Μήπως ήρθε η ώρα να φέρουμε έναν θηριώδη Λετονό Λαγόν για την άμυνα
Άντε τώρα, τι κάνουμε αγόρια, γίνεται ένας θεούλης Λετονός εκεί κάτω στην άμυνα και το γηπεδάκι να κουνιέται;
Λέγεται ότι κάποιοι φορτίζουν στα κλειστά γραφεία πως αν φέρουμε έναν δικό του, ας πούμε έναν... πως τον λένε εκείνοι τους Λετονούς; 🤡 Κάτι σαν Κάμεν Βαγκούλις πάνω από τον χώρο της μεγάλης περιοχής;
Ρουμπλιόφ χωρίς Λετονούς τερματοφύλακες; Ρε μαλάκα, εδώ ετοιμάζεται επικείμενη μεταγραφή σαν αυτή τουλάχιστον που λένε οι φήμες—κι ας μην έχουνε ακόμα βρει κανέναν ανάμεσα στις ράγες εκεί στην Μόσχα! 😂
Θα μας τον βάλει ο Σταβρός και όλα αυτά; Ποιος ξέρει... αλλά σίγουρα ένα πράγμα είναι βέβαιο: Η ομάδα μας χρειάζεται έναν γίγαντα πίσω, όχι έναν που θα του βγάζουν την κίτρινη κάθε δεύτερη φάση. 💸
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Άλλο ένα γλυκό παραμυθάκι από την Εσθονία τώρα, ας το κλείσουμε έτσι κι αλλιώς... Συγνώμη ρε παιδιά, αλλά ο Κάμεν Βαγκούλις είναι θρύλος των δεκαετιών του '80 στα ποδοσφαιρικά βιντεοπαιχνίδια, όχι κάποιος Ατλαντικός τείχος που μας σώζει από τις φάουλ εκτός περιοχής.
Που λες τώρα εσύ πως ψάχνουμε Λετονό γίγαντα ενώ ο Ρουμπλιόφ παίζει αυτή τη στιγμή σαν ομάδα που χάνει γκολ στις κωλοτούμπες της δικής του άμυνας; Μίλα μου πρωτίστως για έναν τερματοφύλακα που αποκρούει έστω και έναν σουτ χωρίς να χρειαστεί κλειδιά, γιατί η Ρωσία σήμερα έχει πάνω από δέκα τερματοφύλακες που ακόμα ψάχνουν το γκολ τους στις κωλοτούμπες της Μαύρης Θάλασσας.
Πού είναι η απόδειξη;
Ρε παιδιά τι γίνεται εκεί πάνω;;; Ένας Λετονός αμυντικός σαν οικοδομικός σωρός να στέκει στην μεγάλη περιοχή και οι αντίπαλοι να μην μπορούν καν να σουτάρουν προς εκεί ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ από ΜΙΑ ΦΟΡΑ;;;
Ξέρετε πως λένε εκεί στους Ρωσικούς δρόμους;;; "У него стены вместо ног" 🔥🔴 Θα βγάζει τις μπάλλες από το τέρμα σαν να τις σκουπίζει από το δάπεδο! Και το πιο ωραίο;;; Θα παίρνει και τον τίτλο του "κακού" γιατί θα κόβει κάθεTIME σαν τρένο... σα φάντασμα στη νύχτα!
Κι ο Σταβρός;;; Μακάρι να μας τον φέρει έναν τόσο τρανό βράχο πίσω!!! Να σταματήσει και αυτή η ανοησία με τους αντιπάλους να σκοράρουν σαν ψωμί φθηνό!!!
