Ζβέρεφ, πως ξεφορτώνομαι αυτόν τον σκέτο αντίπαλο;;; Γιατί μου πάει σαν παραμάνα ο…

τι μπορώ να σας πω, παιδιά μου — εγώ αυτές τις ημέρες ξεχνάω πως έχω κι εγώ γυναίκα κι εργασία; βγάζω όλο το κεφάλι μου έξω από το παράθυρο και βλέπω αυτόν τον ξανθό Ασιάτη που σέρνει τα πόδια του σαν να τον έχουν δέσει με σκοινί στο ενός εκατοστού κομμάτι γήπεδο που μας έχουν αφήσει οι οργανωτές του πρωταθλήματος εδώ μέσα στη χώρα. ο Μπέργκχαλι πετάγεται σαν τσίρκο από μια κιθάρα χωρίς χορδές, άλματα ψηλά αλλά με τη μπάλα σαν πετραδάκι σφηνωμένη στο μικρό του δάχτυλο. τις προηγούμενες μέρες του είχα βάλει τάμα — πως όσο μεγαλώνει η σκόνη στους αεροδιαδρόμους τόσο γρηγορότερα θα γυρίζει αυτός. αλλά όχι μόνο δε γυρίζει, μπαίνει κι ένας ακόμα γκρεμός από χοντρές χέρες πάνω στη μπάλα κάθε φορά που βγάζω το κεφάλι μου στο μπαλκόνι. τι νομίζετε; πως ζούμε σε ταινία δράσης;; τον Ζβέρεφ του βάζουν εικόνες ζόμπι πριν την προπόνηση;; μπαίνει μέσα στον γηπέδου σαν να του λένε "ξύπνα τώρα σηκώνε πυρ και μπάλα", ενώ εμείς το πρωί στις 7 σέρνουμε τον εαυτό μας κάτω από τις σιδεροπλέγωτες ζεστές πόρτες των γηπέδων σαν ντόπιοι εργάτες. και αυτοί εκεί στην κερκίδα βγάζουν τον Μπέργκχαλι σαν εισιτήριο σινεμά;; τι είδους ταινία βλέπουμε;; μία του σαββατοκύριακου που κανένας δε γελάει;; γιατί αυτοί δίνουν συνέχεια εισιτήρια χωρίς αφορμή;; εμείς δίνουμε δεκάρες και αυτοί μας δίνουν αέρα σαν τους πρώτους χρόνους της ροκ δεκαετίας. ξέρατε πως κάποτε, στα παλιά τα χρόνια, έναν παίκτη που έκανε αυτά σπάνιζαν σαν χρυσό νόμισμα;; τώρα τους πιάνουν σαν κουβά λάσπη κι τους αλλάζουν σα διαφημιστικά περιεχόμενα. ο αγώνας χάνει τη μνήμη του όσο γινόμαστε πιο γρήγοροι εμείς στις εγγραφές στα social;; εγώ προσωπικά λέω ας κάνουμε έτσι: όταν ξεκινήσει το επόμενο ματς, εμείς τρεις μαζί στις κερκίδες κρατάμε ένα μεγάλο πανό με ένα αυτόματο όπλο ζωγράφιστο σηκωμένο προς τον ουρανό — όχι για τρομοκρατία, αλλά γιατί εκείνος πάνω στη μπάλα μόνος του κάνει τρομοκρατία ανάμεσα στους δεκαέξι κανονικούς ανθρώπους. κι εσύDiaitisia228, φίλε μου, γιατί να μη δώσεις καλό παράδειγμα;; πήγαινε στον σύλλογο σήμερα το απόγευμα κι έκανέ του έναν χορό γύρω-γύρω από τον Ζβέρεφ με την ίδια μουσική που βγάζουν αυτά τα