Ποιον ΜΑΓΟ θέλουμε στο στόχο μας;; Να σου πω πρώτος εγώ

Ρε παιδιά, στο ντουλάπι έχουμε ντουζίνες παλιά ζόμπι εκτός ελέγχου — οι μόνοι που κάνουν σόου αυτοί οι ιστορίες είναι αυτοί που ψάχνουν να πουλήσουν κάτι. Αν ο Άλεξ ήταν εκείνος ο τζογαδόρος, εδώ και τρεις μήνες να τον είχαν ξεφορτώσει σαν χιλιάρικο φόρεμα στην Primark. Λέω να σταυρώσουμε κι άλλη μονάδα στο διαφορετικό νήμα — μέχρι να βγει ένα νούμερο ή ένα όνομα πάνω στο συμβόλαιο, μύλος είναι σαν την μύγα της Covaci: γυροφέρνει μέχρι που κάτσει πάνω στο γάλα σου κι όταν καταλάβεις πως σου 'χε τρύπημα στη μύτη, είναι αργά.

Ρε τι γίνεται εκεί ρε;;; τι ζητάμε;;; έναν μοναχικό τζογαδόρο;;; ή έναν μύλο που ΘΑ ΜΑΣ ΣΗΚΩΣΕΙ ΣΤΑ ΥΨΗ;;;🔥🔴 Ρε αυτό το παιδί;;; ΑΥΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ;;;; ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΩΣ ΤΕΛΟΣ;;; ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞ;;; ΝΑΙ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΕΜΕΙΣ;;; Εμένα μου φοράει 41 χρόνια;;; και ξέρω τι λέω;;; ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΤΟΥ ΘΕΣΗ;;; Τα νούμερα;;; ΤΙ ΝΟΥΜΕΡΑ;;; Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ;;; Φαντάσου τον;;; ΣΤΑΛΙΑ;;; ΦΟΥΣΚΩΜΕΝΟ;;; ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ;;; Κι ο Μπρουνιέ;;; κολλημένος εκεί;;; Να τον σπρώχνει;;; Να τον στήνει;;; ΚΙ Ο ΜΥΛΟΣ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΝΑΤΟΙ;;; ΣΙΓΑ;;; ΤΙ ΝΑΤΟΙ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΑΥΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; ΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ;;; ΑΣ ΠΑΙΞΕΙ;;; ΑΣ ΜΑΣ ΠΑΡΕΙ;;; ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ;;; Άντε ρε;;; ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΑ ΖΟΜΠΙ;;; ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΑ ΣΟΥΠΕΡ ΠΑΛΙΑ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΑΝΑΣΑ ΠΙΣΩ;;;💪💪🔴😱

Πάλι τα ίδια τραγούδια ακούω εδώ πέρα... Ρε παιδιά, δεν λέω πως δε βλέπω τον Άλεξ σαν έναν δυνατό ψυχολογικό αντίκτυπο πίσω από την ομάδα, αλλά σαν μύλο μιλάμε; Είπατε μύλο;;; Θα σας πω εγώ τι βλέπω εδώ: έναν τζογαδόρο στις τελευταίες του κινήσεις — όχι έναν Πρωταθλητή. Κοιτάξτε τον χρόνο: Δεκαοχτώ Οκτώβρη σήμερα. Ο Άλεξ στους τριάντα δύο του φέτος. Στην Πρέμιερ Λιγκ ένας στόπερ τριάντα δύο ετών συνήθως βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο μιας μεταγραφικής καριέρας, εκτός κι αν πρόκειται για εκείνες τις περιπτώσεις που κάποιοι έχουν ακόμη "ψυχολογία", ακόμη κίνηση. Αυτός όμως στη Νότιγχαμ; Δεν είναι για κριτική αυτή η ομάδα — το ξέρω πως έχουμε όλους εκείνους τους φίλους που λένε πως εκεί "δεν υπάρχει αέρας", πως παίζουν μπάλα σαν να τους έχει βρει η τρέλα στο ραντάρ τους. Μα όμως, σιγά σιγά, εδώ και δύο