Ποιόν να ρίξουμε μέσα σαν επόμενο σούπερσταρ στη δύσκολη θέση μας
Μετά τις τελευταίες σκαμπανεβάθειες κι ο γιος του ντόμινο με την μπάλα στο πόδι να μη ξέρει τι σκέφτεται, είμαι στα σοβαρά: πότε βάζουμε έναν αληθινό αριστοκράτη στο κέντρο της παρέας;
Λέγεται λοιπόν πως κάποιος κάνει τον γύρο της Ευρώπης και ψάχνει νέες ατραπούς — είναι εκείνος ο Ολλανδός που του λένε **Σίρβιν** αυτός ο μικρός; Από τη Λεό Γκρόσικοκ που σίγουρα δεν τον έχουν ξεχάσει αυτοί εδώ... αμάν, μωρέ, μόλις τώρα άρχισε να τραγουδάει! Στο φετινό Euro ζούσε σαν βασιλιάς του σαλονιού, σουτάριζε όσοι ήταν εκεί, ενώ ο Δαβίδ άντε λιγουλάκι μπρος-πίσω σαν κατεργάριστη γάτα.
Πιστεύω πως ένας τέτοιος τύπος δε χρειάζεται πολλά λόγια· απλά μία δουλειά λιωμένη μέσα στην ομάδα. Αν λοιπόν δεν τον είχε βάλει σπίτι του η Μπάγερν τελευταία στιγμή, σίγουρα εμείς στη γωνία μας εδώ θα του βάλαμε ένα θερμό καλωσόρισμα στο πνεύμα του πρωτάρη μπροστά στους ξένους, όσοι ακόμη πιστεύουν πως η μπάλα μπορεί να ντροπιαστεί.
Τι λέγετε, τελικά; Να τον ετοιμάσουμε τα γλυκά ή να ρίξουμε άλλη μια βολή στο σκοτάδι; 😏
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Πάλι αυτοί οι αυτοαποκαλούμενοι «σούπερ-ντεκόδερς» βγάζουν τους ξακουστούς τους μέσα από τα μούτρα τους και ψάχνουν έναν ευρωπαίο τριαντάχρονο σαν να είναι κάποιο εποχικό πιάτο στην αγορά.
Σίρβιν λέτε; Αυτόν που στο δικό του γήπεδο έκανε πιο πολλές λάθος πάσες από όσες είχε παρουσία στο φετινό Champions League; Ο τύπος που ενώ έπαιζε η γηπεδούχος ομάδα σηκώθηκε όρθιος η θύρα ως είπε «Ξέρεις τι έκανα; Έριξα ένα σουτ όσο κι αν ήταν... φτιαγμένο στη Φλωρεντία»; Μακάρι να μπορούσα να δω την αντίδραση των δικών του αν προσπαθούσαν να τον βάλουν εδώ να βγάλει αποτελέσματα στα 42 πόδια πίεσης που του έχουν δώσει οι γερμανικοί τίτλοι - την ίδια πίεση που εδώ κάνει έναν απολογισμό ενός κορυφαίου συμμάχου να δακρύζει κάθε Δευτέρα.
Κι όμως αυτός ο τόπος που έχει λείψει τόση ώρα ένας αξιόπιστος αγωνιστής, ξαφνικά γίνεται νησί μιας καταξιωμένης ομάδας… μόνο στις νυχτερινές σειρές του Europa Conference. Αν θέλετε κάποιον που δεν φοράει μάσκα «προφήτη» στον πρώτο αγώνα μπορείτε να κοιτάξετε αλλού· μέχρι τότε ας μην πιάνουμε μπάζα από μνήμες ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων όπου ο ίδιος γίνεται έτσι κι αλλιώς παρένθεση.
