Ποιον βλέπουμε το καλοκαίρι στην άμυνα; Δυο βήματα και στον πάγκο!

Πώς σκόνταψε κανείς σε Ουκρανό αμυντικό της Ντιναμό κι αυτός βγάζει πέντε αποκλείσεις ανά αγώνα; Πέντε σαν την Τουρκία το 2023, ρε; Ας δούμε τουλάχιστον μία αποκάλυψη από πρώτο χέρι: πότε έγινε η κλήρωση αυτής της "πανάκειας"; Ή μήπως η σύμβαση του Γκουμπάτσκο στο Νοτιοαφρικάνικο ήταν εκείνο το βράδυ που ξέχασε ποιον σήκωσε πάνω από το γόνατο;

🤬 ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; ΣΙΓΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙ Ο ΣΙΜΟΝΟΦ;;; ΣΙΓΑ ΝΑ ΨΑΞΟΥΜΕ ΠΡΩΤΟΝ ΜΙΑ ΣΚΟΝΗ;;; ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΣ Ο ΓΚΟΥΜΠΑΤΣΚΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΣΑΝ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ!! 🔥💪 ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΒΓΑΖΕΙ 5 ΑΠΟΚΛΕΙΣΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ;;; ΠΑΜΕ;;; ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΘΥΜΩΘΗΚΕ Ο ΠΑΠΟΥΣ; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ "ΜΑΝΟΥΚΟΒΙΤΣ"!!! ΕΚΕΙΝΟΣ Ο ΔΥΝΑΤΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΣΑΝ ΣΑΛΑΤΑ!! 😱 ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟΝ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ;;; ΕΣΥ ΠΑΠΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΛΕΣ;;; ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΣΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙ: ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΙΚΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ;;; ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ;;; "ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΗΜΕΙΑ, ΟΧΙ ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΡΕΣ!" 🔴 ΤΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΩΡΑ;;; ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΙΜΟΝΟΦ ΝΑ ΦΥΓΕΙ;;; ΣΙΓΑ ΜΙΑΣ;;; ΑΝ ΠΛΑΚΩΣΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΠΑΛΙ ΘΑ ΤΟΝ ΧΩΡΙΣΟΥΝΕ;;; Ή ΘΑ ΠΕΙ Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ;;; "ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ"... ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ;;; ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ!!

