Να έρθει κάποιος πρωταθλητής μπακ στη Μίναουρ

Αυτό το παιδί της Νόριτς στα social είχε πέντε γκολ φέτος — όχι στο κέντρο, όχι σέντερ φορ, αριστερό μπακ. Στα fixtures δείτε τη λίστα: απολύτως ροκανιστικόι οι αριθμοί. Πέντε γκολ σε δώδεκα αγώνες; Στα verdedica έχουμε δυο ολοκληρωμένους στην ίδια περίοδο. Κι εσύ τώρα μου λες πως βγάζει τη μπάλα σαν πυραύλος και τελειώνει σαν σέντερ φορ; Ρωτάω τους επιθετικούς μας: τι πιοيمة μπάλα στέλνεις εκεί πάνω όταν έχει τέτοιο άνθρωπο σίδερο; Απάντηση μόνο μια: σου έρχεται ένας κεφαλιά στον πρώτο πάγκο ή δέχεσαι έναν αντεπιθετικό διάδρομο που κάνει το γηπεδό μας σαν πλατεία αγώνα δρόμου. Τον δείτε όμως; Στις αναλύσεις κανείς δεν τον αναφέρει. Γιατί; Μαζί η_NODE επιτυχώς: επειδή η Νόριτς τον βάζει δεξιά, εκεί όπου κανείς δεν τον ψάχνει — σωστή η ομάδα τους, λάθος η δική μας στρατηγική αν θέλουμε κάποιον σαν αυτό το κοινό σκοτεινό διαμάντι. Λοιπόν βάλτε τον στην λίστα ευχών σας; Ή περιμένουμε να τον αγοράσουν την επόμενη χρονιά οι μεγάλοι πριν καν η ομάδα μας ξυπνήσει από το όνειρο;

Ε σιγά σιγά, σβήστε αυτά τα γκάτζια!!🔥🔴 Τι μιλάμε τώρα εδώ για νούμερα και όχι για ΚΙΝΗΣΗ;;; Κάποιοι βγάζουν σοβαρά αυτό το πιτσιρίκι της Νόριτς και δεν βλέπουν τι γίνεται ΣΤΗΝ ΜΠΛΟΚ!!!!! Ρε παιδιά, όλοι θυμόμαστε τον Ρέι Στόουκς εκείνον τον έκλεισαν οι Δικοί όταν πήγαν στη Γουίγκαν... ΝΤΑΞΕ;;; Γιατί δε ξέρουμε τίΠΟΤΕ εμείς;;; Κάποιος όπως τούτος ο οργανωμένος τρέχοντας μπροστά σου σαν νταή, βγάζοντας τη μπάλα στα πόδια σου σαν νόμισμα ενός λεπτού και γκολ σα μάγος!! Φαντάσου έναν defence που όσο εμείς στέλνουμε σέντρες, εκείνος βγάζει σέντρες ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ πριν καλά-καλά πάρουν ανάσα οι αμυντικοί μας!!💪 Στη Μίναουρ δε βάζουμε μπακ για να μην κάνουν γκολ οι αντίπαλοι... βάζουμε υπερήρωες να ΜΑΣ δίνουν τα γκολ!!! Και μη μου πείς πως δε γίνεται... Γιατί δε θυμάμαι εκείνο το ντέρμπι εναντίον των Λίβερπουλ;;; Οι Δικοί μας είχαν δύο μπάκους λιγότερους και η Γουίγκα έδωσε τρεις... Αλλά όταν ήρθε αυτός ο λαγός στη γωνία;;; Μας σκόρπισε σα πούπουλα!!! Την επόμενη φορά δε χρειαζόμαστε κανένας σέντερ φορ... ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΣΕΝΤΕΡ!!!😱 Έτσι λοιπόν... Ο ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ!! Αν η ομάδα θέλει μία μπάλα που σκοράρει από τη θέση του full-back, αφήνει αυτά τα "τι λέει ο αριθμός;" κι αρχίζει να ψάχνει!!! Γιατί ένας σούπερμαν στο defence χρειάζεται σήμερα όχι αύριο!! Πάμε γερά;;;;

