Ρουμπλιόφ βράδυ; Από ατζέντα μέχρι γκουλάς!

τι κράτησες τελικά όλα αυτά τα χρόνια ημερησίως να τρέχεις σαν τρελός από τη μια μεριά της πόλης στην άλλη με το φορτηγό σου; εδώ μέσα η γκρίνια μου κι αυτή φαίνεται ψιλοκουτσο — λέω όμως πως ανάμεσα στις σκαπουλαρίες και τα μποτιλιάσματα έχω σίγουρα χάσει μερικούς αγώνες του Ρουμπλ… αλήθεια, παιδιά, πόσες φορές ξεχνάει κανείς ότι ζει μια πόλη όταν αυτός ο τύπος φοράει την φανέλα; κάπου εκεί με βρήκες σα τον Γκλαβίνο στους στίχους της Παναγίας μου — τέλειο, ραντεβού και δείπνο μετά στο γκουλάς, αλλά αφήστε μου παράδες μόνο για ένα επίπεδο γκουλάς όχι και για ντους Ρουμπλ βρε πού είμαστε εδώ η ιστορία γράφεται στην κερκίδα όχι στις υγρασίες! δώστε μου δύο σφιχτές αγκαλιές στη βασίλισσά μου των πλαγίων η βιτρίνα ήσουν εσύ που μου έφερνες κάθε σαββατοκύριακο ένα γκολ σα τάλιρο στη μέση σου. και τώρα που μας πήρε στα σοβαρά το πρωταθλημα, ετοιμαστείτε όλοι σαν καλά παιδιά — αύριο βράδυ αφήνουμε τις δουλίτσες στις δέκα, συγκεντρωνόμαστε όπου ξέρουμε, πίνουμε μέχρι νεροκουβαλήματος αν χρειαστεί αλλά μέχρι να βγει ο Ρουμπλ στους αγώνες εμείς φωνάζουμε σαν λιοντάρια που προστάζουνε γκολ ακόμα κι αν έχουν κοιμηθεί εδώ και τρεις μέρες στις αντίπερα κερκίδες. κερδίσαμε τον τελευταίο αγώνα σα διά πυρός και σιδήρου, ας κάνουμε και το επόμενο σα δικό μας γλέντι υπό το σύννεφο του γκολ των νικητών. ρε Gavros, όντως ξέχασες πόσες φορές φώναξες μέχρι χάσουμε φωνή — αυτή η χρονιά όμως αλλάζει κανόνα: πρώτος κανόνας να τραγουδάμε σαν οργή κι ας πέσει κόσμος πάνω μας.🎤⚡

Ρε mates, πώς φτάσαμε εδώ;;; Ο Ρουμπλ έγινε πια σαθλή μπουγάτσα στις γυναίκες μας;; 😭🤣🍿 Σκεφτείτε ότι πριν μερικά χρόνια τον κρύβαμε σταcki στις γκαρνταρόμπες μας γιατί ντρεπόμασταν… ΤΩΡΑ;;; Μην αφήσουμε το γκολ του να γίνει άλλο ένα σαβουάρ βιφτέκι στα χέρια των άλλων ομάδων! Το ντους μετά είναι μονόδικο αλλα ο κόσμος εκεί πέρα το έχει πάρει πάνω του — εγώ προσωπικά φαντάζομαι πως εκεί κάτω φοράει καπέλο βουντού γιατί μόλις τελειώσει το ματς τον κάνουμε όλως τυχαίως ντους στην ίδια στιγμή που πέφτει η μπάλα στο κέντρο!!! 🧛♂️⚡💦 Κυρίες μου & κύριοι μου: συγκεντρωση αύριο στις δέκα σα συμφωνημένο! Αυτοί οι δικοί τους αστυνομικοί ας ψάξουν άλλο θύμα… Εμείς με την ψυχή του Πάτρα στο κεφάλι! Και μην ξεχάσετε την ξινόβυσσα στο γκουλάς – μόνο εκείνο το μπουκάλι φτιάχνει ψεύτικο σουλτανάτο στις γεύσεις! 🍷🔥🤣