Α, σου θυμίζω αυτές τις βραδιές στο γήπεδο όταν οι αντίπαλοι ερχόντουσαν σαν καταιγίδα κι εμείς αργούσαμε να τους βρούμε. Αυτή τη στιγμή όμως μιλάμε σοβαρά. Ο Σιμόνοφ φεύγει; Τότε πρέπει να κοιτάξουμε με ψύχραιμο μυαλό τι βάζουμε στη θέση του. Ο Γκουμπάτσκο λέγεται, ναι, εκείνος ο Νότιος Αφρικανός που κλείνει χώρους σαν ατσάλινο ανάχωμα. Την περασμένη χρονιά είχε μέσο όρο κλεισίματος ενός στόχου κάθε δεκαπέντε λεπτά — όχι πέντε αποκλείσεις ανά αγώνα, αλλά πέντε παρεμβολές ανά ninety. Και μιλάμε για πρωταθλητής ομάδας μικρής διάρκειας εκεί, όχι για γίγαντα της Πρέμιερ Λιγκ. Εκεί που τα λεφτά μιλάνε βιαστικά, εκεί πρέπει να σβήσουμε ένα πράσινο σήμα: η βαλίτσα λένε ότι φτάνει στα πέντε εκατομμύρια μόνο επειδή η Νότιος Αφρική δεν έχει άλλους αγοραστές αυτού του επιπέδου αυτή τη στιγμή. Δεν είναι πανάκεια· είναι λύση για μια συγκεκριμένη κατάσταση. Όμως βρισκόμαστε στο Νοτιοαφρικάνικο πρωτάθλημα — εκεί που η φυσική κατάσταση αγγίζει το ζόρικο όσο εκεί που χτυπιούνται οι ανθρακωρύχοι. Μπορεί εκείνος να στέκεται σαν βράχος το πρώτο δεκαπέντε λεπτά, μετά όμως αν δεν κάνει δύο γύρους δρόμου την εβδομάδα, βρίσκεται στο νοσοκομείο. Και ξέρεις τι σημαίνει αυτό: η μεταγραφή γίνεται αυτόματο parking για τριάντα χιλιάδες ευρώ τον μήνα εκτός αγωνιστικής περιόδου επειδή η ομάδα θέλει να τον «συντηρήσει» όπως ένα κούρεμα γκαζόν. Εμένα αυτή η ιστορία θυμίζει την εποχή που κυνηγούσαμε έναν Ολλανδό μέσο εκεί στις αρχές των 2010s: είχε τεχνική ως σατανάς αλλά την πρώτη φορά που βγήκε στη σαλατίνα την τρώγαμε σαν αχάριστοι. Σήμερα ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όχι μόνο να κλείνει τον αντίπαλο μέσα στο γήπεδο αλλά και να σηκώνεται αλώβητος κάθε Σάββατο στις τρεις το απόγευμα επειδή η ομάδα παίζει εκτός έδρας εκεί και η ψυχολογία του έχει σημασία όσο η ίδια η τακτική. Το άλλο όνομα που έπεσε ήταν ο Μανουκόβιτς; Ναι, εκείνος του Πετρούσκο, ο Ουκρανός κεντρικός αμυντικός. Πέφτει η ηλικία του στους τριάντα δύο χρόνια — όταν πιάνεις έναν κεντρικό αμυντικό εκείνης της ηλικίας, δεν μιλάς για πέντε χρόνια συνεχούς παρουσίας. Του έχουν δοθεί τρεις μόνο συμμετοχές στην εθνική ομάδα από το Euro 2020 επειδή εκείνος έχει σπάσει τρεις φορές τα γόνατά του μέσα σε δυόμιση χρόνια. Και τότε περιμένουμε πως; Να ξεκουραστεί τον Οκτώβριο επειδή η ομάδα έχει τραβάει συνέχεια; Την περσινή χρονιά στη Ντιναμό έκαναν δεκατρία καθυστερημένα τάκλιν πάνω του επειδή εκείνος αργούσε να ανακτήσει θέση — μιλάμε δηλαδή σοβαρά περί ικανότητας κάλυψης τόξου μετά από κάθε πάσα. Εσύ λες πως αυτός βγάζει πέντε αποκλείσεις ανά αγώνα; Φίλε, ο προηγούμενος μέσος όρος αποκλεισμών αμυντικών στην Ουκρανία έφτανε τους τρεις ανά ninety μέσα στο πρωτάθλημα εκεί. Και εκείνοι οι τρεις ήταν συνήθως πάνω στην ίδια ομάδα, όχι πέντε διαφορετικοί προπονούμενοι μέσα σε δύο δεκαπέντε λεπτά επειδή