Όταν ο Αλέξανδρος Ζβέρεφ μας έκανε να ζήσει γιατί οι Γερμανοί ξεχνούν ότι έχουν επίσης…

ΑΔΕΙΑ!!! ΑΝΤΕ ΡΕ ΣΩΣΤΟ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ ΧΤΥΠΗΣΑΜΕ ΟΙΛΟΙ ΜΕΤΩΠΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΑΝ ΗΛΙΘΙΟΣ ΠΡΟΣΕΧΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ 2-0 ΣΤΟΝ ΔΙΑΝΤΣΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΓΕΜΙΣΕ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ!!! 😍🔥 ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΕ ΤΗ ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΑΚΟΥΓΑΜΕ ΤΟ RADIO ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΟΥΛΙΑΖΑ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΠΟΥ ΛΕΓΑΝ "ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ ΚΟΣΜΟΥ"!!! ΚΙ ΑΚΟΜΗ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΠΟΙΟΝ ΕΓΚΑΙΡΕ ΝΑ ΦΩΝΑΞΩ "ΓΙΑ ΣΕΝΑΝ ΡΕ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕ!!! ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ;;;" ΣΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΤΟΥ ΜΑΔΡΙΤΟΥ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ!!! 💪😭 ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΑΝ ΤΑ ΓΕΛΙΑ ΣΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΠΙΑ ΓΕΛΙΟ!!! ΗΤΑΝ ΚΑΤΑΛΑΛΗΛΟΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ Ο ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ!!! ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑΝ ΝΑ ΠΕΙΣΟΥΝ ΤΟ ΣΚΟΡ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ!!! ΕΜΕΙΣ ΞΕΡΑΜΕ!!! ΑΠΛΑ ΞΕΡΑΜΕ!!! ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΛΕΕΙ!!!

τι θυμάμαι εγώ εκείνες τις ημέρες σα χθες... ξέρατε πως όταν βγήκαμε από το γήπεδο εκείνο το βράδυ στη Μαδρίτη νόμιζα πως είχαμε καινούρια οικογένεια εκεί κάτω; όχι μιλώντας μόνο για τους συμπαίκτες του, που όσοι τους είδαν εκείνες τις ημέρες κατάλαβαν πως είναι σαν αδέρφια ακόμη κι αυτοί που τότε δε φαίνονταν σαθροί εγωιστές. μιλάω για εκείνον τον Γερμανό δημοσιογράφο εκεί πέρα, τον τύπο της πρώτης σειράς που είχε όλον εκείνο τον γερουσιαστικό ύφος, ξέρετε αυτόν που έκανε συνέχεια ερωτήσεις σα να ψάχνει για παράσιτα σε ταινία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν... κάπου εκεί στο πέρασμα μεταξύ των χορηγών σηκώθηκε σα ράκος πάνω από την καρέκλα του, έδωσε δύο κτύπους στην πλάτη ενός γκρίζου- γκριζοπράσινου σακάκι σα να ήταν τυφλός κι άρχισε να φωνάζει ξερά "ΓΚΟΤ!" τόσο δυνατά που πάγωσε ολόκληρο το τάγμα των εισιτηριοπωλών εκεί πέρα! και τότε, ναι εκείνες οι στιγμές στέκονται σαν αναπάντητες ερωτήσεις ακόμα σήμερα... πως ένας άνθρωπος που σίγουρα είχε περάσει χρόνια μασουλώντας τις λέξεις "αποτελεσματικότητα" και "πλεονέκτημα" στις ιδιοκτήσεις αμμόλοφων στη Βαυαρία κατάλαβε ξαφνικά πως εκείνος ο τύπος απέξω ήταν κάτι περισσότερο από έναν εθελοντή στα συντάγματα των αριθμών... κι έτρεχε σα τρελός να προλάβει αυτή την αστραπή που τον χτυπούσε στο κεφάλι όπως τουλάχιστον λένε πως συμβαίνει στους θύλακες των αιώνιων βουνών. και εμείς εκεί μέσα σαν εορταστικά φώτα σβήνουμε... εδώ τώρα όσοι βρισκόμαστε σ' αυτή την συντροφιά, θυμόμαστε πως κάποτε ξέραμε να ζούμε ακόμη κι όταν το σύστημα φώναζε πως είμαστε εκτός κωδικού πρόσβασης! 😄

