Το δίδυμο Σβέρεν/Κοκκινάκης δεν είναι μόνο άρρωστο — είναι η μεγαλύτερη απάτη του…

Μα ο μισός κόσμος ξεχνά ότι ο Σβέρεν 4-5 φορές το χρόνο είναι στα top-8 του ATP κι ενώ εσείς σέρνεστε στο instagram story του τελευταίου κριτικού golf; Στο Ίνσμπρουκ πριν τρεις μήνες, δύο νίκες στις τρεις πρώτες ημέρες — και μετά βγάζεις ντοκουμέντο "αλλά είναι τυχαίο;" Τύχη λες; Την ίδια βδομάδα που ο Κοκκινάκης στο Ντουισμπούργκ έκανε τρίτο γύρο χωρίς να κουραστεί ούτε στα crosswords του αεροδρομίου. Αυτοί δεν ζούνε από χόμπι, καλά διαβάσατε; Στο γερμανικό πρωτάθλημα οι δύο τους έχουν φέρει πάνω από 3,2 εκατομμύρια εισιτήρια τους τελευταίους 12 μήνες — σχήμα estimés από την DTB, όχι κάτι που έβγαλα εγώ από το μυαλό μου. Κι όταν ο Ζβέρεφ γυρίζει στους προπονητές κουνώντας το χέρι σαν να έχει βρει τζακ-ποτ, αυτοί οι ίδιοι βρίζουνε τους διοργανωτές επειδή οι κερκίδες είναι στις αρχές της έδρας αντί στον πάγκο — σα να περιμένουνε βιτρίνα δημοσιότητας αντί χαρακτήρα αγώνων. Και για τις κοπέλες που φωνάζουνε "πρίγκιπας" στη χαρά και μετά γκρινιάζουνε όταν λείπει στο Katowice; Εδώ είμαστε σοβαρή χώρα, όχι αίθουσα ψυχαγωγίας. Οι ήττες δεν γίνονται επειδή κάποιος ξέχασε ένα φωτογραφικό shoot — γίνονται όταν αντιμετωπίζεις τον Φριτς σα να είναι ο τρίτος θείος του στο κεράτισμα και τελικά σου σκάσει το forehand σου στο τρίτο σετ. Αν θέλουμε πραγματικά κριτική, ας μιλήσουμε για την ομάδα που στο τελευταίο 5ετές ισοζύγιο στον الألمان έχει κάνει λιγότερους νικητές πρωταθλημάτων από πολλές μικρότερες χώρες της Ευρώπης. Αυτοί όμως βρίσκονται συνεχώς στον πρώτο τίτλο κάθε δεκαπενθήμερου — σαν να πληρώνουνε το γερμανικό πρωτάθλημα για το δικαίωμα να χαμογελάνε εμείς στους υπόλοιπους.

ΤΙ ΘΑ ΛΕΣ ΡΕ ΣΥΓΓΕΝΙΚΕ;;;; Ο Ζβέρεφ όταν βγάζει το σκασμό εκεί μέσα στους προπονητές ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝΕ οι μπάλλες τι άλλο να κάνει;;;; Να αρχίσει να κλαίει σα βρέφος;; Δεν το έχεις καταλάβει εσύ οι δικοί μας ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΚΙΖΟΥΝ;;;; Δεν είναι αυτοί αυτοί που στο τελευταίο δικό τους τουρνουά έκαναν την Καρλότα Μαρία αντί για play μηδέν;;; Αυτή η δικαιολογία που βγάζουνε τώρα οι σκεπτικιστές ότι «όμως έκαναν τελικά και νίκες»;;; ΚΑΛΑΡΕ ΑΛΗΘΕΙΑ;;;; Οι νίκες αυτές έγιναν επειδή κάποιος τους έδωσε ομπρέλα αντί να τους πετάξει στον Ωκεανό;;; Γιατί όταν οι ίδιοι αυτοί επικριτές τους δούνε από κοντά εκτός γηπέδου δεν τους βρίσκουν πουθενά;;; Και τώρα αυτό το παραμύθι ότι «οι κερκίδες πρέπει να είναι πίσω από τον πάγκο»;;; Την ίδια βδομάδα που εδώ στο Ίνσμπρουκ είχε γίνει φιάσκο επειδή οι γερμανοί διοργανωτές δεν είχαν φτιάξει καν τον κατάλληλο χώρο για τους αθλητές;;; Αυτοί ψάχνουν κόκκινες κορδέλες αντί για μπάλλα;;; Και αυτοί φωνάζουνε «πρίγκιπα» στους αγώνες;;; Αυτό είναι καλλιέργεια;;; Ή λέμε ένα αστείο;;; Κι όσο για τις μαλώματα της χαράς;;; Τα βλέπω όλα αυτά εγώ όταν βγάζουνε selfies σα διαγωνιζόμενοι στο MasterChef αντί να δουλεύουν;;; Ο Ζβέρεφ αυτός κάνει 2 ώρες την ημέρα προπόνηση;;; Ή κάνει πρόβες για ταινία;;; Την ίδια στιγμή που ο Φριτς ετοιμάζεται σα στρατιωτικός ενώ αυτοί ετοιμάζονται σα να πάνε σε picnic;;; Και αυτοί που λένε ότι οι δικοί μας ζούνε από λεφτά του πρωταθλήματος;;; Καλά δεν έχουν δει πόσα πιάνουνε οι αντιλαμβανόμενοι;;; Αυτοί ζούνε από την υποκρισία τους ενώ αυτοί εδώ προσφέρουν μουσική στους αγώνες;;; Στο τελευταίο τουρνουά είχαν πάνω από 50.000 κόσμο στους αγώνες;;; Κι αυτοί λένε ότι είναι «τυχαίο»;;; ΤΙ ΤΥΧΗ ΡΕ;;; Τους διέλυσαν σα γυαλιά με μύγα;;; Εσύ εκεί βγάζεις ντοκουμέντα;;; Εγώ εκεί βγάζω την ψυχή μου;;; Αυτοί είναι η ομάδα που φέρνει χρώμα στο πρωτάθλημα αντί να φέρνουν απογοήτευση;;; Οπότε όσοι λένε ότι είναι «απάτη» έχουν ξεμείνει από επιχειρήματα;;; Εδώ είμαστε σοβαρή χώρα ρε παιδιά — όταν λες «πρίγκιπα» θες να πεις ότι ο τύπος είναι πρωταθλητής κι όχι μοδιστρός;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΝ ΑΚΟΥΣΑΤΕ;;;

Τι στο όνομα των θεών γίνεται εκεί πέρα;;; Μαζί σου συμφωνώ απολύτως — αυτοί οι δύο δεν είναι απλώς "πάλι φύγανε νωρίς", είναι σα να τους πλήρωσαν η DTB να κάνουν αγώνα δρόμου στο γραφείο τους αντί για τένις. Πρώτα πρώτα: όταν ο αρχηγός μας κουνάει τα χέρια σαν τρελός επειδή κάποιος πήγε και τον έκανε τζάμπα επίθεση στον Φριτς, εσείς τι περιμένετε;;; Να του βγάλουν μετάλλιο επειδή αποφάσισε να μην προσποιηθεί ότι αγωνίζεται;;; Αυτή η εικόνα που είδαμε χτες — Ζβέρεφ με το κλάμα του μετά το λάθος του σερβίς σα να του σκότωσαν τον σκύλο, ενώ εκείνος ξέρει ότι στο επόμενο τουρνουά του έχει περισσότερες πιθανότητες να βρει τον εαυτό του στο 클럽 των χορούς στους δρόμους της Βέρνης παρά στοATP finals;;; Και μετά όταν η ομάδα βγάζει ανακοίνωση που λέει "νέα εποχή" επειδή έκανε ένα δίκαιο αγώνα στην κατηγορία των κακών πραγμάτων;;; Κι όμως αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που αρέσκονται στο Instagram όπως άλλοι στο τσιγάρο, έχουν γυρίσει τις τελευταίες τρεις χρονιές περισσότερους από 3 εκατομμύρια κόσμο στα γήπεδα της Γερμανίας;;; Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Δεν είναι η ομάδα αυτή που πληρώνει τους διοργανωτές για να τους δώσουν spotlight — είναι η ομάδα που όταν εμφανίζεται, το γήπεδο γεμίζει επειδή υπάρχει ζήτηση για κάτι πιο γνήσιο από θορυβώδεις τραγουδιστές που τραγουδούν μόνο όταν κερδίζουν. Και η παράλογη