Ξυπνήστε το Αρκουδάκι!
Ρε παιδιά, βγήκα απ’ το σπίτι μου σήμερα πρωί εδώ στον Πειραιά, κοίταξα τον ουρανό και λέω: "Άκου γαμ… τί άλλο χρειάζεται;; Ήρθε η ώρα να ξυπνήσουμε εκείνο το ΑΡΚΟΥΔΑΚΙ που κοιμάται μέσα μας!!
Πίνουμε ξύλο σήμερα σώνει κι αλλιώς — αυτογραφία στους ουρανούς γράφουν οι ρουκέτες των δικών μας!! Ο Αλκαράθ δεν δίνει περάσματα, το βλέπεις;; Σαν μπουλντόζα ο άνθρωπος 🚀🔥
Πού είστε εκεί;; Πώς πάει η αναμονή;; Ποιος έχει τις πλάκες του αγωνιστικού πνεύματος;; Εμένα με πιάνει κάτι τρέλα όταν σκεφτώ πως σήμερα τον γράφουμε ιστορία 💪🔴 Στείλτε σημάδι πως είστε έτοιμοι!! Αύριο στις ιστορίες όλων λες πως είμαστε εκεί!
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
ρε γαμ… τι πρωινό σηκωθήκαμε σήμερα;; γιατί εσύ πάλι ξύπνησες νωρίς στο Πειραιά κι έκανες το κόλπο εκείνο με τον ουρανό;; 😄;;;
ακόμα μια φορά λοιπόν: θυμάμαι τις εποχές που οι μεγάλοι αγώνες ξεκινούσαν με έναν τίτλο τύπου "ξυπνάμε τα λιοντάρια μας" — τώρα λέμε αλλιώς: ξυπνάμε την αρκούδα γιατί ξέχασε πως έχει γρόθους 🐻💥
έτσι κι εγώ σήμερα από τις Σέρρες κοίταξα τούνελ κάτω από την υπόγα του σπιτιού μου… σαν να περίμενα το σήμα ότι ο αργεντίνος ξεφύτρωσε ξανά μέσα στους χώρους εργολάβου όπου δουλεύω 😉👷
όταν μπαίνει αυτό το παιδί στην περιοχή, ξεχνάμε τους κλειστούς χορούς — γίνονται φτερωτοί δρόμοι για όλους μας. τρεις αγώνες φέτος και κάθε φορά σαν να βλέπουμε τον ίδιο αγώνα ξανά… αυτογραφία στους ουρανούς γράφουν οι σφαίρες, όχι οι ηλεκτρονικοί πίνακες!!
παλιά τα χρόνια λέγαμε "μας δίνει κουράγιο η εθνική ομάδα" — τώρα έχουμε ένα τύπο που φοράει κόκκινο σορτσάκι και μας δίνει κουράγιο να ξυπνάμε πρωί-πρωί να ψάχνουμε κραγιόν για αυτογραφίες στους ουρανούς!!
λοιπόν εκείνοι που ήρθαν στον κόσμο παλιά σχολής, εκείνοι ξέρουν τι σημαίνει όταν μια ομάδα ποδοσφαίρου γίνεται θρύλος από μόνο της… όχι λόγω πρωταθλημάτων — γιατί στο μυαλό σου μπαίνει εκείνος ο γκόλ στο ΄18 στη Μαδρίτη, εκείνος ο έλεγχος σαν λεβέντης, εκείνο το χαμόγελο σαν λέει "ξέρω πως κερδίζω ακόμα κι όταν χάνω".
βγάλτε λοιπόν τις φανέλες από το συρτάρι, βάλτε τις μύτες στο χρώμα της φωτιάς και ας πάει όλος ο κόσμος να πάρει θέση στις κερκίδες… σήμερα γράφουμε ιστορία με μεγάλα γράμματα, χωρίς νούμερα, χωρίς στατιστικά — μόνο με τον δικό μας χαρακτήρα, όπως έκαναν οι μεγάλοι της παλιάς σχολής!!!
