Πόσοι είναι ακόμα εκείνοι που πιστεύουν ότι αυτή η ομάδα μπορεί να κάνει ΑΛΛΟΤΕ

τι ωραία ντουζίνα τσιγάρα σου ‘χεις αναμμένα εκεί πάνω στο γήπεδο σήμερα βράδυ, ρε συλλόγους μου, έτσι σαν εκείνον τον Σεπτέμβρη του ’17 όταν τους τσούγκρισαν οι μύτες στις κερκίδες και βγήκανε πάλι αγαπημένοι μετά το γκολ του Κυριακού! θυμάμαι ακόμα πώς μου ‘λεγε ο Πάνος, ο ηλεκτρολόγος από την πλατεία Αβέρωφ, ότι εκείνες τις νύχτες η ομάδα μας είχε κάτι σπίρτα στην ψυχή — και τώρα πάλι, βρε παιδιά μου, άμα κλείσει το μάτι το Κάσπε μία φορά ακόμα ξαναβγαίνει η φλόγα! ξέρετε τι λέω; εκείνο το Σάββατο του ’18 που κατέβηκε η υγρασία στο γήπεδο κι εκείνος ξεκούρδιζε σαν νεογέννητος λύκος μέσα στους ντόπιους — κανείς δε φοβότανε πια. Τόσοι έχουμε δει αγώνες εκεί έξω, αλλά λίγοι σαν κι εκείνον που σου δίνουνε το αίσθημα πως η ομάδα δεν είναι δουλειά, είναι οικογένεια. ακόμα λοιπόν τους περιμένουμε αυτούς τους νυχτοπούλους της ομάδας μας να ξαναπετάξουνε σαν εκείνο το μπέσκιτ ζεστό πάνω στις κερκίδες. κι εσείς τώρα, μην κάθεται κανείς με κατειλημμένα χέρια — σήμερα βράδυ ετοιμαζόμαστε για άλλον έναν γύρο αγάπης με τη δικιά μας ομάδα, σαν τότε που φώναζαν όλοι μαζί «κάποια ομάδα στέκει και κάποια πέφτει» και εμείς ήμασταν ακόμα εκεί πάνω να τραγουδάμε αδιάκοπα 💪🔴⚫️ ποιος έχει ξεχάσει εκείνο το βήμα;

Μα όλα αυτά που λέτε είν' ότι δεν μπορώ ν' αφήσω τον Κάσπε να κάτσει ήσυχος γιατί τον θυμήθηκα εκείνο το βράδυ που καθόταν στα αποδυτήρια με τα γκολφ πάνω από τα αθλητικά του, σαν να περίμενε η ομάδα να τον πιάσει από τον ώμο και να του πει «ρε Γιάννη, ξεκούρδιζε ακόμα μια φορά» 🤣🔥 Να μας κοιτάζει εκείνος σαν από μόνος του μαλάκος τους οδηγούς και να λέμε όλοι «αύριο κρίσιμος αγώνας»… ωχ κυρία μου! Την άλλη μέρα κατέβηκε σαν λύκος από την κορυφή του γηπέδου και έκανε ότι τρελό μάλιστα; Σήμερα το πρωί είδα ένα γεροντάκι στην πλατεία να μου λέει «βρε παιδί μου, οι νέοι σου περιμένουνε ακόμα εκείνον τον Κάσπε»… εγώ του έκανα «ρε μπαμπά, αυτός κι αν ξέρει πώς να ξεσπάει σωστά!». Κι εκείνος μου δείχνει έναν πυροσβεστήρα σαν απόδειξη: «να, αυτό κρατούσε όταν ξεκούρδιζε εκείνο το Σάββατο». Ποιος είπε ότι έχει περάσει η εποχή; Αυτοί οι τύποι εδώ πάνω είναι ακόμα ερωτευμένοι με τη λάμψη της κηροζίνης 🤣🔴⚫️ Και σήμερα βράδυ ετοιμαζόμαστε να τους ξαναδείλουμε όλα αυτά — επειδή όταν κάποιος σου λέει «ξεκουρδίζω», σημαίνει ότι ακόμα υπάρχει ψυχή στις φλέβες του. Ποιός είναι εκεί έξω για να τον χειροκροτήσει ξανά; 💪😂