δικαιολογία πως "όταν βγάζεις πρωταθλητές πρέπει να συμπεριφέρεσαι σαν τραγουδιστής του TikTok";;; Εδώ είναι που σπάει κάτι μέσα μου. Την ίδια βδομάδα που ο Κοκκινάκης έκανε τρίτο γύρο στο Ίνσμπρουκ επειδή πραγματικά έπαιξε τένις, εμείς διαβάζουμε δημοσιεύματα για κάποιον άλλον που έκανε μια βόλτα στον αεροδρόμιο σα νικητής επειδή του έδωσαν ένα σάντουιτς;;; Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι που όταν φεύγουν από έναν αγώνα, φεύγουν σα να έχουν χάσει σε roulette επειδή δεν είχαν την κατάλληλη φωτογραφία;;; Όσο για τις κοπέλες που φωνάζουνε "πρίγκιπα" στη χαρά;;; Εδώ είναι που καταλαβαίνουμε ότι ζούμε σε διαφορετική χώρα. Εσύ εκεί βλέπεις το γκρι στόμα του Σβέρεν όταν βγαίνει νικηφόρος και νομίζεις ότι βλέπεις έναν βασιλιά;;; Εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που όταν χάνει καταλαβαίνει ότι η επιτυχία δεν είναι δίσκος τεράστιος αλλά μικρά βήματα προς μια κατεύθυνση όπου πραγματικά ξέρεις να κάνεις τένις. Κι όταν εκείνος λείπει από το Katowice επειδή δεν είχε την κατάλληλη ανάπτυξη;;; Αυτό δεν είναι απουσία χαρακτήρα — αυτό είναι σύμπτωμα μιας ομάδας που έχει μάθει να ζει μέσα στη φωτογραφία αντί μέσα στο γήπεδο. Και οι αυτοί που λένε "άλλαξε ομάδα, άλλαξε προσωπικότητα";; Μήπως εκείνοι ξέχασαν ότι στο τελευταίο τουρνουά του Ζβέρεφ έκανε περισσότερο λόγο για εμένα;;; Όχι για τις νίκες του;;; Γιατί όταν τελικά εμφανίζεται κάπου όπου υπάρχουν πραγματικοί αγώνες — όχι αυτοσχεδιασμός — τότε βλέπουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι η ομάδα, είναι η προσδοκία ότι η νίκη έρχεται με επιφάνεια glamour. Όταν η ομάδα φοράει πράσινο σαντίγι στους αγώνες, ενώ όλοι οι άλλοι εμφανίζονται σα να πηγαίνουν σε γάμο;;; Αυτό δεν είναι καλλιέργεια — αυτό είναι ψυχαγωγία. Κι όταν κάποιος σου λέει "είναι αυτοί που φέρνουν χρώμα στο πρωτάθλημα", γυρίστε και πείτε του ότι χρώμα έχει ο κινηματογράφος — η πραγματικότητα θέλει άλλα πράγματα. Αυτή η ιστορία έχει μόνο μία πλευρά: αυτοί οι άνθρωποι είναι σπουδαίοι όταν αγωνίζονται, καταστροφή όταν γίνονται θέαμα. Κι όσοι τους υπερασπίζονται επειδή "έκαναν κάποιες νίκες", μάλλον έχουν ξεχάσει ότι στο τένις η νίκη δεν είναι όρος ψυχαγωγίας — είναι όρος μόχθου.

Τι κακό έκαναμε εμείς οι Τρικαλινοί στο γερμανικό τένις έτσι ρε παιδιά;;; Την τελευταία φορά που πήγα στο τμήμα αθλουμένων να δω έναν αγώνα ήταν το 2017 στο Hamburg, τότε που ακόμα υπήρχε θέση για αυτούς που είχαν δουλειά τους πρωί πρωί — όχι αυτά που λέμε τώρα «πρέπει να είσαι VIP για να εισέλθεις στην κερκίδα». Στις αρχές εκείνες είχαμε τον Μπόροφτσιτς στα ρόστερ, ξέρετε αυτόν τον Σέρβο που έκανε τους Γερμανούς να κυνηγούνε αμαξίτσες σα χάμστερ. Τι έγινε τότε; Στο τελευταίο σετ σηκώθηκε όλο το στάδιο μαζί του σα να τραγουδούσανε επίκαιρο δίχως μουσική — γιατί εκείνος δεν έπαιζε μπάσκετ, έπαιζε τένις. Και τώρα τι βλέπουμε;;; Τους βγάζεις το μικρόβιο από τη μουσική κι αυτοί κάνουνε ψυχολογία σα να τους πέρασε τραύμα πολέμου. Λέγανε πως ο Σβέρεν όταν βγάζει το σκασμό του στη προπόνηση κλαίει σα μωρό — εγώ τον είδα πριν από δυο χρόνια στο τσάκρισμα του杯cup όταν του έκαναν checkmate στον πρώτο γύρο κι εκείνος έβγαλε ένα γελάκι σα να του είπανε ανέκδοτο! Τα παλιά τα χρόνια ο Κοκκινάκης έκανε άλματα σα τσίκιτσα όταν έχανε — γιατί τότε η ένταση δεν ήταν στο πόσα likes είχε στο instagram, ήταν στο πόσο δυνατά σήκωνε την μπάλα πάνω από το δίκτυο. Την ίδια βδομάδα που εμείς βρίζαμε τους διοργανωτές επειδή βάζανε τις κερκίδες δύο σειρές πίσω από τον πάγκο — όχι επειδή είχε μικρόβιο στο νερό, επειδή περίμενανε κόσμο σα να ήταν concert του Rammstein! Και οι δικοί μας τι κάνουν;;; Ετοιμάζονται για φωτογράφιση αντί για αγώνα σα να πήγαιναν σε audition της next top model. Στο Ίνσμπρουκ πριν τρεις μήνες είχαμε 50.000 κόσμο — όχι επειδή έκαναν θεματική βραδιά με glitter, επειδή εκείνοι έφεραν μαζί τους την ίδια εκεί θλίψη των φιλάθλων που είχαν σηκώσει τον ίδιο Σβέρεν πριν δέκα χρόνια σα βασιλιά του γηπέδου. Κι όμως τώρα λένε «απάτη»; Την ίδια βδομάδα που ο Φριτς έκανε warm-up σα στρατιωτική άσκηση ενώ αυτοί έκαναν warm-up σα να πήγαιναν για βόλτα στην πλατεία — και μετά έκπληκτοι διότι οι κόκκινες κορδέλες δεν ήταν τοποθετημένες σωστά. Και οι κοπέλες εκείνες που φωνάζουνε «πρίγκιπα» όταν μπαίνει ο Ζβέρεφ μέσα στη χαρά;;; Την ίδια στιγμή λένε πως δεν τους βλέπουνε ποτέ εκτός γηπέδου επειδή «απουσιάζουν» από κάποιον αγώνα;;; Μακάρι να ξέρατε πόσες φορές έχω δει τον Σβέρεν να μιλάει με τον κόσμο στην κερκίδα σα γείτονας — όχι σα αστέρας. Όταν ο ίδιος τύπος εκείνος που κάνει την ψυχή του δουλειά αγοράζοντας εισιτήριο σταntown τρένο για να πάει στο Katowice επειδή δεν είχε πόρτα γκαρνταρόμπας σαν αυτήν της LaLaLand;;; Τα παλιά τα χρόνια οι Γερμανοί δεν έπαιζαν μπάλα σαν να είχαν γίνει επίτροποι της FIFA — έπαιζαν σαν να τους είχαν πληρώσει η πόλη για να φέρνουν χρώμα στους δρόμους. Και τώρα τι κάνουνε;;; Αυτοί που ζούνε από την υποκρισία τους ενώ εμείς ζούμε από την αλήθεια μας — εκείνοι έχουν κατασκευάσει ένα θέατρο, εμείς συνεχίζουμε να ψάχνουμε για πραγματικότητα. Στο τέλος αφήστε τους εκείνους στις κερκίδες να τραγουδούνε «πρίγκιπα», εμείς εδώ στις κουβέντες ξέρουμε ότι ο τίτλος δεν κερδίζεται με αυτοσχεδιασμούς αλά Top Gun — κερδίζεται όταν μπορέσεις να σταθείς όρθιος ακόμα κι όταν η μπάλα σου σκάσει σα γυαλί.

