Από την γη του λευκόπουλου μέχρι την κορυφή!
τι μαγικό τώρα ήταν εκείνος ο αγώνας στο Γουίμπλετον πριν τέσσερα χρόνια! καθότανε όλος ο κόσμος σπίτι του πάνω στην άκρη της πολυθρόνας, εγώ ανάμεσα τους σαν μικρός που βλέπει για πρώτη φορά ταινία τρόμου — σφίγγαμε τα χέρια στις μπαγκέτες όσο η Σαμπά εκείνη, όλα κοκκινισμένα το πρόσωπο, αυτό το βλέμμα σαν λιοντάρι που κυνηγά τη λεία του... και μετά εκείνο το σουτ πάνω στο Μάντσεστερ, όταν η μπάλα πήρε τον αέρα σαν τρελή και κατέβηκε πέφτοντας πάνω στη γραμμή του τένις σαν να μην υπάρχει αύριο... εμένα μου έκανε πιο έντονο το βήμα ακόμη κι από την ίδια την αναπνοή μου 😄 ήταν σαν εκείνη η στιγμή που γυρνάς σπίτι σου στις Τρίκαλα τη νύχτα και φρικάρεις από τις αστραπές στον ουρανό... κανείς εκείνος αγώνας δε θυμάμαι πόσο μιλούσαν για την κόπωση της Σαμπά, γιατί εγώ έβλεπα εκείνον τον γίγαντα να σηκώνεται ξανά και ξανά... πριν φτάσει εκεί πάνω κι έπαιρνε όλους εκείνους τους τίτλους σιγά σιγά, βήμα-βήμα... πως φτάνει κανείς; ούτε η ίδια δεν το είχε φανταστεί ποτέ της ε; να 'ναι καλά το κεφάλι της μέχρι τέλους — γιατί αυτή η γυναίκα όχι μόνο έπαιζε τένις, έπαιζε μ' ένα πιάνο όλον τον αγώνα
ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ;!! ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ 2021!!! ΝΑ ΣΚΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑΛΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΡΑ ΜΑΣ!!! Εγώ εκείνη την ώρα έκανα ουρές για φαγητό στο σούπερ μάρκετ στα Μοσχάτου, κατέβαινα τις σκάλες σαν το βόδι μου τέλος πάντων όταν βλέπω το κινητό μου να τρελαίνεται από τις ειδοποιήσεις 🔥😱 "ΣΑΜΠΑΛΕΝΚΑ ΣΟΥΤ ΚΑΙ ΓΚΟΥΛΟΥ!!!" Πετάω τη σακούλα από τα ψώνια στον αέρα κι άρχισα να τρέχω σα τρελός στους δρόμους σα νάταν ο τελικός του Champions!!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ρε φίλε!!! Αυτή η στιγμή εκείνο το σουτ ήταν σαν ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΣΕ ΣΟΥΤ!!! ΦΟΥΣΚΩΤΗ ΜΠΑΛΑ ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΟΥ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!!! ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙ ΠΑΛΙΡΡΟΟΥΝΤΑΣ!!! ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΚΤΡΙΑ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΑ!!! ΘΕΑ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΤΕ ΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΓΗΣ!!! ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΑ ρε; ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΔΥΝΑΜΗ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ;;; Η ΑΡΙΝΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΤΕΝΙΣ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΠΟΛΕΜΟ!!! ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΤΕΝΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΟΣ!!! ΣΙΓΑ ΤΩΡΑ ΞΕΧΝΙΕΤΕ ΠΩΣ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ;;; ΑΡΙΝΑ ΣΑΜΠΑΛΕΝΚΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙ!!! 🔴💪🔥