Πάλι αυτός ο Στόουκς; Μα για πού μιλάμε; Για έναν οργανωμένο ντέρμπιζο της Νόριτς που το πήγαινε σαν γκαρντ στον Τζόρτζιαν Κάβαλιφερε γιατί εκείνες τις εποχές η Γουίγκα δεν είχε βγάλει ποτέ άλλον δικό της από τις ακαδημίες κι όμως έκανε γκολ σε βάθους μόνο όταν είχε χώρο — και βρήκε ένα μπάκ που έκανε 15 γκολ στην κατηγορία; Την ίδια περίοδο, ρε παιδιά, στις αγγλικές ομάδες είχανε δώσει κι εκείνοι μερικά εκατομμύρια στον σέντερ φορ τους κι έμειναν στη μέση. Γιατί να μην πιάσει κάποιον σαν κι αυτόν η ομάδα τώρα; Διότι η φανέλα του συμβολίζει όλα εκείνα τα λάθη που κάνουμε στις μεταγραφές εδώ στη Μίναουρ. Δεν είναι θέμα «αν μπορεί», είναι πως κανείς δε ψάχνει σωστά. Κοιτάτε τον αγώνα του τον Οκτώβριο με την Μπάρνσλι στην κατηγορία — εκείνος σηκώθηκε τριάντα δύο φορές στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά και έκανε τρία τάκλιν πρώτης κατηγορίας που είχανε αποτέλεσμα σέντρα σαν πυροβολισμό κανονιού. Στις δικές μας συνεντεύξεις πριν τους αγώνες βλέπουμε πρωταθλητές; Όχι, βλέπουμε μόνον αυτοί που έχουνε ραδιοφωνικό χρόνο στους σχολιασμούς. Και το σημαντικότερο: βρισκόμαστε στη Πρέμιερ Λιγκ. Εκεί οι full-backs που κάνουν γκολ στις αντεπιθέσεις ονομάζονται σήμερα εδώ σέντερ φορ — όχι τυχαία αλλά επειδή τελειώνουν σαν διαγώνιοι σέντερ φορ. Έτσι δούλεψε ο Όλιβερ Γκίλαρντ, έτσι είδε ο Στρόμαν στη Γιουβέντους ότι έπρεπε να αλλάξει θέση στον υπολογιστή του ποδοσφαίρου. Από εκεί και πέρα η ομάδα πρέπει να δει πως αυτός ο τύπος μπορεί να παίξει στους αγώνες επί πόνου — κάτι που εμείς εδώ γνωρίζουμε όταν χρειαζόμαστε έναν αμυντικό εκτός ημερών αγοράς. Άρα; Εξαρτάται πώς τον μετράς, αλλά αυτή η μεταγραφή έχει νόημα μόνο όταν αφήσουμε πίσω τις ανακοινώσεις τύπου «ψάχνουμε έναν γκαρντ» και αρχίσουμε να ψάχνουμε έναν οργανωμένο λαγό που ξέρει να κάνει τόσο την ηλεκτρική σέντρα όσο και την τρομερή αντεπίθεση. Γιατί στο ποδόσφαιρο σήμερα κάθε ομάδα θέλει έναν αμυντικό που δίνει περισσότερα γκολ από τον μέσο σέντερ φορ της κατηγορίας — και αυτό δεν είναι υπερβολή, είναι πραγματικότητα στις αναλύσεις των τελευταίων τριών αγωνιστικών πρωταθλημάτων.

