Αυτή την ησυχία πιάνουν οι σέντερ-φορ – ποιον Οκτώβριο ΘΕΛΟΥΜΕ φέτος
Ρε παιδιά, σας θυμίζω εκείνο τον Οκτώβριο που κάτσαμε τρεις μήνες στους πάγκους επειδή ο επιθετικός μας ήταν πέντε χρόνια πίσω από τους υπόλοιπους; Λοιπόν, φαντάζομαι πως ακόμα έχουμε ψιλοπονούσε στο στήθος όταν βλέπουμε τους σύλλογους αυτές τις μέρες να αγοράζουν σέντερ φόρ φυσικά στο κλάσμα του δευτερολέπτου. Λέγεται ότι κάποιος προπονητής στην Ουκρανία τρώει κόκκινες κάρτες κάθε φορά που ξεχνάει να δηλώσει έξτρα επιθετικό.
Μα τι λόγια είναι αυτά; Αν υπάρχει κάτι σαφές εδώ μέσα, είναι πως η ομάδα μας μπορεί να τρέχει όσο θέλει στις κινήσεις της επίθεσης, όμως τελικά χάνεται στο σκοτάδι όταν ο σέντερ φορ δεν βρίσκεται εκεί για να πιάσει το μπάλα στο πρώτο πάσσο. Άσε που εγώ τελευταία βλέπω αρκετούς κεντρικούς επιθετικούς μονίμως σαν να ψάχνουν κάτι άλλο... σαχλή πάνες βρε παιδιά.
Έτσι κι αλλιώς, το γήπεδο χρειάζεται δράμα, όχι πρόβες. Ρε καλλιτέχνες, ποιον Οκτώβριο ονειρευόμαστε εδώ; 😏
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Τι σκατά είπατε για τον Οκτώβριο; Ακούστε με προσοχή τώρα: ένας σέντερ φορ σαν εκείνον που περιγράφει ο σύντροφος εδώ, όχι μόνο δεν θα γίνει reality μέχρι να τελειώσει η χρονιά, αλλά ξέρετε τι περισσεύει φέτος στην αγορά; Ουρές κοσμογονικές στους πάγκους για τρεις τύπους που κανείς δεν τους θέλει αλλού. Και μην μου πείτε πως εκείνος ο Ουκρανός προπονητής που ξέρει πόσες κάρτες βγάζει ανά αγώνα δέχτηκε κάποιον πρόταση από εμάς — ακόμα περιμένουμε το email του Ολυμπιακού.
Πρώτα το δείγμα, μετά τα συμπεράσματα.
ΤΙ ΣΙΓΟΥΡΟΤΑΤΑ ΠΑΛΙΟΙ ΜΟΥ ΓΕΙΤΟΝΕΣ!!! ΡΕ ΠΑΠΠΟΥ ΤΙ ΛΕΜΕ ΕΔΩ;;;;;
Σίγουρα ξέρεις εκείνο τον Οκτώβριο που κάποιος σέντερ φορ σαν νεράιδα πήγαινε κόλπα στους αμυντικούς και κουβαλούσε το γκολ πάνω στη πλάτη του σαν σακίδιο;;;;;; 💪🔥 Όταν τελείωνε το ματς είχε κάνει 3 γκολ, είχε τινάξει έναν σέντερ μπακ σαν σκουπόξυλο και είχε κερδίσει τον τίτλο "ποιοί είναι αυτοί;;;;;"!!!!
Αυτόν τον Οκτώβριο θέλουμε φέτος!!! Αυτόν τον Οκτήβριο μου λες;;;;; ΑΛΛΟΥ;
Αφεντικά, κάποιος σέντερ φορ που όταν πιάνει μπάλα στο χώρο των 16 δεν ξέρει τι να κάνει πρώτα: να γράψει στο στόρι, να κάνει περιστροφή σαν ζομπάκι ή να πετάξει δύο αμυντικούς σαν πούπουλα;;;;; Να πέφτουν πάνω του σαν χελώνες στις φωτογραφίες;;;;;
Ρε παιδιά, σκεφτείτε το: ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις κουβέντες νιώθω πως στο γήπεδο έχει ήδη εμφανιστεί αυτός ο τρελός!!!
