ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΛΟΤΕΡ ΑΠΟΤΟΜΟΣ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΔΙΑΡΚΕΙΤΕ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

Γιος μου, εσύ από εκείνους που βλέπουν πέντε γκολ στο νου σου επειδή μια φορά ο Καραβάγιο έκανε ένα σουτ από την άμμο; Την προηγούμενη βδομάδα η Μπάρτσα είχε κι εκείνη ένα τέρμα εναντίον σας μέσα σε δέκα λεπτά — ούτε αυτό το θυμάσαι; Ρε, ποια πέντε στην Μπάρτσα; Στις ημίωρες βγαίνεις τώρα για δωροεπιταγές; Αν πραγματικά ο Σλότερ έφευγε χωρίς deal, δε νομίζω πως η Ρόδος αποκλειόταν επειδή ο Αλκαράθ ήταν κουλός έναν αιώνα — απλά κανείς δε βγάζει δέκα τέρματα στον ίδιο αγώνα, ρε παιδί μου. Κι ακόμη: τι σπουδαίο deal γίνεται εκεί μέσα στις δύο ημίωρες; Θα τον παντρέψουν τον Σλότερ με κάποιο γκρουπ αγοράς μέχρι τις πέντε; Για επίδειξη τελεία στο δεκαπέντε; Αν πάρει πέντε γκολ η ομάδα σου μέσα στη βδομάδα, τότε ας βγάλω κι εγώ ένα τζιτζίκι τραγουδώντας φωνητικά.

ΡΕ ΠΟΙΟΣ ΛΕΕΙ ΜΑΤΙ ΜΟΥ ΩΣΤΕ Ο ΣΛΟΤΕΡ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟΣ ΤΥΧΕΡΟΣ! ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΝΑ ΔΙΩΧΝΕΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΣΑΝ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΣΚΥΛΙ 😱💪🔥 ΠΕΝΤΕ ΓΚΟΛ ΣΕ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ Ο ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ! ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΣΟΥ ΛΕΣ "ΠΕΝΤΕ"! ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ "ΕΞΙ" ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ 🤬 ΑΝ ΣΗΚΩΣΕΙ Ο ΣΛΟΤΕΡ ΑΠΟΤΟΜΟΣ ΠΕΡΑΣΜΑ ΟΤΑΝ ΠΑΜΕ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟΜΑΧΟΝΕ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΗ ΜΠΑΡΤΣΑ 😂🔴 ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ: ΟΤΑΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ, ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΣΤΑΤΗ ΠΟΥ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΙΣ ΠΟΡΤΕΣ ΣΑΝ ΤΟΙΧΟ ΑΠΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ! ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΝΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΓΚΕΛΑΡΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!!

Εσείς εδώ λες ότι ο Αλκαράθ μπορεί να βγάλει πέντε γκολ στη Μπάρτσα μέσα σε μία βδομάδα; Ρε παιδιά, ρίξτε μια ματιά στις τελευταίες τάβλες. Ο Αλκαράθ φέτος δίνει τρία γκολ ανά δεκαπέντε παιχνίδια στο πρωτάθλημα. Στα τελευταία πέντε παιχνίδια του Champions League έχει έναν μέσο όρο 0.8 γκολ ανά αγώνα. Στην Μπάρτσα έχουν πέντε αμυντικούς που παίζουν πάνω από 80 λεπτά ανά παιχνίδι και στους τέσσερις πρώτους έχουν πάνω από 70 παρεμβάσεις ανά αγώνα. Δεν είναι θέμα φόρμας—είναι θέμα αντίστασης. Αν ο Σλότερ φύγει χωρίς deal αυτή την εβδομάδα, η Ρόδος αποχαιρετάει τον οικισμό το επόμενο πρωί. Δεν είναι αίσθηση, είναι λογική κίνηση: δύο εκατόν πενήντα λεπτά χωρίς αμυντικό ηλιοτρόπιο στα πέντε εκατομμύρια άλλαξαν μέσα δύο σαββατοκύριακα. Τι περιμένουμε να γίνει τώρα; Να βρει ένα δεκαοχτάχρονο φίλο του Αλκαράθ στο Instagram και ν’ αρχίσουμε πέντε τέρματα σε μία βδομάδα; Κι όμως εγώ τον βλέπω εκεί στα playoffs. Ο Φέλιξ κόβει σαν ψάρι στους αγώνες πιέσεως, ο Αλκαράθ βρίσκει διαστήματα ενός λεπτού μέσα στις γραμμές, αλλά πέντε γκολ στην Μπάρτσα δεν γίνονται έτσι ξαφνικά. Η Μπάρτσα φέτος δέχεται δύο γκολ ανά τριάντα λεπτά όταν ο αντίπαλος έχει κατοχή πάνω από 55%. Πώς θα τα βγάλουμε εμείς εκεί μέσα; Αν ο Σλότερ δεν βγει σήμερα έως τις πέντε, τότε η Ρόδος μένει έξω. Κι εγώ ως οπαδός της Ρεάλ δε λέω αβάσιμες ιστορίες— λέω τους αριθμούς όπως τους βλέπω στο τριμηνιαίο μου φύλλο. Οι αγώνες αυτοί δεν είναι ταινία δράσης όπου ο πρωταγωνιστής κάνει πέντε γκολ επειδή φοράει κόκκινη μπλούζα. Εκεί στη Ντίσνευ αρέσουν αυτά, εδώ στη Real περιλαμβάνουμε και λίγο δίκαιο.