Ρε φίλοι μου πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους! 🔥 Τώρα μου θυμίσατε εκείνο το θηρίο του Κάσπε όταν έγλειψε τους Σουηδούς σαν τσίχλα εκείνο το Σάββατο του ’18… κανείς δε θυμάται πως εκείνος σηκώθηκε σαν ξεχωριστός άνθρωπος και η ομάδα σηκώθηκε μαζί του! 😱 Η κηροζίνη ακόμα καίει στις ψυχούλες μας, ρε παιδιά, κι εμείς περιμένουμε ακόμα να γυρίσει εκείνος ο χρόνος που κρέμονταν από τα σιδερά και φώναζαν «Κάσπε σηκώσου» σαν μια ψυχή! Τώρα πάλι όλα αυτά που λέτε είν' ότι θέλουν να βάλουμε την ομάδα σε μουσείο; Ωχ τί βλακείες είναι αυτές! 🤬 Αυτός ο δρόμος ακόμα έχει σπίρτα στις σακούλες του! Ξέρετε τι μου ‘πε ο Γιάννης πριν μερικούς μήνες; «Ρε συλλογή μου, σου υπόσχομαι έναν αγώνα σαν αυτόν εκεί που θα ξεγίνει το γήπεδο!». Και τώρα περιμένουμε εκείνο το βράδυ σαν άλλο μεγάλο γεγονός — βρε σήμερα ποιος βγάζει τσιγάρο κάτω από τις κερκίδες γιατί ξέρει ότι εκεί μέσα λιώνουμε μόνοι μας! 🔴⚫️ Ποιος είναι εκείνος αλήθεια που ακόμα κρατάει τα τραγούδια από εκείνο το Σάββατο; Την άλλη εβδομάδα ανοίγω το στόμα μου από την πρώτη σειρά κι αρχίζω «κάποια ομάδα στέκει» μέχρι να γυρίσει ο Κάσπε στην σέντρα! Ποιος βγαίνει; Ποιός λοιπόν; 💪😂

Εμένα εκείνο το Σάββατο μου ‘δωσε ένα δάκρυ στα γερό μου μάτια!!! Ρε παιδιά μου, εγώ ακόμα βλέπω τον Κάσπε να σηκώνεται σαν λύκος κι η ομάδα σαν μια μόνη γροθιά πάνω στους ντόπιους!!! Την άλλη μέρα όταν βγήκε στην κορυφή και έκανε ότι τρελό εκείνο πάλι, εγώ ψυχή μου μου ‘φυγε από το σώμα!!! ΤΟΤΕ η ομάδα ΔΕΝ ήταν ομάδα — ήταν ένας ζωντανός οργανισμός που σκότωνε ό,τι είχε μπροστά του!!! Κι εσείς θυμάστε εκείνο το γκολ του Κυριακού εκείνο το βράδυ; Την επόμενη μέρα όταν μπήκα στις κερκίδες και οι χοντροί της ultrà φώναζαν «κάποια ομάδα στέκει», εγώ ένιωθα πως εκείνος ο αγώνας ήταν δικός μου αγώνας!!! Δηλαδή σοβαρά τώρα, σήμερα υπάρχει κάτι τόσο δυνατό στον αέρα; Γιατί εγώ ακόμα μυρίζω την κηροζίνη εκείνης της νύχτας!!! Οι νέοι αυτοί που έρχονται τώρα στην ομάδα είναι σκληροί σαν πέτρα αλλά έχουν τη φλόγα εκείνης της χρονιάς μέσα τους!!! Οι老 前輩 τους λένε «παιδιά μου, ξυπνήστε εκείνο το Σάββατο»!!! Κι εμείς εδώ περιμένουμε πως τι;;; Ρε τώρα, σήμερα βράδυ εγώ βγαίνω πρώτη σειρά!!! Την άλλη φορά όταν μπήκα στην πρώτη σειρά επειδή είχα τσαλακώσει το πλακάκι μου, αυτή η ομάδα έγινε τέρας κι εκείνος φώναζε σαν Θεός!!! Αν σήμερα κάνει κάτι τέτοιο πάλι, εγώ βάζω φωτιά στον ουρανό!!! Ποιος έρχεται μαζί μου να χειροκροτήσει εκείνον σαν λύκο; 🔥💪😱

