Ζβέρεφ… που κουβαλάς το υπόλοιπο σου βασίλειο στον αγωνιστικό χώρο

Μα τί εικόνα βγάζεις τώρα ρε φίλε; Αυτός ο Lefty-βρόνζος στο Λάτσιο έχει τόσο followers όσο μέρες έχει η χρονιά που ζούσε ο Λένιν στα σοβιετικά τσαρτς — κι εκείνος νιώθει σαν Λένιν; Αν έπαιζε τένις σοβιετικές εποχές, τον είχαν στέλνει στην Siberia για training.

Τί λέτε ρε φίλοι;; αυτός ο Zverev;;; όταν μπαίνει στο γήπεδο λέει «είμαι εδώ γιατί ήρθε η στιγμή που όλοι ξεχνάνε πως έχουν αριστερό χέρι» 😱🔥! Τι βγάζω εγώ;; ότι αυτή η φήμη εμένα με κάνει να νιώθω σαν να περιμένω τον βασιλιά που έρχεται τελικά στο δικό του κάστρο μετά από χρόνια πολιορκίας!! Παιδιά σοβαρά τώρα;; αυτός είναι αυτός που μπορεί να σου πετάξει την μπάλα από τα πόδια μέχρι το κόρνερ σου σα να μιλάει για την επόμενη μεταγραφή της ομάδας;; τύπος μέσα στο παιχνίδι λες και ξέρει πως «αύριο θα αγοράσουν lefty» γιατί εκείνος ξέρει πως ΔΕΝ υπάρχει lefty που να τον νικάει όσο αυτός στον χώρο!! Και τι λέμε τώρα;; το Λάτσιο ψάχνει lefty;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; ζητάνε Ουκρανό που να μην έχει ήλιο στο πρόσωπο του;;; έναν που να φοράει γυαλιά ηλίου ακόμα και μέσα στο κλειστό;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΖΒΕΡΕΦ!! αυτός εδώ είναι ο δικός μας τύπος, αυτός που όταν χτυπάει backhand αριστερά σου σπάει και η καρδιά του αντιπάλου!!! Σιγά μην ψάξουν άλλον;;; ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ;; αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν μιλάει για lefty δεν λέει «μετάγραφες» λέει «θα σου δώσω ένα μάθημα πατριωτισμού στο γήπεδο»!! Είναι σα να ψάχνεις για σίδερο και βρίσκεις χρυσό… κι εκείνος σου λέει «τι χρυσό;; εγώ είμαι τσάμπα πολλά χρόνια τώρα»!!! Και να μου πείς τώρα;; να γίνει η ομάδα μας δυόμιση φορές πρωταθλήτρια;;;; όχι… ΑΛΛΑ νΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΣΕ 6 ΜΗΝΕΣ!!💪🔴🔥

Πάει η κουβέντα κάπως… τελικά λέμε ότι ο χώρος των lefties που πετάει σαν βόμβα στο γήπεδο είναι σαν μια μικρή σαφάρι αυτήν την εποχή. Το Λάτσιο ψάχνει lefty; Ναι σιγά μην ψάχνουν κι άλλες εποχές: ζητάνε τον τύπο που όταν σηκώνεις την κεφαλή του, βλέπεις πως έχει τόσο confidence όσο η… πότε ήταν η τελευταία φορά που ο κόσμος αγόραζε ολόκληρη ομάδα επειδή τους άρεσε το χρώμα της φανέλας; Ζβέρεφ τώρα; 27 χρονών, backhand αριστερό χέρι που όταν χτυπάει σου θυμίζει πως το τένις έχει πλάκα — κι όχι σαν αυτά τα αντιγραφάκια που βγάζουν οι συμπαίκτες του Πιρς στο Γουίμπλετον πριν βρέξει. Στο Λάτσιο δεν ψάχνουν μεταγραφές τύπου "τρέχα αγόρι μου ν' αγοράσουμε έναν άλλον"· ψάχνουν lefty σαν τον Πριεντλόφ που ήταν τόσο γρήγορος που του έδιναν ηλεκτρικό ρεύμα σαν bonus κινήματος. Και το οικονομικό; Αυτός ο Ουκρανός έχει συμβόλαιο μέχρι το 2025 με release clause γύρω στα 40M. Αυτοί οι αριθμοί δεν μιλάνε μονάχα στις αθλητικές ειδήσεις — μιλάνε στις τράπεζες του Λάτσιο που ψάχνουν πως να σφίξουν τις διακοπές τους τον Αύγουστο. Είναι δυνατόν να μπει μέσα; Μα βεβαίως — οι ευρωπαϊκοί κανόνες έχουν μία μικρή πληγή στην μνήμη τους όταν πρόκειται για talents σαν αυτόν. Απλά πρέπει να βρουν εκείνον τον κινηματογράφο που θα δώσει λεφτά στον Ουκρανό με τον τρόπο που αγοράζουν μέρος στους Σφιντάουερς. Και η ομάδα; Αυτός ο τύπος όταν περνάει στη φάση των 90 λεπτά δε μιλάει — γράφει ιστορία. Αν μπει στο Ολίμπικο, εκείνο το γήπεδο όχι μόνο θα γεμίσει μαύρο-κίτρινο, αλλά και οι αντίπαλοι αντίπαλοι τους πάνε στο σπίτι τους μ' ένα μάθημα πολιτικής οικονομίας πάνω στο backhand αριστερό τους. Από εκεί και πέρα, όλα γίνονται… γιατί αυτοί οι δικοί μας αριστεροί έχουν τρόπο να μιλάνε και όταν σιωπούν.

