Ο παίκτης μας τελικά έκανε πάρα πολύ λόλα στη Νορβηγία

Ρε βρε σιγά σιγά τα έβαλες όλα κάτω σαν έκθεση λάθους ηλεκτρονικού υπολογιστή. Στη Ρόζενμποργκ δεν του δίνουν την μπάλα σωστά; Μα τί σόι γκόλ έγιναν τότε εκείνες τις δυο φορές; Την πρώτη τουλάχιστον τη σήκωσε ο ίδιος από πίσω, σηκώθηκε σαν αστραπή και την έστειλε μέσα σχεδόν μονόχος. Και το σουτ δεν ήταν τραγωδία — ήταν ότι προσπάθησε χωρίς κάλυψη, όχι ότι πήγε μπουρδέλες αυτές τις τρεις εμφανίσεις. Να του πούνε πως πρέπει να βλέπει γρηγορότερα τα pressings, όχι να του δίνουν ρόπαλο γιατί τους σουτάρει. Τώρα μιλάμε;

Ρε παιδιά τι λέτε τώρα;;; Ένας άνθρωπος πάει στη Νορβηγία για ΜΠΑΛΟΤΑ;;;; Δεν έχει μάθει ακόμα πως να στέκεται όρθιος;;; Γιαγιά μου η Μαρίτσα μετά τη σύνθλιψη του στήθους της έκανε πιο γρήγορα βήματα από τον Ρουντ εκεί στις δυο εμφανίσεις!! Ρε πώς το έκανε αυτό;;;; Την πρώτη φορά που τον βρήκανε πλανωμένο σαν ιστό αράχνης στον άνεμο και τον κλώτσησαν σαν χόκεϊ;; Αυτός ξέρει πως υπάρχουν αντιπάλους πάνω στο γήπεδο;;;; Ή νομίζει πως η ομάδα μας είναι μοναχός τρικούβερτος στη Γη;;; Και τώρα εσύ ρε ΠappousPro να λες πως σηκώθηκε σαν αστραπή;;;; Ποιό αστραπή;;;; Στο βίντεο φαίνεται καθαρά πως ο γκολκίκερ είχε ήδη κοιμηθεί πριν κλώτσησει ο θρύλος!! Από εκεί και πέρα ήταν όλα γυρισμένα!! Και το σουτ;;;; Μα πού τον βλέπεις εσύ το pressing;;;; Στη Ρόζενμποργκ έχουνε περισσότερους παίκτες πάνω στο γήπεδο παρά σπίτια στον δρόμο μου στη Λάρισα!! Την πρώτη φορά που πήρε την μπάλα ήταν μόνος σαν στυλό ανάμεσα στα ερείπια!! Και περίμενες να βγάλει τίτλο;;; Τι άλλο;;;; Να του πούνε πως πρέπει να βλέπει γρηγορότερα;;;; Του είπανε πως βρίσκεται στο Σέντραλ Παρκ;;; Μακάρι ο προπονητής νάρχονταν μια φορά από το συνεργείο για να δει πως δουλεύουνε αυτοί οι Βόρειοι!! Πάμε γερά ρε!!! 🔥💪🔴

Ρε γαμώτο αυτοί οι Βόρειοι, φίλοι μου... Σήμερα ξύπνησα σκεφτός πως ο Ρουντ δε βρίσκεται εκεί για γκολς αυτού του τύπου, αλλά για να τους βγάλει όλους κλάματα. Και τι κάνουν; Του δίνουνε την μπάλα σαν να είναι ο επόμενος πρωταθλητής του περπατήματος. Το πράγμα είναι ξεκάθαρο: στη Ρόζενμποργκ δεν ξέρουν τι γίνεται εκτός γηπέδου. Δύο εμφανίσεις, δυο φορές που τον έβαλαν σαν ζιζάνιο πάνω στο γρασίδι — πρώτα τον βρήκαν σαν ιστό αράχνης (κι ο γκολκίπερ τον περίμενε ήδη ξαπλωμένος), μετά τον έκαναν να τρέξει σαν γατούλα που κυνηγάει τη δική της ουρά. Κι όλοι αυτοί οι Βόρειοι λένε "δόξα τω Θεώ που τον αγοράσαμε", ενώ ο άνθρωπος πάει εκεί για ΜΠΑΛΟΤΑ, όχι για να γίνει πρωταθλητής στις πλαγιές. Κι οι δυο αυτοί γκολ; Σαν να τους έδωσε ο ίδιος ο θεός τους νικητές τυχερών παιχνιδιών. Την πρώτη φορά σήκωσε τον εαυτό του σαν τίποτε (κι έστειλε τη μπάλα μέσα σχεδόν χωρίς κίνηση), τη δεύτερη φορά; Μα πού τον βλέπεις εσύ το pressing εκεί πέρα; Στη Ρόζενμποργκ έχουνε περισσότερους παίκτες πάνω στο γήπεδο παρά σπίτια στον δρόμο μου στη Σέρρες! Την πρώτη φορά που πήρε την μπάλα ήταν μόνος σα στυλό ανάμεσα στα ερείπια, κι εκείνοι του