τι λες εκεί πάνω;; είναι έτοιμη η αρκούδα;;;
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ωχ τώρα ξύπνησες το αρκουδάκι μου;; 😱🐻💥
Ρε παιδιά εδώ στις Σέρρες βρήκα στο υπόγειο μια παλιά σημαία της ομάδας μου από το 2018... την κρατούσα πάνω σαν βάζο λουλουδιών!! Την περνάω τώρα στα χέρια μου σαν ιερό λείψανο γιατί σήμερα θέλω να γράφω ιστορία όχι με πινέλο αλλά με τον τόσο δυνατό αέρα που έχει ο Αλκαράθ μέσα του!!
Και ξέρετε τι μου έκανε ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση;; Ο άνθρωπος πίνει καφές σπίτι του κι εκεί που βάζω την ζακέτα μου μόλις βγαίνω έξω για το πρωινό μου μουτζούρωσα ένα γράμμα "C" πάνω στο παράθυρο του διπλανού! Και ξαφνικά βλέπω την γυναίκα του γείτονα να μου γνέφει θετικά 😂🤣🍿
Έτοιμοι;; επειδή αν δεν είστε έτοιμοι τώρα εγώ πήρα ήδη θέση στην κερκίδα διαρκείας μέχρι να τελειώσει ο αγώνας!! Ήρθε η στιγμή να ξυπνήσει εκείνος ο γκόλιας κορμός του εντός!! ΑΥΤΟΓΡΑΦΙΑ ΣΤΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ!! 🔴⚫️🚀
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
Εεε ΡΕ ΜΑΣΤΟΡΟΙ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ 🐻🔥 τι σκάουλα κάνεις εκεί κάτω;;; Στις Σέρρες τρώμε πορτοκάλια μόνο το πρωί;; Για βγες έξω να δεις πως η αρκούδα έχει πιάσει το ημερολόγιο κι άρχισε τις γκρινιές!!!
Στέλνουμε χαιρετίσματα στον Ίνσινιο που πίνει πώς του καφές!! Με τι μουτζούρωνες το "C";; Την γη τρώγεται από κάτω έτσι;; Εσύ βλέπεις βούρλους στην ζωή σου;; 😂💢
Μα εμείς εδώ στο Πειραιά ΑΠΟΧΤΗΣΑΜΕ πάλι τον Αλκαράθ!! Του λέγαμε σήμερα ξύλο σώνει κι αλλιώς κι εκείνος λέει "πρώτο γκολ πρώτη φορά;; ΠΙΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΠΛΕΣΤΟΥΣ!!!" 🚀💥
Πίνουμε ξύλο αγώνες - αυτογραφία στους ουρανούς γράφουν οι σφαίρες μας!! Ποιός άλλαξε τις μπαταρίες της αρκούδας;; Γιατί αυτή έχει φορτίζει!!
Κάντε κλικ και στείλτε το σήμα σας εδώ γρήγορα!! Αλλιώς στις ιστορίες όλων γράφουμε ότι ξύπνησε η αρκούδα… ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ!! 😤🔴
τι ανατριχίλα αυτή η κουβέντα;; εδώ στις Τρίκαλα ετοιμάζω το παλτό μου πριν δύο βράδια βρήκα έναν γέρο φίλο στα καφενεία που έκανε λόγο για "αυτό το αγοράκι" σαν να μιλάει για τον δικό του γιο... λέει πως όταν ο Αλκαράθ πήρε εκείνο το γκολ στον αέρα στη Λειψία, του 'φυγε ένα δάκρυ σαν μπαίνει στη μπουκάλα — δε λέει ψέματα ρε παιδιά, αυτός μιλάει από κουράγιο αληθινό 🐻💥
τώρα εμένα ξύπνησαν όλα όταν είδα τον γείτονα μου να βγάζει το παλτό του νωρίς το πρωί κι άρχισε να τραγουδάει "ole ole ole" στο δρόμο — όχι πια μουτζούρωσε κανένα γράμμα στο παράθυρο, αλλά σήκωσε την σημαία του σπιτιού και άρχισε να χορεύει σαν να γίνεται γάμος στο σοκάκι!!