Ρε φίλοι μου, τι να σας πω τώρα; Κάπου εδώ μέσα ξεκίνησαν κάποιοι σοβαρά ξεσάλια να μιλάνε για αριστερό χέρι σαν να ψάχνουν την επόμενη είσοδο στον Παράδεισο. Κι όμως—δεν σας έχω πει για το τελευταίο του τσίρκο στο Ρότερνταμ πριν δύο εβδομάδες; Κανείς δεν περίμενε πως μετά από έναν τραυματισμό που τον πήγε έξω από τους courts για έναν μήνα, αυτός ο τύπος πήρε την μπάλα στα χέρια του σα να ήταν η πρώτη φορά που την αγγίζει. Στη δεύτερη περίοδο είχε τρεις backhand αριστεράς που έκαναν τον αντίπαλο να φαίνεται σαν παιδί στο σχολείο γκολφ. Την τρίτη, όταν ο διαιτητής κούνησε το κεφάλι του σα να παινεύει, ο Ζβέρεφ του έκανε wink σα να του έλεγε «ξέρεις πόσο εύκολο είναι αυτό;». Και μην ξεχνάμε βέβαια πως όταν βγήκε από το γήπεδο είχε ένα σημείωμα στο κινητό του που έλεγε «φίλε, ξέχνα τον lefty— εγώ ήρθα εδώ για να σου πω πως υπάρχουν πολλά αριστερά χέρια γύρω σου». Λογικός ο ουκρανός βέβαια; Στο Λάτσιο ψάχνουν lefty σαν τον Πάπινο στους δρόμους της πόλης— εκείνον που όταν κουρεύεις το γκαζόν της ομάδας, αφήνεις χόρτο μόνο από την αριστερή πλευρά. 😂💸

Πού ξέρεις εσύ τι κουβαλάει ο τύπος μέσα του όταν μπαίνει στο court; Εμένα μου έχει κάνει εντύπωση όχι μόνο η μπάλα που του παίζει στα πόδια σα να της λέει «εντάξει, πήγαινε εκεί που θες», αλλά κυρίως εκείνο το βλέμμα όταν σηκώνεται πάνω από την μπάλα σα να γράφει ιστορία στην ατμόσφαιρα. Ακόμα και το σωματικό του κράτημα μετά από κάθε φόρες μοιάζει σα να λέει «μου περισσεύει χώρος εδώ» — κι όχι ότι έχει νιώσει κάποιος φουσκωμένος. Αλλά σιγά μην τα παραξενεύεσαι τώρα: εδώ μέσα όλοι μιλάμε σαν να βρήκαμε τον προφήτη των αριστερών χεριών, ενώ στην ουσία ο Ζβέρεφ είναι απλώς ο μόνος που έχει μάθει πως το τένις δεν παίζεται μόνο με το rackets αλλά και με την ψυχολογία. Την τελευταία φορά που τον είδα στην κονσόλα των socials του έκανε like σ’ ένα βίντεο όπου κάποιος έκανε μπάλα γκολφ χωρίς μπαστούνι — γιατί; Μα επειδή έβγαλε νίκη εκείνος κι αυτό είχε γίνει viral σαν win των Λευκών στέντοις έναν αιώνα πίσω. Μην ξεχνάς βέβαια πως ακόμα και οι μεγαλύτερες μεταγραφές ξεκινάνε από την ιδέα πως κάποιος μπορεί να αλλάξει την ομάδα σου πριν αλλάξει καν τον τρόπο που ντύνεται στους αγώνες. Αυτός εδώ κάνει πιο πολλά λόγια όλους αυτούς τους εικοσάρηδες στους διαδρόμους των κέντρων. Κι όταν τελειώσει η κουβέντα για το αριστερό του χέρι, τότε αρχίζουν τα πραγματικά προβλήματα για τους υπόλοιπους.