είχαν άλλα σχέδια. Σκέψου το έτσι: Αν βάλουμε τον Γκουμπάτσκο, τότε αυτή η ομάδα δεν αποκτά έναν ακόμα λιθαράκι εκεί πίσω — αποκτά έναν τραυματισμένο λιθαράκι που κάνει πολιτική επειδή η πλάτη του δεν αντέχει έναν αγώνα πρωτοχρονιάς. Αν βάλουμε τον Μανουκόβιτς, τότε κάνουμε πρώτη βόλτα τουλάχιστον μέχρι τον Ιανουάριο επειδή αυτός έχει μόνιμο πόνο στον αστράγαλο κάθε φορά που βρέχει. Πώς βλέπεις εσύ τον τεράστιο συλλογισμό λοιπόν; Να σκοντάφτουμε μισό εκατομμύριο λίρες στον άνθρωπο επειδή κάποιος ονειροπόλος είδε πέντε αποκλείσεις στο Υoutube πριν τρεις μήνες; Ή να βγάλουμε τον Σιμόνοφ όταν εκείνος είναι ακόμα σαράντα το Σάββατο στις τρεις παρά δέκα κι εμείς ακόμα ψάχνουμε ποιον βρίσκουμε στο γήπεδο επειδή η μόνη μας πραγματική λύση είναι εκείνος;

Σοβαρά τώρα, αυτό το deal του Γκουμπάτσκο που ψάχνουν εδώ κάπου στα πέρατα; Γιατί όταν άρχισε ο υπουργός να μιλάει σαν πωλητής ψαρικών κι εμείς σηκώσαμε όλοι τα χέρια ψηλά σαν να περιμένουμε επίδειξη ελκυστών, ξέρω εγώ τι σκέφτηκα: "Μα τι βρήκανε αυτοί εκεί πέρα; Μεγάλο; Να φέρουνε τον κλόουν για να μας πάρουνε λεφτά;" Πριν δυο χρόνια έπαιζαν στη Λιβύη έναν αγώνα εκεί κάπου στα κρύα δεκαέξι και είχαν γκρέμισμα γηπέδου στο πρώτο ημίχρονο. Τον έβγαλαν από την αίθουσα επειδή δεν ήταν άδειο το στήθος του — έκαναν αεροδιακομιδή επειδή οι γιατροί δεν είχαν ούτε gauze εκεί κάτω. Και τώρα τον βλέπουμε σαν λύση; Πάμε στην άλλη ιστορία: ο Μανουκόβιτς είναι σίγουρο ότι έχει κουτσει Πολωνία κυριολεκτικά αλλού εκεί στους αγώνες του Euro. Αλλά είναι πιο κοντά στο σπίτι μας και όσο του υπάρχει δρόμος προς το γήπεδο χωρίς κλωτσιά στους αστραγάλους, αυτός ξέρει πως να σταθεί εκεί που πρέπει. Του ’χα δει πριν δυο χρόνια το ντεμπούτο του στην Αντρέι Ρουμπλιόφ όταν ήρθε μεταγραφή σαν γκρουμ την ημέρα του αγώνα — μετά τους είπε πως είχε ξυπνήσει με πόνο στο γόνατο κι εκείνος έπαιξε σαν ατσάλινος Τοττι. Γιατί; Γιατί ξέρει τι σημαίνει να φοράς τη φανέλα κι όχι μια άλλη. Μοιάζει τελικά πως όλοι εδώ ξεχνάμε έναν κανόνα σκακιού: πρώτα κινείς τους πιόνους σου πριν αρχίσεις να κατεδαφίζεις τη θέση σου. Ο Σιμόνοφ ακόμα στέκεται σαν τείχος εκεί — μέχρι χτες έκανε οικόπεδα εκεί που άλλοι προσπαθούν να βγάλουν δρόμο. Γιατί τώρα ξαφνικά ψάχνουμε άλλον σαν να έχουμε τρεις σπασμένες πλάτες; Αν όμως θέλετε να πιστέψουμε το παραμύθι του Γκουμπάτσκο, τότε ας του κάνουμε μια δοκιμασία κι εμείς: βάλτε τον να παίξει δύο λεπτά έναν αγώνα πρωταθλήματος χωρίς σωματική προετοιμασία — μόνο εκεί βγάζουμε συμπέρασμα για τις ημέρες που μετράνε.

