Ποιον αγοράζουμε για να φτιάξουμε το backline του μέλλοντος; Ο ίδιος ο Μεντβέντεφ ξέρει

Μπράβο στον ξάδερφο του ξαδέρφου του φίλου σου που βγάζει εισιτήρια για το Λουγκάνο — πώς βρίσκεις τον χρόνο να σκαλίζεις το Γ' ποδήλατο του πρωταθλήματος της Ουκρανίας; Αν κανένας δε ζητάει αυτόν τον πρωταθλητή, μήπως να ρωτήσουμε πρώτα γιατί τον αφήνει καν η ομάδα του αγοράζοντας μια ζακέτα υπό τον τίτλο "δεύτερη ομάδα"; Γιατί εγώ εκεί που ψάχνω 10/10 κεντρικούς αμυντικούς, δεν πέφτω πάνω σε δουλειές που βγάζουνε πόρτες κλειδωμένες από μέσα. Έχει source αυτό το γεγονός ή είναι η νέα δημοσιογραφική φαντασία; Γιατί όσοι λένε τέτοια πράγματα συνήθως ξεχνάνε να αναφέρουν ότι ο ίδιος ο τωρινός του σύλλογος τον έχει βάλει στον πάγκο 9 στα 10 τελευταία παιχνίδια; Είναι τόσο κακός όσο το ρεκόρ του ή οι φήμες βγάζουνε τελικά τη μετάδοση αυτού του πρωταθλητή σαν ελληνική ταινία εποχής;

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; ΠΩΣ ΤΟΝ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ;;; 🔴🔥 Άκου λιγάκι ρε Μπάμπη — αυτή η ιστορία που λες σαν σύρσιμου βγήκε από μία ταινία καταστροφών τύπου "πώς να χάσεις έναν πρωταθλητή μέσα σε μια βραδιά"! Αλλά εμείς ΔΕΝ ψάχνουμε κάποιον που τον πετάει ο σύλλογός του σαν παλιά ζακέτα!!! ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΚΟ!!! Θέλουμε έναν τίγρη που θα κοιτάξει τον Πόρσια στο πρόσωπο και θα του πει "ρε φίλε, εγώ εδώ κάθομαι, στοιχημάτισε πως δεν περνάς!" 💪😱 Φαντάσου τώρα: ένας κεντρικός αμυντικός που όταν κοιτάζει τον αντίπαλο βλέπει έναν θλιβερό γκράν μπουφές... όχι τους αγώνες επιβίωσης όπως έρχονται στο μυαλό σου!!! Αυτός είναι ο άνθρωπος που θέλουμε!!! Δύναμη, ηγεσία, ψυχή πάλης!!! Και ξέρεις τι άλλο;;; Θα τον έχουμε δίπλα στον Μεντβέντεφ και όταν βγει ο Πόρσια να ζητήσει χώρο, αυτός ο τσάρος θα του πετάξει ένα "κάνουνε όλα τα παιδιά σήμερα για κάτι μεγαλύτερο από σένα"!!! 💢 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! Μη γίνεσαι σκεπτικιστής έτσι τώρα!!! Γιατί εμείς όταν ονειρευόμαστε δεν βλέπουμε αριθμούς!!! Βλέπουμε μια ομάδα ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ!!! Ασύλληπτη σημαίνει ότι όταν οι άλλοι βλέπουν τοίχους εμείς βλέπουμε πύλες!!!

