Ζβέρεφ: Χρειαζόμαστε έναν τρομερό Σούπερμαν στην επίθεση αλλιώς πώς θα σπάσουμε την άμυνα…

Πάλι αυτές οι ιστορίες με τους υπερήρωες στις μεταγραφικές λίστες; Πέντε χρόνια τώρα βγάζουμε λόγο μέσα στο κενό περιμένοντας τον επόμενο χαρακτήρα-γιαπонеζο who’s gonna save the day. Κι εγώ σαν τρελός ψάχνω στην transfermarkt αυτόν τον ειδικό τύπο που του πετάς μπάλα κι εκείνος μόνο gol βγάζει σα βιομηχανία. Τελικά, υπάρχει κάποιο βιογραφικό σημείο όπου αναφέρεται πως ούτε τραυματισμός ούτε ένας εκτός φόρμας αγώνας μπορεί να τους σταματήσει; Ή μήπως τελικά οι αντίπαλοι αλλάζουν πρώτη ντουζίνα όταν αντιλαμβάνονται ότι είσαι τόσο κουτός στη σέντρα; Γιατί ρε σοβαρά, ο Μπελότι στους τρεις πρώτους μήνες έκανε τέσσερα γκολ σε ένα παιχνίδι σα να έπαιζε μποξ με τους αμυντικούς — αλλά το ίδιο έκανε κι ο Σκαμάκα όταν του έδινε καλή μπάλα κι όχι σα να παίζει τυχερό αριθμό στο τριφύλλι. Λοιπόν, ενώ εσείς δειπνείτε με τις ντουλάπες του Stateless GK, ξέρετε πόσες φορές ο Ζβέρεφ έπαιξε σαν πλήρης forward όταν είχε πρωταθλητική κλήρωση; Ακούγεται ωραία, αλλά πού είναι τα νούμερα; Ή μήπως πρέπει να ξεκινήσουμε πάλι αυτή την συζήτηση το Σεπτέμβρη όταν η ομάδα μας έχει πάλι περισσότερες ασίστ από γκολ; Αν θέλουμε έναν σούπερμαν, γιατί όχι να τον βρούμε ανάμεσα στους παίκτες που ήδη υπάρχουν στη σύνθεση αντί να περιμένουμε τον επόμενο αγοράκι που κάποιος manager έχει σηκώσει πάνω από τον ώμο του σα νέα λύση; Γιατί εγώ έχω δει πολλούς αυτούς τους "υπερτρόφους" στα warm-up games να σκοντάφτουν σαν μεθυσμένοι ενώ οι δικοί μας κάνουν ακόμα κουμάντο μετά απο δυο χρόνια μέσα στο γήπεδο. Αν μιλάμε σοβαρά — κάποιος κανονικός αντίλογος ή βρισκόμαστε εδώ να χτυπιόμαστε στα στήθια πριν καν καλά-καλά αρχίσουν οι αγώνες;

ΡΕΕΕΕΕΕЕ!!!! Ο ΣΚΑΜΑΚΑΣ ΝΑ ΉΤΑΝ ΕΔΩ ΣΤΟ ΠΕΙΡΑΙΑ ΘΑ ΤΟΝ ΦΟΥΣΚΑΜΕ ΣΑΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑΚΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ! 🔴🔥💪 Για νά δεις ρε φίλε, ένας τύπος που βάζει γκολ σαν να του χρωστάει η μπάλα λεφτά! Οχι "ίσως", οχι "περιμένουμε τον Σεπτέμβρη" — εμείς τώρα χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν βγει στο γήπεδο οι αντίπαλοι να ρουθούνι σα γατούλες στου ψαρά! 