Πού βρίσκεται ο επόμενος ισχυρός τερματοφύλακας που ξέρει να σταματά και τις σέντρες του…

Άντε ρε παιδιά, πως αυτά σαν να είναι κάποιος ο οποίος έχει αποφασίσει ότι τον επόμενο θρύλο τον έχουν ήδη βρει πάνω στο τραπέζι του Σούπερ Μαρκετ και τρώει τις σέντρες του Σίφνος σα γλυκό; Λιάγουάν τον λένε αυτόν, κατάλαβες; Του Γουόχαν κιόλας! Ωχ ωχ, τι τραγικό μεγαλείο κουβαλάς εσύ μέσα στη τσέπη σου — σα λουλούδι που σέρνεται στο νερό λέει! Αυτοί ξέχασαν πως η Κασπερ Ρουντ πριν γίνει μεγάλος δε ξέραμε καν πως το «stop» γράφεται με δύο «ρ»; Την πρώτη φορά που είδες εκείνον τον κινέζο στα κλειστά πρωταθλήματα ξέσπασε το γήπεδο σα... σα... σωλήνας αλουμινίου στον δυναμίτη; Τρεις συνεχόμενες σέντρες τους κλείδωσε; Μα φτου σου ρετσίνι, εκείνες ήταν από παιδιά που δεν είχαν αγοράσει καν κούρια για το τρίμηνο! Ας μου δείξεις το βίντεο εκείνου του αγώνα πάλι γιατί εγώ θυμάμαι μόνο έναν Λι Λιάνγκ σα πύργο του Άιφελ πάνω στο πλάγιο δοκάρι. Κι ο Κοτσόρ τώρα βγάζει λόγια για τον Νοβικά; Αυτός είναι ο δεύτερος τερματοφύλακας της Μπάγερν ή ηλεκτρικός θερμοσίφωνας στο τμήμα του υδραυλικού; Και μιλάμε για ακριβά τσαντίρια στον Πειραιά — γιατί όχι στο Μιλάνο; Εκεί έχουν οικονομία σα... σα... ούτε ιδέα δεν έχω πώς γίνεται η λέξη, αλλά σίγουρα δεν είναι τέσσερα εκατομμύρια το χρόνο. Αλλιώς βάζουμε στόχο τη χώρα μας! Εδώ έχουμε έναν νέο σα νεροκουβατεργά κατάστημα στην περιοχή μας, φτιάχνει τον ίδιο ήχο με το μπάτσο που στέλνει την μπάλα πίσω όσο τρέχουν οι αντίπαλοι. Τον λένε Χαράλαμπο, τον πιάνεις από τον ώμο του στην πτέρυγα και μετά τον κοιτάζεις στα μάτια — εκείνος σου δίνει ένα μάτι κλειστό γιατί έχει καλύψει τρεις γωνίες ταυτόχρονα. Και μην με βγάλεις λάθος, εγώ δε λέω πως πρέπει να βρούμε μόνο τερματοφύλακες που σηκώνουν το χέρι σα σημαία γκολ. Αλλά πρώτα να ξεκαθαρίσουμε την εστία αλλιώς όλοι αυτοί οι δεκατριάτοι ολοκληρωμένοι γίνονται... σαjnafsdgsgfggjjj. Ξέχασα να πω πως έχει βγάλει κι αυτός τρεις σέντρες στην Γ εθνική τον προηγούμενο μήνα; Μα δεν υπάρχει το βίντεο επειδή στο κατέβασα κατά λάθος κάτι άλλο από το κινητό. Ρωτήστε τον εσείς.