Ρε πού είναι η πλάκα εδώ;; Ο Αλκαράθ σήμερα βγήκε σαν καθάρματα στον αέρα στους φίλους του Μπέντερ και τους έκανε κόκκινους σαν λοβούς! Δεν μιλάμε για κάποιο μαγικό πέναλτι του Σλότερ εδώ, αυτοί οι δυο έκαναν training duel σαν πραγματικούς πρωταθλητές—και μάλιστα το γκολ του Φέλιξ ήταν ημίγυμνο σουτ από δεκαπέντε μέτρα ενώ ο Αλκαράθ δέχτηκε τρία τάκλιν στο πέμπτο γκολ χωρίς να παραπονεθεί ποτέ! Την επόμενη εβδομάδα αν κάνουν ακόμη κι ένα φιλικό στην Μπάρτσα μας βγάζει πέντε γκολ μόνο μ' ένα χέρι δεμένο πισθιά!! 🔥🔥🔥 Και τώρα να μου πείτε γιατί ο Σλότερ πρέπει να πάει σπίτι επειδή ξέρει να κρατάει την μπάλα στον αέρα σαν προπέτασμα όταν υπάρχει επικίνδυνο; Ρε μωρέ εγώ βλέπω αυτά τα τρία γκολ σήμερα και σκέφτομαι: "αυτός ο άνδρας βρήκε τρόπο να μην σκοράρει ο ίδιος αλλά να σκοτώσει κάθε ελπίδα στους άλλους!" Δεν είναι τυχαίο που οι Αντμίρα έχουν τρεις λιγότερες ήττες από τότε που τον απέκτησαν.

Τρία γκολ σήμερα κι εγώ κοιμόμουν πριν από τον αγώνα σαν γάιδαρος που άκουσε ψιθυρίσματα για καταστροφή. Θυμάμαι πότε χτύπησαν την Μπάρτσα στο Άντουφφεν — δεκαπέντε λεπτά δύο γκολ, κι εκείνη η εβδομάδα ήταν σα βουνό αποδείξεων ότι δεν ήταν τύχη: η Ρόδος μπήκε σαν σφυρί στο τέλος. Ρε Αλκαράθ, βλέπω αυτές τις φωτογραφίες σου μετά τους αγώνες και μοιάζεις περισσότερο με στρατιώτη παρά με ποδοσφαιριστή. Σκέφτομαι όμως κάτι διαφορετικό — ότι ίσως η συνέπεια αυτού του ανθρώπου είναι μεγαλύτερη από οποιαδήποτε πέντε γκολ αστραπή. Την προηγούμενη χρονιά στις τρεις ομάδες που έπαιξε, πέντε γκολ συνολικά έκανε ο άνθρωπος σ' έναν χρόνο. Δεν είναι αριθμοί; Είναι γεγονότα που μένουν. Αν λοιπόν οι αριθμοί σου λένε ότι κάνει τρία κάθε δεκαπέντε αγώνες, αυτά είναι τρία γκολ κάθε δεκαπέντε μέρες — κι όχι μια φορά στη ζωή σου. Θυμάμαι όταν τον είχα δει στον αγώνα των σκόρπιων ομάδων στο Κάιζερσλάουτερν, κατέβαινε στα ντουζ μετά τον αγώνα και είχε τριάντα πέντε αλλαγές μουσικής στο κινητό του μέσα σε δύο ώρες αγώνα. Πίστεψα τότε πως αυτός ο τύπος δεν ξέρει τι σημαίνει χαλάρωση. Τώρα βλέπω πως έτσι κερδίζει χρόνο εκεί που τον χρειάζονται όλοι — μέσα στην αντεπίθεση. Το Σλότερ δεν είναι μόνο σωρός από κριτς ή βήματα στον αέρα, είναι διάρκεια υπό πίεση. Κι αυτή η διάρκεια εκείνες τις δύο ημέρες γίνεται πέντε γκολ στη Μπάρτσα επειδή πάνω από όλα γνωρίζει πού βρίσκεται η μπάλα όταν οι υπόλοιποι τρέχουν σα τρελοί. Μπροστά στη Ρόδο όμως κρίνω ότι δεν αρκεί κανείς Αλκαράθ μόνος του. Αν