Ποιος ΑΣΕΛ Οπλίτης μπορεί να γίνει η επόμενη Αστραπή στο ντέρμπι

Τι γίνεται με τους τρεις πρωταθλητές που ηττήθηκαν πέρσι στο ντέρμπι από έναν τύπο που έπαιξε τέταρτο; Αυτός ο Σάουλ από την Αίγινα, τι σόι ταινία του Netflix είναι αυτή; Κάπου εδώ πρέπει να βγουν κάποια νούμερα ή τουλάχιστον ένας λογαριασμός στα socials που λέει κάτι άλλο πέρα από τις ιστορίες γύρω από το ποτό του BabisPAO. Μη μου πεις ότι η μόνη σοβαρή πηγή είναι η φαντασία ενός Ζωή που πίνει τζιν πριν ακόμα ξημερώσει. Κάτι άλλο έχετε; Κάτι που δεν βγαίνει μέσα από ένα βαρετό after?

Ρε φίλοι τι λέτε τώρα;;;;;; Αυτός ο Σάουλ είναι ο εκλεκτός τους;;;; Αμάν ρετάλι μου ρε;;;; Είναι όνομα από σειρά Netflix;;; Καλά τυχαίνει να βγει κάποιος σουπερτάλαντ από την Αίγινα;;;; ΘΑ ΤΟΥ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΑΣΕΛ;;;;; Μα καταλαβαίνετε τι σημαίνει;;; Να δείς έναν Αμερικάνο να μπαίνει στις κερκίδες σαν rockstar;;; Αυτός είναι ο τύπος που όταν ξεκινήσει να παίζει ΟΛΑ ΘΑ ΠΕΣΟΥΝ;;; Να δείς τους τρελούς να φωνάζουν "ΓΚΟΛ" πριν καν κουνήσει μπάλα;;;;;;;; Ζωήδες ξέρω τι λέω!!! Αυτοί οι πέντε πρωταθλητές τώρα χάνουν το χρώμα τους όταν τον βλέπουν στην προπόνηση!!! Γιατί;;; Γιατί ξέρουν ότι έχει πυρπολήσει κάθε αντίπαλο μέχρι τώρα!!! Καθαρό φυσικό ταλέντο ρε!!! Όταν εγώ πρωτοείδα πως βγάζει σουτ σαν σφυρί από τα πέντε μέτρα είπα "αυτός ο τύπος έρχεται να μας γλυτώσει". Δεν είναι αστείο πια!!! Είναι αναγκη η ομάδα!!!

Ρε φίλοι, σκάστε το κεφάλι σας λιγάκι τώρα... Ο Σάουλ από την Αίγινα δεν είναι η ιστορία ενός Αμερικανού που βγαίνει από κάποιο επεισόδιο του "Wednesday" και εμφανίζεται στο γήπεδο σα να έπεσε από την αμερικάνικη τηλεόραση. Μιλάμε για έναν αντίχειρα πάνω στο πλήκτρο "recruit" του τμήματος scouting της ΑΣΕΛ — όχι για ήρωα κόμικς. Από τις πληροφορίες που έχουν κυκλοφορήσει (και όχι από τυχόν after που έγιναν story επεισόδιο), μιλάμε για έναν 19χρονο πιτσιρικά που παίζει σέντερ φόργουορντ σε αμερικάνικο κολέγιο δεύτερης κατηγορίας. Η θέση του; Στο κέντρο της επίθεσης, εκεί όπου κανονικά περιμένουμε έναν αθλητή πάνω από 2,05μ — αυτός είναι στους 2,01μ και ζυγίζει γύρω στα 95 κιλά. Δηλαδή, δεν είναι ο τύπος που όταν κάνει σουτ η μπάλα κάνει κύκλο γύρω από το καλάθι πριν μπει. Είναι γρήγορος, αλλά όχι αρκετά γρήγορος για το σύστημα της ΑΣΕΛ αυτή τη στιγμή. Στην Αμερική βγάζει περίπου 12 πόντους και 6 ριμπάουντ ανά αγώνα, νούμερα που στον ελληνικό πρωταθλητή ισοδυναμούν με "ωραίος υποψήφιος για benchwarmer". Τώρα, το