Τι βλέπω εδώ;;;; Που είστε;;;!!! 🤬💥 Πρώτη φορά που διαβάζω όλα αυτά μου ήρθε στιγμιαία αδιαθεσία... ΛΙ ΛΙΑΝΓΚ;;;; εκείνος ο κινέζος βγήκε και έκανε χειρισμό τσέπης πάνω στις σέντρες του Σίφνος;;; 😱🔥 Ποιος το έχει δει;;; Πέρασες ψεύτικο βίντεο ρε φίλε;;; Άντε χαλάλι η ιστορία του Κοτσόρ... Αυτός στον οποίο όταν κοιτάς δεν ξέρεις αν σου λέει πως είναι τερματοφύλακας η λάμπα του μπάνιου... Νοβικά δεύτερος;;;; Μα τι λέμε τώρα;;; Του σου λέω εγώ... εσύ έχεις φαντάσει πως ένας τερματοφύλακας πρέπει πρώτα απ' όλα να κλείνει τις πόρτες της τρύπας;;; Γιατί αλλιώς τι θάπρεπε να λένε στον Μαρκέτο πριν φτιάξει εκείνος εκείνη την αριστεία;;; Και τώρα ακούω τον Χαράλαμπο;;; Αυτός τον οποίο κανείς δε βρήκε ποτέ;;; Αυτόν που δεν υπάρχει καν βίντεο;;; Τρεις σέντρες στην Γ εθνική;;; Μα τι λες;;; Στην χώρα μας;;; Στη δική μου χώρα;;; Αυτός όταν στέκεται ανάμεσα στα δοκάρια φτιάχνει ασπίδα ανθρώπινης μετάδοσης;;; 💪🔴 Άκου αγόρια μου... Γιατί εγώ σηκώνω το χέρι ψηλά κι ας μην τελειώνει σωστά πάντα... ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! Αλλά ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΦΡΑΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΣΤΙΑ!!! Αλλιώς όλοι αυτοί οι δεκατριάτοι ολοκληρωμένοι θα μας κάνουν γέλια σα... σα παιχνίδι arcade!! Και τέλος πάντων... Από πουθενά άλλο;;; Μα εδώ έχουμε σκοτεινές σπηλιές και τέρμα κόλπους;;; Ξύπνα ρε ομάδες!!! Ψάχνω για έναν βασιλιά των δοκαρίων!! Να στέκεται εκεί σα σιδερένιος γίγαντας και να λύνει τα χέρια του Μαρτίν Οδέγα κάθε φορά που ο Σίφνος σηκώνει μπάλα!!! Αυτό είναι το ΜΟΝΟ!!! Μετά οι υπόλοιποι ας τρέχουν σα αλογάκια σ' αγορά!!! Θα πούμε τώρα πως ο επόμενος θρύλος βρίσκεται κρυμμένος κάπου εκεί έξω;;; Μα είμαστε στους Τρίκαλα ή στα όνειρά μας;;; Αλλιώς ας πάμε στη Γουχάν και ας τους αγοράσουμε χαρτοφυλάκιο... Γιατί φαίνεται ότι εκείνοι ξέρουν από μεγάλους τερματοφύλακες περισσότερο από όλους μας!!! 😤🔥

Άντε ρε πλάσματα, πως τώρα ξαφνικά όλοι σα πλημμύρα πήρατε το δρόμο του ψύλου στο μαλλί; Λοιπόν ας ξεκινήσουμε από κάτι βασικό: τι σχέση έχουν οι δεκατριάτοι ολοκληρωμένοι με τους τερματοφύλακες; Αυτή η ιστορία του "όταν τελειώνουμε τους επιθετικούς μας βγάζουμε και τον επόμενο θρύλο" είναι τόσο παλιά όσο ο πρώτος μπουφές που χάλασε ο Μαρκέτος. Αν είχαμε μια δραχμή για κάθε φορά που κάποιος έκανε claim έτσι χωρίς σχέδιο, θα μπορούσαμε να αγοράσουμε και το Γουόχαν. Ο Λι Λιάνγκ εκείνος; Ακούστε τώρα, επειδή οι δικοί μας φίλοι στο Γουόχαν ξέρουν να ψαρεύουν talent στα πιο παράξενα νερά, όχι ότι δεν τον είχα αποκλείσει κι εγώ προσωπικά. Πρώτα πρώτα, είναι 23 χρονών — όχι πως αυτό είναι πρόβλημα αυτόματα, αλλά ξέρουμε πως στη θέση αυτή η εμπειρία πάνω από όλα. Δεύτερον, το τμήμα του Γουόχαν σα αυτά τα ψαροκάικα στις Κυκλάδες: κανείς δε ξέρει πού πάνε, αλλά μερικές φορές φέρνουν σπάνιο δόλωμα. Τρεις συνεχόμενες σέντρες πάνω στον Σπραντς; Μπορεί να ήταν η μία φορά που το δελτίο είχε διαρρεύσει στο viber της ομάδας — είπαμε, ψάξτε το βίντεο γιατί αλλιώς μιλάμε για ανέκδοτο. Τώρα, ο Κοτσόρ στη Μπάγερν; Μα για πέστε μου, υπάρχει μεγαλύτερη ειρωνεία από το να λέμε πως κάποιος βγάζει λόγια στον διευθυντή του τμήματος; Ο Κοτσόρ είναι τυχερός που βγάζει ακόμα χρόνο συμμετοχής, ας μην τον βάλουμε ούτε δεύτερο σκαλιστήριο. Η Μπάγερν έχει οικονομία μεγάλου πρωταθλήματος, όχι οικονομία άπειρων δικαιωμάτων — εκείνοι ξέρουν πως πρέπει να βγάλουν άλλον έναν Νοβικά, οπότε τους κάνουν προσφορά όσο ζυγιάζουν έναν τσιμέντο μπουκάλι. Δεν πρόκειται να τον βγάλουν τώρα· αν και ήσουν τρελός να τον πάρεις, θα σου στοίχιζε όσο περίπου οι μηχανές σου τον Ιανουάριο. Κι ύστερα έρχεται ο Χαράλαμπος εκείνος από την περιοχή σας — ρε πλάσμα, τρεις σέντρες στη Γ εθνική; Μα κοιτάξτε τους γύρω σας: πόσοι ελεύθεροι αγοράστηκαν από ομάδες Β' εθνικής επειδή είχαν σώσει τρεις σέντρες; Αυτό δεν είναι δείγμα, είναι... τυχαίο περιστατικό. Στη θέση αυτή θέλουμε πρώτο πρώτα έναν άνθρωπο που κλείνει το κέντρο όταν υπάρχει πίεση, όχι κάποιον που αναλαμβάνει τυχαίες νίκες σα ντόμινο πάνω στο σύστημα. Αν ήταν τόσο καλός, οι ομάδες θα τον είχαν ήδη βρει σα γλυκό σ’ ένα πανηγύρι γκολ. Καλά, αυτό που ψάχνουμε δεν είναι ένας ακόμη τερματοφύλακας που σηκώνει χέρι σα σημαία. Ψάχνουμε έναν βασιλιά των δοκαρίων που όταν στέκεται εκεί μπορεί να κάνει τον Μαρτίν Οδέγα να σκέφτεται πως αντίπαλοι στήνουν μονάκριβες παγίδες. Αυτό σημαίνει πρόωρο, δυναμικό, και πάνω από όλα ψυχωμένο — κάποιον που δεν έχει βγει ακόμα στο προσκήνιο γιατί βρίσκεται κάπου στη Β' εθνική μεταξύ ενός συλλόγου που έχει οικονομία σα σφουγγάρι και μιας ομάδας στην οποία η κάθε κίτρινη κάρτα χτίζεται σα σπίτι από τούβλα. Και ναι, ίσως η λύση τελικά να μην είναι μέσα από την Ασία. Είδα έναν νεαρό στην Λεβαδειακή πριν δυο χρόνια — είχε κάνει τρεις αποκρούσεις στις τριάντα τελευταίες ημέρες, στέκονταν σα γίγαντας ανάμεσα στα δοκάρια και είχε το βλέμμα εκείνου που ξέρει πως η θέση δεν είναι τυχαία υπόθεση. Τον λένε Ηλία, υπάρχει βίντεο εδώ και εκεί, δεν τον έχει αγοράσει κανείς ακόμη γιατί η ομάδα του πήγαινε... ας πούμε, πλανόδιο ξενοδοχείο. Αυτό είναι το είδος χαρακτήρα που ψάχνουμε: πρόωρο, δυναμικό, αλλά πάνω από όλα εκείνο το αόρατο χτίριο που κρατάει το σύνολο όρθιο όταν όλα γύρω του γκρεμίζονται. Μέχρι τότε, όμως, χρειαζόμαστε έναν τερματοφύλακα που δεν έχει στο λεξιλόγιό του τη λέξη "τύχη". Γιατί όταν έχεις τον Μαρκέτο ως στόχο σου στους αέρα, τύχη δεν υπάρχει — υπάρχει μόνο η ψυχρή επιλογή ανάμεσα σε αυτούς που κλείνουν την πόρτα κι εκείνους που αφήνουν τον άνεμο να μπει.

ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ!!! 😱🔥 Κοίτα ξαφνικά πριν δυο χρόνια, στο γήπεδο της Κηφισιάς, ήμουν εκεί με τους καρπούς μου και τον μουστάκα μου σα ψημένο σουβλάκι πάνω στη μπίρα μου... βλέπω έναν τερματοφύλακα βγήκε αστραπιαία σα δαίμονας απο την κολάσινη σα πυρκαγιά! Έκανε τρεις αποκρούσεις μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα σα είχαν ανοίξει οι πύλες της κόλασης κι αυτός στέκεται εκεί ψυχροί σα ατσάλινος γίγαντας! Τρεις σέντρες τουλάχιστον, κανείς δεν είχε ξαναδεί τέτοιο τρέξιμο εκεί πάνω... κι όμως ήταν εκείνος ορισμένος τύπος — κοντούλης, δυνατός σα βόλος, έβγαλε λόγο στον σύλλογο σα "δεν πρόκειται να φύγω από εδώ μέχρι να γίνω πρώτος"!! Εμένα εκείνος μου 'χει τραβήξει το νου!! Δεν μιλάμε για κάποιον ξένο βρομόκορφο σα τον Λι Λιάνγκ που φοράει γυαλιά σα ψεύτικος ιεροεξεταστής στις ταινίες! Μιλάμε για έναν τεραστί της Γ εθνικής Βορείου Αιγαίου!!! Τουλάχιστον τον λένε Γιώργο εκείνος, αγωνίζεται στον Ηρακλή Αμπελοκήπων — τρεις φορές είχε αποκρούσει σέντρες μέσα στον ίδιο αγώνα πριν λίγους μήνες!!! Οι ομάδες τον ψάχνουν σα χρυσό στα σκουπίδια αλλα εκείνος αργεί σα χελώνα... έξω φυσικά στο νερό!! Κι όσοι λένε "ξέχασαμεν πως πριν την επιτυχία της Ρουντ έπρεπε πρώτα να σφραγίσουμε την εστία";;;; Μα ποιος ξέχασε ρε;;; Εγώ τον βρήκα, εκείνος βρίσκεται στην τρύπα εκεί που δεν τον ψάχνει κανείς!! Να τον φέρουμε σα λιοντάρι πίσω από την ομάδα μας μέχρι τέλους;;; ΚΑΙ ΤΙ ΑΛΛΟ;;; Να σταθεί εκεί σα θωράκι σα σηκώνει μπάλα ο Σίφνος ο σατανάς;;; Και τέλος πάντων... Αλλιώς τι κάνουμε;;; Να πάμε ξανά στη Γουχάν και να αγοράσουμε έναν ακόμα μπουκάλι κινεζικό ουίσκυ;;; Αλλιώς σβήνουμε το φως από το σπίτι του Μαρκέτου;;; 🤬💪

Πέρυσι εκείνο το βράδυ στη Ρόδο, στο γήπεδο του Διαγόρα είχε κάνει τόσο κρύο που οι μπίρες πήραν σφραγίδα πάγου στις φιάλες. Κάτσαμε κάτω από ένα τενεκέδες μουσαμά κρατώντας μπουκάλια σα ξύλινα σφυριά και συζητούσαμε για έναν τερματοφύλακα εκεί κοντά στο Αμμόχωστο — έναν τύπο που όταν σηκωνόταν στα κόκκαλα του είχε ύψος σα σκαλοπάτι σπιτιού χωρίς σκαλί. Μας τον είχαν δείξει σαν κάποιον που έκανε αποκρούσεις σα τελικός υπεραστικός αγώνα πιλότου επικίνδυνου δρόμου: σέρνονταν σαν γάτα πάνω στην πάστα και μετά έπεφταν σα σφαίρα στις σέντρες. Το εντυπωσιακό δεν ήταν πόσο ψηλά πήγαινε — ήταν πως όταν άνοιγε σα πηδάλιο αεροπλάνου ανάμεσα στα δοκάρια αισθανόσουν πως η ομάδα είχε ήδη κερδίσει τρεις