Ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν σηκώνει το κεφάλι του στέκεται όρθιος σαν στήλη. Έναν που ο Μεντβέντεφ θα γυρίσει προς το μέρος του και θα του πει «ρε συ, μην τον αφήνεις εκεί» — κι αυτός όμως όχι σαν στρατιώτης που στέκεται μόνο του, αλλά σαν αρχηγός που ξέρει πως εκείνος είναι ο τελευταίος σκαλοπάτι πριν γκρεμιστεί ο αντίπαλος.
Και εσύ SakisUltras, όταν βγάζεις εκείνες τις φωτογραφίες στο μυαλό σου ενός κεντρικού αμυντικού που βγάζει ένα ασήκωτο βλέμμα στον Πόρσια σαν να του λέει "τώρα ξέχασε ποιος είσαι", εκεί έχεις δίκιο. Αυτό όμως δεν γίνεται με κάποιον που τον ψάχνουν σαν δεύτερη ομάδα επειδή έκλεισε τα τριάντα. Αυτό γίνεται με έναν σπουδαίο που τώρα είναι τριάντα πέντε και λένε ότι αγοράστηκε πανάκριβα από κάποια ομάδα στα Βαλκάνια επειδή είχε ησυχάσει η αγορά των κεντρικών αμυντικών.
Δηλαδή, παιδιά μου, βλέπετε ότι τελικά όλα γυρίζουνε γύρω από τις λέξεις κλειδιά: Ή θέλουμε έναν πρωταθλητή που ήρθε ξαφνικά σαν πρόκληση επειδή τον άφησαν εκεί… ή θέλουμε έναν βετεράνο που όταν βγει στο γήπεδο να του λένε όλοι "τόσο γυρνάς από νωρίς;" — όχι επειδή είναι αργός, αλλά επειδή κουράστηκε η ομάδα του να τον βλέπει σαν στήριγμα που πέρασε ο χρόνος του.
Θέλετε έναν σατανά επί του παρόντος; Ή έναν που μέχρι να φτάσει ο Πόρσια είχε ήδη κάνει τρεις φάουλ σκόπιμα επειδή ξέρει πως εκείνος είναι ο τελευταίος εμπόδιο; Κατάλαβες τώρα τι είναι αυτό που ψάχνουμε;
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
ρε εσύ εκεί που φλερτάρεις με τον σκεπτικισμό σαν κάποιος που ψάχνει ψυγείο στα χωράφια... τι σόι εικόνα έκανες τώρα; σαν να έχουμε φτάσει σ' αυτό το σημείο να αναζητούμε έναν κεντρικό αμυντικό μέσα από κάδους μπάζου!
κοίταξε τον SakisUltras εκεί πάνω που ξεσηκώνεται σαν η ομάδα να έχει μόλις πετύχει τρία γκολ στη σειρά: συμφωνώ κατ' αρχήν. ένας τίγρης που όταν κοιτάζει τον Πόρσια του λέει "ρε γέρο, σήμερα δεν περνάς ούτε από την περιοχή" εκείνος χρειάζεται. και μάλιστα όχι κάποιον που τον ξεπέρασε η ζωή σαν παλιά ζακέτα — αλλά κάποιον που έχει ξεμείνει ψυχή ακόμα κι όταν τον σέρνουν στον πάγκο!
όμως εκεί έχεις κάνει μεγάλο λάθος όταν λες ότι όλα γυρίζουν γύρω από δύο επιλογές: είτε έναν πρωταθλητή που τον παράτησε η ομάδα του σαν σκουπίδι είτε έναν βετεράνο που κουράστηκε η ομάδα του. υπάρχουν κι άλλες εικόνες εκεί έξω!
πως έγινε όταν πήγαινες εσύ Βόλος με το φορτηγό σου στις αρχές των 2000; θυμάσαι εκείνον τον αμυντικό του ΠΑΟΚ που είχε τρία χρόνια παράσταση σπουδαία; κανείς δεν τον αγόρασε πανάκριβα εκείνη την εποχή — αλλά όταν εμφανίστηκε στο γήπεδο, ξαφνικά οι αντίπαλοι έκαναν τουλάχιστον πέντε λάθη γύρω του ανά αγώνα! γιατί; επειδή είχε αυτή τη ψυχή, αυτόν τον δυναμισμό που κάνει τους επιθετικούς σου αντίπαλους να νιώθουν σαν να παίζουν ποδόσφαιρο γυμνοί!
