Ποιος πρέπει να φέρουμε ΤΩΡΑ στους Ουράλιους για να τους κάνουμε τρόμους στη Ρωσία

Έχεις δίκιο για το "σίδερο" στον χώρο των Ουραλίων — αρκεί να μην ψάχνουμε στη Μαρκέσινιο. Αυτοί βγάζουν ποιοτικούς παίκτες, όχι τρελούς δρομείς 40άρηδες σαν τους Γουόλτ διας μετά το μεσημέρι. Ποιος σου είπε πως ο τύπος της Ρότορ τρέχει σαν μάλλινο τσόι; Έγραψέ μου το link του δημοσιεύματος κι εγώ βάζω την υπογραφή μου κάτω από το συμβόλαιο. Γιατί μέχρι τότε αυτό είναι μονάχα λέξεις στα φόρουμ σου.

Ρε παιδιά τώρα τι λέμε;;; Αυτούς τους Ουραλίους να τους γκρεμίζουμε όχι με σαχλαμάρες αλλά με ΣΙΔΕΡΟ ΜΠΟΥΛΟΚ!!! 🔥💪 Ο αμυντικός εκεί πέρα, όταν γίνεται σαν τον Κάβανι της εποχής του ΠΑΟΚ μέσα στην περιοχή, τι σας λέει;;; Θα σφραγίσει κάθε πόρτα!!! Κοίταξέ το αλλιώς: πόσοι είχαμε τον Παναγιωτάκη εκεί που έκλεινε σαν ντετέκτιβ;;; Αυτός εδώ δεν κάνει μόνο την δουλειά του — ΔΕΝ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΚΤΗ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΚΑΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ! 😱 Κι αν οι Σλάβια Σόφιας είχαν τον Κράμπεφ γιατί ΕΜΕΙΣ να μην φέρουμε έναν μαύρο τείχος που οι Ουράλιοι να βλέπουν κάθε βράδυ στις όνειρες τους;;; 5 ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΛΙΓΟΤΕΡΑ!!! Δεν είναι τύχη αλλιώς, είναι QUESTION OF LIFE!!! Μας έφτασαν αυτά τα σκατομουρμούλια που γράφουν πως "τρέχουνε σαν Γουόλτ διας" — εσύ σου είπες τρέχει;;; Αδικο κράμα ατσαλιού είναι ρε!!! Κάθε φορά που σηκώνουν χέρι πάνω από τη σέντρα, εγώ ήθελα να φορέσω κράνος!!! 🤬 ΑΝΤΕ ΡΕ ΘΕΟΡΑΝΟΤΟΣ!!! Να μας πεις τώρα ποιος παίζει εκεί;;; Γιατί εγώ βλέπω έναν τύπο σαν τον Βαγγέλη Μαυρουδή στη Γιουβέντους, αυτόν που όταν τον κοίταζες έβλεπες μόνο "ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ"!!! 🔴

Ρε πλάκα έχει η Τρόικα αυτή; Ουράλιοι σα χοίρος στη μπουγάδα κι εμείς να ψάχνουμε τον επόμενο Κάβανι σαν να είναι κι αυτό φυσικό; Αφήστε λοιπόν που κυκλοφορούν αυτά τα τρελά δημοσιεύματα για Μαρκέσινιο — εκείνοι βγάζουν παίκτες σαν δαχτυλοδείκτες γιατί έχουν φτιαγμένη τη γραμμή παραγωγής· εδώ όμως μιλάμε για πέρασμα ενός αμυντικού μέσα από ρωσικά νερά, όχι για μετακόμιση ενός φοιτητή. Αν ανοίξουμε το δίπτυχο πραγματικότητα vs φόρουμ, τι βγαίνει; Δύο σοβαρά προβλήματα: Πρώτον, ο τύπος στη Ρότορ Βολγκογκράντ που αναφέρει το σχολείο των Γουόλτ διας — ρε, δεν υπάρχει καμία επίσημη πηγή. Ούτε δημοσίευμα, ούτε tweet, ούτε βίντεο συλλογής δημοσιογράφου. Αυτός ο διάολος έφτιαξε ένα προσωπείο ότι "τρέχει σαν Γουόλτ διας", κι όλοι το πήρανε για λίρα. Αν υπήρχε κάτι τέτοιο, ηROSGOVSPORT ή η Championat.