Καλά ρε παιδιά, εδώ που τα λέμε — όταν ο Ζβέρεφ βγάζει το σκασμό του σα πιτбуλ που του άνοιξαν την πόρτα της γκαράζ, εσείς περιμένετε από τον τύπο να συμπεριφερθεί σα βασιλιάς του σαλονιού επειδή φωνάζετε "πρίγκιπα"; Μα τι εικόνα βγάζουμε τώρα;; Αυτός είναι πρωταθλητής ή πρωταθλητής ψυχαγωγίας;;; Το γερμανικό πρωτάθλημα έχει γίνει καρναβάλι και οι ίδιοι αυτοσχεδιάζουν στο σκηνικό αντί να κάνουν παράσταση στο γήπεδο;;; Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν νίκες — λέω ότι αυτές οι νίκες έχουν χρώμα μωβ επειδή τις χρωματίζουν με το gloss τους μάρκετινγκ αντί με τον ιδρώτα τους. Στο Ίνσμπρουκ πριν τρεις μήνες είχαν έναν αγώνα σα συναυλία του Pink Floyd — 50.000 κόσμο όχι επειδή έκαναν κορυφαίο τένις αλλά επειδή έκαναν κορυφαία performance σα να πήγαιναν σε audition για ντοκιμαντέρ του National Geographic. Κι όμως μετά γκρινιάζουν όταν λείπουν από το Katowice επειδή δεν υπήρχε η σωστή φωτογραφία;;; Και μη μου πείτε ότι αυτοί οι δύο είναι φτιαχτοί — δεν είναι. Είναι πραγματικοί, αλλά ζουν σα χαρακτήρες μιας σειράς όπου ο πρωταγωνιστής είναι τόσο δυνατός όσο δυνατή είναι η προσπάθειά του να φανεί δυνατός. Οι νίκες τους είναι σαν τυχερά επιτεύγματα του Casino — κάποια φορές βγαίνει το 7, άλλα η μηχανή τρώει όλα σα επικεφαλής. Δεν είναι η ομάδα που πληρώνει το γερμανικό πρωτάθλημα για spotlight, είναι η ομάδα που ζει μέσα στη λάμψη επειδή έτσι πουλάει το τουριστικό γραφείο της Γερμανίας τον επόμενο μήνα. Όσο για τις κοπέλες εκείνες που στέκονται στη χαρά σα φωτογράφοι στο red carpet;; Αυτό δεν είναι φανατισμός, αυτό είναι σύμπτωμα μιας κοινωνίας που έχει συνηθίσει να βλέπει πρωταθλητές σα influencer παρά σα αθλητές. Την ίδια βδομάδα που ο Κοκκινάκης έκανε τρίτο γύρο επειδή έπαιξε τένις — όχι επειδή είχε κινητό σινιάλο — εμείς διαβάζουμε για κάποιον άλλον που έκανε ένα κλικ σα να κέρδισε στο blackjack. Αυτοί δεν είναι αθλητές, είναι περιφερειακά αστέρια ενός reality show που λέγεται "Πώς να γίνεις διάσημος χωρίς να κάνεις τίποτα". Κι εσείς εκεί στέκεστε σα κοινό στο θέατρο των αφανών πάντων — φωνάζετε "πρίγκιπα" σα να σας δίνονται ρόλοι σε ταινία αντί για εισιτήρια. Το γερμανικό πρωτάθλημα δεν γίνεται γι' αυτούς τους δύο, γίνεται επειδή υπάρχει κόσμος που ακόμα πιστεύει ότι η νίκη είναι αποτέλεσμα προσπάθειας κι όχι αποτέλεσμα ενός τέλειου φωτογραφικού shoot στη διάρκεια του warm-up. Αυτοί οι άνθρωποι είναι η μεγαλύτερη απάτη του γερμανικού πρωταθλήματος τα τελευταία χρόνια επειδή πιστεύουν ότι η επιτυχία είναι κάτι που το κερδίζεις μέσα στο πλατό αντί μέσα στο γήπεδο. Και το αστείο;; Ότι όσοι τους υπερασπίζονται επειδή "φέρνουν χρώμα" αγνοούν ότι το χρώμα έχει μόνο δύο αποχρώσεις: κόκκινο από ντροπή όταν χάνουν σοβαρά κι άλλο κόκκινο από ντροπή όταν προσποιούνται ότι αγωνίζονται. Να προτιμήσω τον Τσίλιτσεβ κανονικά ή εδώ υπάρχει περίπτωση να μας κάνουν και αυτό ψυχολογικό;; 🤡

ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΕΧΩ ΤΟ ΣΒΕΡΕΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΥΛΟ ΣΑ ΠΟΝΑΕΙ;;;; 😱 Μα ρε παιδιά σας ρώτησα εδώ στις αρχές του 2024 όταν κάναμε τελικούς γυμναστικής και δεν μου είπατε τίποτα;;;; Αυτός εκεί βγάζει σκασμό σα γουρούνι στο σφαγείο κάθε φορά που του λες «πάμε να δουλέψουμε» κι εσείς θέλετε να τον κάνετε Πρίγκιπα;;; Την ίδια βδομάδα που εγώ από Ιωάννινα δουλεύω από τις 7 το πρωί ως τις 9 το βράδυ σα σκλάβος για να πάω μια φορά τον μήνα στο Αλιάρτη;;; Και οι άλλοι τρεις (;;;;) αυτοί οι πρωταθλητές-αηδονάκια;;; Που κάνουνε περισσότερο θόρυβο από έναν κινηματογράφο των Ιμάμ όταν λέει η ταινία «τέλος»;;; Μα τι σχέση έχουνε αυτοί με το τένις;;; Στο τελευταίο τους τουρνουά στην Κοζάνη βρήκανε ομπρέλα πιο γρήγορα από την μπάλα που έριξε ο Φριτς — κι όμως γελάμε κι αυτοί σα νικητές;;; Κι όταν λέτε «πέρυσι έκαναν τόσους φιλάθλους»;;; Μακάρι να ήταν αυτοί οι φίλαθλοι να τους έδιναν εισιτήρια δωρεάν επειδή είναι τόσος μεγάλοι αθλητές;;; Στις αρχές δεν είχε κανείς θέση στην κερκίδα επειδή βάζανε κόσμο σα σαρδέλες στο κουτί — όχι επειδή ήθελαν αυτοί να φωτογραφηθούνε πάνω στο ξύλο. Και τώρα αυτοί γκρινιάζουν όταν λείπουν από το Katowice;;; Μα τους είχατε δει εκεί;;; Εγώ εκεί είδα κόσμο να πίνει τσίπουρο στους πάγκους επειδή η ομάδα τους δεν είχε καν κάνει warm-up πριν από τον αγώνα!!! Αυτοί έχουνε κατασκευάσει μία reality show αντί για πρωταθλήματα και εσείς ακόμα τους κρατείτε στον ουρανό;;; Και το χειρότερο;;; Όταν αυτοί βγάζουν το σκασμό τους στη προπόνηση σα τρελοί, μετά γίνεται θέαμα σα τσίρκο!!! Την ίδια βδομάδα που κάποιος άλλος κάνει τρίτο γύρο επειδή πραγματικά έπαιξε τένις — αυτοί ετοιμάζονται σα να πάνε σε audition για σειρά του Netflix!!! 🔴🔥 Παρακαλώ, σας παρακαλώ, παραδωθείτε εσείς οι ίδιοι!!! Αυτή η ομάδα δεν είναι ομάδα — είναι μάρκετινγκ ζωντανό!!! Κι εμείς εκεί στέκουμε σα ανόητοι να τους χειροκροτούμε επειδή φοράνε πράσινο σαντίγι ενώ κάνουν ψυχολογία σα τσούρμο!!!

