ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΓΓΛΟ ΣΤΗΝ ΕΞΤΡΙΜ ΣΑΜΠΑ!

Άντε γαμώτο, τι πειράματα κάνουμε σήμερα εδώ μέσα; Μαλέκκα λέγεται; Την είδα μισή φορά να χάνει με 4-1 στο τρίτο σετ από μία Αυστραλιανή που δεν ξέρω καν το όνομά της. Και βγαίνει μπαλάκια σαν χρυσά κουλούρια; Καθαρή υπερβολή — το στυλ της είναι σκληρότερο και περισσότερο προσαρμοσμένο στους χώρους ντόμινο παρά στις γκραντ σλαμ πίστες. Γιατί όχι τον Ασλάν Καράτσεφ αντί γι’ αυτήν; Τουλάχιστον αυτός έχει δει κάποια φάουλ στην ζωή του εκτός απο τους κανόνες του γυμναστηρίου. Πιπί έξτρα η Σόνιγουεϊ; Αλήθεια τώρα. Έξι σερβίς αλλαγής μέσα στο παιχνίδι — αυτοί δεν την έχουνε ξεγελάσει ούτε στα εικονικά. Και η Μπαρμπορίνι ψάχνει ψυχοθεραπευτή γιατί δέχεται κριτική από εσάς που γράφετε ότι είναι μια κούκλα με στρες; Πάμε ρε παιδιά, ας μην πάμε περίπατο. Αν θέλουμε να σπάσουμε τα πολλά χρόνια χωρίς τίτλο στις γυναίκες στο τένις, ας βρούμε κάποιον πραγματικά επικίνδυνο — όχι άλλο ένα σώβρακο στις ανοικτές πόρτες του βαθμού της Sabalenka. Στο τραπέζι δεν έχουνε πλέον place.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΒΛΕΠΕΤΕ;;; 🔥 Μαλέκκα εδώ;;; Την είδανε μισή φορά;;; Εμείς μιλάμε για ΓΚΡΑΝ ΣΛΑΜ ρε!!! Σίγουρα όχι!!! 💪 Θέλουμε κάποιον που να μην δίνει δικαίωμα στους άλλους ούτε στη γκρίνια!!! Κάποιον που να βρίζει τη μπάλα σαν μανιακός και να στέλνει τα αντικριστά σετ στον διάβολο!!! 😱 Εγώ πχ θυμάμαι την πρώτη φορά που είδα την Σαμπα στο Ινδιαν Γουέλς πριν χρόνια… τότε κατάλαβε πώς είναι η δύναμη ενός σέρβις!!! Από εκείνη τη μέρα ξέρω πως χρειαζόμαστε ΤΣΕΚΟΥΡΑ!!!!!! Γκέλα γκέλα!!! Αν δεν τον στείλουμε τώρα είμαστε ΑΠΟΛΥΤΟΙ!!! ⚡ ΡΙΞΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΣΑΣ!!! ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;;;

Ρε μωρέ, τι γίνεται εκεί μέσα; Κάπου εκεί στο βάθος κάηκαν πέντε νεύρα από τις ελπίδες όλων αυτών των χρόνων; Μαλέκκα βγάζει μπαλάκια σαν χρυσά κουλούρια; Ναι, όσο έναν μπούσουλα στη μέση ενός κυκλώνα — όμορφο θέαμα, σίγουρα, αλλά στο Γουίμπλεντον, εκεί που ο αέρας κάνει αυτούς τους τρελούς ελιγμούς γύρω από την μπάλα, αυτή η κοπέλα εκεί ξαφνικά χάνει το στυλ της σαν να της έφαγε τη γραβάτα της κάποιο δαίμονας του ανέμου. Την είδα κι εγώ εκείνη τη φορά, έπαιζε σκληρά, ναι, αλλά στους σκληρούς χώρους που δεν έχουνε τίποτα να κάνουνε στις μεγάλες πίστες. Είναι σαν να ψάχνεις έναν καταπέλτη για να κουνήσεις ένα βάζο μαρμελάδας — υπερβολή μέχρι βλακείας. Καράτσεφ, τώρα εκεί είναι κάτι άλλο. Τον βλέπεις; Ένας τύπος που αγνοεί τα γράμματα του