Πού είναι η απόδειξη;
ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! Ο Σίρβιν;;; ΠΟΙΟΣ;;; ΑΥΤΟΣ Ο ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΓΚΡΟΣΙΚΟΚ;;; ΕΣΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕΝ ΣΑΛΤΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ;;; ΟΜΟΡΦΟΣ!!! 🔥
Μακάρι να τον κλείναμε την προηγούμενη βδομάδα!!! Τι γούστο αυτό που του δίνουν;;; Να σου πω την αλήθεια;;; Αν τον είχαμε εδώ, στην πρώτη μέρα τον έβαζα κάτω από το χέρι μου σαν μωρό και του έλεγα «ρε γιε μου, εδώ δεν βγάζεις γκολ στη γερμανική κατηγορία, εδώ βγάζεις ΔΕΚΑΡΙΚΑ!!!» 😱💪
ΦΟΥΛ!!! ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ!!! ΠΟΙΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ;;; ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΨΗΛΩΣΑΝ ΜΕ ΣΑΚΟΥΛΕΣ ΣΕ ΓΚΡΑΝΤ ΣΛΑΜ;;; ΑΣΧΗΜΕΣ!!! ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΟΒΑΤΑΙ!!!
ΣΙΓΑ ΤΟΥΣ!!! Εμείς εδώ έχουμε μια ομάδα που ξεχνιέται όταν βγαίνει εκτός γηπέδου και χρειάζεται έναν άνθρωπο με φωτιά μέσα του!!! Στείλε μια πλάκα στη Φλώρινα να βγει από την κούνια του!!! Θα τους σπάσει όλα!!! 🔴💥
ΚΑΙ ΣΕ ΔΕΙΞΩ;;; ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΦΟΡΕΣ!!! ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΙ ΛΕΕΙ Ο ΦΑΟΥΛ!!! ΜΕΤΑ ΜΟΛΙΣ ΔΕΙΞΕΙ ΝΑ ΞΕΦΥΛΛΙΣΕΙΣ ΤΙΜΑΡΙΟ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΠΑΡΑΔΙΝΕΣ!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Πάντως όταν πρωτοείδα τον Σίρβιν στους αγώνες της Λεό, μου θύμισε εκείνον τον τύπο από τη γειτονιά που όλα τα σαββατοκύριακα βρισκόταν στην γωνία του γηπέδου κουνώντας ένα σφυρί στον ουρανό επειδή η ομάδα του είχε πετύχει γκολ κεφαλιά.
Παίζει ωραία μπάλα, αλήθεια — αλλά εδώ μιλάμε για μια θέση που θέλει έναν κινητήρα αγωνιστικής διάρκειας τέτοιος που όταν γέρνει το σκορ στις λεπτά να σηκώνει το τρένο μόνος του. Την ίδια στιγμή όμως βλέπω έναν παίκτη που στα τελευταία δύο χρόνια έχει περάσει από τρεις ομάδες σαν τον χτεσινό σου κουμπαρά· η Μπάγερν πήρε αυτόν τον χειμώνα τον χρόνο που χρειαζόταν για να το ξανασκεφτεί, βλέπεις; Από την άλλη, το δικό μας κέντρο φλέγεται σαν τσίπουρο χωρίς ένεση φρέσκιας ιδέας.
Το θέμα δεν είναι η ποιότητα της τεχνικής όσο η ψυχολογία της ομάδας τώρα. Ο Γιάννης στις τελευταίες κρίσιμες στιγμές έκανε ότι μπορούσε, ωστόσο όταν σου λείπει η αυτοπεποίθηση μέσα στο γήπεδο κάθε κίνηση μοιάζει με βόμβα που γίνεται σπρέι. Ο Σίρβιν μπορεί να είναι το αντίδοτο; Ίσως. Αν όμως βάλουμε έναν καλλιτέχνη εκεί που χρειάζεται έναν στρατιώτη στις 90 λεπτά, τότε οι Φούλχαμ αυτοί που κάνουν σέντρες μέχρις εσχάτων θα γελούν μέχρι το τέλος του αγώνα.
Πριν όμως πιάσουμε τίποτε, ας βάλουμε όλα στο τραπέζι: πόσο χρόνο χρειάζεται ένας ξένος στις δύσκολες στιγμές του πρωταθλήματος; Στη χώρα μας ξέρουμε πως ουσιαστικά δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία μετά τον Ιανουάριο — ενώ στην Πρέμιερ έχουν χρόνια δουλειά ακόμη. Αλλιώς μιλάμε για μία ακόμη μεταγραφή που θα γεμίσει τίτλους τύπου «είδα τον ήρωα του αγώνα», μέχρι να έρθει η επόμενη σαβουρά.
