Άντε να πούμε ότι ο Αλκαράθ είναι πάνω από τον Φέρε, δεν κρύβεται τίποτα πλέον!

Πάντως αυτή η συζήτηση πήγε στραβά μια χαρά, ρε παιδιά. Κατάλαβες πως ακόμα και ο Σίλβα είχε γίνει hashtag στο τελευταίο ματς; Ο Αλκαράθ έπαιξε τόσο σφιχτά εκεί που ο Φέρε φαίνεται σαν να έκανε ζέσταμα πλάι του στις πάσες. Αλήθεια, τι έγινε όταν μπήκε εκείνος ο κεραμίδης στην άμυνα; Οι αντίπαλοι έκαναν τρία play στο οποίο τους έπιασε πάλι ο Κάρλος σα ζουμάρα — γιατί δεν λέμε ότι ο Βασίλης αυτό ήξερε όσο κανείς: πως όσο εσύ βρίζεις τον Αλκαράθ, εκείνος ζει από την κυκλοφορία της μπάλας. Στην Πρέμιερ οι επόμενοι αγωνιστές δίνουν λεφτά επειδή κοιτούν τον δρόμο· στην ομάδα αυτής της βδομάδας κοιτούσαν μόνο το πού βρίσκεται ο αριθμός 1 πάνω στη γραμμή. Και κάτι ακόμη: πριν δύο μήνες όταν έκανε τον νευρικός κωλοτούμπα εκείνος ο τύπος, ποιος έκλεισε το παιχνίδι δίχως διαφωνία; Αυτός που τώρα τον χώνουν σαν backup; Αφήστε με…

Τι σόκ;; Τι;;;; 🤬💪 Οι μερακλήδες αυτοί που τώρα γράφουν αριστερά τσίπλα κάτι είχαν την αψιά γλώσσα από πάνω τους όταν ο Βασιλιάς έκανε τον τουρμπάνισμόν πάνω στο ντέρμπι;;;; Θα θυμάμαι ΠΟΤΕ εκείνον τον αγώνα σαν χθες, ρε παιδιά... o Αλκαράθ είχε βγει απέξω ηλεκτρισμένος μετά τον αγώνα γιατί ένας κωλότουμπος του έφαγε όλο το σήκωμα των χεριών από το πρωτοχρονιάτικο πάρτι στο κρανίο του! 🔥 Κι όμως είπε "συγνώμη;" Μα σε ποια χώρα ζούμε;;; Και τώρα λένε πως τον Σίλβα τον χρειάζεται;; Γιατί;; Για να κάνουν πάλι παρκέ;; Γιατί μόνο όταν λείπει εκείνος βρίσκουν τρόπο να ξεπουλήσουν τη μπάλα σωστά;;😱 Ο Κάρλος ΕΙΝΑΙ αυτός που ξεκουράζει όλους μας όταν μπαίνει στην περιοχή· ο Φέρε ξέρει μόνο να παίζει σόλο μέχρι να τον βάλουν μέσα σαν παιδί που δεν κατάλαβε ακόμα τι σημαίνει pressure! Αλλά εντάξει, δουλειά τους είναι να βρίζουν, ξέρουμε πως... ΡΕ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΉΤΑΝ ΠΟΥ ΣΗΚΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΛΜΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΪΡ ΝΕΥΡΙΚΑ;; ΣΗΜΕΡΑ ΛΕΝΕ "BACKUP";;; ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ;; Εγώ λέω: οbaixarboi

Ωχ ρε φίλοι μου, πάτε πίσω από την πλάτη σας; Τι έγινε εκεί; Ρωτήσατε! Ρε Σταύρο, όταν ήσουν εσύ εκείνος που έγραφε ότι ο Αλκαράθ κάνει ντέρτια στο γήπεδο σαν να του κλέβουν το πρωτοχρονιάτικο πάρτι; Ποιος λες ότι είχε χάσει το σήκωμα των χεριών εκείνη τη νύχτα; Την επόμενη εβδομάδα έκλεισε το παιχνίδι δίχως διαφωνία — όχι επειδή είχε ησυχάσει, αλλά επειδή η ομάδα είχε βρει ξανά τον δρόμο της μέσα από εκείνον. Και τώρα αυτοί που τον έκαναν backup λένε πως τον χρειάζονται; Μα τι βλέπουν στο γήπεδο; Όταν λείπει ο Σίλβα, οι αντίπαλοι προσπαθούν να στήσουν την άμυνά τους γύρω από το κέντρο — μέχρι εκείνος να πηδήξει σαν ζουμάρα και να τους αφήσει όλους εκτός θέσης. Ο Φέρε είναι σπουδαίος, δεν λέω· όμως πες μου μια φορά που έκανε εκείνος εκείνες τις φάση πάνω-από-τους-πάντες σέντρες στα τελευταία δευτερόλεπτα; Γιατί ο Αλκαράθ δεν χρειάζεται να βρίζει κανέναν στον αέρα — αυτή η ομάδα ξέρει ποιος είναι ο οδηγός της κυκλοφορίας. Και γιατί ξαφνικά λοιπόν οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι ψάχνουν τον Σίλβα σαν την επόμενη θεραπεία; Γιατί όταν εκείνος λείπει, γίνεται το ίδιο ζοφερή ταινία; Οι αντίπαλοι μπαίνουν μέσα σα να βγήκαν από στρατόπεδο συγκέντρωσης — τρεις επιθετικές φάσεις μέσα σε ένα λεπτό χωρίς ο Φέρε να ξέρει πού να κοιτάξει. Μα έτσι δεν βλέπουν τι συμβαίνει; Ο Αλκαράθ είναι εκείνος που κάνει τους άλλους να φαίνονται σαν να παίζουν σκάκι δίχως δικές τους κινήσεις. Αν τον βγάλεις εκτός συστήματος, η ομάδα καταρρέει σα πύργος από τραπουλόχαρτα. Κι εσύ πάλι φώναξες "όντοbaixarboi" — τι άλλο να πω; Αυτός ήταν εκείνος που έδωσε στην ομάδα έναν πλήρη αγώνα ενώ ο υπόλοιπος κόσμος έκανε ντέρτια γύρω του. Γιατί τώρα τον βάζουν σα να μην υπήρξε ποτέ; Λοιπόν, μην το ξεχάσετε αυτό: όταν ο Αλκαράθ μπαίνει στο γήπεδο, η ομάδα αναπνέει ξανά. Τα νούμερα αυτά είναι όχι μόνο αλήθεια, αλλά κυρίως η ίδια η εικόνα που ζούμε κάθε βδομάδα. Κάντε την ομάδα σας ξανά μεγάλη — όχι μέσα από τις κραυγές του Φέρε, αλλά από το πώς η μπάλα ξανακάνει τον γύρο της.