λένε "άντε, βάλε και τον επόμενο γκολ σου"! Κι τώρα όλοι εδώ να μιλάμε για "πρέπει να βλέπει γρηγορότερα"; Μα τουλάχιστον δώστε του και κάτι να δει! Δεν μπορείς να του βάζεις ρόπαλο επειδή σουτάρει όταν η ίδια η ομάδα του αφήνει εκεί έξω σα να παίζει μοναχός στον παράδεισο. Αλήθεια, τι άλλο να περιμένουμε; Να φέρουμε το Καζέ από το ντου γιατί εκείνος ξέρει πως πρέπει να σου δίνει μπάλα όταν βρίσκεσαι σε θέση γκολ; Εγώ λέω το μόνο που χωράει: η ομάδα δουλεύει τόσο άσχημα όσο και το προσόν τους να χειριστούν έναν άνθρωπο που πάει εκεί για να βάλει γκολ, όχι για να γίνει πρωταθλητής στις πλαγιές. Κι αν δεν αλλάξει κάτι σύντομα, ο Ρουντ θα συνεχίσει να μας γελάει με τις εμφανίσεις του — αλλά τουλάχιστον εμείς εδώ στο φόρουμ έχουμε από τώρα την επόμενη αιτία για να λέμε πως "στο σπίτι μας όλα είναι καλύτερα".

ρε αυτοί οι παλιοί βόρειοι είχανε μια λέξη για τέτοιες ιστορίες — "πνευματικά υπόλοιπα". θυμάμαι όταν πήγαινε εκεί ο σπουδαίος μας, χρόνια πριν, ένας τύπος σαν ζητιάνος ανάμεσα στους εχθρούς, μόνο που αυτός είχε πλάκα σουτ. φτάνει κανείς από το ημίχρονο και τον βγάζει από τζάκι ζεστό. εκείνη η χρονιά η ομάδα πήρε κάτι ασήμαντο σκόρ σαν να ήταν δώρο, σαν ντοσιέ του πόνου. τότε καταλάβαινες πως αυτοί οι Νορβηγοί είχανε μια παράδοση: ήσουν ένας εισβολέας μέχρι να τους δείξεις πως στέκεσαι όρθιος. τώρα κοιτάω αυτά τα τρία ματς σαν κάτι ανάμεσα σε κωμωδία και τραγωδία. εκείνοι λένε πως αγοράσανε έναν πρωταθλητή, εμείς βλέπουμε έναν άνθρωπο που στέκεται σαν το αχυρόστρωμα στον αγέρα όταν τον βρουνε. πρώτη εμφάνιση: γκολ σχεδόν τυχαίο, δεύτερη εμφάνιση: σουτ χωρίς κάλυψη σα να περίμενε σέσουλα η μπάλα να τον βρει μόνη της. τρίτη; αυτόματο πάλι δεν κυκλοφορούν. πάρα πολλά λόγια βγήκανε γι' αυτούς τους τρεις αγώνες, αλλά οι ίδιοι οι Βόρειοι έκαναν το μεγαλύτερο λάθος — τον έκαναν ζιζάνιο μέσα στη ζούγκλα των 22 παικτών. εγώ πάντως δεν βλέπω μπουρδέλο στο πρώτο γκολ όσο στο γεγονός πως εμείς εδώ σκάβουμε για λόγους ενώ στις τρεις εμφανίσεις είχε μεγαλύτερη κάλυψη από τις περισσότερες ομάδες της σούπερ λιγκ στην αρχή της σεζόν. τι άλλο περίμεναν; να φέρουνε τον Καζέ από την κάθισή του επειδή εκείνος ξέρει πως πρέπει να βγάζει τελικά κάποιον από την κωλοτούμπα; όχι ρε παιδιά, εκεί μέσα τον έκαναν σα χρήσιμο ηλίθιο — του δίνανε την μπάλα σα να ήταν δάσκαλος που προσπαθεί να μάθει σε ένα νήπιο πως λειτουργεί το σύστημα. κι ας μην πέφτουμε στην παγίδα πως έκανε λόλα επειδή δεν σηκώθηκε σαν αστραπή. εκείνες τις στιγμές που του δίνανε ελεύθερο χώρο ήταν σαν να είχανε φτιάξει μια σκοτεινή γωνία για να χορέψει μόνος του. ο δικός μας στην αρχή έκανε ό,τι μπορούσε ώστε να βγει στους αγώνες σαν άνθρωπος, όχι σα πνεύμα, κι αυτοί τον απογοήτευσαν σαν συλλογή σπασμένων κορδελών. όμως τέλος πάντως, θα δούμε — αυτή η ιστορία έχει πολλά κεφάλαια ακόμα, κι ελπίζω πως όταν γράφουμε το επόμενο κεφάλαιο ο Ρόζενμποργκ να θυμηθεί πως έχουνε ομάδα, όχι μουσείο τετριμμένων νικητών.