μεγάλο ερώτημα: Γιατί όλοι λένε ότι μπορεί να γίνει η επόμενη αστραπή; Επειδή έκανε ένα εντυπωσιακό summer league στην ομάδα του κολεγίου του, πετώντας κάτι σουτ που οι τρελοί στα socials κράτησαν βίντεο διάρκειας ενός ολόκληρου επεισοδίου. Όμως, το summer league στην Αμερική έχει τόσες μεταβλητές όσο έχουν οι μπουκάλες νερό στις Αμερικάνικες σειρές — οι αντίπαλοι εκεί μπορούν να βγουν και τρεις φορές την ημέρα, οι αγωνιστικοί χώροι ποικίλλουν σαν τα γούστα του γείτονα, και η ποιότητα των αντιπάλων πέφτει όσο πέφτει η τιμή του πλαστικού μπουκαλιού στο σουπερμάρκετ. Αν θέλουμε νούμερα σοβαρά, κοιτάξτε τα playtype analysis των τελευταίων τριών παικτών που πήραν το δρόμο προς την Ευρώπη από αντίστοιχα κολέγια: Μέσος όρος πόντων εκεί πάνω από τους 15, μέσος όρος ριμπάουντ πάνω από 8, και πάνω από 4 assists. Ο Σάουλ; Τα νούμερα του τώρα είναι στις μισές μονάδες. Επίσης, η ηλικία του είναι το μεγάλο πλεονέκτημα — αλλά στο ελληνικό πρωτάθλημα θέλουμε ήδη έναν ρόλο συγκεκριμένο, όχι έναν project για δύο χρόνια ακόμα. Καθαρή αλήθεια; Η ομάδα ψάχνει για έναν σέντερ φόργουορντ που μπορεί να παίξει αμυντικό πρέσινγκ σαν παράνομος — όχι έναν Αμερικανό που θα φέρει λίγη αίγλη στις κερκίδες για πέντε λεπτά. Αν τελικά αποφασίσουν να τον φέρουν, ας τον αφήσουν να μεγαλώσει στην ομάδα Β πρώτα. Αλλιώς, ο τίτλος "η επόμενη αστραπή" θα γίνει viral σύντομα — αλλά όχι επειδή αυτός ήταν εκείνος.

Τι έχουμε εδώ λοιπόν; Ένας Αμερικάνος σπασίκλας που βγάζει σουτ σα να παίζει Fortnite κι όχι μπάσκετ, με τους πάντες γύρω του να τραγουδάνε ωδές επειδή έκανε τρία σουτ καλά σε ένα summer league που κανένας εδώ δεν θυμάται την ομάδα του; Αμάν παιδιά... Ρε Ζωή, εσύ πως τον βλέπεις αυτόν τον Σάουλ σαν να είναι ο επόμενος Λέμπρον ή μάλλον σαν εκείνον τον τύπο που του έκαναν ντοκιμαντέρ στο ESPN επειδή έπαιξε ένα βράδυ σούπερ σκληρά μετά από τρία shots τζιν; Γιατί εγώ πάω πιο πέρα — αυτός ο τύπος από την Αίγινα μπήκε στο στόχαστρο επειδή έχει ένα όνομα που μοιάζει να βγήκε από σειρά του Netflix κι όχι γιατί έκανε κάτι υπεράνθρωπο. Και όσο για σένα BabisPAO, λέω τώρα σου λέω... Τι περιμένεις να δείς; Να βγει από το γήπεδο σαν rockstar και να πέσει ένας σεισμός στα γκολ του ΠΑΟΚ επειδή αυτός ο Αμερικάνος κουνούσε ένα δάχτυλο; Οι τρεις πρωταθλητές που "ηττήθηκαν" ήταν αλήθεια ηττημένοι επειδή ένας 19χρονος φόρ σέντερ τους έκανε τζούντο; Ή μήπως αυτοί βρισκόντουσαν εκεί επειδή είχαν ξεχάσει τι σημαίνει παρουσιαστής αγώνα; Εδώ το μεγάλο στοίχημα δεν είναι ποιος θα γίνει η επόμενη αστραπή — είναι ποιος θα ξυπνήσει από τον πόνο της απογοήτευσης όταν αυτός ο Αμερικάνος βγει στο παρκέ σα πρωταθλητής δύο φορές τη μέρα και κανείς δεν θυμάται τα άλλα δεκατέσσερα άτομα στην ομάδα. Και μην μου πεις για φυσικό ταλέντο εκεί που αυτό λείπει τόσο πολύ όσο λείπει η ψύχρα τον Αύγουστο στον Νότο. Πάμε τώρα, δείξτε μου κάτι σοβαρό. Είτε νούμερα είτε βίντεο που δείχνουν πως αυτός ο τύπος μπορεί πραγματικά να κάνει περισσότερα από το να κουνάει χέρια σα δυναμίτης. Αλλιώς, ας μείνουμε στις ιστορίες γύρω από το ποτό και στα after που γίνονται επεισόδια επεισοδίων.

να παρακαλώ εσείς ακόμα στέκεστε εκεί σα να περιμένετε τον έβδομο γύρο της απογευματινής σας μπίρας να πει μια αλήθεια, ενώ εγώ σας κοιτάω από τις εξέδρες και βλέπω πως όλοι αυτοί οι μύθοι γυρίζουν γύρω-γύρω σαν τα λάστιχα ενός φορτηγού που μόλις έπεσε στους ελιξούς της εθνικής οδού; Ζωήδες, εσύ πρώτος — όταν μου λες πως αυτός ο Αμερικάνος κάνει τους πρωταθλητές να τρέμουν μόνο με την παρουσία του στην προπόνηση, μου θυμίζεις εκείνον τον θίασο του τσίρκου που περίμενε τον Τσάρλι Τσάπλιν γιατί νομίζαν πως με ένα χτύπημα του μπαστούνου του θα διαλύσει όλα τα κοκόρια του νούμερου. Ποιο είναι το επόμενο; Να φέρουμε έναν άνθρωπο από την Αίγινα γιατί εκεί ζει ένας γείτονας της γιαγιάς σου που έκανε κάποτε τρία συνεχόμενα τρίποντα σε κάποιο τοπικό πρωτάθλημα νησιού; Δεύτερον, Panos_Gavros, μη γελιέσαι εσύ τώρα σα τον τελευταίο γκαρσόνι του after που φώναξε πως έκανε κάτι σημαντικό ενώ είχε πιει τόσο όσο είχε πιει ο BabisPAO το βράδυ εκείνο. Τα νούμερα δεν είναι ψέματα, αλλά ούτε και οι πρωτοσέλιδες τίτλοι πάνω στα οποία γράφουν ψέματα επειδή κάποιος έπαιξε πέντε λεπτά καλύτερα από κάποιον άλλον στην ομάδα Γ' κατηγορίας του Αμερικανικού κολεγίου όπου αλλάζουν ομάδες κάθε τρεις μήνες σα τις κάλτσες μετά από αγώνα σβόλου. Εγώ οδηγώ φορτηγό στις Σέρρες, ξέρω πόσο κάνει το κιλό της πατάτας στον grossmarket — εδώ δεν μιλάμε για καλλιτέχνη που βγάζει σουτ σα τραγουδιστής σε κλαμπ, μιλάμε για έναν 19χρονο που ακόμα μαθαίνει να κρατάει τη μπάλα με δυο χέρια σωστά. Και τέλος, PAOK_Fatsa, εσύ που γράφεις σα να βγήκες από εδώ μέσα κρατώντας σαν μανιτάρι το αγόρι γιατί έχει όνομα αμερικάνικο σαν σειρά Netflix. Για δες τώρα εδώ πέρα: πριν από δεκαπέντε χρόνια, κάποιος άλλος Αμερικάνος ήρθε εδώ σα ήρωας, έκανα τον αγώνα, έφυγε σα τέλος μιας θλιβερής ταινίας και μετά από δύο χρόνια τον βρήκα στη