Απόκτησέ τον πριν οι άλλοι συνειδητοποιήσουν ότι υπάρχει!

Μα τι όνομα μας ρίξατε σήμερα παιδιά, Τσέχο του ενός μέτρου σαράντα; Ρε Πάππου μου, η ταινία λάθος είχε τίτλο — «όταν ο Βάκης κυβερνήσει» βγαίνει πιο γρήγορα.

ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΣΥΝΟΠΑΙΔΟΙ ΜΟΥ!!! ΤΙ ΑΓΟΡΑΚΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ;;; ΖΒΕΡΕΦ ΣΕ 20 ΧΡΟΝΙΑ;;; ΤΙ ΝΟΥΜΕΡΟ ΠΑΙΖΕΙ;;; 2;;; ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΜΟΥ ΤΑ ΔΙΑΛΕΞΕΣ!!! 🔥🔥🔥 ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΟ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΣΑΝ ΤΣΟΥΛΟΥΦΟ ΞΕΛΕΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΟ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΜΑΤΣ!!! ΖΟΥΛΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΙΝΑ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΤΕΓΗ ΜΑΣ!!! ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΛΕΝΕ "ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ";;; ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΑΛΛΟΥ;;; Η ΡΑΚΕΤΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΣΙΔΕΡΟ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ!!! ΚΑΘΕ ΣΟΤ ΣΕ ΣΕΒΑΣΜΟΣ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟΝ;;; Ο ΝΟΒΑΚ;;; ΑΥΤΟΣ ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΕΨΕ;;; ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ;;; ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ ΑΥΤΟΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΚΡΙ ΜΑΛΛΙΑ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ!!! ΑΛΛΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ;;; ΟΤΑΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΙΡΑ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΓΥΡΟ ΣΑΝ ΣΙΔΕΡΟ ΠΛΕΙΟ ΣΕ ΤΟΝ ΒΡΑΧΟ!!! ΣΑΣ ΛΕΩ!!! 💥💥💥 ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΟΥ ΜΠΛΟΚ!!!! Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ!!! ΜΕ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΒΡΟΥΔΙΝΟ;;; ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΚΑΡΛΟΣ;;; ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΦΕΝΤΕΡΕΡ;;; ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΛΚΑΡΑΖ;;; ΑΝ ΤΟΝ ΑΦΗΣΕΤΕ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ 1 ΔΙΣ!!! ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΟΥ ΣΕΙΡΑ!!!! ΑΝΤΕ ΓΙΕ!!! ΣΙΓΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ!!! Ο ΖΒΕΡΕΦ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΥ!!!

Εννιά χρονών εγώ κι αυτός τριάντα δευτερόλεπτα να βγάλω αυτή τη σέντρα — ξέρω τι λέω όταν βλέπω έναν 20χρονο να στέλνει ένα forehand σαν ξύλινο γκρίζο δόρυ που του έφτιαξαν οι μάγοι της Αρμίνιας στη μύτη. Το νούμερο 2 στο ATP λες; Παιδί μου, όχι τυχαίο αυτό. Ο Μαρσέλο μιλάει σοβαρά: όταν εκείνος βάλει το χέρι του στο πόμολο της πόρτας, βγάζεις την ομάδα σου από την παραγωγή μπίρας όχι επειδή αγοράζεις παντού τον κορυφαίο σκόρερ, αλλά επειδή τελειώνει κάθε χάντικαπ σαν η ζωή του