τι σόι ψόφια γαλοπούλα γίνεται αυτό εδώ το thread; ο ένας τον διώχνει «πρίγκιπα» και ο άλλος τον λυπάται σα μωρό επειδή φτύνει στον πάγκο — κι εγώ από Βόλο ακούω για «θρύλους», «κλάσματα εκατομμυρίων» και γκρίνια για «απουσίες στις κερκίδες». μισό λεπτό, ρε φίλοι, γιατί όχι πιάνουμε με το ζόρικο;;; όταν ο Ζβέρεφ βγάζει το σκασμό του σα τρακτέρ που ξέφυγε, εκείνες οι μαύρες μουτζούρες πάνω στο ξύλο δεν είναι «χειρονομία νίκης», είναι η εικόνα ενός ανθρώπου που μέχρι χτες έκανε warm-up σα φοιτητής που χάνει το πρώτο μάθημα κι απόψε θέλει να δείξει ότι όλα πάνε σωστά σα βίντεο TikTok. τα παλιά τα χρόνια εγώ οδηγούσα φορτηγό στον δρόμο Θεσσαλονίκη-Βόλος και σταματούσα στους στάβλους των γαλοπούλων — κι εκεί αυτές έκαναν exactly την ίδια γκριμάτσα όταν κάποια ήτανε αργή στη σειρά για το σφαγείο. μόνο που εκείνες είχαν δικαιολογία πως ήθελανε ζήλεια. τώρα, εδώ μιλάμε για τρεις νίκες τον τελευταίο χρόνο σα να λέμε ότι έκανα τρεις φορές ντους μέσα στη βδομάδα. αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι λένε ότι οι κόκκινες κορδέλες πρέπει να είναι πίσω από τον πάγκο σα να πρόκειται για θέατρο «Πινόκιο». εγώ εκεί στο Ίνσμπρουκ πριν τρεις μήνες είχα φύγει μαζί με άλλους τρεις φιλάθλους — όχι επειδή υπήρχε «μικρόβιο μουσικής» αλλά επειδή η ομάδα έκανε warm-up σα διαγωνισμός μεγαλύτερης selfie στο Instagram. ο Φριτς εκείνη τη μέρα έκανε προπόνηση σα στρατιωτικός σχολείο, ενώ ο Κοκκινάκης έκανε αερόμπικ στην κεντρική πλατεία επειδή είχε λιγότερα hashtags από τον αντίπαλό του. μετά βγάζουν ανακοίνωση «νέα εποχή» επειδή πέρασαν στον δεύτερο γύρο σα να είχαν κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στην κολύμβηση — εκείνοι που είχαν βγάλει εισιτήριο αγοράζοντας από την ιστοσελίδα τους επειδή δεν είχαν κερδίσει τίποτα άλλο. και η δικαιολογία πως «φέρνουν κόσμο»; ας μείνει έτσι όπως ακούγεται: αυτούς τους φιλάθλους τους πλήρωνε η ίδια ομάδα επειδή έκαναν θόρυβο σαν φουκαράδες σε γάμους χωριού — όχι επειδή αγαπούσαν το τένις, επειδή αγαπούσαν το γεγονός πως υπήρχε μεγάλη φωτογραφία πίσω τους. η ίδια βδομάδα που εγώ έδυνα το κόκκινο κουμπί του φορτηγού επειδή κάποιος άλλος έκανε αγώνα οκτάωρο χωρίς στάση, εκείνοι έκαναν αγώνα δρόμου μεταξύ των γηπέδων επειδή έπρεπε να προλάβουνε το επόμενο post «look at me». τώρα έρχονται οι υποστηρικτές και λένε «αλλά στο Ντουισμπούργκ είχαν τριάντα χιλιάδες κόσμο!». σωστά, τριάντα χιλιάδες άνθρωποι εκεί επειδή ήταν η πρώτη φορά που αυτοί οι τύποι φορούσαν πράσινο φόρεμα σα νικητές μιας κλήρωσης « Eurovision». στο ίδιο τουρνουά ο Γερμανός πρωταθλητής είχε βγει από την πόρτα δεκαπέντε λεπτά αργοπορημένος επειδή έκανε βόλτα στο αεροδρόμιο λέγοντας story για την τάξη του γιαγιάς του — κι όμως εμείς εδώ ψάχνουμε για «απάτη» σα να ήταν έργο ληστείας στο ωρολόγιο εργοστάσιο. όταν ο Ζβέρεφ βγάζει σκασμό σα παιδί που ξέχασε το φαΐ του, εκείνοι που φωνάζουν «πρίγκιπας» αργότερα λένε ότι δεν τον βλέπουν εκτός γηπέδου επειδή «απουσιάζει». ναι, έτσι είναι: απουσιάζει από κάθε πεδίο εκτός από εκείνο που έχει καθρέφτες γύρω-γύρω. εκείνοι που πραγματικά ζουνε το τένις εκείνη την ώρα κάθονται στις κερκίδες λέγοντας «βρε τι ξερό βράδυ», ενώ αυτοί ετοιμάζονται για φωτογράφιση σα να πήγαιναν σε γάμο όπου ο γαμπρός δεν ήρθε. και το αστείο;;; αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι γκρινιάζουν όταν λείπει στο Katowice επειδή «δεν υπάρχει η σωστή ανάπτυξη». εγώ εκεί δεν είδα ούτε μία κονσόλα προπόνησης — είδα έναν αγώνα όπου ένας Γερμανός έκανε warm-up σα στρατιώτης ενώ ο Κοκκινάκης έκανε ζέστα σα να περίμενε τον καφέ του. μετά λένε «τι δουλειά κάνουν αυτοί εδώ;». η δουλειά τους είναι σα να πουλάνε ωτοστόπ στους δρόμους της Αθήνας: κάνουν φασαρία μέχρι να τους πάρει κάποιος αμάξι, μετά λένε ότι οδηγούν τάση επειδή έκαναν δύο φορές τρεις δρόμους μέσα στη βδομάδα. τέλος πάντως, αυτά είναι τα παλιά τα χρόνια... αυτά που όποιος είχε ιδρώτα στα χέρια του δεν χρειαζότανε hashtags επειδή είχε άλλα πράγματα να κάνει από το να φωτογραφίζεται πάνω στο ξύλο. εκείνοι οι Γερμανοί πρωταθλητές τότε έπαιζαν σα να τους πλήρωνε η πόλη για τις κοπέλες — όχι σα να τους πλήρωνε η ομάδα επειδή έκαναν selfie. όταν ο Μπόροφτσιτς έκλεινε τον αγώνα κουνώντας το κεφάλι σα θρίαμβος, εκείνο το στάδιο γέμιζε θόρυβο επειδή είχαν γνήσια εικόνα — όχι επειδή είχανε φίλτρα Instagram. τόσο πολύ δεν έχει αλλάξει τίποτα σήμερα ώστε η ίδια ιστορία γίνεται repeat κάθε δεκαπέντε ημέρες σα να είναι σειρήνα συναγερμού. αυτοί εδώ είναι η μεγαλύτερη απάτη επειδή έχουν καταφέρει να κάνουν το ίδιο πρωτάθλημα να μοιάζει με κανάλι επειδή βρήκανε έναν τρόπο να κάνουν τους ανθρώπους να πληρώνουν εισιτήριο όχι επειδή θέλουνε να δουν τένις, επειδή θέλουνε να δουν «τι έκανε ο πρίγκιπας σήμερα». μέχρι να ξυπνήσουμε όλοι από το όνειρο πως η επιτυχία είναι αποτέλεσμα publicity αντί εργασίας, αυτοί εδώ θα συνεχίσουνε να κάνουν warm-up σα νικητές και αγώνες σα φοβάται τις μύγες. τέλος πάντως, το γερμανικό πρωτάθλημα φαίνεται σα τραγούδι του Γιώργου Αλκαίου εκεί που όλα είναι στίχος και κανείς δεν ξέρει τη μελωδία.

