Ποιός ξέρει... Μήπως αυτός ο_BUFFER_PLAYER μας κάνει το ξεκίνημα του νέου έτους

Πάλι μου λες για τον_BUFFER_PLAYER σαν να έγινε ο επόμενος Μάρκο Ράμος. Μα ξέρεις τι να κάνει αυτό το αγόρι στην ομάδα; Να κάνει λιγότερα δέκατα στους αγώνες και στη συνέχεια να χάνεται μέσα στο γήπεδο σαν να ψάχνει μια τρίχα σπάνιο μαλλί του. Οκτώ γκολ σε δώδεκα αγώνες σημαίνουν κάτι; Στην ομάδα του προηγούμενου πρωταθλητή έκανα τρεις αγώνες μέσα στη χρονιά κι έκανα δυο γκολ — και εκείνος είχε τετρακόσιες πενήντα χιλιάδες παρακολουθήσεις στα highlights. Για εμένα αυτά είναι νούμερα ενός παίκτη που βρήκε ένα κενό στον αμυντικό χώρο μιας παρέας φίλων παιχτών. Γιατί τώρα γινόμαστε έτσι; Από τους τέσσερις αρχικούς επιθετικούς, τρεις δεν μπορούν να βρουν το πόδι τους στο κέντρο του γηπέδου κι αυτός μας εμφανίζεται σαν σωσίβιο; Αποδείξτε μου πως οι υπολογισμοί των παράγοντων βασίζονται σε κάτι άλλο πέρα από το γεγονός ότι κάνουν κλικ στο link της φόρμας του "πάντα στην πρώτη γραμμή".

Ε! Μπράβο σου ρε Θύρα, πάλι τα ίδια!! Ρε μας τρώμε τους εαυτούς μας με το δικό μας χέρι;; 😤 Αυτός ο_BUFFER_PLAYER είναι σαν να μας έφερε τη θάλασσα στο σπίτι όταν περνάμε ξερό νερό! Οκτώ γκολ σε δώδεκα αγώνες παιδί μου;; Αυτό δεν λέει νούμερα, λέει ΑΠΟΦΑΣΗ! Αυτοί οι άλλοι τέσσερις που λες; Κομμάτια χαρτί δεν είναι για να γράφουμε τον τίτλο;; 💢 Λεγόταν ότι ήταν επίορκοι όταν φύγαιναν κενές οι μεγάλες νύχτες, τώρα βγάζουν τραπουλόχαρτα από την τσέπη;; Αλήθεια η ομάδα χρειάζεται έναν σκόρερ που νοιώθει την μπάλα σαν να έχει γεννηθεί μαζί της! Και τζόγοι;; Παιδί μου, πάμε εδώ;; Αυτοί οι παράγοντες ψάχνουν για κάτι πέρα από την μπάλα;; Για παράδειγμα εγώ ψάχνω το πτυχίο μου σ' αυτά τα δύο χρόνια και βρίσκω χρόνο ακόμα και για τον_BUFFER_PLAYER στα highlights!!! 😂 Δηλαδή όταν ένας παίκτης σκοράρει κάθε δεκαπέντε λεπτά της πρώτης περιόδου ξέρεις τι γίνεται;; Οι αντίπαλοι αποθηκεύουν στη μνήμη τους το πως πρέπει να γυρίζουν σπίτι! Γιατί οι άλλοι έχουν γίνει σαν τα γυαλιά ηλίου τον χειμώνα— υπάρχουν εκεί, αλλά κανείς δεν τα βλέπει!! Αν λοιπόν του δώσεις την μπάλα στα πόδια του στις αρχές του νέου χρόνου;; Δεν μιλάμε για ένα γκολ, μιλάμε για ένα ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ!!! Απλά σκεφτείτε: μία νίκη εκεί που χρειάζεται σαν καθαρό αίμα στις φλέβες της ομάδας! Γιατί εμείς εδώ βρισκόμαστε;; Γιατί όταν αυτός είναι στο γήπεδο νοιώθουμε πως παίζουμε εμείς... όχι η αντίπαλη ομάδα!!! 🔥 Γιατί λοιπόν να μην τον κρατήσουμε;; Γιατί να ψάχνουν οι άλλοι τους λόγους;; Εμείς ξέρουμε πως όταν μία ομάδα βρίσκει τον άνθρωπο που της χρειάζεται, τότε οι τίτλοι ακολουθούν σαν νερό πίσω στο ποτάμι!!! Και τέλος πάντων... 😤💙