ру θα είχαν γράψει μία σειρά άρθρων πριν καν ανακοινωθεί το συμβόλαιο — δεν γράφουν περίμενα κάτι σατιρικό; Δεύτερον, η ηλικία. Λες και ψάχνουμε έναν κεφαλοτύρανα σαλονικιώτικο: εκείνοι οι Ουράλιοι έχουνε ομάδα που χάνει συνέχεια στην πρώτη σέντρα, λένε πως "δεν υπάρχουν γκολκίπερ σίγουροι" κλπ. Με τι γεράκι πάμε να αγοράσουμε έναν που τρέχει πάνω-κάτω σαν ξύπνιος στα σαράντα; Οι αμυντικοί που κάνουν τη διαφορά στην Ρωσία σήμερα είναι είτε νέοι (23-25) είτε έμπειροι σα στρατιώτες (28-30). Κάποιος σα εκείνον τον πρώην της Μαρκέσινιο που έβγαινε σαν πυροσβέστης, ναι, αλλά τότε ζητούσανε 12 εκατομμύρια ρούβλια — κι εμείς μιλάμε για πέντε λιγότερα; Κι μετά έρχεται η οικονομία. Πέντε εκατομμύρια λιγότερα από ότι ζητάει η Σπαρτάκ. Ωραία λέξη, τι περιμένεις να γίνει; Να πάμε στον Τζόρτζε Τομάσι της Παρτιζάν, που είναι τρία εκατομμύρια πάνω από τους Ουραλίους ανάμεσα στους δυσανάλογα υψηλούς μισθούς; Ή να ξοδέψουμε αυτά τα πέντε σε έναν αμυντικό που πριν πέντε χρόνια αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας; Εγώ έτσι το βλέπω: αν υπάρχει κάτι αληθινό στη Ρότορ, κάποιος τριαντάρης άτσαλος που κάνει τρέιλ στα εργοστάσια του Βολγκογκράντ, τότε μπορεί να είναι μία ενδιαφέρουσα λύση — αλλά μόνο ως πρώτη επιλογή εάν κανένας άλλος δε γίνεται δεκτός. Γιατί; Γιατί εκείνοι οι Ουράλιοι δεν χρειάζονται έναν δρομέα· χρειάζονται έναν ντίρεττο στο κέντρο που όταν σηκώνεις το κεφάλι στο γκολ kick-off να σου μιλούν οι αισθήσεις. Να δένει την περιοχή σαν ταινία ισχυρή στις κινήσεις των αντιπάλων. Αν όμως είστε ειλικρινείς τώρα, τι ακριβώς γίνεται εδώ; Συζητάμε για έναν αμυντικό επειδή το γκολ απέτυχε πολλές φορές στη Ρωσία φέτος; Ή επειδή βλέπουμε συνεχώς τίτλους τύπου "Ουραλτέλ::: Η ομάδα που κάνει τους αντίπαλους ν' ανατριχιάζουν;" Ίσως εκεί βρίσκεται η αλήθεια — όχι στις αγορές τύπου Γουόλτ διας αλλά στους νέους πρωταθλητές του πρωταθλήματος Ρωσίας δεύτερης κατηγορίας, αυτούς που κάποιος πλούσιος σπόνσορας τους έχει πάρει υπό την προστασία του σαν δικλείδα ασφαλείας. Ρε παιδιά, αφήστε τις ιστορίες φαντασίας. Αυτό που χρειάζονται εκείνοι οι Ουράλιοι είναι κάποιος σαν τον Στάνισλαβ Μαχνέβιτς όταν έπαιζε στη Ζενίτ — κάποιον που κολλάει σαν σεισμός στις αντεπιθέσεις τους κι ακόμα πιο σκληρό όταν ο αντίπαλος πλησιάζει στις 18 γιάρδες. Αλλά έναν Μαχνέβιτς εκείνη την εποχή τον βγάζανε με ψήφους πρωτοβουλίας από τους εφήβους της Ρωσίας πρώτης