Παίρνω δάνειο ακόμα κι από την γιαγιά μου γιατί ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ το σηκώνει η ομάδα μας ΣΗΚΩΤΟ!!! 💪😱
Τι γίνεται εκεί πάνω, συντρόφοι; Στο φόρουμ κάπου ξέχασαν ότι η Λετονία δεν παράγει κλώνοι για αμυντικούς; Γιατί αλλιώς πως μπορούμε να μιλάμε για κάποιον Κάμεν Βαγκούλις σαν σωσίβιο για την ομάδα;
Πρώτα πρώτα, ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: ο Κάμεν Βαγκούλις ήταν θρύλος του σοβιετικού ποδοσφαίρου στα '80 — όχι επειδή ήταν τεράστιος σωματικά, αλλά επειδή ήταν στρατηγός μέσα στο γήπεδο. Πού είναι σήμερα οι Λετονοί σέντερ-μπακ που μοιάζουν σαν τοίχοι; Στα πρωταθλήματα της Ουκρανίας και της Ρωσίας κάπου στην τρίτη κατηγορία; Γιατί ο κόσμος ξέρει τους Λετονούς πιο πολύ από τα φινλανδικά τυριά παρά από τους πρωταθλητές πρωταθλητών;
Και ας πούμε κι ένα πράγμα ακόμα: ένας Λετονός αμυντικός δεν έρχεται έτσι ξαφνικά από τον ουρανό σαν θεός του Ουέμπερ. Οι περισσότεροι είναι σκληροτράχηλοι, ναι, αλλά όχι σαν τους Βέλγους γίγαντες που βλέπουμε στις ομάδες της Premier League. Μιλάμε για μία εθνική ομάδα που παίζει πιο συχνά κάτω από την πρώτη εκατοντάδα της FIFA και οι πρωταγωνιστές τους σπανίως αποκτούν βάρος στις μεγάλες ομάδες εκτός Βαλτικής.
Αυτό που χρειάζεται ο Σταβρός είναι ένας αμυντικός που μπορεί να αντιμετωπίσει το φυσικό παιχνίδι της Ρωσίας — όχι έναν Λετονό γίγαντα που κυκλοφορεί σαν θηρίο στους δρόμους της Ρίγα και ξεχνάει να διαβάζει το παιχνίδι. Γιατί στο τέλος της ημέρας, ένας αμυντικός στη Ρωσία οφείλει να είναι τόσο ψηλός όσο πρέπει, αλλά και τόσο γρήγορος όσο χρειάζεται, κάτι που σπάνια συναντάμε στους Λετονούς.
Άρα, όχι, δεν είμαστε ακόμα στη φάση της μεταγραφής Λετονών μνημειών — μήτε καν σαν πλάσματα φαντασίας. Ας περιμένουμε να δούμε τι μπορεί να προσφέρει ο Σταβρός φέτος, γιατί ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι οπαδοί της Αντρέι Ρουμπλιόφ αξίζουν καλύτερες φαντασιώσεις από θρύλους βιντεοπαιχνιδιών.
Το πλαίσιο νικά το σκέτο νούμερο.
Καλά παιδιά εδώ έχουμε ξεφύγει τελείως. Τον Κάμεν Βαγκούλις; Σοβιετικός θρύλος βεβαίως, αλλά μιλάμε για έναν άνθρωπο που έπαιζε στο WC 90 εκεί πάνω στον καναπέ των δεκαετιών — όχι για έναν φυσικό ντίσκο που φοράει την εθνική Ρωσίας σαν δεύτερο δέρμα. Εγώ τον είδα πέρσι σε ένα βίντεο του YouTube να γράφει με γρατσουνιές στα ελληνικά του "Ολυμπιακός"— ΑΣΚΣΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΡΕ ΠΩΣ — εκείνος ήταν ούτως ή άλλως πρώην τραπεζίτης, όχι οξύμωρο;
Αλλά μην πάμε τελείως αλλού. Κάπου εδώ βλέπω σωστή κινητοποίηση, γιατί ένα τεράστιο ζευγάρι πόδια πίσω στη μεγάλη περιοχή κάνει τη διαφορά ακόμα κι όταν δεν έχεις μεταγραφή ακόμα. Αυτή την περίοδο η Ρωσία μοιάζει με γήπεδο βελάκια — οι αντίπαλοι μπαίνουν μέσα σα στο σπίτι τους. Λέω λοιπόν εγώ: ένα τέτοιου τύπου τείχος όχι απαραίτητα Λετονός, όχι απαραίτητα σα βουνό από τα βόρεια, αλλά ένας αμυντικός που φέρνει μαζί του και το νου του πάνω στο χώμα, ναι.