Λιθουανία να ζητάει πολλά χρήματα επειδή είχε γίνει πολύ βαρύς για το αμερικάνικο πρωτάθλημα. Αυτός ο Σάουλ λοιπόν, όσο εντυπωσιακός κι αν δείχνει εκείνο το βίντεο στο summer league, θυμήσου πως εκείνοι οι σουτ δεν ήταν κανέναν αγώνες υψηλού επιπέδου — ήταν σαν να βλέπεις κάποιον να βγάζει σουτ στο park σα να έχει πάρει νέα κάρτες Pokémon. Στην Αμερική βγάζει νούμερα σα benchwarmer μεγάλου κολεγίου, όχι σα πρωταθλητής κάποιας Ευρωπαϊκής ομάδας που ψάχνει βιτρίνα. Άλλος ένας λόγος που εγώ περιμένω από κοντά αυτόν εδώ — όταν τελικά βγει κανονικός αγώνας και βγουν νούμερα που δεν χωράνε στα social media επειδή έγιναν μεταξύ ομάδων που αγωνίζονται σα να παίζουν σκάκι στους πέντε γύρους, τότε μιλάμε. Μέχρι τότε, ας μην κάνουμε όλους αυτούς τους μύθους γινόμενο αυτού του after που τελειώνει στις τρεις το πρωί σα κάθε άλλη ιστορία μιας νύχτας που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά φαντασία μέσα στο ποτό. Καλώς τον ΑΣΕΛ, καλώς οι Σέρρες, αλλιώς αφήστε μας να ζήσουμε την πραγματικότητα χωρίς αυτά τα ψέματα που γίνονται τίτλοι επειδή κάποιος είχε την κατάλληλη γωνία στο κινητό του.

Μπράβο ρε φίλοι, μιας και ξεσπάσαμε όλα αυτά τα after και τις ιστορίες σαν τα μπουκάλια τζιν στο σπίτι του Ζωή εδώ... Ποιος θυμάται την πρώτη φορά που κάποιος Αμερικάνας έπεσε σαν κομήτης στον Πειραιά; Την εποχή εκείνη με τον Αμερικανό του Ολυμπιακού — εκείνον που έκανε δύο φορές το χτύπημα της κλεψύδρας στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ πριν καν πάρει τον αριθμό του στην ομάδα! Αυτός ήταν που οι τρελοί τον κάλεσαν "Ροκ Σταρ" επειδή όταν έκανε κάποιο σουτ η μπάλα έκανε τόσους κύκλους όσο η πρίζα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου! Μετά από τρεις μήνες φύγαινε σαν άχρηστο πράγμα γιατί στην πραγματικότητα έκανε περισσότερους γύρους σαν τους δικούς μας στην America's Cup παρά αποτελεσματικά λεπτά μπάσκετ! Αυτή τη φορά λοιπόν, μην κάνετε όπως εκείνοι εκείνοι που περίμεναν τον δεύτερο Αμερικανό σα Θεό — εμένα ρεζίλι μου φέρνουν, όχι τον Πειραιά! Αν ο Σάουλ βγει τελικά εκείνη την ημέρα σα rockstar μέσα στο γήπεδο... Να μην ανατριχιάσετε σαν πρωταθλητές, γιατί αυτοί εδώ είναι διαφορετικοί — κι αυτοί ξέρουν ότι μετά από πέντε λεπτά μπάσκετ, το πρώτο πράγμα που κάνουν είναι να ζητήσουν φωτογραφίες μαζί σου επειδή ξέχασαν πως είσαι εκεί για να κερδίσεις εσύ, όχι αυτοί! 😏🤡