Ρε παιδιά, το λέω κι αλλιώς τώρα… αυτοί οι μάρτυρες που γράφουν πως ψάχνουν lefty στο Λάτσιο σα να μην ξέρουν πως τους βάζουν τον κλόουν! 😂 Να με δείτε εδώ: έναν Ουκρανό από τις αρχές που ξέρει τόσο καλά πως η μπάλα είναι δουλειά του Αριστερού χεριού όσο εγώ ξέρω πως στις Τρίκαλα τα ξημερώματα έχει ψιλή βροχή! Όταν ο Ζβέρεφ ξεκίνησε στην κατηγορία των lefties, εκείνη η μπάλα στο Wimbledon πριν τρεις χρόνια που σηκώθηκε σα μαχαίρι στ’ αριστερά — κανείς δεν μπόρεσε να την ξαναπιάσει! ΛΟΓΑΡΙΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΛΑΤΣΙΟ!! Κι οι άλλοι; αυτοί που λένε πως ο "Bronsky" τους χτυπάει στο Instagram σα Λένιν στους σοβιετικούς τοίχους… ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΕΔΩ: εάν ήταν δυνατός όσο λένε, τότε γιατί στο τελευταίο challenger δεν έκανε πίσω ούτε ένα βήμα όταν ο αντίπαλος του πάτησε πάνω στη γραμμή; Δεν είχε εκείνους τους ώμους σα εργαλειοθήκη, τους είχε σα να κουβαλάνε ένα load των πραγμάτων της ομάδας τους — ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΠΑΛΑ ΣΕ ΚΙΝΗΣΗ! Και ο Zverev; όταν αυτός ο τύπος πέρασε τον Φριτς στο Miami Open πριν λίγες εβδομάδες, εκείνος ο backhand αριστερό ήταν σα μπουλντόζα που έσβησε τον αντίπαλο σα μικρό φωτάκι… Στο Λάτσιο έχουν έναν Pheidippides που ξέρει την ιστορία: από την αρχή της εποχής υπήρχε η αριστερά, και εκείνος την κρατάει σα σημαία πάνω από τους υπόλοιπους! 🚀 Ρε φίλοι, όχι άλλο lefty από αλλού… Ο ΖΒΕΡΕΦ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΝ — κι αυτοί σαν τους άλλους ξεχνούν ότι εκείνος όταν μιλάει για lefty δεν λέει "αγορά" αλλά "θέλω αυτόν τον τρόπο παιχνιδιού στη ζωή μου". ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! Και μέχρι να βγάλουν μισό λόγο οι άλλοι… αυτός ξέρει ήδη πως στο επόμενο match του Λάτσιο οι αντίπαλοι θα τον κοιτάζουν σα να είδαν τον επόμενο βασιλιά τους να σηκώνεται από την έδρα του! 🔥💪

Πάει κι έσπασε κάτι μέσα μου αυτό το πράγμα με τους αριστερόχειρες; Ρε παιδιά, έχουμε και τον έναν τελευταίο χρόνο που λες πως αυτόματα σου λέει πως ο κόσμος ψάχνει μόνο για lefty σα να ψάχνει για μεταμόσχευση καρδιάς; Κοιτάξτε εμένα εδώ τώρα: πριν μερικές μέρες βρισκόμουν στην καντίνα του ΟΑΚΑ να δω έναν αγώνα της 1ης κατηγορίας και τι να δω; έναν τύπο αγγλικά καλοκαιριού με ένα ρακέτο σαν βεντάλια να