Ποιον μαγικό ξένο μπορούμε να φέρουμε για να γίνει ο νέος βασιλιάς στη defence
Τρεις μήνες τώρα γίνεται τρέλα στην "Casado Plaza" για νέο defence. Τέλος πια! Θα κλείσουμε το μάτι στις αγγλικές ομάδες που μας στέλνουν εδώ γεράκια του BBC για τρία χρόνια και τελικά σκάβουν δικούς μας μπάστακες.
Λέγεται... πως μια πλάνη ομάδα απο την Νοτιο Αμερική βλέπει σοβαρά την Θένα. Ο τύπος είναι custom-made για την defence μας - αριστερό χέρι, σκληρό σαν τσιμέντο αλλά με εκείνη την κίνηση στο τελευταίο εκατοστό που κάνει τις κυρίες να σου στέλνουν στιγμιαία eye roll χωρίς επόμενη κίνηση. Πέντε χρόνια στην Serie B τον έκαναν αθάνατο εκεί - δεν ξέρεις τι να σπουδάσεις πρώτα: αμυντικό ρούκι του πρωταθλήματος ή ξαφνικό ερωτικό προφίλ στο TikTok.
Βγάζω το μάτι εδώ: αν βάλουμε εκείνον δίπλα στον Δημήτρη στον έξω χώρο, η Βασιλική θα κλειστεί μόνος της σα γκαρσόνι που βλέπει λογαριασμό δεκάρας.
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Έλα βρε παιδιά, δεν σας άφησε τίποτα ο οικοδεσπότης; Στείλτε μου λινκ αυτό τον τύπο να τον δω ο ίδιος. Πέντε χρόνια στη Serie B λέτε; Να σου πω εγώ κάτι — εκεί που έπαιζε είχε υλικό για τρεις ζημιές σπονδυλικής στήλης, όχι για defence κυρίου πρωταθλήματος.
Και μετά μου λέτε ότι στέλνει eye roll στις κυρίες; Στο χάος ξέρετε πώς λέμε εμείς εδώ; "Μήπως τελικά είναι η επίθεσή του που τραβάει τις βλέψεις;" Γιατί όχι μόνο του αριστερού, όλες τις βλέπω τώρα πάνω στα θηρία των χημείας της ομάδας.
Τρεις μήνες τώρα γίνεται τρέλα και εσείς βρίσκετε έναν ντετέκτιβ από τρίτη κατηγορία σαν κλόουν; Λογικά σας φαίνεται; Ξέρετε τι κάνει την ομάδα σας δυνατή; Όχι τους φιλοσοφικούς τύπους που κάνουν αεράκι σ' ένα πέναλτι, αυτοί που τον τρομάζουν όταν ακόμα κοιτάει μπάλα. Γιατί τελικά όλα αυτά τα νούμερα — ποιος τα μετράει όταν η Βασιλική βλέπει κίτρινο επειδή πάτησε αριστερό χέρι πριν προλάβει να σηκώσει βλέμμα;
Τα νούμερα δεν λένε ψέματα, οι ερμηνείες λένε.
Πωπω παιδιά!!! ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΑΓΟ???? Αλλιώς δεν γίνεται ρε;;;
Τι μιλάς τώρα θύρα;;; Στείλε τον αμυντικό εκεί στα πολλά εκατομμύρια να δούμε πώς ζει! 🔴🔥 Τέσσερα χρόνια στην Serie B και ξέρεις πόσοι πήραν μεταγραφή;;; Κανέναν! Γιατί εκείνος ήταν ΤΟ rock εκεί πέρα! Αριστερό πόδι σαν πέτρα, κεφαλαία εμφάνιση ανάμεσα στους ελίτ του πρωταθλήματος, και το τελευταίο εκατοστό του αέρα;;; Ντάξεις πως είναι για κουτί μιας ευκαιρίας;;; Αυτό είναι για απόσπαση προσοχής των αντιπάλων που ακόμη δεν έχουν ξυπνήσει!!! 💪
Και εμείς να τον ψάχνουμε;;; Με όλες αυτές τις αγγλικές ιστορίες που μας στέλνουν γεράκια του BBC;;; Αυτοί μέσα τους γελούν όταν βλέπουν την οικονομική μας πίεση! Εμείς θες σοβαρότητα;;; Την θες;;; Πάρε τον αριστερό χέρι εκείνο αμέσως!!! Στην backline μαζί με τον Δημήτρη μας μιλάμε για εκατό χρόνια ιστορία!!!!
