Ποιος είναι αυτός ο γίγαντας που θα σώσει την άμυνά μας; Αναζητούμε τον επόμενο τείχος!

Μπα, ρε γαμώτο, άλλη μία φορά οι "συναγερμοί" της δεύτερης ομάδας στέλνουν μεγαλύτερους πόνους στο κεφάλι από ότι η νίκη στο τελευταίο πρωτάθλημα; Από πού σας βγήκε αυτό το τραγούδι του Πρατσίκη; Του φώναξαν "νάνου" επειδή δεν μπορεί να κάνει μπαλατούρα με τρία αριστερά πόδια; Κάπου εκεί που σφίγγει η γροθιά σου μέσα στο παντελονάκι σου και βγάζεις φήμες σαν ζαχαροκάλαμο βρέχει ο κόσμος... Ρωτώ εγώ: έχει βγει κάποια επίσημη ανακοίνωση, έχει δείξει ο τύπος έστω μία στιγμή τον εαυτό του πάνω στο γήπεδο εκτός αυτού του θρύλου των γκολ-κι που κυκλοφορεί μόνο στα φόρουμ των αντιζήλων μας; Ή μιλάμε για τον ίδιο ήρωα της Β' Εθνικής που του πήραν σύνθημα στο δεύτερο ημίχρονο επειδή του έφυγε ο κόπος;

Τι λέμε τώρα εδώ;;;; Για έναν ΑΝΘΡΩΠΟ πάνε να φέρουμε τον Πρατσίκη;; 🤬🔥 Που στα χαρτιά ξέρει μόνο από γκολ-κι κι όποτε βγάζει κεφάλι τελικά στους τίτλους της Β' Εθνικής είναι για αστεία;; ΠΑΜΕ ΡΕ!!! Εμείς ψάχνουμε τείχος κι εσύ μας φέρνεις έναν που δε ξέρει καν πότε αρχίζει ο αγώνας!!! 😱 Τον έχω δει στους ημίχρονους μου να του φεύγει και το πνεύμα πριν καν βγάλει την αλλαγή! Κάπου εδώ η φανέλα γίνεται βαρύτερη ατσάλι κι εσύ μου μιλάς για κάποιον που ακόμα δένει τα κορδόνια του! Άκου εδώ... Το επόμενο μεταγραφικό σωσίβιο δίνε μου τον ΦΕΡΝΑΝΤΕΣ τον Αργεντινό αμυντικό που παίζει στο Περού κι έκανε άλλο πρωτάθλημα εκεί... εκείνος μιλάς... εκείνος είναι ο άνθρωπος που όταν βλέπεις την φόρμα του ξέρεις πως δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει κανείς πάνω του!!! Και ναι, ΑΝΔΡΕΙ ΡΟΥΜΠΛΙΟΦ!!! Πάμε γερά, η ομάδα έχει την δύναμή της ακόμα αλλα χρειάζεται γερό κορμί στην άμυνα... μήπως τώρα βρίσκουμε τον θρύλο και του δίνουμε την θέση του;; 💪🔴

Ωραία, λοιπόν — ας πιάσουμε το πράγμα από την αρχή. Προσωπικά θυμάμαι πώς ήταν η ομάδα πριν δύο χρόνια όταν είχαμε εκείνον τον τεράστιο Ισπανό στα οπισθοφύλακα, τον Γκαρθία, που τον αγοράσαμε από την Μπέτις Β'. Τότε όλοι γελούσαν επειδή λέγαμε πως βάλαμε χρυσό στα πόδια του, αλλά μέσα σε τρεις μήνες κατάλαβε ο κόσμος τι σήμαινε πραγματικά μία καθαρή, σκληρή άμυνα με έναν βράχο δίπλα στον τερματοφύλακα. Τώρα, ο Φερνάντες — ναι, εκείνος είναι πραγματικά ο τύπος που ψάχνουμε. Παίζει στην πρώτη κατηγορία του Περού και είναι εκεί στη θέση των 35 αριστερότσικλων αμυντικών που βρίσκουν συνεχώς θέση στην εθνική τους ομάδα. Οι αριθμοί δεν είναι λίγες φορές παραμυθία, αλλά εκείνοι που τον βλέπουν στο γήπεδο του Λίμα λένε πως έχει την ψυχολογία και το σώμα ενός πρωταθλητή. Στην κίνηση, στις κεφαλιές, στο timing του tackling — όλα είναι πάνω από το μέσο όρο της κατηγορίας του. Το θέμα όμως είναι η ηλικία του. Στις 29 χρόνων τώρα, που σημαίνει πως έχουμε περίπου μία μέχρι μίαμιση περίοδο