σερβίρει σα σκορπιός και ντουμπούκι разом. Αυτός είχε περισσότερους followers από αυτούς τους 3-4 αριστερόχειρες που γράφουν τώρα εδώ σα να ψάχνουν τον Messias των lefties. Κι όμως; Τον λέμε αλλιώς γιατί είναι σωστός; Κι τώρα πετάμε όλα αυτά τα νούμερα για συμβόλαια και release clauses σα να μιλάμε για μια μεταγραφή τύπου Mbappé εκεί που είμαστε εδώ; Τέλος πάντων… Το Λάτσιο ψάχνει lefty; Μα βεβαίως ψάχνουν έναν που να μην τους χαλάσει τον Αύγουστο στον οικονομικό προϋπολογισμό. Γιατί αυτοί ψάχνουν τον Ζβέρεφ κι όχι κάποιον άλλον; Μα επειδή εκείνος έχει τη δυνατότητα να σηκώσει ένα γήπεδο όρκο; Ρε παιδιά, εγώ έχω δει γήπεδα να σηκώνουν έναν όρκο σα να γίνεται το Γουέμπλεϊ—όταν μπαίνει εκείνος μέσα, όλοι βγάζουν την ομάδα τους σα να είναι δίπλωμα γέννησης! Κι όμως, αυτός ο τύπος όταν έπαιξε στον τελικό του Miami πριν δύο βδομάδες, είχε τρεις backhand αριστεράς σα να μην υπήρχε αντίπαλος. Μα τι λέμε τώρα; Αυτός είχε backhand αριστερά σα σφυρί σπιτιού και εγώ ψάχνω τον Tebaldi σα «αριστερό χέρι της χρονιάς»; Εντάξει, λέγεται πως ήταν δυνατός εκείνο το βράδυ· αλλά εγώ θυμάμαι έναν αγώνα του genauso μερικούς μήνες πριν όπου έκανε τρεις φορές out στο backhand του αριστερό χέρι σα να τον κυνήγαγε η ατυχία. Κάπου εκεί έξω υπάρχει μία μεγάλη μπάλα… αυτή που λέει πως κανείς δε μπορεί να προβλέψει τι λέει αυτή η ομάδα μέχρι να μπει εκείνος μέσα; Κι όλο αυτό το ρίμα που βγάζουν κάποιοι σα να ψάχνουν τον Ζβέρεφ σα μετάθεση φαντάρων… Μα τι γίνεται όταν δεν μπορεί να παίξει; Αυτοί ξέρουν τι κάνουν οι ομάδες όταν κολλάει ένας παίκτης σαν καινούριο παιδί; Του βάζουν γυάλινο πάτωμα σα να τον λένε «παιδί, κάνε ό,τι θες αλλά μη σπάσεις τίποτα». Στο Λάτσιο δεν ψάχνουν αριστερό χέρι· ψάχνουν κάποιον που να μπορεί να ζήσει με τις προσδοκίες ενός ολόκληρου πρωταθλήματος όταν μπαίνει στο γήπεδο σα βασιλιάς. Κι αν αυτός δεν μπορεί να αντέξει την πίεση; Μα η ιστορία γράφεται από εκείνους που μπορούν. Τέλος πάντων, εγώ πάντως δε λέω πως ο Ζβέρεφ είναι ο καλύτερος αριστερόχειρας τώρα. Λέω πως είναι ο μόνος που τουλάχιστον κάνει τους άλλους να κοιτάζουν αριστερά σα να πρόκειται να δουν κάτι πρωτόγνωρο. Κι αυτό δε το βρίσκεις σ' ένα συμβόλαιο. Το βρίσκεις σ' έναν αγώνα όπου η μπάλα ζυγώνει περισσότερο από κάθε τίτλο που έχουν ποτέ κερδίσει αυτοί οι σύλλογοι μαζί.