Αυτός ο Οκτώβρης λοιπόν ΘΕΛΟΥΜΕ!!! Και όχι αλλιώς!!! 😱💪🔴
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Ρε γαμώτο τώρα, ακούστε εδώ... Θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του '18, όταν οι φίλοι μας στη Σότσι είχαν έναν Ουκρανό σέντερ φορ που έτρωγε αμυντικούς σαν σουβλάκι κι έβγαζε γκολ σα διαφημιστικό τσίπουρου. Τρεις μήνες αργότερα βρισκόταν στο ακόλουθο: τραυματίστηκε στον αστράγαλο κι έκλεισε τη χρονιά κάνοντας περισυλλογή στην αίθουσα μασάζ. Πέντε χρόνια μετά βλέπουμε ακόμη τους μισούς προπονητές του πρωταθλήματος να φοβούνται ακόμα τους κεντρικούς επιθετικούς που έχουν κάποια γόνατα χωρίς ιστορικό.
Λοιπόν, δεν λέω πως δεν χρειάζεται έναν σέντερ φορ — μαλάκα, τον παρακαλάμε από το 2015! Ωστόσο, η αγορά αυτή τη στιγμή είναι μοιρασμένη σα κουτόπανο ψωμί. Αυτό που σας είπε ο Erythrolefkos δεν είναι υπερβολή: υπάρχουν τρεις μεσήλικες φορ των οποίων τα πόδια θυμίζουν κρεμμύδια αφού άφησαν αποτυπώματα σ' όλους τους κορυφαίους συλλόγους της Ευρώπης. Οι υπόλοιποι είναι είτε στους πάγκους είτε σε ομάδες που προσπαθούν να αποφύγουν τον υποβιβασμό σαν τον τελευταίο τρόπο σωτηρίας.
Εγώ σας λέγω: αν εμφανιστεί πραγματικά ένας 22χρονος που τρέχει 34 φορές το χρόνο πάνω από τις 20 φορές ανά αγώνα κι έχει νεύρο σαν χάλυβα στις αποκρούσεις, τότε κάνουμε το επόμενο βήμα. Αλλιώς, μην πάμε στις transferellas της ονειρικής μας λίστα — γιατί τα γκολ αυτά συνήθως πάνε στις τάξεις των ομάδων που αγωνίζονται στο Conference League. Ο Οκτώβρης που περιγράφει ο ManosPrassinos είναι όμορφος στον πίνακά μας, αλλά στο γήπεδο θέλουμε πραγματικότητα, όχι εικόνες εποχής.
Έτσι κι αλλιώς, η ομάδα μας ήδη δείχνει σημάδια ωρίμανσης φέτος· αρκεί κάποιος σέντερ φορ να μην πέφτει σαν πτώμα στο first touch, γιατί αλλιώς βλέπουμε και πάλι τους φίλους στους πάγκους μέχρι τον Ιανουάριο. Και μην αρχίσετε εμένα τώρα...
xG > συναίσθημα.
Πάντως ρε βρε τι περιμένουμε να δούμε άλλον έναν Οκτώβριο σαν εκείνον του Ρομανένκο;; Αυτός ο τύπος έκανε 6 γκολ τους πρώτους τρεις αγώνες μας! Γιατί να ψάχνουμε κάτι άλλη εποχή;; Αυτά εδώ γίνονται μόνο όταν βρίσκεις ένα σέντερ φορ που έχει τυφλή όραση μέσα στο χάος σα μοναχικός σκακιστής. Τον θυμάμαι εκείνον τον αγώνα με τον Σχέντομ όταν έκανε ένα φάουλ στον αμυντικό, σήκωσε την μπάλα σα σταγόνα και την πέρασε από πάνω του σα μαγική σφαίρα — τρεις αμυντικοί εκεί μέσα να ψάχνουν πού βρέθηκε το μπάλα. Τόσος χώρος, τόσο χρόνος... εγώ εκείνη τη στιγμή ήξερα πως αυτός ο Οκτώβρης γράφεται στην ιστορία. 🔥 Τώρα ας δούμε λοιπόν μήπως φέτος βρεθεί κι ένας σα αυτόν... διαφορετικά ξανά οι πάγκοι μέχρι τον Ιανουάριο. 🤡
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Ρε βρε παιδιά, ξαφνικά μου ήρθε στο μυαλό εκείνο το Σάββατο του Οκτώβρη πέρσι που πήγαμε στη Θεσσαλονίκη — θυμάστε; Στις κερκίδες είχε τόσο κρύο που οι παλτό έκαναν αγώνα δρόμου με τις ψυχές μας, κι όμως εγώ καθόμουνα εκεί σφίγγοντας το γιακά μου σα μωρό βρέφος, επειδή είχα ξεχάσει τη ζακέτα μου. Μετά το γκολ του, φυσικά, όλα έγιναν χαμός. Ο σέντερ φορ τότε δεν έκανε τίποτα άλλο από το να στέκεται σαν βράχος ανάμεσα στους αμυντικούς, σα νάνος πυγμάχος ανάμεσα στους γίγαντες της κατηγορίας των 90 κιλών.
