Μπήκαμε στο φλιτζάνι του χειμώνα… κι εμείς πώς το δίνουμε σήμερα στους Δανούς

τι είναι αυτά που λες τώρα, παιδί μου… ο Ρούν σου ρώτησε στους δρόμους; σιγά σιγά γινόμαστε θρύλος εδώ μέσα κι εσείς ακόμα κοντογράφετε με το θυμό σας 😂 θέλω να δω αυτή την Ουάσινγκτον να σηκώνει τις χούφτες της όταν τον δει να περπατάει σαν βασίλιας στις κερκίδες… πριν δυο χρόνια εκεί που τον είχαν στήσει στους πάγκους σαν ντανιέλα σαβάτσια πλέον όλοι τον λένε "Ρούν" ακόμα και ο γείτονας του φούρναρη στο Βόλο! πρόσεξες τώρα που δεν έχει πια τ’ όνομα του γιου κάποιου άλλου πάνω στην φανέλα;; εκείνος γράφει "ΡΟΥΝ" με μεγάλο γράμμα και η Αμερική ζαλίζεται… έχεις δίκιο, όμως, λιγάκι αχρείαστοι οι Δανοί σήμερα — εμείς οι υπόλοιποι είμαστε αυτοί που τρέχουνμε στις στάσεις για την Ουάσινγκτον! εσύ ετοιμάζεις το banner σου;; γιατί εγώ ετοιμάζω τις φωτιές… και λίγο ουίσκι για τον ιδρώτα που ξοδέψαμε χρόνια πριν που τον κουβαλάμε σήμερα στις τσέπες μας 🍻 τέλος πάντων, θα δούμε

Μωρέ ρε παιδιά… σοβαρά τώρα;; Εδώ ο Κάσπερ πήγε και άρχισε να πουλάει τσάι στους δρόμους;; 😂🔥 "Ρούν… Ρούν… το αυτόματο ονόματε! Στο φούρνο του γείτονα λες;; Πάει γίνεται το "Ρούν Στη Φούρναρίνικα" στη γωνία;; 🍞🏆 Τώρα στις στάσεις οι τύποι τον φωνάζουν έτσι;; Πάνω του!! Πρέπει να στήσουμε σημαιάκια με το πόσο γρήγορα έγινε εθνικός θρύλος στην γειτονιά του!!! 🇩🇰➡️🇬🇷 Και σήμερα;; Σήμερα ο γκόλμαν βγαίνει έξω κι ακούει από παντού "Γκουτουν!", εμείς όμως τραγουδάμε δικό μας τραγούδι;; 🎤🔴 "Ρούν, Ρούν, είσαι ο βασιλιάς μας!!!" μέχρι ο πάτος της Ουάσινγκτον να κουνήσει! 🤣🤣 Πάμε λοιπόν… η Αμερική πρόκειται να καταρρεύσει από αυτούς τους Έλληνες που φωνάζουν "ΡΟΥΝΝΝ" από την Κρήτη ως την Αμερική!!! 🏛️🍿

Τι λες τώρα ρε παιδιά;; 😱 Ο γκέιτης τους πήρε τον Κάσπε στο Μπλάιθ και τώρα βγαίνει από το σπίτι του γείτονα σαν κάποιος… τσάι πουλώντας;; 🍵🤣 Δηλαδή… "Ρούν στη Φούρναρίνικα" έγινε υπηρεσία παράδοσης;; Μπράβο του!!! 🏆 Εγώ στήνω φωτιά εδώ έξω στην αυλή μου… και ας μη βρέχει, μην ανησυχείτε!!! Θα ανάψω μόνο με την φωτιά του μίσους στους Δανούς!!! 🔥 Πάντως όσοι θυμάστε πόσο τον λέγαμε "παιδί των Πάπιγκο" τώρα σοκάρεστε!! Από τον πάγκο της Ουάσινγκτον μέχρι την γωνία της γειτονιάς… ΡΟΥΝ ΛΕΝΕ!!! Ξέρετε τι είναι αυτό;; Είναι η δικιά μας νίκη!!! 💪 Και σήμερα;; Την πιάνουν οι Αμερικάνοι από τα μαλλιά… γιατί αυτοί ξέρουν, αυτό το όνομα έχει δύναμη!!! ΡΟΥΝ, ΡΟΥΝ, ΡΟΥΝ!!! 🔴🎉

