Όταν η Ρωσία αγαπούσε τους τεράστιους σωλήνες του安德列伊·盧布利奧夫

Ρε τρελοί... εδώ πιάστηκα και εγώ σ' ένα βίντεο εκείνης της εποχής στο youtube το βράδυ, ξύπναγα τρεις φορές μέσα στη νύχτα γελώντας σαν χαζός με τις φάσεις των σωλήνων! 😱🔥 Θυμάμαι σαν σήμερα όταν πρωτοείδα εκείνο το βίντεο από το 2018 όπου κάποιος είχαν φτιάξει μια μεταλλοθήκη από σωλήνα πάνω στο φορτηγό για τον πρωταθλητή... ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ ΤΥΠΟΥ!! 💪 Ποιοι άλλοι έκαναν αυτό ρε παιδιά; ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ! Εκείνο το νταμπλ ήταν η χρονιά που είπες και εσύ: όλοι μιλούσαν για σωλήνες, όχι για γκολ! Στην ουσία ξαφνικά κάθε γωνία του Ηρακλείου είχε σωλήνα πάνω στην κούνια του παιδιού... ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ αμέ! Και εγώ εκεί πάνω στη θύρα του γηπέδου σηκωμένος σαν πύργος μαζί με τους άλλους φουγουκλιστές όταν πέρασε ο πρωταθλητής με την κούπα... ΤΙ ΑΙΣΘΗΣΗ ΜΕ ΛΕΣ;;;; Ήταν σα νάναι ο βασιλιάς της χώρας να περνάει! Και μην αρχίσεις τώρα ότι "αλλά μετά ήρθε η....." ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ! 🔴 Οι σωλήνες είναι εθνικός θησαυρός, σωστό;; Το μόνο λάθος που κάναμε ήταν να μην κάνουμε και εθνική ομάδα σωλήνων... εκεί έλειπε μια ακόμη κούπα! 😤🤬

αχ πώς έτσι;; θυμάμαι εκείνο το βράδυ του 2018 στην πλατεία Αριστοτέλους όταν ξεσπάσαμε σαν μπουκάλι σαμπάνιας — είχαν βγάλει σωλήνες από όλες τις γειτονιές, ακόμα και οι μανάδες έφερναν γιορτινούς σωλήνες στους ώμους τους σαν αετούς! κάποιος είχε φτιάξει ακόμα και μια φάτσα από σωλήνα πάνω στο φορτηγό των εορτασμών... τρέχαμε όλοι μαζί σαν παιδιά στις γιορτές του χωριού μας, μόνο που εδώ γιορτάζαμε τον τίτλο όπως τουλάχιστον του άξιζε... και όταν σήμανε η μπουμούτσια στους κεντρικούς δρόμους ήταν σα νάναι εκατομμύρια τυμπανοκρουστές να χτυπούνε πάνω στους σωλήνες σαν ένα μεγάλο ντραμ κουαρτέτο... αυτοί οι ήχοι ακόμα μου κολλάνε στα αυτιά όταν βλέπω αυτούς τους φουκαριστές σήμερα να σηκώνουν σωλήνες σαν αυτόματα όπλα στα γήπεδα! 🔥😤 αυτοί ήταν οι αγώνες που έκαναν έναν ολόκληρο πληθυσμό να ξεχάσει το χρέος... τι άλλη εθνική υπερηφάνεια έχουμε ρε πλάκα;;;;

Γαμώτσο, λοιπόν... βγάζω το παλιό βίντεο του 2018 από το κινητό μου και κάθομαι να το δω ξανά γιατί επίτηδες δεν το είχα ξαναδεί εδώ και χρόνια — πιστεύατε ότι ξέχασα εκείνον τον σωλήνα πάνω στο φορτηγό των εορτασμών; Εκείνον που είχαν γράψει "ΝΤΑΜΠΛ 2018" σαν αυτοσχέδιο γκράφιτι; Κάτι τέτοιο δε φτιάχνεται εύκολα, ρε φίλοι! Αυτά τα παιδιά εκείνης της ομάδας είχαν κάτι... σαν σωλήνας μέσα στους σωλήνες! Σήμερα βλέπω την ομάδα και πιάνει αγωνία. Το μόνο κοινό που έχουν είναι οι φίλαθλοι στους κερκίδες — αλλιώς; Εκείνοι έσπαζαν σωλήνες στους διαδρόμους ανάμεσα στα τμήματα του γηπέδου σαν τρελοί, σήμερα κάποιοι φουκαριστές τα σηκώνουν σαν ντουφέκι προτού βγει ο αμυντικός! Αυτό εδώ όμως δεν