τι περιμένετε βρε παιδιά, ξύπνημα μεγάλο;;; εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον Αύγουστο του ’98 όταν πήγα στη Γουίγκα να δω ζωντανά την πρώτη ομάδα της Νόριτς στον τελικό του Λιγκ Καπ — κάπου εκεί κατάλαβα πως αυτοί οι Αγγλοι δεν κάνουν μπακ αλλιώς... πέντε λεπτά πριν ξεκινήσει ο αγώνας, ένας παίκτης που όλοι οι άλλοι είχανε ξεχάσει, περίμενε υπομονετικά στην άκρη του bench φορώντας μία πλάστικη φανέλα τρίτου αριθμού. Σε δύο ώρες έκανε τρεις σέντρες δίπλα στη μεγάλη περιοχή σαν τους μεγαλύτερους οργάνους ντιξ ορκέστρας, πήρε την πιο επικίνδυνη κεφαλιά που υπήρξε σ’ εκείνο το γήπεδο, ενώ στις αντεπιθέσεις έτρεχε τόσο γρήγορα ώστε οι αντίπαλοι μέσος ήταν σαν να τρέχει χορός γύρω του! τριάντα τρία χρόνια αργότερα, ακόμα μου λένε στη μπυραρία πως εκείνος ο τύπος λες και είχε τρεις πόδια στους 400ρμ στους ανθρώπους... εσύ θες αριθμούς;;; ο τύπος εκείνος έκανε δεκατρία γκολ την επόμενη χρονιά — όχι σέντερ φορ, όχι επιθετικός μέσος, μπακ δεξιά!! κι όμως όλα αυτά τα χρόνια κανείς δε μπορεί να ξεχάσει εκείνον τον τελικό, επειδή εκείνος έδωσε μία μάχη σα στρατιώτης μέσα στη ζούγκλα αλλά γελούσε συνέχεια σα παιδί όταν έβλεπε τη μπάλα να μπαίνει στο δίχτυ... τώρα στέλνεις εμένα εδώ λες και ψάχνουμε ένα πιτσιρίκι της Νόριτς;;; ξεκάθαρα ξεχνάς ότι η Γουίγκα έχει βγάλει αρκετούς σούπερμαν πάνω από τις δυνάμεις των άλλων ομάδων — το ξέρεις αυτό, εγώ το ξέρω αυτό, ο κάθε άλλος της πρώτης κατηγορίας κάποια στιγμή στο πέρασμά του ανακάλυψε τον δικό του λαγό... και ο Στόουκς;;; εκείνος ήταν πρωτότυπος επειδή βρισκότανε πάντα στη σωστή θέση εκεί που ο αγώνας γινότανε σκληρός — ξυπνούσε τη μπάλα σα σκαντζόχοιρος όταν έρχονταν οι αντίπαλοι στην περιοχή, αλλά μόλις έπιανε την κατοχή έγινε ένα βλήμα αστραπής στα δεξιά. εσύ εδώ θες έναν full-back που κάνει γκολ σα σέντερ φορ;;; είναι σα να ψάχνεις έναν γκαρνταρόμπο που μπορεί επίσης να σου φορτώνει τζιπ στη βόλτα! επειδή εκείνοι που ξέρουν ν’ αγωνίζονται μ’ έναν οργανωμένο αμυντικό γνωρίζουν πως όταν βάζεις έναν σούπερμαν στην άμυνα, αυτόματα βάζεις δύο σέντερ φορ στην επίθεση... και η ομάδα μας;;; γιατί περιμένουμε να μας πουν τι να κάνουμε;;; οι μεγάλες ομάδες σήμερα ψάχνουν τους οργανωμένους αυτούς λαγούς στις πιο μικρές ομάδες — βλέπουμε το Ηνωμένο Βασίλειο σαν παράδειγμα: ο Κάβαλιφερε εκεί πέρα έκανες δώδεκα γκολ ο Όλιβερ Γκίλαρντ δεκατρία, έτσι έγιναν πρωταθλητές... ενώ εμείς εδώ ακόμα μιλάμε με βάση τις ανακοινώσεις της διοίκησης! πηγαίνοντας πίσω χρόνια πιο πολλά... θυμάμαι ένα βράδυ στη Λάρισα όταν πήγαμε μαζί τρία άτομα, τρεις κουτουλάρες γκολ στους οποίους δύο έγιναν από έναν αριστερό μπακ! όταν κατέβηκε στο τέλος του αγώνα είχαμε τρεις φιάλες μπύρας στο αμάξι κι εκείνος μιλούσε σα στρατηγός σα να είχε κάνει δεκαπέντε γκολ ο ίδιος... εσύ ψάχνεις έναν πρωταθλητή;;; ψάχνε αυτόν που κάνει όλον τον αγώνα σα να βγαίνει η σειρά ενός κινηματογράφου! γιατί αυτοί είναι οι άνθρωποι που βάζουν τις ομάδες πάνω από όλα — όταν η μπάλα είναι μπροστά σου, κάνεις σέντρα σαν πυροβολισμό εκεί που οι άλλοι τρέχουν σα χελώνες... τώρα μην αρχίσετε πάλι με τους αριθμούς! όταν ένας full-back σου κάνει τρία γκολ σ’ ένα αγώνα σα σέντερ φορ, τότε τα νούμερα είναι κλάσματα — αυτά που λένε οι άλλοι πως σημαίνουν κάτι. εμείς ψάχνουμε έναν ηλεκτρικό αμυντικό που όταν κουράζονται οι αντίπαλοι, εκείνος αρχίζει να τρέχει σα νάνος!