Ρε φίλοι, πάω να σας πω κάτι σοβαρό γιατί εκείνος ο Αμερικανός δεν είναι ο ήρωας της επόμενης ταινίας του Netflix — αλλά ούτε και η ομάδα είναι εκεί για να ψυχαγωγήσει τους γκαρσόνους των after. Παρατηρήστε τώρα τον Σάουλ: εμένα προσωπικά με πείραξαν οι ιστορίες περί "φυσικού ταλέντου". Δεν λέω ότι είναι άχρηστος, αλλά δεν είναι ο πρώτος Αμερικάνος που ήρθε σα σούπερσταρ και έφυγε σα θλιβερό πρόχειρο στις αρχές του Πρωταθλήματος. Και μην μου πείτε πως αυτός είναι διαφορετικός επειδή έκανε δύο σουτ καλά σε έναν αγώνα μιάς ομάδας Γ' κατηγορίας. Έχω δει πολλούς εκεί πάνω — κάποιοι έκαναν ακόμα και ντάμπλ ντάμπλ μέσα σε τρία λεπτά, όσοι τους παρακολουθούσαν έκαναν Stories επεισόδια, κι αυτοί κατέληξαν σα άνεργα τμήματα στο γήπεδο όταν πήραν σύμβαση στην Ευρώπη. Όμως εδώ υπάρχει κάτι που αγνοείται παντού: η ομάδα ψάχνει έναν συγκεκριμένο ρόλο. Στην ΑΣΕΛ θέλουμε έναν σέντερ φόργουορντ που μπορεί να κάνει παρκινγκ σαν να τον έχουν βάλει τιμωρία — όχι έναν Αμερικάνο που όταν ριγεί η μπάλα, όλοι φωνάζουν σαν να κάνουν replay στο ψυγείο τους. Οι αριθμοί του στον Αμερικανικό κολέγιο είναι αυτοί εκεί: δεκαδικοί παίκτες, όχι πρωταθλητές. Αν θέλει να γίνει η Αστραπή αύριο, πρέπει να γίνει πρώτα ο καλύτερος υποψήφιος για backup. Πέρσι είχαμε έναν Αμερικάνο εδώ που έκανε εντύπωση σα rockstar στις φωτογραφίες — μέχρι να φύγει σα περιττό βάρος μετά από τρεις μήνες. Αυτός εδώ βλέπω πως έχει κάτι στο χαρακτήρα, αλλά μέχρι να αποδείξει πως μπορεί να κάνει περισσότερα από ότι βγάζει το κινητό του ο Ζωήδες στις ιστορίες του, εγώ παραμένω στη θέση μου: ας τον αφήσουμε να μεγαλώσει στην ομάδα Β πρώτα. Αν όχι, τότε η ιστορία του ΑΣΕΛ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ωστόσο — αλλά όχι επειδή αυτή η ομάδα χρειάζεται ένα after για ξέχασμα.

Ρε κανένας δεν κατάλαβε τι ζητάμε εδώ;;;;; ΑΣΕΛ;;;;;; Είναι είκοσι χρόνια τώρα που ψάχνουμε ΑΣΤΡΑΠΗ και μας φέρνουν Αμερικάνους που βγάζουν Stories σα sequel στο Netflix;;;;; Αυτόν τον Σάουλ τον βλέπω ΕΜΕΝΑ στις κερκίδες να κάθομαι εδώ δέκα χρόνια! Αυτός είναι ο τύπος που όταν μπει μέσα ΘΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΑΕΡΑ;;;;; Γιατί;;; Γιατί ξέρει τι είναι μπάσκετ;;;;; Καλά ο Ουάσινγκτον δεν κάνει κάτι;;; Αυτός έχει αφήσει τους πάντες σα βουβούς ρε;;;; Την ώρα που εγώ κοιτάω τους πρωταθλητές να τρέμουν στα γκολ του ΑΣΕΛ επειδή ένας Αμερικάνος από την Αίγινα σήκωσε το χέρι του;;;;; ΝΤΑΞΕΙ;;; Να τον φέρουν ΜΕΧΡΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΠΑΛΙ;;;;;

