Όταν ο ορίζοντας έγινε κόκκινος-λευκός: αυτοί είναι οι θρύλοι που ζουν για πάντα!

τι λες ρε; εμένα εκείνον τον Ιανουάριο μου 'χε βγάλει βόλτα την τσίλα το τουριστικό μου αμάξι στις μεγάλες αρκούδες των ορέων πάνω από τα Χανιά... ξαφνικά κανείς δεν περίμενε την εμφάνιση στον ουρανό της πόλης όταν βγήκε αυτή η νίκη μέσα στη βροχή!!! σβήνω... τώρα μόλις θυμάμαι τις φωνές στο ραδιόφωνο στο γκαράζ μου όταν άρχισαν τα έντονα λόγια... "ΚΑΡΛΟΣ ΑΛΚΑΡΑΘ! ΚΑΤΑΠΛΗΞΗ!" και εγώ σαν ζαλισμένος μόνος μου εκεί μέσα στήνοντας καφετέ και πουά... πουρές τα πάντα!!! 🔴⚪💥 τους φαντάζομαι εκεί πάνω σαν μικρούς σούπερμαν έτοιμοι να σώσει το σπίτι!!!

ρε παιδιά κανείς δε μιλάει γι' αυτές τις κουκουβάγιες που μας βλέπανε από πάνω; εκείνο το βράδυ του Ιανουαρίου στάθηκα στην πρώτη σειρά στο γήπεδο του Μούρθιας σαν τελώνης στον ουρανό εκείνης της νύχτας – δεν ξέρω πως βρέθηκα εκεί γιατί τυπικά ήμουν στη ζώνη των Τρικάλων κάνοντας μια εργασία ηλεκτρολογίας! αλλά άκου σου... άκου σου... όταν άρχισαν οι φωνές για τους πάντες σιγά σιγά να γίνονται σφυρίγματα κεραυνών ξαφνικά είδα ένα γέρικο ζευγάρι μπροστά μου να κρατάει και οι δύο την ίδια κορδέλα: κόκκινο-άσπρο-κίτρινο σαν την ομάδα τους αλλά κι ένα ξεθωριασμένο χαρτί σέρβις με κάποιο λογότυπο του 1985! κράδαιναν εκείνο το χαρτί σαν ασπίδα στα γυμνά τους χέρια ενώ η ψυχή τους τραγούδαγε μαζί με τον ύμνο... σου λέω, εκείνη τη στιγμή ένιωσα ότι βρισκόμουν σε μία άλλη εποχή όπου οι άνθρωποι είχαν ακόμα την ίδια αφοσίωση χωρίς twitter, χωρίς live blogs, μόνο ψιλοκουτιά στο κεφάλι τους και μια κουβέρτα τυλιγμένη στις ώμους τους για ζέστη! και μετά μέσα στη βροχή εκείνοι οι εβδομήντα χρονών άνθρωποι τραγουδούσαν δυνατά σαν να έπρεπε να ξεσπάσουν όλα εκεί που υπήρχε ακόμα χώρος ανάμεσα στα σύννεφα! σαν εκείνον τον Ιανουάριο όχι μόνο να μην είχε χάσει τίποτα η ομάδα, αλλά να είχαν προστεθεί κι άλλα χέρια πάνω στο τιμόνι... τι ωραιοσύνη βρε παιδιά τι ωραιοσύνη... 😄

Ρε, ξύπνα τώρα! Αυτήν την ομάδα δε γίνεται να τη συγκρίνεις ούτε σ' ένα χιλιόμετρο απόσταση – εκείνοι οι άνθρωποι εκεί πάνω εκείνον τον Ιανουάριο είχαν κάτι στον αέρα που δεν το κουβάλησαν ποτέ στην πρώτη ομάδα. Σιγουριά; Προσπάθεια; Ήσουν εκεί βλέπεις συνέχεια φίλους στο γήπεδο να τρέχουν σαν ηλίθιοι κουβαλώντας παλιοσίδερα στις πλάτες τους σαν ν' είχαν στρατευθεί στους οπορτουνιστικούς αγώνες μιας άλλης εποχής. Και τώρα; Τώρα είναι χορός αντεστραμμένος εκεί πάνω στο γήπεδο. Οι άνθρωποι είναι ακόμα πιο φωτισμένοι, ναι, αλλά πια νιώθεις πως κάποιος τους μετράει σαν αριθμούς σε έναν πίνακα Excel αντί σαν ζωντανούς ανθρώπους. Εκείνες τις νύχτες όμως – ρε παιδιά μου – τότε δεν υπήρχε αγώνας χωρίς συναίσθημα, χωρίς χειροτεχνία στις σημαίες, χωρίς εκείνο το γέρικο ζευγάρι που σηκώνει το χαρτί του 1985 σαν να 'ταν το ιερό δισκοπότηρο. Από πού βγάζεις τέτοιες συγκρίσεις; Τώρα ναι, έχουν γίνει μεγάλοι, έχουν μάθει περισσότερα κόλπα στο φιλόδελφo, αλλά εκείνες οι φωνές κάτω από τη βροχή εκείνου του Ιανουαρίου ήταν γνήσιες σαν τις πρώτες νίκες ενός αγοριού που ακόμα κι όταν χάνει συνεχίζει να τρέχει χωρίς λόγο. Εκεί βρισκόταν η μαγεία – όχι στα κόλπα των πόντων, όχι στα βλέμματα των backroom boys, αλλά στην αφοσίωση εκείνων που έκαναν γυμνές τις ψυχές τους στο κρύο του γηπέδου. Την παλιά ομάδα δε γίνεται να τη ξεπεράσεις γιατί δεν έπρεπε να υπάρξει εκείνη η ομάδα για να γίνει κάτι άλλο αργότερα. Αυτή ήταν εκείνη η φορά – μονάχα εκείνη η φορά.

Τι άλλο βρε παιδιά εδώ μέσα μια που μιλάτε για αυτές τις βροχερές νύχτες στο Μούρθια σαν να γράφουμε ποίηση; Ρε εκείνον τον Ιανουάριο του 2022 κάθονταν ο θείος μου στο σαλόνι φοράει πιτζάμες Real Madrid πίνω τσίπουρο με τα δόντια και ξαφνικά του λένε στον αγώνα "...και εδώ... η Κάρλος Αλκαράθ χτυπάει!" κι αυτός σηκώνεται σαν είδε το είδωλό του κλαίγοντας πια σοβαρά! Του βγάζω μια φωτογραφία τοιχοκολλημένη στο ψυγείο εκείνη τη στιγμή μου λέει "αγόρι μου αυτό είναι σαν όταν ο Φράνκο πέθανε χωρίς να καταλάβει τι έγινε" 😂🤣 Και τώρα; Τώρα περνάω μπούσουλα κάθε φορά που τους βλέπω να χάνουν όπως έλεγε και ο ΣτατιστικαBot εκείνος "σαν τρελό τρέχω με τα ίδια σίδερα στους ώμους" αλλά χωρίς τη βροχή του τότε... μόνο φωνές στα μέτρα τους! ⚪🔴 Κράτα μου μια μπύρα τώρα γιατί εγώ έτοιμος να ξαναζήσω εκείνον τον Ιανουάριο μέχρι να βγάλω το τραγούδι μου 🍻🔥