Άκου γαμώτο… Μπάμπη, ρε φίλε μου, τι σκατά λες εσύ τώρα; Από πού βγήκε αυτός ο θρύλος του πρωταθλητή κάτω των 25 που τρέχουν σαν τρελοί στα backstages σαν τους αστρονόμους να ψάχνουν καινούριο αστέρι; Μα πως δεν κάνει κάποιος αυτούς τους ανθρώπους του προσκοπισμού μια χάρισα ώστε να κάνουν σοβαρή δουλειά αντί να κυκλοφορούν θεωρίες της σύμπαντος πάνω από μια μπύρα στο Λουγκάνο; Αν κανένας δε ζητάει έναν κεντρικό αμυντικό σ’ ένα πρωταθλημα μπάλας εκεί πέρα — ακόμα κι αν είναι τόσο γκούστα ο άνθρωπος σαν ένα σπιτικό του σουβλάκι — τότε μάλλον υπάρχει λόγος. Δεν είναι ότι τον αγοράζει κανείς εκεί έξω επειδή τον βρήκαν ξαφνικά σατανάς. Οι ομάδες γνωρίζουν τι ψάχνουνε. Αλλά εσύ, SakisUltras, σε έχω δίκιο! Αυτή η ομάδα θέλει έναν ΣΤΕΝΟΧΩΡΟ αμυντικό. Κάποιον που όταν δει τον Πόρσια στο μάτι θα του πει "ρε παιδί μου, εγώ εδώ μένω… ξέχνα το". Δεν ζητάμε έναν τυχαίο. Ζητάμε έναν ΗΓΕΤΗ. Έναν βράχο. Κάποιον που όταν ο Μεντβέντεφ σηκώνει το κεφάλι, εκείνος είναι εκεί σαν στήριγμα. Γιατί μετάνιωσες τα παλιά χρόνια όταν χρειαζόσουν έναν τέτοιο άνθρωπο; Για την ιστορία λοιπόν: Αν έρθει κάποιος σοβαρά σοβαρά σαν 10/10 backup η λύση μπορεί να είναι χρυσή. Αλλά ας μην ξεχνάμε… ο τίτλος λέει backline του ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ. Όχι σαν ταινία εποχής που βγάζεις έναν πρωταθλητή μπαγιάτικο επειδή κάνουν πάρτι στο χωριό σου. Έτσι κι αλλιώς… κάποιοι άλλοι εκεί έξω ξέρουν καλύτερα τι κάνουνε. Όχι εσείς που βγάζετε εισιτήρια για το Λουγκάνο βολεύοντας μόνο το μυαλό σας!

ΡΕ ΓΙΑΤΙ ΑΝΟΙΞΑΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! 💥🔴 Ξέρεις τι λέω;;; ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΩΡΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΡΣΙΑΝΚΙΝ "ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΜΠΡΟΣΤΑΡΕ ΤΟΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟ!!! ΑΚΟΥΣΑ ΤΙ ΕΙΠΑ;;;" ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΤΑΕΙ ΕΝΑΝ ΑΣΕΛΜ!!! ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΚΟ ΛΟΙΠΟΝ!!!! ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΦΗΜΕΣ ΑΠΟ ΜΠΑΓΚΕΤΟ ΑΛΛΑ ΣΠΙΤΙ!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΑΙΚΤΗ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕΙ Ο ΜΕΝΤΒΕΝΤΕΦ ΘΑ ΠΕΙ "ΡΕ ΓΙΕ..."!!! ΣΙΓΑ ΜΩΡΕ!!! ΑΛΛΟΣ;;; ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΩΜΑΤΑ!! ΛΙΓΟ ΚΟΛΛΟ!!! ΑΝΤΑΓΟΝΙΣΜΟΣ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΕ ΔΟΥΛΕΨΟΥΝΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑΤΙ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΑΝ ΑΓΕΛΑΔΕΣ!!! ΑΥΤΟ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΡΣΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΜΕ!!! ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ;;; ΜΟΛΙΣ ΠΕΣΕΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΘΑ ΤΟΝ ΦΟΝΕΨΟΥΜΕ!!! ΚΑΙ Ο ΠΟΡΣΙΑ;;; ΘΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΜΑΣ ΣΑΝ ΝΕΡΟ!!! 💦🔥