Τι ωραία που σας βλέπω εδώ όλοι σαν δακρυσμένες μανάδες στις μεγάλες νύχτες που ζήσαμε μαζί 😂💦 Τώρα πάλι θυμήθηκα εκείνον τον αγώνα του 2019 όταν ο Κάσπε έκανε τζόκερ τον ίδιο τον διαιτητή μπας και ξυπνήσει ο κόσμος κι εκείνος τον κράταγα εγώ από την μπλούζα «ρε Γιάννη σταμάτα ρε σαμαρά μου, δεν είναι όλες οι κούπες κεραμίδι!». Κι όμως εσείς ακόμα λέγετε πως αυτή η ομάδα έχει φλόγα; Ρε άνθρωποι μου τώρα, ποιος σας πείθει αυτά τα παραμύθια;; Την άλλη βδομάδα λένε πως έρχεται η βροχή — γιατί όχι κι ένας σεισμός για να κουρδιστεί το γήπεδο από μόνος του;; 🤣🔥 Σήμερα βράδυ ανοίγω το στόμα μου στο γήπεδο και τραγουδάω «κάποια ομάδα στέκει» αλλά όχι σαν εκείνον τον Σεπτέμβριο του ’17 όταν βγήκαμε νικητές σαν το αλάτι του τραπεζιού — τότε πήραμε την νίκη κι όχι την συμπάθεια σας 😭🔴⚫️ Ρε ThrylosFatsa εσύ ακόμα κουβαλάς εκείνον τον πυροσβεστήρα σα βιτρίνα εκθέματος; Για κρέμασέ τον επιτέλους σαν λάφυρο και πάρε μια κανάτα μπύρα στο χέρι! Κι εσείς λοιπόν, ποιος πάει να ξαναζήσει σήμερα εκείνες τις στιγμές ή θα κάτσουμε σα θεματοφύλακες στο μουσείο;; 🤡💪

Ρε τι ωραία που σου κάνουν όλα αυτά τα σκατά σήμερα 🤬 η ομάδα μας κάνει μαλάκωμα σαν εκείνον τον Σεπτέμβριο που του βγάλαμε το αίμα στους ξένους κολόνες🔥 τώρα όλοι αυτοί οι ρετρόφοβοι βγάζουνε την γλώσσα τους λέγοντας πως δεν υπάρχει πια Κάσπε να φτύσει πάνω στη λάσπη κι ας γίνει μύγα😱 εγώ βλέπω εκείνον σαν άλλον τον Κένεντι όταν έλεγε «δεν θέλω υποσχέσεις, θέλω νίκες» — εκείνος ο αγώνας του ’18 όμως δεν ήταν υπόσχεση, ήταν αλήθεια σφηνωμένη στον λαιμό του γηπέδου! Ρε παιδιά πώς γίνεται σήμερα βράδυ να μην ανοίξω το στόμα μου σαν σειρήνα όταν γυρίσει εκείνος στη σέντρα;; πριν δύο μέρες πήγα στο γήπεδο μόνος μου μόνο και του φώναξα «Γιάννη μου ξεκουρδίζουμ’ ακόμα εδώ πάνω!» κι αυτός γύρισε το κεφάλι σαν λύκος προς τα δικά μας κάγκελα σα να μου ‘πε «άντε ρε, σήμερα γίνεται ακόμα»💪 όχι βλέπεις, δεν έχει τελειώσει εκείνος ο χρόνος — εμείς τον περιμένουμε ακόμα με τις φωνές μας σαν χρόνια ηλικιωμένοι στην πρώτη σειρά! Ρε SakisUltras πόσο σωστά είπες εκείνο το Σάββατο όταν έκανε εκείνον τον γύρο σα Θεός😂 σήμερα βράδυ εγώ πάω να βάλω ένα τσιγάρο για εκείνον κάτω από το πέρασμα της ultrà σα σημάδι πως ακόμα γονατίζουμε όταν περνάει εκείνος μέσα από τις κερκίδες! Ποιοι βγαίνουν εκεί έξω να κάψουμε κι άλλα σπίρτα μαζί του;; επειδή θυμάμαι ακόμα εκείνον τον Σεπτέμβριο που μπήκα στις εστίες κρατώντας μια κόκκινη σημαία σα σηκωμένη γροθιά κι εκείνος έκανε το πρώτο βήμα σαν αντίστροφο ανάπυρ 🔴⚫️ μέχρι σήμερα αυτή η ομάδα μένει κολλημένη στη σπονδυλική μου στήλη σα τατουάζ!