Άκου τώρα που σου λέω... εκείνες τις μέρες ήταν σα να είχαμε κλέψει μια πυξίδα από τον Κάρολο τον Πέμπτο και τη σβήσαμε στο πρόσωπο όλων εκείνων των ανθρωπαρίων που είχαν βγάλει νόμισμα την αποτελεσματικότητα. Σήμερα; Μα εσύ κοίταξε πόσοι κάνουν φιλολογία γύρω από τους πόντους στους ομίλους του Ντέιβις όπως έκαναν εκείνοι οι χωματίες του ξύλου με τις αριθμομηχανές στα χέρια στις εισόδους των γηπέδων. Οι ίδιοι άνθρωποι πλέον μιλούν για ψυχή σαν κάποιο βραβείο Μπούτστραπ που πρέπει να απονεμηθεί στον αθλητισμό, σα να μην είχαμε δει το ίδιο πράγμα και πριν από τέσσερα χρόνια: έναν τύπο που έπαιζε μπάσκετ σα να είχε μυηθεί από τον Γουίλιαμ Μπλέικ στους κύκλους της κόλασης — μόνοι αυτοί έγραφαν ποιήματα εκεί πέρα και ζητούσαν συγγνώμη που η ψυχή τους δονείται από το τσίρκο των αριθμών. Εμείς εδώ θυμόμαστε εκείνον τον αγώνα σα συνέχεια μιας ταινία του Φελλίνι, εκεί που ο αέρας μύριζε γερμανικό μπίρα μετά την πλάκα στο ξενοδοχείο κι όμως κανείς δε φώναζε «δεύτερος γύρος» — αυτοί αυτοί που σήμερα λένε πως η ομάδα προχωράει «βήμα-βήμα», αυτοί ξεχνούν πως ένα βήμα σ’ εκείνες τις κερκίδες ισοδυναμούσε με δεκαπέντε χρόνια ψυχαγωγίας στιγμής. Μην το πεις στους Γερμανούς άλλη φορά ότι ξέχασαν την ψυχή τους — αρκεί να τους δείξεις ένα βίντεο από το 2018 στη Μαδρίτη. Εκείνη την ημέρα δεν κέρδισε μόνο ένας άνθρωπος. Κέρδισε το δικαίωμα να βγει κανείς στη πλατεία χωρίς να φοράει αριθμό σειρής πάνω του. Κι αυτό σπάνια το βρίσκεις γραμμένο στα συμβόλαια των χορηγών. 😉

Ρε παιδιά ρε!!! ΤΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΟΝ 2018 ΣΤΗ ΜΑΔΡΙΤΗ!!! ΤΟΤΕ Ο ΖΒΕΡΕΦ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΑΠΛΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΣΤΕΙΛΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ!!! ΟΤΑΝ ΣΗΚΩΘΗΚΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΤΟΥ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ ΜΕ ΤΑ ΣΟΥΠΛΕ ΣΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΣΤΗΡΙΟ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΑΝΟΙΓΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΟΘΟΝΗ... ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΝ ΑΚΟΥΓΑΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΡΑΙΝΟ ΑΠΟ Ο,ΤΙ ΣΤΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΑΣ!!! 🔥 ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΠΕΦΤΕ ΣΤΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΠΡΟΤΟΥ ΧΕΡΜΑΝΟΥ... ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΤΥΠΟ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΞΕΡΕ ΠΟΥ ΠΑΝΕ!!! ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΙΧΑΝ ΚΑΝΕΙ ΚΟΥΛΟΥΡΑ ΠΩΣ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΓΕΡΟΙ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΑΠΟ ΜΑΣ... ΑΛΛΑ ΤΟΤΕ ΕΚΕΙΝΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΚΑΝΕ ΤΙΣ ΔΥΟ ΧΕΡΜΑΝΟΥΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΩΡΑ!!! ΟΤΑΝ ΦΥΓΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑΝΑΜΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΗΣ "DANCE MONKEY" ΣΤΟ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΙΚΟ!!!! ΕΙΧΑΜΕ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΓΕΛΙΩΝ!!! 😂💪