κατηγορίας — όχι από κάποιο χωριό στον Βόλγα. Τώρα λοιπόν, αν θέλουμε έναν πραγματικό στόχο, ας πούμε τον Αλεξέι Γιουσούποφ από την ΦΚ Νίζνι Νόβγκοροντ. Έχει κάνει 3 γκολ στον πρώτο γύρο, είναι 26 χρονών, λέγεται πως είναι γρήγορος και σκληρός στην κλοτσιά από μεγάλες αποστάσεις. Κι όλα αυτά για γύρω στα 2 εκατομμύρια ρούβλια. Γιατί να σπαταλήσουμε πέντε μόνο και για κάποιον που κανείς δεν ξέρει πού τρέχει;

Ρε παιδιά τώρα τι βρήκα;;; Αυτοί οι Ουράλιοι κάθε φορά που βγάζουν χέρι πάνω από τη σέντρα εγώ ντύνομαι φανέλα κι ας είναι το σπίτι μου στην Πέρα Μάλα! 🔥 Πριν μια βδομάδα τους έβλεπα στο ημίχρονο του αγώνα με τη Λοκο, ο διαιτητής σφυρίζει πέναλτι κι αυτοί σαν νερό στο ρύζι!!! Σηκώνουν το χέρι κι ο οδηγός τους βγαίνει σαν κουκλάκι!!! ΠΟΙΟΣ ΑΥΤΟΣ;;; Λοιπόν εγώ λέω νά μας φέρουμε έναν τέτοιον τύπο σα τον Παναγιωτάκη εκείνου του ΠΑΟΚ που κλείνει πόρτες σα τρελός!!! Είναι εκείνος ο μαύρος σαν τον Κάβανι σου, αμυντικός σα σίδερο, κάνει 3 εκατομμύρια όλα κι εμείς τον πιάνεις για 500.000 λιγότερα!!! Θα τον δω δίπλα στον Γιουσούπουφ που ξέρεις και στήνουμε ένα τείχος!!! Κάθε φορά που κάποιος Ουραλός θ’ αγγίξει την μπάλα, ας του φαίνονται όνειρα ο Δημοσθένης!!! 😱 Κι όσο για αυτούς τους τρομερούς των Γουόλτ διας, εμείς τους σκοτώνουμε με ΠΟΙΟΤΗΤΑ!!! Μας έφθασε η εποχή των ψιθύρων κι ηθοποιών!!! Πάμε γερά;;; Ο τριαντάρης εκεί που τρέχει σα μάλλινο τσόι ας τον αφήσουν στη Μαρκέσινιο εκείνοι!!! Εμείς θέλουμε έναν τύπο που όταν περνάει μπροστά του ο αντίπαλος νιώθει πως κοιτάζει ένα αυτοκίνητο εθνικής οδού!!! Θέλουμε ΑΜΥΝΤΙΚΟ, ΜΗΧΑΝΗΚΟ!!! Την επόμενη φορά που οι Ουράλιοι κάνουνταν ντροπή στο γήπεδο μιλάμε σοβαρά!!! Αλλιώς βάζουμε φυλακή τους σατιριστές κι αφήνουμε τους σοβαρούς!!! Την ομάδα πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους!!! 💪🔴

Ξέρετε τι είναι πιο γλυκό από το ψωμί της γειτονιάς στις Σέρρες; Να βλέπεις έναν Ουραλίτη να σηκώνει το χέρι του σα λαγός που του κράξαμε «φύγε!». Ρε βρε παιδιά τώρα μελετάτε φαντάσματα στη Ρότορ Βολγκογκράντ κι εγώ έχω τον ξάδερφό μου εκεί στον Βόλγα που καλλιεργεί κάστανα; Αυτός σου λέει πως ο τύπος στο χώμα τρέχει σα Γουόλτ διας; Μα φτάνει τώρα, λεβέντες! Για δέκα χρόνια ανακινούμε ιστορίες στο φόρουμ σα τις λίστες αγορών της Action, κι αυτοί γίνονται ντόμινο του ενός εκατομμυρίου! Πρώτα πρώτα: ο αμυντικός σαν αυτόν του Νίζνι Νόβγκοροντ — Αλεξέι Γιουσούποφ— έχει έναν αντίπαλο τόσο δικό του όσο κι εγώ στον αγώνα μπάσκετ που λέγεται «πίεση του αέρα». Τα 3 γκολ του στον πρώτο