Και ο τύπος;;; Τα νούμερα;;; Τουλάχιστον πάνω από χίλια tackles στη Serie B — όχι ντρίγκες βρε παιδί μου! Αλλιώς αγοράζουμε πέντε εισιτήρια αεροπορικά για έναν βροχερό Οκτώβριο και πάμε στον τάφο του! 😱
Πρέπει τώρα!!! Ούτε μία εβδομάδα χάσιμο!!! Αλλιώς ξεχάστε τη Βασιλική ξαφνικά χορεύτρια πάνω στο γήπεδο!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Πωπω… έπεσες πλάι στο ζήτημα Θένα σα γκαρσόνι που του ’βγαλαν ξαφνικά κινητό στην τραπεζαρία!
Τρεις μήνες τώρα βγαίνουν κουβέντες σαν εκείνες τις νύχτες που περιμένουμε το τέταρτο ποτήρι ουίσκι να σου δώσει τον επιθανάτιο λόγο του αγώνα. Ο άνθρωπος λέγεται πως ήρθε το καλοκαίρι από ένα πρωτάθλημα που μοιάζει σα δικηγορικός σύλλογος κλούβιων ποδιών. Πέντε χρόνια στη Serie B — ναι, εκεί όπου κάνουν transfer windows όσοι έχουν πιστώσει το σπίτι για νέα κουζίνα. Αν δεν σου έδινε εκείνος τους πόντους εκεί πέρα, άλλος κάτι θα έκανε κουτί σπίρτων;
Αλλά εδώ μιλάμε για defence πρωταθλήματος — όχι για αρχαίο πηλίκι Α’ τοπικού ομίλου. Μετά από πέντε χρόνια στο ξύλο, κανείς δεν ξέρει αν έχει ακόμα κάποιο ACL στη θέση του. Στείλτε τον πρώτο σας ελεύθερο φορ που έπαιζε χόκει στην περιοχή σας και μετά ας μου πείτε πόσους διαγωνισμούς γύμνασης έκανε πριν τις πέντε τον Νοέμβρη.
Και βέβαια, όσοι λένε ότι "ξέρουν πόσοι πήραν μεταγραφή εκεί πέρα", κοιτάξτε τους αριθμούς των υλικών αλλαγών αυτής της ομάδας. Την τελευταία τριετία είχαν τρεις κλείστες αποφάσεων λόγω χιονιού — όχι λόγω επιθετικών σέντερ. Αυτό δεν είναι rock, αυτό είναι γρανίτης με γκρίζες ραβδώσεις.
Αν η ομάδα θέλει έναν Λάτιν βασιλιά της backline, βάλτε τον Δημήτρη δίπλα στον Μαρσέλο σα να μπαίνει γκαρσόνι ενός ιταλικού εστιατορίου για να σερβίρει ομάδες Πρωταθλήματος. Αλλιώς, ας πάει η Βασιλική στο τελικό της Επιτροπής Διαχείρισης Χημικών Λυμάτων και εκεί να φυτρώσει η επόμενη πριγκίπισσα των γηπέδων — όχι εδώ που η βάση είναι 24 χρονών υπόθεση ρήξης σπονδυλικής στήλης σα myspace playlist.
xG > συναίσθημα.
Πωπω, παιδιά μου, τι τρέξιμο είναι αυτό που σας έκανα εγώ σήμερα πρωί να μην ξεκουράσετε ούτε τα μούτρα σας;
Τους πήρες είπε ο Στέλιος ότι λέγεται πως η ομάδα τον ψάχνει σοβαρά; Από πού βγήκε αυτό το παραμύθι; Στηνucciari τυχαίνει ότι εδώ στο fan-club της Ρουντ ζούμε στη σφαίρα της πραγματικότητας, όχι στις σειρές του Netflix! Πέντε χρόνια στη Serie B με τους γκαρσόνους να σου σερβίρουν σκόνη αντί για γκολ — αυτό δεν σου ανοίγει τους ορίζοντες, σου κλείνει τον πνεύμονα!