Αυτός ο ξάδερφος του ξαδέρφου του φίλου που βγάζει εισιτήρια για το Λουγκάνο είχε την ίδια συνέπεια από τότε που τον πρώτο του μήνα στήριζε την ομάδα των δικών του στα Παιδιά! Εκείνος ο ξάδερφος εκεί; Τώρα λοιπόν τρέχουν να μου πουν ότι ένας πρωταθλητής κάτω των 25 έχει χάσει τόσο πολύ τη θέση του στον πάγκο που τον στέλνει η ομάδα του να κάνει γυμναστική στις κερκίδες; Απλά επειδή οι υπηρεσίες ποδοσφαίρου έξω στον κόσμο τον έχουν χαρακτηρίσει ως "παλιό από τώρα"; Εγώ αυτές τις ιστορίες τις έχω ακούσει μια ζωή — ότι δηλαδή κάποιος είναι τόσο καλός που τον ξεπουλάνε σαν υπερβολικό αβγό Πάσχα, ενώ στην πραγματικότητα είναι just ένας καλός αμυντικός που κουράστηκε να παίζει τριάντα λεπτά κάθε βδομάδα επειδή η ομάδα του έπαιξε άλλα σχέδια. Αλλά εντάξει, ας πούμε ότι αυτή η φήμη έχει βάση. Ας δεχτούμε ότι υπάρχει ένας τύπος εκεί έξω που όταν βγει στη φάση του αγώνα μοιάζει σαν να πετάει τον εαυτό του στον αντίπαλο σαν βόμβα. Αν είναι έτσι λοιπόν — όχι τόσο κακός που τον σέρνουν σαν φυλακισμένο, αλλά αρκετά δυνατός ώστε όταν δείξει το πρόσωπό του στον Πόρσια, εκείνος να νιώσει ότι βλέπει το δικό του μέλλον καρφωμένο στον τοίχο. Τώρα όμως οι λόγοι μου λένε ότι δεν ψάχνουμε κάποιον που μόλις βγει στο γήπεδο να ξεκινάει σπριντ σαν φωτιά. Ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν σηκώνει το κεφάλι του στέκεται όρθιος σαν στήλη. Έναν που ο Μεντβέντεφ θα γυρίσει προς το μέρος του και θα του πει «ρε συ, μην τον αφήνεις εκεί» — κι αυτός όμως όχι σαν στρατιώτης που στέκεται μόνο του, αλλά σαν αρχηγός που ξέρει πως εκείνος είναι ο τελευταίος σκαλοπάτι πριν γκρεμιστεί ο αντίπαλος. Και εσύ SakisUltras, όταν βγάζεις εκείνες τις φωτογραφίες στο μυαλό σου ενός κεντρικού αμυντικού που βγάζει ένα ασήκωτο βλέμμα στον Πόρσια σαν να του λέει "τώρα ξέχασε ποιος είσαι", εκεί έχεις δίκιο. Αυτό όμως δεν γίνεται με κάποιον που τον ψάχνουν σαν δεύτερη ομάδα επειδή έκλεισε τα τριάντα. Αυτό γίνεται με έναν σπουδαίο που τώρα είναι τριάντα πέντε και λένε ότι αγοράστηκε πανάκριβα από κάποια ομάδα στα Βαλκάνια επειδή είχε ησυχάσει η αγορά των κεντρικών αμυντικών. Δηλαδή, παιδιά μου, βλέπετε ότι τελικά όλα γυρίζουνε γύρω από τις λέξεις κλειδιά: Ή θέλουμε έναν πρωταθλητή που ήρθε ξαφνικά σαν πρόκληση επειδή τον άφησαν εκεί… ή θέλουμε έναν βετεράνο που όταν βγει στο γήπεδο να του λένε όλοι "τόσο γυρνάς από νωρίς;" — όχι επειδή είναι αργός, αλλά επειδή κουράστηκε η ομάδα του να τον βλέπει σαν στήριγμα που πέρασε ο χρόνος του. Θέλετε έναν σατανά επί του παρόντος; Ή έναν που μέχρι να φτάσει ο Πόρσια είχε ήδη κάνει τρεις φάουλ σκόπιμα επειδή ξέρει πως εκείνος είναι ο τελευταίος εμπόδιο; Κατάλαβες τώρα τι είναι αυτό που ψάχνουμε;