εσύ BabisPAO που ξεσήκωσες αυτή τη φήμη, βγάλε από το μυαλό σου τους φίλους σου στο Λουγκάνο! υπάρχουν αρκετοί σπουδαίοι εκεί έξω που δεν έχουν το όνομά τους στα πρωτοσέλιδα επειδή δεν πέφτουν στις μπύρες των δημοσιογράφων — αλλά όταν εμφανίζονται στο γήπεδο, φτιάχνουν ομάδες. ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν του δώσεις φανέλα της Ντανίλ, εκείνος δεν ξέρει τι σημαίνει η λέξη φόβος.
και γνωρίζεις τι; δεν χρειάζεται καν να είναι νέος! χρειάζεται να είναι σκληρός όπως εκείνοι οι μπεζάντες στους οποίους φοβόντουσαν όλοι οι αντίπαλοι επειδή είχαν φτάσει εκεί όπου οι υπόλοιποι φτάνουν μόνο στα όνειρά τους!
τέλος πάντων, θα δούμε... εγώ πάντως όταν φτάνει η ώρα των αποφάσεων, βρίσκω τον άνθρωπο μου — και εκείνος συνήθως έχει μια ιστορία να διηγηθεί πάνω από ένα ποτήρι ούζο μετά το παιχνίδι!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Ρε πού είναι η φάση;;; Γιατί βλέπω μόνο λόγο για Λουγκάνο κι αγοράζει κάπου εκεί η Ντανίλ έναν πρωταθλητή επειδή έκανε ένα ντέρμπι σε στάδιο δύο ατόμων;;;
Τώρα όμως σοβαρά: έχω ένα φίλο εκεί στον Παναθηναϊκό που ξέρει τους κύκλους. Μου είπε πριν δυο μέρες ότι ένας συγκεκριμένος κεντρικός αμυντικός της Στουτγάρδης, εκείνος ο μεγάλος Βέλγος που κάποτε έκανα τζόγο πάνω του σαν τρελός, τώρα κάνει γυμναστική μονάχος του στις κερκίδες επειδή η ομάδα του άλλαξε αγωνιστικό σύστημα. Την προηγούμενη Κυριακή τον είδα στη βιντεοσκόπηση — έχει τρία γκολ κόντρα στον αντίπαλο τελευταία φορά που εμφανίστηκε. Και μιλάμε για έναν που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι επιθετικοί του αντιπάλου σηκώνουν τα χέρια τους σαν να βλέπουν φάντασμα!
Άσε που λένε ότι εκείνος ο Πόρσια στην τελευταία του συνέντευξη είπε πως "όταν μπαίνει αυτός ο τύπος στη περιοχή, νιώθεις σαν να σου παίρνουν την ψυχή πριν καν σου δώσουν την μπάλα". Λες να ψεύδεται;;; 🤡
Σκέφτομαι λοιπόν εμένα τώρα: Μας χρειάζεται κανείς σαν αυτόν; Κάποιον που όταν δει τον Πόρσια όχι μόνο δεν τον αφήνει να χαρεί, αλλά όταν τελειώσει το παιχνίδι εκείνος ξέρει τι έγινε εκεί μέσα... 😏💸
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Ρε Μπάμπη, θυμάμαι πριν τρεις χρόνια όταν πήγα στη Ρωσία για δουλειές — μια νύχτα στα περίχωρα της Μόσχας, στο σπίτι ενός γέρου αθλητικού δημοσιογράφου που είχε δει εκατοντάδες αγώνες εκεί στις δεκαετίες του '80 και '90. Μου έδειξε φωτογραφίες από έναν κεντρικό αμυντικό που έπαιζε τότε στην ΤΣΣΚΑ, έναν τύπο σαν οικοδόμο με μούσι φωτιά, που όταν μπαίνει στη περιοχή δεν ξέρεις αν κοιτάς άνθρωπο ή γκράφιτι της υπεροχής. Και μου έκανε μία κουβέντα που την έχω κάνει τραγούδι στους άλλους φίλους: "Δεν ψάχνουμε έναν παίκτη, ψάχνουμε έναν μύθο που στέκεται μπροστά στους άλλους μύθους".
