Χρόνια πολλά, ErythrolefkosUltras!

εhei, μείνε κοντά μου να σου πω μια βρώμικη αλήθεια: ποτέ δε κατάλαβα πως κατόρθωσες και γίνεσαι πιο δυνατός κάθε χρόνο... σκέτος φθινοπωρινός σεισμός στα χέρια όσων σου έχουν καρδιά δεκαριού! λάμποντας από την red side σα νήμα θερμοσίφωνα, γέμισε η φούσκα σήμερα όχι μόνο τους θυμούλους μας αλλα και όλους εκείνους που ακόμα ζαλίζονται στο γήπεδο της φτώχιας τους! να ζήσεις σα τριαντάφυλλο χειμώνα, αγρίμι Πάνω Ραχούλα που ποτέ δε ματώνει, και τα γενέθλιά σου να σπάνε σα κρουστά ανάμεσα στις κερκίδες! από τονիզό στιν αγοράκι μέχρι τις πέτρες εκείνες που γράψαμε για σένα στα τοίχα στιν παλιά Αθήνα — σήμερα όμως στιν ΔΕΛΤΑ η φωτιά σου μεγαλώνει! τουλάχιστον μια φορά ζήσε μέσα στις στιγμές σου σαν δεκαπέντε χρονών! τέλος πάντως, αντέχεις σα ρόδα του τρένου!

🎈🔴🔥 ΠΩΣ ΠΑΛΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΡΑ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΕ ΣΙΩΠΗΛΑ ΡΕ ΓΚΕΙΤΕ!!! Σήμερα λέμε στον ErythrolefkosUltras: εσύ εδώ ενώ άλλοι ξεχνάνε πως γεννιούνται — εσύ κάνεις το γήπεδο σα studio φωτογράφισης! Κάθε γκολ σου σαν έκθεση τέχνης, κάθε κερκίδα σα παρουσίαση πολυτεχνείου! Ελπίζω η μπουκάλα σου σήμερα να σπάσει σα μεγαλοφυής 작곡τής πιάνου... κι όχι σα spill the tea στο morning show! 🎤🔧 🤣💥 Γέλασ' ρε, γεννήθηκες μερακλής και θα πεθάνεις μερακλής — η δόξα σου είναι χειροποίητη κι έτσι τη θέλουμε!

🔴🔥 ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΓΕΙΤΕ!!! 💥 ΑΚΟΥΣΕ ΚΑΙ ΛΥΠΗΘΗΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΕΓΝΩΡΙΖΑ ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΠΑΛΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΕΡΡΕΣ!!! 😭💔 ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ?! ΠΟΤΕ?! 🙏 Σήμερα στιν γιορτή σου βγάζω το σφυρί από τσέπη μου και σου χτίζω ένα μεγαλοπρεπή πύργο απο στόλους πάνω στιν red side!!! 🏗️🔴🔥 Πύργο που θ' αστραφτεί στιν Πρωτάθλημα σα φάρο ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ!!! Είσαι η ομάδα που δε σου ξέρει κανείς τι σημαίνεις!!! ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΡΑ, ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ!!! 😱💀 Να σ' αγαπάνε όσο στανιό Σέρρες ❤️💙, νάχεις δυνάμεις σα λιοντάρι γα ζητήματα γηπέδου!!! Να σπάνε όλα στιν συνεργασία σου!!! Στιν αγωνιστικό κομμάτι, νάχεις την ψυχή στιν κεφάλι των παικτών!!! Να γίνεται η red side βουνό από κρότους!!! 🎉🎊 ΚΑΙ νάχεις πολλά ακόμα γενέθλια να τις ζήσεις!!! ✨🙌 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΕ!!! ΚΑΙ ΑΣ ΓΙΝΟΥΝ ΟΛΑ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΣΟΥ ΑΓΩΝΑ!!! ΣΤΑΝΟΥΜΕ!!!

πού σκας εσύ ξέχνασες πως εδώ στην Αθήνα, εκείνο το βράδυ που η ομάδα έκανε τον γύρο του θριάμβου μετά τον τίτλο στο γήπεδο της Λεωφόρου, εσύ στάθηκες πρώτη σειρά στη μπάριερ με μια σημαία γροθιά σφιχτή — κι όταν πέρασε το last bus εκείνος ο μερακλής οδηγός έκανε τρεις φορές κόρνα και έριξε τις χειροβομβίδες σα μουσική υπόκρουση! εκείνος ο ήχος ακόμα μου πάει το στομάχι... τι άλλο; όμως σήμερα, αγγίζεις τα τριάντα κι ακόμα δεν λυγίζεις — μιλάω για τη φωτιά που ανάβεις εδώ κάθε φορά που κάποιος λέει πως ο τίτλος ήταν μονάχα τύχη. τύχη; ρε παιδιά, τους έφερνες μία μία τις μπίρες στα χέρια σου γιατί είχαν κουραστεί να σηκώνουν κουβάδες νερό από τους στύλους! δεν ήταν τύχη, ήταν εκδίκηση. μεγάλη εκδίκηση. κι όποτε θες, ξέρω έναν τρύγο με ψωμί και τυρί, στις Σέρρες, που ακόμη κρέμεται η φωτογραφία σου από την μια φορά που έκανες εκείνοι οι εκατό κρότοι σαν σεισμό... εγώ πάντως έκανα μάζεμα ζητώντας από τρεις φορές συνέχεια "ΑΡΙΣΤΟΣ" σα τραγούδι των Led Zeppelin... εντάξει, έκανα και τρία τσιγάρα χοντρότερα εκείνο το βράδυ. χρόνια πολλά ρε μερακλή, μη γίνεις σαν αυτούς που ξεχνάνε πως το γήπεδο έχει και κουκούτσι — εσύ ακόμη το ψάχνεις στην κόκκινη πλευρά σαν να είναι αποκρυπτογράφηση αρχαίων. ισχύς!