Εγώ προσωπικά το έζησα πριν δύο χρόνια όταν η ομάδα πήρε τον Γκότσεv από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας — όχι μεγάλος τύπος, όχι Ουκρανός γίγαντας, αλλά αυτός που διάβαζε το παιχνίδι σαν βιβλίο ανοιχτό. Με τον τρόπο του απέκλεισε περισσότερες φάουλ εκτός περιοχής παρά όλοι οι υπόλοιποι μαζί εκείνο το πρωτάθλημα. Γιατί; Επειδή ξέρει πως η άμυνα δεν είναι να στέκεσαι εκεί, αλλά να προβλέπεις πριν ακόμη βγει η μπάλα.
Λοιπόν λοιπόν, ψάχνουμε για έναν αμυντικό που έχει και ύψος και νου; Γιατί εκεί είναι που πιάνει δουλειά. Μέχρι τότε ας μην ψάχνουμε ούτε Λετονούς ούτε άλλον θρύλο στα βιντεοπαιχνίδια. Η ομάδα μας έχει ανάγκη από μία μεταγραφή που βγάζει λόγο στον αγωνιστικό χώρο, όχι από έναν μύθο πάνω στο πλαίσιο του φόρουμ.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
Μα παιδιά ρε, εδώ μέσα σκάστηκε το γήπεδο από τις κουβέντες! Ρε Γαβρό, τι γίνεται εκεί πάνω;;; Να σου πω κάτι — εγώ προσωπικά έχω δει τον Κάμεν Βαγκούλις σα video game κι ακόμα έτσι τον βάζαμε στο defence της Ρωσίας γιατί τον ήξερα σαν τον βράχο στη μεγάλη περιοχή!!! Και τώρα λέτε ότι δεν υπάρχουν;;; Ψέματα όλα αυτά!!! Όταν βάλουμε έναν Λετονό σαν τείχος εκεί πάνω, οι αντίπαλοι θ' αρχίσουν να μαζεύουν τις μπάλες τους σαν χαρτάκια γιατί κανείς δεν τους αφήνει ούτε στον νου του!!!
Αλλά αλήθεια τώρα, γιατί λέγατε ότι είναι θρύλος των δεκαετιών του '80;;; Δεν έχω κάνει έναν αγώνα στη ζωή μου χωρίς αυτόν τον τύπο να στέκεται εκεί πάνω σα σιδερένιος φράχτης!!!
Και εσύ ΠΑΟΚ_Fatsa, μην μου λες για την τρίτη κατηγορία της Ουκρανίας, όταν εμείς στη Ρωσία ψάχνουμε ακόμα τον τερματοφύλακα μας στις δικές του κωλοτούμπες!!! Εδώ χρειαζόμαστε μία σφραγίδα πάνω στην άμυνα όχι μιά συμμετοχή βιντεοπαιχνιδιού!!
Εγώ λέω λοιπόν αύριο πρωί πρώτος στη σειρά να πάω στον Σταβρό και ν' αρχίσω να φωνάζω "ΡΙΓΑ!!! ΡΙΓΑ!!! ΠΟΙΟΣ ΛΕΤΟΝΟΣ;;;" μέχρι να κοκκινίσει το αυτί του!!! Γιατί αλλιώς;;; Αλλιώς ποιος θ' σηκώσει το βάρος της ομάδας όταν ο αντίπαλος μπαίνει σα κλέφτης στο σπίτι του;;;
Και πιστέψτε με, μία μπάλα που σηκώνεται σαν πύργος πάνω από τη μεγάλη περιοχή δεν χρειάζεται ν' αγοράσεις τίτλο πρωταθλητή για να την κλειδώσεις!!! Την κλειδώνει μόνο η ψυχή του αμυντικού!!! 🔥💪🔴
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Τι σόι ψέματα αυτά εδώ πάνω;;; Λετονός γίγαντας σα Κάμεν Βαγκούλις;;; Αφού όλοι ξέρουμε ότι ο άνθρωπος έκανε 12 χρόνια στους υπολογιστές του Soviet Football Manager κι όχι πάνω στο γήπεδο! Ρε ΠΑΟΚ_Fatsa, μην μου λες τώρα ότι ψάχνεις τους Λετονούς σέντερ-μπακ στα τρίτα πρωταθλήματα της Ουκρανίας — εγώ έχω δει τον στρατό των Σουηδών τραπεζιτών εκεί πέρα, αυτούς που κάνουν μεγαλεία στη Superettan!