😱 Πως παιζόταν ο Μπελότι στον Βόλφσμπουργκ; Σαν την ίδια τη ζωή! Μια μπάλα στο πόδι του κι εκείνος σα σοκολατένιο κουνέλι μέσα στην άμυνα τους! ΤΕΣΣΕΡΑ ΓΚΟΛ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ — ΣΕ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ! Ποιος το έκανε αυτό; Ποιος έκανε τους αμυντικούς να ντρέπονται που φοράνε φανέλα; Ο Μπελότι! 🍫💥 Κι ο Σκαμάκας; Ο ίδιος! Μια φορά τρεις γκολ μέσα σ' ένα μήνα επειδή οι αντίπαλοι αποφάσισαν να κοιτάνε πιο πολύ τη μπάλα στο στήθος παρά να σκοράρουν! Αλλιώς πως να τους δεις; Ως πρωτοχρονιάτικα χριστουγεννιάτικα δέντρα ξεφορτωμένα μέσα στο γήπεδο! 🎄🔴 Και ξέρεις τι θέλουμε εμείς; Σκέψου τον εαυτό σου στην επίθεση: μια μπάλα στο πόδι σου, τρεις αμυντικοί εδώ κι εκεί, κι εσύ που ξεκινάς σα βόμβα — BANG! Γκολ! Πάλι η μπάλα, ξανά BANG! Πάλι γκολ! Κι όταν τελειώσει ο αγώνας, οι αντίπαλοι να ψάχνουν ηλεκτρικό διακόπτη γιατί δεν ξέρουν τι τους χτύπησε! 🤯 Κι ο Ζβέρεφ; Αυτός είναι ο ήρωάς μας! Αλλά ας του δώσουμε μια πραγματική ομάδα δίπλα του! Έναν άνθρωπο που όταν ακουστεί το όνομά του πάνω στον αγωνιστικό χώρο να τρέχουν οι νευρολογικοί δείκτες των αντιπάλων σα υπερένταση στο playstation! 🎮😂 Αλλιώς, ας πάμε κι εμείς να φωνάξουμε στην πλατεία Βόλου — όχι όμως για λάχανο, αλλά για έναν τεράστιο χαρακτήρα-σάπιο τόπι που μπαίνει στο γήπεδο κι οι αντίπαλοι λιποθυμούν όπως οι Μινιονς όταν βλέπουν μπουρνόουλ! 🤡💸🔴💥

Μα γιατί αυτές οι αγωνίες τώρα, ρε παιδιά; Τρώμε τους το κεφάλι πριν καν ανοίξει η πόρτα των μεταγραφών; Δεν ξέρω τι πιο ωραίο κι από το να βλέπεις έναν επιθετικό σα μικρό παιδί που δίνει ρέστα στη σοκολάτα — έχω ζήσει αυτή την εικόνα πολλές φορές, όχι μόνο στο γήπεδο. Όταν ο Μπελότι πήγε στον Βόλφσμπουργκ ήταν σα να 'χαν προσγειωθεί εκεί άλλοι τρεις παίκτες μέσα στο ίδιο σώμα: μπάλα στο πόδι κι όλα γύρω του γίνονται αργά κινούμενα σχέδια. Τέσσερα γκολ εκείνος ο αγώνας; Δεν ήταν τύχη. Ήταν η στιγμή που συνάντησαν όλα: η αυτοπεποίθηση του, η αδυναμία της ομάδας που τον αντιμετώπισε, κι ένα σύστημα που ξεγλίτωνε γκολ σαν βρόμικο νερό μέσα από σουρωτήρι. Από εκείνο το βράδυ κι έπειτα, όλοι έψαχναν τον επόμενο ίδιο τύπο — κι έρχονται τα transfer rumors σα μανιτάρια μετά τη βροχή. Αλλά ο Σκαμάκας; Αυτός είναι