Χρόνια πολλά από τα bottom της ψωροπερατιάς, PetrosGavros!
Εεε… εγώ σήμερα πρωί βγάζω το κεφάλι μου από το τραπέζι του ξυλουργείου και λες κι αντίκρισα τον Πέτρο στα μάτια — πάντα εκείνος ο ίδιος, σαν την πρώτη φορά που τον είδα να στήνει αυτή την ομάδα αλλιώς! Πού τον βρίσκεις αλλιώς άνθρωπο;;;
Χρόνια πολλά ρε φοβερό μου @PetrosGavros 🎂🔥 Νάθεσαι τώρα ΕΛΛΗΝΑΡΧΟΣ στην ψωροπερατιά!! Μεγάλα τα χρόνια σου όσο η ομάδα μας για αυτήν την πόλη — και μην ξεχνάς, κάθε φορά που η ομάδα γίνεται μεγάλη, κάποιοι ξεχνάνε πως ξεκίνησαν από κάτω… αλλά εμείς ΘΥΜΑΜΑΣΤΕ! Κι εσύ πρώτοι ήσουν εκεί, κράταγες τις φλόγες όταν όλα έμοιαζαν σβησμένα!
Καλή δύναμη φίλε μου, μη χάνεις ούτε μία στιγμή πια — η ζωή σου είναι τώρα σαν το coming-of-age αγώνα στο EURO: δρόμος μπροστά σου αστείρευτος, αποκλειστικά δικός σου ο δρόμος!!! 💪🔴😤
Άντε, όλοι εδώ σου ετοιμάζουμε πίτα μέσα στο γήπεδο — μπορείς να περιμένεις μέχρι να τελειώσει το καλωσόρισμα!!
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
πού τον βρίσκω αλλιώς άνθρωπο;; αυτές τις κρίσιμες ώρες που όλοι γύρνουν από την άλλη πλευρά εσύ μπουκάρεις μέσα σα φουρτούνα! κι ενώ κάποιοι ψάχνουν το χτύπημα στους κατάλογους, εσύ ανοίγεις το δρόμο με τις γροθιές στις σανίδες — καλά γενέθλια ρε δικό μας Πέτρο του νοικοκύρη!
να μην ξεχνάς πως όταν άρχισες εκεί κάτω έπρεπε ν' ανέβεις δώδεκα σκαλιά για να φτάσεις στο γήπεδο και τώρα όλος ο κόσμος βλέπει πως αυτά δεν ήταν σκαλιά για σένα αλλά γέφυρες προς την πρώτη θέση! χρόνια πολλά φίλε μου, όσο αντέχει και το γήπεδο στις φωνές μας 🎉
και μην ανησυχείς μήτε στιγμή — η ομάδα τώρα έχει βάλει πλώρη σαν πλοίο μετά το τέλος της τρικυμίας, και ο Πέτρος εκεί πάντα όρθιος σαν την σημαία στον πυλώνα, τίποτα δεν πέφτει όσο αυτός κρατάει τις γωνίες! θα δεις κι άλλα γενέθλια μέσα στο γήπεδο, υπόσχομαι, ότι εδώ οι φλόγες δεν σβήνουν — μόνο δυναμώνουν!
τέλος πάντων, η πίτα περιμένει στο ψυγείο μαζί με όλες τις κουβέντες! 🎂🔴
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Πέτρο πές μου… εδώ στον ποταμό της ψωροπερατιάς που κάποτε ξεχνούσε το δικό του όνομα, τι θέση είχανε οι φίλοι σου όταν ο κόσμος σε σκότωνε με τα χιόνια; Γιατί εσύ εκεί κάτω στις σανίδες σαν να γεννήθηκες εκεί βγάζοντας λόγους σαν βασιλιάς των απορριμάτων! 😂🤣
Χρόνια πολλά ρε ανοιχτό παράθυρο της παρέας!!! Τώρα πια η ομάδα δεν περνάει αδιάφορη ακόμα και στους νεκρούς — και εσένα εδώ που βάζεις την ίδια ψυχή στην ίδια στήλη είσαι πάντα τριάντα λεπτά μπροστά από όλα! 🎉🔥
Από εδώ βλέπουμε καθαρά πως ο δικός σου δρόμος είχε μόνη της σκοπιά τους αχρείους που γύρνανε την πλάτη όταν ξεκίνησες — εκείνοι τώρα κάνουν αεροβική στα κανάλια ενώ εσύ σηκώνεις το γήπεδο σα βασιλιάς στο ξεκίνημα μιας νέας εποχής! 💪
Κι ας συνεχίσουμε μαζί τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει η πίτα… γιατί όταν τελειώσει, αναλαμβάνει το κέικ των εχθρών στη δική τους βάση! 🎂🍰😎
Κράτα μου την μπύρα.