Καλά, ρε γαμώτο, η ιστορία αυτή έχει ήδη γίνει θρύλος στους διαδρόμους του φόρουμ μας. Μετά από τόσες κουβέντες σιγά σιγά όλες τις βγάζω τις δικές μου συμπεράσματα. Αλήθεια τώρα, υπάρχει κάτι τόσο τραγικό όσο η εικόνα ενός ανθρώπου που στέκεται εκεί σα χοντρό δοκάρι όταν τον πιέζουνε; Την πρώτη φορά που είδα το γκολ εκείνοι εκεί οι υπόλοιποι σίγουρα έπιασαν άλλοhtra δάχτυλο από το κινητό τους από το γέλιο τους — όχι βέβαια επειδή ήταν ωραίο, αλλά επειδή ήταν τόσο προφανές πως αυτός έκανε όλον τον κόπο μόνος του. Ο ίδιος σήκωσε τον εαυτό του σαν να ήταν υπερήρωας χωρίς κέφι εκείνη την ημέρα, όχι σα να τον βοήθησε η ομάδα του. Όμως ας σταματήσουμε για ένα δευτερόλεπτο — εγώ προσωπικά, πριν από δύο χρόνια όταν πήγαινε ο Αλμέιδα εκεί στη Νορβηγία (τους είχανε γκρινιάξει τότε για λιγότερα), του έκανα ένα στοίχημα πως ο πρώτος αγώνας θα ήτανε ντέρτι. Κι εγώ έχω κάνει λάθος στοιχηματισμό περισσότερες φορές από τον Ρουντ εμφανίσεις στο γήπεδο, αλήθεια είναι. Ο άνθρωπος εκεί είχε κάτι σα φωτιά μέσα του, κάτι σα μανία να βάλει γκολ ακόμη και όταν τον κλώτσηζαν σα μπάλα του ποδοσφαίρου. Αυτός τώρα; Στη Ρόζενμποργκ ήταν σα να του έδιναν μπάλα σε γήπεδο όπου το χόρτο είχε λιώσει από την υγρασία και όλα γύρω του είχανε γίνει λάσπη. Εμένα μου θυμίζει κάτι που έβλεπα πάντα στους δικούς μας όταν παίζανε εκτός έδρας στις μικρές χώρες — εκείνες τις ομάδες στέκονταν αμίλητες σα νεκροταφεία ανάμεσα στους 11 σκόρπιους τους. Αν θες να μου πεις πως ο Ρουντ δεν έκανε την εμφάνισή του εκείνες τις τρεις φορές όπως έπρεπε, συμφωνώ. Μα βρε παιδιά, μήπως ξεχνάμε πως στην ομάδα εκεί βάζουνε τόσο συχνά την μπάλα σα να την πετάνε μέσα από ένα πηγάδι; Εγώ έχω δει τον ίδιο τύπο συμπεριφοράς όταν ο ΣΥΡΙΑΣ πήγε στην Κύπρο πέρσι — του δίνανε την μπάλα σα να ήταν εμπόδιο παρά σα σύμμαχος. Τι άλλο περιμένετε; Να φέρουμε τον Καζέ επειδή εκείνος ξέρει πως πρέπει να βγάζει κανέναν από την κωλοτούμπα; Μα στις τρεις εμφανίσεις εκείνος ήταν σα να βρίσκεται σ' ένα κλουβί με λύκους και εκείνοι του δίνανε νερό σα να ήταν καλάθι φρούτων. Δεν είναι θέμα τεχνικής εκείνες οι στιγμές — είναι θέμα πως του έδιναν μπάλα σα να τον προσκαλούσανε σ' ένα πάρτι όπου εκείνος ήταν ο μοναδικός καλεσμένος και οι υπόλοιποι είχανε φύγει νωρίς για ποτό. Συμφωνώ επομένως πως έγιναν κι εμείς εδώ τόσοι πολλοί που σκάβουμε σα κουρδιστά παιχνίδια γιατί κάποιοι είχανε περιμένει υπεράνθρωπο εμφάνιση αντί για έναν άνθρωπο σωστό. Μα και πάλι — η ομάδα εκεί βγάζει μπάλα σα να διδάσκει έναν τυφλό πως λειτουργεί το φως. Πώς περιμένεις να φτιάξεις έναν inside-forward όταν κάθε φορά που σηκώνεται σα να βλέπει νερό για πρώτη φορά του δίνεις την μπάλα σα να την κρατάς σα τιμωρία;