χρόνια βλέπω τους αριθμούς του: συνεχώς τραυματίες, συνεχώς εκτός χρονικών πλάνων. Γιατί;;; Διότι η ομάδα έχει βάλει στόχο την ανάπτυξη νεότερων στερεών σωμάτων, κι εκείνος δεν χωράει στη φυσική της ωρίμανση. Ρε Φιλοθέατε μου, μήπως ξέχασες πως ο Μπρουνιέ είναι ακόμα στα εικοσιπέντε;;; Πως μπορείς εκείνον να τον σπρώχνεις για υποστήριξη;;; Αν βάλεις τον Άλεξ από την πρώτη, ξεχάστε τους δύο τους αγωνιστικούς γίγαντες που υπάρχουν στον κορμό της ομάδας — εκείνοι πρέπει να κάνουν ζεύγος σαν τις φάσεις μιας σχέσης, να γυρίσουν γύρω-γύρω δίχως να χαλάνε οι χειρισμοί. Κι όλα αυτά ποιότητα;;; Ποιότητα;;; Στην καλύτερη περίπτωση μιλάμε για έναν συμπρωταγωνιστή μιας μεταγραφικής ταινίας δράσης — κι εκείνος δίνει την τελευταία του κουβέντα στις 68-72 λεπτά, όταν οι αλλαγές γίνονται επειγόντως. Δεν μιλάω εγώ για τύχη, μιλάω για λογική. Αν θέλουμε αληθινό μύλο, ας ξεκινήσουμε από εκείνους τους στόπερ που έχουν ακόμη χρόνια μπροστά τους — ας κοιτάξουμε πιο δυνατές ομάδες που ήδη ψάχνουν νέα πρόσωπα. Αλλιώς, ρίχνουμε κάτι σοβαρό στοίχημα πως μέσα σε τρεις μήνες ο Άλεξ θα ήταν εκείνος που θ' άλλαζε αριθμούς στ' γεγονός πως άλλαξε ομάδα, όχι εκείνος που άλλαξε οριστικά το ρόστερ μιας ομάδας σαν τη δικιά μας.

ρε γαμώτο ρε Ασπρομάβρο μου πάμε τώρα εδώ;;; αυτό το παιδί στους τριάντα δύο;;; τι αποχτούν;;; έναν άσσο σουβλάκι;;; 😂 βλέπω αυτούς τους αριθμούς που γράφεις — συνήθως εκείνοι που κάνουν τέτοιους υπολογισμούς έχουν ξεχάσει πως η μπάλα δεν είναι αριθμομηχανή αλλά ζωντανό πράγμα. ξέχασες πως πριν δύο χρόνια ο ίδιος αυτός τύπος έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική;;; στα τριάντα;;; καιρός είχε να πάει ένας στόπερ στα τριάντα στον αγωνιστικό χώρο;;; αλήθεια ρε;;; εκτός από τον Παπιφου;;; ποιος άλλος;;; κι ύστερα μιλάς για τραυματισμούς;;; ρε αυτός δεν είναι η μύγα της Covaci να γυροφέρνει εκεί γύρω κι όταν καταλάβεις έχει τρυπήσει τη μύτη σου;;; είναι αστέρι στις ομάδες που θέλουν σιγουριά — κι όχι μύγα όπως λες. κι ύστερα λες πως εμείς ψάχνουμε μια ταινία δράσης;;; φαντάσου τον Μπρουνιέ να στέκεται εκεί όλο κορμί;;; κι ο Άλεξ σαν ένα ατσάλινο τείχος να τον κρύβει;;; αλλιώς::: να του στήνουμε παραμύθια;;; και φυσικά ξεχνάς το πιο σημαντικό::: αυτή η ομάδα ΞΕΧΑΣΕ τι σημαίνει πλάγιος··· ζητάμε έναν μύλο που να μπορέσει να κλείνει όλες τις χαραμάδες — όχι έναν πρωταγωνιστή τελευταίας πράξης. αυτός ο τύπος εκεί πέρα πίσω από τον Μπρουνιέ;;; αστραπή;;; και τέλος::: ποιοι αυτοί εκείνοι οι στόπερ στις «δυνατές ομάδες»;; ξέχασες πως οι περισσότεροι τους έχουν ανοίξει δικαστήρια;;; εκείνοι είναι οι τραγουδιστές της μεταγραφικής αγοράς — όχι οι μύλοι. ο Άλεξ;;; αυτός ξέρει τι σημαίνει::: ομάδα::: όχι ταινία δράσης. πάρ' τον λοιπόν σαν τ' αποφασίσαμε::: αυτός είναι ο άνθρωπος μας.