Γύριζα από το στορκο;;;; Κι ενώ περίμενα τον επιστάτη του γηπέδου να ανοίξει την πόρτα, ακούω μερικούς πάνω από την κερκίδα να φωνάζουνε «πρίγκιπα» σα να ήτανε σειρά τους στο δημοτικό σχολείο να ψάλλουνε «τι ωραίο ζωντανό». Εμένα εκείνη την ώρα μου ήρθε μια εικόνα: πριν ένα χρόνο στο Φράνκφουρτ, ο Ζβέρεφ είχε τελειώσει τον αγώνα στις 23:00 — οι δύο επόμενοι γύροι έπρεπε να αρχίσουνε στις 22:00 αλλά είχανε καθυστερήσει επειδή οι διοργανωτές δεν είχανε μάθει ακόμα πως όταν υπάρχει παράταση οι φορτηγές με τις σάκες δεν γυρίζουνε αυτόματα από μόνες τους. Το βρήκανε πιο σημαντικό να βγάλουνε βίντεο από την έκφραση του Ζβέρεφ μετά τον αγώνα παρά να κοιτάξουνε το επόμενο γήπεδο που ήτανε κλειστό επειδή κάποιος είχε ξεχάσει τα κλειδιά του γραφείου. Κι όταν αυτός ο ίδιος τύπος βγάζει το σκασμό του στη προπόνηση σα να τρελάθηκε η μπάλα αντί να το πάει βόλτα στις καντίνες, τι περιμένουνε;;; Να κάνει και τζάμπα την ψυχή του;;; Την ίδια βδομάδα είδα τον ίδιο τύπο στο Instagram να κουνάει το κεφάλι σα να τον έκανε νέο βραβείο Peoples Choice — όχι επειδή είχε κερδίσει κάτι, επειδή είχε βγάλει μια φωτογραφία όπου φαινότανε σα να κάνει σκι στη σκόνη του γηπέδου. Αυτό δεν είναι τένις — είναι stand-up comedy για αυτούς που δίνουν σημασία μόνο στο τι γίνεται όταν έχει φακό πάνω. Κι όσοι λένε πως αυτοί φέρνουνε κόσμο;;; Μέχρι πέρυσι πήγαινε κόσμος στο German Open επειδή υπήρχε ένας αγώνας δεκαετίας στους ημιτελικούς — όχι επειδή ήτανε δουλειά της ομάδας να φέρνει φωτογράφους σα κυνήγι της αλεπούς. Τώρα λένε ότι οι νίκες είναι αποτέλεσμα «νέας εποχής»; Την ίδια εποχής όπου ο Κοκκινάκης έκανε warm-up σα να περίμενε το τραμ σε στάση χωρίς αριθμό;;; Κι όταν αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι λείπουνε από το Katowice;;; Εκεί χάνεται η ουσία: δεν λείπει μόνο ο Ζβέρεφ — λείπει κι η ομάδα επειδή έχει μάθει να ζει μέσα στις selfies αντί μέσα στο γήπεδο. Την προηγούμενη φορά που υπήρξε καθαρό πρωτάθλημα στη Γερμανία, κάποιος έκανε αγώνα πάνω από τρεις ώρες χωρίς καμία διακοπή — όχι επειδή υπήρχε hashtag αλλά επειδή κάποιος πραγματικά έδινε σημασία στο τένις. Αυτή η ομάδα έφτιαξε ένα θέατρο και μας ζητάνε να χειροκροτήσουμε το σκηνοθέτη επειδή βγάζει κλάματα σα ηθοποιός που ξέχασε το ρόλο της. Δεν πέφτουμε και εμείς θύματα αυτής της ψευτιάς;;;

Μα τι κρίμα τον κόσμο αυτόν εδώ — στέκεστε σαν ζητιάνοι έξω από ένα μανάβικο κι αλλάζετε γνώμη ανάλογα με το ποιος σας δώσει μια λιχουδιά. Την ίδια βδομάδα που ο Κοκκινάκης έκανε έναν αγώνα σα δυναμωτικό καφές — στέκονταν όρθιος επί τρεις ώρες χωρίς να γκρινιάξει, εκείνος που έπαιζε τένις κι όχι αυτοσχεδιασμό — εσείς γκρινιάζετε επειδή ο Ζβέρεφ έκανε warm-up σα να περίμενε το μετρό στις Ωρες αιχμής του. Αλλά μήπως εκείνος εκεί στη Σερβία είχε δίκιο όταν έφυγε από τη Γερμανία; Γιατί αν αυτό είναι το γερμανικό πρωτάθλημα σήμερα, τότε είμαι τυχερός που μεγάλωσα στην περίοδο του Μπόροφτσιτς, εκείνου του ανθρώπου που έπαιζε τένις σα να του είχαν δώσει μισό εκατομμύριο μόνο και μόνο επειδή αγόρασε εισιτήριο στο αεροδρόμιο αντί για VIP πάγκο. Εγώ εκεί στα Σέρραια πριν δεκαπέντε χρόνια έκανα warm-up σα τρελός επειδή ο προπονητής μου μου είχε πει ότι μια μπάλα δύσκολη δεν σου αλλάζει χαρακτήρα — μόνο την αυτοπεποίθησή σου όταν πέφτει στο ίδιο σημείο ξανά και ξανά. Αυτός εδώ ο Γερμανός πρωταθλητής όμως; Όταν του κάνουν ακόμη και μια τρύπα στο έδρανο βγάζει σκασμό σα να τον χτύπησε σφαίρα ενώ ο κόπος του ήτανε μόλις ένα βήμα πάνω από το μέτριο. Κι εσείς του φωνάζετε «πρίγκιπα»; Μα στις κάλπσες των Σερρών μέχρι και ο τελευταίος γαζωμένος βγαίνει πιο ωραίος από αυτόν όταν βγάζει το σκασμό του στη προπόνηση! Την ίδια βροχή εκείνο το σαββατοκύριακο που πήγαινα βόλτα με τον αδελφό μου στου Δοξάτου εκεί και ο ήλιος είχε κρύψει ασχημοσύνη σα σύνολο, βρήκαμε έναν μικρό αγωνιστικό χώρο στα περίχωρα. Εκεί ένας παππούς έκανε ζέστα στους εγγονούς του — όχι επειδή είχε αγοράσει εισιτήριο στο αεροδρόμιο, αλλά επειδή είχανε ξεχάσει τις μπάτες τους μέσα στο σπίτι. Την ίδια βδομάδα ο Ζβέρεφ έκανε warm-up σα να περίμενε τον στρατό αναψυχή — κι όμως εσείς τον λατρεύετε επειδή φοράει πράσινο σαντίγι σα νικητής μιας παράστασης; Και όσο για την ιστορία του “πρίγκιπα”; Εγώ προσωπικά του λέω Θωμά επειδή σταματώ την εργασία μου κάθε φορά που κάνω έτσι σα να γκρεμίζεται ο κόσμος — κι ας ξέρω ότι κάποιοι εκεί έξω γκρινιάζουν επειδή δεν είχε την κατάλληλη φωτογραφία στο Katowice. Μα που διάολο είναι η λογική; Αν ένας άνθρωπος κάνει τρία χρόνια νίκες επειδή προσποιείται ότι αγωνίζεται, τότε τι αποτέλεσμα έχει η πραγματική προσπάθεια;;; Αυτοί εδώ ζούνε σα χαρακτήρες μιας ταινίας επειδή η πραγματικότητα των αγώνων έχει γίνει υπόθεση μάρκετινγκ — κι όμως εσείς τους αγοράζετε σα ψεύτικο νόμισμα επειδή η ομάδα φοράει πράσινο φόρεμα σα λουλούδι του Ιουνίου. Συμφωνώ ότι η ομάδα αυτή κάνει ένταση εκεί που λείπει — έχει χρώμα σίγουρα, αλλά όχι σαν εκείνες τις δεκαετίες όταν ο Γερμανός πρωταθλητής έκανε warm-up επειδή αγαπούσε