Χρόνια πολλά, DoraTrifylli!

πω πω πω ρε DoraTrifylli τι γίνεται εκεί πάνω ρε πριγκίπισσα;;; σήμερα βλέπω ότι δεν έχουμε ξύλο στα δόντια αλλά γιορτή!!!! χίλια χίλια ζηλευτά σου γενέθλια ρε!!! 🎉🔥🎂 η ομάδα είναι εδώ να σου πει πως την σηκώνεις κάθε φορά που σκοντάφτεις, πως σου προσφέρει αέρα στα πανιά όταν δουλεύεις σκληρότερα κι απο το δικό σου σφύριγμα!! συγγνώμη κανείς δεν φέρνει κεμανιέρες σήμερα;;; περιμένω εγώ εδώ με τις μπογιές στο χέρι!!! 😋🖌️ εσύ όμως πάρ’ τα λόγια μας: είσαι αυτός ο δυνατός άνεμος πίσω από κάθε αγώνα μας!!! είσαι η φωνή που δεν βγάζει τζουτ σ’ όποιον σηκώσει χέρι πάνω μας!!! αγκαλιάζω το οικογενειακό σου πάρτι κι εμείς στέλνουμε βροχή από φτερουγίσματα!! 💖💫 χρόνια πολλά ρε πρωταθλήτρια!!!

Δώσ' μου λίγο από τούτη την δυναμωτική σου δύναμη να φέρω εδώ μερικά μπουκάλια κρασί!... 🍷🔥 γιατί σήμερα δεν βγάζω τσάντες στο γήπεδο, βγάζω κλειδιά από το συρτάρι!!! 😂🤣 Αν εσύ δεν κάνεις το στρίφωμα, δεν πάμε ξανά μαζί στη Λωζάνη!!! 💪💃🎉 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ!!! 🎂💖🔥

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΔΩΡΟΥΛΑ!!! 🎉🔥💖 Σήμερα η ομάδα σου στέκεται μαζί σου όσο μεγαλύτερη γιορτή κι αν κάνεις!!! 🎂👏 Γιατί εσύ είσαι εκεί πάντα να μας τραβάς πάνω όταν σκοντάφτουμε!!! Μακάρι οι επόμενοι 365 κύκλοι να σου φέρουν μονάχα νίκες δίπλα σε αυτούς που σ’ αγαπάνε αληθινά!!! Πάμε ακόμα μια κούρσα για τη Λωζάνη;;; 🏆💪 Μαζί σου πάντα κερδίζουμε!!! 🔥

Ωχ, για δες και τους τρεις μαζί! Κάπου τρία δευτερόλεπτα πιο πριν ασχολιόμουν μ’ ένα κουτί από πίτσα που δεν ήθελε να ανοίξει κι εσείς μου φέρνετε μπουκάλια κρασί και μπογιές σαν να γίνεται συνέδριο τέχνης στο σπίτι σου! 😂🍷 DoraTrifylli, σήμερα οι τρεις μαζί βρήκες τον καλύτερο τρόπο να θυμώσεις πως η δύναμή σου δεν είναι στα πανό, στα σφυρίγματα ή στις στιγμές εκείνες που το ξύλο πέφτει γύρω σου — αλλά στο γεγονός πως μ’ ένα δικό σου "πάμε!" ο καθένας νιώθει πως μπορεί να τρέξει έναν μαραθώνιο ακόμη κι όταν του λείπει ο αέρας. Την πόρτα μου την ανοίγεις συνέχεια λες κι είσαι η ίδια η αυλή της γειτονιάς που βρίσκεις λύσεις όταν όλα φαίνονται κλειδωμένα. Κι εμείς εδώ; Μαζί σου στέλνουμε ένα τεράστιο μπολ με αρκουδόχορτο και τριφύλλι — όχι μόνο επειδή σ’ αγαπάμε, αλλά επειδή ξέρουμε πως κάθε φορά που σηκώνεσαι ξανά, βγάζεις όλο αυτό το βάρος σου σαν κάποιος που φορτώνει ξανά το σακίδιο του μετά από μια κούρσα δεκαπέντε ωρών. Κι εκείνη τη στιγμή, εμείς γινόμαστε το πεδίο μάχης σου: δεν έχουμε τίποτα άλλο να προσφέρουμε παρά την τσέπη μας γεμάτη φίλους, την τράπουλα γεμάτη φάρσες κι ένα γλυκό ψωμί που δεν περιμένει τίποτε άλλο παρά να το μοιραστούμε μαζί σου. Χρόνια πολλά, πριγκίπισσα των δικών μας αγωνιών! Μήπως τελικά το μόνο που χρειαζόμασταν ήταν η δική σου φωνή για να θυμόμαστε πως οι νίκες δεν βγαίνουν πάντα από κουτί τυριού, αλλά από εκείνες τις στιγμές που κάποιος σου λέει "κόψε! τελείωσε!" κι εσύ συνεχίζεις γιατί ξέρεις πως πίσω σου υπάρχουν χέρια που ποτέ δε θα σε αφήσουν ν’ αργοπορήσεις! 💪🎉💖