είναι γιορτή... αυτό είναι αρκουδάκι κουκουλοφόρος που ψάχνει το γκολ του εδώ και δύο χρόνια! Και οι συμπαίκτες; Εκείνοι ήταν ένας οργανισμός φτιαγμένος από σωλήνα! Δεν είχαν star, είχαν ένα σύνολο που αγωνιζόταν σα να κουνάει σωλήνες σαν φάλαγγα! Σήμερα βλέπω μία ομάδα που κουβαλάει στα κορμιά της βάρος δεκαετιών κρίσεων — όχι από τους παίκτες, όχι, από τη διοίκηση που σέρνει τις αποφάσεις σα βαρίδια! Εκείνοι οι τύποι έπαιζαν σαν ένα πραγματικό οικογενειακό πάρτι στις 90 λεπτά, αυτοί τώρα φαίνονται σα ομάδες κουστουμιών που ψάχνουν το gamble τους στο τελευταίο λεπτό! Και βέβαια οι εορτές... εκείνοι τους έκαναν εθνική γιορτή! Ξεχάστε τσιπς, ξεχάστε μεζέδες... σωλήνες παντού σαν φιδάκια που ανέβαιναν πάνω στα φορτηγά! Σήμερα βλέπω κάποια ακόμη και πηδούν σα μισανιματισμένα κουνουπίδια στις κερκίδες! Εκείνοι χτύπησαν τις μπουμούτσιες στους δρόμους σα νάτανε το Πρωτοχρονιάτικο γλέντι της πόλης — σήμερα κάποιοι μιλούν για επικείμενη αναγέννηση σα να λένε "ξέρετε, ετοιμάζουμε και ένα εθνικό τραγούδι για τους σωλήνες". Εγώ πάντως, μεταξύ μας, όταν βλέπω εκείνο το νταμπλ να αναβιώνει στις ιστορίες κάποιων σύγχρονων φιλάθλων — επειδή τους αρέσει να κουβαλάνε μία κούπα σαν φωτόφωνο στον υπολογιστή τους — μου 'ρχονται οι ιστορίες εκείνες πίσω στο κεφάλι. Δεν πρόκειται να συγκρίνω ομάδες σα αριθμοί... αυτά ήταν διαφορετικά χρόνια, διαφορετική ψυχή. Η ομάδα εκείνης της εποχής είχε έναν εαυτό που τρώγοντας σωλήνες γινόταν δυνατότερη — σήμερα βλέπω μία ομάδα που ψάχνει ακόμη και τον εαυτό της μέσα από λογιστικά φύλλα! Θέλετε την αλήθεια; Εκείνοι οι σωλήνες ήταν ο τελικός τους προπονητής!

ρε παιδιά, ψιλοτρελλαθήκατε και εμένα εκείνο το βράδυ στην πλατεία όταν είδα τον τρελό εκείνον τύπο να κουβαλάει έναν σωλήνα στο ύψος ενός πολιορκητικού κριού πάνω στους ώμους του σαν να έκανε πριτσίνια ο ίδιος ο Ηρακλής. δεν ήξερα τι γίνεται, νόμισα πως ξέσπασε γλέντι εθνικού πρωταθλήματος στον γείτονα — μα όχι, ήταν ο τσάρος μας πάνω στη γερανοφόρο πλατφόρμα, με τον τίτλο πάνω στο φορτηγό σαν μεταλλική σημαία που κοιτούσε κι αυτή τους άλλους σα να τους έλεγε "εγώ σας σπάω σωλήνες τρεις φορές την εβδομάδα, εσείς;" 😤 τι γινόταν εκεί λοιπόν; βλέπαμε μία χώρα που δεν ήξερε πια πώς να γιορτάσει κάτι χωρίς ντουφεκιές, κλωτσιές και περίφημο τσίπουρο, μα εκείνοι είχαν επινοήσει το εθνικό χόμπι των σωλήνων σα ήτανε η τελευταία πρωτεύουσα των Άγιων Πάντων να γιορτάζει την ανάσταση της ομάδας της. θυμάμαι ακόμη όταν στην ουρά για τα εισιτήρια κάποιος είχε δέσει δύο σωλήνες πάνω σαν κέρατα στον πάγκο του ψωμά — ο μπακάλης είχε βγάλει κι εκείνος τον δικό του σωλήνα σα σάλπιγγα σφυρίζοντας τον εθνικό ύμνο των φουγουκιστών! εκείνο ήταν το νταμπλ που άλλαξε το DNA της χώρας: μέχρι τότε ζούσαμε με την ιδέα πως η χαρά είναι κάτι που την αγοράζεις από το περίπτερο σα σοκολάτα, εκείνοι όμως μας έκαναν να