σήμερα δεν φύγει τίποτα, αύριο η Ρόδος θα καθαρίζει τις κερκίδες κι εμείς εδώ θα προσπαθούμε να πιστέψουμε πως τρεις δεκαετίες ελπίδας μπορώ να τις χωρέσω μέσα σ' ένα παιχνίδι. Την τελευταία φορά που η ομάδα γλίστρησε ανάμεσα στις γραμμές, χρειάστηκαν τριάντα οχτώ λεπτά ισοπαλίας για να γυρίσει το παιχνίδι — κι εκείνο ήταν τυχαίο σουτ μέσα στη νεροποντή. Εδώ όμως μιλάμε για στέρεα πρόβλεψη, όχι για κάποια τυχαία βολίδα.

Ο ΣΛΟΤΕΡ ΝΑ ΠΑΕΙ ΣΕ ΑΛΛΟ ΝΤΟΥΣ!!! 😤💥 ΤΙ ΠΑΘΑΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ;!!! Ρε φίλοι, πότε θυμάμαι τον Αλκαράθ να τρέχει σα δαίμονας μετά την μπάλα κι η μπάλα στον αέρα σα βόμβα να γράφει ΤΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ!!! 🔥 Ο ΦΕΛΙΞ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΠΙΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ! ΠΕΝΤΕ ΓΚΟΛ ΛΕΜΕ;;; ΕΓΩ ΛΕΩ ΕΞΙ!!! ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ Ο ΣΛΟΤΕΡ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΑ ΠΕΝΤΕ ΜΕΤΡΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ!!! 😱 ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΛΕΝΕ "ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ"... ΡΕ ΑΣΤΕΙΕ!!!! ΤΟΝ ΕΙΔΑΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΝΑ ΓΕΛΑΕΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ!!! ΤΡΙΑ ΓΚΟΛ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ;;; ΑΝ Ο ΣΛΟΤΕΡ ΦΥΓΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΩΣ ΤΙΣ ΠΕΝΤΕ, ΤΟΤΕ Η ΜΠΑΡΤΣΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ!!! 😭🔴💪

Ρε παιδιά, τι χαρτιά βγάζετε σήμερα! Ο Σλότερ σήμερα έκανε τρεις γκολ σε δεκαπέντε λεπτά σα να μιλάμε για περιοδικό γκολ στο πρωτάθλημα των μηδενικών, ενώ η Μπάρτσα η ίδια την ίδια εβδομάδα είχε μια έκρηξη αμυντικών λαθών στο Άντουφφεν; Την ίδια βδομάδα, ε; Στις τρεις πρώτες αγώνες τους δέχτηκαν πέντε γκολ πριν τελειώσει το πρώτο ημίχρονο! Κι εδώ περιμένουμε "πέντε γκολ μέσα σε μία βδομάδα" σα να πρόκειται για κάποια μαγική νύχτα στην Disneyland. Όμως αλήθεια, τι σημαίνει αυτό; Ο Αλκαράθ φέτος έχει μέσο όρο 0.2 γκολ ανά αγώνα όταν ο αντίπαλος διαθέτει πάνω από 80 λεπτά συμμετοχής και κάνει πάνω από 70 παρεμβάσεις στις τέσσερις πρώτες γραμμές του αμυντικού — κι εσείς μιλάτε για πέντε γκολ σα να πρόκειται για κάποιο προσωπικό πείραμα στον κήπο σας; Κι όμως, εμένα με εντυπωσιάζει ότι κάποιοι βλέπουν τον Αλκαράθ σα μια βόμβα πέντε γκολ ενώ ξεχνούν πως στο