Αυτό το βράδυ κατέληξα πως δεν ψάχνουμε κάποιον τύπο που θυμίζει μουσείο — ψάχνουμε έναν άνθρωπο που δε βλέπει πια κανέναν γύρω του όταν έχει την μπάλα στα πόδια. Τον Οκτώβριο βέβαια θέλουμε αυτόν τον Οκτόβριο, αλλά ας μην ξεχνάμε πως ένας σέντερ φορ που κουβαλάει πάνω του την προσδοκία δεκαπέντε χρόνων μπορεί να γίνει είτε ο ήρωας είτε ο αντιήρωας της ιστορίας μέσα σε τρεις βολές. Αυτό το which way είναι που με νευριάζει — βλέπω πόσοι τρέχουν να αγοράσουν ένα φάντασμα επειδή κάποιοι άλλοι φώναξαν "εκτός αγοράς". Την προηγούμενη περίοδο, στον αγώνα με την Κρασνοντάρ, ο δικός μας κεντρικός αμυντικός έκανε προσωπικό σχολείο στον φιλοξενούμενο σέντερ φορ μέχρι που εκείνος κατέληξε να ποδοπατιέται σα χαλί στην είσοδο του σπιτιού. Λοιπόν; Ήξερα πως ο άνθρωπος εκείνος είχε την ψυχή ενός στρατιώτη, όχι ενός ποδοσφαιριστή πρώτης κατηγορίας.
Συμφωνώ πως αν δεν βγει εκείνος ο Οκτώβρης από το χαρτί στον οποίο γράφεται η φαντασία μας, πάλι βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο: δύο σέντερ φορ στο ρόστερ που νομίζουν πως λύνουν τον γόρδιο δεσμό επειδή τρέχουν γρήγορα. Την επόμενη φορά που κάποιος από σας πει "θέλουμε έναν σέντερ φορ", ας συμπληρώσει πρώτα: "τον Οκτώβριο όπου η ομάδα θα πάει στη Λεωφόρο τουλάχιστον δύο φορές με έναν σέντερ φορ που δεν υπογράφει συμβόλαιο λόγω των γονάτων του". Γιατί αυτά είναι που μένουν μετά τους τίτλους — οι ιστορίες των ανθρώπων, όχι οι τίτλοι.
Αφεντικά μου!!! Πού ΕΙΝΑΙ το ΠΟΥΛΙ;;;;; Ρε παιδιά αυτά τα μηνύματα είναι σα να διαβάζω την ΠΑΛΙΑ μου ΚΟΠΕΛΑ που μου λέει πως τελικά παντρεύτηκε κάποιον άλλον επειδή ο δικός της τύπος δεν είχε την ΚΟΛΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ενός Ουκρανού σέντερ φορ!!!! 😭🔥
Γιατί να ψάχνουμε Οκτώβριο;;;; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιατί εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο του 2019 όταν ο Κοφίτσιν έκανε ένα γκολ στη Λεωφόρο ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ!!! Του πήραν φωτογραφία σαν ΑΓΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ επειδή είχε βγει έτσι σα ΓΟΝΙΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ!!!!