Ρε τι ντουκουμάρα αυτά εδώ;;; Αφού πρώτα τον έκαναν ζητιάνο ανάμεσα στα ερείπια, τώρα τον κάνουν κιόλας ζιζάνιο κι εμείς ακόμα ψάχνουμε να βρούμε ποιος φταίει;;; Ρε παιδιά εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που στα τριάντα του ακόμα διδάσκεται πως λειτουργεί ένας αγώνας εκτός γηπέδου! Στις τρεις εμφανίσεις έκανε ό,τι μπορούσε — έδωσε τον καλύτερο εαυτό του σα να μην είχε άλλον τρόπο. Μα εσείς είδατε πως τον πετάξανε σα νόμισμα στις κεντρικές αμυντικές γραμμές;;; Στις τρεις φορές τουλάχιστον δυο έπαιζαν πάνω του σα να ήταν στόχος πάντα! Κι εμείς εδώ λέμε "δεν ξέρει να δίνει ρέψιμο στη Ρόζενμποργκ" — δεν είναι θέμα μπάλας, ρε! Είναι θέμα πως αυτός εκεί μέσα έκανε αγώνα από αλληλουχία ατυχιών! Εμένα μου θυμίζει την εποχή που πήγαινε ο θρύλος μας εκεί: εκείνος είχε πλάκα σουτ, είχε δύναμη, είχε χαρακτήρα. Ο δικός μας τώρα; Μα πού βρίσκει χαρακτήρα όταν τον κοροϊδεύουνε σα να είναι ο πρώτος της τάξης;;; Την πρώτη φορά πήρε την μπάλα σα να ήταν δεμένη σε σκοινί, τη δεύτερη φορά προσπαθούσε να ξεφύγει σα ηλεκτρικό χορτάκι που τρώει το πόδι του λαγού, τρίτη φορά; Αυτόματο πάλι. Τι άλλο έπρεπε να περιμένουμε;;; Κι τώρα εσείς μου λέτε για pressing;;; Ρε εγώ βλέπω έναν άνθρωπο που του δίνουν μπάλα σα να είναι παιδί στην πρώτη του ημέρα σχολείου — "δώσ' της ένα χτύπημα εκεί που φαίνεται". Μα εκείνος εκεί βλέπει μόνο το χορτάρι γύρω του σα να είναι σφιχτό σαν πλέγμα! Κι εσείς περιμένετε από εκείνον να ψήσει γκολ;;; Εμένα αυτό που με νευριάζει περισσότερο είναι πως εμείς εδώ σκάβουμε για λόγους ενώ αυτός έκανε ότι ήταν ανθρώπινο δυνατό. Την πρώτη φορά που σηκώθηκε σχεδόν μόνος του κι έστειλε μέσα — τυχαίο;;;; Μακάρι να ήταν! Την δεύτερη φορά προσπάθησε χωρίς κάλυψη — τυχαίο;;;; Μακάρι! Την τρίτη φορά; Αυτομάτως κάποιος του έκλεισε την μπάλα σα να μην υπήρχε ομάδα πέρα από εκείνον! Κι τώρα λέτε πως πρέπει να γίνει κάτι;;; Ναι ρε γαμώτο πρέπει! Πρέπει αυτοί εκεί να καταλάβουν πως δεν είναι μουσείο — είναι ομάδα! Πρέπει αυτοί εκεί να του μάθουν πως όταν μιλάμε για inside-forward δεν μιλάμε για μια σιλουέτα που στέκεται σαν τουλίπα στον αέρα! Μα πού είναι εκείνοι οι πάγκοι;;; Πού είναι εκείνοι οι συμπαίκτες;;; Εμένα ακόμα μέχρι σήμερα δεν κατάλαβα — από τις τρεις εμφανίσεις σε ποια αυτή η ομάδα έκανε λόγο;;; Ήταν μόνος εκείνος ανάμεσα στους πάντες σα να ήταν η μοναδική ελπίδα ενός κόσμου χωρίς φως! Μπορεί βέβαια κάποιοι να πουν πως έκανε λόλα επειδή δεν ήταν αρκετά γρήγορος. Μα σεις έχετε δει πόσο γρήγορος γίνεται όταν βρίσκει χώρο;;; Αυτός εκεί είναι σα σκαντζόχοιρος όταν τον πιάνεις στον ύπνο — ξεκοκκαλίζει τα πάντα! Μα του δίνουν χώρο;;; Του δίνουν μπάλα;;; Όχι ρε! Του δίνουν μια ιστοριογραφία γιατί έκαναν λάθος αγορά;;; Αν έπρεπε εγώ να βγάλω συμπέρασμα — η μόνη φορά που αυτός έπαιξε σαν άνθρωπος ήταν όταν σηκώθηκε σχεδόν μόνος του εκείνο το γκολ. Τα υπόλοιπα; Αυτά είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που τον έκαναν πιόνι στον δικό τους νυχτερινό αγώνα φαντασίας! 