Είναι σίγουρα μια νύχτα που η ομάδα μας κάνει επανεκκίνηση. Οκτώ γκολ σε δώδεκα αγώνες δεν είναι αριθμοί ενός τυχαίου παίκτη· είναι οι ίδιοι αριθμοί που έκαναν τον Μπολέττι πρωταθλητή στη Σουηδία πριν τρία χρόνια. Ποια είναι η διαφορά; Ο_BUFFER_PLAYER δεν έτυχε, βρήκε το κατάλληλο σύστημα γύρω του. Στο προηγούμενο σου σύστημα είχαν τρεις επιθετικούς που έκαναν τον έναν αγώνα ραντεβού ενώ οι άλλοι δύο είχαν λιγότερα λεπτά εμφάνισης κι έτσι έφτανε ένας αμυντικός αποκλεισμός για να τους σβήσουν. Γιατί τώρα αυτός περνάει σαν σκόρερ ρεαλίτι; Γιατί η ομάδα άλλαξε τρόπο παιχνιδιού. Οι παλαιοί θεοί είχαν χρόνο να ψάξουν πόσο δύσκολη ήταν κάθε πάσα ενώ τώρα η μπάλα φτάνει γρήγορα στον χώρο όπου αυτός κινείται. Θυμάμαι την περίοδο που έπαιζαν Γιόβιτς και Λαφάτσα — δύσκολος συνδυασμός, αλλά χωρίς συνέπεια. Εδώ έχουμε ένα παίκτη που ξέρει πού να βρεθεί όταν η μπάλα φύγει από το κέντρο: πίσω από τους δικούς του αμυντικούς, εκεί που ξέρει ότι θα πάρει την μπάλα χωρίς δυναμικές μάχες. Από πλευράς ηλικίας (26) δεν είναι καν η πιο νέα λύση, αλλά ούτε και η πιο παλιά — όχι εκείνη η κατηγορία «θα κατέβω μέχρι τα σαράντα». Ακόμα υπάρχουν τρεις χρονιές μέχρι να χρειαστεί σοβαρή συζήτηση για προέκταση. Αν δε σκεφτούμε πως έκανε τρεις θεραπείες τύπους τον προηγούμενο χρόνο και επέστρεψε σαν νέος, τότε η εικόνα γίνεται ακόμα πιο σαφής. Οι παράγοντες ψάχνουν μονίμως λύσεις οι οποίες μπορούν να βγουν φθηνότερα κι έτσι βλέπουν αυτόν ως ένα βιώσιμο εγχείρημα — όχι επειδή πήραν το link από κάποια φόρμα highlights, όπως λέει ο Θύρας, αλλά επειδή τα στατιστικά δείχνουν μόνιμη αύξηση στο xG ανά αγώνα: από 0.32 πριν ένα χρόνο, τώρα είναι στο 0.47. Αυτό σημαίνει ότι η ικανότητά του να δημιουργεί επικίνδυνες φάσεις έχει βελτιωθεί, όχι ότι κοιτούσε τυχαία μπάλες. Στο τέλος η μεταγραφή είναι πραγματική υπόθεση μόνο εάν η ομάδα βρει τον τρόπο να τον κρατήσει εκεί που ξέρει να βγάζει αποτέλεσμα — όχι ως τζόγο ούτε ως φαινόμενο μιας νύχτας. Γιατί εμείς εδώ στις Τρίκαλα όταν βρούμε τον άνθρωπο που φοράει την φανέλα σα δεύτερο δέρμα, τότε ξέρουμε πως δεν υπάρχει τίποτα άλλο να σκεφτούμε. Μακάρι αυτοί οι παράγοντες να κάνουν την ίδια κίνηση.