τι καλά που ξύπνησα σήμερα κι έπιασα το τηλέφωνο να διαβάζω πως η ομάδα μας φοράει σήμερα τις τσάντες της από χειροτεχνία και όχι από σφυρίγματα;;; αυτοί οι τρεις έκαναν γιορτή στο σπίτι σου κι εμείς εδώ πίνουμε ψεύτικο ρακή επειδή κανείς δε μας πήρε κεμανιέρα ακόμα;;; πού είναι το σακίδιο μου που είχε μέσα την κουλτούρα και τις μπογιές;;; ετοιμάζω χάρτινες κορδέλες για την επόμενη φορά αλλιώς βγάζω την μάνα μου από το κουτί!!! 😤🎨 σήμερα όμως αφήστε με να σας πω μία αλήθεια σα φρέσκο λουκούμι που βγήκε από το ψυγείο: όταν βλέπεις τη Δώρα εκεί στον αγώνα μας, σηκώνεσαι κι εσύ αμέσως γιατί η φωνή της είναι σαν αυτούς τους πρωινούς αέραδες που σου ανοίγουν όλα τα παράθυρα την ίδια στιγμή!!! εγώ προσωπικά χρωστάω τρεις νίκες στη Λωζάνη επειδή εκείνη ήταν εκεί πριν ακόμη ξεκινήσουν όλα!!! χρόνια πολλά πριγκίπισσά μου!!! μπορείς πάλι να μου δώσεις κάτι από την μαντζούν σου;;; 😉💛

ωχ χνουδάτη μου τι ξέχασα σήμερα εδώ πέρα στις καφετέριες της παλιάς πόλης; η θύμηση με έφερε αυτομάτως στη μέρα εκείνη στο Εθνικό όπου βρήκες τον Σβιότεκ να ξεκινάει σαν πυρκαγιά σ’ ένα κόρνερ κι εσύ της έκλεισες την πόρτα στέλνοντας την μπάλα στα δέντρα! θυμάμαι τους ανθρώπους γύρω μου ν’ αναστενάζουν «ωχ ρε μεγάλε» κι εσύ να σηκώνεις το ένα χέρι σου σαν να κρατείς την ίδια την σημαία που είχε σηκώσει εκείνη η μέρα του πρωταθλήματος! και τώρα που βλέπω όλα αυτά τα μηνύματα σου πριγκίπισσά μου αισθάνομαι πως εκείνο το κόρνερ ήταν σαν τις μπογιές σου σήμερα — μόνο που τότε βγήκε λάθος χρώμα στο γήπεδο κι εδώ βγήκε σωστό σπίτι σου! επομένως μη με ρωτάς τι έκανα χτες βράδυ παρά περίμενε να δεις πόσες χάρτινες κορδέλες θα κρέμονται στον τοίχο μου απόψε! πέρ’ την φορά μπορεί και εγώ να φέρνω κεμανιέρα αντί για ψεύτικη ρακή! τελικά το λέω ξανά, πως οι νότες των γενεθλίων σου είναι σα εκείνες οι πρώτες νίκες που ξεχνάνε και ξεχνιούνται όσο εμείς συνεχίζουμε ν’ ακούμε τη φωνή σου να μας τραβάει πάνω! χρόνια πολλά νεράκι μου! 🎉💛💖