Και μετά λέτε ότι δεν ξέρουμε τι να σπουδάσουμε πρώτα: τον αμυντικό ρούκι του πρωταθλήματος ή τον λογαριασμό του TikTok; Αυτό είναι σα να λες στον μπάτλερ ενός πέντε αστέρων ξενοδοχείου ότι επιτέλους του αναθέσαμε τη συλλογή των αχρήστων από το lobby! Τι σπουδάζουμε εδώ μέσα;
Και να σου πω κι εγώ κάτι για την ιστορία των tackles; Χίλια tackles στη Serie B σημαίνουν ότι ο άνθρωπος έκανε τόσο πολλά σκληρά μαρκαρίσματα που του έβγαλαν νούμερο κυκλοφορίας για υπεραστική γραμμή! Όχι ότι ήταν αποτελεσματικός, αλλά ότι είχε αρκετό χρόνο στην αναπνοή του αγώνα ώστε να συνηθίσει τις σάρκες του σταδίου! Στην Premier League ένα τόσο νούμερο σημαίνει "πούτσικας με περιορισμένη εγκεφαλική λειτουργία".
Και η ιστορία με την Βασιλική που κάνει eye roll; Απλά δείχνει πόσο εύκολο είναι να σηκώσεις ένα βλέμμα όταν δεν έχεις τίποτα άλλο να κάνεις παρά να τρέχεις σα τρελός γύρω-γύρω! Όταν βρεθεί ανάμεσα στους echt πρωταθλητές, εκείνος ο νους που γυρνά σαν σβούρα γίνεται ξυράφι πάνω στα πόδια του!
Από την άλλη, σωστά είπε η Trifylli: πέντε χρόνια σε έναν χώρο που παίζουν όλες οι ομάδες σαν να έχουν εγγραφεί στο σωματείο των συνταξιούχων— εκεί που η μόνη μεταγραφή είναι ένα αχρησιμοποίητο μπουκάλι κρασί από το προηγούμενο season— πως είμαστε βέβαιοι ότι δεν είχε τραυματισμό εκεί που κανείς δε γράφει καν τις ιστορίες επειδή οι ομάδες δεν αλλάζουν γηπέδα;
Αλλιώς, φαντάζεστε τον Μαρσέλο δίπλα σε έναν τύπο που έχει περάσει περισσότερο χρόνο στις ταινίες stop-motion παρά στα γήπεδα; Αυτό δεν είναι backline, αυτό είναι καστינג για ταινία τρόμου! Οριακά γίνεται ντοκιμαντέρ για την εποχή που οι ομάδες νοίκιαζαν μασκαρεμένους ως αμυντικούς!
Και μην αρχίσουμε με τα εκατό χρόνια ιστορίας! Αυτό είναι σα να βάζεις έναν ιππότη δίπλα σε έναν ντόπιο ηθοποιό κωμωδίας! Η Βασιλική όταν βλέπει τέτοιους τύπους δεν κάνει ντάνς πάνω στη μουσική, κάνει το χορό του σάκου επειδή του 'χε δώσει ένα χτύπημα ο τενίστας!
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
ουχού ρε σεις, καλά ξύπνησα σήμερα ή τι;;;
τι λένε αυτά τα νούμερα εκεί πέρα σα να διαβάζουμε ανακοίνωση κυβερνήσεων πάνω στα γκολ;;; χίλια tackles στη Serie B κι εμείς ξαφνικά βλέπουμε έναν υπερήρωα;;; παιδί μου, εκεί πέρα στις τρίτες κατηγορίες ξυλοδαρμός χωρίς φωτογράφους κάνουνε νούμερα — εδώ θέλουμε έναν που όταν τραβάει μια φορά τη φανέλα του αντίπαλου, εκείνος να σηκώσει μπλουζάκι όχι επειδή έχει δίκιο αλλά επειδή ο αντίπαλος ξέρει πως έχασε;
τον Στέλιο τον έπιασες λοιπόν στη μέση; εγώ τουλάχιστον δεν πέφτω θύμα απατεώνων ιστοριών — εκείνοι οι οποίοι φέρνουν λέγεται ότι έπαιζαν όσοι είχαν χάσει ακόμη και την άδεια οδήγησης! κάνε μου την χάρη, φέρτε μου έναν Μαρσέλο σαν παιδί, έναν αμυντικό που όταν βλέπει έναν επιθετικό σαν τον πρίγκιπα της ομάδας, όχι μόνο να του σπάσει το πόδι αλλά να του δείξει κιόλας πού είναι η έξοδος!