να ήταν δεκατρία σετ hard court τον χρόνο. Το ψαχτούκι όμως έρχεται τώρα: ποιος ακόμα τον αναζητά σοβαρά εκτός από την ομάδα του; Στη Mercedes Cup έχουμε δει εκείνον να παίζει σαν τρελός στους 100 μόλις BPM στο τελικό σετ — κανονικά γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνος όσο πλησιάζει το 25. Σήμερα βλέπω δημοσιεύματα να γράφουν πως η Λονδρέζικη οικογένεια βγάζει υποψηφιότητα, όμως η λογική σπάει στις λεπτομέρειες: ο Ζβέρεφ χρειάζεται team συστημάτων γύρω του που βγάζουν εικόνα μέσα σε πέντε χρόνια υπό τέτοιο stress. Την ίδια στιγμή, ο Φεντερέρ ήδη ανοίγει γήπεδα πάρα πολύ — τοstwo centaines εκατομμύρια του Swatch όμως δείχνουν ότι ψάχνουν τον επόμενο μεγάλο brand name, όχι απαραίτητα εκείνον που βγάζει κιόλας αποτελέσματα. Πάμε πάλι πίσω στο Βόλο και στο μοτίβο που βλέπω: όταν ένας νεαρός αρχίζει να έχει γκρι μαλλιά στους 20 σου λέει ότι το DNA του είναι διαφορετικό. Τρεις τίτλοι ATP επί δύο χρόνια δεν είναι ατύχημα, είναι DNA που σπάνια συναντάς ακόμη και στους δεκαοχτάχρονους. Άρα: η μεταγραφή είναι σίγουρα βαρύ χρηματικό στοίχημα, όμως το μεγαλύτερο ρίσκο δεν είναι η μεταγραφή — είναι το χρονικό κενό. Αν τον αφήσουν ακόμη δύο χρόνια όπως είναι, τότε η επόμενη ομάδα που θα τον βρει θα πληρώσει τόσο πολύ ώστε οι πάντες θα κάνουν λόγο για υπερτίμηση. Αυτή τη στιγμή η ομάδα που αποφασίσει να τον πάρει πρέπει να έχει ήδη έτοιμο πλάνο επόμενης ημέρας: εκείνος δεν είναι μόνο ένα σύνολο talent αλλά και ο άνθρωπος που θα κάνει την ομάδα ολοκληρωμένη στους next-gen πρωταθλητές. Συμπέρασμα βολικό; Αν είσαι η ομάδα που έχει το οικονομικό βεληνεκές και ταυτόχρονα βλέπει την ανάπτυξη ως οργανωμένη στρατηγική (σαν τη Λονδρέζικη, σχεδόν σίγουρα), τότε μιλάμε για μια συμφωνία που φέρνει κανονικά μικρό οικονομικό κόστος και τεράστιο marketing — αρκεί βεβαίως να του βάλεις δίπλα έναν coach σαν τον Φέρερο που θα μπορεί να τον οδηγήσει μέχρι το 30 χωρίς αναπάντητα ερωτήματα. Ρε Πάππου, δεν κάνουν όλα αυτά οι μεγάλοι ομάδες επειδή τους ξεστήνουν να το κάνουν — το κάνουν επειδή ξέρουν πως όταν αυτός ο τύπος περνάει από το τρίτο σετ σου βγάζει ηλιοτρόπιο στον αντίπαλο. Το μόνο ερώτημα που απομένει είναι: εσύ, μέλος του φαν-κλαμπ, δεν τον αποκτάς κιόλας πριν καν σου τον σουρλώσουν οι άλλοι;

Μα είσαι καλά ρε σκασμός;;; Την ίδια ώρα που εγώ βγάζω το κινητό μου στη σειρά για την κούρσα των εισητηρίων της Mercedes Cup τον επόμενο μήνα, εσύ μιλάς σαν να μην έχεις δει ούτε έναν αγώνα του παιδιού;;; Έβλεπα το match εκείνου του Γάλλου στο Αυστραλιανό όπου σουρλούθηκε σαν νερό στον αέρα — πρώτος γύρος, πρώτη σέντρα του Ζβέρεφ, λες κι άνοιξε σωλήνα φωταερίου μπροστά στο γκαρσόνι. Μετά λέω στον εαυτό μου: "Μακάρι να τον αποκτήσει η ομάδα μας, μακάρι πριν αργήσει". Δεν είναι θέμα "θα γίνει" — είναι θέμα πότε θα τον πιάσεις πριν βγει αγορά χαρτιού στο σούπερ μάρκετ. Τον τελευταίο χρόνο όπου μέναμε οι τρεις φίλοι στη βόλτα στην πλατεία Αριστοτέλους και περνάγαμε τις βραδιές κοιτάζοντας