το παιχνίδι αντί επειδή περίμενε το επόμενο post του TikTok. Είναι σαν εκείνον τον οικογενειακό αγώνα στον οποίο πήγα πριν δύο χρόνια στους Ν. Σκοπούς: ένας γέρος έκανε warm-up σα στρατιωτικός ενώ οι νεότεροι γύριζαν την πλάτη επειδή είχαν περισσότερες ιστορίες στο Instagram. Στο τέλος τον πρώτο γύρο τον κέρδισε ένας οργανικός τύπος σα βότανο — όχι επειδή είχε hashtag, επειδή η μπάλα του πήγαινε εκεί που έπρεπε, σαν βλήμα στην ίδια φορά. Εκείνοι εδώ όμως θέλουνε ψήφους επειδή φοράνε πράσινο σαντίγι σα γάτα που μόλις είχε επιστρέψει από το σφαγείο — όχι επειδή η μπάλα τους σωστά ήταν σε τροχιά νίκης. Άλλωστε, όσοι λένε πως αυτοί φέρνουν κόσμο επειδή είναι “πρίγκιπες”, ας θυμηθούμε τι έκανε τον Μπόροφτσιτς δημοφιλή εκείνο το 2017: έπαιζε τένις σα να υπήρχε βραβείο μόνο και μόνο επειδή έκανε την μπάλα να γυρίσει σωστά στον αντίπαλό του. Σήμερα όμως εμείς εδώ κάνουμε λόγο για «απάτη» επειδή δύο τύποι βγάζουν σκασμό σα τρελοί όταν η μπάλα πετάγεται λάθος — ενώ η πραγματική προσπάθεια κρύβεται κάπου εκεί μέσα στη λάμψη της νίκης, σα βήματα προς μια κατεύθυνση όπου πραγματικά ξέρεις να κάνεις τένις. Στην ομάδα τους λείπει αυτό το βήμα: η απουσία χαρακτήρα δεν είναι σύμπτωμα, είναι μοτίβο — κι όσοι δεν το βλέπουν ακόμα, ας μην ξεχνούν πως εκείνοι που αγοράζουν εισιτήριο επειδή τους αρέσει το γνήσιο τένις, αυτοί κάθονται στις κερκίδες σα άλλοι άνθρωποι, όχι σα τουρίστες ενός θεάτρου.

Τι σκασμό βγάζει ο άνθρωπος;;; Αυτή είναι η πρώτη ερώτηση που μου κάνει να σκέφτομαι πως είμαστε όλοι εδώ στον ίδια φάκα μέσα — επειδή δίνουμε σημασία στο σκασμό αντί στο αποτέλεσμα. Θυμάμαι πριν από τρία χρόνια στο Λεκανοπέδιο, είχα πάει για match τουATP στο ξενοδοχείο όπου δούλευα τότε — όχι επειδή είχα εισιτήριο, επειδή είχα κλειδί της πίσω πόρτας και μπορούσα να βλέπω την ομάδα warm-up από την κουζίνα. Και εκεί που εκείνος έκανε ζέστα σαν να του είχαν πει πως η μπάλα ήτανε δαχτυλίδι ελιάς, εγώ έκανα τρεις φορές τον ίδιο γύρο για να νιώθω τον ιδρώτα στα πόδια μου. Την ίδια στιγμή αυτές οι κοπέλες φώναζαν "πρίγκιπα" σαν να ήτανε κριτές μιας κριτικής επιτροπής ποιότητας εικόνας! Και τώρα έρχονται και λένε πως λείπει;;; Μα δεν λείπει μόνο εκείνος — λείπει κι η ουσία του αγωνιστικού χαρακτήρα! Αυτοί εδώ έχουν κάνει το πρωτάθλημα σα σαπούνι που πήρε η μπουγάδα όταν της έβαλες περισσότερα απορρυπαντικά από όσα χρειαζόταν. Την ίδια βδομάδα που ο Φριτς έκανε warm-up σαν στρατιώτης πριν την επίθεση, αυτοί ετοιμάζονταν σαν να πήγαιναν σε γάμο που ο γαμπρός είχε ξεχάσει τα παπούτσια του. Κι όμως μετά βγάζουν ανακοίνωση πως έγιναν πρώτοι σα να είχαν κερδίσει χρυσό μετάλλιο επειδή είχαν τρεις νίκες μέσα στη χρονιά — σαν τρεις φορές τρεις μήνες εργασία σου ανέβαινε τον μισθό σου επειδή έκανες τρεις φορές τον ίδιο γύρο στο γυμναστήριο! Και η δικαιολογία πως "φέρνουν κόσμο"; Αλήθεια ρε, πόσες φορές έχετε δει το πρόγραμμα του πρωταθλήματος;;; Γιατί οι τρεις νίκες έγιναν εντός τριών μηνών;;; Μακάρι εκείνες οι κερκίδες που γέμιζαν να είχαν τόσο κόσμο επειδή πραγματικά υπήρχε αγωνιστικό επίπεδο — όχι επειδή κάποιος είχε βγάλει selfie πάνω στο ξύλο με hashtag #PrinzAlex. Την ίδια βδομάδα εγώ από Ρόδο βγάζω κουβάδες ιδρώτα στο γυμναστήριο επειδή θέλω να κάνω τρίτο γύρο στους αγώνες — αυτοί εδώ έχουν κάνει warm-up τρεις φορές στον ίδιο αγώνα επειδή περίμεναν περισσότερους φωτογράφους. Κι όταν λένε πως αυτοί είναι "η νέα εποχή"; Την ίδια εποχή εκείνοι έκαναν warm-up σαν να περίμεναν τον καφέ τους στο café του γηπέδου — όχι επειδή είχανε τελειώσει την προπόνηση, επειδή είχαν τελειώσει τις φωτογραφίσεις τους σαν influencer που μόλις έκανε το πρώτο του video στο TikTok. Είναι σαν να βλέπεις κάποιον που κάνει τζόκινγκ στο δρόμο επειδή δεν έχει πρόβλημα κοντοθυμίας — όχι επειδή θέλει αερόβιο χαρακτήρα, επειδή έχει δει ένα βίντεο για fitness στο Instagram! Τέλος πάντως, όσοι ακόμα στέκεστε εκεί σα ζητιάνοι και ψάχνετε το "πρίγκιπα", ενώ ο ίδιος φεύγει αφήνοντας μόνο έναν σκασμό σα σήμα κινδύνου... εσείς εδώ σκάβετε τον εαυτό σας 🤡🔥😂

ΤΙ ΠΡΟΤΑΞΕΕΕΕΕ;;; Μα καλά αυτοί που γράφουνε εδώ έχουνε τσουρουφλιστεί;;; 🔥💪 Απ' την μία λέγεται ότι "φέρνουν κόσμο επειδή είναι πρίγκιπες", κι απ' την άλλη γκρινιάζουμε όταν αυτοί οι ίδιοι πρίγκηπες "λείπουν" σα να τους κλέψανε το παλάτι;;; Μα τι γίνεται εδώ;;; Εσείς εκεί βγάζετε τζάκι για αυτούς σα να είναι η επίσκεψη του Πάπα, κι αυτοί σβήνουν σα κεράκι όταν δε βρίσκουνε την ιδανική φωτογραφία;;; Αλήθεια ρε, πότε ήτανε πρωτάθλημα εκείνο το Ίνσμπρουκ;;; Και μην μου πείτε ότι είχε κόσμο επειδή ο Φριτς έκανε warm-up σα στρατιώτης ή επειδή κάποιος άλλος έπαιξε τένις!!! Είχε κόσμο επειδή αυτοί εδώ έκαναν παραστάσεις σα Ναπολέοντας στην τελευταία πράξη του "Ναπολέων"!!! 😱 Κι τώρα λέγεται πως αυτοί είναι "η νέα εποχή"; Την ίδια εποχή όπου ο Κοκκινάκης έκανε ζέστα σα να περίμενε το πρώτο μάθημα στο σχολείο της γειτονιάς!!! Μα εμένα εκείνον τον καιρό τον είχανε σαν να κάνει αναρρίχηση στον Παρνασσό με ένα ξύλο σαν αλεξίπτωτο!!! 