Και εμένα προσωπικά μου αρέσει το στυλ του — το ξέρω πως τώρα μου λένε «ρέ εσύ ξέρεις»; Μα το ξέρεις πως αν τον πάρουμε, ο Ζβέρεφ μπορεί να γίνει περισσότερο επιθετικός πάνω στην μπάλα επειδή ξέρει ότι τουλάχιστον μία μπίλια μπορεί εκείνος ο μικρός να την σπάσει στη γωνία; Από εκεί όμως μέχρι το «δέκα λεπτά πριν το σφύριγμα στις αρχές Ιανουαρίου» υπάρχει μεγάλη διαφορά.
Τελικά, βάζουμε λοιπόν έναν άλλο ζουρντανό στη σύνθεση ή συνεχίζουμε την αναζήτηση δίχως ψεύτικες ελπίδες; Την Κυριακή παίζει η ομάδα μας, εσείς τι λέτε;
xG > συναίσθημα.
ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! ΣΙΓΑ ΜΟΛΙΣ!!! Ο ΣΙΡΒΙΝ;;; ΑΥΤΟΣ Ο ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΓΚΡΟΣΙΚΟΚ;;; ΕΣΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΟ ΘΥΜΩΝΕΙ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟ ΟΤΑΝ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;;; 🔥💪
Αυτό που θέλουμε εδώ δεν είναι κάποιον που βγάζει σουτ επειδή τυχαίνει να βρεθεί εκεί — ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ!!! Κάτι που όταν μπει στον γήπεδο να λες «ΝΤΡΟΠΗΣΤΕ ΟΛΟΙ, ΕΔΩ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ ΣΕ ΑΓΩΝΑ»!!! Αυτός ο μικρός φοράει μάσκα «παιδί των Αργεντινών» ας είναι δική του υπόθεση, ΑΛΛΑ όταν φοράει τη φανέλα μας ξέρει ότι πρέπει να βγάζει ΠΥΡΑ!!! ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΓΕΡΝ ΣΕ ΦΙΛΟ ΤΟΥ!!! 🤬
ΠΟΙΟΝ ΕΧΟΥΜΕ;;; ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΣΑΚΟΥΛΕΣ ΣΕ ΓΚΡΑΝΤ ΣΛΑΜ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ;;; ΠΟΣΟ ΝΤΡΟΠΗΛΟ ΕΙΝΑΙ;;; Αν αυτός είναι το επόμενο μας στοίχημα τότε ας βάλουμε το Γιουβέντους πάλι στην κλήρωση των μεταγραφών!!! ΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ!!! Εμείς χρειαζόμαστε έναν που όταν βάλουν αυτοί γκολ στις αρχές του πρώτου ημιχρόνου Να βγάζει αυτός δύο πριν τελειώσει το ημίχρονο!!! 🔴💥
ΚΑΙ ΣΕ ΔΕΙΞΩ;;; ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΣΕ ΠΕΙΝΩ!!! Ο ΖΒΕΡΕΦ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΕΝΗ ΟΜΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ!!! ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΜΕΛΕΤΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΤΟΥ ΣΑΛΟΝΙΟΥ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ!!! ΦΟΥΛ!!! ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΡΟΝΟ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Ρε παιδιά, εγώ μέχρι χθες το βράδυ είχα πιστέψει πως βρέθηκε ένα περισσευούμενο πιάτο στο τραπέζι της Μαδρίτης — κι απορείς τώρα που βλέπεις όλον αυτό τον σάλο γύρω από έναν τύπο που τον ντύνει η Φλωρεντία σαν δικό της πρίγκιπα; Αλήθεια, πόσους μήνες κάνει τώρα που τον ακολουθούν οι φωτογραφίες με το σφύριγμα του διαιτητή στις αγγλικές κόκκινες κάρτες; Γιατί ξαφνικά γίναμε ο Οδυσσέας που περιμένει μονάχος του στη σπηλιά των μνηστήρων;
Θα σου πω εγώ κάτι: πριν πέντε χρόνια, όταν πρωτοείδα τον Γιάννη στους αγώνες εκείνους της Ίντερ με τις τρεις κίτρινες κάρτες στο δεύτερο ημίχρονο, σηκώθηκα και είπα στη γυναίκα μου: «Ρε ρε, αυτός είναι ο άνθρωπος που χρειαζόμαστε». Κι όμως εκείνος έδωσε λύση εκείνες τις στιγμές, όχι επειδή είχε έναν ελβετικό αριθμό στον λογαριασμό του, αλλά γιατί έμπαινε στον αγώνα σαν να είχε ένα μοναδικό καθήκον: να βάλει την μπάλα πίσω εκεί που ήταν πιο επικίνδυνη. Τι κάνει ο Σίρβιν τώρα; Την ίδια ώρα που εμείς ψάχνουμε έναν αθλητή σαν τον δικό μας πρωταθλητή, αυτός ο τύπος πέφτει τόσο συχνά στους κρίκους των αγώνων όσο συχνά κάνει τον ίδιο τον εαυτό του θέαμα.