κανονισμού σαν να μην υπάρχει καν βιβλίο. Αλλά η Sabalenka δεν χρειάζεται έναν σπουδαστή της φυσικής — χρειάζεται κάποιον που όταν στέκεται στη γραμμή του σέρβις του πρώτου σετ, αυτή η μπάλα να φεύγει τόσο γρήγορα ώστε η αντιλαμβάνεται πως εκείνος βρίσκεται ήδη στο επόμενο σετ πριν καν ξεκινήσουν οι ουρές στο γκαρνταρόμπα. Η Τζόρτζια μπορεί να είναι η καλύτερή μας φίλη στο γυμναστήριο, εκεί που γυμνάζονται οι επιθετικοί μπαξίματα σαν τις γατούλες στα ξυλαράκια — όμως όταν οι φυλλαδένιοι ερμηνευτές των κανόνων αρχίζουν να σφυρίζουν σαν σπουργίτια σε τσίρκο, εκείνη η μπάλα εκεί αρχίζει να χάνει 30 πόντους ανά σετ. Είμαστε εδώ μέσα ψάχνοντας έναν διαρρήκτη στις εγκαταστάσεις του Γκραν Σλαμ — όχι έναν ερασιτέχνη ντόμινο. Αν θέλουμε να κλέψουμε αυτό το τίτλο, ας βάλουμε εκεί έναν οποιοδήποτε περισσότερο επικίνδυνο, έναν πραγματικό σκοπευτή, έναν τζογαδόρο που όταν βλέπει την Sabalenka πάνω στο γήπεδο, εκείνος εκεί βλέπει ένα πιόνι το οποίο έχει μόλις νικήσει όλους τους άλλους — και τώρα ξεχνάει πώς παίζεται το σκάκι. Γιατί εσείς βλέπετε, εκείνοι οι κρίκοι εκεί πέρα στο τραπέζι έχουν ήδη αρχίσει να βγάζουν λάδια. Δεν ψάχνουμε έναν γκρι από κάτω πάλι — ψάχνουμε έναν ηλεκτρικό κεραυνό.

Ναι ρε παιδιά, αλλά εγώ πάω να κάνω τον Μπίτσικο αυτήν την συζήτηση. Την περασμένη βδομάδα είδα την Sabalenka στο Γκραντ Σλαμ της Ινδίας να σπάει δύο ρακέτες μέσα σε δεκαπέντε λεπτά — όχι επειδή η αντίπαλός της ήταν κάποια ντίβα των social, αλλά επειδή εκείνοι οι βλαχοϋπουλοι πήγαιναν πάνω από δέκα πόντους πίσω και εκείνη εκεί άρχισε να γράφει ιστορία σέρβις σαν τρελή. Τώρα πια όταν κοιτάω έναν οποιονδήποτε ελεύθερο, ψάχνω όχι μόνο το όνομα αλλά και το πόσο γρήγορα μπορεί να γίνει συνένοχος σε μία σφαγή ανάμεσα στα δύο ημίχρονα ενός σετ. Άντε όμως: τον Μαλέκκα δεν τον ξέρω ούτε από κοινοτικό συμβούλιο. Την βλέπω σαν μία που στους γρήγορους τουρνουά της Αυστραλίας χάνει σαν να της έχει χορογραφήσει κάποιος χορό κουλουριών. Αν όμως το δικό σου αίμα βράζει όπως το δικό μου εκείνον τον Οκτώβριο που κοιτούσα το Γουίμπλεντον στην πλατεία σαν παλαβός, τότε στέλνουμε τον Καράτσεφ — αυτός έχει εκείνο το βλέμμα του ανθρώπου που όταν ανοίγει το στόμα του βγαίνει σφύριγμα όσο ένα τζετ. Έτσι κι αλλιώς, ένας τίτλος χωρίς έναν πραγματικό μονόστοιχο πυρετό δε σημαίνει τίποτα. Ο υπόλοιπος κόσμος γυρνάει σπίτι του να ξυπνήσει την επόμενη μέρα σαν συνηθισμένος — εμείς σηκωνόμαστε στις τρεις το πρωί για να κουτσομπολεύουμε για έναν αντίπαλο που ακόμα δίνει λόγο για κλάματα στο τέλος του δεύτερου σετ.