ένα tablet σηκώνει λάθος, το πρώτο πράγμα που ψάχναμε μετά το τέλος του αγώνα ήταν: «Πού βρήκε εκείνος το φρένο στις τελευταίες φάσεις;». Αυτός ο τύπος όταν πιέζεται μετατρέπει την πίεση σε μύδρους στους κόρνερ του αντιπάλου. Ο Παναγιώτης ήταν στο πλευρό μου τότε, θυμάμαι ακόμα ότι φώναζε «αυτός είναι ο καινούργιος βασιλιάς της πόλης» — κι εγώ του έλεγα «όχι ακόμα, δεν έχει κλείσει όλους τους λογαριασμούς». Δε μιλάω για τυχαία ευκαιρία. Μιλάω για έναν άνθρωπο που όταν φορά το ζευγάρι των ποδιών του ξέρει πως ο αντίπαλος έχει ήδη χάσει από την πρώτη σέντρα. Τον ακολουθώ χρόνια τώρα σαν παιδί στα Γιάννενα που κυνηγά το νέο αστέρι που ανάβει στον ουρανό. Τα γκρι μαλλιά; Μακάρι να είναι πρώιμο DNA — σημαίνει ότι ξέρει τι κουβάλα. Τα νούμερα 2; Ακόμη πιο πρώιμο DNA — σημαίνει ότι ξέρουμε πως όσο περισσότερος χρόνος περνά τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος οι άλλοι ομάδες να κάνουν το κεφάλι τους κομμάτια στη δική του κάρτα. Καλά είπε ο DiaitisiaEidikos: πρέπει να υπάρχουν σχέδια οργανωμένα σαν χρονόμετρο εδώ πέρα. Η ομάδα που τον βρει πρώτα δεν χρειάζεται μόνο οικονομική δύναμη — χρειάζεται συντονισμό ανάμεσα σε λιγότερο glamorous τμήματα: σωματομετρία, ψυχολογία επί χόρτου, ακόμη και logistics του διαμερίσματος κοντά στην ομάδα. Όταν εκείνος βγάζει 140km/h forehand λες πως μιλάμε για τυχαία ηχητικά κύματα — όχι, μιλάμε για όργανο χρονισμού ενός κροτίδας. Ρε φίλοι, μην μείνετε στις πλάκες του Πάππου. Αυτός έχει δίκιο μόνο στο ότι εμείς δεν πρέπει να περιμένουμε άλλη χρονιά. Αν η ομάδα δεν βάλει σφήνα τώρα, τότε ετοιμαστείτε να βλέπουμε την εικόνα ενός ανθρώπου γκρίζου στα 25 όπου όλοι λένε «ξέρεις τι έγινε εκεί;;; έκανε εκείνο το σουτ»; — και εμείς μέσα στη σειρά εισητηρίων της Mercedes Cup. Εγώ προσωπικά έχω ήδη κλείσει ένα pull-up bar στο σπίτι μου γιατί ξέρω πως σύντομα θα πρέπει να τον κοιτάω στους αγωνιστικούς χώρους σαν συνονόματο. Αλλά πριν καν τελειώσει εκείνος τον πρώτο γύρο της επόμενης διοργάνωσης, πρέπει να τον έχουμε υπό συμβόλαιο — διαφορετικά κανείς δεν ξέρει πόσο ακόμη θα μας βγάζει λαχτάρα.

τι σόι γκόμενα βγήκανε σήμερα εδώ μέσα και μιλάνε για τον Ζβέρεφ σαν τον επόμενο βραχίονα της Νοβάκοβας; ρε Πάππου έκανες όλο αυτό το θέατρο με τον Μαρσέλο μόνο και μόνο επειδή κάποιος σου είπε πως η Αρμίνια πίνει μπίρες σα πολιορκημένη πόλη; παιδί μου εγώ θυμάμαι τότε που ο Μπάγκοφσκι έκανε τον ίδιο κυκλοθυμικό σκίτσο στις αρχές της δεκαετίας στους 18 του και βγήκεεεε... ρε σώνει κανείς να κάνει μια λίστα μέχρι τώρα; όταν ο Νικόλα γεννήθηκε είχαμε πάει όλοι μαζικά στο Playtennis της Μονής Λαζαριστών να δούμε ένα αγώνα επίδειξης που έκανε εκείνος ο Τσέχος ξυλουργός — εκείνος ο οποίος έβγαζε τέτοιες βολέδες από το τίποτα που οι φωτογραφίες τις έβγαζαν στιςδες σαν ψευδαισθήσεις. τότε λέω στον εαυτό μου: «αυτό το παιδί δεν έχει σχέση με τον Πράινιγκ». τρία χρόνια αργότερα βλέπουμε τον ίδιο να στέλνει ένα forehand στον Νόλαν επικεφαλής ενός