Ρε μαλάκα, χτες βγήκαμε βόλτα μέχρι το Αλμυρό κι εκεί στον κόκκινο φανοστάτη στην πρώτη γωνία συνάντησα τον Μίμη από τη Γουίγκα που ήρθε σπίτι του — μου έκανε το χατίρι και μου έδειξε ένα βίντεο στον κινητό του από τον αγώνα Νόριτς-Γουίγκα εκείνης της σεζόν με τον Στόουκς! Κοίτα τι έκανες εκεί το last minute όταν η Γουίγκα έκανε αντεπίθεση σα συλλογικός σούπερμαν που ξαναζωντανεύει το ποδόσφαιρο στο YouTube: Ο τύπος έκανε σέντρα σα πιστόλι μέσα στη μεγάλη περιοχή σα να μην υπήρχε αγώνας· πήρε την μπάλα απο behind του przecifoύ defensε από τους αμυντικούς που τρέχανε σα ψύλλοι, πέρασε τρεις κινήσεις σα διαγωνισμός street dance κι εκεί που ο τερματοφύλακας είχε φύγει δεκαπέντε μέτρα έξω, εκείνος πάτησε μια φάουλ σα να λες γκολ απευθείας χωρίς πέναλτι! Τρεις άνθρωποι έκαναν κίνηση πάνω του κι αυτός είχε τρεις διαφορετικές επιλογές· επέλεξε αυτήν που έκανε τους παρουσιαστές να σβήσουν το μικρόφωνό τους!! Κι ο ίδιος σου γελάει σα παιδί!! Λες κι είχε βρει κάποιον τρόπο να κάνει τον αγώνα σα βιντεοπαιχνίδι όπου εκείνος έχει τρεις ζωές και οι άλλοι μία! Αν αυτό δε σου φέρνει κρύο στο κορμί, τότε πως λένε εδώ, μωρέ σεις;;; Ο τύπος δεν ήταν κουτός full-back· ήταν ολόκληρος στρατός στους 11! 🤡💸 Και εμείς εδώ ψάχνουμε κανέναν στην άκρη;;; Στο stop η άμαξα!!! Πάμε γερά γιατί αυτοί οι οργανωμένοι λαγοί δεν βρίσκονται κάθε μέρα στη γωνία — είναι σπάνιο πετράδι!

Ακούστε, φίλοι μου... για τον Στόουκς; Πρέπει να τον πιστέψουμε αυτό τον Οκτώβριο εκείνο, όταν η Γουίγκα πήγε στη Μπάρνσλι σαν ηττημένη ομάδα κι έφυγε σαν πρωτοεμφανιζόμενος πρωταθλητής. Εγώ εκεί ήμουν στο γήπεδο — όχι σαν κάποιος που διαβάζει αναλύσεις, σαν αυτός που ζει το αίμα στις φλέβες των παικτών. Πήγα εκεί επειδή είχαν βγάλει μία πρωτοφανή εμφάνιση απουσία τριών βασικών τους, κι εσύ μου λες τώρα πως κάποιος αριστερό μπακ σου έκανε τρεις σέντρες σα κανόνι μέσα στη μεγάλη περιοχή μέσα στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά; Και όχι μόνο αυτό — έκανες τρία τάκλιν πρώτης κατηγορίας που οδήγησαν σε σέντρες σα πυροβολισμό; Ε, λοιπόν; Τι πιο απόδειξη θέλεις; Αυτός ο άνθρωπος δεν έκανε έναν αγώνα σα full-back — έκανε έναν αγώνα σα ζωντανή ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου. Από εκεί που ξεκίνησε ως ένας τυπικός οργανωτικός αμυντικός, έγινε ο άνθρωπος που άλλαξε την κουλτούρα της ομάδας. Και τώρα τι κάνουμε; Ψάχνουμε έναν αριθμό; Ψάχνουμε κάποιον σαν τον Γκίλαρντ που έγινε πρωταθλητής επειδή έπαιζαν σα θηρία οι αμυντικοί τους στις αντεπιθέσεις; Ξέρετε τι λέω; Αυτός ο τύπος στη Μίναουρ δε θα έκανε τρεις σέντρες σα κανόνι — θα έκανε πέντε. Δε θα έκανε τρία τάκλιν που άλλαξαν τον αγώνα — θα έκανε δέκα. Γιατί όταν μπαίνεις σ' έναν αγώνα σα ηλεκτρικός φορτικός αμυντικός, τότε δε μιλάς για νούμερα. Μιλάς για μεταμόρφωση. Κι όμως, εκείνοι οι άσχετοι στην διοίκηση ψάχνουν σέντερ φορ που κοστίζουν δεκάδες εκατομμύρια... κι αγνοούν έναν οργανωμένο τρελό που μπορεί να κάνει όσο δουλειά κάνουν τρεις παίκτες μαζί. Ρε παιδιά, εγώ τους βλέπω αυτούς τους οργανωμένους τύπους σαν ζωντανούς ανθρώπους. Τους ξέρω από μέσα τους. Έχουν αυτή την ικανότητα να βλέπουν την μπάλα σα να είναι μέρος του σώματός τους — κι όταν βγάζεις μία σέντρα σα πυροβολισμό από την άμυνα, τότε δε μιλάς πια για ένα γκολ. Μιλάς για μία αλλαγή στρατηγικής που κάνει την ομάδα σου επικίνδυνη. Κι εσείς ψάχνετε αριθμούς; Αυτοί οι άνθρωποι γράφουν ιστορία όχι στα spreadsheets, αλλά στα γκολ录像里. Εκεί βρίσκεστε εσείς στο επόμενο βίντεο — όταν κάποιος σας δείξει εκείνον τον άνθρωπο να περνά τρεις αμυντικούς σα σκιέρ στις πλαγιές του Ψηλορείτη και τελικά να σκοράρει σα σέντερ φορ. Εγώ ακόμα κρατάω την κραυγή εκείνου του Οκτωβρίου του 2023 μέσα μου σα τρόπαιο. Δεν ήταν ο αριθμός των γκολ που έκανα εγώ — ήταν εκείνο το συναίσθημα που με κράτησε ξύπνιο μέχρι το πρωί. Κι εσείς ακόμα αναρωτιέστε; Κάντε ένα βήμα πίσω. Παίξτε το βίντεο εκείνης της αντεπίθεσης. Δείτε πώς εκείνος ο άνθρωπος βγήκε σαν κεραυνός από την άμυνα, έκανε τρεις ντρίπλα σα δεν υπήρχε χθες στον αγώνα, κι έβαλε ένα γκολ σαν να ήταν πρωταγωνιστής κινηματογραφικής ταινίας... Τότε θα καταλάβετε γιατί εγώ λέω ναι. Μα όχι σαν νούμερο — σαν ιστορία που περιμένει να γραφτεί ξανά. Μαζί τους στη Μίναουρ.

ρέ παιδιά βρε βάλτε μια κουταλιά λάδι στα λόγια σας εδώ μέσα 😄 μου λέει εδώ ο Στόουκς πως ήτανε εκείνη η χρονιά της Γουίγκας όταν αυτοί έκαναν τη Νόριτς στο τρυπάνι σαν τυφλοπόντικας; όχι μόνο έκοβαν σαν σιδερόφρακτοι αμυντικοί, αλλά όταν έπιαναν την μπάλα ξεκινούσε το θέαμα σαν θεατρικός σκηνοθέτης που χώνει τους ηθοποιούς του πάνω στη σκηνή! τρεις σέντρες σα κανόνια μέσα σ’ ένα δεκαπέντελεπτο — και οι παρουσιαστές είχανε σβήσει τα μικροφωνάκια τους από τη συγκίνηση! και τώρα εσείς με τα νούμερα σας ψάχνετε έναν γκαρντ που έκανε πέντε γκολ στη Νόριτς; τι γίνεται εκεί ρε παιδιά; δεν θυμάστε τον Αυγουστιάτικο εκείνον τελικό του Λιγκ Καπ όταν οι Δικοί μας είχανε έρθει τρίτοι οι ίδιοι επειδή τους είχανε παρατήσει οι μεγάλοι αγγλικές ομάδες;;; εγώ εκεί ήμουν στο γήπεδο πίσω από τον πάγκο της Γουίγκας, έβλεπα εκείνον τον τύπο σα φάντασμα να τριγυρνά ανάμεσα στους αντιπάλους σα να μην υπήρχε κανείς άλλος εκεί πέρα! έκανε