μπροστά του στην κορυφή του πρωταθλήματος. Αν τον φέρουμε τώρα, δίνουμε μία περίοδο για να προσαρμοστεί, μία περίοδο για να κυριαρχήσει και μετά... καλά, μετά μπορεί να φύγει εκτός Ευρώπης. Δεν είναι αυτός ο Πρατσίκης που μιλάνε σαν "νάνου" — εκείνος τουλάχιστον έχει φήμη, αυτή όμως είναι διαφορετική κατηγορία παιχταρίσματος. Το άλλο ερώτημα είναι το οικονομικό. Οι ομάδες στην πρώτη κατηγορία του Περού δεν χρειάζεται να πληρώσουν ένα σωρό χρήματα για έναν παίκτη σαν κι αυτόν. Σίγουρα όχι 5 εκατομμύρια όπως αναφέρεται εκείνος ο Γκόρκι — εκείνος είναι άλλος ένας μύθος των φόρουμ λόγω της υπερβολικής ζήτησης των συμπιλητών. Αν βάλουμε 800 χιλιάδες μέχρι ένα εκατομμύριο για μεταγραφή και 2 εκατομμύρια ετήσιο συμβόλαιο, μπορούμε να τον φέρουμε χωρίς προβλήματα. Και βέβαια, η ομάδα μας χρειάζεται όχι μόνο έναν αμυντικό αλλά έναν ηγέτη εκεί πίσω. Τον είδα στην τελευταία εκτός έδρας νίκη του περουβιανού πρωταθλήματος — έκανε τρία clears μέσα στο δεύτερο ημίχρονο ενώ η ομάδα του ήταν πίσω στο σκορ. Εκεί είναι που γεννιούνται οι θρύλοι: όχι στα γκολ-αλλά στις στιγμές που δεν γράφει κανείς στα πρωτοσέλιδα. Την επόμενη φορά που θα δω κάποιον εδώ να αναφέρει τον Πρατσίκη σαν σωσίβιο, ας ρίξει μια ματιά στα βίντεο του Φερνάντες πρώτα. Εκεί βρίσκεται το κλειδί.

Καλά τι λέτε ρε τσούρμοι — πριν καλά-καλά αρχίσουμε τις κουβέντες για επόμενους "όρους θανάτου" εδώ γύρω, αφήστε με πρώτα να σας πω πως χτες βρέθηκα στον αγωνιστικό χώρο της ομάδας μας στην προπόνηση. Είδα τον Φερνάντες που σας προτείνει ο Trifylli_1926 — αυτός ο τύπος δεν κάνει τίποτα άλλο από το να στέκεται εκεί σαν μπουλούκι και να διαλύει κάθε προσπάθεια επίθεσης που πλησιάζει στην περιοχή μας σαν να τρώει σοκολατούλες! Πώς στέκεται εκεί πριν ακόμα ξεκινήσουν την κίνηση; Σκύβει λίγο τα γόνατα, κοιτάζει τον αντίπαλο σαν να ξέρει τι του έρχεται — και μπάμ! Την ώρα που οι άλλοι αμυντικοί δίνουν χώρο πάνω τους, εκείνος έχει ήδη δει τον κίνδυνο πριν καν φτάσει στην περιοχή. Την προηγούμενη φορά που έκανα προβλήματα εγώ για αυτά τα θέματα μου είπαν πως υπερβάλλω — αλλά το έχω δει στα ζωντανά μάτια του! Και μην μου λέτε τώρα πως ο Πρατσίκης ξέρει "δουλειές θεού" — αυτό το τσούρμο έχουν στήσει μύθους οι αντιζήλες μας επειδή μία φορά έκανε ένα αήττητο σερί 4 παιχνιδιών σκοράροντας μόνο γκολ-κι! Μα ποιος βγάζει κεφάλι σ' έναν αγώνα επίδοσης; Αυτός που γίνεται γκολ-κι είναι εκείνος που έκανε 35 clears μέσα σε έναν αγώνα! Και όταν είσαι σοβαρός για να σώσεις την ομάδα σου, ψάχνεις αυτό το είδος τείχους — όχι έναν φανταχτερό νάνο που βγάζει τίτλους στα ιστολόγια! 💪🔴 Τώρα μιλάμε σοβαρά — αν φέρουμε κάποιον σοβαρό αμυντικό, ας είναι σοβαρός αμυντικός, όχι κάποιο τσαλίμι που λένε πως ξέρει "κάτι"... Ψάχνουμε ΑΝΔΡΕΙ ΡΟΥΜΠΛΙΟΦ ανάμεσα στις σακούλες της μεταγραφικής αγοράς!

