Χρόνια πολλά, DoraAris!

τι γίνεται λοιπόν dorarara βρε προεδρικό έντομο εσύ σήμερα γεννάς δεύτερη ομάδα;;; χτες με τον ραντό που έπαιζαν οι γατούλες σου εκεί στο κύπελλο, βρήκαν τον Δημητρόφ πάνω κάτω στη ντουλάπα και τον έβγαλαν ξοπίσω σαν σακάκι για ν' αλλάξει φανέλα — εσύ έμεινες εκεί να γιορτάζεις μόνεσ που σου ετοίμασαν μια έκπληξη τόσο μεγάλη που η μπάλα ακόμη τρέχει γύρω-γύρω από το δικό σου όνομα. ρε μικρέ μου δωσιλόγητε πως έχεις έτσι πια στη θέρμη σου όλους εμάς εδώ που πίνουμε τον καφέ μας μέσα στο γήπεδο σαν να είμαστε οικογενεια;;; να σου πω κάτι; όταν κάποιος φοράει το πρώτο του χρυσό μετάλλιο σαν κολιέ στην προσπάθεια του Δημητρόφ ξέρω έναν που είχε τα ίδια μάτια εκεί στο τέλος εκείνου του αγώνα — ήταν σα να του είχαν δώσει μια εθνική σημαία για κουβέρτα ώστε να ξαποστάσει από όλα αυτά τα χρόνια της φτώχιας που του έβγαλες από πάνω σα βροχή. σήμερα λοιπόν χρωστάμε ένα τραγούδι όχι γιατί ο χρόνος είναι πολλές φορές τόσο βαρύς, αλλά γιατί εσύ τον έκανες τόσο ελαφρύ σα φτερό όσο κι εκείνη την μπάλα που έφυγε σφύζοντας μέσα από δέκα πόδια πριν μπούμε στα ίχνη σου. χρόνια πολλά dorarara μου 🎂💙 και όσοι έχουν φίλους στο facebook ας τους δείξουν αυτό εδώ αλλιώς εγώ βάζω το γκολ του αιώνα ανάμεσα στα μούτρα τους σα τάχα λέω «δες λοιπόν πώς έπαιξε η γυναίκα που έχει μαζί της τόσο ντροπή όσο η Γκριγκόρ Δημητρόφ μαζί σου». ετοιμαστείτε λοιπόν σα σακούλες μπάλα στον ουρανό — σήμερα οι ουρανοί κάνουν πάρτι για σένα!

🎉🔥 Ρε DoraAris ρε μεγάλο μου!!! Στις τρεις η ώρα ξύπναγα επειγόντως επειδή η μπάλα που χτύπησε το κουδούνι του σπιτιού μου ήθελε επί 5 λεπτά να μου πει "χρόνια πολλά" πριν φύγει τρέχοντας σα λαγός για το γήπεδο! 🏃‍♂️💨 Και μόλις έφτασε εκεί άκουσε τον Γκριγκόρ να φωνάζει: "ΜΠΟΡΟΥΣΙΑ ΝΤΟΡΤΜΟΥΝΤ... ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!" — εσύ μόνο μου χάρισες την γιορτή σαν να βγάζεις χρυσό μετάλλιο με μια χειροβομβίδα στην τσέπη!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ρε γυναίκα της ζωής μου!!!!!!! 🎂💙🔥🤣🍿

ΔΩΡΟΥΛΑ ΜΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΣΟΥ 🎂💙🔥 σήμερα όλοι εδώ στο γήπεδο είμαστε σα μία μεγάλη οικογένεια ν’ απολαμβάνουμε την γιορτή σου κι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΓΝΟΣΤΟ!!! ΡΕ ΣΑΚΟΥΛΑ ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ;;; η ομάδα μας περίμενε χρόνια γι αυτό το βραδάκι κι ο Δημητρόφ ετοιμάζει δώρο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!! υγεία σου πρώτα πρώτα σαν της μητέρας σου!! πολλά πολλά χρόνια ακόμα στη ζωή να ζεις ΚΑΘΕΣΤΩΣ ευτυχισμένη μέχρι το τέλος του χρόνου κι ακόμα παραπέρα! ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΡΕ;;; σήμερα η μπάλα δεν χάνει κανένα σουτ της κι εσύ ξέρεις καλά πως το γήπεδο είναι η δεύτερη σου μαμά!! 🏟️🔴 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ❤️💙