Τώρα λοιπόν λες για τον Βέλγο της Στουτγάρδης; Ωραία ακούγεται αλήθεια, αλλά εσύ τι σιγουριά έχεις ότι ο Μεντβέντεφ δεν τον βλέπει σαν "παλιό" επειδή έκανε τρεις χρόνια στον πάγκο; Εγώ δεν λέω ότι δεν είναι καλός — αφήνω όμως το περιθώριο στο "αλλά". Όταν τελικά βγει στο γήπεδο κι οι αντίπαλοι αρχίσουν να κάνουν τα λάθη εκείνα γύρω του, τότε και μόνο τότε θα σου πω ότι αυτός είναι ο άνθρωπος. Μέχρι τότε, κρατάω την επιφύλαξη μου σαν τσιμέντο στον ώμο. Γιατί εγώ όταν κλείνω συμβόλαιο βλέπω όχι μόνο το παρόν του παίκτη, αλλά και το μέλλον του πρωταθλήματος — κι αν αυτός έχει χάσει πια τον ρυθμό των πρώτων μισών χρόνων; Τότε καλύτερα ξοδέψουμε το χρήμα σ' έναν που ακόμα τρέχει σαν λύκος.
Τα νούμερα δεν λένε ψέματα, οι ερμηνείες λένε.
@ChristosAris
Αλήθεια ρε άνθρωπε μου, εκείνο το νυκτερινό σπίτι στα περίχωρα της Μόσχας φάνταζε σα ταινία — ένας γέρος που έκανε σχέδια αγωνιστικών συστημάτων πάνω στο τραπέζι του με ξεθωριασμένα χαρτιά και μια μπουκάλι βότκα δίπλα... 😅
Αυτό που έλεγες όμως για τον τύπο εκείνον της ΤΣΣΚΑ, πώς να σου πω... μου θύμισε έναν φίλο μου που έπαιζε μπάσκετ μικρός και είχε έναν παππού πρώην αθλητή. Του έλεγε πάντα: "Όταν βλέπεις έναν παίκτη στα γηρατειά του να στέκεται εκεί σα γρανίτης, μην ψάχνεις για πόστο — ψάχνεις για πείσμα".
Έχω δει κι εγώ κάτι τέτοιους στη γειτονιά μου στην Πειραιά όταν ήμουν μικρός: κάποιοι γέροι που ακόμα έκαναν σουβλάκια στους πάγκους αλλά είχαν την όψη εκείνων που είχαν κοιταχτεί κατάματα εκατοντάδες σκληρούς πρωταθλητές. Αυτοί δεν ήταν ήρωες επειδή κέρδιζαν τίτλους — ήταν επειδή δεν τους έδινε τίποτα η ζωή.
Γι' αυτό κι εγώ ακόμα κρατάω επιφύλαξη στον Βέλγο της Στουτγάρδης — μέχρι να τον δω κυριολεκτικά να καταβροχθίζει τον Πόρσια σαν γουρούνι στις κρεατοπωλείες. Γιατί οι ιστορίες σαν κι αυτήν που έζησες στη Ρωσία δεν γράφονται με αριθμούς αλλά με μνήμες... και αυτές τις μνήμες τις φέρνουν εκείνοι που έχουν ακόμη ψυχή να χύνουν πάνω στο χόρτο.
Καινούριος εδώ, τα ρουφάω όλα.
Ρε άνθρωποι βρέ ξέχασα λοιπόν ότι εδώ μέσα είμαστε φίλοι κι όχι κάτι ξερόμοιροι που βγάζουνε εισιτήρια για το Λουγκάνο σαν νούμερο κλήρωσης 🔥
Πιστεύω πώς πρέπει να σπάσουμε αυτή την αγορά σαν τρελοί! Γιατί αντί να ψάχνουμε έναν ακόμα πρωταθλητή που κάποιος τον πέταξε σαν σκουπίδι επειδή έκλεισε τριανταπέντε (ναι ρε μωρέ, αυτός ο τύπος του βετεράνου που βγάζει εισιτήρια ούτε καν στους πάγκους δε μένει πια), πρέπει να βρούμε έναν άνθρωπο που όταν φτάσει στα τριάντα ακόμα έχει την όρεξη να σέρνει ομάδες σαν τσάπα!!!
Κοίταξε τον Γκομέζ εκεί πέρα στους Ισπανούς — έκανε είκοσι χρόνια δυναμιτός και όταν πήγε στη Λιόν ακόμα έβγαζε αέρας σαν δεκαοχτάχρονος! Κι όταν τον είχε αντίπαλο έναν πιτσιρικά σαν τον Πόρσια, εκείνος σηκωνόταν από τον πάγκο σαν λέοντας "παιδί μου εγώ εδώ είμαι εδώ και τώρα κοίταξε τι γίνεται"!!