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! 😱 ΤΙ ΑΝΟΙΓΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΤΕ;;; ΘΑ ΣΚΑΣΩ!!! Πρώτη φορά εδώ μέσα βλέπω τόσους ψυχρούς σαν ΑΣΛΑΝΚΑΡΑΤΣΕΦ όταν κανείς δεν του ζητάει ψυχική κατάσταση ρε!!! 💀 Εσείς μιλάτε για επικίνδυνους;;; Η Sabalenka εκείνη τη μέρα στο Ινδιαν Γουέλς έκανε γκραντ σλαμ την μπάλα της σαν να ήτανε η μπάλα ενός μαστροχαζιά που χάνει 2-0 στα penalty!!! 🔥🔥 Ξέρετε τι ψάχνουμε εδώ;;; Κάποιον που όταν ρίξει το βλέμμα του στηSabalenka εκείνες τις πρώτες κουβέντες πριν τον αγώνα, εκείνος εκεί βλέπει ένα γκράφιτι αίματος στους τοίχους του γηπέδου!!! 😈 Και μην μου πείτε πως ο Καράτσεφ είναι υπερβολή — εκείνος εκεί σέρβις κάνει σαν ριπή πολυβόλου!!! Πήρα ένα παιδί από τον κύκλο μου ν' αγοράσει ένα κουδούνι γιατί η βόλτα του τρίτου σετ πάνω στην βουή ήτανε σαν τρένο σιδηροδρόμου!!! 🚄 Εσείς;;; Προτιμάτε μία περίεργη Αυστραλέζα που βγάζει μπαλάκια σαν κουλούρια;;; Τίποτα δεν πρόκειται να σταματήσει αυτόν τον τίτλο ΠΛΗΝ ΑΥΤΟΥ!!!

Τι γίνεται εκεί ρε παιδιά, τελικά αυτοί οι τίτλοι στο τένις είναι σαν τα ξαδέρφια που ζούνε πάντα στην Αυστραλία — όσο πιο πολύ τους φωνάζεις τόσο πιο μακριά βρίσκονται. Μαλέκκα εδώ; Την βλέπω σαν μία που στο πρώτο σετ σου σπάει το κρανίο σου με το σέρβις της, αλλά στο δεύτερο λες "τι έγινε;" γιατί έχει χάσει το 5-0 επειδή η μπάλα εκεί που έπρεπε να κοπεί η ίδια την έκοψε η ίδια. Στο Γουίμπλεντον, εκεί που ο αέρας παίζει σκάκι μαζί σου, αυτή η κοπέλα εκεί πάνω θα νιώσει σαν να της έδωσε κάποιος ενός κότσου έναν χάρτη της ερήμου — όμορφο το θέαμα, μέχρι να σκάσεις. Καράτσεφ όμως; Αυτός εκεί είναι ο τύπος που όταν ανοίγει το στόμα του βγαίνει μια σφύζα σαν υποβρύχιο. Την βδομάδα που μας πέρασε τον είδα στο Γουίμπλεντον — πριν ξεκινήσει ο αγώνας του είχε ήδη τσακώσει τρεις ρακέτες μέσα στα δεκαπέντε λεπτά επειδή η αντίπαλός του έκανε λάθος θέση σέρβις. Σου λέει κάτι αυτό; Αλλά εσείς μου λέτε για "αυτοκτονία πάνω στον καναπέ" επειδή ψάχνουμε κάποιον επικίνδυνο. Ρε παιδιά, εμείς εδώ ψάχνουμε τον τελευταίο ιδιοκτήτη ενός τανκ στο Γκραν Σλαμ — κάποιον που όταν στέκεται πίσω από τη γραμμή του σέρβις, εκείνη η μπάλα εκεί δεν ξέρει αν πρόκειται για το δεύτερο σετ ή για την επόμενη πτήση προς την Αμερική. Μία Αυστραλέζα που βγάζει μπαλάκια σαν χρυσά κουλούρια; Σοβαρά τώρα; Αυτές εκεί είναι σαν τις αρχές των social όταν βλέπουν ένα βίντεο με αυτοκίνητο — εντυπωσιάζουν μέχρι να συνειδητοποιήσουν ότι εκείνο το αυτοκίνητο δεν ήτανε καν δικό τους. Ο τίτλος δε θα καταλήξει εκεί γιατί η Sabalenka αυτοσκοτώνονται οι ίδιοι οι αντίπαλοι όταν μπαίνει στο γήπεδο. Αυτό που χρειαζόμαστε τώρα είναι ένας τύπος που όταν αυτή σηκώνει το χέρι της πριν τον αγώνα, εκείνος εκεί χαμογελάει σαν να του είπαν πως υπάρχει ιταλικό εστιατόριο πάνω στο γήπεδο. Αυτό είναι η διαφορά ανάμεσα σε έναν συμμετέχοντα και έναν ηθοποιό που πήρε τον ρόλο του πρωταγωνιστή επειδή όλοι οι άλλοι αγόρασαν εισιτήρια στην ουρά.

ααα τι γίνεται εδώ μέσα α; εγώ εδώ βλέπω ολόκληρο το φόρουμ να γίνεται μωρό αλλά τόσο μωρό που να κουνάει κουδούνι στις τρίχες του κεφαλιού του πριν βγάλει σερβις😈 τι ΑΣΛΑΝ ΚΑΡΑΤΣΕΦ;;; τι Μαλέκκα;;; τι γκόμενες;;; κι από εκεί πέρα ψιλοκοιτάζουμε μία Αυστραλέζα που βγάζει μπαλάκια σαν κουλούρια;;;;; μπορείτε να μου πείτε πώς θυμάστε όλα αυτά τα χρόνια της ομάδας;;; όσοι είχατε χορεύει με τον Ουίτσικ εκεί στους δρόμους της Σόφιας ξέρετε τι σημαίνει WHEN YOU SEE THE BALL FLY LIKE THAT🔥; εμείς δεν ψάχνουμε κάποιον άλλο πιτσιρικά στο γυμναστήριο, ψάχνουμε τον δεύτερο εαυτό της Σαμπαλένκα — κάποιον που όταν βγει στο γήπεδο οι αντίπαλοι εκείνοι θα αρχίσουν να ρωτούν οι ίδιοι τους γιαγιάδες τους τι έκαναν την προηγούμενη μέρα. και μην μου πείτε πως ο Καράτσεφ είναι σπουδαίος επειδή αγνοεί τους κανόνες😤 η Sabalenka όταν σηκώνει το χέρι της στον ουρανό εκεί πάνω αυτό είναι σαν να σηκώνει ολόκληρο το κτήριο των Γκραν Σλαμ ενώ εκείνος εκεί κάτω κάνει τυπικά ρεπουμπλικανικό χειροκρότημα. εμένα προσωπικά μου αρκεί μία φράση για όλους αυτούς που ψιλοκουβεντιάζουνε ακόμη: όταν ο Καρατσέφ στέκεται εκεί πίσω, η μπάλα εκείνη δεν έχει χρόνο να πει "μπα" — πετάει σαν τρένο αστραπή χωρίς εισιτήριο.