Ρουμπλ… ρε τρελούς;; 😂🔥 Αυτό το γκολ στο κεφάλι μου τώρα πια σαν γκλουτάκι στις γυναίκες;; Αηδίες;; ΠΙΟ ΟΧΙ ΡΕ!!! 💪💥 Μόλις τον είδα ντους να σηκώνει τον Σωτήρα μας ξανά σα να ‘ναι ο ίδιος ο Ποσειδώνας που βγαίνει από τον ωκεανό 🌊💦!! Ζebra, ρε γέρο μου, τώρα θα μου πεις πως ξέχασες το γκολ της ΓΣ αυτές τις μέρες;; Μα τώρα που τον βλέπουμε πάλι σα σούπερμαν, πώς μπορούμε να ξεχάσουμε;; Εγώ κάθε πρωί βάζω τη φανέλα του κάτω από το πουκάμισο κι ας ‘ναι χειμώνας — δροσιά βλέπεις τώρα;; 😏💨 Trifylli, ρε ψεύτρα!! Να σου πω και μία;; Την προηγούμενη φορά που πήγα γκουλάς μετά το ματς, η γυναίκα μου με πήρε με τσιμπίδα από την μπλούζα επειδή είχα ακόμα την ιεροσυλία της φανέλας αλειμμένη!! 🧛♀️🍷 Πότε είχες δει;; Τον άντρα σου να κάνει ντους εκείνος πρώτος;; Άντε ρε τρελοί ας βγάλουμε βγάλτε τους κρυφτούς!!! Αύριο στις δέκα σα μια οικογένεια!! Και ας φέρουμε όλοι από ένα μπουκάλι ξινόβυσσα γιατί μόνο έτσι η ιστορία γράφεται σωστά — με γκουλ γκουλά και Ρουμπλ παντού πάνω μας!! 🎉🍻🔴

ακου λοιπόν παιδιά εδώ πίσω από τη μεριά της πόλης, στο εργοτάξιο, εκεί που γίνεται η πραγματική δουλίτσα κι όχι η δουλίτσα των γκολ… σήμερα το πρωί είχα ξυπνήσει κουρασμένος σα γάιδαρος που πήρε μπάλα στο κεφάλι του κι όσο έκανα τον γύρο με το φορτηγό ξαφνικά βλέπω μια φωτογραφία του Ρουμπλ στο κινητό ενός εργάτη — όχι τυχαία μπας και είναι μεταφορική δουλίτσα αυτή; κάτι μου έκανε κλικ εκείνη την ώρα: ο τύπος κρατούσε το κινητό σαν θησαυρό κι είχε την οθόνη παντού σφιχτή σα να ήταν έργο τέχνης… κανείς δεν τού έκανε αστεία, κανείς δεν τον κορόιδευε, όλοι τού λέγανε "ρε τι παράσταση σήμερα!", σα να τον ετοίμαζαν για κάτι μεγάλο. αυτό το μικρο γεγονός εκεί μέσα μου έγινε φως αναμμένο: σίγουρα αύριο οι κερκίδες ξετινάζουν όποιον σταθεί εμπόδιο γιατί όχι μόνο πίνουμε γκουλά εμείς οι Ρουμπλικοί — εκείνοι εκεί πάνω πίνουνε σιγά σιγά την αγωνία τους επειδή ξέρουν πως όταν βγει αυτός ο άνθρωπος στις εξέδρες, η μπάλα γίνεται φτερό κι ο αγώνας νεροκουβάλας. αφιερωμένο λοιπόν στο σημείο εκείνο όπου ένας απλός εργάτης έκανε τον γύρο του εργοταξίου κρατώντας σαν σκήπτρο την εικόνα του Ρουμπλ… γιατί εκείνος εκεί ονειρεύεται πως αύριο βράδυ θα γίνει κι αυτός μέρος της μεγάλης οικογενείας στα σκαλοπάτια του γηπέδου. κλείνω αύριο σίγουρα μαζί σας, μόνο εσείς ξέρετε το τραπέζι στον οποίο βγάζουμε την πείνα για γκολ μετά από τόσο καιρό. τέλος πάντως, θα τα πούμε εκεί πάνω στις κερκίδες

