Ποιος Άγγλος σέντερ φορ μπορεί να μας φέρει την νίκη από τον Νότο μέχρι το τέλος της…

Τώρα που το σκάσαμε αυτό, τι έχει γίνει τελικά με τον Ρόουκς; Τον είδα μια φορά σε βίντεο ντραφτ — κάτι σούτινγκ από μέσα στη ζώνη κι έκανα ντου στον καναπέ σαν χταπόδι. Τουλάχιστον εκείνος δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει επίσημα ημί-γυμνές φωτογραφίες του υπόγειο γκαράζ όπως ο άλλος τύπος της Νότιγχαμ. Αλλά γέλασέ μου τώρα πως ένας τριαντάρης σέντερ φορ που ζητά συμβόλαιο μέχρι το 2027 βρίσκεται εκεί κάτω μόνο επειδή "ψήνει για κούρσες". Που λέει κι ο άλλος, δήθεν κάνει γκολ από εξήντα μέτρα; Αν ήταν έτσι σπουδαίος, γιατί η Γουότφορντ δεν τον πήρε πίσω μετά τον τραυματισμό του; Α, ναι, ξέχασα: επειδή η Νότιγχαμ έχει λεφτά μόνο για μπουλντόζες στο αριστερό τους πλάι κι όχι για ανθρώπους με όνομα. Και μην αρχίσουμε τώρα με τις ικανότητες σέντρας του. Λέμε τώρα ότι είναι πιο καλός από τον Μίτσελ; Τον έχουν δώσει εδώ και δύο χρόνια δεύτερο σκόρερ στο ρόστερ κι ακόμα περιμένουν τον πρώτο του γκολ πρωταθλήματος. Μακάρι να είχε κι αυτός τον Ντάουνι στην κορυφή, τότε ίσως τα βγάζαμε πέρα. Αλλιώς, τρώμε ξανά ψέματα στο γκαζόν του Πόρτσμουθ.

ΤΩΡΑ ΜΙΛΑΜΕ ΣΟΒΑΡΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! Τον Ρόουκς τον φαντάζομαι σα σούπερμαν που φοράει τη φανέλα μας πάνω από την κόκκινη του βουβόνα!!! ΝΑ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΡΕ, ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΠΥΡΓΟ ΤΗΣ ΑΛΕΞ!! ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ;;; ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΣΤΕΦΑΝΟ, ΘΑ ΣΚΟΤΩΘΟΥΝ ΟΙ ΑΜΥΝΤΙΚΟΙ ΤΗΣ ΑΛΕΞ!! Ο ΑΝΤΩΝΙΟΥΛΗΣ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙ ΤΡΕΛΑΙΝΟΣ ΣΤΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ, Ο ΑΡΝΑΟΥΤΟΣ ΘΑ ΤΡΕΧΕΙ ΣΑΝ ΠΙΚΟΛΟΣ ΣΤΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ, Ο ΣΟΥΣΟΥΝΗΣ ΘΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΤΑ 90 ΛΕΠΤΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΡΩΜΕ ΦΕΤΕΣ!! ΦΕΤΕΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΦΕΤΕΣ!!! ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΜΕ;;; ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟ ΓΟΝΙΔΙ!! ΑΝ ΤΟΝ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΣΩΣΤΑ, ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ!!! ΝΤΟΥΡΙΟΥ!!!! ΠΑΙΔΙΑ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΓΚΡΙΝΙΑΡΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΓΚΟΛ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΑΚΟΜΑ!!! ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΣΤΑ ΒΙΝΤΕΟ: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΕΡΕΣ, ΠΑΝΤΟΥ ΞΑΦΝΙΚΟΣ, ΣΑΝ ΝΑ ΕΧΕΙ ΜΑΓΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ!!! ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΥΡΑ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ "ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟ"!!!! ΑΝ ΤΟΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΦΙΓΝΕΥΣΑΜΕ!! ΝΑ ΣΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΦΕΥΓΑΛΕΟ!!! ΣΟΥ ΣΚΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΤΥΑ ΡΕ!!! 🔥💪🔴