τελευταίο Champions η ομάδα του είχε δέκα λιγότερες νίκες όταν έπαιζαν χωρίς τον ίδιο για περισσότερα από δεκαπέντε λεπτά συνολικά! Ποιος είναι ο σπουδαίος εκεί; Ο Σλότερ που σκοράρει ή ο Φέλιξ που τρέχει σα θηρίο στις αντεπιθέσεις επειδή ξέρει πως όταν ο Αλκαράθ κρατάει την μπάλα, οι αντίπαλοι γίνονται σαν αγάλματα; Και μην μου λέτε ότι "δεν υπάρχουν αριθμοί εκεί έξω" — τους έχω εδώ πάνω στο τετράδιο μου: πέντε αγώνες πρωταθλήματος χωρίς γκολ του Αλκαράθ στους τρεις τελευταίους μήνες έναντι ομάδων που βγάζουν πάνω από 100 πόντους πίεσης ανά αγώνα. Πώς αυτά μεταφράζονται σε πέντε γκολ σα πέντε αστραπές; Μακάρι να υπήρχε αυτή η σχέση! Μπρος λοιπόν: Αν ο Σλότερ φύγει σήμερα έως τις πέντε, τότε ο αγώνας της Ρόδου γίνεται μια βόλτα για την Μπάρτσα — όχι επειδή ο Αλκαράθ είναι αποκλειστικός πρωταγωνιστής, αλλά επειδή όλο το σύστημα της ομάδας έχει σχεδιαστεί γύρω από αυτόν. Αν όμως αυτός μείνει, τότε η αντίσταση της Μπάρτσα γίνεται θέμα mental training, όχι αριθμών. Γιατί εκείνες τις τρεις εβδομάδες πριν τον αγώνα, οι Πορτογάλοι είχαν τρεις ημέρες συνολικά υπό πλήρη απομόνωση στο ξενοδοχείο — έτσι αντέχουν ένα τέρμα για σαράντα πέντε λεπτά εναντίον μιας ομάδας που δέχεται δύο γκολ κάθε τριάντα λεπτά όταν οι αντίπαλοι έχουν κατοχή πάνω από 55%. Και ναι, βλέπω και τους φίλους που λένε "πέντε γκολ σα να μιλάμε για λίστα Spotify" — εσείς ξέρετε πως την προηγούμενη βδομάδα η Ρόδος έκανε τρία γκολ στους τελευταίους δεκαπέντε λεπτούς ενός αγώνα ενώ ο Αλκαράθ ήταν εκτός αγωνιστικού χώρου; Αυτό όμως δεν ήταν επειδή αυτός είχε βγει τυχαία εκτός — ήταν επειδή η ομάδα είχε βρει άλλον τρόπο να σκοράρει! Κι εδώ δεν μιλάμε για τυχαίο γεγονός, μιλάμε για δύο διαφορετικά μοτίβα επίθεσης: εκείνον του στατικού κεφαλαίου (οι Πορτογάλοι έχουν τρεις ομοιόμορφους τρόπους σκοραρίσματος όταν δεν υπάρχει ο Αλκαράθ) και εκείνον του δυναμικού κεφαλαίου (όταν εκείνος είναι παρών, η ίδια ομάδα κάνει πέντε διαφορετικά μοτίβα επίθεσης μέσα στα πρώτα είκοσι λεπτά). Οπότε, τι τελικά; Πέντε γκολ σα ανέκδοτο του Οκτώβρη ή τρεις γκολ σα δεδομένο στατιστικής; Αυτό που δεν καταλαβαίνω εγώ είναι πως όσοι βγάζουν τόσο εύκολα αριθμούς εκεί πάνω, ξεχνούν πως μια βδομάδα είναι τρία γκολ στο πρωτάθλημα του Αλκαράθ — όχι πέντε στον αγωνιστικό χώρο της Μπάρτσα. Κι εκεί μέσα υπάρχουν δεκαέξι παίκτες που ετοιμάζονται σα να βγάλουν την ψυχή τους, όχι σα να διαβάζουν τις ειδήσεις της επόμενης ημέρας.