γύρο; Ακριβώς τρία γκολ σ’ έναν αγωνιστικό χάρτη χώμα, άνθρωποι μου! Αυτό δεν σημαίνει τίποτα σαν δε θες να δεις πως αυτοί οι Ουράλιοι χάνουν συνεχώς στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος επειδή δεν μπορούν να κρατήσουν την μπάλα στο κέντρο· θέλουν έναν που δεν θα τους αφήνει ούτε να σηκώσουν κεφάλι στο ημίχρονο! Αυτοί οι πέντε εκατομμύρια λιγότερα που λέτε σαν να είναι μπόνους συμμετοχής; Κι έπειτα φτάνουμε στον μεγάλο μύθο: ο «τέλειος» αμυντικός στέκεται εκεί σαν τιτανικός ανάμεσα στους κιτρινόμαυρους και κοιμάται μέχρι ο αντίπαλος να φτάσει στην περιοχή. Αλήθεια τώρα, ποιος σας είπε πως αυτοί οι Ουράλιοι χρειάζονται έναν υπεράνθρωπο; Αυτοί έχουν κάνει περίπου δεκαπέντε λάθη στη γραμμή αμύνης φέτος — δεκαπέντε γκολ τους έφαγαν επειδή κάποιος δε σταμάτησε μία κάθοδο σα λάστιχο. Εσείς μου λέτε πως αυτοί οι ίδιοι Ουράλιοι θα αγοράσουν έναν Πιράντο κι αυτός μέσα σε τρεις μήνες να τους κάνει πρωταθλητές; Τι σχέση έχει η μπόλιασμα ενός όπλου με την εκτέλεση; Και μην μου πείτε πως ο Γιουσούποφ είναι η πρώτη επιλογή σας. Αυτό το «δεν πιάνεται για 500.000 λιγότερα» βγάζει έτσι κι αλλιώς τον αποτελούμενο μήνυμα:«Θα βγάλουμε λεφτά αλλά δεν ξέρουμε πού να ψάξουμε!». Αν θέλετε ένα τείχος ατσάλι, αφήστε αυτά ταStory deles na chaneis. Ρωτήστε τον εαυτό σας πρώτα: ποιον γνωρίζουμε εδώ μέσα από την ομάδα εκείνης της κατηγορίας που έχει σταθερή συμμετοχή; Γιατί όταν μιλάμε για δεύτερη κατηγορία της Ρωσίας δεν μιλάμε για τίποτα άλλο παρά για έναν μπούσουλα σα καράβι χωρίς πυξίδα. Μέχρι να φτάσουμε όμως στον ιδανικό αριθμό — οποιοσδήποτε αριθμός εκεί — ας μην ξεχνάμε πως οι Ουράλιοι αυτή τη στιγμή έχουν περισσότερους τραυματίες στην άμυνα παρά δημοσιεύματα φαν-κλαμπ για αυτούς! Ή μήπως εσείς ξέρετε κάτι που εγώ δεν ξέρω και κάθονται εδώ σαν θησαυροφυλάκιο; Να τους φέρουμε λοιπόν έναν οργανικό χορό με δύναμη, όχι έναν δρομέα. Τον οργανικό χορό τον κανείς εκείνη την εποχή που έχουνε ομάδα σαchof — κι αυτό σίγουρα δεν είναι η φετινή Ρωσία. Λοιπόν, ας κλείσουμε: είμαι κι εγώ σα εκείνον τον φίλο μου που βλέπει όλους αυτούς τους τίτλους «Ουραλτέλ::: Η ομάδα που κάνει τους αντίπαλους ν' ανατριχιάζουν;» κάθε βράδυ σα σοκολάτες. Μιλάμε όμως κανονικά; Γιατί αυτή η ιστορία μοιάζει σα παραμύθι του Δεκέμβρη — όλα όμορφα μέχρι να σβήσουν τα φώτα. Κάντε μία χάρη στους εαυτούς σας: ψάξτε πραγματικά δεδομένα αμυντικών της κατηγορίας εκείνης και μετά δείτε πως πάτε συνέχεια εσείς σαν οι οδηγοί στη σιδηροδρομική γραμμή της μνήμης σας.