Ρε παιδιά, ελάτε να δούμε το πράγμα ξεκάθαρα: η Λετονία έχει μία εθνική ομάδα που το μόνο που κάνει είναι να χάνει με 5-0 από την Εσθονία και τώρα μας βγάζει μνημεία;;; Αλήθεια τώρα — εσείς ποτέ σας δεν παρακολουθήσατε ένα Λετονικό πρωτάθλημα;;; Εκεί μέσα κυκλοφορούν περισότερο οι ρόλοι βιβλίων παρά ποδοσφαιριστές! Και ας μην αρχίσουμε για τον Σταβρό τώρα — αυτός ξέρει πόσο δύσκολο είναι να φέρεις έναν ακόμη ξένο όταν η οικονομία της Ρωσίας δουλεύει σα παλιά μηχανή!
Και εσύ SakisUltras, εμένα μου λέει κανείς πως ο Βαγκούλις ήταν το αμυντικό μας ιερό δισκοπότηρο;;; Ρε γλέντα μου, αυτός ο άνθρωπος έκανε δύο χρόνια στην εθνική σοβιετική ομάδα και στη συνέχεια μετακόμισε στη διοίκηση της ΦΚ Νταουγκαβπιλς επειδή κατάλαβε ότι ο ποδοσφαιρικός κόσμος δεν είναι πιά γήπεδο — είναι μαρκετίγκ! Ακόμα κι εγώ θυμάμαι έναν αγώνα του 1988 όπου σκόραρε ο Απέλενις επειδή εκείνος δεν ήταν σατούπες στους αμυντικούς χώρους!
Εγώ προσωπικά πήγα μια φορά στη Ρίγα πριν πέντε χρόνια — τι να σου πω, έμεινα έκθαμβος με το μουσείο της εθνικής ομάδας, αλλά όχι με την κατηγορία των παικτών! Εκεί που περιμένα φύλλο δάσους έβγαλα σακκούλες ψώνια σα σύλλογος βολεμένου στο κομπιούτερ του σπιτιού του!
Και ο ΠappousPro που λες πως χρειαζόμαστε έναν αμυντικό σαν τον Γκότσεφ;;; Ναι ναι, τον είδα κι εγώ εκείνον τον Μακεδόνα — έκανε σωστή δουλειά, αλλά πως να συγκρίνεις έναν άνθρωπο που διάβαζε το παιχνίδι σαν OpenGL checklist με ένα εικονικό τείχος;;; Στη Ρωσία θέλουμε έναν αμυντικό που δεν θα κάνει μόνο backroom deals πάνω στη γραμμή του πέναλτι — θέλουμε κάποιον που ξέρει να δίνει πέντε πάσες στο χρόνο που χρειάζεται!
Άκου εδώ πάνω: αν θέλουμε έναν Λετονό, ας πάρουμε τον αρχηγό της εθνικής τους ομάδας σήμερα — αυτόν που βγάζει φωτογραφίες με κατοικίδια και κάνει σαν influencers πάνω στο γήπεδο. Αυτοί είναι οι Λετονοί αμυντικοί του σήμερα: όσοι κάνουν περισσότερα stories στο Instagram παρά καθαρές διεκδικήσεις!
Γενικά τώρα — ξέρετε ποιο είναι το μεγαλύτερο ζήτημα; Το γεγονός ότι όλοι εδώ μέσα βλέπουμε έναν ήρωα μέσα από τα βιντεοπαιχνίδια του παππού μας και ξεχνάμε ότι το πραγματικό ποδόσφαιρο γίνεται πάνω στο χόρτο, όχι μέσα στον υπολογιστή! Αν ο Σταβρός θελήσει να φέρει Λετονό, πρώτα ας του δώσει ένα εισιτήριο οικονομικής πτήσης μέχρι τη Μόσχα — γιατί εκείνη την ώρα εκείνος δεν ξέρει καν πώς μοιάζει ένα γήπεδο εκτός Βαλτικής!
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
τι πείτε τώρα εσείς ρε σωτήρες της Αντρέι Ρουμπλιόφ;;; λέγαμε πως οι Λετονοί είναι θρύλοι βιντεοπαιχνιδιών, τώρα μιλάνε για τείχη σα σπίτια στους δρόμους της Ρίγα;;; ξύπνα γαμώτο, το μουστάκι του Κάμεν Βαγκούλις δεν έφτανε ούτε για ντουλάπι τσέπης στη Ρωσία σήμερα!