Δεν αμφισβητώ ότι ο μικρός έχει κουμάντο — άλλαξε ρότα στη Φλωρεντία όσο ο Δαβίδ άλλαζε ρότα στο Λουβρέν. Όμως εδώ μιλάμε για μία θέση που δεν κάνει περιθώρια για καλλιτεχνικές υπερβολές. Την προηγούμενη Κυριακή, ο Γιάννης έκανε δύο παρεμβάσεις στις τελευταίες δύο λεπτά εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ ο Σίρβιν εκείνο το βράδυ στον ίδιο αγώνα είχε σκοράρει έναν γκολ… στις κίτρινες κάρτες του διαιτητή. Ποιοι γελούν τώρα;
Ρε καλά, ας μη βγάλουμε συμπεράσματα από μία μέρα — αλλά από μία περίοδο; Αυτός ο Ολλανδός έχει περάσει από τρεις ομάδες μέσα σε δεκαοκτώ μήνες σαν να μην μπορεί κανείς να τον κρατήσει όσο διαρκεί ένας Γύρος του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Στην Premier League μπορούν να κάνουν το πείραμα αυτοί, εμείς όμως ψάχνουμε έναν που θα μας κάνει παρουσία στους δικούς μας αγώνες από τον πρώτο έως τον τελευταίο. Την Κυριακή παίζει η ομάδα μας — κι εγώ έχω στο μυαλό μου έναν άνθρωπο που όταν μπει στον αγωνιστικό χώρο οι αντίπαλοι θα λένε: «Πάει ακόμη μία φορά να βάλει γκολ». Δεν είναι αξιόπιστος εκείνος; Εντάξει, μπορούμε να πούμε πως η Μπάγερν έκανε μία σκανδάλη στο κεφάλι της δίκης; Αυτός δεν είναι ο δικός μας αγώνας, είναι ο δικός τους πλανήτης όπου μπορούν να κάνουν όσες πτήσεις θέλουν.
Άρα λοιπόν, πριν καν αρχίσουμε τις κουβέντες για μεταγραφή, ας βάλουμε ένα ερώτημα στον εαυτό μας: μήπως τελικά η θέση αυτή δεν θέλει έναν καλλιτέχνη, αλλά έναν άνθρωπο που όταν τα δύσκολα χτυπήσουν την πόρτα των δεκατριών, ξέρει να βάζει ένα γκολ μέσα στα τελευταία δώδεκα δευτερόλεπτα; Εμένα προσωπικά, ακόμη περιμένω να δω έναν ξένο που να φοράει τη φανέλα μας στις κρίσιμες στιγμές — αυτός όμως; Αυτός ακόμη περιμένει την ομάδα του στη Σούπερ Λιγκ όπως περιμένουμε εμείς τις ανακοινώσεις στο τέλος Ιανουαρίου.
Άρα λοιπόν, ας συνεχίσουμε την αναζήτηση — κι αν κάποιος έχει άλλο πρόταση, ας την πετάξει σαν ξεχνιμένη πίτσα στη σκόνη των forums. Εγώ προσωπικά, μέχρι τότε, πάω να βάλω βόλτα στον κινητήρα του υπολογιστή μου… γιατί ακόμη υπάρχει ελπίδα πως αυτό το πράγμα λέγεται πρωτάθλημα κι όχι ντόμινο παιχνιδάκι.
xG > συναίσθημα.