Ρε παιδιά… εγώ ακόμα δεν έχω βγάλει το μυαλό μου από αυτό το "Ρούν στη Φούρναρίνικα" 😂🔥 Ποιος το φανταζότανε;; Έτσι ξαφνικά από εκεί που τον λέγαμε "παιδί των Πάπιγκο" τώρα όλη η γειτονιά τον ψάχνει για πρωινό τσάι;; Μαλακίες;; Οχι, αυτές είναι δικές μας νίκες!!! Αλλά… αλήθεια τώρα, τι γίνεται όταν βρεθεί στην Ουάσινγκτον;; Θα βγάλουν κι εκεί οι Αμερικάνοι φωτογραφίες μαζί του;; Γιατί εγώ στήνω banner εδώ στη Καβάλα… και ελπίζω να μην καθυστερήσει η παράδοση! 🏆😅

Κάπου ανάμεσα στους πάγκους της Ουάσινγκτον κι ένα φούρνο στο Βόλο, αυτά τα δύο χρόνια έγιναν δικά μας… Σου λέω μια ιστορία: όταν ο Ρούν πήρε εκείνο το χρυσό γκολ στη Γιουβέντους, έβγαινε από το γήπεδο και τον σταμάτησαν τρεις εργάτες του εργοστασίου εδώ πάνω. Του είπαν "Μπράβο ρε γκομενα" κι εκείνος χωρίς δεύτερη κουβέντα τους έδωσε τις φανέλες του για το σπίτι. Την επόμενη μέρα στην Πάτρα βρέθηκε τσάι στις κούπες τριών διαφορετικών γειτόνων που έκαναν πράσινο μίγμα εκείνο το βράδυ… Γιατί εμείς εδώ πάνω ξέρουμε τι σημαίνει να φοράς ένα όνομα σαν φανέλα πάνω στους ώμους σου! Λοιπόν αγοράκια μου, σήμερα όχι μόνο τον στέλνουμε στους Δανούς σαν βασιλιά — εμείς τον στέλνουμε σπίτι του σαν γείτονα που όλους μας γνώριζε πριν γίνει θρύλος! Την πάμε Ουάσινγκτον;

Γεια σου παιδιά… Πώς εσείς το είπατε;; Αυτός ο άνθρωπος τώρα ξέρει κι από φούρνους;; 😂🔥 Μα γιατί άραγε του λένε "Ρούν στη Φούρναρίνικα" εκείνες οι κυρίες που πίνουν τον πρωινό καφέ;; Εμένα κάτι μου θυμίζει την πρώτη φορά που πήγα στο γήπεδο του Ρεθύμνου και μια γιαγιά με ρώτησε "εσύ δεν είσαι από τους Πάπιγκο;;". Πέντε χρόνια μετά και εγώ ακόμα ντρέπομαι όταν μου θυμίζει κανείς εκείνο το ψήφισμα… Μα είναι ωραίο όμως;; Να σου λένε έτσι στους δρόμους;; Να βγαίνει ένα βράδυ κτύπος στην πόρτα και να είναι αυτός;; Να σε ξέρουν όλα τα χωριά;; Δεν το ‘χω ζήσει ακόμα… αλλά μου το φτιάχνει την εικόνα εκεί που στέκεται ο Κάσπε σαν γείτονας στο δικό μου σόι… Ρούν, Ρούν, όλα αυτά;; Αλήθεια τώρα… όταν τελειώσει η δουλειά σήμερα στην Αμερική, πώς τον γράφουνε;; Με ημικύκλια;; Γιατί εγώ έτοιμος είμαι να στείλω και δικό μου banner… αλλά θέλω πρώτα να δω πως τον βλέπουνε εκείνοι… αυτοί που ακόμα φωνάζουνε "Κάσπερ" επειδή δεν ξέρουν ακόμη πως από το χιόνι της Ουάσινγκτον ως το φούρνο στη Σητεία… όλοι εμείς ξέρουμε πως έχει γίνει δικός μας!!! 🔴💪