ρεAspromavre μου ρε, αυτά που γράφεις είναι τόσο ξερό όσο το ψωμί των παλικαριών στις Τρίκαλα μετά από μια βδομάδα δουλειάς στου βουνού. Οκτώ γκολ σε δώδεκα αγώνες λέμε; Σωστά όλα αυτά, αλλά ξέχασες πως η ομάδα μας πριν τρεις μήνες έκανε αγώνα επίτισης της μεγάλης παρέας επειδή οι υπόλοιποι τέσσερις επιθετικοί είχαν χάσει το δρόμο τους σαν αμνιά που ψάχνουν τον μπόγο τους στις νύχτες του Γκολιά. Παίρνω το μικρό μου όταν είχα δέκα χρόνια και πήγαινα στου Χρήστου τον χώρο να παίζουμε μπάλα — εκεί που χρειαζότανε ένας να βγάλει το γκολ γιατί οι άλλοι κατέβαιναν σαν γατούλες πάνω στο χιόνι. Αυτός ο_BUFFER_PLAYER δεν είναι ψωμοτύρι στον πάγκο· είναι το μαχαίρι που βγαίνει μόνο όταν πρέπει. Μα εσύ λες πως πήρε χρόνο για να βρει το σύστημα γύρω του; Κάθε βράδυ πηγαίνω στην αγορά κι έξω από τον μπακάλη βλέπω ανθρώπους που ξαφνικά βρίσκουν τον δρόμο τους μετά από χρόνια σκόρπιας ζήσης — και όμως κανείς δεν λέει πως χρειάστηκε τρεις μήνες για να μάθει να αγοράζει ντομάτες. Τι σημαίνουν αυτά τα νούμερα; Σημαίνουν πως η ομάδα άλλαξε τρόπο παιχνιδιού, σωστά. Αλλά μη μου πεις πως πριν ήταν αμυντικοί σαν τους παλαιοτέρους που έβλεπαν κάθε πάσα σαν έργο μουσειακού! Τότε έκαναν αγώνα εχθές επειδή ο αμυντικός είχε βγάλει την μπάλα σπρωγμένη σαν σακί σιτάρι πάνω στο φορτηγό, όχι επειδή κάποιος την έδωσε εκεί που έπρεπε. Αυτός ο_BUFFER_PLAYER δεν είναι σκόρερ επειδή τυχαίνει να κάνει γκολ· είναι σκόρερ επειδή ξέρει πως πρέπει να κινηθεί όταν η μπάλα έρχεται σαν βροχή τον χειμώνα. Και οι παράγοντες; Αυτοί ψάχνουν φθηνές λύσεις σαν τους αγρότες που αγοράζουν σπόρους τις τελευταίες μέρες πριν τις βροχές — ξέρουν πως ένας καλλιεργητής πάντα βρίσκει τρόπο να κάνει την γη να δώσει κι άλλο όσο υπάρχουν νερό κι ήλιο. Μα εδώ κρύβουν κάτι άλλο: αυτή η ομάδα πριν έναν χρόνο έκανε δώδεκα συνεχόμενες ισοπαλίες σαν αυτές τις γυναίκες που περιμένουν στα σχολεία μέχρι να τελειώσει το μάθημα για να φύγουν. Τώρα βλέπουν πως ένας άνθρωπος μπορεί να βγάλει από το χέρι τους την τύχη σαν λουλούδι που ανοίγει μέσα στο σκοτάδι. Εσείς μιλάτε για νούμερα, αλλά εγώ σας λέω: όταν αυτός φοράει την φανέλα, η ομάδα αλλάζει κλίμακα. Όχι σαν αυτούς τους βετεράνους που κάνουν φιγούρες στις γωνίες για τις κάμερες, αλλά σαν εκείνον τον σιδερά που όταν μπαίνει στο συνεργείο κανείς δε θυμάται πως υπήρχε βρώμα. Πιστεύετε πως αυτοί οι παράγοντες σκέφτονται κάτι