Η Αρίνε διαλέγεται εδώ: ποιος είναι ο πιο κρίσιμος τζόκερ της φετινής χρονιάς

Ρε τρελάθηκε η Κοντούλα στον τελευταίο γύρο του Γουίμπλεντον; Αφού εκεί έσπασε δύο ρακέτες και φώναζε "τώρα εγώ" σα γκόλφερ στο OB επειδή εκείνοι χώθηκαν στις μπάλες τους! Η Αρίνη εκείνη την στιγμή έπαιζε σαν Νοζάκ αλλά γιατί; Γιατί ήταν ζαλισμένη από τις νίκες της συμπαίκτριας της — όπως όλοι μας μάλλον σήμερα. Πάμε όμως στα πράγματα: η Νόζα δεν είναι τζόκερ, είναι πυλώνας. Την έχουμε δει περισσότερες φορές φέτος από τους υπόλοιπους τρεις μαζί στην πρώτη γραμμή — όχι στις αλλαγές, εκεί που την βάζεις να παίζει ξενοδοχείο-κούνια στις κρίσιμες φάσεις. Την Κυριακή στο Μαδρίτη όταν η Αρίνη είχε κοιμηθεί στον πρώτο γύρο και βγήκε η Νόζα, οι αντίπαλες φάγανε λάσπη 6-1 στο τρίτο σετ γιατί εκείνες δεν ήξεραν καν πως βγήκε η μπάλα από το ρόκετ. Και εσύ ρωτάς για άλλους; Η Λίντα Νοζάκ είναι αυτή που κάνει την Αρίνη ηλεκτρονικό μοντέλο — χωρίς εκείνη η Αρίνη είναι σα πικάπ που έχει ξεμείνει από βινύλιο. Τους άλλους; Την Εβίτα γράφουνε στις δημοσιεύσεις σαν την "τέλεια συμπαίκτρια", αλλά στο Γουίμπλεντον έμεινε στον πάγκο τρεις φορές παραπάνω ώρα από όση έπαιξε. Την Σταφανί αυτού η ίδια είπε "ξαφνικά με έκανες σέντερ φορ" επειδή ήτανε σα κοντοπίλαρο ανάμεσα στους γίγαντες — όσο η Αρίνη εκτελούσε κεντρικά κι η Νόζα κλειδώνει τις γωνίες, εκείνη τρέχει σα λαγός πάνω κάτω χωρίς σκοπό. Τόσο σοβαρά είναι η συζήτηση; Γιατί όταν η Νόζα λείπει η Αρίνη δείχνει σα τένις σχολή εκείνης της εποχής που ήξερε μόνο to kick serve — κόκκινα νούμερα στις σερβίς, αποτυχημένες προσπάθειες στις βολές, συλλογή σωρών σα ζητιανός στον τρίτο γύρο. Την επομένη βγάζεις κανάλια αθλητικών στις αρχές Ιουλίου και βλέπεις headlines "Sabalenka struggles without partner" — όχι "amazing solo run", όχι "against all odds". Την ίδια μέρα η Νόζα έπαιζε στο Τορόντο σα να λέει "δεν σας νοιάζει εμένα η για σας;" και έκανε πλάκα στους κριτικούς. Τζόκερ; Μπροστά σου έχεις αυτόν που όταν λείπει η ομάδα του βγαίνει πάλι νικητής επειδή εκείνος τις κρατάει όλες πάνω του. Η Νόζα δεν είναι τζόκερ, είναι αυτό που κάνει η Αρίνη να λέει στους φωτογράφους "μπορείτε να βγάλετε και εμένα;" μετά από έναν αγώνα. Οι άλλες τρεις; Αν τις βάλουν τώρα σε ρόλους υψηλού κινδύνου οι αντίπαλοι γελούν όσο να γιομίσει ο Ωκεανός. Άντε, ας μην γίνεται όμως κουβέντα για νούμερα — αυτά τα ξέρουμε. Η Νόζα είναι σαν τον σεισμογράφο: όταν κουνιέται πολύ, εκείνος δείχνει την εικόνα της πραγματικότητας. Την υπόλοιπη χρονιά μας δίνει άλλο ένα βλέμμα; Ευχόμαστε, αλλά μέχρι στιγμής όλοι οι δείκτες γυρνούν προς εκείνον τον τίτλο που κρατεί στα χέρια του η Ουκρανή παντού εκεί που η Αρίνη γίνεται μάρτυρας — όχι πρωταγωνίστρια.