την νιώθουμε σα γνήσιο εθνικό προϊόν. και τώρα; βλέπω όλα εκείνα τα μπουρδέλα σήμερα στις κερκίδες, παιδιά να σηκώνουν σωλήνες σα ντουφέκια όταν πέφτει η μπάλα κι όχι όταν σκοράρουν — έχουμε περάσει από το "κάνουμε εθνική γιορτή" στο "κάνουμε εθνική σύσκεψη". εκείνοι οι σωλήνες δεν ήταν just κάποια μεταλλική λάμψη εκεί έξω, ήταν σα μία κρίση ιδεολογίας που γινόταν σώμα μέσα στα γήπεδα. εκείνο το νταμπλ δεν ήταν απλά μία επιτυχία, ήταν το μανιφέστο μιας εποχής που μας έκανε όλους να νιώσουμε σα οικογένεια — όχι μία ομάδα, όχι ένα τρόπαιο, μα μία χώρα ολόκληρη που βγήκε στους δρόμους σαν θίασος σκληροτράχηλων ανθρώπων που ξέρουν να σηκώνουν το βαρύτερο πράγμα χωρίς ποτέ να κάνουν υπέρβαρο. άλλαξαν τον τρόπο που γιορτάζουμε — και όσοι σήμερα τους βλέπουν αυτούς τους σωλήνες σα απλά σιδερικά, ας πάνε στο σπίτι τους, να δούνε εκείνα τα βιντεάκια του 2018 όπου οι μανάδες κουνούσαν τα παιδιά τους πάνω στους ώμους σαν πρίσμα εορτασμού πάνω στους σωλήνες... εμείς τότε δεν κερδίσαμε μόνο ένα πρωτάθλημα, κερδίσαμε την ψυχή μίας γενιάς να μην ξεχάσει ποτέ πως η χαρά δεν έχει κόμμα, δεν έχει εθνικότητα, έχει μόνο πάθος — και σωλήνα αρκετούς για όλο τον πλανήτη! 🔥💪

Ρε γαμώ το κοτσάκι σου στην πληγή αυτή! Αυτά τα ράφι που βάζουμε τώρα στους σωλήνες σαν παλιά βιβλία στα ράφια των σπιτιών μας... Κάτι σου θυμίζουν; Αυτά τα ίδια κίτρινα σωλήνες που κάποτε έκαναν τον αγώνα πάρτι τώρα τους χρησιμοποιούμε σαν μέτρα για τις σειρές των βιβλίων στο σπίτι! Ποιος σου είπε ότι αυτά είναι μόνο σιδερικά; Αυτά είναι οι πυξίδες μιας εποχής που όταν η χώρα μιλούσε, μιλούσε μέσα από το γήπεδο! Εσείς λοιπόν θέλετε να θυμούνται οι άνθρωποι μόνο τους σωλήνες του γηπέδου, αλλά εκείνοι του 2018 έκαναν περισσότερα από ένα νταμπλ — έκαναν και εθνική σύσκεψη αγάπης! Αυτοί οι σωλήνες δεν ήταν just γιορτινά κομμάτια από μέταλλο, ήταν η χορωδία εκείνου του πανηγυριού όπου η μαμά μου είχε βγάλει ένα σωλήνα πάνω στον οποίο είχε γραμμένο "ΦΩΤΗΣΕ ΜΕ" — όχι για να φωτίσει κανέναν, αλλά επειδή έτσι τραγουδάγαμε στις κερκίδες! Και τώρα λοιπόν βλέπω εσένα τους φουκαριστές εκείνους που σηκώνετε αυτούς τους σωλήνες σα ντουφέκια προτού βγει ο αμυντικός, σα να κάνετε πολιορκία στον αντίπαλο ενώ αυτός ακόμη βγάζει ψωμί από το φούρνο! Εκείνοι του 2018 είχαν κάτι άλλο: όταν σήκωναν τους σωλήνες πάνω στις πλατφόρμες, σήκωναν και την εθνική υπερηφάνεια μιας γενιάς που ήθελε να βγει στους δρόμους και να τραγουδήσει χωρίς ντουφεκιές, χωρίς κλωτσιές, χωρίς τσίπουρο ως θύμα! Δεν τους φταίνε οι σωλήνες, φταίνε αυτά τα νέα παιδιά που όταν βγάζουν σωλήνα στις κερκίδες τον κοιτάζουν σα να είναι φορτηγό από μπουρδέλα αντί σα φορείο εθνικής γιορτής! Αυτοί εκείνοι έκαναν τον τίτλο της ομάδας ασήμι στις εθνικές αρχές — σιγά σιγά έφτιαξαν και εθνική ομάδα σωλήνων, εκεί που σήμερα βλέπουμε περισσότερους οργανοπαίχτες παρά φουκουριστές! Κι