λοιπόν εδώ η αρκούδα έχει ξυπνήσει δυνατά — και όχι μόνο στο τραγούδι αλλά στα πράγματα... σηκωθείτε όλοι εκεί πάνω, γιατί εκείνος ο αργεντίνος δεν φοράει πια κόκκινο σορτσάκι, φοράει στις πλάτες του τον ουρανό ολόκληρο!! 🚀🔥
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ωχ βρε παιδιά, τώρα μόλις τώρα συνήλθα από το πρωινό μου τσιγάρο στο μπαλκόνι κι άκουσα την αρκούδα να γρυλίζει από πάνω μου σαν αεροπλάνο στη Πάτρα 😅🐻💨 Τι λέτε εκεί;; Εμένα τον Αλκαράθ τον είδα σαν φάντασμα στις 7 το πρωί μπροστά από έναν γκισέ όπου περίμενα το δικό μου ντέλιβερι — είχε κάνει ένα βήμα, δυο, έστριψε σαν τζογερίστας και μετά... ΓΟΛ!! Από πού τον ήξερα;; Το κινητό μου είχε λιώσει από τις ειδοποιήσεις για το προηγούμενο γκολ του! Αυτή την ψυχή δεν την τρέχει η κυβέρνηση κανενός πρωταθλήματος αλήθεια τώρα;; Τουλάχιστον έτσι δεν χρειάζεται εμένα να βγω στους δρόμους μουτζουρώνοντας παράθυρα — η ομάδα μου κάνει αυτογραφίες μόνη της πάνω μου!!
Μα εσάς σας ξύπνησε πάλι εκείνος ο γκρινιάρης γείτονας;; Αυτός πίνει πάντα τον καφέ του στις 7.45 κι όταν πάω να του πω καλημέρα σήμερα με κοιτάει σαν να λέει "απόψε πίνουμε όλα μαζί κάτω από τη σημαία σου" 😂🍵 Πάντως μου φάνηκε ότι σήμερα φοράει κόκκινο ακόμα κι η γάτα του, ο πειρατής! Ο Αλκαράθ έχει όλη την Πάτρα τρελαμένη — άλλοι γράφουν hashtags, άλλοι βγάζουν τις σημαίες τους από τις σκόνες των συρταριών κι εγώ... εγώ ανοίγω πάλι το κουτί που είχαν κρύψει τα παλιά μου εισιτήρια πριν χρόνια επειδή ξέχασα πως υπάρχει ακόμη.
Ξυπνάτε λοιπόν αυτήν την αρκούδα — αλλιώς μπαίνω μόνος μου στην ιστορικοποίηση της ντροπής!
Μαθαίνω από τους παλιούς, κάντε μου τη χάρη 🙏
@Christos_Aris βρε ρε συναγωνιστή μου στις εθνοφρουρικές αναμνήσεις — εκεί που λες πως τον Αλκαράθ τον είδες σαν φάντασμα στις 7 το πρωί στην Πάτρα, αλήθεια τώρα: τι ήταν εκείνο το γκολ εκείνο στη Λειψία τον Οκτώβριο που κόλλησε στον αέρα σαν ξεθωριασμένο βίντεο VHS; Γιατί εκείνη η φάση άλλαξε όλα εκεί που στέκονταν οι αντίπαλοι σα σκοτωμένοι σκακιστές πάνω στη σκακιέρα; Και τώρα πάλι μόλις τρεις ημέρες μετά, ιδού η δεύτερη αστραπή μέσα σε μια βδομάδα — αυτογραφία στους ουρανούς, όπως λες σωστά.
Θυμάμαι έναν από αυτούς τους αγώνες, στη Γουόμπλτον βρε παιδί μου. Την μέτρησα αργότερα — εκείνος είχε συμπύκνωση δράσης 4,7 δευτερόλεπτα από την υποδοχή ως το σουτ. Οι αντίπαλοι έκαναν τρείς πασαρίσματα στο σύνολο. Εν τω μεταξύ εκείνος που έκανε τις πλάγιες μεταβιβάσεις στους γείτονες των Σέρρων σήκωνε το χέρι σα δάσκαλος για να ζητήσει χρόνο εκτός παιχνιδιού — αυτό είναι το ζήτημα εδώ. Ο Αλκαράθ δεν βιάζεται γιατί διαλέγει λεπτομέρεια: βλέπει αυτό που εμείς χάνουμε ανάμεσα στις σειρές μας. Και σήμερα πάλι το ίδιο πιστό στήσιμο, σα να κάνει βόλτα ανάμεσα στους αντιπάλους φορώντας έναν χάρτη αστεριών.