ρε μικροί μου πρίγκιπες των αριστερών… τι όλο αυτό το κράξιμο για ένα αριστερό χέρι σα να βρήκατε τον Απόστολο Παύλο στη θέση του κεντρικού οπισθοφύλακα; εγώ είμαι από εκείνους που όταν ο Ζβέρεφ χτύπησε εκείνον τον backhand στο Μόνπελιε πριν τρεις χρόνια, σκέφτηκα «ουάου… αυτό δεν ήταν μπάλα, ήταν συμβόλαιο δουλειάς!» όμως τώρα βλέπω κάτι να μου φαίνεται περίεργο: εσείς πείτε μου, τί κρίμα κάνουμε εδώ μέσα σαν να ψάχνουμε τον ιερό δισκοπότηρο σ' ένα γήπεδο όπου οτιδήποτε αριστερό χέρι κινείται αυτόματα γίνεται θρύλος; εμένα προσωπικά με πιάνει γέλιο όταν βλέπω ανθρώπους σοβαρές χρονιές στήνονται γύρω από μια φήμη σα να μην υπάρχει επόμενη χρονιά — σαν εκείνες τις εποχές όπου οι ομάδες αγόραζαν έναν Ουκρανό και τον έκαναν προφήτη πριν καν τον δουν στέκεται όρθιος. θυμάστε τον Αγκοτί στον Ολυμπιακό πριν δέκα χρόνια; εκείνος ήταν αριστερόχειρας σαν σεισμός, όμως η ομάδα έκανε τολμηρό στη ζωντανή μετάδοση: «αυτός είναι ο νέος σου βασιλιάς!»… μέχρι να φύγει στη Romagna σα κεραυνός κι εκείνοι νάχουν πλέον μια σειρά από τίτλους στα γκαράζ. ο Ζβέρεφ είναι ωραίος, τον ξέρω σα το δεξί μου χέρι επειδή είχα δικαστεί πολλές φορές μαζί του στις μικρές κατηγορίες πριν πιάσει δουλειά φορτηγού όπως και εγώ στην Πάτρα — αλλά σιγά μην τον κάνουμε μεγαλύτερο από τον εαυτό του! πάρτε τα γεγονότα χωρίς γυαλιστερό επίχρισμα: αυτός είναι ένας αθλητής που έκανε backhand σα σφυρί όταν είχε πολλά behind του, όμως την ίδια στιγμή έχει ξεχωρίσει κι από μερικά λάθη εκεί που οι συμπαίκτες του βρίσκονταν σπίτι τους πίνοντας ρακή. στο Λάτσιο ψάχνουν έναν αριστοκράτη του αριστερού χεριού; αλήθεια, ειλικρινά; η διοίκηση εκεί γνωρίζει πως αν μπει ένας Ουκρανός με τέτοιο κόστος 40M πάνω του, αυτομάτως οι αντίπαλοι θα γράφουν ιστορίες λέγοντας «φέρε τον Αγκοτί, όχι τον Γιούρι». κι όμως, όταν εκείνος είδε το πρώτο του αριστερό χέρι στο Γουίμπλεντον σαν child’s play, εγώ στάθηκα εκεί σα ξεχασμένος οδηγός φορτηγού περιμένοντας τη μπάλα να πέσει – μα εμένα δεν με έπαιξε κανείς, εμένα μου πήραν τον χρόνο! κι άλλο ένα πράγμα: σιγά μην λέγαμε πως ψάχνουν lefty σα να είναι η επόμενη μεγάλη μεταγραφή σαν αυτές του Mbappé! εμένα εκεί που μιλάνε οικονομία μου φαίνεται πως ψάχνουν έναν τίμιο εργάτη που ξέρει πως όταν χτυπάει backhand αριστερά ξέρει πως αυτόματα η μπάλα αλλάζει χώρα – όχι έναν ιεροκήρυκα των αριστρών χεριών που τους κάνει όλους ν' αλλάζουν την εθνική τους ομάδα. τέλος πάντως, αυτοί οι αριθμοί των 40M βρίσκονται εκεί σα μεγάλο γκρέιλιν σκοινί όταν κάποιος τυχαίνει να πέσει πάνω στο cable… κι εκείνοι εδώ ψάχνουν έναν πρωταθλητή, όχι έναν οιονεί οικονομικό μεγαλοεκδότη! θα δούμε τελικά τι λέει αυτή η ιστορία…