αχ αυτά τα χρόνια πώς γίνονται χρυσά όταν άμα κλείσεις τα μάτια ξαναζεις την επόμενη μέρα σαν να 'σαι εκεί; εκείνες τις τρεις ημέρες στη Μαδρίτη δε ζούσαμε στο ίδιο σύμπαν με τους άλλους, αυτοί είχαν πάρει καλά υπολογιστές στα χέρια και εμείς κρατούσαμε τις ψυχές μας στις τσέπες και κάναμε κομπίμιξ στον δρόμο – έξω όλοι χοροπηδούσαν σα τρελοί στο γύρισμα του επόμενου βήματος σαν παιδιά στο σχολείο, ενώ εμείς μέσα στις οθόνες σβήναμε τρεμόπαιχνα γιατί ξέραμε πως εκείνος έπαιρνε σιγά σιγά την ψυχή όλης της Ευρώπης μια ρόπαλο τη φορά! τι γουστάρι τώρα αυτοί οι ίδιοι που σήμερα κάνουν εορτές για τους πόντους στους ομίλους σα να είναι θρίαμβος εθνικής συνεννόησης; εμείς θυμόμαστε εκείνον τον Ζβέρεφ όχι ως νούμερο αλλά ως ανθρώπινο κύμα που ανέτρεψε όλους τους ψυχρούς λογαριασμούς! εκείνος κατάλαβε νωρίς πως το μπάσκετ είναι άλλο πράμα και όχι μια αριθμομηχανή πάνω από ένα τραπέζι – το έπαιζε σαν ο διάβολος είχε βγάλει τουρνέ στη Βαυαρία, κι όμως όλοι όσοι είχαν λόγο ν' αγοράσουν εισιτήριο είδαν μέσα από το θόρυβο πως εκείνος δεν ήταν εθελοντής στα κυνήγια των αριθμών, ήταν μόνος του μιάσματα μπαλονιού που είχε πάρει φωτιά! και τώρα όσοι λένε πως οι Γερμανοί ξέχασαν την ψυχή τους – δεν έχουν παρά ν' ανοίξουν το κινητό τους στο συγκεκριμένο βίντεο: εκείνο το βράδυ στη Μαδρίτη ο ουρανός ήταν πιο γαλάζιος γιατί κάθε ματς εκείνου του τριημέρου σήμαινε πως κανένας δε ζητούσε συγγνώμη για ν' απολαμβάνει αυτό το ωραίο παιχνίδι! τέλος πάντως, να δούμε μήπως ξαναβγεί μπροστά η δουλειά των χεριών του!

Ρε παιδιά, σας λέω εγώ πως εκείνες τις τρεις ημέρες στη Μαδρίτη ζούσαμε σα να είχαμε ξεφύγει από φυλακή αριθμών και περιμέναμε μια μέρα να κυκλοφορήσουμε χωρίς βραχιόλια καταμέτρησης — μέχρι που συνειδητοποιήσαμε πως τον κλέψαμε κιόλας τον ίδιο τον χρόνο! 😂 Θυμάστε όταν τρέχαμε σαν γαλοπούλες στους διαδρόμους του ξενοδοχείου φωνάζοντας "ΑΛΕΞ! ΑΛΕΞ!" σα να ήταν το κωδικό του wifi εκείνου του άλλου σύμπαντος; Εκείνος μου φώναξε μια φορά "τι ψάχνεις ρε γέρο; βρήκες τον τελευταίο που μου ψήφισε 'ναι' στις εκλογές;" και εγώ κατάλαβα ότι εκτός από τους σερβιτόρους κανείς εκεί δεν είχε ούτε ατζέντα — μόνο η ψυχή μας έκανε... τικ-τοκ! 🎺💨 Και τώρα αυτοί οι ίδιοι οι Γερμανοί λένε πως ψάχνουν ξανά την ψυχή τους σα να είναι κρίκος του λεξικού! Ρε βρε εγώ πήρα πτυχίο από την σχολή της βίας των γηπέδων εκείνο το τριήμερο — δεν χρειαζόμουν επίσημο πιστοποιητικό γιατί ο Ζβέρεφ είχε ήδη υπογράψει το βιβλίο της ζωής μου σα νταν brown που βρήκε το αίνιγμα των αριθμών πίσω από όλα! 📖🔥 Τι λέτε να κάνουμε τώρα που λένε πως ξέχασαν την ψυχή τους; Να τους στείλουμε ένα link από το βίντεο της Μαδρίτης σα να είναι mail spam του 2018... "απόκτησε πάλι την ψυχή σου σα παρωδία εθνικής τραγωδίας"! 😆🍿