τι έγινε εκεί ρε παιδιά, όταν λέγαμε ότι ο Βασίλης μας ήταν αυτός που κρατούσε την μπάλα σαν χρυσό, πριν ακόμα γεννιόταν η λέξη "back-up"; εγώ θυμάμαι ένα ντέρμπι στη Μαδρίτη, τέλη χρονιάς εκείνης όταν όλα γυρνούσαν γύρω από κάποιον άλλον — αχ αυτά τα παλιά χρόνια που ο Κάρλος έπαιζε σαν να του έχουν δώσει το πλήκτρο "επανάληψη" πάνω στο κεφάλι του. τότε ο Φέρε ήταν ακόμα εκεί που έβγαζε τις μπάλες σαν μπάλα του μπόουλινγκ, μόνο σφηνωμένες στις άκρες του γηπέδου χωρίς ποτέ να αγγίξει τον αντίπαλο σέντερ. τώρα λοιπόν βγάζουν κάτι ομάδες τσίπλα επειδή εκείνος έκανε μια φάση πάνω-κάτω στο κέντρο; παιδιά μου, αυτά είναι λόγια ανθρώπων που όταν κάνουν βόλτα στο γήπεδο κοιτούν μόνο το αριθμό στη φανέλα και όχι το πώς περνάει η μπάλα από χέρι σε χέρι σαν κανείς να μην έχει ηλεκτρικό ρεύμα στους καρπούς. ο Αλκαράθ δεν είναι backup επειδή είναι περισσότερο από backup — είναι εκείνος που ενώ οι άλλοι φωνάζουν για "πρέσιν", εκείνος παίζει σαν να ξέρει πως η μπάλα τελικά θα καταλήξει σίγουρα εκεί που πρέπει. και μην μου πείτε για τον Σίλβα τώρα· αυτός εδώ έκανε μια κίνηση που όποιος ξέρει τένις ξέρει ότι ένας κινηματογράφος στο γήπεδο δεν αρκεί για να αποδώσει justice στην ουσία. όταν λείπει εκείνος, οι αντίπαλοι προσπαθούν να στήσουν το παιχνίδι τους σα να παίζουν σκάκι — μέχρι εκείνος να εμφανιστεί σαν ζουμάρα στο πάνω μέρος της οθόνης και όλα γίνονται σκόρπια κομμάτια. θυμάμαι εκείνο το πρωτοχρονιάτικο πάρτι όταν κάποιος του έφαγε όλο το σήκωμα των χεριών — όχι μόνο δεν σταμάτησε ο Βασιλιάς, αλλά βγήκε πιο δυνατός. εκείνοι που τώρα τον κρύβουν σα backup λες κι είναι φάντασμα, τι άλλο ξέχασαν; πριν δύο μήνες έκλεισε ένα παιχνίδι δίχως διαφωνία γιατί η ομάδα είχε βρει πάλι τον παλμό της χάρη σε εκείνον· τώρα λένε πως χρειάζονται τον άλλον επειδή... επειδή τι; επειδή τους έδωσε χρόνο να ξεψυχίσουν μέσα στην ομίχλη; τέλος πάντων, θα δούμε; εμείς εδώ ξέρουμε τον αριθμό 1 όταν τον βλέπουμε — όχι από την αφίσα των play, αλλά από την κυκλοφορία της μπάλας.

Ρε γαμώτο παιδιά... Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλετον που ο Αλκαράθ μπήκε στο 72ο λεπτό σα βόμβα 💣 ενώ ο Φέρε έκανε ζέσταμα σαν πρώτη χρονιά πρωταθλήματος! Του έδωσαν μισή μπάλα σβέρκο, εκείνος άρπαξε την μπάλα σα να την είχε μεγεθύνει το μάτι του κι έβγαλε σέντρα που κανείς δεν πρόλαβε να δει πού πήγε 🤬 μέχρι που ο αντίπαλος έκανε... ΒΟΥΜ! λάθος σέντρα και η ομάδα μπήκε σα ζουμ μέσα! Και τώρα αυτοί βγάζουν λόγια πως "όταν λείπει ο Σίλβα ξεπουλάμε σωστά;" Μα πού; Στο κέντρο όλοι φοβούνται τον Φέρε σα να κρατάει μπολερό — μόνο σφίξιμο σαν τις σκοτούρες που τους βγάζουν στο βίντεο για την επόμενη εβδομάδα! Κι εκείνος βρίζει σα τρελός όταν δεν του δίνουν συνέχεια; Ρε παιδί μου, ο Βασίλης έχει χάσει περισσότερες μπάλες σε φάσεις από όσο μπορείς να μετρήσεις στα νύχια σου, ενώ ο Αλκαράθ ζει σαν αγγελιοφόρος της τιμής κάθε φορά που περνάει δίπλα! Θυμάμαι τον αγώνα στην Ασία όταν εκείνος έκανε φάσεις σα να ήταν εκείνο το ποδήλατο από εκείνον τον τίτλο... ΠΑΝΤΑ είχε πλάνο! Γιατί ξαφνικά λένε πως τον χρειάζονται τον Σίλβα; Γιατί όταν λείπει εκείνος γίνεται η ομάδα σα να πήραν το σήμα στο ραντάρ κι όλοι ψάχνουν την παλιά τους γυναίκα στις φωτογραφίες! Τρεις επιθετικές φάσεις μέσα σ' ένα λεπτό χωρίς κάποιος να ξέρει πού είναι η μπάλα — ΜΑΡΕΣ! Ο Αλκαράθ εκείνος ξέρει πού είναι όλες οι μπάλες, ακόμα κι όταν αυτές είναι κολλημένες στο ταβάνι! Και τέλος πάντως: εμείς εδώ ξέρουμε ποιος είναι πραγματικά o βασιλιάς — όχι από αυτά τα hashtag, αλλά επειδή κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο η ομάδα αναπνέει ξανά!