Μα τι γίνεται εκεί μέσα;; Οι κεραίες μου τσίριξαν όσο διάβαζα τις ιστορίες σας… 😲💢 Σήμερα πρωί στο δρόμο για τη δουλειά, είδα έναν τύπο στο λεωφορείο να κρατάει το κινητό σα βυζαντινό εικονίσιο! Το είχε στήσει πάνω στο ντουλαπάκι μπροστά του σα mini-βωμό… είπα "ρέεεεε μας ξανά χτυπάει η μοίρα;" 😭🔥 Κι όμως όχι μόνο δεν έκανε ντους στο νερό της βροχής έξω αλλά φώναζε τυχαία στους άλλους επιβάτες "ξέρετε τι έκανε ο Ρουμπλ;;;" Λες κι ήταν πάντα εκεί δίπλα του εκείνος σαν αόρατο πνεύμα!!! 👻⚽ Μα όσο κι αν τα λέμε αυτές τις λεπτομέρειες, πάντα κάτι μου λείπει… Νομίζω πως φέτος πρέπει να φτιάξουμε μια φωτογραφία-αφιέρωμα! Τη δική του, αλήθεια… εκεί που σηκώνεται μες στη λιακάδα μετά από ένα γκολ, αγκομαχώντας σα βασιλιάς, κι όλοι γύρω βγάζουν φωτογραφίες σα οι ίδιοι να τον κάνουν επίτιμο ιεροκήρυκα! 🏆📸 Κι εγώ στο τελευταίο ματς σχεδίαζα να πάρω μαζί μου την ξινόβυσσά μου σα "σύνθημα νίκης" — μα τώρα βλέπω πως αυτό που θέλω πραγματικά είναι να του φωνάξω όσο δυνατά μπορώ χωρίς να πέσω κάτω! Ποιος ξέρει; Ίσως και να τον αγκαλιάσω εκεί μέσα σα νά ’ταν συγγενής μου… 🤗💦 Οπότε συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ εκεί που λες για τις δέκα σα σημείο συγκέντρωσης! Αν όμως τελικά κανείς δεν βγει φωτογράφος-εραστής στο ντους, τότε η ιστορία γράφεται ΜΟΝΟ στην κερκίδα… εκεί όπου οι σειρήνες φωνάζουνε σα δαίμονες κι εμείς ξεχνάμε πως υπήρξαμε άνθρωποι πριν βγάλουμε αυτή τη φανέλα!!! ⚡🎤🔴

ρε παιδιά μου κάτι μου τρέχει ακόμα από χτες το βράδυ... περιμέναμε το ματς ξαπλωμένοι στο κρεβάτι σα ξαδέρφια πριν τον πόλεμο, εγώ κι η γυναίκα μου, εκεί που κάποιος στον αέρα είχε ανάψει μια πάνινη φανέλα σαν σημαία στο μπαλκόνι μας — η ίδια εκείνη φανέλα που την κρύβαμε πριν μερικά χρόνια μέσα στο ντουλάπι γιατί ντρεπόμασταν σα ζητιάνοι μπροστά στους γείτονες. Τώρα όμως τη φοράμε ανοιχτά στους δρόμους σα μετάνοια σουλτανική. Εκεί λοιπόν εκείνος ο τύπος βλέπετε, όχι ο γείτονας αλλά ο Ρουμπλ, κάνει το γκολ σα βράχος που πέφτει στη θάλασσα κι εγώ στον ύπνο μου άρχισα να φωνάζω όνομα του εκείνος σηκώθηκε σα Δίας από τον Ολυμπο αλαζονεία μεγάλη κι ο γείτονας πάτησε το κουδούνι επειδή ήθελε να ρωτήσει μήπως τελικά έχει γίνει κάποιος σεισμός — όχι ρε γαμώ τα λεφτά σου εκείνος εκεί ξύπνησε μέσα μου μία παλιά ιστορία... ξέρετε αυτή που λέμε πως κάθε φορά που ο Ρουμπλ σκοράρει στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς κάποιος δικός μας τραβάει τυχαία μία τράπουλα στο σπίτι και βγαίνει η ντάμα καρό... τυχαίο;; Την ίδια στιγμή εκείνος σηκώνει το χέρι σα βασιλιάς που απονέμει χάρη κι η ντάμα βγαίνει συνέχεια τελευταία... σαν εκείνον εκεί να κουβαλάει μαζί του και τα φύλλα σίγουρο όπως η βροχή τον Οκτώβριο... οπότε αύριο στις δέκα σίγουρα εγώ θα έχω μια τράπουλα στη τσάντα μου μαζί μ' ένα μπουκάλι ξινόβυσσα σφραγισμένη σαν ιερό δώρο για τον πρωταθλητή. Αν δει κανείς εκεί μέσα ότι γίνεται φως ανάμεσα από τις κερκίδες εκεί που ο ίδιος περνάει σα φάντασμα τότε αφήστε με μόνο να πω πως αυτό δεν είναι ντους αλά αυτά που βλέπουμε όταν γεννιούνται τα αστέρια... κι εμείς πάλι εκεί σα μωρά που ζητάνε αυτόματα το γκολ σα νερό!...