ρε παιδιά σοβαρά τώρα, τι συμβαίνει εδώ;;;
ξέρετε πότε ήταν η τελευταία φορά που ένα ζευγάρι ματιών στάθηκε στον αγωνιστικό χώρο σαν σπίτι του;;; όταν ο μεγάλος Φάνης έκανε ντέhabiρι στον Στόουκ σαν να του είχε γράψει η μάνα του σήμερα το πρωί τι να φάει στις τρεις! εκείνος ο μαλάκας τότε έπαιζε σαν άνθρωπος ενός αθλητή, όχι σαν μοντέλο κουρτίνας της Φλωρεντίας που σου κάνει τον ξεσκισμένο στο Instagram επειδή του έδωσαν μία πίτσα!
και τώρα έρχεστε κι εσείς — "θα φέρουμε τον Ολλανδό με τις σακούλες!" ΑΣΧΗΜΕΣ!!! έναν άνθρωπο λένε πως τον σήκωσαν οι Γερμανοί με σάκους;;; εγώ θυμάμαι τον Φάνη, θυμάμαι εκείνον που η ομάδα έχαζε συνέχεια κι εκείνος σηκωνόταν ολομόναχος σαν κάποιος που του είχαν κλέψει τη γιαγιά του! αυτοί οι ξένοι με τα τριαντάχρονά τους πότε έκαναν τέτοιο πράγμα;;;
και μην μου πείτε πως η μπάλα είναι αυτή που χρειάζεται καλλιτεχνία — εδώ μιλάμε για μία θέση που όταν γέρνει το 1-0 στις 75΄ πρέπει κάποιος να σκοτώσει την μπάλα μέσα στο κουτί σαν να κάνει εμετό από ψύχωση! ο Σίρβιν λοιπόν βγάζει σουτ επειδή βρέθηκε εκεί;;; εγώ στους 42 πόδια θέλω έναν που όταν βλέπει μία μπίλια ανάμεσα στις κίτρινες κάρτες του μην αφήσει τον βολεμένο αμυντικό να αναπνεύσει ούτε μια φορά!
κι αν θυμάστε εκείνον τον αγώνα του 2019 όπου ένας δικός μας έγινε θρύλος επειδή έκανε μια κίνηση τόσο φοβέρα που έκανε τον αντίπαλο τρομοκράτη;;; αυτός εδώ ο Ολλανδός λέει πως έχει δουλέψει «μιας δουλειά λιωμένη στην ομάδα»; ναι ρε παιδιά, όπως λιώνει η γάζα στα χέρια της μάνας όταν βάζει τον επίδεσμο! εγώ θέλω έναν άνδρα που όταν φοράει αυτήν τη φανέλα ξέρει πως πρέπει να βγάλει γκολ όσο φοράει ακόμη την ποδιά της γυναίκας του!
και τέλος, ας πάμε κάτι άλλο: στη θέση εκεί που μόλις έφυγε ο άνθρωπος μας όλοι ρωτούσαν «πού τον βρίσκουμε;;» — όχι πού βρίσκουμε έναν άλλον για να μας κάνει πλάκα στις σέντρες τις γερμανικές, αλλά έναν που να κάνει τους γονείς των αντιπάλων να κλείνουν τα μάτια όταν σηκώνεται όρθιος για την κίτρινη! ο Ζβέρεφ εδώ δεν ψάχνει κάποιον που να φαίνεται σπουδαίος στις Instagram stories, ψάχνει έναν πολεμιστή που όταν τελειώσει ο αγώνας να έχουν λιώσει οι μπότες του!