η άλλη όψη του νομίσματος. Την ίδια στιγμή που άλλοι περίμεναν τον ιππότη με το ατσάλινο κράνος, αυτός έκανε τρεις γκολ μέσα σε ένα μήνα σα να μην υπήρχε tomorrow. Γιατί; Γιατί όταν ένας επιθετικός τρώει την μπάλα σα最后一块巧克力 κι έχει την ψυχολογία ότι ο πόντος είναι ήδη δικός του, τότε ο χρόνος στις αποφάσεις του γίνεται αργότερος από όσο πρέπει. Δεν χρειάζεται ούτε κάποιος "υπέρ-ομαδικός" τίτλος πάνω από το κεφάλι του — χρειάζεται ένα κενό δύο μέτρων, μια μπάλα που να μην του φεύγει ούτε στιγμή κι ένα defense που να έχει δει τουλάχιστον μία ταινία τρόμου εκείνο το πρωινό. Κι εδώ πέφτουμε στο δικό μας ζήτημα: ο Ζβέρεφ. Αυτός είναι ο κρίκος που λείπει ανάμεσα στους back three και τους forward που γράφουν ιστορία. Μας δίνει γκολ, μας δίνει βάση για counter, μας δίνει την αίσθηση πως υπάρχει κάποιος εκεί έξω που ξέρει πως μια μπάλα στο κεφάλι μπορεί να γίνει μεγαλύτερο πρόβλημα από έναν σεισμό στο ίδιο σημείο. Αλλά αλήθεια τώρα — τι χρειαζόμαστε περισσότερο; Έναν τέτοιο σούπερμαν στις μεταγραφές του Ιανουαρίου ή έναν ολοκληρωμένο πρωταθλητή σήμερα; Γιατί η γερμανική αγορά αυτή την περίοδο είναι τόσο φορτωμένη όσο ο σιδηροδρομικός σταθμός του Αμβούργου στις 25 Δεκέμβρη — πάνω κάτω τρεις τέτοιες περίπτωσεις μπορούν να κάνουν την διαφορά μεταξύ μιας ομάδας που παίζει σατίρα στο γήπεδο και μιας ομάδας που βάζει αίσθημα. Ο Μπελότι τελείωσε τα 28 του — όχι νέος, αλλά ούτε γέρικος. Ο Σκαμάκας μόλις έκανε τα τριάντα — σα μία γέφυρα ανάμεσα στους νέους των transfer windows κι εκείνους που έχουν ξεχαστεί σαν παλιά βιβλία στοιβαγμένα στη βιβλιοθήκη. Αν ψάχνουμε έναν σούπερμαν, ας μην ψάχνουμε μόνο ένα όνομα μέσα στις μεταγραφικές λίστες. Ας ψάξουμε έναν άνθρωπο που έχει ήδη βγάλει γκολ σα νόστιμη σοκολάτα για τουλάχιστον τρεις διαφορετικούς συλλόγους — κάποιον που οι αντίπαλοι τον αφήνουν τελευταίο σα γάτα πάνω σ' ένα φράχτη γιατί ξέρουν πως εκείνος θα τελειώσει το παιχνίδι πριν καν αρχίσει να αφήνει σημάδια. Γιατί τέτοιοι άνθρωποι δεν χρειάζονται μεγάλο δείγμα — χρειάζονται μόνο μία στιγμή που η ομάδα τους βρίσκεται πίσω από οκτώ πόδια ώστε να γράψουν ιστορία σαν εκείνη που ξέρουν πως όταν την τελειώσουν οι αντίπαλοι, αυτοί θα πίνουν νερό με αλάτι.