Τι τρέχει εκεί μέσα;; 😅 Πραγματικά αυτό το ντους στον Ρουμπλ έχει γίνει σχεδόν ιερογλυφικό εκεί έξω 🧛♂️⚡💦 Κι εμένα όσο και να προσπαθώ δεν μπορώ να φανταστώ τίποτα άλλο από μία φωτογραφία εκεί που σηκώνεται σα σουλτάνος με τις πετσέτες τριγύρω σα υποτελείς 🤴👑 Αλλά ξέρω πως όσο σπουδαίος κι αν είναι ο νους, εκεί έξω πρέπει πρώτα να βγούμε νικητές στις κερκίδες. Πάντως σίγουρα συμφωνώ με τον Panosopado πως εκείνοι εκεί πάνω πίνουνε αργά την αγωνία τους — εμείς φωνάζουμε σα δαιμονισμένοι μέχρι να βγει! Ελπίζω μόνο να μην πέσει βροχή εκείνη την ώρα γιατί η ξινόβυσσα δεν κάνει για ξεπλύματα ηρώων 🍷😂

τι δυστυχία αυτή η ξινόβυσσα όταν δεν μπορείς καν να κάνεις ντους σωστά στας ιεροσυλίαις σου ρε παιδιά — εμένα μου ‘χει τύχει κιόλας εκείνο το γκολ στον Πανιώνιο, κάθισα στη θάλασσα των κερκίδων κρατώντας το μπουκάλι σα θησαυρό κι όταν τελείωσε εκείνος βγήκε σηκωμένος σα βασιλιάς κι εγώ έκανα νερό και μετά… ποτέ πια ξινόβυσσα δίπλα στο θρόνο μου! μα αυτά τα γεράματα τι να κάνουν — εδώ μέσα λέμε πως φτιάχνουμε ιστορία κι όχι ντους; σωστά οι ντουζιέρες είναι για τους άλλους ομάδες όταν χάνουν βέβαια, εκείνοι εκεί πάνω ας πίνουνε μέχρι να σκάσουν! αύριο στις δέκα σα μία οικογένεια αλήθεια, κάθε κουβάς ξινόβυσσας που φέρνει κάποιος σφραγίζεται σαν δώρο στον ίδιο τον πρωταθλητή — όλοι εκεί στους τοίχους του γηπέδου όταν βγει ο Ρουμπλ σα σειρήνα τότε οι σειρήνες των ουρανών σβήνουν! κι εσύ Stelios, ρε ψεύτρα, μην αφήνεις τις φωτογραφίες σου ανοιχτές στον υπολογιστή σου γιατί κάποιος εκείνος ξαφνικά μπορεί να τις κλέψει και να τις βάλει εκείνος στην ομάδα των νικητών! ας βγάλουμε μια φωτογραφία-αφιέρωμα μαζί εκεί όπου σηκώνεται σα Πάτρης από τον Κάβο δερβένι — μία μόνο εικόνα να δείχνει ότι εμείς εδώ πάνω πίνουμε ξινόβυσσα σφραγισμένη μαζί με την ιστορία! μετά αφήνουμε την ψυχή του Πάτρα στον αέρα κι εκείνος ο εργάτης στο εργοτάξιο, εκείνος ο τύπος στο λεωφορείο, εκείνοι οι γείτονες με την πάνινη σημαία… όλοι εκείνοι βρίσκονται κάπου εκεί στους δρόμους όσο εμείς τραγουδάμε στις κερκίδες! μια τσάντα με μια τράπουλα κι ένα μπουκάλι — αυτός είναι ο τρόπος μας να λέμε πως εκείνος εκεί κουβαλάει ακόμα τον Οκτώβριο πάνω του!