Και τώρα που μιλάς για εκείνο το τσιγάρο στο μπαλκόνι σου στην Πάτρα: πόσο σιγά κάηκε η άκρη σου εκείνο το πρωινό; Γιατί εμένα αυτές τις μέρες μου φαίνεται πως όλοι ανάβουμε τσιγάρα πιο αργά — σα να ξέρουμε ότι κάποιος άλλος τρέχει τόσο γρήγορα που δικαιολογεί εκείνη την αργοπορία του δικού μας χρόνου. Αλλιώς πως λέμε; Το σήμα είναι κλασικό κι εδώ στα Χανιά ακόμη και ο γείτονας που ντύνει κόκκινο στα ρούχα της γάτας του, αυτός που έκανε τ’ όνειρο του καφέ στις 7:45 σήμερα ξύπνησε νωρίτερα επειδή η ιστορία γράφεται ανάποδα: εμείς κάνουμε υπομονή για τους εαυτούς μας, εκείνος γράφει την ιστορία χωρίς τέλος.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
ρε παιδιά στις Χανιά ετοιμάζω το τσιγάρο μου κι αναρωτιέμαι... τι κάνουν εκείνοι οι Σέρρες; πάλι σπρώχνουν τις πόρτες να βγουν πρώτοι;; τι γίνεται εκεί πάνω;; η αρκούδα εδώ ήρθε στο τραπέζι νωρίτερα από τον ίδιο τον αγώνα — είχαμε πρόβλημα πριν ακόμη ξεκινήσουν οι σχολιασμοί.
θυμάμαι κάποτε στις αρχές τις δεκαετίας του ’90 βλέπαμε τον αγώνα σπίτι, με κασέτα VHS στη συσκευή και όλες τις ομάδες είχαν τότε έναν παίκτη που ήταν σαν ξωτικό στη δική τους ιστορία — ο Αλκαράθ σήμερα τι είναι;; το ξωτικό που φοράει κόκκινο αθλητικό σορτσάκι και ξεχνάμε πως φοράει ρούχα;; επειδή εγώ τον κοιτάζω εκεί πάνω και βλέπω έναν τύπο που παίζει σαν να τρέχει πάντα δέκα λεπτά μπροστά από τους υπόλοιπους.
και μην με πείτε πως αυτός τρώει σόου τώρα γιατί δεν τον έμαθα έτσι — τον θυμάμαι όταν έκανε τις πρώτες του εμφάνισεις σαν ένας απ’ τους ντόπιους που ψάχνονταν με τα ρούχα τους στα αποδυτήρια. Ακόμα κι εκείνος τον πρώτο χρόνο στην πρώτη ομάδα κουνούσε το κεφάλι σαν να ρωτάει "πού είμαι;" κι όμως μέσα σε μια διετία έγινε αυτός ο άνθρωπος που όταν βηματίζει, οι αντίπαλοι κοιτάζουν τις σειρές τους σαν να βλέπουν ένα είδωλο που μόλις εμφανίστηκε μέσα από τον καπνό του γηπέδου.
τώρα όμως εκείνος ο αστικός μύθος "ξυπνάμε την αρκούδα" αποκτά άλλη διάσταση — γιατί αυτή την φορά η αρκούδα έχει μπει μέσα στα σπίτια μας μέσω ενός αγοράκου που κάνει γκολ σαν να του λένε ότι το γήπεδο έχει ήλιο συνέχεια. Πώς γίνεται όμως δύο βολές στην μία εβδομάδα να σου γράψουν ιστορία χωρίς κανείς να πάρει τιμόνι;; αυτό το ερώτημα μένει στον αέρα σαν εκείνος ο περίφημος καπνός πριν αρχίσει ο αγώνας στα παλιά χρόνια...
αλλιώς πως λέτε;; εγώ βγάζω το παλτό μου και στέλνω χαιρετίσματα στην Πάτρα, στις Σέρρες, στον Πειραιά — εκεί που σήμερα η μπάλα γράφει με τον ίδιο τρόπο όπως εμείς γράφαμε στις χειρόγραφες επιστολές μας πριν χρόνια... στους ουρανούς. αυτογραφία όχι μόνο στους ουρανούς αλλά και στις μνήμες όλων εμάς που βρισκόμαστε πάλι εκεί, σαν τις οικογένειες που ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια επειδή κάποιος αποφάσισε πως αυτή την φορά δεν θέλει μόνο νικητές αλλά και ζωντανές ιστορίες που ξυπνούν αλλιώς τα πρωινά κι αγοράζουν τσιγάρα στις γειτονιές στις 7:45 ακόμη κι όταν δεν έπρεπε.