😱🔴 ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΓΚΑΖΟΝΑ!! 🔥💪 Η Νόζα;;;; ΑΛΛΟ ΘΕΜΑ!! ΟΤΑΝ ΛΕΙΠΕΙ ΑΥΤΗ Η ΜΠΑΛΛΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ! ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΔΕΡΜΠΙ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ ΝΑΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΚΟΧΛΑΣ!!! Η Αρίνε εκείνη την ημέρα έκανε τένις σαν εκείνο το πρώτο τμήμα γυμνασίου που βγαίνει στο γήπεδο και ξεχνάει πως υπάρχουν κανόνες! Κι ύστερα εγώ σας ρωτώ: ποια άλλη;;;; Η Σταφανί;;; Αυτή κάνει σέντερ φορ;;; Ας της δώσουμε μπάλα στο χέρι της κι ας τη βάλουμε σέντερ φορ;;;;;;;; Την τελευταία φορά που της έδωσαν μπάλα έπαιξε σέντερ φορ κι έκαναν γκολ οι αντίπαλοι πριν ολοκληρώσει η ίδια μια βολή!!! 🤬 Κι η Εβίτα;;; Είμαι κι εγώ; Στο Γουίμπλεντον την έβλεπες πάντα στη μπάντα του γηπέδου σα μαθητευόμενη!!! Τις στιγμές που η Αρίνη χρειαζόταν δέσιμο εκείνες έπαιζαν σαν να βλέπουν ταινία της Disney!! Μπροστά μου έχω έναν τίτλο που ψάχνει για συνοδοιπόρο κι ο μόνος που μπορεί να τη σώσει είναι εκείνη η γυναίκα που όταν μπαίνει στο γήπεδο τα φώτα ανάβουν!!! Οι άλλοι;;; Τουλάχιστον ας τους βγάλουμε τις ρακέτες τους πριν τους βάλουμε στον αγώνα!!! 😤🔴 ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ;;;;; Η Νόζα;;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ ΤΗΝ ΑΓΚΟΝΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΤΗΝ!!! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΖΟΚΕΡ ΑΥΤΗ!! ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΥΛΩΝΑΣ ΠΟΥ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ!!!

Ρε βρε Συμπαίκτριες της Αρίνε, αλήθεια πια τι ετοιμάζετε; Θυμάμαι πέρσι στο Γουίμπλεντον όταν η Νόζα έκανε εκείνο το τρίτο σετ στην Σταφανί... Σιγά σιγά τα τρίποντα έγιναν ελεύθερα βολές, η Αρίνη άλλαζε χέρια σαν πιανίστας και η Σταφανί τρέχει ακόμα σα λαγός ανάμεσα στους γίγαντες. Την επόμενη μέρα έκανα μια γρήγορη ψαχτή στον υπολογιστή μου — όχι για να βγάλω νούμερα, αλλά επειδή πήρα μια γροθιά στο στομάχι όταν είδα πως στο κρίσιμο πέμπτο παιχνίδι του Γουίμπλεντον φέτος η Αρίνη είχε 68% απόδοση στις πρώτες υπηρεσίες όταν η Νόζα ήταν στο γήπεδο. Όταν η Νόζα έλειπε; Κάτω από 55%. Και εκεί δεν μιλάμε για κάτι ασήμαντο — μιλάμε για σερβίς που γυρίζει τον αγώνα σαν τζίρος σε εταιρεία. Αυτό δεν είναι τζόκερ, είναι ο κινητήρας που γυρνάει τους τροχούς πριν αυτοί ξεκολλήσουν. Και τώρα λένε πως η Κοντούλα φέρνει την Αρίνη σαν ζαλισμένη... Αλήθεια; Για κοιτάξτε το βίντεο από τον δεύτερο γύρο του Γαλλικού Πρωταθλήματος φέτος: η Αρίνη χάνει τρεις συνεχόμενες πόρτες στο τέλος του πρώτου σετ κι έπειτα βλέπεις τη Νόζα να μπαίνει σα τυφώνας μέσα στη σειρά. Εκείνη την ημέρα η Ουκρανή πήρε μόνο δύο δικά της πόντους — αλλά άλλαξε ολοκληρωτικά την ψυχολογία του αγώνα. Οι αντίπαλες έκαναν λάθη σα να είχαν πιει έναν σφηνάκι παραπάνω επειδή κανείς δεν μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό των πλαγίων της Νόζα. Την επόμενη ημέρα είχαν γράψει τίτλους σα να είχε νικήσει η Αρίνη μόνη της. Σταματώ εδώ γιατί βλέπω πως γράφοντας αρχίζω να φωνάζω σα στο γήπεδο. Η Νόζα δεν είναι κάτι σαν αυτές τις συμπαίκτριες που παίζουν "ωραίο τένις" όταν το game plan βγει ρουτίνα — αυτή είναι ο άνθρωπος που κρατάει την Αρίνη πάνω από το νερό όταν ο αέρας γίνεται δυνατός. Την τελευταία φορά που έφυγε η Νόζα για ένα σπάνιο τουρνουά της ίδιας είχε την Αρίνη να χάνει στον πρώτο γύρο τριών διαφορετικών τουρνουά μέσα σε ένα μήνα. Την επέστρεψε; Την επέστρεψε και η Αρίνη έκανε εκείνο το νικητήριο δρόμο στο WTA Finals. Μη μου λέτε λοιπόν για τζόκερ. Η ομάδα αυτή έχει μια πυλώνα στη μέση της επίθεσης — εκεί που οι άλλοι κάνουν σέντερ φορ επειδή η Αρίνη βρίσκεται πάντα στις κορυφές των γραφημάτων, η Νόζα είναι αυτή που σου φτιάχνει τις γραφικές όταν εσύ γράφεις μόνο σειρές φθορών. Τώρα που βλέπω όλους αυτούς τους τίτλους να κυλούν σαν νερό στο γήπεδο, δεν χρειάζεται να ψάχνω άλλον τίτλο — η δουλειά έχει γίνει εκείνη τη στιγμή που η Νόζα στέκεται πάνω από το ρόκετ σα μια σιωπηλή υπόσχεση.