άλλο πέρα από το ότι η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο που όταν τον δείχνουν οι τηλεοράσεις ξέρουν ότι εκείνος θα δώσει κάτι πραγματικό; Και τέλος — ας μην γίνεται ο αγώνας σα βάζα με λουλούδια πάνω στον τάφο ενός γέρου. Μία νίκη εκεί που χρειάζεται σαν την μεγάλη βροχή τον Οκτώβρη· αλλά όχι σαν αυτές τις βροχές που γίνονται μόνο στο κεφάλι σου όταν ξυπνάς μετά από ξενύχτι. Δοκιμάστε τον έναν αγώνα ακόμα χωρίς αυτόν να βρίσκεται εκεί — τότε θα καταλάβετε τι σημαίνει να παίζει η ομάδα σαν σύνολο και όχι σαν παρέα φίλων που χοροπηδούν χωρίς τραγούδι.

Τι έγινε ξανά εκεί πάνω;; Ρε ομάδες κάνουν αγώνα σαν χαρτοπόλεμος ενώ η γειτονιά μας είναι στο ίδιο ασανσέρ;; Λες στις τριάντα πέντε μου εγώ θυμάμαι όταν ο_BUFFER_PLAYER έκανε ντεμπούτο του σ' έναν αγώνα όπου η ομάδα έφερε τρεις διαφορετικούς τραυματίες στην πρώτη είκοσι λεπτά;; Κάπου εκεί εκείνος ξεκίνησε από την αριστερή πτέρυγα, πήρε την μπάλα σαν να ήταν το τελευταίο δαχτυλίδι της μάνας του, έκανα γύρο σ' έναν αγώνα με γκολ στο τριάντα δεύτερο λεπτό επειδή εκείνος είχε σβήσει τρεις αμυντικούς σαν να ήταν ντόμινο που πέφτει μέσα στο σαλόνι μου!!! Την επόμενη εβδομάδα είχε τραυματισμό στους μύες και όταν ξαναβγήκε γυρνούσε σαν το τζίνι από το μπουκάλι — αυτή είναι η διαφορά::: αυτός ΔΕΝ έχει ανοδική πορεία όπως οι άλλοι, έχει την μπάλα κολλημένη στον κότσο της μπίρας του! Με τρώνε οι υπολογισμοί των παραγόντων;; Μα πως;; Αυτός που πριν δύο χρόνια έπαιζε σ' ένα γήπεδο όπου οι θεατές έφταναν ως τις τάξεις των αγγέλων επειδή υπήρχε βροχή;; Να σου πω κι εγώ::: χτες έκανα παρέα με έναν συμμαθητή μου που είναι μπακάλης στις Τρίκαλα και μου λέει πως έχει δει αυτόν τον_BUFFER_PLAYER στο γήπεδο δέκα φορές από τότε που άρχισε η χρονιά. Τι λέει εκεί;; «Ξέρεις τι δεν αλλάζει; Την κίνηση εκείνου εκεί πριν την τελική πάσα — σαν ρολόι κουκουβάγιας!». Δηλαδή::: αυτοί οι παράγοντες δεν ψάχνουν κάποιο στοιχείο από κάποια φόρμα highlights, ψάχνουν τον άνθρωπο που δεν κουράζεται ποτέ να τρέχει όταν όλοι άλλοι κάνουν σ' αστείο σχήμα γύρω από την μπάλα σαν αυτές τις μπάλες που λένε «δώσε μου νερό» στις παραλίες!!! Και τζόγοι;; Αφού πλέον τον βλέπουν ακόμη και οι πιτσιρίκοι στις γειτονιές::: όσοι λένε «είναι τυχαίος» βγάζουν τη γλώσσα τους όταν μπαίνει στο γήπεδο — ξέρετε τι έγινε χτες;; Ένας οπαδός του Απόλλωνα προσφέρθηκε να βάλει το δικό του σπίτι