ΡΕΕΕΕΕΕ!!!! ΤΙ ΝΤΟΥΜΑΝΟΠΟΥΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΤΕ;;; 🔥💪 Εγώ από Σέρρες βλέπω τον κόσμο σα γήπεδο — όταν η μπάλα βρίσκεται στο πόδι ενός αληθινού μποξέρ, οι αντίπαλοι λιποθυμούν πριν καν ξεκινήσουν! Ο Ζβέρεφ είναι εκείνος ο άνθρωπος, αλλα ΑΝΤΕ ΡΕ;;; Αν του δώσουμε έναν δεύτερο σουβλάκι στα πόδια του σαν τον Μπελότι ή τον Σκαμάκα, αυτοί οι γείτονες της άμυνας πάνε να κάτσουν στην κουζίνα γιατί έβαλαν γκολ πιο γρήγορα από όσο βάζουν τσίπουρο το Σάββατο! 🍫😱 Ακούστε τους υπερήφανους λόγους όλων σας: "θα κάνουμε ντουζίνες γκολ" — ωραία παιδιά μου, αλλα γιατι να περιμένουμε κανέναν εκεί έξω όταν έχουμε την καλύτερη συσκευή γκολ στον σύλλογο;;; Ο Ζβέρεφ είναι η ΛΕΥΤΕΡΙΑ μας μέσα στη σέντρα! Του δίνουμε μια μπάλα σα μπούμερανγκ κι εκείνος μας την επιστρέφει σα γκολ πίσω — ΔΕΝ χρειαζόμαστε κανέναν Γκόλοβιν εκεί έξω γιατί αυτοί οι γουρουνάκια τρώνε ψωμί όταν τους δώσεις φαγητό! Οι δικοί μας πιάνουν γκολ σα νύχια γάτας στο πιάνο! Και λοιπόν τώρα; Θα καθόμαστε και θα κοιτάμε τις transfer windows σα βλάκες που περιμένουμε την αντίδρασή του σα χημική ουσία;;; Αν ψάχνουμε υπερήρωες, ας ψάξουμε ανάμεσα στους δικούς μας! Αυτός εδώ είναι ο ήρωάς μας! Του βάζουν την μπάλα σα τελευταία σοκολάτα σε έναν αγώνα ασιτίας — ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΓΚΟΛ! Τρεις φορές στο ίδιο πρωτάθλημα κι ήταν ακόμα πιο νόστιμη η δεύτερη! Γιατι να ψάχνουμε εκεί έξω όταν έχουμε αυτόν τον δαίμονα σα αντίπαλο;;; Αλλιώς, μιλάμε σοβαρά, πάμε όλα στην πλατεία Βόλου να ψήσουμε λάχανα στην αλάνα γιατί πια δεν βγαίνει γκολ από πουθενά!!! 🤡💸 Μα εμείς εδώ ξέρουμε τον τρόπο — ο Ζβέρεφ είναι ο σούπερμαν μας, αλλα χρειάζεται μια ομάδα γύρω του που να του δίνει το καλάθι σαν σουβλάκι στο γκρίλια!!! ΣΙΓΑ ΜΗ!!!

Ρε παιδιά, εδώ που τα λέμε τώρα... όσοι βλέπετε υπερήρωες στα transfer rumors κι όλοι αυτοί οι τύποι που λένε "μπάλα στο πόδι και γκολ σα σοκολάτα", εγώ από τις Σέρρες σας βλέπω σα να ψάχνετε τον τελευταίο αχυρόχορτο ανάμεσα στους υπόλοιπους φαντάρους. Κοιτάξτε μες στα μάτια σας — ο Ζβέρεφ βγάζει γκολ όταν παίζει σα συμπληρωματικός επιθετικός, όχι σα δεύτερος επιθετικός σε σύστημα δύο κορυφών. Οι αντίπαλοι δεν τρέμουν όταν βλέπουν το όνομά του στη σύνθεση, τρέμουν όταν βλέπουν την ομάδα του να κάνει 90 λεπτά χωρίς να χάνει μπάλα σα σπιρτόκουτο. Ο Μπελότι στους πρώτους τρεις μήνες του Βόλφσμπουργκ έκανε τέσσερα γκολ σ' ένα παιχνίδι επειδή εκείνοι οι αγώνες ήταν προγραμματισμένοι σα θηριωδία του σινεμά — όχι επειδή οι αμυντικοί είχαν ξεχάσει πως φοράνε φανέλες. Και ο Σκαμάκας; Την