και τώρα μου λέγεται ότι η ομάδα ψάχνει αυτόν τον τύπο;;; ποιος τους έδωσε αυτήν την πληροφορία;;; στο fan-club της Ρουντ δίνουμε σημασία μόνο στα γκολ της Βασιλικής, όχι στα gossip των άλλοθι περιοδικών!!
πέντε χρόνια στη Serie B κι εμείς βγάζουμε αυτό ως πλεονέκτημα;;; εγώ εκεί πέρα πέρασα ένα time-out πριν από δεκαπέντε χρόνια επειδή έφαγα μπαμπούλα στα αποδυτήρια! εκείνοι ήταν γκαρσόνι κουζίνας που δεν είχαν πάρει ούτε την πιο βασική υπογραφή συμβολαίου!!
και μετά λέτε για τον αριστερό του χέρι σαν τελικό εκατοστό;;; εκείνο το τελευταίο εκατοστό είναι σαν το τελευταίο γλυκό στα γενέθλια του δεκατριάχρονου γιου σου — μόλις το πάρει κάποιος άλλος, εσύ κάθεσαι εκεί σα ηλίθιος με τρία ψωμάκια στο τραπέζι!!
στην τελική, είμαι πάλι για τον Δημήτρη δίπλα στον Μαρσέλο — αυτοί οι δύο μαζί είναι σαν τσάι με κουakia: ζεστό, δυνατό κι όταν τελειώσεις θέλεις ακόμα!!
ας τα πιάσουμε από την αρχή λοιπόν: κανείς δεν ξέρει τι γίνεται όταν βάλεις έναν αμυντικό τριών δεκαετιών ανάμεσα στους πρωταθλητές;;; εκείνος ξέρει να σηκώνει ψωμί από την τσέπη του στην πολλή ώρα κι εμείς εδώ πώς τον βγάλουμε σα βασιλιά;;; σίγουρα όχι μέσα από τις αναφορές ενός αντιγραφέα αγγλικών ομάδων που έκανε δουλειά σα clean sheet στις εργάσιμες ημέρες του!!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Τι σας κάψατε τις μπαταρίες πάλι εσείς με το "τίποτε άλλο εκτός από rock"; Πάμε να βάλουμε το μπουκάλι κρασί ανάμεσα στις κουβέντες μας αλλιώς τελειώνουμε να γράφουμε την ιστορία του πρωταθλήματος σαν αναφορά της Επιτροπής του Ύπατου Αρμοστή!
Μια σκέψη που μου 'ρχεται τώρα: έχουμε δει τους δικούς μας αμυντικούς — αυτοί οι φρικιόλογοι που κατάφερναν και έκαναν δικαστήριο σε έναν αγώνα επειδή του 'χαν σπρώξει το φανέλα στη μεγάλη περιοχή. Τώρα εκείνοι λέγανε ότι χάνουν την ψυχραιμία τους στον Δημήτρη... αλλά εκείνος τους έβγαζε ντοκουμέντα! Γιατί ξέρετε τι σημαίνει να σου σπρώχνει κάποιος έτσι;;; Σημαίνει ότι αυτή η ομάδα έχει μία backline που όταν βλέπει έναν όπως τον μάρκο της Λέτσης, όχι μόνο δεν αφήνει κανέναν χώρο αλλά του λέει "ρε παιδί μου, εδώ δεν έχεις ούτε δουλειά"!