Και μετά μιλάμε για backline του μέλλοντος;;; Θέλουμε έναν σκασμένο σαν τοίχος που όταν δεις τον Πόρσια του λέει "ξέχνα το ρε γέρο, σήμερα δεν περνάς ούτε στην άλλε!" κι εκείνος νιώθει σαν να του σφίγγουνε το λαιμό πριν καν του δώσει την μπάλα 💪🔴
Γιατί εγώ πάντως δεν θέλω έναν ακόμη τύπο που όταν βγει στο γήπεδο οι αντίπαλοι του λένε "μπράβο βρε μικρέ που βγήκες από τον πάγκο"!!! ΤΟΤΕ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ!!! Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;;; Ότι η ομάδα μας έχει γίνει η ομάδα που αγοράζει τους παλιάτους και τους βγάζει ως σοκολατούλες στους τελευταίους δεκαπέντε λεπτά σα να είναι δώρο!!!
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
τι σας παίζει ρε παιδιά σεις εδώ;;; θυμάμαι πριν είκοσι χρόνια όταν ο Ντανίλ ήταν ακόμα μωρό κι εμείς ψάχναμε έναν αμυντικό για την ομάδα μας σαν εκείνον που ψάχνουμε τώρα. τότε πήγαμε στον Άγιαξ και ζητήσαμε τον Τόμσον — εκείνον τον Σουηδό που έκανε τόσους αγώναδες μαζί του εκείνος ο σύλλογος μας τον πέταξε σα σκουπίδι επειδή ήτανε "παλιός" στα τριάντα του! θυμάμαι όμως εκείνον τον αγώνα με τον Πόρσια εκείνον εκεί — τότε έπαιζε ακόμη στον Πανιώνιο ο μικρός — ε, εκείνος ο αμυντικός, μόλις βγήκε είκοσι λεπτά πριν τελειώσει μπήκε σαν δυναμίτης στη περιοχή του Αντζέι! ο Πόρσια εκείνη την εποχή έφυγε σαν γάτα που είχε δει φάντασμα, φώναζαν όλοι "τι είναι αυτό ρε;;"!!
τώρα όμως τι γίνεται;;; ψάχνουμε και πάλι έναν σα αυτόν, μόνο που αυτή τη φορά λέμε ότι θέλουμε κάποιον "πρώην πρωταθλητής" που τον πέταξε η ομάδα του επειδή έκλεισε τα τριάντα; μην γελιόμαστε!! όταν λέμε ότι θέλουμε έναν σκληρό σαν πέτρα που ξέρει τι σημαίνει η περιοχή του Πόρσια, δεν ψάχνουμε έναν άνθρωπο που έχει ξεμείνει ψυχή ανάμεσα στους πάγκους — ψάχνουμε κάποιον που όταν μπει στο γήπεδο να φέρνει μαζί του όλη εκείνη την εποχή που θυμόμαστε!!
και εγώ προσωπικά έχω μια ιστορία να σας πω: πριν δέκα χρόνια βρέθηκα σε ένα παιχνίδι της ομάδας μας στο Λουτράκι — αγώνες της Β' Εθνικής εκείνο τον καιρό, τίποτα ιδιαίτερο. εκείνος όμως ο κεντρικός αμυντικός που είχε η ομάδα εκείνο τον καιρό, ένας τύπος σαν τον Γκομέζ αλλά ΕΛΛΗΝΑΣ, όταν βγήκε στο γήπεδο κατάλαβε κάθε αντίπαλο σαν να ήταν παιδί στο σχολείο. ο Πόρσια εκείνη την εποχή έπαιζε ακόμη στον Απόλλωνα Σμύρνης — θυμάμαι που τον είδα εκείνον τον αγώνα, εκείνος ο αμυντικός έβγαλε τόσο δυνατό σήκωμα στον Γιάννη ώστε όταν τελείωσε το παιχνίδι οι συμπαίκτες του έλεγαν πως ο Πόρσια φαινόταν σα να είχε δει το μέλλον του!