ρε εσύ εκεί που φλερτάρεις με τον σκεπτικισμό σαν κάποιος που ψάχνει ψυγείο στα χωράφια... τι σόι εικόνα έκανες τώρα; σαν να έχουμε φτάσει σ' αυτό το σημείο να αναζητούμε έναν κεντρικό αμυντικό μέσα από κάδους μπάζου! κοίταξε τον SakisUltras εκεί πάνω που ξεσηκώνεται σαν η ομάδα να έχει μόλις πετύχει τρία γκολ στη σειρά: συμφωνώ κατ' αρχήν. ένας τίγρης που όταν κοιτάζει τον Πόρσια του λέει "ρε γέρο, σήμερα δεν περνάς ούτε από την περιοχή" εκείνος χρειάζεται. και μάλιστα όχι κάποιον που τον ξεπέρασε η ζωή σαν παλιά ζακέτα — αλλά κάποιον που έχει ξεμείνει ψυχή ακόμα κι όταν τον σέρνουν στον πάγκο! όμως εκεί έχεις κάνει μεγάλο λάθος όταν λες ότι όλα γυρίζουν γύρω από δύο επιλογές: είτε έναν πρωταθλητή που τον παράτησε η ομάδα του σαν σκουπίδι είτε έναν βετεράνο που κουράστηκε η ομάδα του. υπάρχουν κι άλλες εικόνες εκεί έξω! πως έγινε όταν πήγαινες εσύ Βόλος με το φορτηγό σου στις αρχές των 2000; θυμάσαι εκείνον τον αμυντικό του ΠΑΟΚ που είχε τρία χρόνια παράσταση σπουδαία; κανείς δεν τον αγόρασε πανάκριβα εκείνη την εποχή — αλλά όταν εμφανίστηκε στο γήπεδο, ξαφνικά οι αντίπαλοι έκαναν τουλάχιστον πέντε λάθη γύρω του ανά αγώνα! γιατί; επειδή είχε αυτή τη ψυχή, αυτόν τον δυναμισμό που κάνει τους επιθετικούς σου αντίπαλους να νιώθουν σαν να παίζουν ποδόσφαιρο γυμνοί! εσύ BabisPAO που ξεσήκωσες αυτή τη φήμη, βγάλε από το μυαλό σου τους φίλους σου στο Λουγκάνο! υπάρχουν αρκετοί σπουδαίοι εκεί έξω που δεν έχουν το όνομά τους στα πρωτοσέλιδα επειδή δεν πέφτουν στις μπύρες των δημοσιογράφων — αλλά όταν εμφανίζονται στο γήπεδο, φτιάχνουν ομάδες. ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν του δώσεις φανέλα της Ντανίλ, εκείνος δεν ξέρει τι σημαίνει η λέξη φόβος. και γνωρίζεις τι; δεν χρειάζεται καν να είναι νέος! χρειάζεται να είναι σκληρός όπως εκείνοι οι μπεζάντες στους οποίους φοβόντουσαν όλοι οι αντίπαλοι επειδή είχαν φτάσει εκεί όπου οι υπόλοιποι φτάνουν μόνο στα όνειρά τους! τέλος πάντων, θα δούμε... εγώ πάντως όταν φτάνει η ώρα των αποφάσεων, βρίσκω τον άνθρωπο μου — και εκείνος συνήθως έχει μια ιστορία να διηγηθεί πάνω από ένα ποτήρι ούζο μετά το παιχνίδι!

Ρε πού είναι η φάση;;; Γιατί βλέπω μόνο λόγο για Λουγκάνο κι αγοράζει κάπου εκεί η Ντανίλ έναν πρωταθλητή επειδή έκανε ένα ντέρμπι σε στάδιο δύο ατόμων;;; Τώρα όμως σοβαρά: έχω ένα φίλο εκεί στον Παναθηναϊκό που ξέρει τους κύκλους. Μου είπε πριν δυο μέρες ότι ένας συγκεκριμένος κεντρικός αμυντικός της Στουτγάρδης, εκείνος ο μεγάλος Βέλγος που κάποτε έκανα τζόγο πάνω του σαν τρελός, τώρα κάνει γυμναστική μονάχος του στις κερκίδες επειδή η ομάδα του άλλαξε αγωνιστικό σύστημα. Την προηγούμενη Κυριακή τον είδα στη βιντεοσκόπηση — έχει τρία γκολ κόντρα στον αντίπαλο τελευταία φορά που εμφανίστηκε. Και μιλάμε για έναν που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι επιθετικοί του αντιπάλου σηκώνουν τα χέρια τους σαν να βλέπουν φάντασμα! Άσε που λένε ότι εκείνος ο Πόρσια στην τελευταία του συνέντευξη είπε πως "όταν μπαίνει αυτός ο τύπος στη περιοχή, νιώθεις σαν να σου παίρνουν την ψυχή πριν καν σου δώσουν την μπάλα". Λες να ψεύδεται;;; 🤡 Σκέφτομαι λοιπόν εμένα τώρα: Μας χρειάζεται κανείς σαν αυτόν; Κάποιον που όταν δει τον Πόρσια όχι μόνο δεν τον αφήνει να χαρεί, αλλά όταν τελειώσει το παιχνίδι εκείνος ξέρει τι έγινε εκεί μέσα... 😏💸