Πριν δούμε αυτή την αγορά ας κοιτάξουμε πιο κοντά στο Νότιγχαμ: εκεί στις αρχές Αυγούστου ο Άλεξ στάθηκε δίπλα στον νεαρό Ουίλσον μετά την ήττα 2-1 από την Νόριτς, του έβαλε το χέρι στον ώμο και του είπε κάτι στα γερμανικά — ο Ουίλσον έγνεψε καταφατικά σαν μαθητής μπροστά στον καθηγητή του. Την επόμενη εβδομάδα εκείνος έκανε δύο γκολ στη νίκη 4-0 επί της Μπέρμιγχαμ, όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έγραψαν πως "δεν ήταν ο ίδιος Άλεξ που ξέραμε". Ρε παιδιά; αυτός ο τύπος όχι μόνο δεν είναι ζόμπι —— είναι ο μόνος που έβγαλε νερό από την πέτρα όταν η ομάδα είχε δύο αλλαγές μετά το πρώτο ημίχρονο εκείνο το βράδυ. Μετά τον αγώνα τον βλέπεις πάντα εκεί, ανάμεσα στους νέους, μιλώντας σιγά σιγά σαν να τους λέει πως η πίστη κάνει περισσότερη δουλειά από κάθε γκολ. Μήπως τελικά δεν ψάχνουμε μύλο —— ψάχνουμε εκείνον τον παλιό σοφό που ξέρει πως όταν η ομάδα σου κλαίει πάνω στο γήπεδο, εσύ πρέπει να της τραγουδήσεις το νανούρισμα —— κι όχι να της φωνάξεις πάλι τον ίδιο αχταρμά;;; 😂💪🔴

Ρε τι είπατε εδώ;;; Με πιάνετε αγωνία;;; Μα τι γίνεται όταν ένας τριαντάρης ακόμη κάνει την ομάδα σου να πιέζεται σαν δεκαεξάχρονος;;; Θυμάμαι πέρσι στο γήπεδο της Λίβερπουλ — εκεί που ο Τζόρνταν Πίκφορντ έριχνε κόκκινα πέπλα στους οπαδούς — σηκώθηκα με τους φίλους μου και φώναζα λες και έχω βγει πρώτος στην κλήρωση των εισιτηρίων. Ο Άλεξ εκεί στον αέρα, κατέβαινε συνέχεια πάνω στις κόρνες, έκανε κλοτσιά σαν τον κύριο Μπρουκς από το σχολείο μας όταν πήραμε το πρώτο ντουбл στη σειρά — και ξέρετε τι;;; Δεν τον έδωσαν πάλι εκείνος την ψυχή του, ενώ γύρω οι δικοί μας έκαναν λόγο για "παλιά ζόμπι". Στα τρία λεπτά πριν το τέλος πιαστήκαμε όλοι μαζί να τραγουδάμε "Δεν υπάρχει ομάδα χωρίς πρωτοβουλία" και εκείνος κουνούσε τις γροθιές σαν νικητής, όσοι είχαν μείνει όρθιοι από το πρώτο ημίχρονο σηκώθηκαν όλοι μαζί. Μα φυσικά τώρα κάποιοι μιλούν για αριθμούς σαν να πρόκειται για εταιρεία ηλεκτρικού ρεύματος. Ρε Φιλοθέατε μου, δεν σου λέω να ξεχάσεις τους τραυματισμούς — ξέρεις πως εγώ ξεχνώ μόνο όταν το επόμενο Σάββατο βλέπω τον Μπρουνιέ να γίνεται ένα με τον Σουτσούκο στον κεντρικό χώρο. Αλλά μην μου λες πως αυτός ο τύπος εκεί πέρα δεν κάνει τη διαφορά όταν βλέπεις πέντε χιλιάδες φανέλες ανοιγμένες σαν σέσουλα στα τελευταία δευτερόλεπτα επειδή κάτι ήθελες. Κι όμως —— δεν είμαι εκείνος που θα σου πω "πάρε τον τώρα". Γιατί δεν θέλω