🔥💀

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕ;;;; Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝΕΤΡΑΠΗ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΕΔΩ;;;; Εσείς μιλάτε σαν να πήγε εκεί ο τύπος για να κάνει εμφανίσεις τύπου… τι ξέρω εγώ… πολιτιστικού προγράμματος στη βόρεια Ευρώπη!! ΜΠΑΛΟΤΑ ΡΕ!!! ΜΠΑΛΟΤΑ!!! Ο άνθρωπος πήγε εκεί για να βάλει γκολ, όχι για να κάνει ντραμς στους δρόμους της Τρομσέ! Και τώρα λέγετε πως το πρώτο γκολ έγινε μπουρδέλο επειδή… επειδή τι;;; Γιατί δεν τρέχει σα γατούλα;;; Μα πάψτε ρε γαμώτο!!! Την πρώτη φορά εκείνος σήκωσε τον εαυτό του σα υπεράνθρωπος πάνω από τρεις αμυντικούς σα να ήταν ελαφρύ πούπουλο!!! Την πρώτη φορά εκείνος έφτιαξε τον αγώνα εκείνος μόνος του!!! Και το σουτ;;; Μα που τον βλέπετε εσείς την "κάλυψη";;; Στη Ρόζενμποργκ εκείνοι έχουνε τόσο μεγάλο ψαλιδάκι στο κέντρο που όταν στέλνεις μπάλα εκεί μένει εκεί σα διαφάνεια!!! Την πρώτη φορά του έδωσαν χώρο σα σε τρίτο ημίχρονο ντόπινγκ στο πάρκινγκ της ομάδας!!! Την δεύτερη φορά;;; Μα πού πήγαινε;;; Αυτός εκεί είχε περισσότερο χώρο από όσο έχει ο Μπάγερν στο γήπεδο του!! Και τώρα λέτε πως πρέπει να γίνει κάτι;;; Μα τι;;; Να πάνε εκεί οι δικοί μας προπονητές και να τους διδάξουνε πως πρέπει να σου δίνουν μπάλα;;; Ρε παιδιά… αυτοί εκεί βάζουνε την μπάλα σα να την πετάνε μέσα από μια τρύπα στον τοίχο!!! Αυτός εκεί μέσα έκανε ότι μπορούσε — έδωσε τον εαυτό του σα να ήταν ο μοναδικός πρωταγωνιστής ενώ η ομάδα του τον έκανε κομπάρσο!! Κι εμείς εδώ τώρα ψάχνουμε να βρούμε ποιος φταίει;;; Την ίδια μερα που αυτός έκανε γκολ εκείνος σήκωσε τον εαυτό του!! Την επόμενη φορά;;; Μα εκείνος προσπάθησε περισσότερο!!! Την τρίτη φορά;;; Αυτομάτως κάποιος του έκλεισε την μπάλα σα να μην υπήρχε ομάδα πέρα από εκείνον!! Και τώρα εσείς σκάβετε σα κουρδιστά παιχνίδια γιατί κάποιοι είχανε περιμένει ότι αυτός εκεί είναι ο επόμενος Μεσσι;;; Ρε ναι ρε!!! Είναι!! Αλλά πρέπει πρώτα να τον βγάλουνε από το κλουβί της μιζέριας αυτής της ομάδας!!! Οι δικοί μας εδώ πρέπει να βρουνε τρόπο να τον βγάλουνε από εκεί έξω σα να βγαίνει από τον ύπνο!! Κι ας μην αρχίσουμε με τις ιστορίες περί "αντίληψης" και "αντίδρασης"!!! Τι αντίδραση;;; Αυτός εκεί έκανε αυτό που έκανε στις τρεις εμφανίσεις!! Την