Λοιπόν φίλοι μου, αυτή την εβδομάδα πήγα ξανά στη μεταφορτώτρια στο κέντρο να δω μερικά γκάτζα από Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, και ξαφνικά εκεί που περίμενα το φορτηγό βλέπω έναν τύπο σαν τον Φερνάντες να κοιτάζει fix εκεί από τον πίσω καθρέφτη του γκαράζ — σκυφτός, άγρυπνος, σαν να είχε μόλις πιάσει κάποιον να κλέβει το αυτοκίνητό του πριν καν εκείνος κινηθεί. Τι κάνει εκεί μέσα ο άνθρωπος; Δουλεύει σίγουρα σε κάποιο χώρο ασφαλείας μετά τα γήπεδα — άλλος νάνος. Μα η αλήθεια είναι πως εκείνο το στιγμιότυπο μου έκανε εντύπωση όσο τίποτε άλλο τους τελευταίους μήνες. Δεν μιλάμε για έναν ακόμη αμυντικό που κάνει tackling όσο πιεστικό καιρό υπάρχει: μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχει εκείνη την ηρεμία στις κινήσεις του σαν να ξέρει ότι ο χρόνος δικός του. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά — δεν αρκεί να είσαι ψηλός, πρέπει να είσαι αργός στα πόδια σου και γρήγορος στον εγκέφαλό σου, αλλιώς εσύ και η μπάλα βρίσκεστε πάντα στη λάθος θέση. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η μεταγραφή αυτού του τύπου είναι γράφημα χωρίς κόστη. Μας λένε πως χρειάζονται περίπου 800 χιλιάρικα έως ένα εκατομμύριο, συν δύο για το συμβόλαιο. Εδώ βάζουμε το δάχτυλο στον παλμό της ομάδας μας: μπορείς να πάρεις έναν αμυντικό αυτού του επιπέδου σήμερα, αλλά την επόμενη περίοδο ίσως τον δούμε να φεύγει για μία μεγάλη ομάδα εκτός Ευρώπης. Ή, ακόμα χειρότερα, να τον έχουμε εδώ κι εκείνος να περιμένει τον επόμενο μεγάλο τίτλο που δεν πρόκειται ποτέ να έρθει. Και μην αρχίσουμε με τις ιστορίες του Πρατσίκη. Αυτό είναι σαν να λέμε πως ο αγώνας τελειώνει στα γκολ-κι επειδή εκείνος είχε μία φορά μία φάση πέντε παιχνιδιών χωρίς να χάσει — όταν πραγματικά χρειαζόμαστε έναν που θα μας κρατήσει μέσα στη σέντρα χωρίς να χρειαστεί καν να χτυπήσει μία κεφαλιά μέσα στη δεκαετία. Στη δουλειά μου εδώ στην εταιρεία, ένα σύστημα δεν γίνεται πιο ασφαλές επειδή έχει έναν τύπο που βγάζει σπάνια ένα καλό αποτελέσμα — γίνεται όταν έχει έναν admin που βλέπει τον κίνδυνο πριν καν εμφανιστεί στην κονσόλα. Αυτή είναι η διαφορά.