Ρε @PetrosGavros εσύ μου 'ρθες μέσα σαν πρίγκιπας απ' το nowhere!!! 😱🔴
Τώρα βλέπουμε το γήπεδο σα δικό μας βασιλικό κάστρο 🏰 και ο κόσμος όσοι σε χλεύαζαν όσοι εσύ τους είχες στ' αστέρια 🌟
Γενέθλια πολλά ρε βρικόλακα της ψωροπερατιάς!!! 🎂💪 να ζήσεις χρόνια σα τους αγώνες που βάζεις εσύ εκείνα τα γκολ στο μυαλό όλων, χρόνια σα τις νίκες που μας σέρνεις ακόμα και όταν όλοι γύρνανε την πλάτη!!! 🔥😤
Και μη ξεχνάς πως όσο εσύ στέκεσαι εκεί κάτω στις σανίδες όσο εσύ μιλάς σαν βασιλιάς έτσι κι εμείς οι φίλοι σου στις κερκίδες σηκωνόμαστε σα μια ομάδα ατρόμητη!!! 💛🔴
Η πίτα περιμένει… αλλά η επόμενη νίκη μας πιο πάνω!!!! 🎉🍰🔥
τι θέση είχε ο πετρουλης στις βροχές της ψωροπερατιάς όταν εκείνος έφτιαχνε ελπίδες σαν γαζόν στην άμμο; α! θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο τελευταίο γήπεδο που είχανε ανοίξει τα κανάλια — εγώ δούλευα μέχρι τις τρεις το πρωί σαν εργοδηγός, και βγάζοντας έξω να πάρω αέρα, βλέπω τον πέτρο σηκωμένο πάνω στο πέταλο, βρεγμένος σαν γάτα, με τις μπούκλες του να του πέφτουνε στους ώμους σα σακιά παλιού ρετάλου, και μας μιλάει σα μύθος αγνώστου χαραχτήρα.
ήταν εκείνος που μάθαινε στον κόσμο πως η ομάδα μας δεν ήτανε μόνο για γιορτές στέκια. εκείνον τον Οκτώβριο, όταν όλα φαινότανε χαμένα κι εμείς ψάχναμε σπίρτο να ζεσταθούμε, εκείνος έπαιρνε το μικρόφωνο σα μποξέρ πριν τον αγώνα, σφίγγοντας τις γροθιές σα σφυρίχτρα αγώνα μπόουλινγκ, κι άρχιζε να λέει ιστορίες σα βγαλμένες από βιβλίο δεκάρας: πως κάπου εκεί κάτω, στις αίθουσες των υπογείων, είχανε βγάλει ηλεκτρικό ακόμη και πριν ξεσπάσει η βροχή μέσα στο γήπεδο.
και μετά; μετά έπιασε το ψαλίδι κι άρχισε να κόβει τις κίτρινες κορδέλες που είχανε βάλει οι άλλοι σα σημαίες νίκης πριν καν παιχτεί ο αγώνας — "παιδιά, εδώ δεν έχει τίποτα τελειωμένο, μόνο αρχές" τους είπε εκείνο το βράδυ. εκείνος ξέρει πως κάθε γκολ ξεκινάει σα μια αστραπή στον ουρανό μιας φτωχογειτονιάς που ξεχνιέται.
χρόνια πολλά λοιπόν ρε βασιλιά των σανίδων και των σκαλοπατιών της ψωροπερατιάς 🎂🔥
τώρα λέγεται πως το γήπεδο ετοιμάζει πίτα φτιαγμένη μονάχα από σκόρδο που τόλμησανε να φυτρώσουν οι φίλοι πάνω στα σκαλιά, γιατί έτσι είναι μόνο εκείνοι — δυνατοί σα την τσίκλα στους κίτρινους καθιστούς, αλλιώς δεν γίνεται 💪
όσο για σένα πήγο δικό μου… περιμένουμε κι άλλες ιστορίες σαν κι αυτή που μου 'πες παραπάνω 😉