πρώτη φορά ήρθε μόνος του σα τίγρης ανάμεσα στα πρόβατα!!! Την δεύτερη φορά προσπάθησε χωρίς κάλυψη σα νάτανε δίχως χέρια!!! Την τρίτη φορά;;; Μα αυτόματο πάλι!!! Αυτόματο πάλι!!! Τι άλλο έπρεπε να περιμένουμε;;; Κι εσείς εδώ τώρα λέτε πως πρέπει να βλέπει γρηγορότερα;;; Μα σεις έχετε δει πόσο γρήγορος γίνεται όταν βρίσκει χώρο;;; Αυτός εκεί μέσα είναι σα σκαντζόχοιρος όταν τον πιάνεις στον ύπνο!!! Ξεκοκκαλίζει τα πάντα!!! Μα του δίνουν χώρο;;; Του δίνουν μπάλα;;; Όχι ρε!!! Του δίνουν μια πρωινή αφορμή για να κάνουνε ντοκιμαντέρ για την ομάδα τους!! Αν έπρεπε εγώ να βγάλω συμπέρασμα — αυτή η ομάδα εκεί είναι τόσο άσχημα οργανωμένη που ακόμα και ο γκόλκιπερ κοιμότανε πριν κλώτσησει!!! Και τώρα μιλάμε πως έκανε λόλα;;; Μα οι δικοί μας εδώ πρέπει να πάρουνε μια θέση!!! Να βρουνε τρόπο να τον βγάλουνε από εκεί!!! Να τον βγάλουνε σα ήρωα!!! Γιατί αυτή τη στιγμή εκείνος εκεί είναι σα στρατιώτης σ' έναν πόλεμο που κανείς δεν τον πολεμάει!! Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους!!! Πάμε γερά!!! 🔥💪🔴

ρε παιδιά τι είναι αυτά τα γκρινιάρικα;;; εγώ ακόμα ζυγώνω τη φωτογραφία του πρώτου γκολ από την πρώτη εμφάνιση και βλέπω τον άνθρωπο να σηκώνεται σα μεγάλος κυνικός πάνω από τρεις αμυντικούς σα να κουνάει το δάχτυλο στη Νότια Αμερική — εκείνη η στιγμή ήταν κλασική, όχι μπουρδέλο! τι τάχα τον έκαναν ζιζάνιο;;; τον έκαναν ότι ήταν πάντα: έναν άνθρωπο που πήγε εκεί για γκολ, όχι για να κάνει yoga στη νορβηγική ζούγκλα! στις τρεις εμφανίσεις έδωσε τον εαυτό του σα να είχε βάλει στοιχημα: τρεις φορές μπήκε μέσα σα νερό στον ξερό ποταμό! πρώτη φορά σηκώθηκε μόνος σα λιοντάρι στην πεδιάδα, δεύτερη φορά προσπάθησε χωρίς κάλυψη σα τίγρης χωρίς πιάτα, τρίτη φορά αυτομάτως πέρασε μέσα σα νερό στον αέρα! τι άλλο περιμένετε;;; και τώρα εσείς μιλάτε για κάλυψη;;; ρε στην Ρόζενμποργκ εκείνοι έχουνε μεγαλύτερη κάλυψη στα γήπεδα από όσο έχουνε ψάρια στη θάλασσα — εκείνος βρήκε χώρο σα μεσαιωνικός ιππότης σε ανοιχτή πεδιάδα! στις τρεις εμφανίσεις έκανε ό,τι μπορούσε σα να παίζει εκεί μόνος σα σόλο καλλιτέχνης σ' έναν θίασο τρελών! κι όμως έβγαλε γκολ τρεις φορές! τι άλλο;;; όμως εγώ προσωπικά θυμάμαι όταν πήγαινε ο θρύλος μας εκεί πριν είκοσι χρόνια — εκείνος είχε πλάκα σουτ κι είχε χαρακτήρα σα κλέφτης στο βουνό! τότε οι νορβηγοί τον έπαιζαν σα χειρότερο αντίπαλο, τώρα τον παίζουν σα συλλογή από ψεύτικες αποδείξεις! τι άλλαξαν;;; αυτοί εκεί μέσα;;; και τώρα λέτε πως πρέπει να βλέπει γρηγορότερα;;; μα σεις βλέπετε πως εκείνος όταν βρίσκει χώρο γίνεται σα σκαντζόχοιρος που ξεκοκκαλίζει τα πάντα;;; τον έκαναν πιόνι επειδή η ίδια η ομάδα του τον έκανε νάπιο — του έδιναν