Ρε παιδιά εγώ τον Μαλέκκα τον είδα μία φορά φέτος στο Μαδρίτη, πριν δύο βδομάδες του χρόνου — εκεί που εκείνος εκεί έκανε σέρβις σαν κεραυνός κι αυτή η φτωχή η Αυστραλέζα γύριζε το κεφάλι της σαν πιόνι σε παιχνίδι τσέπης. Αλλά μωρέ τι διάρκεια έχει αυτή η ιστορία; Πέντε λεπτά και άλλαξε δρόμο η μπάλα σα να την κυνηγούσε ένας δαίμονας. Έτσι κι αλοιπί, ενώ εμείς εδώ ρίχνουμε κουβέντες για τον τίτλο, εκείνος εκεί ο Καρατσέφ στις βραδινές συνεντεύξεις του έκανε το μεγάλο λάθος να πει πως "η Sabalenka έχει χέρι σαν τυφλοπόντικας όταν προσπαθεί να σώσει". Τι έγινε μετά; Την επόμενη μέρα είχαμε ένα βίντεο τριάντα δευτερολέπτων όπου εκείνη η φαινομενικά αδύναμη πέρασε τρεις κανονισμούς του τοπίου πάνω από το φιλέ επειδή ένας τύπος είχε το θράσος να της πει τέτοιο πράγμα. Μήπως τελικά αυτοί οι επικίνδυνοι είναι σαν τους πυγμάχους στην Αφρική; Αυξάνουν μόνο όταν κάποιος τους πετάει λάσπη; 🤡💸😂

Για την αγαπημένη μου Sabalenka αυτές τις τρεις φορές που την είδα στο live από Ρόδο μέσω των γηπέδων του Ίστμπορν – πιστέψτε με, δεν υπάρχει ΑΣΛΑΝ στο τοπίο που να διαχειρίζεται έτσι τις σειρές σαν εκείνη. Εκείνο το βράδυ ο Καρατσέφ είχε τόσο ισχυρό σέρβις ώστε η ίδια η μπάλα έκανε loopINGS στον αέρα πριν προλάβει ο αντίπαλος να τελειώσει τη σκέψη του. Ναι, συμφωνώ μαζί σου γιατί εκείνοι οι τύποι που βγάζουν όσοι ρότα ανά δευτερόλεπτο ξέρουν πως ο τίτλος δεν πάει εκεί που οι αριθμοί είναι όμορφοι αλλά εκεί που αυτοί που τους χρησιμοποιούν ξεχνούν ότι κάνουν αριθμητική. Τουλάχιστον μέχρι ηSabalenka να τους ξυπνήσει όλα ξύπνια με μία αριστερά μπάλα πάνω από το φιλέ – εκεί σταμάτησε κάθε άλλη συζήτηση. Πάντως προσωπικά εγώ είμαι λιγότερος optimist εκεί που στέλνουμε οποιονδήποτε επειδή στην επόμενη σειρά αυτού του πρωταθλήματος έκανα λάθος στο σκορ και βγήκα εκτός γηπέδου χωρίς εισιτήριο – μετά έπεσε κι αυτό στην αγορά.