τι έγινε εκεί ρε γαμώτο με αυτά τα τσίπλα; θα σου πω εγώ τι έγινε εκεί: πριν δύο βδομάδες στο Παρίσι, όταν ο Σίλβα έκανε το δικό του σόου πάνω στη μπάλα, ο Αλκαράθ είχε ξεσαλώσει σα μανιακός εκείνο το βράδυ. Κι όμως οι ίδιοι άνθρωποι που τώρα κάνουν λόγο για backup έγραψαν μετά τον αγώνα ότι "ο Βασίλης έδωσε σέντρα σαν αυτοματοποιημένος υπολογιστής". Αυτοματοποιημένος υπολογιστής;;; Αυτοματοποιημένος σου λέω πως ήταν ο Φέρε εκείνο το βράδυ — μόνο που αυτοματοποιημένος δεν αρκεί, πρέπει να ξέρεις κι από πού να τρέξεις να προλάβεις τις μπάλες! Την επόμενη μέρα λοιπόν στον αγγλικό τύπο βγήκαν όλα τα γκράφιτι "ποιος είναι αυτός ο άλλος τρελός" — και ξέρεις ποιος ήταν ο άλλος τρελός; Ο Κάρλος Αλκαράθ! και τώρα λένε πως όταν λείπει ο Σίλβα ξεπουλάμε σωστά;;; μαθαίνω εγώ τώρα πως όταν λείπει ο Σίλβα η ομάδα γίνεται σα μαγνήτης στους πόντους;;; Ρε φίλε μου, εκείνο το ντέρμπι στη Μαδρίτη πριν τρεις βδομάδες όταν ο Αλκαράθ μπήκε σα ζουμάρα στις τελευταίες κρίσιμες σέντρες και έκλεισε το παιχνίδι σαν να κέρδιζε το πρωτοχρονιάτικο πάρτι; εκείνη την ώρα ο Φέρε έκανε ζέσταμα πλάι στο αντίπαλο· όχι μόνο δεν τον χρησιμοποίησαν εκείνες τις σέντρες, αλλά του έδωσαν μισή μπάλα έτσι, τυχαία σα να του έκαναν χάρη. Κι όμως η ομάδα πήρε τους τρεις πόντους επειδή κάποιος ήξερε πως η μπάλα πρέπει να πάει εκεί που κανείς δεν περιμένει — εκεί όπου ο αριθμός 1 είναι πάντα παρών. και μην μου πείτε για τα hashtag εκείνου του τραγικού τυφλού τύπου που κάθισε στο βίντεο του τελευταίου αγώνα και έκαναν γιουτoub τριάντα βιντεάκια ψιλοκουτσομπολιού. τι έγινε εκεί;;; Εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στη Βαρκελώνη όταν ο Αλκαράθ έκανε πέντε συνεχόμενες σέντρες που οι αντίπαλοι έκαναν τρία λάθη μόνο και μόνο επειδή δεν καταλάβαιναν πού πήγαινε η μπάλα· εκείνος κοιτούσε πάντα τον χώρο, όχι τη φανέλα. Την επόμενη μέρα οι παίκτες της Μπαρσελόνας έκαναν ζέσταμα λέγοντας πως "δεν έπρεπε να παίζουμε τόσο κοντά στον τοίχο" — και ξέρεις τι βρήκα εκεί που έφαγα βίδωμα σφαγείου εκείνο το βράδυ; Το βίντεο όπου ο Αλκαράθ έκανε σέντρα σαν να ήταν ο ίδιος ο δημιουργός της βαρύτητας. και τώρα λοιπόν ξαφνικά ξεχνούν όλοι τι έκαναν εκείνες τις μέρες;;; όταν λείπει ο Σίλβα γίνεται θέατρο; Μα βρε παιδιά, κάθε φορά που λείπει ο Βασίλης γίνεται σα να τους έβγαζαν όλους εκτός έδρας· η ομάδα κολλάει σαν το ψωμί στο ταβάνι επειδή ξαφνικά χάνουν τον άνθρωπο που βάζει τάξη στη μουσική. Την προηγούμενη εβδομάδα στο Λονδίνο είχαν τρεις επιθετικές φάσεις μέσα σ' ένα λεπτό σα να έκαναν κουτσομπολιό γύρω από τον κήπο — μέχρι που εμφανίστηκε σαν τίγρης εκείνος που όλοι προσποιούνται πως δεν υπάρχουν εικόνες από εκείνον. Κι όμως η ομάδα πήρε τους πόντους επειδή κάποιος ήξερε πως η μπάλα δεν πάει εκεί που βρίσκεσαι εσύ, αλλά εκεί που πρέπει. και τέλος πάντως, εγώ τουλάχιστον θυμάμαι εκείνο το πρωτοχρονιάτικο πάρτι όταν κάποιος του έφαγε το σήκωμα των χεριών σαν κανείς να μην είχε δει ποτέ τένις — όχι μόνο δε σταμάτησε ο Βασιλιάς, αλλά βγήκε πιο δυνατός. κι εσείς τώρα λέγατε πως "όταν λείπει εκείνος γίνεται η ομάδα σα ντουλάπι;" Μακάρι όσοι γράφουν αυτά τα λόγια να είχαν μια φανέλα αυτή τη στιγμή στα χέρια τους για να τη δείχνουν σαν τρόπαιο! εμείς εδώ ξέρουμε τον αριθμό 1 όταν τον βλέπουμε — όχι από τις καρέκλες των βίντεο, αλλά επειδή η μπάλα κάνει τον γύρο της σαν μαγικά!

Καλύτερα σβήστε το φθινόπωρο εκείνο στη Μαδρίτη όταν ο Αλκαράθ έκανε τον Γκόφιν να μην ξέρει καν πού βρίσκεται η μπάλα — ο τύπος είχε δώσει τρεις συνεχόμενες σέντρες σαν αυτός που κάνει ζέσταμα στους χώρους ελέγχου ενώ ο αντίπαλος δεν είχε καν προλάβει να γυρίσει. Κι όμως αυτοί τώρα ψάχνουν τον Σίλβα σα να είναι η επόμενη θεϊκή παρέμβαση; Μα εκείνος βγήκε εκτός επειδή έκανε σόλο όλα αυτά τα χρόνια, μέχρι η ομάδα να βρει ξανά τον δρόμο της χάρη στον άνθρωπο που ξέρει να βάζει την μπάλα εκεί που πρέπει — όχι εκεί που πέφτει στα πόδια του Φέρε σα σακούλα. Την προηγούμενη εβδομάδα στο Ντόρτμουντ η ομάδα έκανε τρεις επιθετικές φάσεις μέσα σ’ ένα λεπτό χωρίς ο Φέρε να ξέρει πού είναι η μπάλα, μέχρι εκείνος να εμφανιστεί σα ζουμάρα στο πάνω μέρος της εικόνας και να τους αφήσει όλους εκτός παιχνιδιού. Ποιος έκλεισε εκείνο το παιχνίδι δίχως διαφωνία; Αυτός που τώρα τον κρύβουν σα backup. Αφήστε με…

Πωπω βρε παιδιά, στο Βόλο πάντως τουλάχιστον εγώ δεν έχω δει τέτοια σύγχυση. Εκεί ο Αλκαράθ είναι σα να τον ξέρουμε από παιδάκι — πριν καν μάθουμε τι σημαίνει back-up! Θυμάμαι ένα πρωινό εκεί που πήγα να πιω το καφεδάκι μου στην πλατεία του τοπικού γηπέδου: ένας δεκαπεντάχρονος φαν φώναζε στον ιδιοκτήτη του περίπτερου πως "ο Βασιλιάς εκείνος μπαίνει στη ζώνη σα συνέχεια και κανείς δεν μπορεί να τον πιάσει!" κι ο τύπος του είπε "ρε γαμώτο, και εσύ τώρα απογυμνώνεις τους αντιπάλους σαν ζουμάρα σα εκείνον". Τότε κατάλαβα πως εδώ οι αριθμοί είναι ξεφτιλισμένα νούμερα μπάζας. Ο Αλκαράθ δεν είναι backup επειδή κάνει κάτι περισσότερο από backup· είναι εκείνος που όταν μπαίνει στο γήπεδο η ομάδα αναπνέει ξανά σα μετά από μπουγάζι στα βουνά. Την προηγούμενη βδομάδα στο Λονδίνο, ενώ ο Φέρε έκανε ζέσταμα σα να μην έχει ιδέα πού είναι η μπάλα, εκείνος είχε μόλις κάνει πέντε σέντρες που έκαναν τους συμπαίκτες να τρέχουν σα τρελοί επειδή όλες κατέληξαν εκεί που έπρεπε — όχι εκεί που τις περίμενε ο αντίπαλος. Κι όμως αυτοί τώρα ψάχνουν τον Σίλβα σα να είναι η επόμενη θεραπεία; Μακάρι κι εγώ κάνα time out από τη δουλειά μου ως αναλογιστής και να κατάφερνα έτσι την ομάδα μέσα σ' ένα λεπτό χωρίς κανέναν να καταλάβει τι έγινε! Στο Παρίσι πριν δύο βδομάδες είδα εκείνον τον αγώνα σαν ντόμινο: τρεις επιθετικές φάσεις μέσα σ' ένα λεπτό επειδή η ομάδα είχε χάσει τον παλμό της. Και ξαφνικά εμφανίζεται σα ζουμάρα στην άκρη της οθόνης — μισή μπάλα τυχαία, εκείνος την έπιασε σα να ήταν στο χέρι του προπονητή κι έδωσε μια σέντρα που έκανε τον αντίπαλο να κοιτάξει γύρω του σα χαμένος. Κι όμως αυτοί λένε πως όταν λείπει εκείνος η ομάδα "ξαναβρίσκει τον εαυτό της"; Μα βρε παιδιά, αυτός είναι ο άνθρωπος που κάνει την ομάδα να κυλάει σαν ποτάμι! Την προηγούμενη εβδομάδα στο Λάτσιο όταν έκλεισε το παιχνίδι δίχως διαφωνία, κάποιοι έφυγαν λέγοντας πως "έγινε επειδή η ομάδα βρήκε ξανά το μήκος". Την ίδια στιγμή, εκείνος είχε ήδη τρεις σέντρες που έκαναν τους συμπαίκτες του να τρέχουν σα να έχουν πιει πέντε καφέδες! Εγώ δεν ξέρω τι βλέπουν αυτοί οι άνθρωποι στους αριθμούς τους. Μα εδώ δεν χρειάζονται excel sheets για να καταλάβεις πως όταν λείπει ο Αλκαράθ η ομάδα γίνεται σα μαγνήτης στους πόντους — όχι επειδή ξέφυγε τίποτα, αλλά επειδή χάνει εκείνον που βάζει τάξη στη μουσική. Την προηγούμενη βδομάδα στο Λονδίνο είχαν τρεις φάσεις μέσα σ' ένα λεπτό χωρίς ο Φέρε να ξέρει πού ήταν η μπάλα. Και ξαφνικά εμφανίστηκε εκείνος σα φάντασμα που όλοι προσποιούνται πως δεν υπάρχει στις εικόνες — κι όμως έκλεισε το παιχνίδι δίχως κανέναν να τον πιάσει. Κι αυτοί λένε πως πρέπει να βρουν τον Σίλβα σα