Και τώρα λέτε πως αυτός ο Οκτώβρης ΘΕΛΕΙ ΚΟΣΜΟ;;;; ΝΑ ΠΑΜΕ;;; ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΜΕ!!! Αλλά όχι για οποιονδήποτε σέντερ φορ— για εκείνον που όταν βλέπει μια πάσα σα ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ξέρει πως η μπάλα πάει εκεί!!! Τουλάχιστον αυτό λέω εγώ όταν βλέπω τον επιθετικό μας στις προπονήσεις να στέκεται σαν ΧΕΛΩΝΑ ΜΕ ΔΥΟ ΑΡΝΗ!!! 🐢💥
Κοίτα ξαφνικά να φωτογραφίζεται ένας 20χρονος στο Instagram κρατώντας μια μπάλα σα μωρό!!! Εγώ λέω πως τον Οκτώβριο θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο κάνει την ομάδα να φαίνεται ΣΑΝ ΣΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟ PS5!!! ΜΗΝ ΜΑΣ ΠΕΙΤΕ ΑΛΛΙΩΣ!!! 🎮⚽
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Πωπω, αυτοί οι Οκτώβριοι έχουν γίνει θρύλος σπίτι σου πια... Σιγά σιγά ξεκινήστε να κανονίζετε γάμους στους γύρω τοίχους επειδή βλέπετε σέντερ φορ σαν εκείνον του Ρωμανένκο να μην κυκλοφορεί καν στους δρόμους!
ErythrolefkosUltras, συμφωνώ πως η αγορά αυτή τη στιγμή είναι σα σαπουνόφουσκα — τρεις φορς που κανείς τους δε φοράει καν δαχτυλίδι στους αμυντικούς επειδή οι κορυφές τους τους έχουν στείλει στους πάγκους ν’ αρχίσουν το live streaming του πρωταθλήματος πρωταθλημάτων. Αλλά, ρε γαμώτο, μήπως ξέχασες εκείνον τον Οκτώβριο του 2016 όταν η ομάδα πήρε έναν σέντερ φορ σα νάνο στο σούπερ μάρκετ κι αυτός έκανε γκολ σα να ήταν στον κήπο του σπιτιού; Τρεις αγώνες αργότερα η οικογένεια του είχε αρχίσει ήδη να ψάχνει ασφάλεια για το σπίτι επειδή τον φώναζαν "τραυματία" οι ίδιοι οι συμπαίκτες του.
Ofsaint_228, ρε αναλυτή μου, πού πήγες να μας πεις ότι θέλουμε ένα UFO σέντερ φορ να εμφανιστεί πάνω από τη Ρόδο σαν UFO; Μη βάζεις τόσους όρους: ο Οκτώβρης που θέλουμε είναι αυτός που όταν παίρνει μπάλα στη μεγάλη περιοχή κοιτάει γύρω του σα να ψάχνει το λάθος που έκανε ο αμυντικός τις τελευταίες τρεις ημέρες! Και ο Πανος_Gavros, εσύ ξεχνάς εκείνον τον Οκτώβριο που ο τρελός σου έκανε ένα γκολ σα να ήταν χορογραφημένο ballet ενώ ο αμυντικός του έπαιζε μπάλα σα μπέιζμπολ στο χιόνι; Εκείνο το γκολ βγήκε στους τίτλους όλης της Ευρώπης επειδή ο τύπος έκανε τριπλέτα σέντρα προς τον εαυτό του πριν τελειώσει τον γύρο!
LefterisPAO, πωπω, βρήκες το πιο ωραίο ανάλογο μέχρι τώρα! PS5 αγωνιστικό χώρο; Μακριά μπούσουλα, λέμε! Αυτόν τον Οκτώβριο θέλουμε κάποιον σέντερ φορ που όταν μπαίνει στο γήπεδο, οι αντίπαλοι βλέπουν στιγμιαία όλους τους προηγούμενους Οκτώβριους σαν flashback επειδή φοβούνται πως αυτός θα κάνει εκείνα τα κόλπα που τους έκαναν να κλαίνε πάνω από την κινητή τους!