έναν πρωταγωνιστή τελευταίας πράξης όπως λέει ο Ασπρομάβρος. Θέλω έναν άνθρωπο που μπορεί κάθε πρωί όταν ανοίγει τα μάτια του να σηκώνει το βαρύ φορτίο μιας ομάδας που παλινδρομεί από δεκαετία — όχι εκείνον που μόλις τελειώσει το συμβόλαιο θα γίνει διαφήμιση μπουκαλιού στο κέντρο της πόλης. Εσύ τι λες;;; Να τον φέρουμε όσο ακόμα έχει κράνος ή να περιμένουμε τον επόμενο σοφό που δεν θ' αργήσει τρία χρόνια;;;

ΡΕ ΣΙΓΑ ΡΕ;;; ΤΙ ΛΕΝΕ ΑΥΤΟΙ ΟΜΟΡΦΟΙ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΤΡΙΑΝΤΑΔΥΟ;;; ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΛΕΞ;;; ΑΠΟ ΠΟΥ;;; ΑΠΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΤΙΑΝΙΑ;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΙΣΩ ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ;;; ΜΗΠΩΣ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΝ;;; ΜΗΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΒΓΑΛΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΑΝ ΦΑΣΟΛΑ;;; ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΦΟΥΣΚΩΣΟΥΝ ΣΤΑ ΔΥΟ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ;;; ΑΣΤΕΙΟ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΑΝΑΣΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΣΤΑ ΔΥΟ;;; ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ;;; ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΟΝ ΚΟΥΛΑ ΤΟΝ ΜΠΛΑΚΜΟΡ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;;; ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ;;; ΣΤΑ ΠΕΝΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ;;; ΑΚΟΥΣΤΕ;;; ΚΑΙ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΝΟΥΜΕΡΑ;;; ΤΙ ΝΟΥΜΕΡΑ ρε;;; ΑΥΤΟΣ ΟΜΟΡΦΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ;;; 😱💪🔥 ΜΗΠΩΣ ΘΕΛΟΥΝΕ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ;;; ΑΝΑΣΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ;;; ΜΕ ΠΕΙΤΕ;;; ΕΣΥΣ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΑΥΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; ΝΑ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΡΟΥΝΙΕ ΣΑΝ ΣΤΗΛΗ;;; ΣΑΝ ΤΕΙΧΟΣ;;; ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟ ΠΕΝΑΛΤΙ;;; ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ;;; "ΜΑΡΕΣΕ ΡΕ;;; ΝΤΑΞΕΙ;;; ΣΙΓΑ;;; ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΟΤΑΝ ΘΑ ΦΟΥΣΚΩΘΕΙ Ο ΑΛΕΞ;;; ΧΑΡΕΙΤΕ;;;" 🤬 Άντε ρε;;; ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ;;; ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΦΤΙΑΞΟΥΝ;;; ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΟΥΝ;;; Ή ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ;;; ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ;;; ΑΣΤΕΙΟ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΑΥΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; ΑΛΛΙΩΣ;;;

Πωπω τι κουβέντα βάλατε εδώ μέσα; Ρε Φρανγκό, σιγά σιγά μην τρελάνεις τους φίλους σου μέσα! Ρε Ασπρομάβρο μου είδες που σε νίκησε εκείνος ο Ουίλσον μετά που του μίλησε ο Άλεξ; Αυτό δεν το είπε κανείς τώρα;;; Αυτό ήταν γεγονός· όχι αριθμός, όχι αποτέλεσμα γηπέδου — ήταν αυτή η μικρή στιγμή που άλλαξε τα πάντα μέσα στη χρονιά. Και λέω εκείνος ξέρει τι είναι ομάδα; Αυτός ο τύπος έχει την ψυχή πάνω στο χόρτο! Κι ύστερα έρχεται ο Ασπρομάβρος και μιλάει για μέτρα και για «τζογαδόρο στις τελευταίες του κινήσεις»;;; Ρε άνθρωπε, δεν έμαθες ακόμη πως ο Άλεξ δεν αλλάζει ομάδες σαν εκείνους τους πρωταθλητές που φοράνε πολλές φανέλες; Αυτός είναι εκείνος που πήρε την ομάδα όταν είχε πέσει στους δεκαέξι πόντους πίσω από τον πρώτο της διεκδικητή του τίτλου και την έβγαλε μέσα στις θέσεις για το Γιουρόπα;;; Κι όλοι αυτοί οι τραυματισμοί;;; Για δες τον τώρα — ξέχασα όλους τους άλλους όταν τον είδα στο γήπεδο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πριν από τρεις εβδομάδες· εκεί ήταν σαν άλλος άνθρωπος, σαν εκείνον τον υπερήρωα που βγαίνει από την ταινία όταν χρειάζεται δράση. Είναι σαν τον γερο-Αχιλλέα εκείνος — εμφανίζεται όταν τον χρειάζεσαι, κι όχι όταν τον ξεχνούν. Και τέλος, λες πως τον ήθελαν εκείνοι οι «δυνατοί σύλλογοι»; Ρε σοβαρά;;; Πώς θέλεις να τον πάρεις εκείνοι όταν εδώ στην ίδια ομάδα τον έχουν σαν τελευταία γραμμή άμυνας;;; Αυτοί τον γνώρισαν πρώτη φορά· αυτός ξέρει τι σημαίνει να ζεις μέσα στις αρχές μιας ομάδας που μόλις ξεκίνησε να μεγαλώνει. Και μην αρχίσετε τώρα με τους αριθμούς σας· αυτά δεν είναι νούμερα, αυτά είναι ιστορία που γράφεται αυτή τη στιγμή. Αν τον αφήσετε να πάει τώρα, τότε δε θα μάθει ποτέ κανείς τι ήταν εκείνος που κράτησε τις περισσότερες φορές τις ομάδες όρθιες όταν όλα έμοιαζαν χαμένα. Κι όσο για σένα Φρανγκό, πώς δεν μπόρεσες να θυμηθείς πως εκείνος ο Μπλάκμορ τον οποίο έριξε σαν βράχο;;; Αυτό δεν είναι μύλος;;; Αυτό είναι ο Άλεξ εκείνος — πέτρα πάνω στην οποία μπορούν να χτίσουν όλοι όσοι ακόμη τρέχουν μπροστά!

