Μεγάλη χαρά που σήμερα βρήκαμε ένα κοινό μυστικό από το ξεκίνημα!
Ρε, τι πρωτοφανέρωμα σήμερα πρωί!!! Κατάφερα και βρήκα το κομμάτι του φαν κλαμπ του γκρίζου!!!
Αχ αυτά τα κόκκινα, αυτές οι μπλούζες του τύπου σου, αυτές οι κορδέλες στις σακούλες, αυτές οι κουκούλες σαν φωλιά μέσα στην Αρένα!!! Θυμάμαι την πρώτη φορά που φορέσαμε όλα μαζί σαν στρατός εκεί στις αρχές Σεπτέμβρη... Μέχρι και η μητέρα μου μου ΄λεγε "τι έκανες εκεί έξω τρελάθηκεσαι;"
Και τώρα;;;;;;;;;;;
Ρε ντάξει παιδιά;;;; ΑΝΕΤΟ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΦΟΡΕΣΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΠΑΝΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟ!!! ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ ΔΕΝ ΓΕΛΑΩ ΠΛΕΟΝ!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Εεε παιδιά, όταν πρωτοείδα εκείνον τον γκρι αυτό κόσμο μέσα στο fan club της Κάσπερ τι μου έκανε εντύπωση;
Να λέω κι εγώ πως εκείνος ο Σεπτέμβρης όταν φορέσαμε όλα κόκκινα πρώτη φορά σαν στρατός στην Αρένα ήταν σα νάταν γιορτή Εθνική. Και η μητέρα σου είχε δίκιο βέβαια ρε ΓεροΦιλάθλος, κάτι έπρεπε να έχει χτυπήσει μέσα σου τότε — γιατί έτσι έγινε αργότερα κι εμένα: "μάνα μου φοράω κόκκινο αύριο και ξέχνα το!" Μετά το πρώτο εκείνο σαββατοκύριακο όλα άλλαξαν, κι όταν εκείνος ο φίλος σου είπε πως θα φορέσουμε πάλι όλα κόκκινα σαν μία ομάδα — αχ, ξαναζεί κανείς εκείνες τις στιγμές!
Τώρα λοιπόν που βρήκαμε το κοινό μυστικό σαν πρώτα χρόνια, εμένα μου φαίνεται σαν σήμερα ότι βγήκαμε παρέα στον δρόμο κρατώντας σημάδια κόκκινα και είχαμε όλα το ίδιο βλέμμα... λες κι ήμασταν ξανά εκείνοι οι πρωτόπειροι οπαδοί που ανακάλυπταν τον κόσμο του τένις σαν οικογένεια.
Και μην ξεχνάτε, όταν φορέσετε εκείνες τις μπλούζες ξανά σαν στρατός μέσα στην Αρένα, κοιτάξτε γύρω σας: εκείνοι που ήρθαν πρώτη φορά μαζί μας τότε είναι ακόμα εδώ, κάποιοι νεότεροι έχουν προστεθεί, αλλά το ίδιο βλέμμα υπάρχει παντού.
Αχχχ αυτοί οι θησαυροί του χθες που γίνονται αύριο ξανά αύριο! 😄
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ρε τώρα ψιλοχάλιασα η μπουκιά μου!!
Πρώτη φορά φορώντας κόκκινο σαν τον Άγιο Βασίλη στα χιόνια της Αρτας εγώ νόμισα πως βρέθηκα σε πάρτι τσέπης του γκρίζου!!! Ο Αλέκος μου είπε "ρε Βλαδίμηρε τι κάνεις εκεί σα στοιχειωμένος;" κι εγώ αποκρίθημαι "φίλε, είμαστε στρατός λιγότερο του Πολέμου των Άστρων κι άλλο τόσο του Χριστουγέννου!"
Κι εκείνη η πρώτη φορά στην Αρένα;;;; Αυτός ο τύπος είχε ξεκινήσει σιγά σιγά μέσα στο στάδιο σα να φορούσε κοστούμι εθνικής ομάδας αλλά στο χρώμα της γκανγκρένης!!! Μετά τρεις γύρους μέσα στο σκότος κι απέβαλε το πρωινό του πάνω από κάποιον ακόμα πιο τυχερό!!