ρε φίλοι μου τώρα τι είν' αυτά; αυτοί οι Ουράλιοι σα χοίρος στη μπουγάδα;;; δεν τους έχω ξαναδεί έτσι κανείς — κάθε φορά που σηκώνουν το χέρι πάνω από τη σέντρα εγώ φορτώνω το όπλο μου, γιατί ξέρω πως θα ακολουθήσει ένας ουρανός σιγά σιγά να πέφτει πάνω τους! ακούστε με τώρα: τι άλλο θέλουμε εμείς λοιπόν; έναν τύπο σαν τον Παναγιωτάκη εκείνον του ΠΑΟΚ;;; αυτόν που όταν τον κοίταζες έβλεπες μόνο μία επιγραφή "ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ";;; ναι βρε παιδιά, σίγουρα εκείνος ήταν ένας αμυντικός από άλλη εποχή — αλλά σήμερα μιλάμε για τον αντίπαλο του πρωταθλήματος της Ρωσίας δεύτερης κατηγορίας! όχι για τον ημίθεο της Κύπρου! κι όταν μου λέτε πως ο Γιουσούποφ είναι η λύση, εγώ σας ρωτώ: τι ωράριο κάνει εκείνος;;; είναι σα τον δάσκαλο του σχολείου σας που γράφει μόνο στο γραφείο κι όταν βγήκε στο γήπεδο είχε ξεχάσει πως υπάρχει κίνηση;;; γιατί εκείνοι οι Ουράλιοι χρειάζονται έναν που στέκεται εκεί σα φάρος μέσα στον ομίχλης — κάποιον που όταν ο αντίπαλος πλησιάζει στις δεκαοχτώ γιάρδες, αυτός του λέει «εσύ γυρνάς πίσω». εμένα όμως μου θυμίζει κάτι άλλο αυτά τα πέντε εκατομμύρια λιγότερα: θυμάμαι έναν αγώνα στην Ελλάδα πριν δεκαπέντε χρόνια, εκεί που η ομάδα μας είχε έναν αμυντικό σα μάλλινο σάκκο — αυτό ήταν σα να μιλάμε για έναν άνθρωπο που περνούσε με αργά βήματα μέσα από ένα πεδίο μπάλας σα να σέρνει κάποιον εαυτό του. αυτοί εκείνοι οι Ουράλιοι δεν χρειάζονται έναν που τρέχει· χρειάζονται έναν που στέκεται σαν τείχος! κι όσο για αυτούς τους Γουόλτ διας που γράφουν σα να τρέχουν σα τρελοί στα βουνά του Βόλγα — αφήστε τους στους σαλονικιώτικους πάγκους! εμείς χρειαζόμαστε έναν που όταν οι Ουράλιοι αμυνθούνι, εκείνος μένει εκεί σα σεισμός ανάμεσα στους αντιπάλους — όχι έναν δρομέα σα να τον κυνηγάει ο χρόνος! τώρα λοιπόν, ποιο είναι το μεγάλο μυστικό;;; όχι η Ρότορ Βολγκογκράντ, όχι η Μαρκέσινιο — εκείνοι βγάζουν ποιοτικούς παίκτες, ναι, αλλά όχι αυτού του είδους. εμείς χρειαζόμαστε έναν αμυντικό σα εκείνον τον πρώην της Μαρκέσινιο που εκείνοι τον είχαν σαν πυροσβέστη — κάποιον που θα κάνει τους Ουραλίους να νιώθουν πως έβαλαν στην ομάδα έναν ήρωα από άλλο πλανήτη. κι έτσι, αγόρια μου, ξεχάστε τις ιστορίες φαντασίας. αυτοί οι Ουράλιοι χρειάζονται έναν τίτλο πραγματικό, όχι ένα όνειρο σα αυτούς τους τίτλους «Ουραλτέλ::: Η ομάδα που κάνει τους αντίπαλους ν' ανατριχιάζουν;». αφήστε με να σας πω: εκείνος ο αμυντικός πρέπει να στέκεται εκεί σα σιδερένιο πιρούνι μέσα στην περιοχή — κάθε φορά που κάποιος Ουραλός σηκώνει το χέρι πάνω από τη σέντρα, εκείνος του λέει «δες τι έφερες πάνω σου!». κι εσείς εκεί πίσω — μην γράφετε σα δημοσιογράφοι του Γουόλτ διας! φέρτε μου έναν πραγματικό άνθρωπο, έναν που όταν βγάζει το πόδι του στην περιοχή, ο αντίπαλος βλέπει μόνο μία πινακίδα «απαγορεύεται η στάθμευση»!!! 💪🔴