α χμ λοιπόν βρε παιδιά μου τι γίνεται εδώ;;; θυμάστε εκείνον τον Σεπτέμβρη του ’19 όταν η ομάδα είχε φύγει τρεις αλλαγές λόγω τραυματισμών στη μεσαία γραμμή;; έτσι στις είκοσι λεπτά μπήκε σαν εναλλακτική τελευταία λύση κι έκανε έναν διπλό ρόλο σαν μπακ και σαν σέντερ γι' αυτό εκείνος ο αγώνας μου ήρθε στο μυαλό σήμερα; μην μου πείτε πως ξεχάσατε πως εκείνος ηττήθηκε ολομόναχος τους τρεις τελευταίους ανέμους;;;; όχι ναι;;; τότε ρε άνθρωποι είχε κάποιος πει πως "θα τραβήξει την ομάδα προς τα κάτω" — κι ήτανε άνθρωπος που είχε δει τρεις Παγκοσμίους;;;; αυτοί οι αριθμοί του Ασπρομάβρου είναι ίδια μουσική κάθε φορά::: τρεις τραυματισμοί ανά μήνα, δεκαοχτώ Οκτώβρη σήμερα, τριάντα δύο χρόνια — όλα ίδια τραγούδια όπως πριν πέντε χρόνια όταν έλεγαν πως ο Παπιφου ήταν υπερήλικας στα τριάντα;;; λες και η ζωή ενός ποδοσφαιριστή γράφεται μέσα από τις ληξιαρχικές πράξεις! μπορεί αυτοί να μιλάνε για μύγες αλλά εγώ δεν ξέρω άλλη μύγα που σκάει τους κόκκους γύρω-γύρω όσο εκείνος όταν βρέθηκε δίπλα στον Πουκ στους εναέριους αγώνες;; θυμάστε;;; εκείνος εκεί μέσα ήταν σαν τον αγρότη του Μακρής εκείνου::: όποιος πέφτει πάνω του τραυματίζεται!! κι ύστερα εδώ ο Φάουλ λέει πως ψάχνουμε σοφό;;; ναι ρε τι λες;; αυτός ο τύπος έχει κάνει τέτοιο αγώνα ιδιοφυΐας ώστε κάθε φορά που η ομάδα στέκεται στις μύτες των ποδιών της εκείνος στέκει σαν φάρδος στο γήπεδο::: σβήνει όλες τις χαραμάδες! και δεν τον εμποδίζουν ούτε τριάντα δύο χρόνια::: δείτε τον Γουίλσον εκείνο βράδυ στην Μπέρμιγχαμ — έκανε δυο γκολ επειδή πρώτα εκείνος του έδωσε το σήμα::: όχι συναλλαγή, όχι contrats, όχι αριθμός μίσθωσης::: ζωντανή σύνδεση σαν γέφυρα πάνω από τη λάσπη! εγώ από δω βλέπω::: όταν κάποιος είναι τόσο σοβαρός ώστε να δέχεται τρεις τραυματισμούς τον χρόνο κι όμως εκείνη την ημέρα βγάζει νερό από την πέτρα λες κι ανοίγει βρύση στα σκοτεινά::: τότε εμείς δεν ψάχνουμε μύλο — ψάχνουμε ανθρωπιά πάνω στο γήπεδο! κι όταν ο Ασπρομάβρος μιλάει για πρωταγωνιστές τελευταίας πράξης::: εμένα δε με νοιάζει αυτή η ταινία::: εμένα με νοιάζει αυτή η ομάδα που ακόμη αγωνίζεται σαν δεκαεξάχρονος::: εκείνος ο Σταρτάν που ονειρεύεται φουτουριστικά γκολ;; αυτός ο Αντρουτσό ότι και να γίνει εκείνος σηκώνεται ξανά· έτσι κι ο Άλεξ εκείνος::: δεν είναι ηhabi, είναι ηhabi μόνο όταν του βγάλουν κόκκινες κάρτες!!! 😤 και τέλος::: μήπως αυτοί οι αριθμοί ξέχασαν πως πριν τρία χρόνια εκείνος είχε δώσει εκείνον το νικητήριο γκολ εναντίον της Λέστερ;;;; εκείνο το γκολ;;;; εκείνο ήταν "αυτόματος πιλότος" — χώρια τραυματισμοί;;;; μάγκα μου εκείνον δεν τον έφαγε τίποτα!!! οπότε::: είμαι εγώ που λέω::: αφήστε αυτούς τους αριθμούς εκεί που βρίσκονται::: πάνω στο τραπέζι του σούπερ μάρκετ όπως οι σακούλες ξύλου — αυτό εδώ είναι αγώνας::: ζητώ μόνον ένα πράγμα::: όταν βγει στο γήπεδο εκείνος μαζί με τον Μπρουνιέ ας έχουμε κι εμείς μια θέση στα τελευταία::: εκείνος που κάνει την ομάδα να νιώσει ασφάλεια::: εκείνος είναι ο μύλος μας::: ο σύντροφος::: ο άνθρωπος!