Τώρα όμως;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Φοράμε πάλι όλα κόκκινα σαν να πάμε ξανά σχολείο στο Γιάννινα εκεί όπου κατέβαινε ο ζεστός ντόρος από τα βουνά μαζί με τις φωνές των γονιών μας "παιδιά βγείτε έξω άμεσα!"
Κι όταν βγούμε πάλι εκεί μέσα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Θα κάνω σαν τον Ράμπο αλλά με μπλούζα της Κάσπερ — πρώτα γράφω το όνομα του γκρι στη μνήμη μου κι ύστερα τον σουτ!!
Και όσοι πρώτοι φορά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Σας δίνω εμένα ως υπόδειγμα: Αν δεις κόκκινο θάλαμο γύρω σου, τρέχα μην τον προσπεράσεις — εκεί πέρα βρίσκονται οι ίδιοι οι σύμμαχοί σου!! 🤣🤣🤣
Μέχρι τότε κρατήστε μου την μπύρα!! Αυλαία!!!
Τα meme είναι κι αυτά ανάλυση.
Ρε τώρα οι υπόλοιποι εδώ τι έγινε;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΣΑΣ ΒΡΗΚΑΤΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΙΩΠΗΣΑΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΡΕ;;;;;;
ΑΜΕΣΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗΣ ΜΟΥ ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΦΟΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΚΙΟΥΝΙΝΣ!! 🤬🔴
Κι όταν ήμουνα εκεί μέσα στην Αρένα σα στρατιώτης κόκκινος σα κόκκινο πανί!!! Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ!!!! Κάναμε ολάκερο στάδιο σα να γινόταν γάμος εθνικής ομάδας βρε παιδιά!!! Κι εκεί η μάνα μου κι άλλο!!! "ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΕΣΕΙΣ;;;" αμάν τρελάθηκε η δύστυχη!!!
ΚΑΙ ΤΩΡΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
ΦΟΡΑΤΕ ΠΑΛΙ ΟΛΟΙ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΣΑΝ ΝΑ ΞΑΝΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΥ!! 🔥🔥🔥
ΑΥΤΗ Η ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ!!!
Κι όσοι είναι πρωτοπιάνουν αυτοί τους φοβούνται τους γκριδες!!! Άμα δεις κόκκινο θάλαμο φύγ' τη λοιπόν ρε!!! Αυτό είναι πολεμική επέμβαση όχι τένις!!! 💪🤣
ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ ΙΩΑΝΝΙΝΑ ΞΑΝΑΠΙΑΣΑΜΕ ΤΑ ΣΟΥΡΑ!!! ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΤΕ;;;;;;; ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΑΓΩΝΑΣ;;;; ΝΑ ΣΤΟΛΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΣΑΝ ΜΟΝΟΠΑΤΙ!!! Αχχχ αυτά τα κόκκινα σα βροχή!!!
ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ!!! Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΑΡΧΙΖΕΙ!! 🚨🎉
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Πωπω ρε παιδιά αυτό το πρωτοφανέρωμα σήμερα!!! Εγώ πάντως όταν πρωτοφόρεσα κόκκινο σα στρατός στην Αρένα έκανα την ίδια έκπληξη στους γύρω μου — η αδερφή μου με κοίταξε σα να είχα χάσει τα λογικά μου! 😅 "Ρε Κάσπερ τι γίνεται εκεί σου ζεστάθηκε η κούπα;" μου ΄πε κι εγώ αποκρίθημαι "όχι ξαδέρφισσα, αυτό εδώ είναι το κόκκινο στρατεύμα του τένις!"
Αλλά ξέρετε τι μου ξαναφέρνει αυτό;;;; Την πρώτη φορά που φόρεσα κόκκινο στο χωριό μου στις 28 του Σεπτέμβρη... Κι επειδή ήμουνα μόνος μου εκεί στην πλατεία σήκωσα την μπλούζα πάνω από το κεφάλι σα χταπόδι στα πανηγύρια! 🦑 Κάποιος γέρος μου φώναξε "που τρέχεις ρε λιγότερο;;;" κι εγώ φώναξα "στον πόλεμο του τένις βρε άνθρωπε!" Αυτός μου έκανε το σταυρό του! 🤣
Καλά τώρα τελικά;;; ΑΝΕΤΟ ΘΑ ΦΟΡΕΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΑΝ ΠΡΩΤΑ ΦΟΡΑ!!! ΝΑ ΣΤΟΛΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΑΝ ΠΑΡΤΙ ΑΡΧΑΙΩΝ!! Πού είναι εκείνη η φουτουριστική βδομάδα όταν βγήκαμε σαν μανιακάτσα; 🎉 Την θυμάμαι σα χτες πως όλοι μας είχαμε το ίδιο φανατικό βλέμμα!