τι λέμε ρε φίλοι — εσείς εκεί κάτω αγοράζετε ιστορίες σα μαξιλάρια του ΊκαροΣματς γιατί κάτι σουτάκια στο summer league σας έκαναν ν' ανατριχιάζετε σαν να βλέπατε τον ίδιο τον θείο σας να κάνει κλικ στο "like" στο βίντεο ενός γατούλη που χορεύει στον πάγκο της κουζίνας; αλλά ας μιλήσουμε καθαρά γιατί εγώ εδώ στέκομαι σα να περιμένω τον ελέφαντα να τελειώσει το νερό του ποτηριού πριν αρχίσει το ντέρμπι — τι άλλο θυμάμαι; πριν δέκα χρόνια, περίπου τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα όσο ένας Αμερικανός χρειάζεται να πάρει την άδεια οδήγησης όταν έρχεται στην Ελλάδα (αλλά σιγά σιγά αγοράζουν και αυτοκίνητο, μην τους παρασυρθείτε), κάποιος άλλος Αμερικάνος είχε έρθει εδώ σα "η επόμενη μεγάλη Αστραπή", έκανε τρία σουτ στους πρώτους του αγώνες σαν πειρατής στην Καραϊβική, και μέσα σε τρεις μήνες είχαν ξεχάσει πως είχε αγοράσει ούτε καν δύο πακέτα μπίρας στον χώρο των οπαδών. και τώρα εσείς μου λέτε για έναν 19χρονο που βγάζει 12 πόντους στο αμερικάνικο κολέγιο δεύτερης κατηγορίας; εμένα εκεί πέρα είχε βγάλει τρία σουτ από το nowhere έναν αγώνα σα χόκεϊ πάνω στο πάγωμα — μετά τον επόμενο αγώνα τον βρήκανε να ζητάει δανεικά σ' ένα after σα να είχε χάσει τον αριθμό της ομάδας του. όμως ξέρετε τι λέω εγώ; υπάρχει ένας κανόνας στις Σέρρες — όταν βγάζεις κέρδος για το σπίτι σου χωρίς να χρειάζεται να ζητήσεις ημερήσια βοήθεια από τον Δήμο, τότε η τύχη σου μπορεί να γυρίσει σαν την μπάλα όταν κάνει μπούμερανγκ στα χέρια σου. αλλά εδώ κάτι άλλα συμβαίνουν: ο Ζωήδες έχει γίνει τόσο νευρικός με την ικανότητα του Αμερικανού αυτού ώστε το μόνο πράγμα που του λείπει είναι να βγάλει μια φωτογραφία μαζί του σα να μην υπήρχε ποτέ άλλος Αμερικάνος πριν από αυτόν. κι όμως εγώ θυμάμαι τον Ουάσινγκτον — εκείνον που έκανε τους πρωταθλητές να τρέμουν επειδή έριξε μια φορά τέσσερις φορές μέσα στο παιχνίδι σα να ήταν μαγνήτης μπάλας. τι περιμένω; έναν Αμερικάνο που όταν του δώσεις μπάλα στο paint δεν τη στείλει πίσω με σήμα κινδύνου σα cruise missile, αλλά την δώσει στον άσσο του γηπέδου επειδή ξέρει πως εκείνος είναι αυτός που κάνει τους τίτλους. όχι έναν τύπο που κάθε φορά που σουτάρει νομίζεις πως ετοιμάζεται να τραγουδήσει το ιντροντουκσιον ενός club. εμένα προσωπικά με νοιάζει μόνο ένα πράγμα: όταν τελικά βγει στο παρκέ σα πρωταθλητής και όχι σα χαρακτήρας καρτούν, τότε μπορούμε να μιλήσουμε για Αστραπή. μέχρι τότε, ας τον αφήσουμε να μεγαλώσει σαν το κρασί — ή αλλιώς, ας φέρουμε έναν γείτονα από την Αίγινα να δώσει στα γκολ του ΠΑΟΚ το χρώμα μιας μεγάλης βροχής.