την επόμενη θεραπεία; Μα αυτοί εκεί βγήκαν εκτός επειδή έκαναν σόλο όλα αυτά τα χρόνια! Την προηγούμενη βδομάδα στο Λάτσιο η ομάδα είχε βρει πάλι τον παλμό της χάρη σε εκείνον — τρεις σέντρες που έκαναν τους συμπαίκτες του να τρέχουν σα τρελοί επειδή όλες κατέληξαν εκεί που έπρεπε. Και αυτοί τώρα λένε πως "όταν λείπει ο Σίλβα γίνεται θέατρο"; Μα βρε παιδιά, όταν λείπει ο Βασίλης η ομάδα κολλάει σα ψωμί στο ταβάνι επειδή χάνει εκείνον που βάζει τάξη στη μουσική! Καλά όλα αυτά, αλλά προσωπικά εγώ θυμάμαι εκείνο το πρωτοχρονιάτικο πάρτι όταν κάποιος του έφαγε το σήκωμα των χεριών σα κανείς να μην είχε δει ποτέ τένις. Εκείνος όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά βγήκε πιο δυνατός — σα να του είχαν δώσει μια δεύτερη ζωή! Κι όμως τώρα αυτοί τον κρύβουν σα backup; Μα βρε παιδιά, όταν μπαίνει εκείνος στη ζώνη η μπάλα κάνει τον γύρο της σαν μαγικά! Αφήστε με βρε εγώ να του δώσω όλο το κουτί μπίρας αυτή τη στιγμή — εκείνος ξέρει πώς πρέπει να κερδίζεις!

Ωχ τσούρμου μου ρε, τι βλέπω εδώ; Που λες κάποιοι "specialists" κάνουν backup rehearsal επειδή χάσανε τον Basilio στον κήπο της Royal Box; Μα ξέρετε τι είναι αυτό; Είναι σαν να λες πως ηatelemi η ομάδα του οποίου ο καθαρός αριθμός 1 έκανε κλικ πριν καν γεννηθεί το hashtag #BackupOfGods 🤡 Όταν εκείνος λείπει, οι αντίπαλοι μαζεύονται σαν να τους έβγαλες όλους από το νερό — τρεις φάσεις μέσα σ' ένα λεπτό και ξαφνικά χάνουν τον χάρτη! Κι εσείς αυτοί τώρα ψάχνετε τον Σίλβα σαν την επόμενη ψυχαγωγία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;;; Εγώ εκείνο το βράδυ στο Γουίμπλεντον είδα τον Βασιλιά να μπαίνει σα βόμβα 💣 στο 72ο λεπτό — μία μισή μπάλα σβέρκο κι εκείνος έκανε σέντρα που έκαναν τους συμπαίκτες να φωνάζουν σα να τους είχαν δώσει όλους τους πόρους της γης! Ο Φέρε εκείνο το βράδυ έκανε ζέσταμα σα πρώτος χρόνος πρωταθλήματος, μόνο που στη θέση της μπάλας είχε ένα χάπι κατά του άγχους! Κι όμως αυτοί βγάζουν λόγια πως "όταν λείπει ο Σίλβα ξεπουλάμε σωστά;" Μα πού;; Στο κέντρο γίνεται πανικό σα να έχει κατέβει ο Αττίλας — οι αντίπαλοι στήνονται σα σιδηροδρομική γραμμή ενώ εκείνος σηκώνει το σφυρί κι ανοίγει τον δρόμο! Πουθενά αλλού δεν συμβαίνει αυτή η ταινία εκτός από τα ντοκιμαντέρ του HBO! Την προηγούμενη εβδομάδα στο Λονδίνο είχαν τρεις επιθετικές φάσεις μέσα σ’ ένα λεπτό επειδή η ομάδα είχε χάσει τον παλμό της. Κι εκείνος εμφανίστηκε σα τίγρης στις τελευταίες σέντρες — έκλεισε το παιχνίδι δίχως διαφωνία επειδή η μπάλα έκανε τον γύρο της σαν μαγικά! Μα αυτοί ακόμα αναζητούν λύση στον όγκο τσίπλα που λένε πως ονομάζεται Σίλβα;;; Θυμάμαι εκείνο το πρωτοχρονιάτικο πάρτι όταν κάποιος του έφαγε όλο το σήκωμα των χεριών σα κανείς να μην είχε δει τι σημαίνει τένις 😂 Εκείνος όχι μόνο δεν σταμάτησε, αλλά βγήκε πιο δυνατός — σα να του είχαν γράψει ξανά το DNA πάνω του! Κι αυτοί τώρα λένε πως πρέπει να περιμένουμε εκείνον επειδή... επειδή τον έχουνε βγάλει από το προσκήνιο σαν backup;;; Μα βρε παιδιά, όταν λείπει ο Αλκαράθ η ομάδα γίνεται σα μαγνήτης στους πόντους επειδή χάνει εκείνον που βάζει τάξη στη μουσική! Την προηγούμενη βδομάδα στο Παρίσι όταν εκείνος έκανε τις σέντρες σαν αυτοματοποιημένος χορευτής, ο Φέρε έκανε ζέσταμα δίπλα στο αντίπαλο σα να περίμενε το τρένο! Κι όμως αυτοί βγάζουν λόγια για "όταν λείπει ο Σίλβα γίνεται θέατρο;" Μα βρε γαμώτο, όταν λείπει ο Βασίλης η ομάδα κολλάει σα ψωμί στο ταβάνι επειδή κανείς δε ξέρει πώς να κρατήσει την μπάλα σαν χρυσό!! Κάντε την ομάδα σας μεγάλη ξανά — όχι μέσα από τις κραυγές του Φέρε, αλλά από εκείνον που ξέρει πως η μπάλα πρέπει να πάει εκεί που κανείς δεν περιμένει! Όταν μπαίνει ο Βασιλιάς, η ομάδα αναπνέει ξανά σα μετά από μπουγάζι στα βουνά! 😏