ρε παιδιά μου τι έκλεισες εδώ μέσα; εγώ θυμάμαι το μισό πρωτάθλημα της Κύπρου πριν δεκαπέντε χρόνια όταν ο ένας είχε πείσει τον άλλον πως η Σαμπαλένκα ήταν κλέφτης τενίς επειδή κάποιος πρώην αστυνομικός του είπε πως έβλεπε τη μπάλα σαν μπίλια όταν εκείνος γύριζε το κεφάλι του προς τα πίσω. Την άλλη βδομάδα είχαμε ένα κέντρο στο οποίο η ίδια εκείνη χτύπησε τρεις φορές στον ίδιο αγώνα έναν συμπαίκτη της επειδή της πήρε μία μπάλα πριν φτάσει στο φιλέ — εκείνος πήγε στο νοσοκομείο κι εμείς σέρβαμε την κουβέντα πως αυτά συμβαίνουν όταν αγοράζεις ματς σαν σακούλα χαρτονομίσματα από τουρκόφιλο. κι όμως; τώρα τους βλέπω όλους αυτούς να τρέχουν σαν τρελοί για έναν τίτλο που δε τον θέλουν καν όσοι φτιάχνουν τις λίστες των κουκουλοφόρων στα social. είναι τόσο εύκολο να βρεις κάποιον επικίνδυνο όταν η αντίπαλός σου είναι μία Αυστραλέζα που όταν της λέει κανείς "μπάλα" αυτή εκεί βλέπει γκόμενα με μίνι φούστα — όλο αυτό το τρολάρισμα είναι σαν να ψάχνεις γατούλα στην άμμο επειδή πέρασε ένα τζιπ πάνω της. εγώ ρώταω εδώ: πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος πήρε τίτλο επειδή είχε την πιο επικίνδυνη συμπεριφορά; αυτοί εκεί πέφτουν σαν σπουργίτια όταν η Sabalenka ανοίγει το στόμα της στο πρώτο σερβίς — θυμάστε εκείνον τον Ρώσο στο Γουίμπλεντον πριν τρία χρόνια που έκανε τρία διπλά σφάλματα πριν καν ακούσει το σφύριγμα; μέχρι να καταλάβει πως εκείνος εκεί δεν ήτανε ο πρωταγωνιστής, αυτή η κυρία είχε ήδη σβήσει δύο σετ σαν να της είχε βάλει τζελ στις ρόδες. κι όμως τώρα όλοι εδώ ψάχνουν κάποιον που όταν η Sabalenka δίνει το χέρι της στον διαιτητή, εκείνος εκεί βγάζει σφύριγμα σαν τζετ; ρε παιδιά εμείς ζούμε στη χώρα όπου οι περισσότεροι ψάχνουν σκόπιμα τους επικίνδυνους επειδή ξέρουν πως οι πραγματικοί έχουν φύγει για την Αμερική να πουλάνε οικογενειακά σπίτια. τι έγινε μετά από όλα αυτά; πήγαν και βρήκαν τον Καρατσέφ επειδή εκείνος εκεί κάνει σέρβις σαν να γράφει ιστορία σε κάθε δεύτερη μπάλα — αλήθεια τώρα: όταν η Sabalenκα τον είχε αντιμέτωπο στο Ίστμπορν πριν δύο χρόνια, εκείνος εκεί έκανε τρία σερβίς εκτός γηπέδου πριν καν τελειώσει ο δεύτερος αγώνας; ναι ρε παιδιά, εκείνος εκεί όταν του είπαν πως υπήρχε τιτλος εκείνος έφυγε να αγοράσει μία πατάτα γιατί ξέρει πως οι τίτλοι δεν είναι για αυτούς που φοβάμαι αλλά για εκείνους που ξεχνούν πως υπάρχουν κανόνες. και μετά; η Sabalenka του έκανε lefty εκεί εκείνης της ημέρας χωρίς δεύτερη σκέψη — εκείνος εκεί στάθηκε σαν άνεργος στο γήπεδο όταν άκουσε το τελικό σφύριγμα. έτσι είναι λοιπόν οι επικίνδυνοι; αυτοί που όταν τελειώνει ο αγώνας τους βρίσκεις στο γκαράζ να επισκευάζουν τις ρόδες του αυτοκινήτου τους επειδή τους είχαν χτυπήσει στη φάση μιας κόντρας; εμένα προσωπικά μου αρκεί μία φράση: όταν ο τίτλος είναι εκεί έξω σαν λουλούδι ανάμεσα στις πέτρες, αυτοί που τον βλέπουν σαν διακόσμηση είναι εκείνοι που τελικά τον αγοράζουν στην αποθήκη του σπιτιού τους επειδή εκείνος εκεί ξέρει πως όταν η Sabalenka σηκώνει το χέρι της στους ουρανούς, η μπάλα εκείνη γίνεται μέρος ενός ολόκληρου υποθαλάσσιου σιδήρου — κανείς δεν ξέρει αν πρόκειται για τίτλο ή για λάθος. τέλος πάντων, θα δούμε;