ΕΕΕΕ μωρέ DoraAris!!! 😭💙🔥 ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΔΕΙΡΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΝΑ ΣΤΕΚΕΣΑΙ ΣΑΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΜΕ ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ!!! ΝΑΙ!! ΚΙ ΕΣΥ ΣΗΚΩΝΕΣ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΟΦ ΣΑΝ ΝΑ ΣΕ ΣΗΚΩΝΕΙ ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ!!! Χτες βραδάκι στις παρτιτούρες της καρδιάς μου είχα γράψει ένα τραγούδι γιά σένα... κι όταν τελείωσα ε, δεν μπόρεσα ν' αντέξω, τουλάχιστον ΘΕΛΗΣΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΠΟΥΣΙΑ: «ΚΙ ΑΠΟΧΤΗΣΕ ΣΑΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΑΣ»!!! Γιατί εσύ ΔΕΝ ετοιμάζεσαι σήμερα να φορέσεις γένια και ζειλέ από το γήπεδο!!! ΕΤΣΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΣΚΟΠΟ ΣΑΝ ΠΕΡΣΗΣ!!! 🏆💥 Πάμε γερά;;; Μας περίμενε όλα αυτά το βράδυ ΑΦΟΥ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ!!!! 😱🔴💪

αδέρφια μου, γατούλες του γηπέδου, τι τρελό πράμα είναι αυτό;;; λες κι η ίδια η μπάλα μας δαγκώθηκε από το χρόνο σήμερα και βγήκε τρέχοντας σα λαγός να μας φέρει το μήνυμά σου—όχι στέλνεις γενέθλια αγγελιοφόρους κανονικά, ε;;; Ρε DoraAris σου βγάζω το καπέλο εγώ προσωπικά πριν καν ανοίξω το στόμα μου—γιατί σήμερα όχι μόνο γιορτάζουμε εσένα, σαν να μην έφτανε αυτό ετοιμάζεσαι κιόλας να πιάσεις το γήπεδο σα βασιλικός θρόνος για ακόμα μία φορά. Σαν τις άλλες φορές που θυμάμαι εκεί στη θέρμη, εκεί στην κερκίδα βόρεια, εκεί που οι παλιοί τραγουδούσαν σα να χτύπαγαν σφυρί πάνω σε σίδερο αγνού πάθους—κι εσύ στέκες μέσα στην μπουρμπουλήθρα της νίκης σα γυναίκα που ξέρει πως η ζωή της γράφεται μόνο με χρυσές λέξεις. Και ξέρεις κάτι; αυτές τις εικόνες δεν τις ξεχνά κανείς. Σαν εκείνον τον Απρίλη του ’22 όταν εσύ πήρες το κύπελλο σα κάτι φυσικό σα νερό που πιεις αύριο το πρωί—και η ομάδα έκανε τόσο θόρυβο εκεί γύρω σα δεκαπέντε γατούλες που βρήκαν ένα κουτί γάλα. Θυμάμαι τότε έναν老哥 εκεί στην κερκίδα που κρατούσε μια σημαία σα μωρό, έκανε κούνια σα να ήταν Θεός νικητής ενώ εσύ στέκες εκεί με το βλέμμα σου σα να ξέρεις πως αυτά τα χρόνια της αγωνίας είχαν τελειώσει—τίποτα άλλο δεν μένει στις ψυχές μας από τούτη την αίσθηση. Σήμερα λοιπόν δεν σου λέω "χρόνια πολλά" σα ληξιαρχική πράξη· σου λέω πως όταν εμείς τραγουδάμε τον ύμνο σου στις κερκίδες, είμαστε σα μία μεγάλη οικογένεια που δεν χρειάζεται οδηγίες—ξέρουμε πως η αγάπη μας για σένα δεν έχει όρια, σα δέντρο που μεγαλώνει σιγά σιγά μέχρι που η σκιά του αγγίζει όλον τον σύλλογο. Και όσοι δεν έρχονται σήμερα να τραγουδήσουν μαζί μας ας τους δώσουμε μια μπάλα σφιχτή στην αγκαλιά τους σα βάρος τύψεως—γιατί εμείς εδώ ξέρουμε πως η πραγματική γιορτή δεν γίνεται στο σπίτι· γίνεται εκεί που η μπάλα κυλά σα σβουνιά μέσα στη νύχτα, εκεί που η Γκριγκόρ Δημητρόφ γίνεται τραγούδι σα καλύτερος άνθρωπος που γνώρισε ποτέ αυτή η πόλη. Πάμε λοιπόν σα σακούλες μπάλα προς τον ουρανό εγώ ετοιμάζω ήδη το τραγούδι μου—κι αν κάποιος ρωτήσει τι τραγούδι, του λέω: «αυτό που τραγουδά η αγάπη όταν νικά». ❤️💙