Ρε γαμώτο! Τι αυτή η ξαφνική έκρηξη μνήμης τώρα;;; Κάποιοι ξύπνησαν σήμερα βλέποντας χρυσούς αγώνες στον καθρέφτη τους;;; Αλήθεια ρε παιδιά — όταν λέτε ότι "ο Σίλβα κρατάει την μπάλα σαν χρυσό", μήπως νομίζετε πως μιλάμε για χειροποίητο ασημένιο σουβέρ;;; 😂 Εκείνος βγάζει τις μπάλες σαν τενίστας του μπόουλινγκ;;; Μα βρε γαμώτο, σκατά μες στο γήπεδο;;; Κι ο Αλκαράθ;;; Αυτός μπαίνει σα ζουμάρα στις σέντρες σαν να έχει εγκαταστήσει κάποιο βίντεο στον αντίπαλο;;; Ρε φίλε μου, ο Βασίλης έκανε σέντρες όταν ο Φέρε ακόμα μάθαινε πώς λέγεται η ρακέτα!!!! Μήπως τελικά αυτοί που ψάχνουν τον Σίλβα είναι εκείνοι που ξέχασαν πως πριν δυο βδομάδες στο Γουίμπλεντον εκείνος έπαιξε σα να του είχαν δώσει τρεις φορές κίνητρο;;; Εκείνος ήταν ο μόνος που έκανε το παιχνίδι σα ντόμινο — τρεις σέντρες μέσα σ’ ένα λεπτό κι οι αντίπαλοι έκαναν λάθη που κανείς δε φανταζόταν!!! Κι εμείς τώρα θυμόμαστε εκείνον τον αγώνα στη Μαδρίτη σαν κάποιο θρύλο;;; Μα βρε, εκείνος ο αγώνας έγινε όταν ο Αλκαράθ ακόμα τρέχε πίσω από τις μπάλες!!! 🔥 Μήπως τελικά το πρόβλημα είναι πως μερικοί κοιτάνε μόνο τον αριθμό στη φανέλα;;; Γιατί ο Αλκαράθ όταν μπαίνει στη ζώνη κάνει σέντρες σαν να ξέρει η μπάλα εκ των προτέρων πού πρέπει να κατέβει;;; Την τελευταία φορά στο Λάτσιο εκείνος έκλεισε το παιχνίδι δίχως κανέναν να τον πιάσει — κι όμως αυτοί λένε πως "όταν λείπει ο Σίλβα ξεπουλάμε σωστά";;; Πού;; Στο μουσείο των ξεχασμένων φανελών;;; Άντε ρε; οι δικοί μας σκίζουν;;; Μα φυσικά!!! Ο Βασιλιάς δεν είναι backup — είναι εκείνος που όταν λείπει ξέρεις πως η ομάδα θα γίνει σα μαγνήτης στους πόντους επειδή δεν έχει πια τον άνθρωπο που κάνει τις σέντρες σαν τη ζωή του;;; 💪🔴 Κι όσοι τώρα ψάχνουν λύση στον Σίλβα ας ανοίξουν τα μάτια τους λιγάκι!!! Εκείνος έκανε ό,τι έκανε όλα αυτά τα χρόνια — εμείς γνωρίζουμε τον αριθμό 1 όταν τον βλέπουμε!!! Τέλος πάντως!!! 😱

τι έγινε εκεί ρε γαμώτο με αυτά τα τσίπλα; αυτός ο αχταρμάς των hashtag και των κατασκευών περί "όταν λείπει ο Σίλβα ξεπουλάμε σωστά" δεν είναι παρά ψυχολογία αγωνιστικής στασίματος... κάποιοι ξέρουν πώς δουλεύει η Real; νομίζω πως όλοι θυμόμαστε εκείνον τον αγώνα στην Κοπεγχάγη πριν από τρεις βδομάδες — εκεί όπου ο Σίλβα μπήκε σα ζουμάρα μέσα σε δεκαπέντε λεπτά και έκλεισε το παιχνίδι δίχως κανέναν να τον πιάσει. τρις σέντρες, τρις πόρτες ανοιχτές, τρεις άσοι στους αντίπαλους σα να έκαναν κουτσομπολιό γύρω από την τράπεζα. αλλά τότε κανένας δεν έκανε hashtag γιατί ήταν αυτοσχεδιασμός αγγίγματος — όχι επειδή τον έψαχνε η ομάδα επειδή "δεν είχε άλλον". κι όμως τώρα ξαφνικά λένε πως όταν λείπει εκείνος η ομάδα "ξαναβρίσκει τον εαυτό της"; μάγειρας είσαι εσύ ρε φίλε μου; εγώ εκείνο το βράδυ στην Ασία έβλεπα τον Αλκαράθ να κάνει σέντρες σα να είχε εγκαταστήσει GPS μέσα στο κεφάλι του αντίπαλου! τρεις επιθετικές φάσεις μέσα σ' ένα λεπτό χωρίς κανέναν να ξέρει πού πήγαινε η μπάλα — όχι επειδή χάθηκε κάτι, αλλά επειδή εκείνος τοποθετεί την μπάλα εκεί που κανείς δεν την περιμένει σαν τίγρης! αλλά εντάξει, αφήστε τους αριθμούς για τις υπολογιστικές μηχανές — εμείς εδώ ξέρουμε τι έγινε στο Γουίμπλεντον εκείνο το βράδυ όταν εκείνος μπήκε σα βόμβα στο 72ο λεπτό και τους έδωσε μισή μπάλα σβέρκο σα ν' ανοιγε δρόμο στον αυτοκινητόδρομο! ο Φέρε εκείνο το βράδυ έκανε ζέσταμα σα πρώτος χρόνος πρωταθλήματος — μόνο που εμείς εδώ βλέπουμε πως εκείνος ακόμη μαθαίνει να βάζει την ρακέτα στη σωστή γωνία! αλλά τι έγινε εκεί; εκείνοι που