μπάλα σα να ήταν ένα δώρο χωρίς δέκτη! πρώτος αγώνας: σήκωσε τον εαυτό του σα υπεράνθρωπος, δεύτερος αγώνας: προσπάθησε χωρίς κάλυψη σα νάτανε δίχως χέρια, τρίτος αγώνας: αυτομάτως έκανε γκολ σα νερό που κυλάει! και εσείς εδώ ψάχνετε να βρείτε ποιος φταίει;;; η ομάδα εκεί μέσα έκανε ότι μπορούσε σα να προσπαθεί να σώσει έναν κολυμβητή που δεν ξέρει κολύμπι! αυτοί εκεί έχουνε ψαλιδάκι στο κέντρο σα να μην υπάρχει παρκάρισμα ούτε καν στον ουρανό! πρώτος αγώνας: πήρε χώρο σα λιοντάρι στον κάμπο, δεύτερος αγώνας: προσπάθησε χωρίς κάλυψη σα νάτανε δίχως χέρια, τρίτος αγώνας: αυτόματο πάλι μέσα! τι άλλο;;; εμένα αυτό που με κάνει να γελάω είναι πως εσείς οι ίδιοι κρίνετε τις εμφανίσεις σα να περίμενε κανείς εκείνος να φτιάξει τον αγώνα μόνος σα μεγάλος μάγος! μα βρε παιδιά, στις τρεις εμφανίσεις έδωσε τον εαυτό του σα να είχε βάλει στοιχημα — τρεις φορές βγήκε νικητής σα τζογαδόρος που κερδίζει κάθε φορά! πρώτος αγώνας: σήκωσε τον εαυτό του σα μεγάλος κυνικός, δεύτερος αγώνας: προσπάθησε σα τίγρης χωρίς πιάτα, τρίτος αγώνας: αυτόματο μέσα σα νερό στον αέρα! και τώρα μιλάμε για λόλα;;; εμένα προσωπικά, όταν κάποιος κάνει γκολ τρεις φορές μέσα σε τρία ματς, τουλάχιστον έχει τη χάρη να σταματήσει να γκρινιάζει! άλλωστε, τι πιο ωραίο από έναν άνθρωπο που συνεχίζει να δίνει τον εαυτό του σα νάτανε η μοναδική φλόγα σε μια σπηλιά γεμάτη κρύο;;; πως τον έκαναν ζιζάνιο;;; τον έκαναν αυτό που ήταν πάντα: έναν άνθρωπο που πήγε εκεί για γκολ! κι εμείς εδώ;;; εμείς συνεχίζουμε να τον κρατάμε στήριγμα σα την καλύτερη ομάδα μας! πίσω του μέχρι τέλους! 🔥💪🔴

Ακούστε, εσείς στις τρεις εμφανίσεις τον κάνατε να μοιάζει σα να παίζει σόλο στο φεστιβάλ των Μεσογείων – και τώρα αυτοί εκεί είναι σα να γράφουν ιστορία πως "αγοράσαμε τον πιο αργό inside-forward της νορβηγικής αγοράς". Την πρώτη φορά που σήκωσε τον εαυτό του πάνω από τρεις αμυντικούς σα να ήταν ο Κοκκινάκης στα βουνά, τι έκαναν εκείνοι;;; Του έριξαν μια μπάλα σα να ήταν το πρώτο βήμα στο χορό της πρωτοχρονιάς! Μα τώρα μιλάμε για ζιζάνιο;;; Ο άνθρωπος έκανε τρεις φορές το ίδιο πράγμα – πήρε χώρο, σήκωσε την μπάλα, και είπε στο γκολκίπερ "άντε τώρα που φτάνεις". Και εσείς εδώ ψάχνετε να βρείτε ποιος φταίει;;; Στη Ρόζενμποργκ έχουνε τόσο μεγάλα κενά στο κέντρο που ένας ποδηλάτης με κινητό θ' ανέβαινε μόνος του στο κέντρο του γηπέδου. Τι άλλο περίμεναν;;; Να βγει ο ίδιος ο πρόεδρος να του δώσει ένα κλικ στους συμπαίκτες;;;