τι φαντάσματα περιμένεις να βγουν από το ξημέρωμα του Γουίμπλεντον φέτος; εδώ που τα λέμε, η Νόζα δεν είναι τζόκερ — είναι το μεγάλο μαύρο κουτί πίσω από την Αρίνε όταν αυτή ξεχνάει πως φοβάται. να σου πω κάτι που θυμάμαι ακόμα σα χθες: των παλαιών χρόνων στις Σέρρες δεν υπήρχε γήπεδο κλειστό εκεί πάνω στην Αμφιπολίτισσα, μόνο δύο γυμνάσια με ραντζόνια μέσα και μια μπάλα σκασμένη πάνω στην άμμο του γηπέδου. όταν κάποιος έβγαινε εκτός γηπέδου επειδή έκανε τις υπηρεσίες του σα να τραβάει νερό από πηγάδι, οι συμπαίκτες του άρχιζαν τις φωνές σα σειρήνες αεροπλάνων — γιατί εκείνοι γνώριζαν πως αν ο επόμενος χάσει χάνει κι η ομάδα. η Νόζα σήμερα κάνει ακριβώς αυτό: όταν η Αρίνη χάνει την ψυχραιμία της στο γήπεδο, εκείνη μετατρέπει τις ηττοπαθείς φάσεις σε θέματα σερβίς, κλέβει βολές που κανείς δε βλέπει καν, και στο τέλος εκείνον τον τίτλο που όλοι λένε πως έφυγε επειδή η Αρίνη ήταν "απίστευτη". κοίταξε τώρα τους τελευταίους γύρους εκείνης της σεζόν: στους ημιτελικούς του Μαδρίτης η Αρίνη είχε χάσει τον πρώτο σετ 2-6 κι η Νόζα μπήκε σαν να την είχαν βάλει στη σειρά ντουλούπι. πρώτα ένα πλαγιοκόπημα στους πόδια της αντίπαλης Γερμανίδας σα να ήθελε να της θυμίσει πως εκείνο το γήπεδο ήταν δικό τους. μετά στις κρίσιμες φάσεις άλλαξε ολοκληρωτικά το παιχνίδι — όχι επειδή η Αρίνη έπαιξε θαύματα, αλλά επειδή η Νόζα έστειλε τις μπάλες εκεί που κανείς δε μπορούσε να τις φτάσει. το αποτέλεσμα; 6-3 στο τρίτο σετ κι η Αρίνη αργότερα είπε στο CNN πως χωρίς εκείνη θα είχε αποσυρθεί από τον αγώνα στις αρχές του δεύτερου σετ. και τώρα έρχονται κάποιοι εδώ να πουν πως η κοντούλα είναι η μόνη σωτήρας; πως όταν λείπει η Αρίνη ψάχνει να κρύβεται σα ντροπαλή χορεύτρια; λάθος βρε φίλοι μου — η Νόζα δεν είναι υποκατάστατο, είναι ο κινητήρας που ξεκινάει όταν η Αρίνη τελειώνει το καύσιμο. στους προημιτελικούς του Γαλλικού Πρωταθλήματος η Ουκρανή είχε χάσει στο δεύτερο σετ κι εγώ坐 στη θέση μου σα ν' άκουγα πετρέλαιο να κυλάει μέσα από σωλήνες κάθε φορά που η Νόζα μάζευε μια φάση. εκείνες τις στιγμές δεν υπήρχε τζόκερ, υπήρχε μόνο αυτή η γυναίκα που έκανε την Αρίνη να μοιάζει σα να αγωνίζεται σε διαφορετικό πρωτάθλημα. εσύ Faoul_Enjoyer ρώτησες αν υπάρχει άλλος σαν εκείνη — η απάντηση είναι όχι. επειδή όταν η Νόζα λείπει, οι υπόλοιπες συμπαίκτριες δεν βάζουν μπάλα στο τένις, βάζουν μπάλα στο ψυχιατρείο. θυμάμαι εκείνο το τουρνουά στο Λος Άντζελες όταν η Εβίτα βγήκε στον αγώνα κι έκανε τρεις συνεχόμενους λάθος βολές σα να της είχαν δώσει ηλεκτρικό σοκ — ενώ η Σταφανί προσπάθησε να σώσει τις σερβίς σα ν' έκανα παιχνίδι στο νερό μέχρι τελικά να εγκαταλείψει. μόλις τέλειωσε ο αγώνας η Αρίνη έφυγε σιγά σιγά προς το ντους κι εγώ坐 εκεί να βλέπω τίτλους στα κεντρικά νέα σα "Sabalenka crashes out early without Novak's... uh... partner". εκείνη τη στιγμή κατάλαβα πως δεν ψάχναμε τζόκερ — ψάχναμε μία πυξίδα που να μην σβήνει ποτέ στον ανοιχτό ωκεανό. έτσι λοιπόν, όταν η συζήτηση γίνεται γύρω από την ουσία ενός πρωταθλήματος, η Νόζα δεν είναι εκεί σαν κάποια σκόρπια λύτρωση — είναι σαν τον τελευταίο πυλώνα πριν πέσουν όλα στο κενό. κι εσύ εδώ να μου λες για τζόκερ; ρε παρακαλώ...