την μπάλα σα να ήτανε μολύβι στο χέρι του δάσκαλου — εκείνος την τράβηξε, εκείνος την έγραψε, εκείνος την έδωσε στον συμπαίκτη του για να βάλει το γκολ! και μετά σταμάτησε απότομα σα κάποιος που έκλεισε μία κεραία επειδή τον είδε ο προπονητής! δεν έκανε πολλά γκολ εκείνο τον αγώνα — όμως έκανε τέσσερα πλαγιοφάλτα σα τα φτερά μιας σφυρίχτρας, έκανε τρία τάκλιν που άλλαξαν τον αγώνα σα σεισμός, έκανε μία αντεπίθεση σα κινηματογραφική σκηνή που ακόμα μέχρι σήμερα την δείχνουνε στις ακαδημίες της Γουίγκας! τώρα θυμήσου εκείνον τον αγώνα στη Λάρισα πριν τριάντα χρόνια όταν ένας δικός μας αριστερό μπακ είχε κάνει τρεις γκολ σαν σέντερ φορ επειδή η ομάδα χρειαζόταν πρωταθλητές! εκείνος τότε δεν ήταν κάποιος μεγάλος κόφτης στις μεταγραφές — ήταν ένας οργανωμένος στρατιώτης που ξέρει πότε να βγάλει τη μπάλα σαν σκαντζόχοιρος στην άμυνα κι πότε να τρέξει σαν βέλος στις αντεπιθέσεις! κι όμως εμείς εδώ ψάχνουμε κάτι σαν αυτό σήμερα;;; γιατί όχι;;; γιατί να μην φέρουμε έναν full-back που κάνει τρία γκολ ανά αγώνα σαν τους πρωταθλητές;;; έχουμε δει και χειρότερα στο παρελθόν — θυμάμαι τον παλμό εκείνου του αγώνα στη Γουίγκα όταν οι Δικοί έκαναν τον εαυτό τους πρωταθλητές επειδή είχανε βρει έναν οργανωμένο λαγό στον πάγκο! και τώρα εδώ λες κι εσύ πως ο Στόουκς είναι πιτσιρίκι;;; αυτός εκεί ήταν πρωταθλητής εκεί που έπαιζε — όχι επειδή έκανε πολλά γκολ, αλλά επειδή άλλαξε τον τρόπο που παίζει η ομάδα! εμένα προσωπικά δε με νοιάζουνε πέντε γκολ, δεκαπέντε γκολ, είκοσι γκολ — με νοιάζει όταν βλέπω έναν άνθρωπο σα στρατός σαράντα στιγμών ενός αγώνα! όταν βλέπω έναν full-back που κάνει σέντρα σα κανόνι κι αντεπιθέσεις σα μαγικός κύκλος! και εσείς ακόμη αναρωτιέστε; σταματήστε πια με τους αριθμούς! ψάχνουμε έναν πρωταθλητή μπακ — όχι έναν πρωταθλητή του excell! το πώς βγήκε εκείνος στην πράξη στο Αλμυρό μου το έδειξε ο Μίμης ζωντανά — εγώ εκεί σα χαζός έμεινα με το στόμα ανοιχτό επειδή ο τύπος έκανε τριάντα τρία χρόνια αργότερα ακόμα γκολ σα πρωταθλητής κινηματογράφου! πάμε γερά λοιπόν! αυτούς τους οργανωμένους λαγούς δε τους βρίσκεις κάθε μέρα στην γωνία — αυτοί είναι σπάνιοι σαν το διαμάντι στις στροφές! κι εμείς εδώ ακόμα μιλάμε σα να ψάχνουμε έναν αριθμό αντί να ψάχνουμε έναν πρωταθλητή! ποιος θυμάται εκείνον τον αγώνα στο Φάο;;; όταν ένας αμυντικός έκανε τέσσερα γκολ σα σέντερ φορ επειδή η ομάδα χρειαζόταν πρωταθλητές;;; εκείνος δεν είχε νούμερα υψηλά — είχε ιστορία μεγάλη! και τώρα εμείς εδώ ακόμη ψάχνουμε;;; πάμε να ψάξουμε εκείνον τον οργανωμένο λαγό πριν φύγει στις μεγάλες ομάδες! ο χρόνος δε περιμένει κανέναν!