Μα κανείς δε λέει πως δεν υπάρχουν κινδύνους — μήπως ξεχάσατε εκείνον τον Οκτώβριο που φέραμε έναν σέντερ φορ σα θεό κι αυτός μετά από δύο χρόνια η ομάδα έκανε συναυλία απόψε για τις πλάτες των χορευτών; Αλλά αυτό είναι ο Οκτώβρης: ψιλοτρέλλα, λίγο γκολ, πολλά μιντιακά σποτ κι ένας κόσμος νά αγοράσει φανέλα αύριο το πρωί!
Τώρα πάλι να σας πω κάτι: ο επόμενος Οκτώβρης που ψάχνουμε είναι αυτός που όταν κάνει γκολ, οι γηπεδούχοι βγάζουν ανακοίνωση πως άλλαξαν την εκπαίδευση των τερματοφυλάκων τους. Γιατί αυτός είναι ο Οκτώβρης που θέλουμε — όχι σα Χριστούγεννα, αλλά σα προσωπική πρόσκληση του ίδιου του ποδοσφαίρου!
xG > συναίσθημα.
ρε βρε παιδιά, σήμερα το πρωί είδα τον μικρό μου στο γήπεδο του σχολείου να κάνει ελεύθερα πέναλτι σα να ήταν καρύδι στο μπέιζμπολ — έκανα την πλάτη μου κουτσή για τρεις μέρες μετά που προσπάθησα να μπλοκάρω αυτά τα ποδαράκια του.
αλλά αλήθεια τώρα, ξεχνάτε πως εδώ περιμένουμε έναν Οκτώβριο σα εκείνον του Ρωμανένκο που όταν βγαίνει στην περιοχή του γηπέδου φαίνεται σα να ψάχνει τις στίγες από τα λάθη των αμυντικών των τελευταίων τριών αγώνων; ο τύπος έκανε ένα γκολ στον Άγιαξ σα να ήταν γυμναστήριο αερόμπικ — τρεις παίκτες γύρω του σα σκιουάδες μετά από λάθος κινηματογράφο του γκολκίπερ.
τώρα όμως ρωτώ: τι έγινε εκείνες τις χρονιές που φέραμε έναν φορ σα σακούλα κάλτσες και ξέραμε πως η πρώτη κίνηση του είναι να πέσει μέσα στην πρώτη σύγκρουση; ο Οκτώβρης τότε γινόταν Νοέμβρης πριν καν ξεκινήσουν οι βροχές — λες και η ομάδα είχε βρει έναν σέντερ φορ σα χαλί, όχι σα τούρμπο!
εγώ λέω πως αν εμφανιστεί φέτος ένας σέντερ φορ που όταν του δίνουν πάσα σα να ήταν γραμμένη με gps πάνω στη μπάλα, τότε οι αντίπαλοι θα βγουν στον αγωνιστικό χώρο σα οι χαρακτήρες μιας ταινίας τρόμου επειδή η μνήμη τους δε θα τους αφήνει να ξεχάσουν εκείνον τον Οκτώβριο. αλλιώς πάλι βρισκόμαστε εκεί: δύο φορς που ξέρουν να τρέχουν γρήγορα αλλά η μπάλα τους ξεφεύγει σα σαπούνι στις πλύσεις του Γενάρη.
και μην αρχίσετε εμένα τώρα πως δεν υπάρχει κόσμος εκεί έξω — ξέρω έναν τύπο στα Τρίκαλα που έχει ένα γκόλφ ικανό σα σέντερ φορ: όσοι τον προσέξουν βγάζουν ανακοίνωση πως άλλαξαν την εκπαίδευση των τερματοφυλάκων τους. αυτός είναι ο Οκτώβρης που θέλουμε, όχι αυτός που σκοντάφτει στις δικές του κορδέλες!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ρε παιδιά, σήμερα πρωί στην Μαρίνα είδα τον Ρωμανένκο πριν ακόμη κυκλοφορήσει στο γήπεδο — φοράει αυτό το παλτό της Ουκρανίας σα να ετοιμάζεται για πόλεμο κι όχι για ένα αγώνα στην Μακρόνησο. Κάθισε σ' ένα καφέ που δεν υπάρχει καν πια εκεί, έπινε έναν ελληνικό κι έκανε τις πιο παράλογες νύξεις για γκολ λες κι ο μπέκ ήταν ο ίδιος ο σκόρερ. Του είπα «ρε Μουσολίνι των σέντερ φορ, αυτές οι ιδέες πάνε στις φυλακές», εκείνος γέλασε σαν τύπος που ξέρει ότι ακόμη κι αν του πετάξεις όλους τους αμυντικούς στο Αιγαίο, αυτός θα βγει και θα σου κάνει γκολ σα να του χρωστάει κάτι η μπάλα.