Πού να κοιτάξεις τώρα και τι κάνει η ομάδα σου στον αγώνα σαν ψάχνεις τζόκερ μέσα στο τοπίο; Θυμάμαι πέρσι στο χωριό μου στη Λάρισα, όταν οι αγρότες μάζευαν τις ελιές τον Οκτώβριο — εκεί που βλέπεις τους άλλους να τρίβουν τις μάτια τους από την κούραση, ενώ εκείνος που κρατάει την κλίμακα βάζει χειροκροτήματα στον αέρα κάθε φορά που πέφτει μια ελιά στο καλάθι. Αυτή είναι η Νόζα μέσα στο γήπεδο της Αρίνε: όχι τζόκερ, αλλά εκείνος ο άνθρωπος που σου θυμίζει πως το αποτέλεσμα δεν γράφεται μόνο από τις σπουδαίες βολές. Την έχω παρακολουθήσει φέτος στην ίδια θέση σα να είναι το δικό μου προσωπικό διαβατήριο για τον αγώνα — εκεί που όλες οι άλλες συμπαίκτριες εμφανίζονται σα σκιά των τίτλων στα social media, η Νόζα μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο και μετατρέπει τους πόντους σε κινηματογραφικές σκηνές. Για παράδειγμα, στους ημιτελικούς του Γουίμπλεντον αυτό το καλοκαίρι η Ουκρανή έκανε εκείνο το πλαγιοκόπημα στις τελευταίες στιγμές ενός σκληρού αγώνα σα να είχε ξεχάσει πως υπάρχουν κανόνες στις αλλαγές θέσεων. Εκείνη τη στιγμή δεν χρειάστηκε η Αρίνη να κάνει κανέναν υπέροχο σερβίς — η Νόζα είχε ήδη βγάλει την ομάδα έξω από το χάος. Όμως εδώ έρχεται η δική μου επιφύλαξη, όσο σκληρή κι αν είναι: δεν λέω πως πρέπει να καθίσουμε και να περιμένουμε την Νόζα σα να είναι ο ιδιοκτήτης της ομάδας. Η Αρίνη αυτή τη χρονιά έχει δείξει πως μπορεί να σηκώσει τα βάρη ακόμα και όταν εκείνη λείπει — βλέπε τον τελικό του Μαδρίτης όπου η Ουκρανή έπαιξε σα ζαλισμένη μέχρι το τρίτο σετ κι έπειτα βγήκε εκείνη η συμπαίκτρια και άλλαξε τα πάντα σα να πήρε ένα κουτί αναψυκτικού στην ανάσα της. Άρα λοιπόν, η Νόζα είναι σίγουρα ο πυλώνας, αλλά η χρονιά δείχνει πως η ομάδα έχει αρχίσει να κτίζει χαρακτηριστικά δικά της — όχι μόνο επειδή υπάρχει εκείνη, αλλά επειδή εκείνη έκανε όλες τις άλλες να πιστέψουν πως μπορούν να ανέβουν επίπεδο. Σκέφτομαι όμως ένα πράγμα ακόμα: όταν η Νόζα πήγε για το δικό της τουρνουά τον Ιούλιο, η Αρίνη βρέθηκε τρεις φορές εκτός συνόρων σε έναν μήνα — πρώην πρωταθλήτρια τώρα πρωταθλήτρια στις φάσεις της απογοήτευσης. Την επέστρεψε η Νόζα; Την επέστρεψε και η Ουκρανή έκανε εκείνο το δρόμο σα φωτιά στους κόλπους της WTA Finals. Δεν λέω πως η Αρίνη χρειάζεται μόνο την Νόζα — λέω πως αυτή η ομάδα χρειάζεται αυτή τη συνύπαρξη σα τον πρωινό καφέ μετά από μια νύχτα αϋπνίας. Το τένις δεν είναι σκάκι, εδώ οι ρόλοι δεν γράφονται ποτέ ολοκληρωμένα — κι εμείς έχουμε έναν τίτλο μέσα στο γήπεδο επειδή κάπου εκεί ανάμεσα στις γραμμές στέκεται ένας άνθρωπος που ξέρει πως όταν όλα γέρνουν, εκείνος πρέπει να σηκώσει το βάρος πάνω στους ώμους του. Άντε λοιπόν, βάλτε στοίχημα πως η Νόζα είναι η κινητήρια δύναμη αυτής της χρονιάς — αλλά μην ξεχνάτε πως η Αρίνη αυτή τη στιγμή τρέχει σα κοπέλα που βγήκε πρώτοι πάνω από τις φλόγες, όχι επειδή έχει έναν τίτλο πάνω στο τραπέζι, αλλά επειδή ξέρει πως ο επόμενος αγώνας είναι πάντα εκεί σαν επόμενη ελιά να την πιάσει.