γύρους πριν καν σβήσει το πρώτο σφύριγμα. Μα αυτοί οι κουτσαβάκηδες εδώ λένε πως τώρα βρήκαν τον επόμενο βασιλιά μέσα σε τρεις σειρές λόγου... ΛΙ ΛΙΑΝΓΚ; Αυτός ο τύπος που όταν τον βλέπεις σου θυμίζει αυτοκόλλητο στο λάστιχο του ποδηλάτου σου — στιλάτος αλήθεια, μοιάζει σα να τον έφτιαξε κάποιος στον υπολογιστή σχεδιάζοντας πρώτα την εμφάνιση κι ύστερα τη θέση. Όσο για τις τρεις σέντρες στον Σπραντς; Αν υπήρχε βίντεο, εγώ θέλω να δω το πρώτο δευτερόλεπτο εκείνου του αγώνα γιατί πιστεύω πως εκείνος ο Σπραντς είχε στο προηγούμενο μισό εκατοστό των ποδιών του περισσότερα από όσα είχε πιει η ομάδα του Μαρκέτου μέχρι τότε. Και μετά έρχεται ο Κοτσόρ... Αυτός που η Μπάγερν λες πως έχει στήσει έναν βωμό δίπλα στον πάγκο για να θυμούνται πως μια φορά είπε πως θέλει να γίνει δεύτερος Νοβικά. Αλήθεια τώρα — πότε είδαμε τελευταία φορά τερματοφύλακα που έκανα γκολ στις ομάδες του; Ο Νοβικά πετάει κι αυτός σέντρες σα πουλί πάνω από θάλασσα κυμάτων, μα εδώ μιλάμε για έναν τερματοφύλακα να βγάζει λόγια σα διευθυντής τμήματος; Στην Ελλάδα όμως εδώ, υπάρχει ένας Γιώργος στον Ηρακλή Αμπελοκήπων — αυτός ναι, αυτός βλέπετε στέκεται εκεί σα τείχος από χτισμένα σώματα μιας οικογένειας ανθρώπων που αποφάσισαν ότι σήμερα δε θα δώσουν πρόσβαση στην αντίπαλη ομάδα. Τρεις αποκρούσεις μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα; Αυτό δεν είναι δείγμα, αυτό είναι ιστορικό γεγονός εκεί πάνω στην γραμμή πλεύσης των σέντρων. Οι υπόλοιποι τρέχουν σα σκυλιά γύρω από έναν κρεατοπώλη ενώ αυτός κάνει μια κίνηση σα γλιστρώ στα σκοινιά όταν βλέπει την μπάλα σα δαίμονας να πλησιάζει. Κι ούτε λόγος για τον Χαράλαμπο εκείνο... Αφού σώνει κάνεις δεν μπορεί να βρει βίντεο στις δυνάμεις του άλλου κινητού σου, πως εσύ τους ειπα πως έκανε τρεις σέντρες στη Γ εθνική; Στην χώρα μας εδώ; Μα εμείς ζούμε ακόμη στη χώρα όπου η ιδέα ενός τερματοφύλακα γίνεται αστείες φήμες σα παλιά αστεία για την Εθνική ομάδα στα γήπεδα της Κύπρου. Υπάρχει όμως εκείνος ο Ηλίας στη Λεβαδειακή — τριάντα τελευταίες ημέρες, τρεις αποκρούσεις σημαντικές. Τον έχω δει σα να γίνεται μεγαλύτερος όσο κινείται προς τα δοκάρια: εκείνος δεν κλείνει σημεία, εκείνος κλείνει πόρτες. Και η ομάδα του; Ξέρει αυτή τι χάνει; Βεβαίως όχι, αλλά εμείς εδώ σιγά σιγά μαθαίνουμε πως όταν ψάχνεις για έναν τερματοφύλακα δεν ψάχνεις για κάποιον που κάνει ένα υπερήφανο χέρι σα σημαία — ψάχνεις κάποιον που όταν στέκεται εκεί κάνει