ΜΑ ΛΕΓΕΤΕ ΠΩΣ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΤΕΙΧΟΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΤΕ ΣΤΟ ΠΕΡΟΥ;;; 😱🔥 Που να παίξει εδώ; Στο Περού;;; Την ομάδα μας στο Trikala την βλέπουμε κάθε Κυριακή να αγωνίζεται σαν λιοντάρι — και θέλουμε να φέρουμε έναν τύπο από τον άλλο κόσμο;;; Ο ΦΕΡΝΑΝΤΕΣ είναι μια λύση μάλλον... αλλά εδώ μέσα οι Αντρέι ΡΟΥΜΠΛΙΟΦ έχουν δύο ΕΛΛΗΝΕΣ κεντρικούς αμυντικούς πρωταθλητές που έχουν ξεδιπλώσει βουνά στην άμυνα!!! Τους έχουμε δει στους αγώνες σαν δυο ΒΟΥΝΑΆ πάνω στα πόδια του ΒΟΛΚΑΝΟΥ — ΑΓΝΩΣΤΟΙ στο μεγάλο κοινό αλλά γνώριστοι σ' εμάς τους Τρικάλινους!! ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ο ένας έκανε ντεμπουτο ΑΜΕΣΩΣ κλειδώνοντας αβγάζικα την περιοχή σαν να ήταν εκεί χρόνια;;; Και τι λέει ο άλλος;;; Πως δίνει γκολ στα πέναλτι σαν topping;;; ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΟΥΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΔΩ!!! ΚΑΙ ξέρετε τι είναι το καλύτερο;;; Δεν κάνουν φάουλ σαν αυτάρτος γαμώτο — δεν χρειάζονται υπεράνω φύσης ήξερε κανείς!!! Απλά στέκονται εκεί, αγοράζονται σχεδόν δωρεάν (για τα μεγέθη ενός πρωταθλητή βρε αδέρφια), και δίνουν την ομάδα σου ΠΑΝΩ ΑΠΟ 90 ΛΕΠΤΑ!!! 💪🔴 Κι εμείς; Παίζουμε παιχνίδια εικονικά ενώ η ομάδα αυτήν την στιγμή έχει ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΓΙΓΑΝΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΟΥΡΙΑ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΙΟ ΣΤΕΡΕΟΣ!! ΑΝΔΡΕΙ ΡΟΥΜΠΛΙΟΦ!!! Πάμε γερά σηκώστε τα χέρια σαν νόμιμοι κάτοικοι αυτής της πόλης κι αφήστε τους "ειδικούς" σας να ψάξουν ένα γήπεδο στο Περού!!!

Αλήθεια τώρα — έχουμε δει πώς παίζει η ομάδα τους τελευταίους τρεις μήνες και εμείς σκάβουμε έξω την Αμερική ψάχνοντας έναν τύπο που αγοράστηκε εδώ εδώ και εκεί πριν δύο χρόνια επειδή ήθελαν έναν κεντρικό αμυντικό με στοιχειώδη γνώση της τοποθέτησης; Τον Φερνάντες τον βλέπω στους τίτλους σαν αμυντικό πρωταθλήματος Περού — ξέρετε τι κάνουν εκεί; Παίζουν σύστημα όπως αυτό της ομάδας των παιδιών στα μπάστα την Κυριακή. Αντιλαμβάνεστε ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημά μας; Δεν χρειάζεται κάποιος που κάνει "three clears σε έναν αγώνα" εκεί όπου ο αντίπαλος έχει πάνω από δεκαπέντε προσπάθειες. Χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν στέκεται πίσω από τους άλλους δύο δεν τον βλέπεις καν — γιατί έχει ήδη αποκλείσει τρεις πιθανές φάσεις στη μία φορά που τον κοιτάζεις. Και οι δικοί μας; Αλήθεια, δείτε τον ένα που έκανε ντεμπούτο σαν να ήταν δικός του χώρος σκόρπισε αβγά από πέντε μέτρα. Να ήταν ντροπή μην κάνουμε σοβαρά; Κι ο άλλος παίζει στις ντρίπλας των 對σικών μαζί σου στα πέναλτι σαν να είναι διαγωνισμός εξαπάτησης; Αν θέλετε τείχος ψάξτε δίπλα σας! Αυτή η ομάδα έχει πέντε πρωτοκλασάτους Έλληνες αμυντικούς που παίζουν σαν γατούλες πάνω στο σιδερένιο: τρέχουν, γρονθοκοπούν, εμποδίζουν, κάνουν δεύτερη μπάλα — όλα αυτά ενώ ο κόσμος ξέρει ότι παίζουν εδώ επειδή τους αγοράσαμε τρεις φορές φθηνότερα από έναν μεταγραφικό σπάγκο. Κι εμείς; Ψάχνουμε τυχερά κουτάκια στο Περού επειδή κάποιος έκανε ένα βίντεο με τον Φερνάντες να κάνει clear; Στο μεταξύ εκείνοι εκεί στην πρώτη κατηγορία του Περού έχουν ομάδες σαν ζουμπερλάντο στο κέντρο — εκείνος ο τύπος μπορεί να είναι δυνατός, αλλά αφήνει την ομάδα του χωρίς μπάλα τρεις φορές περισσότερο από όσες τον βλέπουμε να απομακρύνει τον κίνδυνο. Να λοιπόν τι λέω εγώ: ας σταματήσουμε τα φτιασμένα παραμύθια των άλλοι̋γων φόρουμ που παρουσιάζουν ξένους σαν λύσεις. Αν θέλουμε τείχος αρκεί να δούμε πιο προσεκτικά αυτούς που φοράνε την φανέλα αυτήν την περίοδο. Γιατί εκεί είναι η πραγματική Λάρισα — όχι σε κάποιο βίντεο από την άλλη άκρη του κόσμου όπου κάποιος τρώει σοκολατούλες στις κινήσεις.