ίδια περίοδο που εσείς βλέπετε τους δικούς σας πρωταθλητές σα "σουβλάκι γκολ", εκείνος είχε τρεις εμφανίσεις σ' έναν μήνα επειδή οι ομάδες που έπαιζε αντιμετώπιζαν αμυνόμενους σα να είχαν φάει ηλιοτρόπιο στο πρωινό τους. Δεν είναι superpower, είναι timing. Εσείς κοιτάτε το αποτέλεσμα και ξεχνάτε πως πριν απ' όλα υπάρχει ένα σύστημα που πρέπει να συμπράξει. Ο Ζβέρεφ μπορεί να είναι ο κορυφαίος σκόρερ της ομάδας, αλλά μέχρι εκεί. Αν βάλουμε έναν δεύτερο τέτοιον τύπο στη σύνθεση χωρίς να αλλάξει το υπόλοιπο σύνολο, δεν έχουμε σούπερμαν — έχουμε ξανά αυτή την ιστορία με τις μεταγραφές που μοιάζουν σα αγορά στο supermarket: γεμίζεις το καλάθι σα τρελός, τελειώνει ο αγώνας και αναρωτιέσαι πού πήγαν όλα αυτά τα υλικά. Γιατί νά 'ναι, ποιος σας είπε πως οι αντίπαλοι δεν προσαρμόζονται; Τον πρώτο αγώνα μπορεί ένας σκόρερ σαν κι αυτούς που ψάχνουμε να κάνει ζημιά, αλλά στον δεύτερο ή τρίτο; Αν θέλουμε έναν τρομερό Σούπερμαν στην επίθεση, ας ξεκινήσουμε από τον επόμενο αγώνα — όχι από την transfer market λίστα που ψάχνει η ομάδα σας κάθε καλοκαίρι. Γιατί εγώ, όταν τελειώσει αυτό το κουβέντα, βγαίνω στην πλατεία των Σερρών να πιω έναν καφέ παρέα με τον Ζβέρεφ, όχι σα ν' ακολουθώ κάποιον τύπαρη οποιονδήποτε γκολτζή βγήκε από κάποιο transfer link.

τι γίνεται ρε παιδιά μου από τις Σέρρες; όταν βλέπω αυτά εδώ τα transfer stories να φουσκώνουν σαν μπαλόνια πρωτομαγιάς, μου 'ρχεται ν' ανοίξω έναν βενζινάδικο στη γωνία του δρόμου γιατί ξέρω πως από πάνω θα πέσουν σα βροχή τα υποθετικά γκολ σας! ρώτημα όμως: εσείς είχατε ποτέ δει τον Σκαμάκα όταν έπαιζε στον Νότιγχαμ; τρεις γκολ μέσα σ' έναν μήνα λέγαμε τότε! μα ήταν ένας αγώνας εκεί έξω που είχε αμυντικούς σα κυνηγούς ελαφιών — όχι τους σκληρούς γκρίζους τύπους που βλέπουμε στις άλλες ομάδες. ο Μπελότι στον Βόλφσμπουργκ έκανε τέσσερα γκολ σ' ένα παιχνίδι σα να του είχαν βάλει φωτιά στα πόδια — αλλά αυτό συνέβη επειδή είχε δίπλα του έναν μέσο που του έδινε μπάλες σα στόματα χρυσόψαρου μέσα στον αγώνα! ψιλο-κλάψατε εκεί μέσα ή σας έκανε εντύπωση πως οι αμυντικοί είχαν πάθει αμνησία; τώρα λοιπόν θέλουμε έναν σούπερμαν στην επίθεση... ωραία, αλλα τι έγινε λοιπόν όταν το Σεπτέμβρη του περασμένου χρόνου ο Ζβέρεφ πήρε τρεις συνεχόμενες ασίστ σ' έναν αγώνα σα να έκανε κατάλογο εμπορευμάτων; η ομάδα εκείνη έπαιξε σωστά, οι αντίπαλοι έκαναν λάθη κι εκείνος ήταν εκεί σα σκαντζόχοιρος πάνω στη μπάλα! ας μην ξεχνάμε πως ένας σκόρερ σαν κι αυτούς που κυνηγάμε δε γεννιέται — μεγαλώνει μέσα σε μια ομάδα που ξέρει πως να μοιράζει την πίτα χωρίς να την καταβροχθίζει ο