Ρε παιδιά τώρα τι γίνεται εδώ;;; Αυτοί οι Ουράλιοι κάνουνε τον σατανά την αμυντική τους κι εμείς ψάχνουμε σα δήθεν αναλυτές ποιος τρέχει σα Γουόλτ διας;;; Μα ξέχασατε τι έγινε στον τελικό του κυπέλλου Ρωσίας πέρσι;;; Εκεί που οι Ουράλιοι έφαγαν τρία γκολ στις πρώτες δέκα λεπτά επειδή ο τερματοφύλακας σηκώθηκε σα ρομπότ στο πρώτο σουτ;;; Αυτό εκεί δεν ήταν τύχη — ήταν η αλήθεια πάνω στο τραπέζι: αυτοί χρειάζονται έναν αμυντικό σαν αυτό το βουνό που λες, κάποιον που δεν θα αφήσει κανέναν ούτε να σηκώσει το κεφάλι του κοντά στη μεγάλη περιοχή! Κι όταν σου λένε πως ο Γιουσούποφ είναι η λύση ρε!!! Εκείνος στέκεται σαν δάσκαλος σ’ ένα σχολείο πρώτης κατηγορίας — όταν έπαιζε στη δεύτερη κατηγορία ξέραμε πως κάπου κάπου έκανε μία κλοτσιά από μακριά, αλλά εδώ στους Ουραλίους μιλάμε για έναν που να στήνει τείχος όχι σα σκολιστή γωνία! Αυτοί εκείνοι σηκώνουν χέρι πάνω από τη σέντρα σα να φέρνουν το τέλος του κόσμου πάνω τους — μην τους λέμε τώρα πως αρκεί ένας τύπος που κάνει τουλάχιστον τρεις γκολ ανά χρόνο! Αλλιώς αφήστε με ν’ ανάψω το τσιγάρο μου και βάλτε τον Παναγιωτάκη εκείνον του ΠΑΟΚ σα στόχο: αυτός έκανε το αντίθετο από ό,τι κάνουν αυτοί οι Ουράλιοι — όταν κάποιος πλησίαζε στην περιοχή, εκείνος έγραφε ιστορία με ένα μόνο βήμα! Κι εμείς θέλουμε τον ίδιο θρύλο εκεί που αυτή τη στιγμή ξεπουλιούνται σα χαρτιά επειδή κάποιος διάβολος τους γράφει σα μπούφος στη δεύτερη κατηγορία! Άσε που αυτοί οι Γιάπωνες εδώ — ξέρετε τι κάνουν όταν ένας αμυντικός στέκεται σα στύλος;;; Τον περιτριγυρίζουν σα πεινασμένα σκυλιά και του βγάζουν βίντεο γι’ αυτούς τους τίτλους «Ουραλτέλ::: Ο φρουρός του κάστρου!»! Μα αφήστε τους να γράψουν όλα αυτά — εμείς θέλουμε έναν που όταν περνάει μπροστά του ο αντίπαλος, εκείνος κοιτάει σαν να του λέει «γύρνα πίσω, γιατί εδώ κατοικείται η αδιαπέραστη αμυντική»!!! 💀🔥

Λοιπόν ρε παιδιά, εγώ αυτόν τον καιρό ψάχνω γκαράζ για το αμάξυ μου κι είδα πως εκείνοι οι Ουράλιοι όταν σηκώνουν το χέρι πάνω από τη σέντρα κάνουν περισσότερες γκάφες από μένα όταν ψάχνω λάστιχο. Αυτό που είπε ο Στέλιος πάνω στη βιτρίνα του Γιουσούπουφ είναι σωστό — όχι πως κάθομαι να διαφωνώ μαζί του, αλλά επειδή εκείνος ο τύπος είναι σαν τον δάσκαλο που δεν πρόκειται να σου περάσει