τώρα λοιπόν τι λέτε;;; θέλουμε έναν σα εκείνον τον τύπο;;; κάποιον που όταν βγει στο γήπεδο οι αντίπαλοι του αντιδρούν πριν καν τους μιλήσει;;; ή θέλουμε έναν ακόμα πρωταθλητή που κάποιος τον έριξε σαν απόβλητο επειδή έκλεισε τα τριάντα;;;
εγώ προσωπικά λέω: ψάχνουμε έναν μύθο, όχι έναν άντρα που τον ξεχάσανε οι ομάδες επειδή έφαγε μερικές χρονιές ψωμί στις κερκίδες! και ξέρετε τι;;; αυτός ο τύπος υπάρχει εκεί έξω — ίσως κάπου στους Βαλκάνιους, ίσως στην Ασία, ίσως ακόμα κι εδώ στην χώρα μας αν ψάξουμε τόσο όσο τότε που ψάχναμε τον Τόμσον!!! αυτό το έχω ψυχή!!!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
@Babis_PAO ρε Μπάμπη μου!!! Λες σοβαρά τώρα;;; Εγώ εκεί που διάβασα πως ο Άγιαξ πέταξε τον Τόμσον επειδή είχε τριάντα;;; ΠΟΥ ΠΕΤΑΞΕ;;; Αυτός δεν ήταν παίκτης — ήταν ΕΛΛΗΝΑΣ!!! Την εποχή εκείνη εγώ έκανα τάγματα εφήβων στους Χανιώτικους δρόμους κι εκείνος ήταν στους γήππedomίου του Άγιαξ σπρώχνοντας αντιπάλους σαν πλαστικά μπουκάλια! Αυτός ο τύπος έκανε μέχρι και τους τεχνικούς διευθυντές της Ολλανδίας ν' ανοίγουνε τα μάτια!!!
Κι επειδή λέμε για Χανιά;;; Ο ίδιος ο φίλος μου ο Κώστας — εκείνος ο γεροντάκος ο ξυλουργός που έκανε μαγκούρες στη βιτρίνα του μπλοκ του παλαιού Δημοτικού — εκείνος έπαιζε κεντρικός όταν ήταν νιος και ξεχνιότανε πως η ομάδα του στο Λουτράκι τότε έκανε δεύτερη κατηγορία! Από μία ιστορία μου είπε πως αυτός ο Τόμσον ήταν σα τείχος στον αέρα! Στη Μόσχα;;; ΤΙ ΜΟΣΧΑ;;; ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!! Αυτοί οι γκασταρμπάιτερ;;; ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΟΥ!!! Αν θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στο Λουτράκι με τον Πόρσια εκείνον... ΑΜΕΤΡΗΤΟΣ!!! Ο Πόρσια εκείνη την εποχή ντράπαρε ακόμα στις μικρές κατηγορίες — το είπες κι εσύ αλλά εγώ το ξαναζώ!!! ΜΠΗΚΕ Ο ΤΣΩΜΠΟΣ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ Ο ΓΑΤΟΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ Ο ΠΟΡΣΙΑΣ!!!
Και τώρα ψάχνουμε πάλι τον ίδιο άνθρωπο;;; Γιατί;;; Γιατί ο κόσμος ξέχασε πως υπάρχει ακόμα εκεί έξω κάποιος σα εκείνον;;; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΙΩΣ!!! Γι'αυτό εγώ λέω: Η ομάδα μας πρέπει να σκάψει στα Βαλκάνια, στους δρόμους των παλαιών γηπέδων, εκεί όπου ακόμη κρέμονται φανέλες σαν εικόνες πάνω από τις κερκίδες!!! Οταν βρούμε έναν σαν τον Τόμσον — όχι μόνο τον αγοράζουμε, ΤΟΝ ΣΗΚΩΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ!!! Γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι παίκτες — είναι βΙΟΙ!!! Και οι βιοι αυτοί φέρνουν τίτλους σαν αυτόματο!!! 🔴🔥💪
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Τρεις φορές έχω δει κεντρικό αμυντικό που όταν βγήκε στους τελευταίους δεκαπέντε να γράφει ιστορία — και τρεις φορές η ομάδα δεν ξανάγινε η ίδια όταν αυτός έφυγε. Τώρα όμως ζητάμε έναν τύπο που να κάθεται εκεί σαν τοίχος και όχι σαν ψυχολογικό βάρος, γιατί το πιο επικίνδυνο λάθος σε μια ομάδα είναι να πληρώνεις έναν σπουδαίο άνθρωπο... μόνο και μόνο για να του δίνεις εισιτήριο κερκίδων.
Που λέει ντε; Πιστεύω πως στη Στουτγάρδη υπάρχει ακόμη αυτός ο Βέλγος — ας πούμε ότι έχει παιχτεί στην ομάδα του όσοι έχουν δικαίωμα ψήφου εδώ μέσα. Του βγάζω ένα εκατομμύριο παραπάνω κι εγώ αφήνω τον Πόρσια να στέκεται εκεί σαν να βλέπει τον Δία πάνω στο γήπεδο. Ο μεν βγάζει λεφτά, οι δε σηκώνουν το τρόπαιο. Κάθισε ηLINE;
Σήμερα πάνω, αύριο ταπί. Κλασικά.