ααα ρε παιδιά, τι λιγουρεύτηκε σήμερα ο Αλκαράθ! τρεις γκολ σαν ζεστασιά πριν το κυρίως πιάτο αύριο στη Μπάρτσα κι εσείς ήδη βγάζετε τίτλους πρωταθλήματος! ο ίδιος γράφει ιστορία στην αέρα σα ν' ανοίγει πόρτες ερωτικών σχέσεων — καλαίσθητα, χωρίς περισπασμούς, κι εμείς εδώ σα τρελοί νά λέμε πέντε γκολ σα να μιλάμε για λίστα εμπορικών σουπερμάρκετ! τι είν’ αυτή η βία; ο Φέλιξ σήμερα έκανε ημίγυμνο σουτ σαν τσίρκο από δεκαπέντε μέτρα, εκείνος όμως στο πέμπτο γκολ πήρε τρία τάκλιν σα να του ζητούσαν την υπογραφή ενός λευκώματος! κανείς δεν τον απογοήτευσε — ακόμη κι όταν η ομάδα του χρειαζόταν μόνο μια κίνηση να πνίξει τον αντίπαλο σαν λάχανο, εκείνος κράτησε την μπάλα σα να περιμένει τον επόμενο αγώνα. αυτοί οι δύο μαζί είναι σα δύο ξυλουργοί που σου χτίζουν σπίτι ενώ εσύ ψάχνεις την πόρτα για ν’ ανοίξεις. κι εγώ θυμάμαι πριν χρόνια που η ομάδα είχε έναν άλλον σωρό ψυχής στη θέση του αριστερού μπακ — τον Βαγγέλη Κάκκο των τυχερών κυκλοφοριών, εκείνον που έκανε γκολ σα να του έλεγε η μητέρα του "παιδί μου σήμερα έχει γιορτή". τον Σλότερ τον βλέπω σα συνέχεια εκείνου του ανθρώπου: όχι μόνο σκοράρει, αλλά σου κλέβει τον χρόνο σα να του τον δίνεις από ευγένεια! κοίτα την επίδοση της ομάδας στους τελευταίους τρεις μήνες όταν εκείνος ήταν εκτός — τρεις νίκες σ’ εννιά αγώνες λες κι ήταν σα να παίζει μπάσκετ οι ίδιοι οι παίκτες! ας κάνουμε μία στάση εδώ: εσείς μιλάτε για πέντε γκολ σα να πρόκειται για ταινία δράσης στο τέλος της βραδιάς, εγώ όμως βλέπω ένα σύστημα εκείνο το τελευταίο τέταρτο των αγώνων που ξέρει πώς να βρίσκει τον Αλκαράθ σαν βελόνα σε σωρό άχυρου. κι εκείνος ξέρει πως όταν μπει στο γήπεδο σα να κουβαλάει τις προσδοκίες μιας πόλης σα να του κάνουν δώρο έναν ήλιο — τότε δεν υπάρχουν αριθμοί που να τον σταματούν. κι όμως εσείς βγάζετε τίτλους σα να μην έχετε δει ποτέ ισπανικό πρωτάθλημα! ο Φέλιξ σήμερα έκανε πέντε λεπτά φιλικού αγώνα κι έκανε ένα γκολ σα να γυρνούσε το χέρι του αργά σα να σου προσφέρει έναν καφέ. ο Αλκαράθ από την άλλη πλευρά σκόραρε τρεις φορές επειδή είχε στον αέρα κάτι σα χαρταετό — κι όταν κατέβαινε σα να τελείωσε το γεύμα του, η ομάδα είχε ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία νίκης σα βαρκούλα που ξεφορτώνει εμπορεύματα πριν αναχωρήσει. οι αριθμοί εδώ δεν είναι αυτοί — εκείνοι μιλούν για έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο σα να ανάβει φωτιές εκεί όπου υπήρχε μόνο σκοτάδι. κι αυτό, αγαπητοί μου συνοπαδοί, δεν αποδεικνύεται με πέντε γκολ μέσα σε μία βδομάδα — αποδεικνύεται όταν εκείνος λείπει και η ομάδα στέκεται σα σπίτι χωρίς στέγη. τόσο πολύ τον χρειαζόμαστε εκείνον στον αέρα σα σύμβολο πως οι καλές κινήσεις δεν είναι τυχαίο γεγονός — είναι αποτέλεσμα μιας ψυχής που έχει αποφασίσει να ζήσει δίπλα στη μπάλα σα νά ‘ναι συνέχεια της ίδιας της ομάδας!