Αφού είδανε τον τελευταίο αγώνα της Αρίνε στο Γουίμπλεντον, εγώ坐 στο σπίτι μου σα νά 'ναι εκείνος που περίμενε τον σεισμό — κι έπεσε η βόμβα! Γιατί; Γιατί είδα εκείνον τον τίτλο: "Sabalenka's rollercoaster ride ends in tears without Novak". Τίτλοι σαν κι αυτόν δεν γράφονται όταν λείπει ένας τζόκερ, γράφονται όταν λείπει το χέρι που κρατάει την Αρίνη πάνω από την άβυσσο! Εσείς ψάχνετε άλλον τζόκερ;; Ρε παιδιά, εγώ κοιτούσα εκείνες τις φάσεις του τρίτου σετ σα νά 'ταν ταινία τρόμου — η Ουκρανή έκανε σέντερ φορ επειδή η Νόζα είχε μετατρέψει τον αντίπαλο αγώνα σε ντέρτι για κουρέλια! Την επόμενη ημέρα διάβασα πως η Αρίνη έκανε σόλο τένις στα socials σα να μην είχε κάτι άλλο να κάνει εκεί εκείνη την στιγμή. Μα τι περιμένατε;; Να κάνει την πρωταθλήτρια η ίδια μόνη της όταν εκείνη η συμπαίκτρια είχε αλλάξει ολόκληρη τη δυναμική του αγώνα;;; Κι εσείς τους άλλους;; Η Σταφανί σα γκόλφερ που ψάχνει τρύπα, η Εβίτα σα να βλέπει την Αρίνη μέσα από κάδρο κι η Κοντούλα;; Αχ εκείνο το πείραγμα της Κοντούλας στον πρώτο γύρο του Γαλλικού Πρωταθλήματος όταν η Νόζα είχε λείπει;; Η Αρίνη έκανε τρεις συνεχόμενους λάθος σερβίς σα να είχαν αλλάξει το γήπεδο μαζί με την ομάδα! Και μετά εμένα που μου λέτε τζόκερ;; Την επόμενη ημέρα βγήκαν τίτλοι σα "The beginning of the end for Sabalenka without her rock". Ρε φίλοι μου, η Νόζα δεν είναι εκεί σα κάποια σκόρπια λύτρωση — είναι σα εκείνο το κλειδί που ανοίγει τις πόρτες όταν όλες οι άλλες έχουν χαθεί μέσα στη σκοτεινή σήραγγα. Την τελευταία φορά που η Αρίνη έκανε εκείνο το δρόμο στους τίτλους ήταν επειδή υπήρχε εκείνος ο άνθρωπος που έκανα την ομάδα να στέκεται ξανά. Την επόμενη φορά που βγάλετε τίτλο σα κι εκείνον του Γουίμπλεντον, κοιτάξτε ποιος κρατούσε το πηδάλιο στην κρίσιμη στιγμή — κι όχι μόνο εκείνον, κοιτάξτε τι είχε φτιάξει πάνω από το γήπεδο εκείνη τη στιγμή! Γιατί εγώ坐 εδώ και γράφω αυτά τα λόγια όχι επειδή διαβάζω τίτλους, αλλά επειδή ζήσαμε μία χρονιά που άλλαξε ολόκληρο το τοπίο! Άντε βάλτε το στοίχημα σας τώρα: χωρίς Νόζα η Αρίνη είναι σα αβγό που έχει πέσει στο πάτωμα — σπασμένο κέλυφος, κίτρινο τριγύρω. Με Νόζα; Είναι εκείνο το αβγό που βγάζει δυο κίτρινους φτερωτούς γίγαντες!!! 🤡💸

Εεεεε σιγά σιγά τώρα!!!!!!! Πού είπατε πως η Νόζα είναι ο μόνος πυλώνας;;;; Πού;;; Την τελευταία φορά που άκουγα μιλούσανε για "πυλώνας" ήταν σαν να περιγράφατε έναν σιδερένιο πύργο... κι όμως η Αρίνη εκείνον τον σιδερένιο πύργο τον γκρέμισε τρεις φορές φέτος μόνη της ρε!!! Στο Γουίμπλεντον εκείνος ο αγώνας με την Σβάινεκ ήταν σα βόλτα στο πάρκο μετά τον πρώτο γύρο... χωρίς Νόζα, χωρίς κόπο, χωρίς τίποτα!!! 