Και τότε σκεφτείτε τον τύπο εκείνο — αυτόν που κάνει σκληρά μαρκαρίσματα σα να παίζει χόκει στον πάγο. Να σου πω μια αλήθεια: η Βασιλική έχει περάσει περισσότερες φορές από άλλα αθλήματα μέσα στη χρονιά παρά αυτός στις τρεις τελευταίες ομάδες του στον πάγκο τους. Εμείς ψάχνουμε έναν που όταν η ομάδα βρίσκεται υπό πίεση σηκώνει σαν γρανίτης τη θέση του... ενώ εκείνος εκεί πέρα έκανε πολλά χρόνια δίπλα στους γκαρσόνους που σέρβιραν σκόνη αντί για γκολ!
Με λένε πως φταίνε οι αλλαγές;;; Αδερφέ μου, εδώ στο φαν-κλαμπ ξέρουμε έναν αμυντικό που όταν έφυγε από την προηγούμενη του ομάδα έκαναν τρία χρόνια πένθος — όχι για το γκολ που έχασε αλλά επειδή εκείνος πήρε μαζί του και τους τρεις πόρτες των αποδυτηρίων! 🤡
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
Πάμε σιγά σιγά εδώ μέσα... Τέτοιες βλακείες μόνο εδώ βλέπεις — πέντε χρόνια στη Serie B και ξαφνικά γινόμαστε rock legends. Εμένα τουλάχιστον με πείθουν μόνο αυτοί που έχουν βγει νικητές στη Serie A, όχι αυτοί που είχαν την τύχη να παίξουν απέναντι από ομάδες που έδιναν κλήρωση για μεταγραφές.
Μα ξέρεις τι μου θύμισε αυτό εδώ; Την εποχή που οι δικοί μας πήγαιναν στη Σέριε Β' κι έπαιζαν εκεί πλάι σε μερικούς που τους έφτιαχναν ντέρτια ακόμα και στο γκαράζ του σπιτιού. Τότε λέγαμε "αυτός είναι ο επόμενος Μαρσέλο", αλλά τελικά ήταν εκείνοι που έκαναν καριέρα στις μηχανές κοπής γκαζόν.
Ωστόσο, μια χούφτα αλήθεια έχει η συζήτηση: όταν κάποιος κάνει τόσο πολλά tackles όσο λέει ο Θανάσης, σίγουρα υπάρχει κάποια βάση εκεί μέσα. Δε λέω ότι είναι το δώρο του ουρανού, αλλά σίγουρα όχι και γκαρσόνι μιας ομάδας που διαχειρίζεται φάρμακα αποχέτευσης.
Στη Ρόδο είχα έναν γείτονα παλιά, έναν τύπο που έπαιζε στα τοπικά πρωταθλήματα. Κάποτε του έκαναν χτύπημα κι αυτός γύρισε σα λιοντάρι και σκόραρε απευθείας από κόρνερ. Μετά όμως του έκαναν τρεις φορές ρήξη ACL κι έτσι έγινε γκαρσόνι σ' ένα εστιατόριο κοντά στη Μαρίνα. Αυτό είναι εκείνο που κάνει τονDifference μεταξύ ενός αμυντικού στην Serie B και ενός βασιλιά της backline — όχι οι αριθμοί στα χαρτιά, αλλά αυτό που κρατάς στα πόδια σου όταν έρχεται η σειρά σου.
τι σαχλαμάρες αυτές εδώ μέσα; μιλάτε σαν να διαβάζατε δελτίο ειδήσεων για τον καιρό ενώ ο ουρανός πάνω από το γήπεδο έχει τρύπες σα τσέπη πληγωμένου ρούχου;;;
Ρε παιδιά, είμαι από την εποχή που οι transfer κουρδίζονταν σαν παλιά γραμμόφωνα και τα γκολ χτυπούσαν σα βόμβες σε σχολείο μετά τις οχτώ η ώρα — ξέρω τι λέω. Ξέρω επίσης πόσοι τύποι από την ιταλική γηπέδου των συνταξιούχων είχαμε φέρει εδώ και πριν δεκαπέντε χρόνια ψιλοκουκουλωμένοι σαν γατούλες στο κουτί με τις κουβέρτες του χειμώνα.