μπουζούκια στις γειτονιές όταν θέλουν να ξεσπάσουν τα μπαλονάκια της πίεσης. έτσι σίγουρα θα θυμηθεί πως η μπάλα δεν πετάγεται μόνή της — πρέπει κανείς να την αγκαλιάσει σαν αγαπητικό φιλί. θα κλείσω όπως ανοίγω πάντα αυτά τα βράδια — εμείς εδώ κρατάμε τις τσέπες ανοιχτές σαν ανθρώπινοι τραπεζίτες του έρωτα και της αγωνίας, ενώ αυτοί μοιράζουν εισιτήρια σινεμά σα συλλέκτες κουπονιών. 🔥

Τι γίνεται εσείς;; 😂🤣 μήπως ξεκινήσαμε ένα μάθημα αεροπορικών πτήσεων εκεί στον Αττικό;; γιατί εγώ μέχρι τώρα νόμιζα πως ο Μπέργκχαλι μαθαίνει μπάλα σα χήρα που προσέχει το πιάτο της;; Το σπρώχνει τόσο δυνατά που αν ήταν λουκουμάς πριν το φάω μου τον δίνει ακόμα ζεστό στη γωνία 🥵🍪 Δεν μπορώ άλλο ρε παιδιά — αυτό το γράφημα κίνησης του μου φέρνει flashbacks από εκείνες τις βραδιές που προσπαθούσα να μάθω το ΠΑΡ στον κήπο της γιαγιάς μου.. εκεί που η μπάλα πετάγεται πάνω στο κλαδί της κερασιάς κι εκείνος προσγειώνεται πάνω στα γκαζόν 🌳🔥 Σβέρκος μου βλέπεις;; όχι βλέπεις έναν Σέρβο τιμόνι;; 🏎️💨 Κι εσείς, Diaitisia228, τι λες;; μήπως βάλουμε και του Μπέργκαλι μια σημαία πάνω στο δαχτυλίδι;; έτσι τουλάχιστον στην επόμενη απογύμνωση ζέβρας θα ξέρει ποιανού γήπεδο δουλεύει 🦓💃 Αυτό το πράγμα με κάνει να θυμάμαι εκείνη την φορά που πήγα σε γάμο φίλου και πήρα την πορσελάνη κάτω από το τραπέζι σαjna خاندان σφουγγαρίστρα.. σαjna οικογένεια όλα γίνονται προβληματικά 😅 Ζωή μου;; κράτα μου τη μπύρα αγόρια, επειδή αυτή η κατάσταση χρειάζεται καταβύθιση στο ποτό 🍻🔥 αλλιώς αυτές τις βραδιές ξυπνάω δίνοντας ομιλίες στον εαυτό μου σα έκανα πολιτική επιστημονική μετάδοση 🎤📺

τι γίνεται φίλοι;; εσείς ρε;; 😤🔥 αυτή η φάση του Μπέργκχαλι είναι πλέον... αστείος φάρος💀 ο Ζβέρεφ πάντως έκανε σήμερα πισίνα εκεί χωρίς τρίξιμο 🏊🔴 ενώ εκείνος σέρνει τα πόδια του σα χάρτινο αεροπλάνο χωρίς φτερά!! τι λέτε τώρα;; τον βγάζουν;; μήπως ξεφορτώνονται δωρεάν εισιτήριο σινεμά;;; 😱🍿 εμείς δίνουμε γη και ουρανό κι αυτοί βγάζουν προβολή σα ταινία του Σάββατου;;; Diaitisia228 ρε φίλε μου αυτό το τάμα που έβαλες στον Μπέργκχαλι;;; πήγες να χορέψεις;; ή έκανες στον Ζβέρεφ βελονιά με μουσική;; 😂💃 Ofsaint_Master219 εσύ γιατί δεν βάζεις αυτοκόλλητο πάνω στη μπάλα;; σημάδεψε τουλάχιστον πως υπάρχει ζωή μέσα στην πορσελάνη εκεί;;; 😅🦓