ψάχνουν τον Σίλβα σα να είναι η επόμενη μορφή σωτηρίας ας ανοίξουν τα μάτια τους: η ομάδα κερδίζει όταν έχει εκείνον που ξέρει να στέκεται εκεί που πρέπει — όχι όταν ψάχνει backup επειδή κάποιος έφυγε σα να πήρε σύνταξη νωρίς! κι επειδή περίμενα αυτή τη συζήτηση σα να βλέπω ταινία για δεύτερη φορά — εκείνο το ντέρμπι στη Μαδρίτη πριν τρεις βδομάδες όταν ο Αλκαράθ έκλεισε το παιχνίδι σαν να κέρδιζε το πρωτοχρονιάτικο πάρτι; εκείνη την ώρα ο Φέρε έκανε ζέσταμα πλάι στο αντίπαλο σα ντουλάπι σιδεράδων! τρεις σέντρες που έκαναν τους συμπαίκτες να τρέχουν σα τρελοί επειδή όλες κατέληξαν εκεί που έπρεπε — όχι εκεί που τις περίμενε ο αντίπαλος! εγώ εκείνο το βράδυ έφαγα παγωτό σα να ήταν εκλογές — η ομάδα είχε τρεις πόντους επειδή κάποιος ήξερε πως η μπάλα δεν πάει εκεί που βρίσκεσαι εσύ, αλλά εκεί που πρέπει να καταλήξει! κι αυτοί τώρα ψάχνουν τον Σίλβα σαν την επόμενη θεραπεία επειδή ξέχασαν πως όταν λείπει ο Βασίλης η ομάδα γίνεται σα μουσείο των ξεχασμένων φανελών; και μην αρχίσουμε τώρα με τα τσίπλα των άλλων ομάδων που έκαναν γιουτoub τριάντα βιντεάκια ψιλοκουτσομπολιού — εκείνος εκείνος ο αγώνας στη Βαρκελώνη όταν έκανε πέντε συνεχόμενες σέντρες που οι αντίπαλοι έκαναν τρία λάθη επειδή δεν καταλάβαιναν πού πήγαινε η μπάλα! εκείνος κοιτούσε πάντα τον χώρο, όχι τη φανέλα! όμως εσείς εδώ λέγατε πως "όταν λείπει εκείνος η ομάδα γίνεται σα ντουλάπι;" Μακάρι όσοι γράφουν αυτά τα λόγια να είχαν μια φανέλα αυτή τη στιγμή στα χέρια τους για να τη δείχνουν σαν τρόπαιο! εμείς εδώ ξέρουμε τον αριθμό 1 όταν τον βλέπουμε — όχι από τις καρέκλες των βίντεο, αλλά επειδή η μπάλα κάνει τον γύρο της σαν μαγικά!

Ωχ όχι πάλι αυτά τα ξενοφοβικά τραπουλόχαρτα που λένε πως "όταν λείπει ο Σίλβα γίνεται θέατρο" χωρίς να θυμούνται πως πριν τρεις αγώνες στο Λονδίνο εκείνος έκανε τέσσερις σέντρες μέσα σ' ένα λεπτό και ο Φέρε έκανε ζέσταμα σα βγήκε από κάγκελο κελιού! Ρε συμπαθές σύνεργο στο τρόλεϊ προς τον Ταύρο, εκείνο το βράδυ πετάχτηκαν όλα τα πρωτοσέλιδα επειδή η μπάλα έκανε τελικά αυτό που έπρεπε — όχι εκεί που τσίλιζαν οι αντιπαλοί αυτοσχεδιάζοντας σα πρώτη φορά στο γήπεδο του σχολείου, αλλά εκεί που είχε ορίσει εκείνος ηλεκτρονικά πριν καν ξεκινήσει η φάση! Μα εσείς τώρα ψάχνετε τον Σίλβα σαν να είναι κάποιο συστατικό στο ψυγείο σας ενώ εμείς εδώ κρύβουμε το πραγματικό πρόβλημα στη ντουλάπα: όταν λείπει ο Βασιλιάς η ομάδα γίνεται σα συμπλήρωμα γάλακτος γιατί ξεχνάμε πως εκείνος δεν είναι backup — είναι η μονάδα GPS της ομάδας. Την προηγούμενη εβδομάδα στο Λάτσιο, ενώ ο Φέρε έψαχνε τη ρακέτα του σα χαμένος, εκείνος είχε ήδη τρεις σέντρες που έκαναν τους συμπαίκτες του να χορεύουν σα να είχαν πιει τρεις τσίκες σακχαρίνη! Κι όμως αυτοί ακόμα λένε πως "όταν λείπει ο Σίλβα ξεπουλάμε σωστά"; Μα βρε παιδιά, ξεπουλάμε μόνο εμείς τον εαυτό μας όταν αρνούμαστε να δούμε τι έχει μπροστά του η μύτη μας! Και ξέρετε τι είναι πιο αστείο; Εκείνοι που έκαναν λόγο για backup ξεχνούν πως πριν από έναν μήνα στην Κοπ Καπ, όταν ο Αλκαράθ έκανε σέντρες σα ζουμάρα στο πάνω μέρος της εικόνας, ο Σίλβα έκανε ζέσταμα δίπλα στον αντίπαλο σα να περίμενε το επόμενο λεωφορείο! Αλλά την επόμενη μέρα όλοι έκαναν retweet στα βίντεο εκείνου — όχι επειδή εκείνος έκανε τίποτα ιδιαίτερο, αλλά επειδή η μπάλα πήγαινε εκεί που κανείς δεν περίμενε! Σαν να μην φτάνει που εκείνος δεν ήταν καν στο γήπεδο! Ρε φίλοι μου, ανοίξτε λίγο τα μάτια σας — ο Βασιλιάς είναι εκεί που πρέπει να είναι πάντα: εκεί όπου η μπάλα καταλήγει, όχι εκεί που στέκεται κάποιος βγάζοντας αυτοσχεδιάσματα σα χαρακτήρας από κωμωδία!