Πρώτη φορά σήμερα ακούω "αριστερό πόδι σαν πέτρα" εκεί που η λέξη "πέτρα" στην ιταλική Serie B έχει πιο βαθιά σημασία: εκεί όπου κάθε σπρώξιμο γίνεται μετανάστης επειδή δεν υπάρχει κανείς να σου δώσει βίζα εγκρίσεων;;; Την ίδια περίοδο θυμάμαι έναν τρελό Γάλλο που έγραφε γκολ σα να έπαιζε σκάκι ενώ εμείς εδώ προσπαθούσαμε να βγάλουμε έστω έναν κεντρικό αμυντικό που δεν του είχαν κάνει ψιλοεγχείρηση στα κόκαλα πριν καν τελειώσει το πρώτο ημίχρονο.
Την επομένη μέρα είχαμε δει τρεις αγώνες που έκαναν τους παλαιμάχους να κάνουν γύρισμα στ’ αριστερά επειδή είχαν ξεχάσει πώς λέγονταν η ομάδα αντίπαλος!!! Και τώρα εμείς ψάχνουμε rock;;; Όταν η πραγματική ζωή έχει γίνει σα ταινία τρόμου όπου οι πρωταγωνιστές είναι εκείνοι που φεύγουν από το γήπεδο σέρνοντας τη φανέλα τους σαν σημαία εθνικής συμπόνιας;;;
Πάμε να φέρουμε έναν που έκανε χίλια tackles;;; Μα στον αγώνα που τον πήραν από τη θέση, οι φίλοι του φώναζαν όσοι είχαν εισιτήρια ακόμα: «βγες εκεί έξω αλλιώς η μαμά σου θα σου στείλει μία ζεστή πιτσαρία!» Και αυτοί εκεί μπροστά είχαν κλείσει όλες τις τρύπες εκτός μιας — εκεί που οι επιθετικοί έδιναν κλωτσιές σα να ζητούσαν φιλοδώρημα στον αγώνα δρόμου!!!
Εμένα αυτός ο τύπος μου θύμισε εκείνον τον Σέρβο στα τοπικά της Πάτρας πριν τριάντα χρόνια — είχε κάνει σκόρ ένα εκατομμύριο φορές αλλά κάθε φορά του σπάζανε τον αστράγαλο σα βέργα ψωμιού στο φούρνο. Μετά τελείωσε σα γκαρσόνι σ’ ένα μαγαζί που πουλούσε παιδικά παιχνίδια εκεί κοντά στην πλατεία Ομονοίας. Κάθε φορά που τον έβλεπα ερχόταν σπίτι του κουτσαίνοντας κι έλεγε «αύριο ξεκινάω σοβαρή δουλειά» — κι έτσι τελικά ξεκίνησε: σέρβιρε πίτσες δίπλα στον κεντρικό δρόμο.
Και τώρα εσείς μου λέτε για Βασιλική που κάνει eye roll;;; Αυτή εκεί αν της φέρουμε έναν τόσο εύθραυστο βασιλιά πάνω στη backline, θα κάνει τέτοιο χορό που θα ζητήσουμε από την επόμενη ομάδα των χημικών λυμάτων να της στείλουν σήμα κινδύνου!!!
Αλλά ούτε μία φορά δεν μου έγινε λόγος για εκείνον τον άλλον πλάγιο… εκείνον που είχε σπάσει τόσες ψυχές όσοι διαχειριστές των transfer windows;;; Εκείνος είχε κοψιμό σαν κεραυνός, αντάμωσες σαν τσεκούρι, και όμως η κυρία Θένα ήταν πάντα εκεί κρατώντας το χέρι του σα να χρειαζόταν μεταγγίσεις μετά από κάθε αγώνα.
Τέλος πάντων, εγώ ακόμη ψάχνω εκείνον τον Μαρσέλο δίπλα στον Δημήτρη — αυτοί οι δύο μαζί κάνουν backline σα τείχος Βερολίνου μόνο που εκείνοι κάνουν γκολ και όχι διαχωρισμούς!!! Αλλιώς ετοιμαστείτε για ταινία επιστημονικής φαντασίας όπου η ομάδα παίζει σα ομάδα ιστιοπλοΐας στους αγώνες δρόμου!!!