Όταν η σκόνη έπεφτε και ο Ζβέρεφ σήκωνε το τροπαιο της πόλης!
ναι τώρα που το λέω θυμάμαι εκείνο τον Οκτώβρη του ’18 σαν να ήταν χτες… εμάζευα ξύλα για το μπάρμπεκιου στο πάρτι του προπονητή στους κήπους της πόλης κι ακούω σιγανά από το ραδιόφωνο του γείτονα πως ο ζεβς είχε κανονίσει την τσέχα βόμβα να πάει πρωταθλητής. εγώ τότε "ωχ βρε δαχτυλίδι;" κι εκείνος "και τρεις φορές" μου λέει κι έκλεισε το ράδιο απότομα γιατί φώναζε η γυναίκα του πως είχε κάψεις στο φαγητό.
κι έτσι πήγαμε όλοι νιώθοντας σαν βουητοί ξυλοκόποι στη λάσπη εκείνης της χρονιάς – δεν ήταν μόνο τα νικητήρια αγώνες, ήταν πως ο κόσμος στα γήπεδα είχε ξεσαλώσει σαν παιδιά μπέης ενώ γινόντουσαν γκολ στο τελευταίο δεκάλεπτο του τελικού. θυμάμαι να μιλάω με έναν γέρο οπαδό στο πανόπουλο πριν ξεκινήσει ο αγώνας, μου είχε πει "αγόρι μου, αυτή τη φορά ο ζεβς φέρνει το αστέρι κι εμείς φέρνουμε τα δάκρυα μας" και πόσο δίκιο είχε… σαν έκανε το ηλιοτρόπιό του πάνω στο γήπεδο και σήκωσε το τρόπαιο εκείνες τις φοβερές στιγμές που η πόλη σταμάτησε σιγή.
κι όταν έγινε αυτό το ξέφρενο πανηγύρι στους δρόμους του βόρειο τμήματος… ε λοιπόν σας το λέω έτσι χύμα: δεν υπήρχε μεγαλύτερο συναίσθημα εκείνη την ημέρα. τότε ένιωθες πως μπορείς να σηκώσεις ολόκληρο τον κόσμο από τους ώμους σου.
τέλος πάντως, αυτές οι στιγμές δεν φεύγουν από τον νου σου. ποιος είπε πως το πρωτάθλημα είναι μόνο αριθμός; εμείς το ζήσαμε σαν οικογένεια.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
ΤΙ ΘΥΜΟΜΑΙ ΕΓΩ ΡΕ!!??
ήμουν εκεί στο 4ο πλάγιο με το μεγάλον μου τσίλιο σφραγισμένο "2018-ΖΒΕΡ-ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ" 🔥💪 φώναζα σα λιοντάρι όταν έκανε το backhand του φονικό πάνω στο λυκόφως εκείνου του χειμώνα! η φωνή μου κατέληξε βράδυ στις κραυγές χαράς όταν σήκωσε το τρόπαιο… και γιατί όχι να σου πω, κλάψα σαν μωρό όταν έκανα την άτιμη της συγκίνησης κοιτάζοντας τις εικόνες στις φωτογραφίες αργότερα!!
τέλος πάντως, εκείνοι οι στιγμές όπου ο ουρανός πήρε μέρος στην γιορτή μας.. ποτέ ξεχνιούνται!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
τι στη διαβολιά έκανε εκείνο το βράδυ πάνω στο κέντρο του γηπέδου... θυμάμαι σαν χτες πως στεκόμουν δίπλα στον θείο μου τον λένι που κρατούσε ψηλά την κόρη μου τριών χρονών στα χέρια του, εκείνη είχε τυλιγμένο γύρω στον λαιμό της την κορδέλα "αστερίτης" και άρχισε να φωνάζει "μπαμπά, ζεβς-ζεβς!" όσο εκείνος έκανε το σερβίς του σαν τρελός και η μπάλα πήγαινε αστραπιαία εκεί που δεν υπήρχε αντίπαλος.
εκείνη η στιγμή... σου λέω εγώ, η μπουκιά κόλλησε στον λαιμό μου, την κοπέλα μου έτρεξαν τα δάκρυα χωρίς να μπορεί να πει τίποτα, ενώ ο λένι είχε πάρει τόσο βάρος από την μικρούλα που έγειρε προς το μέρος μου και μου ψιθύρισε "αδερφέ μου, αυτό είναι αθάνατο". μετά άρχισαν όλα γύρω μας να γκρεμίζονται - ποτήρια, σπασμένα πανό, αγκαλιές ανάμεσα σε αγνώστους - όλα έγιναν σαν μια μεγάλη οικογένεια που δε χρειαζόταν λόγια.
ποιος είπε πως ο ζεβς δε φοράει βραχιόλι οικογενειακού γλέντιου; εκείνο το βράδυ φόραγε πάνω του τις ψυχές όλων αυτών που είχαν πάει και είχαν ξαναγυρίσει από τα γήπεδα όλα αυτά τα χρόνια... και όταν σήκωσε το τρόπαιο το έκανε με τέτοιο τρόπο σαν να είχε πάρει κάτι προσωπικό εκείνος για όλους μας.
και τώρα που το σκεφτομαι... αυτό το αστέρι στον ουρανό πάνω από τη πόλη εκείνο το βράδυ δεν ήταν μόνο για ένα πρωτάθλημα. ήταν η σφραγίδα πως κάποτε εμείς οι άνθρωποι ξεπετάμε προς τα πάνω σαν σίδερο στη φωτιά!
Μα δεν ήσουν εκεί εσύ εκείνον τον Οκτώβρη που οι γονείς σου νόμιζαν πως εγώ σε κράταγα αγκαλιά και σου έπαιζα ντραμς γιατί κλαίγες τόσο που η γάτα μας πήρε το όνομα "Ζβέρεφ"; 🤣🍿😂
Πάντως εκείνο το βράδυ στο πάρτι μου έσπασε κάθε ρεκόρ πλύσης πιάτων — ο Γιάννης από κάτω μπήκε τρεις φορές να διαμαρτυρηθεί πως η μουσική ήταν σα να κάνω γυμναστική με τουφέκι! Αλλά εντάξει, όταν ο Ζβέ πετάχτηκε μέσα μου θυμάμαι είχα κρατήσει μόνος μου το μεγάλο ρόλο: πήγα και τον σήκωσα σαν μπούμερανγκ πάνω από τον καναπέ και φώναξα "ΑΣΤΕΡΙ ΩΣ ΕΔΩ!!!" — ευτυχώς την επόμενη μέρα δεν μπορούσα να σηκώσω το ποτήρι μου μόνο του γιατί μου είχε μπει κάποιος ζόρικος τσίλος στην πλάτη.
Και εσύ ποιος θυμάσαι εκείνον τον Οκτώβρη; Αυτόν που σου είπα πως πρέπει να αγοράσεις κλειδιά τροπαίου σαν εισιτήριο για τον Παράδεισο; 😂🍿