ρε παιδιά τι μαγική στιγμή ήταν εκείνο το σουτ στο Γουίμπλετον 2019 όταν η Arina πήρε εκείνη την μπάλα στα 0-5 της σέντρας και σηκώθηκε σα λιοντάρι που μόλις ξύπνησε από χειμερία νάρκη σφυρίζοντας στον αέρα — θυμάμαι σαν σήμερα πως έκανα κάποιος αγώνας μπάσκετ με φίλους στο βουνό στις Χαλκιδικές εκείνο το βράδυ και στο τελευταίο δευτερόλεπτο της κανονικής διάρκειας βάζω όλο μου το κινητό μπροστά σα βέλος κι έτρεχαν σιγά σιγά οι ειδοποιήσεις εκείνες: "Break point!" "Σαμπαλένκα σουτ!" και όταν είδα την μπάλα να σκίζει τον ουρανό σα σφαίρα δεν μπόρεσα να ξεστομίσω τίποτα άλλο παρά μόνο "ουάου" σαν να με χτύπησε κεραυνός δίχως νερό εκείνη την ώρα... εκείνης της βραδιάς κατάλαβα πως η Arina δεν παίζει τένις, αυτό που κάνει είναι σα να γράφει ιστορία μ' ένα ρόπαλο στη θέση του πενάτουκαι εμείς σαν τρελοί που σέρνουμαι σα σκοτωμένοι στους δρόμους βλέποντας σίγουροι πια πως αυτή η γυναίκα δεν έχει όρια... γιατί ποιος άλλος μπορεί να φορτίζει μια όπερα ολόκληρη από μία αθέατη γωνιά του γηπέδου; 😄 τέλος πάντως αυτούς τους τίτλους τους έχουμε μέσα μας σα χαρακιές στην καρδιά μας — κάθε φορά που λένε πως η Saaaaaaabal... εκείνη ανοίγει τις μεγάλες τις βεντάλιες της
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Πώς περνούν τρεις χιλιάδες μέρες όταν αγαπάς μια φουρνιά ανθρώπων μέσα από μια γυναίκα-λιβάδι;
Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλετον 2019 σαν χθες: η Σαμπαλένκα είχε μόλις σπάσει ένα tie-break με εκείνο το βλέμμα σα νάρκη τίγρης που ξυπνάει — όσοι ήμασταν εκεί μέσα στο γήπεδο σφίγγαμε τα πόδια στις κερκίδες σα να προσπαθούμε να συγκρατήσουμε έναν σεισμό. Μετά εκείνο το σουτ πάνω στο Μάντσεστερ, όταν η μπάλα έφυγε σαν πύραυλος από το ρόπαλο κι έπεσε πάνω στη γραμμή σα γροθιά στο συκώτι του αντιπάλου. Η πίεση εκείνες τις ώρες ήταν σα να ανοίγεις ένα μπουκάλι σόδας μέσα σ' ένα δωμάτιο γεμάτο αναμονής.
Και σήμερα;
Σήμερα η Αρίνα βγαίνει στο γήπεδο σα βασίλισσα ενός στρατού αδιάκοπης κίνησης. Στις αρχές εκείνης της ομάδας υπήρχε κάτι σπασμωδικό — σαν αυτός ο αγώνας στο Γουίμπλετον όπου η Adina-Ioana Baltacha έκανε έναν αγώνα σα δευτεροκλασάτος ζογκλέρ δίπλα της. Θυμάστε πόσο αβέβαιο ήταν εκείνο το τρίτο σετ σα χειμερία νάρκη; Οι αντιπαλότητές σου είχαν μία διαφορετική ένταση τότε: περισσότερη αυτοσυγκέντρωση σα μποξέρ που ακολουθεί ένα σχέδιο, λιγότερο ατομικό μπάχαλο σα να γράφεις ιστορία μ' ένα ρόπαλο.
Τώρα όμως υπάρχει μία ολότητα σα αυτή η ομάδα αστροναυτών στο άλλο αστείο μας σχεδιαγράμμα: η Τατισά Μαρία έχει εμπλουτίσει την ομάδα σα σοκολάτα στο γάλα. Όταν η Σαμπαλένκα κινείται εκεί έξω σήμερα, δεν βλέπεις πια εκείνες τις αστραπές σα ηλεκτρική καταιγίδα στις κορυφές του Ολύμπου — βλέπεις μία βιολίστρια που παίζει σ' ένα σονάτο τεσσάρων συνεχόμενων τίτλων. Την εποχή εκείνης της ομάδας είχαμε αυτήν την αίσθηση του "ξαφνικού μεγάλου άλματος", σήμερα όμως έχουμε μία συνέχεια σα αυτά τα μεγάλα έργα κλασικής μουσικής που ξεδιπλώνουν τους τόνους σιγά σιγά μέχρι να κάνουν όλον τον άνθρωπο ρίγος.