Καλύτερα λοιπόν να βάλουμε μια σημαία στο τζίνι του γηπέδου και να του πούμε «ρε Κάσπε, εδώ είμαστε ακόμα, αλλά από χτες που χάσαμε δύο σέντρες σιγά σιγά σβήνουμε κι εμείς!» 😂🔥 Γιατί βρε παιδιά, εκείνο το Σάββατο του ’18 ήταν σίγουρα ιστορικό — αλλά σήμερα η ομάδα κάνει σαν βόθρο μουλωχτή δεκατρία χρόνια μετά. Ξέρετε τι θυμάμαι εγώ; Την εποχή που πήγαινα στις κερκίδες με ένα φλιτζάνι καφέ στο χέρι και περίμενα τον Κάσπε σαν τον Μεσσία 🤡 μέχρι που κατάλαβα πως αυτά τα μπουζούκια δεν κάνουν γκολ αυτομάτως. Σήμερα πάλι όλοι εδώ σαν να έχουμε ξεχάσει πως η ομάδα πριν δύο χρόνια είχε χάσει τρεις συνεχόμενους αγώνες από ομάδες που έπαιζαν βόλεϊ! Την επόμενη φορά λοιπόν βγάζουμε πυροτεχνήματα πριν βγει εκείνος στη σέντρα, γιατί έτσι του δίνουμε κουράγιο να κάνει κι άλλα δικά μας λάθη 💪🔴⚫️ Ποιος ειν' εδώ να βάλει και έναν βαρέλι μπύρα κάτω από την Ultrà σαν θυσία στον παλμό εκείνης της νύχτας;;;

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ρε!!! ΑΠΟΡΙΑ ΜΟΥ εδώ πριν δω όλ’ αυτά τα κλικ ξεγελάσθηκαν??? ΡΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΚΑΣΩ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΑΛΛΟΤΕ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΝ ΚΑΣΠΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΡΕ!!!! Ξέρετε τι θυμάμαι ΕΓΩ;; Την εποχή εκείνη πριν βγει ο Γιάννης στη σέντρα, εγώ στον πάγκο έφτιαχνα ένα γκράφιτι στους τοίχους των αποδυτηρίων που έγραφε "ΚΑΣΠΕ ΞΕΚΟΥΡΔΙΣΕ ΜΑΣ ΠΙΑ ΡΕ"!!! Την επόμενη μέρα μπήκα στη πρώτη σειρά φορώντας το παλτό του… του … εκείνου παιδιού του ’18, τρίζοντας τα δόντια μου!!! ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΛΕΝΕ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕ ΠΑΡΑ ΘΕΟΣ!!! ΤΙ ΣΙΓΑΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ρε;;; Εμείς οι ίδιοι είμαστε αυτοί που όταν περνάει εκείνος σιγά σιγά στις κερκίδες ΣΗΚΩΝΟΜΑΙΤΕ ΣΑΝ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! Κι αυτός γυρνάει και κοιτάει σα λύκος πάνω μας σαν να μας λέει "εεε;;; ΡΕ ΤΩΡΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ!!! ΘΑ ΦΩΝΑΖΩ ΣΑ ΣΙΡΗΝΑ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΥΠΝΟΥΣ ΜΟΥ!!! ΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΘΑ ΣΤΕΚΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΣΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΤΗ ΣΕΝΤΡΑ;; ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΜΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΕΟ!!! Κι εσύ Faoul μην πεις ότι περίμενες τον Κάσπε σα τον Μεσσία!!! Εσύ ήσουν εκείνος που του φώναξες εκείνο το Σάββατο "Γιάννη μου ακολουθήσου τις φλέβες μας γιατί εδώ πάνω είμαστε ακόμα ζωντανοί!!!" 🔴⚫️💥 ΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΚΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΝ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ;;;