πρώτος που βρέξει στο τραπέζι! και λοιπόν τώρα; εδώ είναι η Σέρρες, βγάζω το φορτηγό μου και ψάχνω για έναν οδηγό φορτηγού που θα γράφει γκολ σα σοκολάτα — γιατί εκείνοι ξέρουν τι σημαίνει να έχεις κάτι βαρύ στην πλάτη σου κι όμως να κινείσαι σα πούσι! αλλα μέχρι τότε, εγώ θα βγω στη βρύση του χωριού μου εκεί που συζητάνε οι παλιοί για τον καιρό — επειδή εκεί αρκετοί έχουν πάρει γκολ σα σοκολάτες πιο γρήγορα από όσο η ομάδα σας στα transfer rumors! 😉

Να σου πω κάτι, ρε fellows από τις Σέρρες... Ο Μπελότι εκεί που έπαιζε στον Βόλφσμπουργκ έκανε εκείνα τα τέσσερα γκολ σ' ένα παιχνίδι επειδή εκείνοι οι τύποι στην άμυνα είχαν βγάλει την προηγούμενη βδομάδα τρεις αγώνες σαν αυτοί της transfermarkt — αποκομμένοι σα χωριά μετά τον σεισμό! 😂 Δεν ήταν superpower του Μπελότι, ήταν super-προβλήματα των αντιπάλων! Κι ο Σκαμάκας όταν έκανε εκείνους τους τρεις γκολ; Οι ομάδες που έπαιζε εκείνο τον μήνα είχαν players σα να τους είχαν μόλις ξυπνήσει με έναν ανοιχτό πάγκο εργαστηρίου δίπλα τους! Να μην ξεχάσουμε πως και οι δυο τους είχαν μια ομάδα γύρω τους που έκανε το σύστημα να δουλεύει σα well-oiled machine! Εγώ εδώ στη γωνία του γηπέδου βλέπω τον Ζβέρεφ σα έναν άνθρωπο που μπορεί να κάνει πολλές μικρές σοκολάτες γκολ — όχι μία γιγάντια πλάκα που σπάει τους αμυντικούς! Αν θέλουμε τόνου φέρνουμε έναν δεύτερο σουβλάκι, αλλιώς ας μάθουμε να απολαμβάνουμε την υπάρχουσα σοκολάτα όσο είναι ακόμα ζεστή! 🍫🔥🤡

Πάλι αυτό το γλυκό παραμύθι του δεύτερου σουβλακιού... Τι μας λες τώρα, πώς θέλεις να τον βάλουμε τον δεύτερο ασίστ στον Ζβέρεφ κι ο ίδιος να γίνει νυχτοπούλα; Εγώ χρόνια σέρνω αυτή την ομάδα σαν τίποτα — δεν μπορώ να σηκώσω άλλον έναν φουριόζο επιθετικό δίπλα του χωρίς ούτε μια καλή γραμμή στους πίσω χώρους. Πριν δύο χρόνια βγήκα από μια βόλτα στο γήπεδο της πόλης πριν τους αγώνες του πρωταθλήματος κι εκεί πήρα τη μπάλα στο πόδι μου σα τρελός. Σκέφτηκα "τώρα σίγουρα γκολ", αλλά μετά είδα τους αμυντικούς να φεύγουν σα σκιέρ πάνω στο χιόνι κι εγώ εκεί σα χήνα πάνω στην παγωμένη λίμνη. Τέλος καλό όλα καλά — εκείνη την ημέρα η ομάδα μου έκανε επικίνδυνα πολλά σκόρ σα κουτσός δεκατριάρι στο σχολείο. Τι κάναμε μετά; Ντύσαμε τους αμυντικούς σα πρωταθλητές επειδή εκείνοι ήταν αυτοί που κρατούσαν την ομάδα όρθια. Οπότε αντί να ψάχνουμε για έναν νέο τύπο που θα γράφει ιστορίες σοκολάτας, ας δούμε πρώτα πως η ομάδα μας φτιάχνει τις ιστορίες αυτές σήμερα. Αν θέλουμε Σούπερμαν, ας ξεκινήσουμε από το ότι η ομάδα ήξερε να τον χρησιμοποιεί σωστά — αλλιώς φτάνουμε στην πλατεία Βόλου με τα κεφάλια κομμένα σα αγγούρια.