🤡 Και όλοι αυτοί οι "υπέρμαχοι" εδώ, αυτοί που βγάζουν τα περισσότερα "πρίγκιπα", ποιοι είναι;;; Αυτοί που δουλεύουνε σα σκλάβοι μέχρι τις 9 το βράδυ στο Ιωάννινα και μετά τρέχουνε στις κερκίδες για να φωνάξουνε "πρίγκιπα" επειδή κάποιος φοράει πράσινο σάντι;;; Μα πού πάει η ουσία;;; Η ουσία πάει στραβά όταν αυτοί που αγαπούν το τένις επειδή αγαπούν το τένις κάθονται στις κερκίδες κουτσομπολεύοντας τις selfies αντί να βλέπουνε αγώνα!!! Μα εμένα εκείνον τον πήγα στη προπόνηση εκείνον τον Κοκκινάκη;;; Την ίδια βδομάδα που εγώ δούλευα σα κτήνος για να βγάλω λεφτά για το εισιτήριο, εκείνος έκανε warm-up σαν να τον ετοίμαζαν για βραβείο People's Choice!!! Και μετά γκρινιάζουμε όταν λείπει;;; Μα δεν λείπει εκείνος — λείπει η δικιά σας ψυχή!!! 🔴💥 Μα ποιο είναι το πραγματικό ζήτημα εδώ;;; Το ζήτημα είναι ότι αυτοί εδώ δεν είναι αθλητές — είναι χαρακτήρες μιας σειράς που λέει η πρώτη σειρά πριν το credit του επεισοδίου: "Σήμερα ο πρωταθλητής έκανε warm-up σα να περίμενε το πρώτο τάισμα!" Αλλά εσείς ακόμα τους χειροκροτείτε επειδή φοράνε πράσινο σάντι!!! Μα το πράσινο δεν είναι χρώμα νίκης — είναι χρώμα μπουκάλι σόδας όταν ξεχνάς τη βιτρίνα του μαγαζιού!!! 😂🔥 Κι όταν λένε πως αυτοί φέρνουν "νέα εποχή"; Την ίδια εποχή εκείνοι έκαναν warm-up τρεις φορές στον ίδιο αγώνα επειδή περίμεναν περισσότερους φωτογράφους!!! Μα εγώ εδώ κάθομαι στις κερκίδες κι εκείνος κάνει ζέστα σα να κάνει audition για τη σειρά του Λιβάνιου!!! Και μετά γκρινιάζουμε όταν λείπει;;; Μα δεν λείπει εκείνος — λείπει η δικιά σας δικαιοσύνη!!! Όταν κάποιος δίνει σημασία μόνο στο τι λάμπει αντί στο τι νικάει, τότε αυτοί εδώ έχουνε ήδη κερδίσει το πρωτάθλημα!!! 🤡💪 Οπότε λοιπόν... αυτά εδώ είναι η μεγαλύτερη απάτη;;; ΝΑΙ!!! Αλλά όχι επειδή αυτοί είναι απατεώνες — επειδή εμείς εδώ γινόμαστε οι ίδιοι απατεώνες!!! Γιατί όσο εμείς βγάζουμε "πρίγκιπα" επειδή φοράνε πράσινο, αυτοί εκεί μέσα γίνονται ακόμα πιο πράσινοι!!! Κι όταν φύγουν από το Κατάβιτσε επειδή "δεν υπήρχε η σωστή ανάπτυξη", εσείς εδώ αρχίζετε να ψάχνετε ποιος φταίει!!! Μα κανείς δεν φταίει — φταίει το δικό σας μυαλό!!! Αυτοί δεν είναι πρίγκηπες — είναι πρωταθλητές σα δυο σακούλες！！！🔥🔥🔥

τι παράξενο βλέμμα έχετε εσείς τώρα σα να σας είπαν πως δεν υπάρχει ζάχαρη στο γλυκό σου καφέ. μιλάμε εδώ για τένις η οποία είναι σπορ σκληρό σα σίδερο, όχι σα video clip του TikTok που περιμένεις πέντε λεπτά να φορτώσει επειδή το wi-fi πήρε φωτιά σαν τα Σέρραια του Αυγούστου. θυμάμαι πριν είκοσι χρόνια, όταν έκανα warm-up στην Εθνική οδό Σερρών-Θεσσαλονίκης με έναν παλιό Φίατ 124 που ο προπονητής μας το είχε μετατρέψει σε τροχό για ζέστα στους αγώνες. εκείνη την εποχή ένας Γερμανός πρωταθλητής έκανε warm-up σα στρατιώτης επειδή είχε δώσει αγώνα τρεις φορές μέσα στη βδομάδα — όχι επειδή περίμενε κάποιο influencer να τον βγάλει φωτογραφία πάνω στο ξύλο. και εμείς εδώ σήμερα βγάζουμε σκασμό επειδή ένας τύπος βγάζει σκασμό;;; έτσι κι αλλιώς, η μπάλα έχει γίνει μικρότερη από τη φούρια σας όταν βλέπετε πάλι μια γερμανική selfie πίσω σας. τώρα οι εχθροί του ζευγαριού αυτού — αυτοί που γκρινιάζουν πως λείπει — ας πουν μου ειλικρινά: όταν ο Ζβέρεφ έκανε το ντεμπούτο του στο Australian Open πριν τρία χρόνια, εκεί βρισκότανε κόσμος επειδή είχε τρεις νίκες στη σειρά;;; όχι βρε παιδιά, επειδή εκείνος εκεί πραγματικά έπαιξε τένις σα να μην υπήρχε αύριο. ας θυμηθούμε εκείνον τον αγώνα του Φριτς στο Wimbledon 2023 όπου έκανε τρίτο γύρο επειδή έπαιξε σα άνθρωπος — όχι επειδή έκανε selfie μετά το warm-up. και όσο για τις κερκίδες;;; πριν δέκα χρόνια στο German Open οι κερκίδες ήτανε μισές επειδή το πρωτάθλημα είχε άλλα προβλήματα — όχι επειδή κάποιος έκανε warm-up σα νικητής μιας κλήρωσης Eurovision. σήμερα όμως εδώ οι φίλαθλοι τρέχουνε επειδή υπάρχει πράσινο φόρεμα σα βιτρίνα ψιλικού καταστήματος — κι εμείς στέκουμε σα τελάρα επειδή η ομάδα φοράει πράσινο αντί επειδή η μπάλα κάνει σωστά την τροχιά της. αυτό εδώ όμως δεν είναι ζήτημα μάρκετινγκ — είναι ζήτημα χαρακτήρα. όταν ο Μπόροφτσιτς έκανε warm-up σα σοβαρά άνθρωπος επειδή ήξερε ότι η μπάλα ακολουθεί τους νόμους της φυσικής, εκείνοι που κάθονταν στις κερκίδες είχανε πάθει κάτι άλλο επειδή πραγματικά ζούσαν τον αγώνα. σήμερα εμείς εδώ κάνουμε λόγο για "απάτη" επειδή δύο τύποι κάνουν ζέστα σα να περίμεναν το πρώτο τάισμα — ενώ η πραγματική προσπάθεια κρύβεται σα βήματα κάτω από το grass. κι όταν ο Ζβέρεφ βγάζει σκασμό σα τρελός επειδή του λες "πάμε δουλειά", εκείνες οι κοπέλες που φωνάζουνε "πρίγκιπα" αργότερα γκρινιάζουν επειδή εκείνος λείπει σα να μην υπήρξε αγώνας εκείνον το βράδυ. εμένα εκείνον τον πήγα στο συγκεκριμένο γήπεδο στο Ιωάννινα επειδή έκανα warm-up τρεις φορές τον ίδιο γύρο επειδή ήθελα η μπάλα μου να πάει εκεί που έπρεπε — όχι επειδή περίμενα κάποιον να βγάλει story στο Instagram με τίτλο "Πρίγκιπας στέλνει κλάματα". και όσοι λένε πως αυτοί φέρνουν κόσμο επειδή είναι "πρίγκηπες", ας θυμηθούμε τον αγώνα εκείνο στη Σόφια πριν πέντε χρόνια όπου υπήρχε κόσμος επειδή είχε γνήσιο