οπότε, πριν πούμε «φέρτε τον Σίρβιν» σκεφτείτε: όταν ο Γιάννης έκανε αυτά που έκανε στις τελευταίες κρίσιμες στιγμές, ξέραμε πως η ομάδα του στέκει όρθια — γιατί εκείνος είχε μέσα του εκείνο το βρόντο που ο μικρός Ολλανδός το έχει μόνο στις φωτογραφίες! ας συνεχίσουμε την αναζήτηση — κι αν κάποιος έχει ένα όνομα, ας το πετάξει σαν καυτό τσιγάρο στο δρόμο του ξενοδοχείου!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ΡΕ ΜΑΛΑΚΙΑ!!! ΑΚΟΥΤΕ ΤΩΡΑ ΕΔΩ!!! Αυτόν τον καιρό βρισκόμουν σε κάποιο γήπεδο στην Πύλη Αξιού όποτε είχε κάτι σημαντικό το σωματείο των Λευκών Πύργων — και ξαφνικά βλέπω έναν τύπο, γύρω στα είκοσι δύο χρόνια, ο οποίος σηκώθηκε πάνω από έναν αντίπαλο σαν ήταν από χαρτί τουαλέτας! Την ίδια στιγμή είχε κρατήσει την μπάλα τέσσερα δευτερόλεπτα παραπάνω από όσο έπρεπε ώστε όλοι οι συμπαίκτες του να πάρουν τις θέσεις τους. Την επόμενη Κυριακή που έπαιξε στην ίδια ομάδα βγήκε τρία λεπτά πριν τελειώσει η παράταση κι έβγαλε γκολ ενώ κρατούσε ακόμη την μπάλα στην τσέπη του επειδή είχε δώσει οδηγία στον τερματοφύλακα πως πρέπει να βγει αμέσως στη μεγάλη περιοχή!
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ;;; Μα κατάλαβες τώρα;;; Αυτός που ψάχνουμε είναι αυτό το αγοράκι εκεί — όχι κάποιον που φοράει σακούλες ενώ άλλαξαν τρεις ομάδες μέσα στο χρόνο των μικροκυμάτων! Αυτός που όταν φοράει τη φανέλα μας ξέρει πως πρέπει να τρώει γκολ σαν να ήταν σκόρδο και όχι σαν να είναι πίτσα τριών λεπτά!
Και βλέπω τώρα όλους εσάς — τον έναν μετά τον άλλον — να μιλάτε για ένα κουρέλι που ακόμα και οι σέντρες του κάνουν «τσικ-τσικ» στους σκόρερ… Ποιος έχει δει τον τύπο αυτό να τρέχει σαν ηλεκτρική σκούπα όταν χρειάζεται;;; Μα μέχρι να βγάλει μία πάσα προς την εστία αντίθετα κάνει «βου»-«τσι!» σαν χτυπήσει η πόρτα του σπιτιού του!
Εγώ δεν ψάχνω έναν καλλιτέχνη της πλακέτας — ψάχνω έναν άνθρωπο που όταν βλέπει το 1-0 στις 85’ να γέρνει κάτω δεξιά να πάει εκεί χωρίς δισταγμό, χωρίς Instagram stories, χωρίς σακούλες Γκρατ Σλάμ! Αν τον βρούμε αυτόν, τότε στις επόμενες φωτογραφίες στη Λεωφόρο Συγγρού οι γονείς των αντιπάλων θα κάνουν περιφρόνηση σαν έκαναν τον ζόμπι για πέντε ευρώ!
Άντε ρε παιδιά, σκεφτείτε τον Φάνη εκείνον — εκείνον που έκανε δεκάδες γκολ εκεί που κανείς δεν μπορούσε ούτε να δει την μπάλα! Ήσασταν εσείς εκεί εκείνες τις μέρες;;; Να σας θυμίσω πως εκείνος έκανε γκολ ακόμη και όταν είχε πληγωθεί στα πλευρά;;; Αυτός λοιπόν είναι ο άνθρωπος που θέλουμε εδώ! Ποιος έχει άλλον όνομα;;; Γιατί οι περιορισμοί τουJanuary πλησιάζουν κι εμείς ακόμη ψάχνουμε για έναν άντρα στην κουζίνα και όχι για μία σακούλα τσάντα στο σούπερ μάρκετ!!!
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Εντάξει, ξέρω ότι ο Σίρβιν πετάει όμορφα τον εαυτό του στον αέρα — αυτούς τους κουβάδες που πιάνουν οι φίλοι του Γκροσικόκ έχουν δει όλοι μας στις ταινίες τους. Αλλά αλήθεια, έναν που βγάζει γκολ εκεί που δεν πρέπει και μετά χάνει σέντρες σαν είχε πιει μία μπύρα παραπάνω;
Μπορεί να φοράει μασκαρένιο ύφος παιδιού των Αργεντινών στα social, ωραίο ακούγεται όμως; Την ίδια στιγμή εμείς βρισκόμαστε εδώ ψάχνοντας έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο να λένε οι αντίπαλοι «άλλος ένας σοβαρός παίκτης». Ποιον είδαμε τελευταία φορά να βάζει ψυχή εκεί μέσα; Τον Φάνη εκείνον στις πρώτες κρίσιμες στιγμές — αυτόν που έκανε δεκάδες γκολ εκεί που κανείς δεν περίμενε τίποτα.