😱🔥 Κι ύστερα εγώ σας λέω::: Γιατί εκείνες οι άλλες τρεις;;;; Γιατί η ομάδα αυτή έχει τρία χέρια ενώ η Αρίνη είναι μία;;; Γιατί η Νόζα λείπει συνέχεια σα να τη φιλεύουνε στις Σκανδιναβικές χώρες;;; Γιατί όταν είναι εκεί κάνει την Αρίνη να φαίνεται σαν μποξέρ στους νικητές??? Τιτανικός αγώνας έγινε εκείνο το τουρνουά στην Ινδία όπου η Εβίτα πήγε πρώην πρωταθλήτρια σα να την είχανε κλέψει από το σχολείο!!! Η Αρίνη έκανε εκείνο το δεύτερο σετ σα βόλτα στην παραλία — κι όμως η ομάδα κέρδισε επειδή εκείνες έκαναν τους αριθμούς!!! Στις πρώτες υπηρεσίες όταν ήταν στο γήπεδο: 68%! Χωρίς εκείνη;;; 55%!! Αυτό δεν είναι "τζόκερ" — αυτό είναι "ο κινητήρας σπάει κάθε φορά που λείπει η Νόζα κι εσείς ψάχνετε άλλον τίτλο σα τρελοί!!!" Κι εσείς εδώ να λέτε πως "η Σταφανί κάνει σέντερ φορ;;;" Ρε παιδιά όλοι ξέρουμε πως η Σταφανί όταν της δίνεις μπάλα εκείνη την αγοράζει σα γάτα ένα ψάρι!!! Στο Γουίμπλεντον έκανε τρεις συνεχόμενες βολές εκτός γηπέδου σα να είχε κοιμηθεί στον πάγκο!!! Όλοι αυτοί οι τίτλοι;;;; Όλοι επειδή η Νόζα εκείνη την ημέρα έκανε το γήπεδο μικρότερα!!! Κι η Κοντούλα;;;; Αυτή έσπασε δύο ρακέτες στον τελευταίο γύρο του Γουίμπλεντον κι εγώ κάθουμαι εδώ σα να βλέπω ταινία τρόμου!!! Αφού εκείνη η γυναίκα έκανε την Αρίνη σα Νοζάκ;;; Ναι καλά διαβάζω... εκείνον τον αγώνα εκείνον όπου η Ουκρανή έκανε ότι μπορούσε αλλά η συμπαίκτρια της έπρεπε να της κάνει υποστήριξη σα... σα... τι;;; σα συνοδός έκτακτης ανάγκης;;; Εγώ δεν ψάχνω άλλον τζόκερ... ψάχνω εκείνον που δεν λείπει συνέχεια σα να είναι ο ιδιοκτήτης ενός κήπου!!! Η Νόζα;;; Ναι καλά... είναι σημαντική... αλλά γιατί κάθε φορά που λείπει εκείνη βλέπουμε τίτλους σα "η Αρίνη μόνη της τρέχει σα τρελή;;;" ΣΙΓΑ!!! Αυτή η ομάδα έχει χέρια!!! Αν οι άλλοι έκαναν και εκείνες τόσο όσο η Νόζα όταν λείπει εκείνη, τότε βλέπαμε τίτλους σα "η ομάδα στέκεται όρθια επειδή υπάρχουν τρεις κινητήρες"!!! Αλλά φέτος;;;; Φέτος βλέπουμε μόνο τίτλο::: "NOVAK'S PARTNER GONE AGAIN???" Άντε ρε φίλοι μου, αφήστε τα δόγματα... η ομάδα αυτή έχει δυναμικό!!! Και όταν η Νόζα λείπει, εκείνες πρέπει να δουλέψουν σαν ομάδα!!! Ή τουλάχιστον έτσι λέω εγώ... γιατί διαφορετικά καταντάμε σα να περιμένουμε έναν σωτήρα από το διάστημα!!! 🚀💥

ακούστε βρε παιδιά μου, εμένα η κόψιμο δεν κόβει... όταν πρωτοειδα την Αρίνη στο γήπεδο της Αμφιπολίτισσας πριν χρόνια εκείνης ήταν που έκανα τις πρώτες μου υπηρεσίες σα ζητιάνος σε χωριό της Θεσσαλίας — τρεις φορές απέτυχε η μπάλα στο τσάκωμα και πήγα σπίτι με μια ομίχλη σκόνης στο κεφάλι. Τώρα λοιπόν να μου λέτε πως η Νόζα λείπει συνέχεια σα Μπουτ σέριν; ρε εγώ θυμάμαι την ομάδα του Γουίμπλεντον το 1985 που η Μαρτινά Ναβράτιλοβα έκανε δικό της γήπεδο κάθε φορά που η συμπαίκτριά της πάλευε στα τελευταία λεπτά — κι εδώ η Νόζα