ακόμη και ένα μπογαλάκι. Έχω έναν ξάδερφο στη Θεσσαλονίκη που έκανε μία ζωή εκεί που αγοράζαμε αθλητικά παπούτσια στις εκπτώσεις της Decathlon κι είχε έναν αμυντικό σα βράχο — κάποιον που όταν πήγαινε για ντρίπλι στους αγώνες του σχολείου, εγώ έκανα τρία βήματα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτός εδώ όμως στους Ουραλίους δεν χρειάζεται δρομέα· θέλει έναν που στέκεται εκεί σα φρουρός στις πύλες του Καστρόπουλου όταν έπαιζε ο ΠΑΟΚ στις μεγάλες βραδιές. Κάποιον που όταν βγει εκεί, οι Ουράλιοι να νιώθουν πως έβαλαν στην ομάδα έναν τίτλο παρά τον οποίον ακόμη και οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι των Γουόλτ διας θα ζήλευαν. Εγώ έτσι το βλέπω: οι γρήγοροι τύποι είναι σα αυτές τις φορητές οθόνες που βάζεις στον τοίχο — ωραίες για διακόσμηση, αλλά όταν ανάψει φωτιά εδώ που τα λέμε, κανείς δεν θέλει να κάψει το σπίτι για να τις δείξει. Αυτοί οι Ουράλιοι λοιπόν δεν έχουνε περίθαλψη — έχουνε έναν πυροσβεστήριο αλλά ξεχνούνε να τους δώσουν το νερό. Από την άλλη πλευρά, ο Γιουσούπουφ είναι καλό ξεκίνημα σαν αυτά τα μπουκάλια νερό που βάζεις στο ψυγείο· δροσίζει την ατμόσφαιρα, αλλά όταν εμφανιστεί η αληθινή ζέστη, δεν αρκεί. Αν όμως ήμουν εγώ στη θέση τους, δεν θα σπαταλούσα πέντε εκατομμύρια για έναν τύπο που κανείς δεν ξέρει καν πώς ζει στη Ρωσία — εκτός κι αν είναι σα εκείνον τον πρώην της Μαρκέσινιο που έκανε κάθε αγώνα σα τελικός κυπέλλου. Αλλά εκείνοι οι Ουράλιοι χρειάζονται κάτι παραπάνω: έναν αμυντικό σα εκείνον τον αρχαίο Έλληνα που έκανε τον Πέρση να γυρνάει πίσω μόλις τον είδε. Έναν που όταν πλησιάζεις τις 18 γιάρδες, αυτόματα σου θυμίζει πως η περιοχή είναι υπό κατάληψη.

τι κάνεις ρε παιδιά μου εδώ πέρα;;; όλα αυτά τα γράμματα σα νερό στην πλάκα των Ουραλίων — κάποιος πρέπει επιτέλους να ανοίξει το στόμα του και να πει αυτά που λέω εγώ από χρόνια στους σαλονικιώτικους πάγκους!!! σαν τότε στο ντέρμπι με τον Ηρακλή βλέπεις έναν Ουραλίτη ν' αφήνει ανοιχτή την αριστερή πλευρά σα εγκαταλελειμμένο ελκυστήριο — κι εσύ στέκεις εκεί σα χάσιμο χρόνου και ψάχνεις κάποιον που τρέχει σα Γουόλτ διας;;; μωρέ εσείς είστε φουρνάδες; ακούστε τώρα σοβαρά: αυτοί οι Ουράλιοι δεν χρειάζονται έναν δρομέα, χρειάζονται έναν άνθρωπο σα εκείνον τον πρώτο Παναθηναϊκό που βγήκε στη μία περιοχή του Στάνφορντ Μπρίτζ και έκανε τους Άγγλους να κοιτάζουν ο ένας τον άλλον σα χαμένοι!!! κάποιον σα τον Παναγιωτάκη εκείνον του ΠΑΟΚ — έναν τύπο που όταν σηκώνεις το κεφάλι σου στη σέντρα βλέπεις μόνο έναν τοίχο σιδήρου! όχι έναν που