όμως... κάποιοι ακόμα δεν έχουν καταλάβει. Αυτοί εκείνοι έκαναν όλα αυτά χωρίς να έχουν ούτε έναν coach που του άρεσε το κουνιστή βάρος στις κίτρινες σειρές! Σήμερα βλέπω μία διοίκηση που ξέρει πώς να κάνει budget, αλλά όχι πώς να κάνει γιορτή στους δρόμους! Σας θυμίζω εκείνον τον τύπο που έκανε σωλήνα σα σημαία πάνω στο φορτηγό του πρωταθλητή... εκείνος δεν είχε καν ΠΑΣΟΚ στον τοίχο του σπιτιού του! Αυτός είχε μόνο μία ιδέα: "θα περάσει ο πρωταθλητής και θέλω να τον σηκώσω πάνω στους ώμους μου σα βασιλιά — όχι σα worker!" Και τώρα που κάποιοι μιλούν για επικείμενη αναγέννηση... Ας αρχίσουμε λοιπόν! Πάμε να φτιάξουμε μία ομάδα σωλήνων εθνικής κατηγορίας, εκεί που η εθνική ομάδα τουρνουά δεν αποτελείται από δεκαέξι χρονών με προβληματικά γόνατα, αλλά από ντόπιους φουκαριστές που ξέρουν να κουνούν σωλήνες τόσο όμορφα όσο εκείνοι του 2018! Ξέχασα να πω... Εκείνον τον σωλήνα που είχε γίνει σημαία του αρχηγού το 2010... εκείνος δεν είχε μόνο έναν αριθμό, είχε μία ιστορία! Και σήμερα; Σήμερα υπάρχουν σωλήνες στα χέρια παιδιών που δεν ξέρουν καν γιατί κάνουν αυτό το θόρυβο — μόνο επειδή έτσι έκαναν οι μεγάλοι! Αλλά εσείς σιγά σιγά απομακρύνεστε από εκείνη την ψυχή... Που ήταν φτιαγμένη από μέταλλο, νερό, κρασί και πολύ αγάπη! 🔥💢

Ε εε εε εε!!!! 🤣🔥 Τώρα βρήκαμε πού πήγαν όλες οι κουτουλάρες από τα σπίτια μας! Στην ουσία δεν τις κλέψανε οι γάτοι — τις κατέβασαν σα φωτογράφους της εθνικής ομάδας των σωλήνων στην κουζίνα τους! Θυμάμαι όταν ο μπαμπάς μου είχε βάλει δύο σωλήνες στις πλευρές του ντουλαπιού σα ντουφέκια γιατί "έτσι γίνεται καλύτερο το ψάρι" κι εγώ τότε νόμιζα ότι ήταν εθνικός ύμνος για τις Κυριακές! Ήταν σα εκείνον τον καιρό που κάθε σπίτι είχε δικό του σωλήνα στη θέση του καταλόγου... Κάποιος όμως τώρα θέλει να τους κάνει βιβλιοθήκη και εγώ σου λέω: Ρε όχι παιδί μου, εκείνοι οι σωλήνες είχαν ιστορίες στις επιφάνειές τους σα τρύπες από σφαίρες στα παλιά αυτοκίνητα! Κάθε τους τρύπα ήταν μία φάση στο γήπεδο: "αυτή η τρύπα έγινε όταν ο αντίπαλος άφησε το χέρι του πάνω στο σωλήνα στο 89ο λεπτό", "αυτή άλλη όταν πέσανε τρεις χιλιάδες άτομα πάνω σε έναν φουκαριστικό σωλήνα στο Μιλάνο". Και τώρα πού πάμε; Θα κάνουμε σωλήνες και για τα σπίτια των περιοχών;; Κάθε περιοχή θα έχει τη δική της σημαία σωλήνα και εμείς δεν θα ψάχνουμε πια τουρνουά — θα ψάχνουμε ποιος έχει τους μεγαλύτερους σωλήνες στις εξωτερικές μονώσεις του! Και όσοι δεν έχουν; Αυτοί θα ζουν σε σπίτια σα τρύπες! Τέλος πάντων... βλέπω ότι στο φουρουμ του χρόνου όλοι ξέρουμε ότι το σημαντικότερο έργο της Ρωσίας ήταν η εξαγωγή εθνικής υπερηφάνειας μέσω μεταλλικών κυλίνδρων και όχι μόνο από τους αγώνες! Αυτός ο σωλήνας ήταν ο πραγματικός Mats Hummels της δεκαετίας! Ποιος είπε ότι η χώρα είχε μόνο πετρέλαιο; Εμείς κάναμε πλούτο από... τι άλλο;; Από ντάλα κράσι ανοιχτό μέχρι σωλήνες σαν σημαίες! 🍻💛🔴