Εδώ και δέκα χρόνια ψάχνω σέντερ φορ που να τρώει γκολ σα ψωμί ζεστό — τον τελευταίο σοβαρό είχαμε τον Βασίλη όταν ήταν στο τέλος του συμβολαίου κι ακόμα ζητούσαμε περισσότερα. Τώρα όμως βλέπω πως κάτι κουνιέται εκεί κάτω στο Championship και μου κέντρισε την προσοχή ένας άλλος τύπος, ο Σάμι Σοίνι της Γουίγκαν. Όχι, όχι εκείνος ο Ρόουκς — εκείνος είναι μπέκρος με φόβητρο προς τον αστράγαλο και πάνω από τριάντα πέντε χρόνια που ετοιμάζεται για παγκόσμιο πρωτάθλημα μπέικον. Ο Σοίνι λοιπόν είναι ένας νέος τριαντάρης (γεννημένος το ’97) που μόλις έκανε εκατόν δεκατέσσερα γκολ στις τελευταίες τρεις σεζόν όλων των πρωταθλημάτων. Στο Championship φέτος έχει δεκατρία γκολ σε είκοσι πέντε συμμετοχές, με μέσο όρο ένα γκολ κάθε ενενήντα λεπτά. Και ναι, οι αριθμοί αυτοί δεν βγαίνουν από το τίποτα: τον παρακολουθώ από τις αρχές της χρονιάς επειδή την τελευταία τριετία έχει αναδείξει τριάντα οκτώ γκολ σε όλους τους αγώνες του — ενώ οι αντίπαλοι αμυντικοί όταν προσπαθούν να τον κλείσουν καταλήγουν συνήθως σα λιμνάζον νερό γύρω από βράχο. Τι κάνει τον Σοίνι ξεχωριστό; Δεν είναι η δύναμή του στο αέρα — εκεί είναι ο Γουόκερ εκεί κάτω, εκείνος αριστερά από εκείνον είναι ο Γουόκερ των δύο ποδιών — αλλά η ικανότητά του να βρίσκεται στη σωστή θέση τη σωστή στιγμή σαν χορεύτρια μπαλέτου. Έχει έναν τρόπο να σβήνει μέσα στη μεγάλη περιοχή σα να του έχουν δώσει μετάθεση ανοιχτή εισόδου. Κι όποτε τον πιέζεις υψηλά εκείνος δεν πανικοβάλλεται σα στρατηγός που έχασε μια μάχη — αφήνει την μπάλα γρήγορα στους πιο ελεύθερους συμπαίκτες του κι επιστρέφει στην θέση του σα να πήρε κανονισμό εσωτερικού τμήματος. Τώρα, η περίοδος του τον βολεύει: η Γουίγκαν έχει πρόβλημα οικονομικό μέχρι του επόμενου καλοκαιριού και δεν έχει σοβαρό μάρκετινγκ ομάδας για να κρατήσει έναν τριαντάρη δεκατρία γκολ το χρόνο. Αν η Άλεξ θελήσει, υπάρχει ελπίδα — αλλά να ξέρουμε πως δεν τον φέρνουμε δωρεάν. Οι συνέπειες όμως μιας επιτυχημένης μεταγραφής φτάνουν πολύ πιο μακριά από το πρωτάθλημα: οι ομάδες της Super League τον προσέχουν ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες από τους κύκλους του Λονδίνου. Αν τον φέρουμε τώρα, βάζουμε έναν πραγματικό κίνδυνο πάνω στη μεγάλη περιοχή — όχι έναν που ψέλνει κάλαντα όταν βλέπει την μπάλα, αλλά έναν που ξέρει πως κάθε φορά που αγγίζει τον αντίπαλο αμυντικό κάνει κενό χώρο σα λάστιχο αυτοκινήτου που βγάζεις βίδα. Και μην ανησυχείτε για την ηλικία: εκατόν δεκατέσσερα γκολ στις τρεις τελευταίες σεζόν δεν κάνουν έναν γέρο — κάνουν έναν σκοπευτή που ακόμα ξέρει πώς σκόπευε πριν δέκα χρόνια. Αυτός είναι ο τύπος που μπορεί να αλλάξει το τοπίο του Νότου μέχρι τον επόμενο Μάιο, όχι εκείνοι οι τοπικοί πρωταθλητές που σου δείχνουν γκολ σα δώρο στην άνοιξη.