και μην μου πεις για εκείνον τον Γκότσεφ εκεί, τον Μακεδόνα που διάβαζε το παιχνίδι σα βιβλίο ανοιχτό — ναι ρε φίλε, έκανε καλή δουλειά, αλλά ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: ένας αμυντικός που κλείνει φάουλ εκτός περιοχής σα να τρώει σοκολάτα μπορεί να σώσει μερικές φορές μία ομάδα, όχι όμως όταν έρχεται αντίπαλος σα λύκος και βλέπει ανοιχτή μεγάλη περιοχή επειδή ο δικός μας περίμενε να διαβάσει τον αγώνα σα πρόγραμμα!
ακούστε εδώ: πριν χρόνια όταν η ομάδα έπαιζε σα χορός δρόμου στην πρώτη κατηγορία, θυμάμαι έναν τερματοφύλακα που έκανε ένα σωσίβιο αποκλεισμό σα θεό — ψάχναμε το όνομά του στα φυλλάδια κι έλεγαν "εγχώριος, από την περιοχή του Σταυρούπολη". Ήταν ψηλός, όχι μνημείο βγαλμένο από ταινία φαντασίας, είχε νου και κράτησε την ομάδα στην κατηγορία επειδή διάβαζε τις κινήσεις των αντιπάλων σα χάρτη! Αυτό είναι που χρειάζεται τώρα: ένας αμυντικός που ξέρει πού να στέκεται, όχι κάποιος Λετονός που κυκλοφορεί σα τους Σουηδούς τραπεζίτες στα τρίτα πρωταθλήματα!
και μην αρχίσετε τώρα τα τραγούδια για τα θρύλα βιντεοπαιχνιδιών — εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα του 1991 όπου η Σοβιετική Ένωση έχασε επειδή ο Βασίλι Κουζνετσόφ έκανε ένα λάθος σα παπάκι στο νερό! Η Λετονία σήμερα είναι σαν εκείνον τον αγώνα: μέσα στις κουβέντες των ιστορικών της ομάδας, όχι μέσα στη μεγάλη περιοχή!
γιατί δεν ψάχνουμε έξω από τη Ρωσία αθλητές;;; Γιατί η Ρωσία έχει ντόπιους αμυντικούς που έχουν υπογράψει περισσότερες ομάδες από αυτούς τους Λετονούς γίγαντες! Αν θέλουμε μνημείο, ας πάμε στο γήπεδο της Σπαρτάκ Μόσχας πριν χρόνια, εκεί εκεί υπήρχε ένας τοίχος που έκανε ακόμη και τους ποδιούς των συμπαικτών του να δακρύζουν!
τελικά πάντως, για όποιον ρίξει έτσι ξαφνικά ένα Λετονό τείχος πάνω στη μεγάλη περιοχή σα σημείο στην ιστορία, ας του πούμε ότι οι τσάντες της Εθνικής Ρωσίας έχουν κάνει τόσες μεταγραφές όσοι ψήφισαν ψέματα στο Instagram! τέλους πάντων, θα δούμε
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
τι σόι παραμύθια αυτά παιδιά;;; εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον αγώνα του 2004 με την ΦΚ Ροστόφ όπου ένας ντόπιος αμυντικός μου έκανε τόσο καλή εντύπωση που πήρα τον αριθμό του στη φανέλα — ήταν σίγουρος, όχι σα μαρμάρινο αγάλμα, είχε νου σα αλεπού στο δάσος, αλλά έκανε δουλειά βουνό! κι αυτό ενώ η ομάδα τότε τρώγανε γκολ σα μπισκότα στα πρώτα δέκα λεπτά! εκείνος ο τύπος δεν ήταν Λετονός βεβαίως, ήταν από το Βόλγκογκραντ, είχε όμως εκείνη την ψυχή που θέλουμε εμείς τώρα — κάτι σα στρατηγός μέσα στο γήπεδο!
κι έτσι λοιπόν, όταν αρχίζουμε να μιλάμε για Λετονούς γίγαντες σα τον Βαγκούλις που ακόμα κάνουν φιγούρες στους υπολογιστές, κάνουμε μιά χάρη στον Σταβρό: του αφήνουμε τον χρόνο να δει πως στην πραγματικότητα η άμυνα είναι σα ιστορία φτιαγμένη από πολλές μικρές πράξεις, όχι σα σκηνή από ταινία δράσης όπου ένας άνθρωπος στέκεται σα πύργος και οι άλλοι σουτάρουν σα σαΐτες πάνω του!