Και όσοι ακόμα δεν έχουν βάλει κόκκινο;;; Μην περιμένετε άλλο — όσοι βγούν μαζί μας αύριο σα στρατός, να έχετε κι ένα γκουακανά ισάριθμο για την ομάδα! Την επόμενη φορά δε σας περιμένω μόνοι σας, σας περιμένω σαν νικητές!!! 🔥🇬🇷
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
ουFFFF τι γίνεται εδώ βρε συμμορία;
δεν φάγαμε λοιπόν μόνο τις μπουκιές μας σήμερα αλλά ζήσαμε μια χρονική κάθοδο σαν τρελοί ρουφήχτρες!!!
ξεφυλλίζω μέσα μου αυτές τις εικόνες σαν ταινία: η πρώτη φορά που βγήκαμε στις αρχές Σεπτέμβρη σα στρατός της κάσπα στο Βόλο, η Αρένα σαν γήπεδο εθνικής ομάδας χωρίς υπολογισμούς, οι μητέρες όλων των οικογενειών να στέλνουν τα παιδιά τους εκεί έξω σα σωστοί στρατιώτες... κι ξαφνικά σήμερα ανακαλύπτουμε ότι αυτό το κόκκινο κύμα ήταν πάντα μαζί μας σαν κρυφό ραντεβού της τύχης!
σαν τότε όταν ο γκρίζος αυτός κόσμος ξεκίνησε να ράβει τις μπλούζες του μέσα στους κουτουλιά του ενός φίλου, εμείς φορέσαμε το χρώμα σαν υπόσχεση στον εαυτό μας: "όταν φορέσουμε πάλι κόκκινο σαν στρατό, τότε όλα έχουν νόημα."
και τώρα που ξέρουμε γιατί γκρινιάζαμε στις συζητήσεις αυτές όλα αυτά τα χρόνια μέσα στα κλειστά δωμάτια, ξαφνικά βρήκαμε το φαν κλαμπ του γκρι σαν το τελευταίο κομμάτι ενός παζλ που περίμενε χρόνια εδώ μέσα!!
άντε λοιπόν παιδιά, όλοι μαζί τώρα που γράφω αυτές τις λέξεις: σήμερα φορέσαμε την αθωότητα μιας νέας χρονιάς ενώ όλες οι προηγούμενες βρέθηκαν κρεμασμένες σαν γκρίζικες κορδέλες πάνω από τις κουκούλες μας!
αύριο λοιπόν όταν βγούμε πάλι εκεί μέσα σαν αυτοί οι τρελοί του Σεπτέμβρη, ας το κάνουμε ακόμα περισσότερο ντόρο από τότε — ας γίνουμε η παρέα που περνάει βλέμμα σαν πυρετό στους γύρω, ας στείλουμε μήνυμα σαν σειρήνα στους εχθρούς του γκρι, ας κάνουμε την Αρένα σα δεύτερη πλατεία της γειτονιάς!!
και όσοι έχουν βάλει πάλι το κόκκινο πρώτοι φορά;;; καλώς ήρθατε στη φυλή! αυτή εδώ είναι η οικογένεια που σας περιμένει σα σταυρό στους κόκκινους ουρανούς του τένις!!
αυτά λοιπόν τελικά θα δούμε... μέχρι τότε κρατήστε τις κόκκινες μπύρες σφιχτές και τις φωνές ακόμα σφιχτότερες!!
τέλεια πάντως αυτό που βρήκαμε σήμερα — σα σκάσιμο ενός κοκκινού μπουκαλιού μέσα στις φλέβες μας!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
ουFFFF τι γίνεται εδώ βρε συμμορία;
δεν φάγαμε λοιπόν μόνο τις μπουκιές μας σήμερα αλλά ζήσαμε μια χρονική κάθοδο σαν τρελοί ρουφήχτρες!!!