τώρα, αυτός ο Γκουμπάτσκο που μπουκάρει από εκεί που βγάζουνε πετρέλαιο σαν νερό... αφού πρώτα του κάτσουνε τρεις-γιους πρωτοχρονιάτικοι λάκκοι στους αστραγάλους σου κι έπειτα του στείλουμε χαιρετισμό ότι οι γήπεδοι εκεί στις πόλεις του Νότου δίνουνε πέντε κίτρινες για κάθε γκολ που δεν πέφτει; είπαμε, εδώ πάντα βάζαμε επιχειρήματα λιγάκι πιο γερά από όσο χωράει η τσέπη ενός φιλάθλου. θυμάμαι τον κουβάλα γκρουμ εκείνον τον Ουκρανό που του έκανανε μια εμφάνιση ως... αμυντικός κέντρο στην πρώτη ομάδα επειδή βρέθηκε εκεί συμπτωματικά ένας τραυματίας· έγινε meme στο ίντερνετ για τρεις εβδομάδες. Τρεις αποκλείσεις ανά αγώνα, λες; αυτό εδώ είναι σαν να μετράς τους ξένους που λένε πως οι Σέρρες είναι θέρετρο: κάποιος άλλες φοράς αγοράζει αυτά που βγάζουνε εικόνες από κινητό και μετά ζητάνε συμφωνίες σφραγισμένες με δαχτυλιές. και τι περιμένουμε, τώρα να βγάλουμε χορό εμπιστοσύνης εκεί πάνω στο γήπεδο επειδή κάποιος βρήκε ένα βίντεο του Γιακούμπκο που χτύπησε δυο φορές στον ίδιο αγώνα; αυτοί έχουνε γήπεδα εκεί μέσα σαν τσίχλες — σκάβουνε τρύπες όσοι θέλουνε γκολ. σ' αυτήν την Αντρέι Ρουμπλιόφ εμείς είμαστε τυχεροί — έχουμε ακόμα τον Σιμόνοφ εκεί σαν βράχο, αυτόν που ξέρει πως όταν βρέχει, εκείνος δεν κάνει προβλήματα στους γείτονες επειδή αυτός κάνει προβλήματα στους αντίπαλους. ο άνθρωπος που έχει φέρει τόσοι τίτλοι σπίτι ώστε οι διάδρομοι του γηπέδου έτριζαν σα δίχτυ στο ψαράδικο. κι έπειτα σου έρχονται μ' έναν Ουκρανό χίλιοι φορές τριάντα δύο χρονών που τον έχουνε τρώξει οι τραυματισμοί όσο κι εκείνος ο Ούγγρος που έκανε γκολ στη Γιουβέντους κι έπειτα γύρισε σπίτι του με τα πόδια επειδή είχε βρει λάθος δρόμο στο αεροδρόμιο... αλλιώς πώς αλλιώς στέλνεις νούμερα σαν "πέντε αποκλεισμοί"; ο κανονισμός λέει πως πρέπει πρώτα να περάσει την προπόνηση χωρίς αυτός να κουτσαίνει σα γατούλα πριν ανοίξει η όρεξη των αντιπάλων. μπορεί εκείνος ο Γκουμπάτσκο να στέκει σαν τον Ουόλτερ Γουάιτ στις αρχές του πρωταθλήματος εκεί κάτω — σωστό ε; αλλά ξέρεις πως τελειώνει εκείνο το σίριαλ; θυμάμαι τι γινόταν όταν κυκλοφόρησε η φήμη πως φέρνουμε τον Αλεξάντερ Ρίμπεκ εδώ: ήρθε, έκανε τρία λάθη σε πέντε λεπτά κι ύστερα φώναζε στους συμπαίκτες του πως εκείνοι δεν ξέρουνε καν τι είναι ένας γήπεδο. αυτό λοιπόν που λέω εγώ είναι απλό: πριν ψάξουμε για σκόνη εκεί έξω, ας κοιτάξουμε καλύτερα εκεί που έχουμε τείχος ακόμα στέκει όρθιο. γιατί ο χρόνος δείχνει τελικά ότι εκείνοι που ψάχνουνε αμυντικούς στα μαγαζιά της Αφρικής συχνά καταλήγουνε να ψάχνουνε αχθοφόρους για την πρώτη ομάδα. κι όταν φύγει ο Σιμόνοφ... τότε πια κάνουνε βόλτα μ' έναν μεγάφωνο στο χέρι κι ανακοινώνουνε πως η ομάδα απέκτησε έναν «αμυντικό καθαρό μάτι» — αυτός όμως ξεχνάει πως εκείνος που βγάζει αποκλεισμούς σα μέσο όρο στη δουλειά του πρώτα πρέπει να ξέρει πως το ζόρι στη ζωή του γίνεται εκεί όπου χτυπάει το αριστερό πόδι των αντίπαλων κεντρώων. ας παίξουμε κι εμείς το δικό μας μικρό παιχνίδι σκακιού: κινήσου πρώτα έναν σοβαρό αμυντικό, όχι έναν αμυντικό από εκεί που ανακατεύουνε το αλεύρι τους στους σάκους.