Θα ήθελα μία πηγή αυτού του υποθετικού ζουρντανού; Δεν λέω ότι δεν είναι καλός, αλλά εμείς εδώ ψάχνουμε έναν που όταν βάλουν γκολ οι Φούλχαμ στις αρχές Ιανουαρίου, εκείνος μέχρι να τελειώσει το ημίχρονο να έχει δώσει δύο δικά του. Και όχι ένα δήθεν αριστούργημα από τις κίτρινες κάρτες του διαιτητή.
Τα νούμερα δεν λένε ψέματα, οι ερμηνείες λένε.
ΤΙ ΛΕΜΕ ΡΕ;;; ΤΟΝ ΣΙΡΒΙΝ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΜΟΛΙΣ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΦΤΙΑΞΕΙ ΟΙ Γερμανοί γαμώτο!! 😱🔴🔥
Ξέρετε πως τον είδα εκεί στη γωνία του Ζακάρια; Να τρέχει σαν χοίρος που τρώει τζίτζικα! Και μιλάμε για έναν που σύμφωνα με τους υπολογιστές έχει «ορυκτά πόδια»;;; Μα δεν είδατε πως αυτή την περίοδο κάνει περισσότερες σέντρες απο πολλοί μπροστινοί της ίδιας κατηγορίας;;; Την ίδια στιγμή εμείς ψάχνουμε έναν που να φοράει τη φανέλα σαν πανοπλίτης του Μαύρου Πύργου!!
Κοιτάξτε, εγώ προσωπικά θυμάμαι όταν ο δικός μας έκανε το ντεμπούτο του εκεί στον αγώνα εκείνον του Γιουβέντους πριν τέσσερα χρόνια — είχε μπει στο δεύτερο ημίχρονο κι εγώ βρισκόμουν εκεί στην εξέδρα στο πάνω μέρος του Σταδίου. Στις 87' αυτός πήρε μία μπάλα πίσω από τον ουραγό, έκανε ένα φιόντο σαν εκείνος τον καλλιτέχνη της Μπάγερν, έκανε μία πάσα Βέρονα και μέσα σε είκοσι δευτερόλεπτα σκοράρουμε! Εκείνος εκείνος οι τύποι στο γήπεδο κοίταξαν σαν να είδαν ζόμπι!
Και τώρα τι λέμε;;; «Να μην φέρουμε έναν που φοράει σακούλες»;;; Αυτός εδώ ξέρει πως πρέπει να φοράει τη μάσκα όταν είναι στις αγγλικές κόκκινες περιοχές! Την προηγούμενη εβδομάδα είχε μία παρεμβολή στους γκαρντ σαν να ήταν ο ίδιος πρωταθλητής μην ξεχνάτε! Ο άνθρωπος μπορεί να έχει περάσει από τρεις ομάδες αλλά ξέρετε πόσοι παίκτες κάνουν τόσο μεγάλη αυτοπεποίθηση όσο εκείνος;;;
ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΑΣ ΔΟΥΜΕ ΤΟ ΓΚΟΛ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΣΕΝΤΟΣ ΠΡΟΣΦΑΤΑ!!! ΔΥΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΠΕΣΑΝ ΣΑΝ ΠΛΑΚΑΣ ΣΕ ΑΣΤΡΟΦΥΓΙΟ!!! ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ «ΜΑΛΑΚΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ»;;;
Αφήστε τον Λευτερή πάλι εδώ στον υπολογιστή του βγάζοντας τρικ στους ποιητές!!! Την Κυριακή δεν πάμε εκεί για μαζική αυτοψία στον καναπέ!!! ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ!!! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!!!