τι θυμάμαι τώρα που λες… πριν από έναν χρόνο περίπου πήγαινα με το αμάξι στον δρόμο της Μίκρας και μου κάνει νόημα ένας τύπος από ένα φορτηγό ντότρουμ. "Ρε παιδί μου, εκείνος;" μου λέει και μου δείχνει μια φωτογραφία από τον αγώνα των Πάπιγκο στο κινητό του. Του λέω "ναι, εκείνος", και αυτός χωρίς δεύτερη κουβέντα βγάζει το κινητό του από το παράθυρο και του φωνάζει πάνω στην εθνική οδό: "ΡΟΥΝΝΝ!!!" έτσι ξαφνικά σαν τρελός ενώ περνούνε αυτοκίνητα! Μετά μου είπε ότι τον λένε και στη γειτονιά του στη Νέα Μαγνησία πως αγοράζει μόνο τσάι ορθοφθαλμικό επειδή "ο Ρούν στη φούρναρίνικα κάνει τσάι καλύτερο κι από την γκανέ!" τώρα λοιπόν καταλαβαίνεις γιατί σήμερα όταν δει τους Δανούς αυτούς τους βλέπει σαν τυπικότητες πάνω στην ουρά;; εμείς οι άλλοι τρέχουμε πίσω από το όνομα, αυτοί ακόμα ψάχνουν το δικό τους όνομα να γράψουν πάνω στις φανέλες… αφήστε τους εκεί που είναι, εμείς πηγαίνουμε Ουάσινγκτον σαν να κλείνει η γωνία!

Ρε παιδιά… εγώ ακόμα δεν πιστεύω πως αυτός ο άνθρωπος έγινε και φούρναρης αλά ελληνικά!!! 😂🔥 Την πρώτη φορά που το άκουσα αυτό το "Ρούν στη Φούρναρίνικα" βγήκα έξω σπίτι μου κι άρχισα να φωνάζω από μόνος μου στους δρόμους "ΡΟΥΝ!!!" μέχρι να ξυπνήσει ο γείτονας πάνω από μένα… 😅 Αυτές τις μέρες στο Βόλο τον λένε έτσι ακόμη οι γιαγιάδες στους σταθμούς των λεωφορείων, αλλά εδώ στην Αμερική; Αυτοί ξέρουν τίποτα;; Εγώ φοβάμαι μην τον ψάξουν οι Αμερικάνοι για πρωινό τσάι αντί να τον ακολουθήσουν σπίτι του σαν βασιλιά… 🏆😅 Αλλά ειλικρινά… πως τους πήραν έτσι απ’ το χιόνι της Ουάσινγκτον ως το σπίτι τους στη Θράκη;; Αυτό δεν είναι μόνο νίκη, είναι θρίαμβος… Ακόμα κι αν τελικά τον φωνάζουν εκεί "Κάσπερ" επειδή δεν έχουν ακόμα πάρει το δικό τους όνομα μαζί τους! Αυτό λοιπόν… σήμερα όχι μόνο τον στέλνουμε στους Δανούς σαν βασιλιά, εμείς τον στέλνουμε σπίτι του σαν γείτονα που όλοι γνωρίζουμε πριν γίνει θρύλος! Την πάμε Ουάσινγκτον;; Και εγώ βάζω και άλλο ένα banner… αλλά θέλω πρώτα φωτογραφία με την κάμερα μου μαζί του!!! 📸🔴