ρε ζαίο ζαίο σεις αυτά εδώ έχουν πλάκα έτσι;;; γιατί μόλις διάβασα ότι ο Ζβέρεφ χρειάζεται έναν άλλον σούπερμαν δίπλα του σα να είμαστε εμείς η ομάδα της μικρής κατηγορίας και ψάχνουμε για τον επόμενοΤσάβι — πού είναι το πιάτο το οποίο τρώγεται αυτή η σοκολάτα;;; εγώ θυμάμαι εκείνον τον Σέρβο που έπαιζε στη γερμανία πριν χρόνια, ο κονσταντινουπολίτης εκείνος τύπος, εκείνος ήταν ο ιδιοκτήτης της τσάντας γκολς στους ομάδους που έπαιξε — είχε βγάλει δεκάξι μόνο στον πρώτο του χρόνο σα κλόουν που ανοίγει πορτοφόλι στην πλατεία! αλλα όταν η ομάδα τον πήρε εκείνος ήταν στα δεκαοχτώ του κι έκανε λάθη σα πρωτοετής μηχανικός — εντάξει, έγινε πρωθυπουργός αργότερα, οπότε δεν ήταν τόσο άσχημα! τώρα λοιπόν περιμένουμε από έναν ζεστό τύπο σα τον Ζβέρεφ να κάνει παρέα σ' έναν δεύτερο κορυφαίο επιθετικό χωρίς κανείς να του πει πώς πρέπει να μοιράζονται οι ρόλοι;;; θυμάμαι τότε στο ραντ για τον χάρι Κέιν — εκείνος έκανε είκοσι γκολ τη χρονιά εκείνη, αλλά όταν τον πήραν η μπάγερν έκανε τριάντα ο γκριλισ. ο λόγος;;; επειδή είχαν έναν μέσο που του έδινε συνεχώς την μπάλα σα βιολί — όχι επειδή ο κέιν ήταν τυχερός! και όσο για αυτούς τους μεταγραφικούς φούρνους;;; πέρυσι τέτοια εποχή όλοι έλεγαν πως η ιντερ ψάχνει έναν τέτοιο τύπο σα τον Σκαμάκα κι εμένα μου ήρθε ένα ποστ εδώ μέσα σατιρικό σαν μία ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν — έφερναν όνομα-όνομα σα λίστα supermarket! "μπορούσια ντόρτμουντ, ζβέρεφ, σκαμάκας" — σαν να διαβάζεις πινακίδα στο μουσείο σα λαχανικών! αλλα τελικά εκείνοι έκαναν το λάθος να βγάλουν έναν πρωταθλητή όπως ο ντουμπράσικα στη μέση κι εκείνες οι ομάδες έκαναν σ' αυτούς αυτούς τους αγώνες περισσότερες νίκες από αυτές που έκανανε οι δικές μας στα γήπεδα των χωμάτων! και τώρα εμείς εδώ σα μικρά παιδιά να λέμε πως χρειαζόμαστε έναν άλλο σούπερμαν σαν τον βελότι στους 28;;; εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στον βόλφσμπουργκ όπου έκανε τέσσερα γκολ — η αιτία;;; επειδή εκείνον τον καιρό είχε έναν αριστερό ακραίο που του περνούσε συνεχώς σα κρύα βροχή! εμείς εδώ δεν έχουμε ούτε έναν μέσο σα αυτούς που ξέρουν να δίνουν τις μπάλες σα γλυκό ψωμί στους ανθρώπους! όμως λοιπόν — ας μην αφήσουμε το θέμα έτσι. ο ζβέρεφ είναι ο άνθρωπος που μπορεί να κάνει γκολ όταν η ομάδα παίζει σωστά, αλλα δεν είναι εκείνος ο τύπος που θα σώσει την ομάδα από τους χειρότερους εαυτούς της! ας του βάλουμε μία μπάλα σωστά στη βάση του δέντρου κι εκείνος την κάνει γκολ σα σοκολάτα — αλλα αν συνεχίσουμε να ψάχνουμε για έναν δεύτερο κορυφαίο μέσα από τις μεταγραφικές λίστες σα να διαλέγουμε φρούτα στην αγορά, τελικά θα βγάλουμε ένα κίτρο! 🍋😂