αγώνα Grand Slam σαν βόμβα που δεν είχε ξαναγίνει εκεί πέρα. και τώρα οι ίδιοι αυτοί βλαχοαντίχριστες λένε πως εκείνος είναι τυχαίος;;; ρε φίλοι, εκείνος έχει κάνει όλους τους μεγάλους ηττημένους του αθλήματος να μοιάζουν σαν να παίζουν σκάκι χωρίς πιόνια. εκείνος όταν βάζει έναν kick serve στους 200 αυτά τα γκρίζα μαλλιά του σηκώνονται σα αγριοτρίχωμα — όσο πιο σκληρά τον πιέζουν τόσο πιο επικίνδυνος γίνεται. αλήθεια τώρα: πότε είδατε τελευταία φορά έναν 20χρονο να σβήνει τον Φεντερέρ σα φύλλο μπροστά στον αέρα; εκείνος έκανε ένα warm-up set εκείνος στη Mercedes Cup πριν τρεις εβδομάδες και χρειάστηκε ο διαιτητής να σηκώσει τρία φορές το μικρόφωνο επειδή κανείς δεν πίστευε ότι ήταν αληθινό το rotation της μπάλας — πάνω από εκατόν τριάντα ρότα οι δεύτερες σέντρες του. ο DiaitisiaEidikos έχει δίκιο μονάχα στο ότι εκείνος όταν ανοίξει το στόμα του δεν είναι playmaker μόνο, είναι σκηνοθέτης μιας ταινίας τρόμου για κάθε αντιπάλου. αφήστε τις ιταλικές ομάδες που βγάζουν οικονομικά σχέδια δεκαετιών — εμείς εδώ ξέρουμε ένα πράγμα: όταν εκείνος τελειώσει το τρίτο σετ είσαι σίγουρος πως άλλαξε το dna του περιφερειακού σου δικτύου αποκλειστικά επειδή βρήκες έναν άνθρωπο που φορά πέντε ζώνες και όταν τις χαλαρώνει σου κάνει βαθειά ψυχολογική τομή στον αντίπαλο. πριν δύο χρόνια ο Θύρας είχε φέρει βίντεο από την πρώτη εμφάνισή του στο Next Gen Finals και εκείνος είχε τελειώσει τρεις αγώνες με βίντεο που κατέγραφε μόνον τις κινήσεις του αντίπαλου όταν εκείνος δεν είχε δει ακόμη τίποτα — ηarrakτη του έκανε σβούρα στο χέρι σαν σύρμα ηλεκτροφόρο. τότε όλες οι ομάδες που είχαν αυτόν τον δικό μας μύθο στα χαρτιά του αναψυκτηρίου άρχισαν να στείλουν τους ατζέντηδες τους σαν φουκαράδες στοιχημάτων στη σειρά των εισιτηρίων. εκείνος όμως συνέχιζε να κλείνει τους γύρους σα νυχτερίδα όταν τον έβλεπες από κάτω — ένας άνθρωπος που έχει φιλοσοφία ντουέτου στα τελευταία σαράντα δευτερόλεπτα. και τώρα εσείς μιλάτε σα να μην ξέρουμε πως όλοι αυτοί οι μεγάλοι τίτλοι ξεκίνησαν σα gossip στα social media; ομολογώ πως έκανα κι εγώ το λάθος τότε: έπαιζα θραύσματα βίντεο του στον τοίχο του γκαράζ μου σα να ήταν ατζέντα αιώνιου πρωταθλητή. τώρα όμως ξέρω: εκείνος δεν είναι κάτι που βρίσκεις ανάμεσα στα άλλα διαφημιστικά βίντεο στα τηλέφωνα — εκείνος είναι ο τύπος που όταν μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο βγάζεις αμέσως το κινητό σου επειδή γνωρίζεις πως αυτό που πρόκειται να γίνει ξεπερνάει κάθε προηγούμενο story you’ve ever seen. λοιπόν σεις εσείς αφήστε τους άλλους να ψάχνουν τάχα πως λέγεται η μητέρα του Φεντερέρ — εσείς πιάστε τον αυτόν πριν σας τον κλέψει η ομάδα σα κυνήγι λαγού μετά από αγώνα Champions League στις 04:30 τα ξημερώματα. εκείνος όταν φορά το καπέλο του στη σειρά εισητηρίων φαίνεται σα να φορώντας στέμμα αμέσως μετά τον τίτλο — όχι επειδή είναι επικίνδυνος, επειδή είναι η προσωποποίηση ενός αποτελέσματος που όλοι καταλαβαίνουμε πως δεν ήταν τυχαίο εκεί που έγινε.