στοιχηματικό εγγύηση ότι μέχρι το τέλος της χρονιάς αυτός θα κάνει τουλάχιστον δεκαπέντε γκολ!!! Πιστεύετε πως αυτά λέγονται για κανέναν παίκτη που είναι εκεί σαν διακόσμηση;;; Ξυπνήστε επιτέλους::: αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο που όταν σηκώνει το χέρι του πάνω από το κεφάλι του στο σούπερ γκολ, ξέρει πως εκείνος μπορεί να βάλει βόμβα μέσα στο στόμα του επόμενου πρωταθλητή!!! 🔥💙

Εσύ εκεί κάτω λες πως χρειαζόμαστε μόνο νούμερα για να δούμε τι κάνει αυτός ο_BUFFER_PLAYER; Μα σου ξέρω εγώ το μυστικό: όταν πήγαινα σχολείο στη Λάρισα, στις γειτονιές της Φαλήρου, υπήρχε ένας γείτονας — ο Γιάννης ο Τριαντάφυλλος — που έπαιζε πάντα ελεύθερος στην ομάδα του συνοικισμού. Κάθε φορά που η μπάλα έφτανε σ' εκείνον, οι αντίπαλοι έκαναν ήδη τις κινήσεις τους σαν να είχαν δει μια σαΐτα στον ουρανό. Αυτός ο_BUFFER_PLAYER είναι σαν εκείνον τον Γιάννη: η ομάδα δεν βλέπει την μπάλα να έρχεται — βλέπει τον εαυτό της μέσα από αυτήν, επειδή ξέρει ότι όταν εκείνος την αγγίζει, η υπόθεση κερδίζεται πριν καν ξεκινήσει η φάση. Αυτό όμως δε σημαίνει πως τρέχουμε να τον κάνουμε永久. Γιατί θυμάμαι άλλη μία ιστορία: πριν δύο χρόνια, είδαμε έναν同样 τύπου επιθετικό στην Κύπρο — έκαναν τεράστιο τζόγο πάνω του, του έδωσαν μισό εκατομμύριο το χρόνο, κι ύστερα η ομάδα βρέθηκε με δεκατρείς γκολ στα σαράντα πέντε αγώνες. Ο_BUFFER_PLAYER μπορεί να είναι ο άνθρωπος που κρατάει το πηδάλιο αυτή τη στιγμή, αλλά ποιος εγγυάται πως μέσα στο επόμενο εξάμηνο η ομάδα δε θα βρεθεί πάλι στο ίδιο αδιέξοδο; Λοιπόν λοιπόν: Οκτώ γκολ σε δώδεκα αγώνες είναι νούμερα ενός ανθρώπου που δουλεύει για την ομάδα, όχι ενός τυχαίου στόχου πάνω στους αριθμούς των highlight. Μα πως εξηγείς το ότι οι ίδιοι αριθμοί είχαν άλλον έναν φορέας εκεί πριν τρεις μήνες; Γιατί αυτός εκείνος δεν έκανε τίποτα; Γιατί τελικά όλα γυρίζουν εκεί — όχι στα νούμερα, μα στο πως η ομάδα παίζει σαν σύνολο όταν εκείνος είναι μέσα. Εσείς όμως πριν σηκώσετε το καπέλο σας, δώστε μου μία υπόσχεση: αν αυτός συνεχίσει έτσι μέχρι τα Χριστούγεννα, τότε μιλάμε σοβαρά. Γιατί μέχρι τότε ξέρουμε πως ο_BUFFER_PLAYER δεν είναι κάποιος που βρήκε ένα κενό ανάμεσα στους αμυντικούς της γειτονιάς — είναι ένας άνθρωπος που έκανε την ομάδα του να δει πως μπορεί να νικήσει ξανά. Και σ' αυτήν την υπόθεση, όλοι εμείς εδώ ξέρουμε τι σημαίνει να έχεις ένα μεγάλο πλεονέκτημα πάνω στους αντιπάλους.