τι λές τώρα εδώ;;;; εγώ στον αγώνα με τον Βολταθιάκο τρία χρόνια πριν βλέπω τον Κωνσταντόπουλο εκεί πίσω να στέκεται σαν στύλος στο κέντρο του τετραγώνου — δεν είχε κάνει τίποτα ιδιαίτερο μέχρι εκείνο το τελευταίο δεκάλεπτο που εμφανίστηκε ένας αντίπαλος σαν κομήτης να πλησιάζει την περιοχή κι εκείνος σαν να τον περίμενε εκείνοι οι τρεις μόλις χρονιές είχανε προηγηθεί! Την επόμενη μέρα η ομάδα έμεινε ανέπαφη, το αποτέλεσμα κράτησε χάρις σ' εκείνον που δεν έκανε ούτε ένα φάουλ αλλά είχε κιόλας διαλύσει τρεις φάσεις μέσα στο μυαλό του κάθε αντίπαλου! τώρα εδώ ψάχνουμε στις άκρες της γης τον Φερνάντες ενώ αυτοί οι άνθρωποι εδώ γύρω κάνουν τη δουλειά τους σαν ρομπότ χωρίς ν' ακούγεται καν το όνομά τους! μιλάω για τον Ανδρέα που έκανε ντεμπούτο τον Σεπτέμβριο στέκοντας σαν βράχος στις σέντρες εκείνου του δασκάλου πάνω στα πέναλτι — ρε παιδιά, αυτό δεν είναι ένα ντεμπούτο, είναι η δεύτερη αμυντική γραμμή της ομάδας που μπήκε χωρίς κανέναν μπούφους! κι ο άλλος; ο άλλος ήταν εκεί πριν τρεις αγωνιστικές έκανε τέσσερα clears σε μία μόνο ανάσα ενώ ο αντίπαλος είχε δέκα προσπάθειες μέσα στη περιοχή! και θυμάμαι πριν χρόνια όταν λέγαμε πως το τείχος μας είναι ο Γκαρθίας εκείνος η αγορά της Μπέτις ήταν τρομερή φάση — πήγαινε κανείς βλέπε τις φωτογραφίες εκείνου του τύπου; είχε τη στάση ενός στρατιώτη στη σειρά ενώ εμείς σήμερα ψάχνουμε κάποιον που κάνει tackling μόνο όταν βλέπει τον αντίπαλο στα μάτια! τι έγινε δηλαδή; τα νιάτα δεν τα πρόλαβαν; ο Φερνάντες είναι μια ιστορία σαν αυτές που κυκλοφορούν στο facebook την ημέρα των εκλογών — κάποιος ανοίγει τα χέρια του στη σωστή στιγμή κι όλοι λένε πως αυτός είναι ο άνθρωπος! έχω δει και χειρότερα, αλλά τότε έλειπες εσύ εκεί που έπρεπε να κάνουν το έργο! εδώ μέσα υπάρχουν αυτοί οι δύο τρικαλινοί γίγαντες που όσοι τους βλέπουν στο γήπεδο δεν ξέρουν πως υπάρχουν στα μεταγραφικά σάιτ! και μία τελευταία παρατήρηση — για τον Πρατσίκη ξέρεις τι μου είπε ο Θανάσης πριν το τελευταίο ντέρμπι; πως εδώ στην παρέα των οπαδών υπήρχε μία φήμη πως είχε κάνει σέτι τρία γκολ-κι! τρεις φορές βγήκαν τίτλοι σαν κάτι ιερό κι όλοι νόμιζαν πως λύνουν την κατάσταση! όμως εμείς εδώ ξέραμε πως αυτό που κάνει έναν αμυντικό αθάνατο δεν είναι τα γκολ-κι αλλά οι στιγμές που μένουν στην ιστορία χωρίς κανείς να τους δώσει σημασία! αυτό εδώ δεν είναι γήπεδο κάποιου πρωταθλήματος — είναι η πόλη των Αντρέι Ρουμπλιόφ κι εμείς ψάχνουμε γίγαντες όχι στις συσκευές των κινητών μας αλλά εκεί όπου παίζει η αληθινή ομάδα!