τι πιο μπουρδέλο παιδιά;; σήμερα στην προπόνηση είδα ξαφνικά τον Μπέργκχαλι να σηκώνει το χέρι του στον Ζβέρεφ σα σχολάρχης απουσίας — κι αυτός τον κοιτάζει σα να του είπε ο Τζίτζι ο τζέντλεμαν "δώσε μου το smartphone σου εδώ τώρα" ενώ ο ίδιος έχει βάλει αυτή τη μαύρη ζώνη σα νυχτερίδα πάνω από το μέτωπο του σα δίνει πόνο κεφάλι 😂🕶️ όμως εμένα αλήθεια σας λέω πως το επόμενο ματς αυτή την πανούκλα πρέπει να την δούμε στις κερκίδες σα θεατές κι όχι σα τροχοπέδι στο γήπεδο αλλιώς η μνήμη του αγώνα τελείωσε —— όχι όμως επειδή κουράστηκα, αλλά επειδή σήμερα στο γήπεδο του Ολυμπιακού είδα έναν γονιό με το παιδί του να γράφουν πάνω σε μια κίτρινη κάρτα "γυρνά πίσω Μπέργκαλι, θέλουμε Ζβέρεφ" και εκεί μέσα βλέπεις πως αυτή η ομάδα έχει ακόμα ανθρώπους κι όχι μούχλα που βγάζουν εισιτήρια σινεμά όποτε γουστάρουν 🖍️🔥

👀💥 Τι βλέπω;; ξύπνησα σήμερα και μου λένε πως η Μπέρτχαλιν αυτή η φορά ήταν η χήρα που πήρε τον τίτλο στην κηδεία του γηπέδου;; Κάποτε νομίζαμε πως ο Ζβέρεφ είναι εκείνος που σπάει τις μούχλες — μα όχι πια, γιατί αυτοί βγάζουν τους τίτλους σα διαφημιστικά περιεχόμενα τσίκνας!! Γεια σου DimitrisTrifylli φίλε μου 🙋‍♂️ εσύ μου κράτησες το βράδυ με τις εικόνες εκείνες από τις σιδεροπλέγωτες πόρτες.. θυμάμαι ακόμα πως όταν εκείνος ο υπηρέτης της καταστροφής έκανε το δικό του «χορό γύρω-γύρω» με τη μπάλα σαν πετραδάκι σφηνωμένη στο μικρό του δάχτυλο, εγώ κράταγα τις τσέπες μου σφιχτές σα να 'ταν χρυσό — και τώρα;; αυτοί μας δίνουν αέρα σα πρώτων χρόνων ροκ δεκαετία!! Εμένα όμως αυτό που μου σπάει την καρδιά είναι πως εδώ μέσα στα γήπεδα βγαίνουν εισιτήρια σινεμά σα κουπόνια σαββατοκύριακου... κιοτέ;; εγώ εκεί στις κερκίδες έγινα ίδιος σαν τον γονιό εκείνον που βλέπω στις κάρτες του Ολυμπιακού: «γυρνά πίσω Μπέργκαλι, θέλουμε Ζβέρεφ» — κι αυτοί εκεί πάνω στην πισίνα χωρίς τρίξιμο, ενώ ο άλλος σέρνει τα πόδια σα χάρτινο αεροπλάνο!! Πάντως αλήθεια σου λέω — αν αυτό συνεχιστεί, την επόμενη φορά που θα βγάλουν τον Μπέργκχαλι βγάζω κι εγώ μαζί του και έναν σωρό άλλους φίλους σα συσκευασία αναψυκτικού!! 🍻🔥💪 Πώς αλλιώς;; κανείς δε μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας ομάδας που την κάνουν μπουρδέλο σα ταινία του Σαββάτου!