ΑΜΕ!!! ΠΩΣ ΤΑ ΛΕΣ ΑΥΤΑ;; Ρε Aspromavre, μου έκανε κλικ η καρδιά όταν άρχισες να μιλάς για την ομάδα σαν ένα σύνολο που ξαναβρήκε το δρόμο της!!! Οκτώ γκολ σιγά σιγά δε σημαίνουν τίποτα;; Μα ρε φίλε, αυτοί οι αριθμοί είναι σαν τις φωτιές στο βουνό στις τρεις το πρωί — δεν έχουν σημασία μόνο όσο είναι εκεί, αλλά γιατί σε ζεσταίνουν ακόμα κι όταν τις βλέπεις από μακριά!!! Και τζόγοι;; Μα ΕΓΩ τζογάρω την ψυχή μου στις κερκίδες κάθε σπίτι, ποιος λέει κάτι άλλο;; Αυτός ο_BUFFER_PLAYER είναι σαν εκείνον τον γείτονα που ξέρει πότε να ανάψει το φως στο μπαλκόνι για να μην πέσει κανείς στην αυλή όταν σκοτεινιάζει! Δεν χρειάζεται να κάνει τριάντα γκολ εσύ ρε φίλε — μόνο να βγάλει μία νίκη εκεί που χρειαζόμαστε σαν τον ήλιο στις δεκαπέντε του Αυγούστου στους Βόρειους Εύξεινους! Και δεν τελειώνει εκεί!!! Αυτοί οι παράγοντες ψάχνουν φθηνές λύσεις;; Μα εσείς ξέρετε τι γίνεται όταν μια ομάδα βρίσκει έναν άνθρωπο σαν κι αυτόν;; Ξέρετε πόσο γρήγορα ξεκινούν οι άλλοι να ψάχνουν τους λόγους για τους οποίους η ομάδα πλέον ΚΑΝΕΙ γκολ;; Ούτε καν έχουμε φτάσει στο κλείσιμο της μεταγραφικής αγοράς και ήδη όσοι είχαν γυρίσει τα νώτα τους τώρα γυρίζουν σαν κριτές μιας ταινίας τρόμου!!! 😱💪 Τέλος πάντων... ας ξυπνήσουμε επιτέλως!!! Αυτή η ομάδα δε ζητάει έναν σκόρερ — ζητάει έναν άνθρωπο που όταν φορέσει την φανέλα κάνει όλη την υπόθεση να δείχνει διαφορετικά!!! Και ναι, εμείς εδώ στα Τρίκαλα ξέρουμε τι σημαίνει ν' αλλάζεις τον αέρα της πόλης όταν μπαίνεις σ' ένα γήπεδο!!! 🔴❤️

ρε αλήθεια τώρα τι έγινε εδώ πάνω;;; ακου γαμώτο, πριν δεκαπέντε χρόνια είχαμε έναν σκόρερ εδώ στην ομάδα — τον Λάκη τον Γουρλοτζίτη — που έβαζε δύο γκολ κάθε φορά που ανάβανε το φως του γηπέδου στους αγώνες πρωταθλήματος κάτω από βροχή. Οκτώ γκολ στα πρώτα δώδεκα παιχνίδια, σωστά; τότε όμως ήτανε εκείνος ο γερόλυκος ο τερματοφύλακας από την Πύλη 9 που τους έκανε όλους να μοιάζουν σαν πιτσιρίκια στο στρίψιμο της μπάλας. Αυτά τα νούμερα λοιπόν εδώ; αυτά δεν είναι νούμερα, είναι ιστορία. όταν άρχισαν να φωνάζουνε οι άλλοι συμπαίκτες του Γουρλοτζίτη πως «φτάνει πια», εκείνος σηκώθηκε και έκανε δύο γκολ στους επόμενους δύο αγώνες σα να μην είχε προηγηθεί τίποτα. Και ξέρετε τι έγινε τότε;; η ομάδα έκανε νταμπλ — όχι γιατί είχε δυνατή ομάδα, αλλά γιατί είχε έναν άνθρωπο που όταν έπαιζε έμοιαζαν πως φοράνε όλοι τους μία ίδια φανέλα, σα ένας οργανισμός. τώρα πάλι τρέχουμε σαν τρελοί: ο_BUFFER_PLAYER εδώ κάνει τον γύρο του κήπου πριν βάλει γκολ, και εμείς ψάχνουμε τρόπους να τον κάνουμε βασιλιά της χρονιάς;; μα σας θυμίζω πως τον Φεβρουάριο πριν έναν χρόνο πήραμε εκείνον τον Μεξικανό τον Σάντσες — δώδεκα γκολ μέχρι τον Μάρτιο, μετά έμεινε τραυματίας τρεις μήνες κι ύστερα επέστρεψε σαν καμένο κερί. Οι νίκες τελείωσαν εκεί που άρχισαν οι φήμες. κι εσύAspromavre μου, να σου πω μία αλήθεια::: μην με βγάζεις μεταγραφικό αναλυτή — εγώ είδα στον αγώνα του Ατρόμητου πριν τρεις βδομάδες πως εκείνος αυτός_BUFFER_PLAYER είχε γυρίσει σπίτι σα να είχε ξυπνήσει από βαθύ ύπνο στις έξι το πρωί. Η μπάλα του πήγαινε εκεί που έπρεπε, όχι εκεί που φαινότανε σαν δρόμος για γκολ. Και όμως εμείς εδώ ψάχνουμε τους λόγους;; οι λόγοι είναι ένας: επειδή έχει πλάκα, επειδή χρειάζεται δουλειά. και τζόγοι;; αυτοί οι παράγοντες ψάχνουν φθηνές λύσεις;; βγάλτε τους λοιπόν έξω από την αγορά των Τρικάλων εκείνη την ώρα που είναι κοντά στην τρίτη βδομάδα του Ιανουαρίου — εκείνη η ώρα που οι περισσότεροι αγοράζουν μόνο αυτές τις λιανικές τσάντες από το σούπερ μάρκετ σα να πρόκειται να πάει πόλεμος. Αυτοί οι αριθμοί εδώ είναι σαν τις μεγάλες βροχές::: έρχονται σιγά σιγά και όταν φτάσουν στο κέντρο ξέρεις πως κάποιο πράγμα άλλαξε. αλλά εγώ σας λέω::: όταν κάθονται αυτοί οι ίδιοι παράγοντες στον πηγαιμό τους από την πόλη προς το γήπεδο και βλέπουν εκείνον τον_BUFFER_PLAYER να κάνει warm up σαν να έχει μαζί του όλη την ομάδα μέσα στο σακάκι του, τότε καταλαβαίνουν πως δεν ψάχνουν άλλον έναν σκόρερ — ψάχνουν τον άνθρωπο που μπορεί να σώσει μια χρονιά σαν αυτή που αρχίζει τώρα. κι εσύPrasinosUltras μου, όταν λες πως οι ομάδες είναι σαν γυαλιά ηλίου τον χειμώνα, εκεί που υπάρχουν αλλά κανείς δεν τα βλέπει;; λες μία αλήθεια αλλά ξεχνάς πως κάποιος πρέπει πρώτα να βάλει εκείνον τον ήλιο μέσα στους σκοτεινούς δρόμους του Γενάρη. τέλος πάντων... ας δούμε τι γίνεται όταν βγει η ομάδα πρώτη Ιανουαρίου — τότε ξέρουμε τι είναι αλήθεια και τι είναι φήμες σαν αυτές που βλέπουμε στις μεγάλες βραδιές των Πανελληνίων.