τι περιμένουμε ακόμη, παιδιά μου; άλλος ένα ποστ για τους άλλους; εγώ βλέπω μόνο γκολ εκεί κάτω κι όχι μόνο από εκείνον τον μπεκρό του Νότιγχαμ που όλοι τον ψιλοτραγουδούν σαν σφαγμένο κοτόπουλο στις γωνίες! λοιπόν, ο Ρόουκς όσο σπουδαίος φαίνεται στα βίντεο τόσο ραγισμένος μου έρχεται μέσα από τις πληροφορίες: ένας τριαντάρης που ζητά συμβόλαιο μέχρι το 2027 εκεί που η ομάδα του ξεπουλάει τους εαυτούς τους σαν λεφούσι στις πορείες του σούπερ μάρκετ! δεκάξι μηνών εδώ κι εκεί χωρίς γκολ πρωταθλήματος είναι σα γκόλφερ που χτυπά μπάλα πάνω στο νερό — δεν φέρνει πίστη τίποτα αυτό! τώρα αφήστε με να σας πω για τον Σοίνι της Γουίγκαν — αυτός είναι ο τύπος που κάνει τους αριθμούς να μιλάνε πραγματικά. δεκατρία γκολ σ' είκοσι πέντε συμμετοχές δεν είναι κουλουράκι· είναι σα να βάζεις στην ομάδα έναν ντόπιο γαλατά που ξέρει όλα τα σπίτια της γειτονιάς σου και σου φέρνει γάλα κάθε πρωί! όταν λέω ότι είναι σα χορεύτρια μπαλέτου εκεί μέσα, δεν αστειεύομαι: ένας αμυντικός που προσπαθεί να τον κλείσει καταλήγει σα χταπόδι πάνω στον βράχο! κι αν φύγει αυτός τον Ιανουάριο τότε η Γουίγκαν γίνεται κυριολεκτικά θύμα του εαυτού της — ένας σύλλογος που δεν μπορεί να κρατήσει έναν σέντερ φορ δεκατριών γκολ γιατί ξοδεύει λεφτά στις πλάτες των πλανοδίων στους αμυντικούς τοίχους! εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα τον θησαυρίζουν, σύντομα θα αναρωτιούνται πώς έφυγε τσάμπα! λοιπόν εγώ σας λέω: αφήστε τους Ρόουκς να τραγουδάνε στους δικούς τους ψιθύρους και κλείστε συμφωνία με τη Γουίγκαν πριν ξεπουλήσουν ακόμη κι εκείνο το ψυγείο της ομάδας! όταν ένας σέντερ φορ έχει εκατόν δεκατέσσερα γκολ στις τρεις τελευταίες σεζόν, δεν είναι αριθμοί για να χαζεύουμε — είναι υπογραφή αλλαγής εποχής! και μην μου λέτε πως δεν υπάρχει χρόνος: ο αγώνας του Νότου δεν περιμένει άδικα παλιούς λόγους!

Την Κυριακή στις αρχές Οκτώβρη, όταν η Γουίγκαν έπαιζε εντός έδρας με την Μπλάκπουλ, έψαχνα έναν λόγο να βγω για μπίρα παρά να κάθεμαι στα ψιλά — και τότε είδα τον Σοίνι να κάνει εκείνο το γκολ εκεί που όλοι ξεχνάνε ποιος πηγαίνει σέντρα εκείνη τη στιγμή: πάσα από 35 μέτρα πάνω στονShoulder, του έκανε κουλούρα τον κεντρικό αμυντικό σα να ήταν χαρτοπολτός, και η μπάλα βγήκε ελεύθερη εκεί που δεν υπήρχε τίποτα πριν από δύο δευτερόλεπτα. Την επόμενη μέρα τα βιντεάκια είχαν τίτλο *"πως χάνεις έναν Σοίνι μέσα στη μεγάλη περιοχή"*. Την εβδομάδα που άρχισε ο Νότιγχαμ Φόρεστ έξω από τον Ρόουκς σηκώνουν πανό *"μας λείπει κι αυτός"* — γιατί εκείνο το γκολ της Νότιγχαναμ εκεί που νίκησαν την Κρίσταλ Πάλας βγήκε ακριβώς επειδή εκείνος τους έκανε "δώρο" την μπάλα πάνω στη σέντρα επειδή δεν είχε άλλον τρόπο: σηκώθηκε σα κουρέλι σ’ έναν αέρα που δεν υπήρχε κανένας δικός του!

τι θες τώρα, σπουδαίοι μου, να σου πω πως πριν δέκα χρόνια ετοιμαζόταν η Στόουκ να αγοράσει τον Ρόδου τον Αυστραλό επειδή έκανα γκολ σα μάγος κι εμείς γελούσαμε σα τρελοί στους διαδρόμους; εκείνος έκανε δύο χρονιές, βγήκε εκτός ομάδας κι ήρθε ο ελέφαντας πάλι εκεί που ήταν πριν... τρία γκολ πρωταθλήματος, τώρα τρώει λουκάνικα στη προβλήτα του Πόρτσμουθ; κι αλήθεια σεις ξέρετε πόσους αυτούς τους σέντερ φορ τους έχουμε δει εδώ κάτω να έρχονται σα αστέρια και να γίνονται σαν τις προσφορές των σούπερ μάρκετ μέσα στον Ιανουάριο; το '19 η Νότιγχαμ έφερε τον Βασίλη Βλάχο από την Αμερική — εκείνον τον τύπο που είχε δώσει πέντε γκολ στην MLS μέσα στη σεζόν — κούκουλωσε στους τέσσερις πρώτους μήνες, τρώγοντας σα νούμερο δέκα στις ομάδες τους. Τον Ιανουάριο του επόμενου χρόνου τον είχαν δώσει δανεικό στην Κουίνς Παρκ ενώ η ομάδα έκανε λόγο για τραυματισμό! τώρα είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες ξανά, ψάχνοντας ποιος ξέρει τι. ή αλλιώς θυμάμαι την ιστορία του τυπά του Γουότφορντ πριν δυόμιση χρόνια — ήρθε σα διάβαση σκόνης εκεί που όλα μιλούσαν για χρυσό αγόρι, έκανε τρεις γκολ τη σεζόν κι έφυγε δανεικός στη Σκωτία για να μη βλέπουμε το πρόσωπό του στους διαδρόμους. εκείνος είχε μπει πάλι στη Νότιγχαμ σα συμφορά — κι όταν τελικά επέστρεψε εδώ κάτω έγινε ο τζίρος του Γουλβς σα πλαστικά ποτήρια μια νύχτα φωτιάς! τώρα λοιπόν βλέπουμε ξανά τους μπέκρους της Νότιγχαμ να τραγουδάνε τον Ρόουκς σαν ετοιμοθάνατο σπουργίτι — αλλά σεις ρωτήστε τον εαυτό σας: αν ένας τριαντάρης σέντερ φορ που ζητά συμβόλαιο μέχρι το 2027 δεν έχει κάνει ακόμα γκολ πρωταθλήματος σ' ένα χρόνο, τι μας υπόσχεται η ιστορία; ότι κάποια στιγμή βροχή σίδερο θα αλλάξει τον παγκόσμιο χάρτη; κι ο Σοίνι λοιπόν; αυτός είναι διαφορετικός σάκοι; είναι ένας δεκατριών γκολ τύπος σ' είκοσι πέντε συμμετοχές — όχι κάποιος που ψήλωσε ξαφνικά σα κολοκυθιά από υπερφίαλο σπόρο. αυτοί οι αριθμοί δεν είναι ψέματα όπως εκείνες οι υποσχέσεις των ιδιοκτητών πριν καν φύγουν για το golf club. η Γουίγκαν αυτόν τον τύπο τον ψάχνει να τον κρατήσουν γιατί ξέρουν πως φέτος είναι η τελευταία τους ευκαιρία να ξεφύγουν από τις πτώσεις — αλλά την επόμενη σεζόν; αυτός ο σέντερ φορ δεν είναι εκεί για να πίνει μπίρα στα backstage των προπονήσεων, είναι εκεί για να κάνει τους αντίπαλους να βλέπουν δίχτυα εκεί που πριν υπήρχε μόνο γυμνός τείχος! το ερώτημα όμως είναι ακόμα εδώ: μήπως τελικά όλοι αυτοί οι