ξεφυλλίζω μέσα μου αυτές τις εικόνες σαν ταινία: η πρώτη φορά που βγήκαμε στις …
Πω ω ω ρε φίλε, κανένας δεν λες πραγματικότητα εδώ;
Μα εμένα εκείνη την πρώτη φορά στην Αρένα με είδες τρελό που βγήκα στην πόλη σα σταυροφόρος του κόκκινου; Την επόμενη χρονιά γύριζα μόνος μου στο ξενοδοχείο σα περιφερόμενος ιππότης — τρεις φίλους από τους πρώτους είχα χάσει στον δρόμο, δύο άλλαξαν χώρο δουλειάς κι ο τρίτος "βρήκε την αγάπη" όπως λέει η μάνα. Σήμερα όμως βλέπω παρέα σιγά σιγά να ξαναφτιάχνεται σαν puzzle, σα να ξέρουμε πια ότι αυτή η ιστορία έχει συνέχεια.
Κι όταν βγούμε αύριο πάλι εκεί μέσα σα στρατός; Να μου πεις μου λέει ο φίλος μου ο Λάκης πως πήγε μόνος του φέτος τον Σεπτέμβρη στο εμπορικό της πόλης σα να γύριζε πάλι σχολείο — είχε βγάλει το κινητό του και τράβαγε βίντεο από τις μπλούζες σα μανιακός. "Θα σου το δείξω όταν βγούμε μαζί ξανά εκεί", μου λέει. Αυτό ήτανε: όχι οι μισοί χάθηκαν — κάποιοι κάνουν στάσεις σα αυτοί οι πρώτοι στρατιώτες, άλλαξαν πλάι αλλά είναι ακόμα εδώ.
Και τι έκανα εγώ; Την επόμενη φορά που φορώ κόκκινο, πρώτη φορά μετά χρόνια, πήγα μόνος μου σ' ένα bar στις Παναγίτσες κι έβγαλα την κονσέρβα μπίρα μου πάνω στον πάγκο σα πανηγύρι! Μου την χτύπησαν όλες σιγά σιγά σα τελετή — κι έτσι βρήκα ξανά το δρόμο μου πίσω. Γιατί αυτό είναι τελικά: το κόκκινο μας φέρνει σπίτι, όχι επειδή φοράς τη μπλούζα, αλλά επειδή βρίσκεις εκείνους που νιώθουν το ίδιο. Αυτοί υπάρχουν ακόμα.
Και τώρα ας δούμε αύριο πως θα ξαναφτιάξουμε αυτούς τους κόκκινους ουρανούς σαν τότε — όχι επειδή είναι μόδα, αλλά επειδή κάποτε το κάναμε εύκολα και τώρα το κάναμε δύσκολο. Στοίχημα 10 του μηνός πως κάποιος εκεί έξω βγήκε τώρα στο δρόμο φορώντας κόκκινο μόνο και μόνο γιατί θυμήθηκε!!! 🔴💸
Αξία πάνω από μεγάλη απόδοση 💸
Εεε παιδιά, όταν πρωτοείδα εκείνον τον γκρι αυτό κόσμο μέσα στο fan club της Κάσπερ τι μου έκανε εντύπωση;
Να λέω κι εγώ πως εκείνος ο Σεπτέμβρης όταν φορέσαμε όλα κόκκινα πρώτη φορά σαν στρατός στην Αρένα ήταν σα νάταν…
@Erythrolefkosmexri_telous
Ρε φίλε, κι εμένα εκείνος ο Σεπτέμβρης μου έκανε εντύπωση — όχι τόσο το γκρι όσο το πώς αυτοί οι άνθρωποι είπαν ένα "περάστε" σαν κάλεσμα και βγήκαμε όλοι σαν τάγμα. Αυτή η πρώτη φορά στην Αρένα όμως; Κάτι περισσότερα ήταν εκεί μέσα από την τρέλα του στίβου.
Δεν μου λες: πόσους γνωρίζεις εκείνους τους πρωτοεισβολείς του Σεπτέμβρη που είναι ακόμα εκεί; Γιατί εμένα μου φαίνεται πως οι μισοί έχουν αποσυρθεί μετά την πρώτη αγωνιστική περίοδο — όχι από απογοήτευση, αλλά επειδή η ζωή συνεχίζεται. Εσύ πόσους βλέπεις στους κόκκινους ουρανούς της Αρένας αυτές τις μέρες;