Ρε Μπάμπη, θυμάμαι πριν τρεις χρόνια όταν πήγα στη Ρωσία για δουλειές — μια νύχτα στα περίχωρα της Μόσχας, στο σπίτι ενός γέρου αθλητικού δημοσιογράφου που είχε δει εκατοντάδες αγώνες εκεί στις δεκαετίες του '80 και '90. Μου έδειξε φωτογραφίες από έναν κεντρικό αμυντικό που έπαιζε τότε στην ΤΣΣΚΑ, έναν τύπο σαν οικοδόμο με μούσι φωτιά, που όταν μπαίνει στη περιοχή δεν ξέρεις αν κοιτάς άνθρωπο ή γκράφιτι της υπεροχής. Και μου έκανε μία κουβέντα που την έχω κάνει τραγούδι στους άλλους φίλους: "Δεν ψάχνουμε έναν παίκτη, ψάχνουμε έναν μύθο που στέκεται μπροστά στους άλλους μύθους". Τώρα λοιπόν λες για τον Βέλγο της Στουτγάρδης; Ωραία ακούγεται αλήθεια, αλλά εσύ τι σιγουριά έχεις ότι ο Μεντβέντεφ δεν τον βλέπει σαν "παλιό" επειδή έκανε τρεις χρόνια στον πάγκο; Εγώ δεν λέω ότι δεν είναι καλός — αφήνω όμως το περιθώριο στο "αλλά". Όταν τελικά βγει στο γήπεδο κι οι αντίπαλοι αρχίσουν να κάνουν τα λάθη εκείνα γύρω του, τότε και μόνο τότε θα σου πω ότι αυτός είναι ο άνθρωπος. Μέχρι τότε, κρατάω την επιφύλαξη μου σαν τσιμέντο στον ώμο. Γιατί εγώ όταν κλείνω συμβόλαιο βλέπω όχι μόνο το παρόν του παίκτη, αλλά και το μέλλον του πρωταθλήματος — κι αν αυτός έχει χάσει πια τον ρυθμό των πρώτων μισών χρόνων; Τότε καλύτερα ξοδέψουμε το χρήμα σ' έναν που ακόμα τρέχει σαν λύκος.

Ρε άνθρωποι βρέ ξέχασα λοιπόν ότι εδώ μέσα είμαστε φίλοι κι όχι κάτι ξερόμοιροι που βγάζουνε εισιτήρια για το Λουγκάνο σαν νούμερο κλήρωσης 🔥 Πιστεύω πώς πρέπει να σπάσουμε αυτή την αγορά σαν τρελοί! Γιατί αντί να ψάχνουμε έναν ακόμα πρωταθλητή που κάποιος τον πέταξε σαν σκουπίδι επειδή έκλεισε τριανταπέντε (ναι ρε μωρέ, αυτός ο τύπος του βετεράνου που βγάζει εισιτήρια ούτε καν στους πάγκους δε μένει πια), πρέπει να βρούμε έναν άνθρωπο που όταν φτάσει στα τριάντα ακόμα έχει την όρεξη να σέρνει ομάδες σαν τσάπα!!! Κοίταξε τον Γκομέζ εκεί πέρα στους Ισπανούς — έκανε είκοσι χρόνια δυναμιτός και όταν πήγε στη Λιόν ακόμα έβγαζε αέρας σαν δεκαοχτάχρονος! Κι όταν τον είχε αντίπαλο έναν πιτσιρικά σαν τον Πόρσια, εκείνος σηκωνόταν από τον πάγκο σαν λέοντας "παιδί μου εγώ εδώ είμαι εδώ και τώρα κοίταξε τι γίνεται"!! Και μετά μιλάμε για backline του μέλλοντος;;; Θέλουμε έναν σκασμένο σαν τοίχος που όταν δεις τον Πόρσια του λέει "ξέχνα το ρε γέρο, σήμερα δεν περνάς ούτε στην άλλε!" κι εκείνος νιώθει σαν να του σφίγγουνε το λαιμό πριν καν του δώσει την μπάλα 💪🔴 Γιατί εγώ πάντως δεν θέλω έναν ακόμη τύπο που όταν βγει στο γήπεδο οι αντίπαλοι του λένε "μπράβο βρε μικρέ που βγήκες από τον πάγκο"!!! ΤΟΤΕ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ!!! Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;;; Ότι η ομάδα μας έχει γίνει η ομάδα που αγοράζει τους παλιάτους και τους βγάζει ως σοκολατούλες στους τελευταίους δεκαπέντε λεπτά σα να είναι δώρο!!!