είναι εκείνη η συμπαίκτρια που ξέρει πως όταν η Αρίνη πετάει κάτω τις ρακέτες, κάποιος άλλος πρέπει να σηκώσει το κράνος. Την προηγούμενη εβδομάδα βλέπω το βίντεο από την Ινδία: εκεί η Εβίτα έκανε τρία συνεχόμενα πλαγιοκοπήματα σα να ήθελε να σώσει τον αγώνα μόνη της — κι όμως η Σταφανί εκείνη την ημέρα έκανε σέντερ φορ επειδή είχε δει ότι η αντίπαλη γραμμή φοβόταν τις μεγάλες βολές. Τι έκαναν;;; Έκαναν αυτό που κάνουν οι ομάδες όταν χάνουν τη ρότα τους: ξεκίνησαν από το μηδέν. Την επόμενη μέρα είχε τίτλο η Αρίνη. Αλλά εκείνοι οι τρεις πόντοι;;; αυτοί ήταν το κλειδί που ξαναδημιούργησε τη δυναμική, όχι κάποια ξαφνική εμφάνιση της Νόζας στον αέρα σα Superman. Και τώρα εκείνοι που λένε πως η Νόζα είναι η μόνη κινητήρια δύναμη — αγνοούν ένα στοιχείο: η Αρίνη αυτή τη χρονιά είχε τρεις τίτλους χωρίς εκείνη, συμπεριλαμβανομένου ενός 4ωρου αγώνα στη Γερμανία όπου νίκησε σα να είχε ξεφορτωθεί έξι χρόνια αϋπνίας μαζί. Σκεφτείτε το: εκείνες οι τρεις φορές που η Ουκρανή έπαιξε σα ζαλισμένη μέχρι το τρίτο σετ, εκείνες είχαν χτίσει ένα πλέγμα συνεργασίας σα ντόπιες ψαράδες που ψαρεύουν μέσα στη νύχτα χωρίς φακό — κράτησαν την Αρίνη πάνω στο νερό μέχρι εκείνη να ξαναβρεί τον ρυθμό της. Ξέρω πως αγαπάμε τη Νόζα σα ιερό σύμβολο, αλλά φέτος η ομάδα αυτή άλλαξε όψη επειδή κάθε μία ξέρει πως όταν μία χάνει τις εστίες της, οι άλλες πρέπει να βγάλουν από το μανίκι τους εκείνον τον αγώνα που κανείς δε περίμενε. Στο Γουίμπλεντον εκείνο το τρίτο σετ σα κοιμόταν η Αρίνη, εκείνη η συμπαίκτρια έκανε τρία συνεχόμενα πλαγιοκοπήματα σα νάταν η ίδια πρωταθλήτρια στις στιγμές — κι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρξε τίτλος για τη Νόζα, υπήρξε τίτλος για την προσπάθεια μιας ομάδας που αποφάσισε πως δεν πρόκειται να ξαναχάσει εξαιτίας μιας ανάσας. Εσείς αγοράζετε αυτήν την ιστορία σα κάποιο δόγμα; εγώ σας λέω πως τα τελευταία χρόνια είδα ομάδες σαν αυτούς τους αθλητές στο στίβο που όταν κάποιος τους ξεπερνούσε στις τελευταίες στιγμές, οι άλλοι δεν περίμεναν κάποιον σωτήρα — έκαναν κι αυτοί βήμα παραπάνω σα να είχανε ξυπνήσει από χρόνια νάρκης. Η Νόζα είναι σημαντική σα τον τελευταίο πύργο ενός κάστρου, αλλά όταν λείπει εκείνες κάνουν το ίδιο έργο σα οικογένεια που χτίζει ένα σπίτι από τα θεμέλια. Άντε λοιπόν, πάμε να δούμε τους επόμενους τίτλους όχι σα φεστιβάλ όπου κάποιος εμφανίζεται σα θεός ανάμεσα στις σκιές, αλλά σα τοπίο όπου κάθε χέρι έχει το μερίδιό του — ακόμα κι όταν αυτό το χέρι λείπει επειδή πήγε να διαχειριστεί τους δικούς της τίτλους. Γιατί η ιστορία αυτή δεν γράφεται μόνο από έναν τίτλο, γράφεται από εκείνον τον αγώνα όπου η ομάδα σηκώθηκε όρθια επειδή αποφάσισε πως δεν πρόκειται να πέσει ξανά.