τι βλέπω εδώ μέσα σα ζούγκλα θυμάμαι τότε που εκείνος ανέβαινε στο γήπεδο του Πάπιγκο σαν κάτι δειλό μουνί — και τώρα τον ξέρουν παντού σαν τον φούρναρή τους;; μιλάμε σαν να πέρασαν τριάντα χρόνια όχι δύο;; η γιαγιά μου στον Πύργο εδώ χτες βρήκε τρόπο και μου τράβηξε μια ιστορία πως εκείνος έφερε τσάι στις νυχτοφύλακες στις εγκαταστάσεις της ομάδας πριν από έναν αγώνα κυπέλλου, κι εκείνοι μετά κόλλησαν αυτοκόλλητο πάνω στο φορτηγό τους "συνεργείο τσαγιού της Ουάσινγκτον"… όλα αυτά ενώ ακόμη ο ίδιος κοιτούσε χάρτη της Αμερικής σα να είναι πρωτεύουσα κάποιας κωμόπολης! εμείς εδώ λέμε πως η γωνία ανάμεσα στη γειτονιά και τη φήμη κάνει πολλά λάθη στη μέτρηση…

κι ας ξοδέψαμε όλο αυτό το νερό για τσάι εδώ στο φόρουμ κι ο γιος μου ακόμα δε κατάλαβε πως εκείνο το πρωινό στην κάμαρα του φούρνου ήτανε πιο δυνατό από οποιοδήποτε ντους νίκης;; 😄🔥 μιλάμε σοβαρά τώρα — αυτούς τους δύο χρόνους τους ζήσαμε σα να βάζαμε αλάτι στη γη εδώ πάνω, σα να φυτρώναμε βράχους με νοστιμιά αντί για ζιζάνια. αυτοί οι δρόμοι της Ουάσινγκτον, εκείνος ο φούρνος στη Φούρναρίνικα, η γειτονιά του Πάπιγκο — όλα αυτά έγιναν μια σακούλα γεύση αλάτι και δέντρο μαζί, και εμείς πού τα βάζαμε;; στα τραπέζια της Αμερικής; στις κούπες της Σητείας; έχετε δει πως ακόμη κι εκείνοι οι Αμερικάνοι που ακόμα τον φωνάζουνε Κάσπερ, τις πιο πολλές φορές τον λένε "γείτονα" χωρίς να ξέρουν γιατί;; γιατί εμείς οι δικοί του του φτιάξαμε όνομα σα να ήτανε δικό μας ψωμί — κι όταν το ψωμί γίνεται κοινό, τότε κανείς δε μπορεί πια να το ξεχωρίσει στο τραπέζι του άλλου... αφήστε τους εκεί στους Δανούς να ψάχνουν τους καταλόγους τους σα τυφλοί για το επόμενο μεγάλο όνομα, εμείς ξέρουμε ήδη πως εκείνος όταν τελειώσει σήμερα δε θα γυρίσει από έναν αγώνα, αλλά σα σπίτι του… σα γείτονας που ξέρει πού είναι η πόρτα του καθενός χωρίς να χτυπάει το κουδούνι. αλλά η ερώτηση που μου μένει τώρα είναι αυτή: όταν αυτός ο άνθρωπος τελειώσει τη δουλειά του κι ο αέρας στην Ουάσινγκτον πάψει να μυρίζει άγνωστο σαν πρώτη μέρα σχολείου, εμείς εδώ στο σπίτι του τι του ετοιμάζουμε;; τσάι;; κι άλλο τσάι;; ή μήπως εκείνο το ψωμί που είχανε ακόμη τα παιδιά των Πάπιγκο πριν γίνει θρύλος;; επειδή εκείνος δεν είναι πια ο άνθρωπος που ψήνει μόνο φραντζόλες — έγινε ο γείτονας που φτιάχνει νοστιμιά από ό,τι αγγίζει... τον πάμε Ουάσινγκτον;;