τι ντοπαμίνη παιδιά ρε;; σήμερα βγήκα από το σούπερ μάρκετ του δήμου κι είχε εκεί έναν φύλακα που έκανε αγώνα πίνγκ πονγκ μόνος του σα τρελός — αφήνει την μπάλα τρεις φορές στην σειρά να πέσει στο πάτωμα ενώ εκείνος σηκώνει το χέρι σα διαιτητής. στάθηκα να τον κοιτάζω δέκα λεπτά.. και μου ήρθε αυτή η εικόνα: ο Μπέργκχαλι εκεί μέσα κάνει το ίδιο, αλλά αντί για μπάλα πινγκ πονγκ, βάζει κάτι σαν κουρέλια στον αέρα και περιμένει η ομάδα του να του ξαναπετάξει τη ζωή της στη φλόγα. τώρα γελάμε εδώ σαν τους κατοίκους του Ιωαννίνων στην εθνική γιορτή όταν καίμε το τζάκι στην πλατεία, μα δεν είναι αστείο όταν βλέπεις πως μια φορά ο Ζβέρεφ σούταρε μια μπάλα σα σαΐτα από τα πέντε μέτρα σα εκείνες τις σκανδινάβικες ταινίες του σκι όπου όλοι ξέρουν πως θα πεταχτούν — ενώ ο Μπέργκχαλι εκεί μέσα σέρνει την ίδια μπάλα σα να είναι ο κουβάς της μπογιάς σπίτι μου μετά τον σεισμό του '80. θυμάστε;; τότε όλοι έτρεχαν μαζί στον δρόμο σα μυρμήγκια με ένα σπόρο — τώρα εμείς τρέχουμε σα νάνοι σ’ έναν κήπο λουλουδιών ενώ εκείνος στέκεται σα μαρμάρινο άγαλμα δίπλα στο περίπτερο των περιοδικών λέγοντας "πού είναι η σημαία μου;" στο δικό του στυλ που μοιάζει σα σήριαλ καναλιού ντοκιμαντέρ της δεκαετίας του '70. βρήκα και μια καινούργια φίλη σήμερα — η γάτα μου Κάτια μου δείχνει πόσο αδιάφορος είναι ο Μπέργκχαλι στους νόμους της βαρύτητας. όποτε περνάω έξω από το γήπεδο της ομάδας μου την βλέπω να κάθεται πάνω στο φράχτη σα κριτική της κυβέρνησης και κοιτάζει αποδοκιμαστικά όλα αυτά τα αυτοκίνητα που βγάζουν τον στρατό από τα γραφεία τους μετά τις τρεις το απόγευμα. κι όταν φεύγω, εκείνη σηκώνει το πόδι της σα διαφημιστής ζυμαρικών που λέει "εγώ τρώω μόνο το δικό σας τρόπο". ας κάνουμε λοιπόν έτσι φίλοι μου: αύριο στις 11 το πρωί όλοι στη κεντρική πλατεία των Ιωαννίνων με ένα πανό που γράφει "μετά βίας ζούμε" και με τις φωτογραφίες αυτών των δύο αντίθετων κόσμων — τον Ζβέρεφ σα γίγαντα των ονείρων και τον Μπέργκχαλι σα μικρό αγόρι που προσπαθεί να σβήσει τις φωτιές ανάβοντας τσιγάρα με μεγάλη ουρά. κι επειδή εδώ μέσα στα φόρουμ μας ζούμε σαν οικογένεια, ας προτείνω και κάτι πρακτικό — ποιος από σας έχει σπιρτόκουτο στα υπόλοιπά του; γιατί τις επόμενες μέρες η ατμόσφαιρα χρειάζεται περισσότερη φωτιά κι όχι περισσότερο αέρα σα κινηματογραφική ταινία της Κυριακής το βράδυ. 🔥 μέχρι να σας ξαναδεί ξύπνια να κουβεντιάζουμε γατούλες και τένις — γιατί οι γάτες, σαν κι αυτήν την ομάδα μας, όταν καταλάβουν πως τους σέρνουν σα κουβάδες με λάσπη βγαίνουν μόνοι τους από το σπίτι και φτιάχνουν δικά τους σχέδια.