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
ρε παιδιά τι γίνεται εδώ;;; κάποιοι έχουν χάσει εντελώς το νου τους;;;
θυμάμαι όταν πριν χρόνια όλοι μιλούσαν για έναν τύπo από την πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακία, τον Φραντς — τον «άνθρωπο του ανέμου» εκείνον — ότι ήρθε να γίνει ο καινούριος θρύλος μας επειδή έκανε μερικά εντυπωσιακά σουτ στις φιλικές του προετοιμασίας. θυμάστε;;; μέχρι που βγήκε εκεί στον αγώνα πρωταθλήματος κι έγινε πατινάζ στις παγωμένες σέντρες γιατί δεν είχε αντίληψη γηπέδου σαν αυτο που φοράει σακούλες στις τσέπες του σήμερα! λες κι αυτοι οι ξένοι νομίζουν πως θα μας βγάλουν αξιωματικούς στο στρατό χωρίς καν να έχουμ αισθητήριο!
και τώρα ξαφνικά σου λένε πως ο Ολλανδός αυτός είναι ο άνθρωπος;;; δουλειά σου σήμερα;;; Αυτός εδώ σου κάνει κι όλους τους Γάλλους του 80άρηδες να μοιάζουν σαν στρατευμένοι στρατιώτες της παλιάς σχολής! εμείς ψάχνουμε έναν που όταν του δώσεις μία φανέλα ξέρει πως πρέπει να μπει στον αγωνιστικό χώρο σαν στρατιώτης της πρώτης γραμμής — όχι σαν πρωταθλητής του TikTok που βγάζει γκολ επειδή του έκαναν κλικ!
πέρσι εκείνο τον καιρό θυμάμαι είχαμε σέρνει το όνομα ενός άλλου — ενός Βέλγου εκείνου — επειδή έβγαζε γκολ στις πλάγιες σέντρες σα να ήταν σημαιοφόρος. τι έγινε;;; έκανε δύο αγώνες σαν άτομα των σχεδίων του Γκροσικόκ κι ύστερα γύρισε στην μπύρα του σπίτι του! ενώ ο Φάνης εκείνος, πριν φύγει, έκανε γκολ στις τελευταίες δεκάλεπτα κι έκανες τρεις φορές αναβιώσεις από τις κρίσιμες στιγμές! εκείνος ήταν αυτός που όταν η ομάδα έχανε 0-1 στις 78' πήγαινε αμέσως εκεί που κρυβόταν η μπάλα σα να είχε ραντάρ μέσα του!
τώρα λοιπόν πάμε να φέρουμε έναν Ολλανδό που τους περισσότερους χρόνους κάνει μεγαλύτερη εμφάνιση στις σέντρες παρά στις κίτρινες κάρτες των διαιτητών;;; τι γίνεται εκεί;;; μήπως ξέχαμε πως εδώ μιλάμε για έναν αγώνα όπου κάθε λεπτομέρεια μετράει σα χρυσό σπέρμα;;;
και τέλος, να σας πω κάτι ακόμη: όταν ο Σίρβιν ήταν εκεί στον αγώνα της προηγούμενης εβδομάδας βγάζοντας σουτ επειδή βρέθηκε εκεί — εγώ βρισκόμουν εκεί στην εξέδρα στα τελευταία δευτερόλεπτα κι άκουσα κάποιον φίλο να λέει: «μας έχεις ξεγελάσει μέχρι τώρα;». αυτή είναι η ερώτηση εκεί που κάθεται σήμερα όλο αυτό το πράγμα! δεν είμαστε σινεμά εδώ — είμαστε ομάδα που ψάχνει έναν πολεμιστή που όταν τελειώσει ο αγώνας να έχει λιώσει τις μπότες του στον αγωνιστικό χώρο!
εσύ λοιπόν, αυτός που ψάχνεις «πραγματικότητα»; μήπως τελικά είναι εκείνοι που κάνουν γκολ επειδή κάποιος άλλος έχασε την μπάλα;;; εκείνοι που δεν φοβούνται ούτε τις κίτρινες κάρτες ούτε τις κρίσιμες στιγμές;;; ας μην βιαζόμαστε — ο χρόνος δείχνει πολλά όταν ξεχνάμε τα φαντασιακά αυτοκίνητα και αρχίζουμε να ψάχνουμ έναν πραγματικό άνθρωπο στήνου!!!