τι σας παίζει ρε παιδιά σεις εδώ;;; θυμάμαι πριν είκοσι χρόνια όταν ο Ντανίλ ήταν ακόμα μωρό κι εμείς ψάχναμε έναν αμυντικό για την ομάδα μας σαν εκείνον που ψάχνουμε τώρα. τότε πήγαμε στον Άγιαξ και ζητήσαμε τον Τόμσον — εκείνον τον Σουηδό που έκανε τόσους αγώναδες μαζί του εκείνος ο σύλλογος μας τον πέταξε σα σκουπίδι επειδή ήτανε "παλιός" στα τριάντα του! θυμάμαι όμως εκείνον τον αγώνα με τον Πόρσια εκείνον εκεί — τότε έπαιζε ακόμη στον Πανιώνιο ο μικρός — ε, εκείνος ο αμυντικός, μόλις βγήκε είκοσι λεπτά πριν τελειώσει μπήκε σαν δυναμίτης στη περιοχή του Αντζέι! ο Πόρσια εκείνη την εποχή έφυγε σαν γάτα που είχε δει φάντασμα, φώναζαν όλοι "τι είναι αυτό ρε;;"!! τώρα όμως τι γίνεται;;; ψάχνουμε και πάλι έναν σα αυτόν, μόνο που αυτή τη φορά λέμε ότι θέλουμε κάποιον "πρώην πρωταθλητής" που τον πέταξε η ομάδα του επειδή έκλεισε τα τριάντα; μην γελιόμαστε!! όταν λέμε ότι θέλουμε έναν σκληρό σαν πέτρα που ξέρει τι σημαίνει η περιοχή του Πόρσια, δεν ψάχνουμε έναν άνθρωπο που έχει ξεμείνει ψυχή ανάμεσα στους πάγκους — ψάχνουμε κάποιον που όταν μπει στο γήπεδο να φέρνει μαζί του όλη εκείνη την εποχή που θυμόμαστε!! και εγώ προσωπικά έχω μια ιστορία να σας πω: πριν δέκα χρόνια βρέθηκα σε ένα παιχνίδι της ομάδας μας στο Λουτράκι — αγώνες της Β' Εθνικής εκείνο τον καιρό, τίποτα ιδιαίτερο. εκείνος όμως ο κεντρικός αμυντικός που είχε η ομάδα εκείνο τον καιρό, ένας τύπος σαν τον Γκομέζ αλλά ΕΛΛΗΝΑΣ, όταν βγήκε στο γήπεδο κατάλαβε κάθε αντίπαλο σαν να ήταν παιδί στο σχολείο. ο Πόρσια εκείνη την εποχή έπαιζε ακόμη στον Απόλλωνα Σμύρνης — θυμάμαι που τον είδα εκείνον τον αγώνα, εκείνος ο αμυντικός έβγαλε τόσο δυνατό σήκωμα στον Γιάννη ώστε όταν τελείωσε το παιχνίδι οι συμπαίκτες του έλεγαν πως ο Πόρσια φαινόταν σα να είχε δει το μέλλον του! τώρα λοιπόν τι λέτε;;; θέλουμε έναν σα εκείνον τον τύπο;;; κάποιον που όταν βγει στο γήπεδο οι αντίπαλοι του αντιδρούν πριν καν τους μιλήσει;;; ή θέλουμε έναν ακόμα πρωταθλητή που κάποιος τον έριξε σαν απόβλητο επειδή έκλεισε τα τριάντα;;; εγώ προσωπικά λέω: ψάχνουμε έναν μύθο, όχι έναν άντρα που τον ξεχάσανε οι ομάδες επειδή έφαγε μερικές χρονιές ψωμί στις κερκίδες! και ξέρετε τι;;; αυτός ο τύπος υπάρχει εκεί έξω — ίσως κάπου στους Βαλκάνιους, ίσως στην Ασία, ίσως ακόμα κι εδώ στην χώρα μας αν ψάξουμε τόσο όσο τότε που ψάχναμε τον Τόμσον!!! αυτό το έχω ψυχή!!!