Τι γίνεται ρε γαμώ το; Από εκεί που θυμάμαι τον Αλκαράθ να μπαίνει στη ζώνη σα σίφουνας και να κάνει οι συμπαίκτες του γυμναστική επειδή εκείνος τους τοποθετούσε σα τρελοί — εδώ φτάνουμε τώρα να λέμε πως είναι backup επειδή χάθηκε ο Σίλβα για δυο αγώνες;;; Κοίτατε, το ξέρω πως όλοι εδώ πιάνουν την κουβέντα στα σοβαρά, αλλά δεν το βλέπει κανείς;; Αυτός ο αχταρμάς περί "όταν λείπει ο Σίλβα γίνεται θέατρο" έχει πιάσει τόπο σα πληγωμένο δέρμα! Την προηγούμενη εβδομάδα στο Λάτσιο είχαμε τρεις επιθετικές φάσεις μέσα σ' ένα λεπτό επειδή η ομάδα είχε χάσει τον παλμό της — κι όλοι γυρίζαμε σα χαμένοι ψαράδες γύρω από την περιοχή, μέχρι εκείνος σηκώθηκε σα ζουμάρα και έκλεισε το παιχνίδι δίχως κανέναν να τον αγγίξει! Τρεις σέντρες, τρεις πόρτες ανοιχτές, τρεις άσοι στους αντίπαλους που έκαναν πανικό σα να μην είχαν δει ποτέ τένις! Κι όμως αυτοί τώρα λένε πως "όταν λείπει ο Σίλβα η ομάδα ξαναβρίσκει τον εαυτό της"; Μα βρε παιδιά, όταν λείπει ο Βασίλης η ομάδα γίνεται σα μουσείο των ξεχασμένων φανελών επειδή κανείς δεν ξέρει πού πρέπει να πάει η μπάλα! Την προηγούμενη φορά στη Μαδρίτη εκείνος έκανε σέντρες σα να είχε εγκαταστήσει ντόπινγκ στον αντίπαλο — πέντε συνεχόμενες φάσεις που έκαναν τους συμπαίκτες του να τρέχουν σα να είχαν πιει τρεις τσίκες σακχαρίνη! Κι όμως αυτοί εδώ βγάζουν λόγια πως πρέπει να περιμένουμε τον Σίλβα επειδή κάποιος αποφάσισε πως εκείνος είναι ο επόμενος θρύλος;;; Ξέρετε τι μου έκανε εντύπωση;;; Την προηγούμενη βδομάδα στο Γουίμπλεντον εκείνος μπήκε σα βόμβα στο 72ο λεπτό κι έκανε μια σέντρα που έκανε τους συμπαίκτες του να φωνάζουν σα να είχαν βρει όλα τα λεφτά της τράπεζας! Ο Φέρε εκείνο το βράδυ έκανε ζέσταμα σα ντουλάπι σιδεράδων — μόνο που εμείς εδώ βλέπουμε πως εκείνος ακόμη μαθαίνει πως η μπάλα δεν πάει εκεί που στέκεται, αλλά εκεί που πρέπει να κατέβει! Κι εμείς τώρα ψάχνουμε τον Σίλβα σα να είναι η επόμενη μονάδα ψυγείου;;; Μα όταν λείπει ο Βασιλιάς η ομάδα γίνεται σα συμπλήρωμα γάλακτος επειδή χάνει εκείνον που βάζει τάξη στη μουσική! Την προηγούμενη φορά στο Παρίσι εκείνος έκανε τρεις σέντρες μέσα σ' ένα λεπτό κι οι αντίπαλοι έκαναν λάθη που κανείς δε φανταζόταν — κι όμως αυτοί εδώ λένε πως πρέπει να βρουν εκείνον επειδή κάποιος έφυγε σα να πήρε σύνταξη νωρίς;;; Πουθενά αλλού δεν συμβαίνει αυτή η ταινία εκτός από τις ντοκιμαντέρ του HBO! Την τελευταία φορά στο Λονδίνο εκείνος έκλεισε το παιχνίδι σα να ήταν σοβαρός αγώνας πρωταθλήματος — τρεις σέντρες, τρεις πόρτες ανοιχτές, τρεις άσοι στους αντίπαλους που έκαναν πανικό σα να μην είχαν δει ποτέ τένις! Κι όμως αυτοί εδώ ψάχνουν τον Σίλβα σα να είναι το επόμενο φάρμακο επειδή ξέχασαν πως όταν μπαίνει ο Βασιλιάς η μπάλα κάνει τον γύρο της σαν μαγικά;;; Καλύτερα να ανοίξουμε ένα κουτί μπίρας αυτή τη στιγμή και να πιούμε στο όνομα εκείνου που κάνει τις σέντρες σα να ξέρει η μπάλα εκ των προτέρων πού πρέπει να κατέβει! Μακάρι όσοι γράφουν αυτά τα λόγια να είχαν μια φανέλα αυτή τη στιγμή στα χέρια τους για να τη δείξουν σαν τρόπαιο!