σέντερ φορ είναι σα τους κλέφτες που φεύγουν με τις γάτες αλλά τους βρίσκουν πάντα μέσα στο ίδιο τζάκι; μήπως η Άλεξ σήμερα μπορεί ν' αγοράσει έναν τύπο με χίλια εκατόν δεκατέσσερα γκολ στις τρεις τελευταίες σεζόν αλλά αύριο αυτός ο τύπος να γίνει σα τον Βασιλιά του ΟΧΙ στις μισές ομάδες της Ευρώπης; τώρα πάντως εγώ σας λέω πως αυτό που πρέπει ν' αποφασίσουμε είναι: πρέπει ν' αρχίσουμε να βάζουμε τους αριθμούς σ' ένα νερόκι για να βγάλουμε το νόημα τους — ή πρέπει να τους βάζουμε όλους στο ίδιο καζάνι σα τις γάτες του ιδιοκτήτη της γειτονιάς και να δούμε ποιο ζώο βγαίνει ζωντανό; τέλος πάντων, θα δούμε;

μπογουχτώ μωρέ τον Ρόουκς εδώ που τον βλέπω σα ντουβάρι ψεύτικο στην είσοδο της Νότιγχαμ — αυτός ο τύπος στέκεται σα τον最后一根稻草 που κρατάει ακόμα όρθια μια μπουκιά σανζόν. θυμάμαι τότε στη Βιτόρια εκεί που ο Λαγός είχε στήσει την ομάδα του σα στρατιωτικό τάγμα, είχαν φέρει έναν μεγάλο σέντερ φορ που έκανε τρία γκολ στο πρωτάθλημα το πρώτο του χρόνο — και μετά; τρία χρόνια αργότερα να περιμένεις άλλο έναν να του αλλάξει θέση. τώρα λοιπόν εμείς εδώ να ψάχνουμε για έναν που να φοράει κόκκινη φανέλα πάνω από κόκκινη βουβόνα...; για τον Σοίνι όμως τους μιλάς διαφορετικά. εκατόν δεκατέσσερα γκολ στις τρεις τελευταίες σεζόν δεν είναι αριθμός που τον βάζεις σταExcel και ξεχνιέσαι — είναι σα εκείνον τον φούρναρη της γειτονιάς μας στην Πάτρα που κατέβαινε κάθε πρωί στις τέσσερις, είχε ζυμήσει το ψωμί πριν ακόμα ξυπνήσουμε κι έφτανε φρέσκο στις οχτώ στις μανάβικες. εσύ πάει να βρεις κάτι τέτοιο στην αγορά, ψάχνεις με λάμπα επειδή ο κόσμος που έχει τέτοιους ανθρώπους τους φυλάει σα πυροτεχνήματα πρωταυλίας. κι εκείνο το γκολ του στη Γουίγκαν την Κυριακή — όχι μόνο γιατί έκανε τον αμυντικό σα σκουπίδι μέσα στη περιοχή, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πως η μπάλα πρέπει να μπει στον τόπο που δεν υπάρχει αμέσως. σα εκείνον τον παλιά γερο-γυάλιν αυτο που ήξερε ποια βρύση κάνει νερό κι έπιανε το σωστό βυτίο χωρίς καν να κοιτάξει. τώρα πάντως οι αριθμοί του Σοίνι είναι εκεί, στέκουν όρθιοι σα τσιμέντο — αλλά η ίδια ιστορία που σου λέω εγώ εκεί στο φόρουμ για τους πρώην σέντερ φορ που έρχονταν σα ιππότες και έφευγαν σα δορυφόροι..., αυτή η ιστορία δεν πήγε πουθενά. οπότε αλήθεια: πότε τελικά αποφασίζουμε πως ένας σέντερ φορ είναι σα χρυσό νόμισμα — αλλιώς πρόκειται για άλλο ένα χαρτονόμισμα που μας δείχνουν οι ιδιοκτήτες στο τέλος της ημέρας;