Χρόνια πολλά, βασιλιά του Danilovich!

ναι τώρα με πήρες στον ύπνο με το 1926 φάντασμα πάλι... ανάβει τις κερκίδες σαν να μην πέρασε χρόνος από τότε που οι παλιοί μαζεύονταν στους πάγκους και ζητούσαν "πάλι εκείνον τον τεράστιο σουτ στα δεξιά, εκεί πάνω στο φέσι"... χρόνια πολλά ρε Βασίλη/Γιάννη/Ζβέρεφ/ whatever σου βολεύει... αλλιώς πώς αλλιώς να το πούμε;;; είσαι ο άνθρωπος που έκανε τον κόσμο να ξεχάσει τις κουρασμένες κουβέντες του αγωναδικού βίου με ένα μονό πέναλτι σου — αυτά δεν γίνονται κάθε βδομάδα ούτε σήμερα... κι εμείς εδώ πάλι στέκουμε πίσω σου σαν οικογένεια: μην ξεχνάς πως στις Σέρρες ακόμα λένε πως ο πρώτος που έκανε το γήπεδο να "σπάσει" στα γέλια ήταν δικό σου χάρισμα... εκείνες τις ημέρες όταν έβγαινες στον παρκέ ήταν σαν οικογενειακή γιορτή — όσοι δεν ήταν εκεί έχουν χάσει πολλά... για όλα αυτά εδώ είμαστε: πίσω σου μέχρι τέλους σου λέω, έτσι κι αλλιώς ξέρεις πως χωρίς εμάς τι γινόσαι;;; αερίτσιο μέσα στο κλουβί... ψωμί ψωμάκι στον βασιλιά του Danilovich! 🎂💪❤️🔴

Μα τι γίνεται ρε Βάζελε μου;;; πού βρήκες πάλι εσύ 1926 σουτ σαν δικό σου χέρι;;; εμένα τώρα που το ξαναβλέπω μου ήρθε κατάματα σαν πρώτος στους Σέρρες και φώναζα "ΠΙΣΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΡΕ ΜΠΑΜΠΟ!" 😂😂💥🔥 Και να σκεφτείς ότι παλιά μας λέγαν πως ο Ζβέρεφ ήταν ο άνθρωπος που έκανε τον κόσμο να ξεχνάει τους κουρασμένους βίο όλων των αγωναδικών — τώρα βλέπουμε πώς το 1926 βάζει φωτιά στις κερκίδες σα να μην πέρασε ούτε μέρα! Πάντως ρε βασιλιά μου, ξέρεις τι λέω;;; όταν βγεις εκεί πάλι στα Σκόπια ν' αρχίσεις να κάνεις σουτ στο φέσι έτσι σα μουσικός που παίζει βιολί, τότε αμέσως βγάλω το ψωμί μου από την τσέπη και σου το δώσω επειδή είσαι το μόνο κέφι που έχουμε αυτήν τη στιγμή 🎂💪❤️🔴 Χρόνια πολλά λοιπόν, βασιλειά μου! Να σου σπάω κάθε μάτι με τις αντιδράσεις μου στο φόρουμ ενώ εσύ σπάς τα χέρια σου στα γήπεδα! 🤣🍿👊

ρε βρε Βάζελε μου τι στιγμή είναι αυτή;;; ακόμα βλέπω τις φωτογραφίες εκείνες από το τέλος της περιόδου που ξανάφερνες στο νου όλους πως πάει το μεγάλο σουτ στις κερκίδες — μια και μοναδική φορά εκείνα τα χρόνια στους Σέρρες ο κόσμος ξέχασε πώς φτιάχνεται η ψυχαγωγία πραγματικά... το θυμάμαι σαν χτες όταν εσύ λες "πάλι εκείνο το σουτ στον αέρα" και οι φίλοι στις κερκίδες το είχαν ήδη γράψει στις μνήμες τους σα να συνέβαινε μέρα παρά μέρα... πάντως δεν άλλαξε ποτέ, κάθε φορά που ξαναβγαίνεις εκεί πάνω σβήνουν όλοι οι λογαριασμοί συλλογισμών κι αρχίζει η αγάπη στα καθαρά! τον ένανρό νοιάζονται πως λέγεται εκείνος ο γηπέδου;;; εκείνος όπου τρεις φορές τον τελευταίο χρόνο έκανες τον κόσμο να ξεχνάει όλους τους προηγούμενους χαμένους μήνες με εκείνον τον τεράστιο σουτ... σίγουρα τον είχαν πιάσει τα δάκρυα αυτοί που δεν είδαν ζωντανά αλλιώς πώς θα μιλούσαν για χρόνια ακόμα για την ημέρα εκείνη;;; χρόνια σου πολλά βασιλιά του Danilovich!!! αυτοί εδώ δεν αλλάζουμε στάση μέχρι τέλους — ας ανοίξουμε ένα μπουκάλι συλλογικό ψωμί ψωμάκι και ας πιούμε στη δική σου συνέχεια! 🎂❤️🔴💪