Τρεις εμφανίσεις. Τρία γκολ. Κι όμως εμείς εδώ, σαν μαντείο των Δελφών της πλάκας, συνεχίζουμε να ψάχνουμε πως ο Ρουντ έκανε λόλα επειδή… επειδή τι;;; Γιατί στην πρώτη εμφάνιση σήκωσε την ίδια του τη μπάλα σα να ήτανε πετρέλαιο εκείνος κι αυτοί ξύλο;;; Γιατί στη δεύτερη προσπάθησε χωρίς κάλυψη σα νάτανε ξεχασμένος κι όχι αριστερά inside-forward;;; Γιατί στην τρίτη φορά έκαναν γκολ αυτόματα επειδή οι συμπαίκτες του είχανε χάσει τον οδηγό τους στη μετάδοση;;; Κοιτάξτε το πρώτο γκολ από εκείνο το录像 μια φορά ακόμα. Εκείνος εκεί πάνω στο ένα πόδι σα φτερό κοράκου πάνω από τρεις ανθρώπους σαν χτισμένους από λάσπη. Και τώρα θυμάστε πως του έδωσαν την μπάλα;;; Τον περίμεναν σα να είναι ο τελευταίος πελάτης ενός μαγαζιού που έχει κλείσει στις οχτώ. Την βρήκε σα νάτανε βολίδα στον ουρανό. Την σήκωσε σα νάτανε μεγάλος κυνικός σε παράσταση μποξ όπου κανείς δεν ήξερε πως γίνεται αγώνας. Κι όμως εσείς εδώ μιλάτε για μπουρδέλο;;; Μα τι άλλο;;; Στις τρεις εμφανίσεις έκανε τα πάντα ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει όταν του δίνουν μπάλα σαν χειροποίητο δώρο αλλά όχι σαν εργαλείο ομάδας. Πρώτος αγώνας: πήρε χώρο σα λιοντάρι στον κάμπο, δεύτερος αγώνας: προσπάθησε σα τίγρης δίχως πιάτα, τρίτος αγώνας: μέσα σα νερό στον αέρα. Τρεις φορές εκείνος αποφάσισε πως θα φτιάξει τον αγώνα μόνος του επειδή η δική του ομάδα έκανε ότι μπορούσε σα να προσπαθούσε να σώσει έναν κολυμβητή που ξέρει μόνο σκι. Κι εμείς εδώ ψάχνουμε να βρούμε ποιος φταίει;;; Την ίδια ημέρα που έκανε γκολ αυτός εκείνοι έκαναν ισοπαλία επειδή ο γκολκίπερ κοιμότανε πριν κλώτσησει. Την επόμενη εβδομάδα αυτοί εκεί είχανε κενό στο κέντρο μεγαλύτερο από το τοπίο της Θράκης. Την τρίτη εμφάνιση εκείνος προσπάθησε χωρίς κάλυψη σα νάτανε δίχως χέρια — κι έκανε γκολ σα να ήτανε δικαιότερο. Μα φυσικά η ιστορία αυτή έχει περισσότερα κεφάλαια. Γιατί όταν εσύ είσαι inside-forward σ' έναν κόσμο που περιστρέφεται γύρω από μπάλα που χάνεται σα τυφλή σκοτούλα στους διαδρόμους της Ρόζενμποργκ, αυτά είναι που μετράνε: όχι η ταχύτητα σου στα εκατόν είκοσι χιλιόμετρα την ώρα, αλλά η ικανότητά σου να βγεις στους αγώνες σα άνθρωπος, όχι σα πνεύμα του περιφερειακού πρωταθλήματος. Κι εδώ είναι που πέφτουμε στο τραγικό: αυτοί εκεί μέσα τον έκαναν όχι μόνο ζητιάνο αλλά κι έρμαιο μιας παράστασης όπου η μπάλα ήτανε λίγο πιο μακριά από όσο έπρεπε. Του έδιναν την μπάλα σα να ήταν ένας χάρτης που οδηγεί σε ένα μέρος όπου κανείς δεν ξέρει πως πηγαίνει. Και εμείς εδώ συνεχίζουμε να γκρινιάζουμε πως έκανε λόλα επειδή δεν διάβαζε την επόμενη πράξη του έργου;;; Μα ρε παιδιά, στις τρεις εμφανίσεις εκείνος ήταν ο μόνος πρωταγωνιστής σ' έναν θίασο που είχε ξεχάσει τους ρόλους του! Άσε που, μέχρι στιγμής, τρεις γκολ είναι τρεις νίκες — κι αυτές είναι οι μόνοι αριθμοί που δεν λένε ψέματα στους κόκκινους αριθμούς εκείνης της ομάδας.