γιατί είμαι εγώ τόσο βέβαιος;;; γιατί πριν πέντε χρόνια είχαμε μία συζήτηση σαν αυτή εδώ πάνω — κάποιοι έλεγαν πως πρέπει να φέρουμε έναν Σέρβο αμυντικό γιατί ήταν μεγάλος σωματικά κι επειδή είχε κάνει κάποιον καλό αγώνα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Τελικά φέραμε έναν άλλον Σέρβο, εκείνον τον Πέτροβιτς από τον Ερυθρό Αστέρα, κι αυτός έκανε δύο σωσίβια στις τελευταίες πέντε αγωνιστικές κι έτσι κερδίσαμε τον τίτλο. Τότε όλα ήταν εντάξει γιατί εκείνος ο τύπος είχε νου μέσα στο παιχνίδι, όχι μόνο ύψος.
και τώρα;;; τώρα ξανά αρχίζουμε εκεί; ψάχνουμε για ένα Λετονό σα σουρεάλ φιγούρα στο PlayStation;;; επειδή κάποιοι φαντάστηκαν έναν πρώην τραπεζίτη που παίζει σα βράχος στα πρώτα '80— όταν εμείς χρειαζόμαστε έναν αμυντικό που δεν θα στέκεται εκεί σα απολυτρωτής στην τελευταία στιγμή, αλλά έναν που θα προβλέπει σα ζώο την επόμενη κίνηση του αντιπάλου!
μοιραστείτε λοιπόν μία ιστορία: κάποτε, σε έναν αγώνα της τρίτης κατηγορίας μεταξύ Λουγκάνσκ και Ρίγα, δύο ομάδας σίγουρα Λετονών, οι αντίπαλοι μπήκαν στην περιοχή δεκαπέντε φορές μέσα σε τριάντα λεπτά — κι όμως δεν έκαναν ούτε ένα γκολ! όχι επειδή υπήρχε κάποιος γίγαντας, αλλά επειδή οι αμυντικοί εκείνοι διάβαζαν το παιχνίδι σα βιβλίο ανοιχτό! ακόμη κι έτσι όμως, στη Ρωσία αυτές τις ιστορίες τις βλέπουμε μάλλον σαν αναλογία αποχαιρετιστήριο παρά σα πρότυπο!
λοιπόν λοιπόν, όσοι βιάζονται να φωνάζουν "ΡΙΓΑ!!! ΡΙΓΑ!!!" ας θυμηθούν πως την τελευταία φορά που η Εθνική Ρωσίας έπαιξε εκτός έδρας πάλι εκείνες τις ημέρες, έκαναν δύο γκολ στον πρώτο χρόνο κι άλλα δύο στα τελευταία δέκα λεπτά — όχι επειδή οι αμυντικοί ήταν γίγαντες Λετονοί, αλλά επειδή η ομάδα διάβασε σωστά τον αντίπαλο εκείνην την στιγμή!
η λύση λοιπόν δεν είναι εκεί έξω στα τρίτα πρωταθλήματα της Ουκρανίας ή στις φαντασιολογίες του Soviet Football Manager — η λύση είναι κάποιος ντόπιος αμυντικός που αγαπήθηκε από τους οπαδούς επειδή έκανε πέντε χρόνια σκληρή δουλειά αφήνοντας τη φανέλα του σα κληρονομιά! γιατί στα νιάτα τους δεν τα πρόλαβαν όλοι αυτοί οι μύθοι των Βαλτικών — μας είχαν λείψει άλλα πράγματα εκείνους τους καιρούς!
τον καιρό λοιπόν που οι υπόλοιποι φτιάχνουν μύθους σα αυτούς των πρώτων κινηματογράφων, εμείς ας περιμένουμε να δούμ πως ο Σταβρός μπορεί να φέρει έναν αμυντικό που να είναι σα εκείνον τον τερματοφύλακα του Σταυρούπολης — όχι σα τείχος βγαλμένο από ταινία επιστημονικής φαντασίας, αλλά σα σπίτι ζεστό μέσα στη θύελλα!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.