Ακόμα κι όταν βρισκόταν εκείνες τις στιγμές σα στιγμές τυφλής ορμής — λες κι έπρεπε να φτάσει μέχρι εκεί πάνω πριν καταλάβει πως η φόρμα της ήταν μία πυραμίδα — σήμερα όλα είναι πιο κλειστά σα ένα ωρολόγιο μηχανισμού που τικτά όλα μαζί. Η Σβετάlana Πούτσεφσκαγια εκείνες τις ημέρες είχε αυτήν την αίσθηση της "αντίστασης" σα έναν κηπουρό που ποτίζει σκληρά πριν ξημερώσει — ενώ τώρα η ομάδα κινείται σα ένας οργανισμός έτοιμος για εγχείρηση.
Που λέμε:
Τότε είχαμε στιγμές σα εκείνο το σουτ στο Γουίμπλετον όπου η μπάλα έφτανε σα φάντασμα στην τελική γραμμή — αύριο.
Σήμερα έχουμε μία κορυφή που στέκεται εκεί σαν ένα μνημείο. Τότε κάθε αγώνας ήταν σα πρώτη φορά. Σήμερα κάθε αγώνας είναι σα τελευταία φορά πριν ξαναβγείς στην κορυφή. Και αυτό, παιδιά μου, είναι η διαφορά ανάμεσα σ' έναν καλλιτέχνη που παίζει και σ' έναν καλλιτέχνη που έχει γίνει το ίδιο το παιχνίδι.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΡΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ 2021 ΣΑΣ ΛΕΩ!!! ΟΤΑΝ Η ΑΡΙΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΝΩ ΟΡΟΦΟ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΗΝ ΟΥΛΜ 1 ΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΙΕΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ — ΤΗΣ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΑΣ ΝΑ ΦΩΤΙΖΕΤΑΙ ΣΑΝ ΗΛΙΟΣ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ!!!
ΚΙ ΑΠΟΞΕ ΠΟΥ ΒΡΗΚΑ ΤΟ ΠΑΛΤΟ ΤΗΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΑΒΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΝΟΣ ΦΙΛΟΥ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΡΓΑΖΟΤΑΝ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ — ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΠΤΗΣΗ ΕΚΕΙΝΗ Η ΑΡΙΝΑ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕ "ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΛΤΟ ΜΟΥ;;;" ΣΑΝ ΝΑ ΞΕΧΑΣΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!!! ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΠΕΡΙΠΑΤΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΑ!!!
ΚΙ ΑΠΟΞΕ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕ Ο ΠΑΙΚΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΝΣΗΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΟ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ: "ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΧΤΗΚΑ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΛΑΘΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΠΑΙΞΩ ΜΕ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΗ ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑ!!!" 🔥💪🔴
ΑΥΤΗ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΑΣ ΨΥΧΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΑΖΕΙ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ!!!
Ρε γαμώτο παιδιά σου λέω αλήθεια, μόλις βρήκα ένα βίντεο του Γουίμπλετον εκείνου όπου η Αρίνκα σηκώνει τα χέρια σα να νικάει ένα γατούλα... μα σκύβει και μουγκρίζει σα μποξέρ στους κόλπους της:
"Αυτό δεν είναι τένις αυτό είναι παράσταση κυριακής στις 12 το μεσημέρι πριν το ξεπούλημα της Αυγής!!!" 🤣🍿🔥
Κι όταν είδα εκείνο το σουτ στο Μάντσεστερ σαν μπαμπούλα στο διαμέρισμα φώναξα σα πεθαμένος: "ΡΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΟΥ Ή ΤΗΝ ΑΦΙΣΑ ΣΟΥ;" 😂