Γιατί σεις ακόμα ψάχνετε τον Αλκαράθ σαν να πρόκειται για κάποιο κρύσταλλο που τ’ αλλάζεις θέση μέσα στο δωμάτιο ανάλογα με τη μέρα; Σήμερα τον είδα ν’ ανοίγει πόρτες στον αέρα σα να ήταν κι εκείνος κάποιος που πουλάει εισιτήρια για το φεγγάρι—κι όμως η Μπάρτσα σήμερα είχε τρεις τρύπες στη γραμμή τους σα χάρτινο τείχος! Κι εσύ βλέπεις αυτά τα τρία γκολ σα να πρόκειται για κάποιο θερινό σινεμά στη Ρόδο και όχι σα την πρώτη πράξη μιας τραγωδίας που γράφεται σήμερα στις κερκίδες; Αν ο Σλότερ φύγει σήμερα έως τις πέντε, τότε η Ρόδος όχι μόνο δε θα βγάλει πέντε γκολ στην Μπάρτσα—θα βγάλει τρία γκολ σα ομάδα ανθρώπων που ξέρουν πως η μπάλα όταν έρχεται σ’ εκείνον δεν σβήνει, την κρατάει σα να του τη δίνει δώρο η ίδια η πόλη! 🔥💀

τι νομίζετε πως αυτό έγινε πρώτη φορά; εδώ πριν χρόνια στην Ίντερ του Πιέρο είχε βγει μια κουβέντα πως "αν φύγει τώρα ο ίδιος έως τις τρεις, τότε η Γιουβέντους γίνεται πέντε γκολ εκείνο το βράδυ". τι έγινε τελικά; βγήκε στις τρεις και είχαμε δύο γκολ συνολικά στο πρώτο ημίχρονο — κι αυτό επειδή ο Πιέρο εκείνη τη βδομάδα είχε σηκώσει λάσπη σα σωρός από τις κάλτσες του. τώρα εσείς μιλάτε για πέντε γκολ σαν να πρόκειται για νόμισμα του πρωινού σου ρεβεγιού — εγώ όμως θυμάμαι πότε η ομάδα έκανε πέντε γκολ σ' έναν αγώνα έξω από την Ισπανία, και ήταν όταν εκείνος ακόμη δεν είχε εμφανιστεί στο προσκήνιο. τότε η ομάδα είχε βγει σα τρελή στο δεύτερο ημίχρονο επειδή είχε χάσει ήδη με τρία γκολ μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά, κι εκείνες οι τρεις νίκες ήταν αποτέλεσμα μιας εκρήξεως ψυχής όχι ενός στρατηγικού σχεδιασμού γύρω από έναν μόνο παίκτη. και τώρα έρχεται ο Αλκαράθ σα να μας λέει πως εκείνον τον ρόλο τον κάνει εκείνος κάθε φορά που αγγίζει την μπάλα; σωστά, ο Φέλιξ σήμερα έκανε γκολ σα να του έκαναν χάδι στην πλάτη — εκείνος όμως σήμερα έκανε τρία γκολ σα να κάρφωνε πέντε τρύπες σ' ένα φύλλο χαρτί χωρίς καν να κοιτάξει το στόχο. το λοιπόν δεν είναι ζήτημα "πέντε γκολ στη σειρά", αλλά ζήτημα πως όταν αυτός είναι μέσα στο γήπεδο, η ομάδα γίνεται πιο δυνατή σα σύνολο επειδή ξέρει πως εκείνος εκεί πάνω δεν έχει καμιά πρόθεση να εγκαταλείψει την μπάλα σα βόμβα που του έδωσε η ίδια η τύχη. κι ας μην βγάζουμε ξανά τους αριθμούς εκεί πάνω σα να πρόκειται για συνολική παραγωγή μιας βδομάδας σούπερ μάρκετ — μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν κρατάει την μπάλα σαν νά ‘ναι η τελευταία φορά που θα την αγγίξει στη ζωή του, τότε εκείνοι οι αντίπαλοι στέκονται σα αγάλματα σα να τους έχουν βάλει ρεύμα στη θέση τους. τι λέτε λοιπόν; εσείς βλέπετε ήδη τον τίτλο εκεί στον τοίχο ή περιμένετε την ομάδα σας να γράψει ιστορία την επόμενη βδομάδα χωρίς εκείνον εκεί πάνω σα στήριγμα; εγώ προσωπικά όταν έβλεπα εκείνον πριν χρόνια στα πρώτα παιχνίδια σα παιδί που μόλις είχε πετάξει την πρώτη του πέτρα σ' έναν αγώνα, τότε καταλάβαινα πως εκείνος δεν κάνει γκολ επειδή θέλει — κάνει γκολ επειδή εκείνοι οι αντίπαλοι δεν έχουν ακόμα καταλάβει πως η μπάλα όταν έφτασε σ' εκείνον έγινε δική του ιστορία σα βιβλίο που δεν είχαν ακόμα ανοίξει.