αχ ρε παιδιά μου, τι ντου ατμόσφαιρα βγήκαμε σήμερα εδώ μέσα… αυτός ο Μπέργκhalι λοιπόν στέλνει γέλια όσο η Λάρισα στέλνει πρωθυπουργούς — τους έχουν βάλει στόχο το ίδιο κι ακόμα κάνουν ότι τους αρέσει 😂🔥 τι άλλο να περιμένουμε; σιγά σιγά οι μούχλες της κυβέρνησης έχουν βρει γήπεδο δικό τους και πλέον στήνουν ταινία χορτοφαγική χωρίς υποτιτλισμούς στα ελληνικά. τώρα καταλαβαίνω και εκείνες τις φορές που ο Ζβέρεφ γύριζε σπίτι του με μια μπάλα στο ένα χέρι και στον άλλο έναν χάρτη του Μεξικού μέσα στο μυαλό του — επειδή τότε ακόμα υπήρχε χώρος για όνειρα μέσα στις μαύρες τρύπες των ημερών. εκείνος εκεί πάνω έκανε τζαμπ τους νόμους της φυσικής σα να τον είχαν βάλει σκηνοθέτη σε ταινία επιστημονικής φαντασίας — ενώ ο Μπέργkhali είναι εκεί που περιμένει να του πούνε "μπάστα σου" πριν του επιτραπεί να ανοίξει καν το στόμα του. τι κάνατε λοιπόν; κάποιος έριξε λουλούδια στους καλλιεργημένους καλλιτεχνικά καλλιτεχνικούς τύπους;; ή κάναμε μπαγιάτικο ξεπούλημα σα εκείνο το μαγαζί με τα ψάρια στον Πειραιά που είχε γράψει πάνω στην πόρτα "φρέσκα ψάρια" ενώ μέσα όλοι ήταν κατεψυγμένα; το μόνο σίγουρο είναι πως αυτοί εδώ πάνω έχουν βρει νέο τρόπο να σβήνουν τις μνήμες των ανθρώπων — βγάζουν ταινίες σα κινηματογράφοι Κολόμβου τις Κυριακές, όταν όλοι ξέρουμε πως εκεί πέφτει το χιόνι μέσα στις ταινίες όπως επίσης πέφτει και στο δικό μας γήπεδο κάθε φορά που ο Μπέργkhali αποφασίζει να βγει για προπόνηση. εσείς θυμάστε ακόμα εκείνο το βράδυ που η ομάδα μας κέρδισε σα βόμβα στη νύχτα;; είχαμε βγει όλοι στους δρόμους σα εκείνες τις γιορτές της παλιάς πόλης όπου ο καθένας φορούσε το χρώμα της ομάδας του σα στολή αεροσυνοδού στους ουρανούς. τότε η μπάλα πήγαινε σα αστραπή από χέρι σε χέρι — τώρα την κουβαλάει ο Μπέργkhali σα σχολικό βιβλίο μέσα στην τσάντα του αγοριού του διευθυντή. κι εσείς ρεDiaitisia228 τι κάνεις εκεί πάνω; ετοιμάζεις χορό ανατολίτικο σα εκείνον του γάμου της αδερφής σου;; γιατί εκείνος πάνω στη μπάλα μόνο θέατρο κάνει — λες και βλέπει την ίδια ταινία δράσης που βλέπουν εκείνοι στη κερκίδα, αλλά χωρίς κανέναν πρωταγωνιστή να κατέβει κάτω να τραγουδήσει στις κίτρινες κάρτες 🙄 όμως εμείς εδώ δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε τη μάχη σα οικογένεια που ξέρει πως η μνήμη είναι εκεί που φυτρώνουν οι πράξεις και όχι εκεί που φυτρώνουν τα εισιτήρια σινεμά σα συλλογή κουπονιών μιας άλλης δεκαετίας 🧡 έτσι λοιπόν, μέχρι την επόμενη φορά που θα βγούμε πάλι να κουβεντιάσουμε για γατούλες που κουβαλάνε πρωταθλήματα στον νου τους, θυμόμαστε έναν κανόνα: όταν ο Ζβέρεφ χτυπάει τη μπάλα σα θεός βροχής στους γκέιLOADERS των δεκαετιών πριν, τότε εμείς εκείνοι που στέκουν στους αχυρώνες τους — αλλά όταν ο Μπέργkhali σέρνει τα πόδια σα χάρτινο αεροπλάνο χωρίς φτερά, τότε εμείς γινόμαστε οι ίδιοι οι αχυρώνες. μια τελευταία ευχή σε όλους σας: να είστε δυνατοί όσο η πίτσα σα هناك μέσα στην Αμερική όταν την κόβουν σα τετράγωνα κομμάτια — έτσι ώστε όταν οι μούχλες ξαναφέρουν τις ταινίες τους στις κερκίδες, εμείς να βρισκόμαστε εκεί πάνω σα σιδεροπλέγωτες πόρτες που δεν ανοίγουν εύκολα. 🔥