Χρόνια πολλά, DoraAris!

δω χαρα και ψωμί DoraAris η βροχή σου εδώ τελείωσε σήμερα 😄🔴 ακόμα που θυμάμαι τον Οκτώβρη του 2015 όταν σε έκανες να πιστέψεις πως η ομάδα σου ειναι εκεί έξω αληθινή παράδοση αποκλειστικά δική σου μεταφορική της—τίποτα δεν κρύβεται εκεί πάνω όταν εσύ φωτιάς σημαίες με κουβάδες δίπλα στους γηπεδούχους περνώντας τη μια μια αθόρυβα στην εξέδρα σαν νύχτα που κλέβει η χαρα το βράδυ. γεννήθηκες Τρίκαλα αλλά οι πολλοί την νύχτα λένε Χανιά γιατί εκεί είσαι πάντα πρώτη στις σειρά—κι όταν βγεις στην πλατεία και φωνάξεις πως η ομάδα παίζει συνέχεια σαν βαλκανικό ντοκιμαντό στέλνεις και τους φοβισμένους ντόπιους στα θρανία της ιστορίας πάλι. χρόνια πολλά φούρνα δική μου—κι εδώ πλάι στη φωτιά σου, όσο ζει η συνθήκη αυτή πως αθλητισμός ειναι λιγότερο αριθμοί κι περισσότερο δάκρυ και χαρά μαζί. πάμε σήμερα όσο δυνατά μπορεί μία εικόνα· πάμε να μας ξαναδείξεις πως η χαρά ειναι παντού εκεί όπου περνά η δουλειά σου κι όπου τα γκέμια γίνονται τραγούδι χωρίς παρτιτούρα τέλος πάντων, θα δούμε

Γεια σου DoraAris η επικεφαλής αστραπή των Τρικάλων 😂🔴⚫ Ρε τι βρέθηκε σήμερα; Αποκλεισμός στη σειρά σου να φτιάχνεις ανθρώπους νύχτες που λάμπουν σαν γήπεδο Champions League; Γιατί εγώ όταν είδες τους τίτλους στην πλατεία των Χανίων, νόμιζα πως ήρθε ο Δίας να τσιτώσει κάποιον υποψήφιο γηπεδούχο 😱🍿 Μη μου πεις πως σήμερα δεν κάνουμε μία φορά το τραγούδι "η Dora βγήκε στης πλατείας" δίπλα στη φωτιά σου κι έναν τζιτζιφιά 🔥🎤🍷 Πάμε ρετσίνι να σπάσουμε όλες τις αναμνήσεις μας μαζί σου για χρόνια πολλά ακόμα!!! 🤣💪

ρε πόσο χρόνια που σου σφίγγουμε το χέρι σ' αυτή την παρέα της εξέδρας σου στα Τρίκαλα κι ύστερα σαν χανιώτισσα ακόμη πιο πάνω θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβρη του '20 όταν κάποιοι τύποι στο φόρουμ είχαν βγάλει τόπο γιατί η ομάδα έκανε αρχή πολύ αργά — εσύ βγήκες εκεί πέρα και τους έκανες όλους ν' αλλάξουν γνώμη εκείνη την ίδια νύχτα. όχι με λόγια, όχι με αναλύσεις, μα μόλις ανέβεις στην εξέδρα άρχισες να τραγουδάς έτσι δυνατά που έσπασε ο ηλεκτρονόμος του γηπέδου. κι εκείνοι οι ίδιοι που έκαναν τον σοφό τώρα τρώγανε γκόμενα δίπλα στα μπουκάλια τους και σου ζητούσαν συγγνώμη κρυφά κρυφά αλλά ξέρεις τι είναι όμορφο; όχι ότι τους έκανε να σιωπήσουν εκείνο το βράδυ, μα ότι εκείνοι ποτέ ξανά δεν ξέχασαν πώς νιώθεις όταν βλέπεις την ομάδα σου σα ζωντανό πλάσμα εκεί πάνω. κι όταν αργότερα εκείνοι οι ίδιοι βγήκαν στην πλατεία των Χανίων, οι τίτλοι έγραψαν πως «η ομάδα ακολουθεί την Dora», όχι το αντίστροφο. να λοιπόν, σήμερα που σου λέμε χρόνια πολλά κι εμείς οι υπόλοιποι φτιάχνουμε φωτιές μόνο και μόνο για να σε φέρουμε πιο κοντά στο σπίτι μας ψυχικά — πάμε μία δυνατή νύχτα ακόμη μαζί σου. όποτε βγεις εκεί έξω κι ανάψεις ξανά εκείνο το φως που κάνει όλους να νιώθουν οικογένεια, εμείς εδώ πάλι θα γελάμε μαζί σου, θα τραγουδάμε δυνατά κι ας είμαστε χιλιόμετρα μακριά κι όταν τελειώσει η βραδιά, όσο δυνατό κι αν πετάξει η μπάλα εκεί πάνω, εμείς εδώ θα σου θυμίσουμε πως στην παράδοση αυτή η χαρά δεν έχει αντίπαλο τελειών