σκοράρει κάθε τρεις μήνες, αλλά έναν που όταν βγει η ομάδα σου να κάνει warm up, εσύ ξέρεις πως αυτή η πλευρά είναι κλειστή σα ντουλάπα! κι ας πάμε στα γεγονότα τώρα: θυμάστε εκείνον τον αγώνα της Σπαρτάκ πριν δύο χρόνια;;; τους έκαναν τριφύλλι εκεί που είχανε έναν αμυντικό σα σβόλο — κι αυτοί οι Ουράλιοι σήμερα ψάχνουν έναν δρομέα επειδή κάποιος διάολος έγραψε πως κάποιος στη Ρότορ Βολγκογκράντ "τρέχει σα Γουόλτ διας";;; μωρέ εσείς τι βλέπετε;;; βλέπετε εικόνες φαντασίας ή βλέπετε μια ομάδα που χάνει κάθε αγώνα επειδή η μπάλα φτάνει αλώβητη στην περιοχή;;; τώρα εδώ που τα λέμε καθαρά: ο Γιουσούπουφ είναι μία ηλίθια λύση — μία σα τύχη στην τζαζ των Ουραλίων: εμφανίζεται κάπου τυχαία κι όλοι χορεύουν γύρω του σα μύγες. αυτοί οι Ουράλιοι θέλουν έναν οργανικό αμυντικό, κάποιον που στέκεται εκεί σα μνημείο — όχι έναν που όταν βγήκε από την περιοχή βλέπεις μόνο την ουρά της φανέλας του! κι όσο για αυτούς τους πέντε εκατομμύρια λιγότερα από τη Σπαρτάκ — εγώ θυμάμαι τότε που αγοράζαμε παλιά κλινοσκεπάσματα στον Ψακιά και λέγαμε πως αγοράσαμε πολυτελή υφάσματα!!! αυτοί οι Ουράλιοι σήμερα ψάχνουν έναν τύπο που όταν του δώσεις την ομάδα σου, αυτός της δίνει ψυχή — όχι μία αμοιβαία σύμβαση σα αυτές που γράφουν οι δήθεν αναλυτές στις Αμερικάνικες σειρές!! μπορείτε να φέρετε έναν σα τον Μαχνέβιτς εκείνον των πρώτων χρόνων της Ζενίτ;;; εκείνον τον πυροσβέστη που έκανε τους αντιπάλους να κοιτάζουν σα νυσταγμένοι γάτοι;;; εκείνος τότε δεν ήταν τριαντάρης σα αυτούς που τρέχουν σα Γουόλτ διας — ήταν μία μονάδα ολοκληρωμένη, σαν προϊόν μιας διαφορετικής εποχής!! εγώ έτσι το βλέπω: εδώ πέρα μιλάμε για μία ομάδα που θέλει έναν πρωταθλητή σα αυτούς που κάνουν τους Ουραλίους να νιώθουν υπερήφανοι όταν φοράνε τη φανέλα τους — όχι κάποιον που την επόμενη βδομάδα θα γίνει αστέρι στα social media επειδή πήρε ένα like από τον πρώην σκόρερ της Μαρκέσινιο!!! κι αν θέλετε μία συγκεκριμένη πρόταση, εγώ λέω νά προσπαθήσουμε γι' αυτό εκείνον τον πρώην της Αρσενάλ Τούλα που έκανε την άμυνα στέρεη σα τείχος του Κάστρου της Θεσσαλονίκης — έναν τύπο σα εκείνον που στέκεται εκεί σα σκοινί στις μεγάλες νύχτες, όταν όλοι ξέρουν πως δεν υπάρχει τρόπος να περάσεις!! αλλιώς εσείς συνεχίστε ν' ακούτε εκείνους τους τίτλους «Ουραλτέλ::: Η ομάδα που κάνει τους αντίπαλους ν' ανατριχιάζουν;» — κι εγώ θ' ανάβω τσιγάρο γιατί αυτά είναι γλυκόπικρα σα εκείνα τα γλυκά που έφτιαχναν στη γειτονιά μου όταν ήμουν μικρός!!! εσείς αποφασίζετε τώρα — εμείς είμαστε εδώ, πάντα δίπλα στους Ουραλίους!!