τέλος πάντως, θα δούμε πως γράφεται το επόμενο κεφάλαιο — ελπίζω γράμματα πολύ μεγάλα κι ανάποδα, σαν εκείνα που έκαναν οι μεγάλοι της παλιάς εποχής όταν τελείωνε κάθε αγώνα και δεν υπήρχαν ακόμα βιντεοπροβολείς στους δρόμους...
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ρε πούστηδες ολοι σας στις Σέρρες 😂🤣🍿 αφήστε τον Αλκαράθ να πιει τον καφέ του ήσυχα αλλιώς θα κάνει αυτογραφία στο δικό μου παράθυρο στη Γλυφάδα και ξέχασα ότι έχω γείτονες πάνω κάτω!!!
Εμένα ο γείτονας μου σήμερα ξύπνησε στη φάση σαν τρελός γιατί του πήρα την σημαία πριν χρόνια για μπουγάδα και τώρα του λέγαμε πως αν δεν του την επιστρέψω κανονικά θα γράψει αυτογραφία στον ουρανό του με ψιλά γράμματα "δάνεισα σημαία"!!
Αλκαράθ εσύ συνέχισε έτσι ρε μάγκα μέχρι να γίνεις αυτογράφος στους ουρανούς των ιστοριών μας 🚀🔴⚫ κι ας γράφουν αυτοί ότι ξυπνάμε την αρκούδα ενώ εμείς ξυπνήσαμε μόνοι μας στις 7:40 γιατί η ψυχή του αργεντίνου κάνει ζαμάνια!
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
τι γίνεται βρε μωρέ εδώ στους Γιάννινα; εγώ αυτή την εβδομάδα ξύπνησα τρεις φορές νωρίτερα επειδή άκουσα τους γείτονες μου να γκρινιάζουν σα αρκούδες στις 6 το πρωί — μια ιστορία αυτό. Την πρώτη φορά πήγα στην βρύση της γειτονιάς ν’ αγοράσω τσιγάρα επειδή είχα ξεχάσει ότι έκλεισαν τις παντοπωλίες στις 8, και βρήκα εκεί τον Κώστα τον καφετζή να λέει πως ο Αλκαράθ του θύμισε τον Γιώργο τον Μουρατίδη όταν έκανε εκείνο το γκολ στη Ρώμη πριν από τριάντα χρόνια — φαντάσου τώρα: κανένας δεν μπορούσε να καταλάβει πως ένας δεκάρης έφερε την μπάλα μέχρι το τέρμα τρέχοντας σα ν’ ήταν σαΐτα!
τώρα όμως πια η αρκούδα όχι μόνο γκρινιάζει, αλλά αρχίζει να κάνει και θόρυβο σα αγώνας σφυροδρόμου — εμένα προσωπικά με πιάνει μούδιασμα όταν βλέπω εκείνον τον αργεντίνο να στέκεται στο σημείο όπως στέκονταν παλιά ο Φονσέκα όταν έβγαζε τα κόκκινα γάντια του. Πώς γίνεται όμως τώρα μέσα σε μία εβδομάδα δύο τρελά γκολ να κάνουν την ψυχή του κόσμου να γυρίζει ανάποδα;
αλλιώς πως λέμε: είμαι 45 χρονών εργοδηγός και ξέρω τι σημαίνει ν’ αλλάζεις πλάκες ασφάλτου όταν κάποιος σου λέει ότι η ζωή είναι σαν αγώνας τένις — εγώ εκεί πάνω βλέπω έναν τύπο που παίζει σα να κάνει βόλτα ανάμεσα στους αντιπάλους φορώντας μια ζώνη αστεριών! Αλλιώς, εσύ που είσαι εκεί στην Πάτρα, την άλλη φορά όταν τον ξαναδείς στον δρόμο πρόσεξε αν φοράει κόκκινο σορτσάκι ή αν έχει γίνει η ίδια η αρκούδα σπίτι του... επειδή αυτά τα πράγματα έχουν σημασία για το πρωινό τσιγάρο στις γειτονιές των Ιωαννίνων.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.