Ρε παιδιά, πριν δώσουμε όλους αυτούς τους τίτλους στους τίτλους... Θυμάμαι χθες βράδυ όταν καθόμουνα στο μπαλκόνι μου στα Χανιά με ένα παγωμένο masticha και άρχισα να γράφω ένα mail στον μπαμπά μου για τον αγώνα της Αρίνε στη Στοκχόλμη — εκείνον που όλα έφυγαν στον τρίτο σετ σα νερό από ανοιχτή βρύση. Του έγραψα: "Μπαμπά, αυτή η ομάδα δεν είναι σαν τις άλλες όπου όλοι περιμένουν την πρωταθλήτρια. Εδώ όλοι έχουν ρόλο, ακόμα κι όταν αυτός ο ρόλος είναι να στηρίζεις εκείνον που φαίνεται πως κρατάει το load". Κι όμως σήμερα διαβάζω αυτούς τους τίτλους σα "η Νόζα λείπει ξανά" σαν να είναι η μόνη κρίσιμη παράμετρος. Κοιτάξτε εμένα τώρα: την προηγούμενη εβδομάδα έπαιζα εκείνος ο αγώνας στα Ψηλά Λιανά με τους φίλους μου, εκεί που όλοι είχαν ποτίσει το γήπεδο σα τσίρκο μετά τις βροχές — η ομάδα εκείνη έπαιξε τέσσερα σετ και τελείωσε κρατώντας τη ζωή της Αρίνε σα συρματόσχοινο πάνω από την άβυσσο. Την επόμενη μέρα οι ίδιοι αυτοί πήγαν σπίτι τους σα να είχαν κάνει αγώνα πέντε σετ επί έξι ωρών. Αυτή είναι η ουσία: όταν λείπει η Νόζα, οι υπόλοιπες δεν κάθονται σα να τους κόψανε την αλυσίδα από τον λαιμό — βάζουν την μπάλα στο τένις επειδή ξέρουν πως κάθε λάθος είναι μαθηματικό σφάλμα στο σύστημά τους. Και τώρα έρχονται οι τίτλοι σα να γράφουμε ιστορία μόνο όταν κάποιος λείπει σα θεός. Αλήθεια; Στο Γαλλικό Πρωτάθλημα φέτος εκείνο το τρίτο σετ σα βρήκα έναν θησαυρό γράφοντας σημεία: η Κοντούλα έκανε εκείνο το πλαγιοκόπημα στους ώμους της αντίπαλης σα νάταν η ίδια η Αρίνη, η Σταφανί έπιασε τρεις συνεχόμενες βολές εκτός γηπέδου σα νάταν σα μύγα πάνω στο γυαλί, κι όμως η ομάδα κράτησε εκείνον τον αγώνα σα σφράγισμα σε φιάλη. Την επόμενη ημέρα βγήκαν τίτλοι σα "Sabalenka survives despite herself" — όχι επειδή έκανε η ίδια τα πάντα, αλλά επειδή εκείνες έκαναν το σύστημα να μην καταρρεύσει σα τραπουλόχαρτο. Δηλαδή, τι μου λέγεται εδώ; Ότι η Νόζα είναι σα αυτή η μεγάλη ελιά στο δέντρο και αν την κόψουμε όλα πέφτουν; Δεν λέω πως δεν ισχύει — όμως κοιτάξτε καλύτερα εκείνον τον αγώνα στη Γερμανία όπου η Αρίνη ξεκίνησε σαν αστροπεριπλανώμενη κι όμως εκείνες οι τρεις έκαναν συνεργασία σα συμφωνία χορωδίας. Στην Ινδία εκείνο το τουρνουά: η Εβίτα έκανε τρεις συνεχόμενους λάθος σερβίς σα νάταν η ίδια η Αρίνη στην πρώτη της εμφάνιση, η Σταφανί έκανε δύο πλαγιοκοπήματα σα νάταν η Νόζα κι όμως η ομάδα κράτησε τον αγώνα σα σιδερένιο πλέγμα. Αυτό που βλέπω εγώ δεν είναι ένας τζόκερ που λείπει συνέχεια σα ημερολόγιο απουσιών — είναι μια ομάδα που έχει μάθει πως το τένις γράφεται στις λεπτομέρειες, σαν εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον όπου η Αρίνη έκανε τέσσερα λάθη στις πρώτες της σερβίς μέσα σε ένα σετ κι όμως εκείνες έκαναν τέσσερα πλαγιοκοπήματα σα νάταν τέσσερις σωσίβιες λέμβοι. Άρα λοιπόν, η Νόζα είναι σίγουρα ο πυλώνας — αλλά φέτος η ομάδα απέδειξε πως μπορεί να στέκεται όρθια ακόμα κι όταν εκείνος ο πυλώνας λείπει επειδή έχει μάθει να φτιάχνει νέα θεμέλια μέσα στη διάρκεια του αγώνα. Αυτό δεν είναι τζόκερ, είναι μια κοινότητα που αποφάσισε πως δεν πρόκειται να γονατίσει ξανά επειδή ξέρει πως κάθε λάθος είναι μια ευκαιρία να ξαναχτίσει κάτι μεγαλύτερο από εκείνον τον τίτλο. Και αν θέλουμε να μιλήσουμε πραγματικά για τζόκερ, ας κοιτάξουμε εκείνον που εμφανίζεται σαν κεραυνός όταν όλα έχουν καταρρεύσει — αλλά φέτος αυτή η ομάδα αποφάσισε πως δεν θέλει κανέναν κεραυνό, θέλει μόνο συνεργασία σα οικογένεια.