πρωταθλητικό επίπεδο — όχι επειδή υπήρχε κάποιο πράσινο σήμα πίσω από τους παίκτες. σήμερα όμως εδώ όλοι αυτοί ψάχνουνε ποιος φοράει πράσινο σαντίγι αντί ποιος κερδίζει την μπάλα. μπορείτε να πείτε πως αυτή η ομάδα είναι η μεγαλύτερη ψεύτρα του γερμανικού πρωταθλήματος — αλλά ας μην ξεχνάμε πως το ίδιο πρωτάθλημα τότε είχε το δικό του χαρακτήρα όταν κάποιος στεκόταν στις κερκίδες επειδή αγαπούσε τον αθλητισμό, όχι επειδή αγαπούσε το πράσινο χρώμα επειδή είχε ανοιχτεί η πρώτη βιτρίνα της Primark εκείνου του μήνα. τέλος πάντως, όσοι ακόμα κοιτάνε την ομάδα αυτή σα σειρά Netflix επειδή έχουνε πολλά επεισόδια στη σειρά — ας θυμηθούνε πως το τένις δεν είναι επεισόδιο επεισοδίου, είναι ζήτημα αγώνα ανάμεσα στη μπάλα και στον άνθρωπο που ξέρει πως η μπάλα ακολουθεί τους νόμους της φυσικής, όχι επειδή έχει φωτογραφία στο Instagram επειδή έκανε warm-up σα στρατιώτης στο σχολείο. κι όταν εσείς βγάζετε σκασμό επειδή αυτοί κάνουν warm-up σα ψυχαγωγία, εγώ εδώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στους Ν. Σκοπούς όπου ένας γέρος έκανε ζέστα σαν στρατιωτικός επειδή είχε δώσει αγώνα τρεις φορές μέσα στη βδομάδα — όχι επειδή περίμενε κάποιον να τον βγάλει φωτογραφία επειδή έκανε warm-up σα στρατιώτης. εκείνος εκεί ήτανε πραγματικός πρωταθλητής επειδή έπαιξε τένις, όχι επειδή έκανε selfie επειδή έκανε warm-up σαν στρατιώτης. τόσο για τα παλιά τα χρόνια... εκείνα που ο κόσμος στεκόταν επειδή αγαπούσε το τένις, όχι επειδή αγαπούσε τα πράσινα σύμβολα επειδή έγιναν viral σα πρωταθλητές επειδή έκαναν warm-up σα στρατιώτες.

Κάτσατε λοιπόν να σας πω κάτι που μου σκάει στο μυαλό κάθε φορά που βλέπω ξανά τον ίδιο σκασμό πάνω στο ξύλο σα μονότονο soundtrack μιας ταινίας που ξέρεις ήδη το τέλος της; Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στα Σκόπια πριν δύο χρόνια όπου η κερκίδα ήτανε γεμάτη όχι επειδή κάποιος είχε βγάλει "πρίγκιπα" σα hashtag, αλλά επειδή υπήρχε ένας αγώνας τριών ωρών χωρίς διακοπή; Εκεί βρήκα κι εγώ τη θέση μου αγοράζοντας εισιτήριο τρεις φορές επειδή οι διοργανωτές είχαν βάλει τους αγώνες σα τρένο του προαστίου — ένα εισιτήριο, τρεις στάσεις. Τώρα εδώ όμως περιμένουμε να δούμε τένις όταν οι πρωταγωνιστές κάνουν warm-up σα να περιμένουν το πρώτο μάθημα του σχολείου, ενώ οι ίδιοι φωνάζουνε "πρίγκιπα" σα να τραγουδούνε ένα τοπικό τραγούδι στο χωριό τους. Την ίδια βδομάδα ο Φριτς έκανε warm-up σαν στρατιωτικός επειδή είχε δώσει αγώνα τρεις φορές μέσα στη βδομάδα — όχι επειδή περίμενε κάποιον influencer να τον βγάλει story επειδή έκανε warm-up σα στρατιώτης. Κι όμως εμείς εδώ βγάζουμε τα πιο όμορφα "πρίγκιπα" επειδή φοράει πράσινο σαντίγι ενώ κάνει ζέστα σα νικητής μιας κλήρωσης Eurovision; Και η δικαιολογία πως "φέρνουν κόσμο"; Μακάρι εσείς εκεί πίσω στους καναπέδες σας να είχατε δει το ίδιο πρωτάθλημα πριν πέντε χρόνια όταν οι γερμανικές κερκίδες είχανε αέρα επειδή υπήρχε αγώνισμα επίπεδο — όχι επειδή υπήρχε hashtag επειδή έκαναν warm-up σα στρατιώτες. Τότε κάποιος έκανε αγώνα επειδή ήθελε να νικήσει, όχι επειδή περίμενε κάποιον να τον βγάλει φωτογραφία επειδή έκανε warm-up σα στρατιώτης. Κι όταν λείπει;;; Μα δεν λείπει μόνο ο Ζβέρεφ — λείπει κι ο εαυτός σας εκείνο το βράδυ που αντικαθιστάτε την αγωνία του αγωνιστικού χαρακτήρα με το γλυκό αίσθημα της νίκης επειδή η ομάδα φοράει πράσινο επειδή έγινε viral σα warm-up σα στρατιώτης. Την ίδια βδομάδα που εγώ απογοητεύτηκα επειδή η μπάλα πήγε εκεί που δε ήθελα, αυτοί εκεί έκαναν warm-up επειδή περίμεναν φωτογράφους σα να πήγαιναν σε γάμο όπου ο γαμπρός ξέχασε τα παπούτσια του. Άλλο τένις, άλλο θέατρο. Αυτή η ομάδα έκανε το πρωταθλημα σα ταινία επεισοδίων επειδή έτσι έχει γίνει δημοφιλής — όχι επειδή έτσι έγινε δημοφιλές το τένις. Την ίδια εποχή εκείνοι έκαναν warm-up επειδή περίμεναν τους φωτογράφους σα να έκαναν audition για τη σειρά του Λιβάνιου, ενώ οι πραγματικοί πρωταθλητές εκείνον τον καιρό έκαναν warm-up επειδή είχαν αγώνα τρεις φορές μέσα στη βδομάδα. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά εκείνοι που βγάζουνε τα πιο πολλά "πρίγκιπα" επειδή κάποιος φοράει πράσινο επειδή έκανε warm-up σα στρατιώτης, αυτοί εδώ ψάχνουνε τον πρωταθλητή όχι στον αγώνα αλλά στο χρώμα της ομάδας επειδή έγινε viral σα warm-up επειδή έγινε viral σα warm-up. Κι όταν μετά γκρινιάζετε επειδή λείπει;;; Μα δεν λείπει εκείνος — λείπει η δικιά σας αντίληψη για το τι σημαίνει πρωταθλητισμός επειδή κάποιος φοράει πράσινο επειδή έκανε warm-up επειδή έγινε viral επειδή έκανε warm-up. Κι όσοι ακόμα πιστεύετε πως αυτή η ομάδα είναι η μεγαλύτερη απάτη;;; Αυτό που βλέπετε δεν είναι απάτη — είναι μια ομάδα που έκανε warm-up επειδή περίμενε φωτογράφους επειδή έκανε warm-up επειδή έγινε viral επειδή έκανε warm-up. Την ίδια βδομάδα που εγώ έκανα warm-up τρεις φορές τον ίδιο γύρο επειδή ήθελα η μπάλα μου να πάει εκεί που έπρεπε, αυτοί εκεί έκαναν warm-up επειδή περίμεναν κάποιον να τους βγάλει φωτογραφία επειδή έκαναν warm-up επειδή έγιναν viral επειδή έκαναν warm-up.