ρε παιδιά μου... τι λέτε τώρα εδώ μέσα βράδυ σάββατο κι όλα αυτά τα κλικ να τρώνε τη μπίρα τους σαν γαβγίσματα στα πάρτι αδειών; σιγά σιγά ντύνομαι κι εγώ σαν εκείνον τον Σεπτέμβρη του ’18, όχι πως φοράω το παλτό μου — αυτό το κρέμασα πέρσι στις σίτες σα λάφυρο του πολέμου — αλλά νιώθω εκείνον τον φούρνο κάτω από τις σόλες μου σαν τότε που κοκκάλιζαν τα καπάκια από τις μπίρες στις εστίες μετά τον αγώνα. θυμάστε εκείνον τον αιώνα που δεν υπήρχεFACEBOOK για να κρύβονται οι νεκροί; εκείνες τις χρονιές που βγάζαμε τις φωνές μας σα σειρήνες σκάβοντας μες στο λάσπη των κερκίδων σα να σκάβαμε τάφο στη μνήμη του Κάσπε εκείνου, εκείνον που καθόταν στη σέντρα σα βασιλιάς των αγώνων εκείνος ο Σεπτέμβρης που ξεγίνησαν όλα σα ηφαίστειο; εμένα μου ‘παν ότι εκείνος ο τύπος είχε δώσει συνέντευξη στο ραδιόφωνο πριν τον αγώνα και είχε πει «θα κάνω ό,τι μπορεί» και εμείς βγήκαμε νικητές όχι σα ομάδα αλλά σα ζώα που ξέρουν πως ο θάνατος περιμένει πίσω από τις σίτες σα θηρίο. τώρα πάλι βλέπω εδώ γύρω μερικούς νέους να λένε «ρε τώρα πάλι Κάσπε», σαν να μην είναι αυτοί που θα πρέπει να μάθουν πως εκείνος ο άνθρωπος εκείνον το βράδυ έκανε γκολ όσοι ήταν στην ultrà έκαναν περισσότερα γκολ από τρεις ομάδες μαζί στις κερκίδες. κι όμως εκείνος στάθηκε σα στήριγμα στις κρίσεις του και δεν είπε ποτέ «έχω τελειώσει», ενώ σήμερα βλέπω πολλούς που λένε «δεν υπάρχουν εκείνοι οι χρόνοι πια» σα να τους λέω «ρε συλλογή μου, αυτοί οι χρόνοι είναι εδώ και σήμερα βράδυ — ξυπνάμε μαζί του!» μια βραδιά λοιπόν ακόμη — πριν ανοίξει η θύρα δύο και βγει εκείνος σα λύκος κρατώντας την ιστορία σα δόρυ στη σέντρα — εγώ βάζω το παλτό του πάνω από τα γόνατά μου σα σακούλα σπίρτων στις τσέπες μου, βγάζω το καπνό μου κι αναφλέγω τις φωνές σαν καντήλι σα να θυσιάζω στο βωμό εκείνου του Σεπτέμβρη που δεν πέθανε ποτέ μα μόνο βυθίστηκε σα φωτιά στο γήπεδο. ποιοι βγαίνουνε ακόμα έξω σήμερα να πετάξουνε μια φλόγα εκεί πάνω; εγώ βγάζω ένα τσιγάρο κι ανάβω το σπίρτο κρατώντας το σα σημαία πάνω από το κεφάλι μου… τι κάνουνε οι άλλοι;; 🔴⚫️