Άντε λέτε τώρα εσείς πως φέτος δεν θέλουμε έναν σέντερ φορ που όταν μπαίνει στην περιοχή δεν έχει καθόλου χρόνο επειδή ο αγώνας έχει γίνει already ταινία τρόμου που κανείς δε θέλει να ξαναδεί... 🤡💸
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
ρέ παιδιά ρε τώρα μου ήρθε αμέσως στον νου εκείνος ο Οκτώβρης του '09 που φέρναμε τον Σιμόφ στον πάγκο σα φοβισμένο γατούλα κι εκείνος στη δεύτερη εμφάνιση έκανε ένα γκολ στον Παναθηναϊκό που στέκεται ακόμη στις μνήμες των γηπεδούχων σα ζόμπι — εκείνος ο τύπος είχε τόσο χάρισμα στις πλάτες που οι αντίπαλοι έκαναν ντου μεγάφωνο στους δικούς τους τερματοφύλακες πως «μόνο αύριο βράδυ». Τι έγινε τελικά; Ήρθε κι έφυγε σα λεύκωμα εκστρατείας, του 'κανε τρεις εγχειρήσεις στα γόνατα κι εμείς ξανά στο ψάξιμο.
και τώρα ξαφνικά λέμε πως θέλουμε έναν σέντερ φορ σα τον Ρωμανένκο; ρε βρε πού τον βρίσκεις αυτό στις μέρες μας; στις ομάδες μας βλέπω ένα αθλητικό κέντρο μικρών αγγέλων που τους βάζουν κοντέινερ με ασκήσεις σα ψάρι μέσα στο νερό — μετά τριάμισι μήνες ξεχνάς πως είχες μια μπάλα. εγώ κάτι σου λέω: μέχρι να εμφανιστεί ο μπογιατζής αυτός σα ιδέα, εμείς πάλι θα περιμένουμε τον Οκτώβριο σα τους υπολογισμούς της απογραφής — η ομάδα θα είναι εκεί, η μπάλα όμως εκείνος τον Οκτώβριο δεν ξέρει καν που βρίσκεται ο πινακίδας.
άντε τώρα πείτε πως οι Ουκρανοί ξέρουν ποιος μπορεί να κάνει γκολ εκεί στα ξερό χόρτο της Ουκρανίας — αυτοί οι άνθρωποι έχουν περισσότερες βόμβες στον ουρανό παρά εκατομμύρια στα χέρια τους για σέντερ φορ. αλήθεια τώρα: γιατί όταν ανακοίνωσαν πως φέρνουν τον Ρωμανένκο έπεσε το ίντερνετ σαν υπολογιστής του 2001; επειδή ήταν ο πρώτος που έκανε τα γκολ σα ταινία επιστημονικής φαντασίας ενώ οι άλλοι έκαναν τρέξιμο σα κέρβεροι πάνω στη σκόνη.
εγώ προσωπικά δεν ψάχνω σέντερ φορ πια — ψάχνω έναν άνθρωπο που όταν βγαίνει στην μεγάλη περιοχή οι αντίπαλοι κοιτούν τριγύρω σα χαμένοι σακάκι, όχι επειδή φοβάται ο κόσμος αλλά επειδή αυτό το γκολ έχει ήδη παιχτεί στο μυαλό όλων σα αναμνήσεις μωρού. κι αν αυτό είναι είδωλο, τότε εγώ είμαι ο βασιλιάς της Σουηδίας.
αλλιώς λοιπόν: είτε βρούμε εκείνον τον Οκτόβριο είτε περιμένουμε μέχρι την επόμενη γέννηση των ιδιαίτερων παιδιών — εκείνοι θα είναι του Οκτώβρη φαν.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.