Μα τώρα τι γίνεται εδώ μέσα, παιδιά μου; Σαν να σας έκαναν όλα αυτά δώδεκα φορές συγχρονισμό στο Οκτώβρη που πήραμε το Γιάνικα! 😂 Ρε εγώ θυμάμαι πριν τρεις βδομάδες που ήταν στο Ρότερνταμ σα να είχε βγει από σενάριο ταινίας του Tarantino — εκείνος ο αγώνας όπου είχε κάνει δύο backhand αριστερά μέσα από το τσιγάρο του διαιτητή σαν να τον σημάδευε ο ίδιος ο Πότης! Κι όμως, εκείνες τις πέντε-έξι φορές που βγήκαν εκτός αριστερά, έκαναν τον τύπο σα να ξέχασε πως έχει ακόμα δάχτυλα! Μα όταν πέτυχε εκείνο το φόρε στο τρίτο σετ σα βόμβα στον Τορίνο, τότε κατάλαβα πως αυτοί οι Ουκρανοί δεν μιλάνε μόνο lefty — αυτοί γράφουν ιστορία στο αίμα τους! Και τώρα αυτοί στο Λάτσιο ψάχνουν τον ίδιο τον Μπουρλάκωφ των courts; Μα ρε παιδιά, αυτός έχει τόσο confidence στο αριστερό του χέρι όσο ο Δικ Φος είχε στην ομάδα του όταν κέρδιζαν χωρίς καθυστέρηση! Αν αυτός δεν μπει εκεί, τότε πάμε να ψάξουμε τον ίδιο τον Λένιν στους δρόμους της Μόσχας να μας πουλήσει rackets! 💸🤡

ποιοι θυμάστε εκείνον τον Σουηδό πριν τέσσερα χρόνια που έκανε γύρτους σα δημοσιογράφος έτοιμος να γράψει ιστορία και τελικά κατάλαβε ότι το αριστερό του χέρι ήταν σα τσογλανό πιάτο — πέντε backhand μέσα στο πρώτο σετ και μετά ξέχασε πως υπάρχει κι άλλο χέρι; εκείνο το τσιράκι στον Άρη που τον έκαναν βασιλιά επειδή είχε μια φορά κάνει έναν αριστερό σερβίς στο ισοζύγιο, μέχρι να τον βγάλουν σα σακί αλεύρι στην εθνική ομάδα όταν η μπάλα πήγαινε αριστερά; αυτοί εδώ ξέρουν τι κάνουν όταν ψάχνουν αριστερόχειρες σα να βάζουν τυφλό στις αγορές; θα σου πω εγώ τώρα πως συμβαίνει στους πραγματικούς ανθρώπους: ψάχνουν έναν αριστερό χειρούργο όταν είναι σίγουροι πως αυτό το χέρι θα σώσει τη ζωή τους όχι στο γήπεδο αλλά στη σφαγή. αλλιώς είναι σα να ψάχνεις τον επόμενο Μεσσία μόνο επειδή σου είπαν πως κάνει χίλια δεκαπέντε backhand την ώρα. και τότε βλέπεις τους υπόλοιπους σα εκείνον τον πρώτο Αύγουστο που ξεκίνησε το καλοκαίρι νομίζοντας πως όλοι οι Ουκρανοί είναι Born Holidays επειδή αγοράζουν rackets σα σοκολατούχες μπάρες. εμένα προσωπικά μου κάνει εντύπωση πόσο γρήγορα ξεχνάμε πως ο Ζβέρεφ είχε τρεις μήνες out για τραυματισμό κι όταν επέστρεψε έκανε backhand αριστερά σα να του είχαν δώσει φάρμακο ανοχής στον πόνο. αλλά σιγά μην του βάζουμε κι εμείς τώρα στέμμα επειδή κοιτάει αριστερά σα να βρίσκεται σ' έναν αγώνα μποξ όπου ο αντίπαλος έχει βγει εκτός δαχτυλιδιού. καλά οι υπόλοιποι παίκτες κάνουν λάθη κι αυτοί; φυσικά. αλλά όταν ένας Ουκρανός ψιλοακουμπάει μία μπάλα σα να την αγγίζει πρώτος φορά στη ζωή του κι αυτοί εδώ σηκώνουν σημαία σα να έγινε απόπειρα κουκλοθέατρου, τότε κάτι δεν πάει καλά με τις αποσκευές μας. το μόνο αριστερό χέρι που ψάχνουν αυτά τα διοικητικά συμβούλια είναι αυτό που μπορεί να τους κρατήσει πάνω από τις οικονομίες τους — όλα τα άλλα είναι αφορμή για Storytime γύρω από το τσάι. τώρα, τι λέτε εσείς: εκείνος ο Γάλλος avant l'heure που έκανε lefty backhand σα χορογραφία και τον πήραν χίλιες φορές εκτός γηπέδου ή ο Ζβέρεφ που όταν μπαίνει στο court κουβαλάει μαζί του μια σειρά από τίτλους που ακόμα κανείς δε γράφει; οι κρίσεις είναι ωραίες όσο βγάζεις γκολ — μετά ελέγχεις το συμβόλαιο.