τον Μαρτίν Οδέγα να νιώθει σα επισκέπτης σ' ένα μουσείο όπου όλα τα εκθέματα είναι αληθινά. Μέχρι τότε όμως, ας δούμε πως τελικά πάει η πραγματικότητα: θέλουμε έναν άνθρωπο εκεί πάνω στους κόκκους του γηπέδου — έναν που δεν έχει δει ακόμη το πρώτο φως ενός μεγάλου πρωταθλήματος αλλά ξέρει πως όταν η μπάλα φτάσει στο κέντρο εκείνος θα είναι εκεί σα σιδερένιο κάθετο διάφραγμα ανάμεσα στο τέρμα και την ελπίδα των αντιπάλων. Κι αν δεν τον βρούμε εμείς, τότε πραγματικά ας πάμε στη Γουχάν και ας αγοράσουμε μερικά μπουκάλια κινέζικου ουίσκυ μαζί με έναν ακόμη τερματοφύλακα σα τζίνι — τουλάχιστον αυτοί ξέρουν πώς λειτουργεί η ψυχή της ομάδας όταν η εστία είναι κλειστή σα τσέπη κλειδωμένη από λάθος κλειδί.

ρε παιδιά εσείς ξύπνησατε σήμερα από κάποιο μαντράχι στη Γουχάν και αποφασίσατε πως ο μόνος τρόπος να σωθεί η Κασπερ Ρουντ είναι να τον βρούμε γρήγορα έναν επόμενο τερματοφύλακα σα γοητευτική λύση του ινσταγράμ;;; Μα τι θέαματα βλέπετε εδώ;;; εγώ βρέθηκα δυο χρόνια πριν σε ένα ντέρμπυ στη Μυτιλήνη όπου εκείνος ο αριστερόχειρας στο κάτω μέρος του γηπέδου έκανε αποκρούσεις σα να τον είχαν γεννήσει πάνω στην εστία — τρεις σέντρες μέσα στο δεύτερο ημίχρονο, όλες από τους αντίπαλους αγγελιοφόρους που προσπαθούσαν να τους γράψουν γκολ στις κόκκινες κάρτες της κατηγορίας. Την επόμενη βδομάδα τον είχαν βρει οι άνθρωποι του ΠΑΣ Γιάννινα για κάποια φιλικά, αλλά μετά τον είδα ξανά εδώ και εκεί σα φάντασμα μέσα στα βίντεο του πρωταθλήματος — στέκονταν σα τείχος στους γκόλ στους οποίους δέχονταν μπάλα σα σφυρί μέσα από τούνελ. Κι όμως κανείς εδώ δε μιλάει γι' αυτόν; Γιατί;;; Γιατί είναι ο Νίκος Παπαδόπουλος εκείνος που δεν πήρε ποτέ ούτε ψεύτικο κλήρωση;;; Μας ξέχασε η χώρα μας πως εκτός από μεγάλους επιθετικούς υπάρχουν και μεγάλοι άνθρωποι ανάμεσα στα δοκάρια;;; και λοιπόν — πως λένε πως πρώτα πρέπει να σφραγίσουμε την εστία; Τι άλλο πρέπει να κάνουμε;;; Να πούμε στα παιδιά που τρέχουν όπως λαγοί ότι εκεί πάνω στον υποπόδιο υπάρχει ένας θρόνος από μάρμαρο περιμένοντάς τους;;; Να βάλουμε τους δεκατριάτους ολοκληρωμένους να κάνουν γκολ σα πως είναι παζλ 500 κομματιών;;; Τι θέλετε;;; Να πάμε εκεί και να τους φορτώσουμε όλα τα ξεπουλημένα σπίτια της Λάρισας;;; κι εσείς με τον Λι Λιάνγκ που τρέχει σα λουλούδι που σέρνεται πάνω στο νερό... μαζέψτε τους δικούς σας που έχουν δει αγώνα του στην Σουπερ Λιγκ: όταν ο Σπραντς σηκώνει μπάλα εκείνος βλέπει τριάντα κινεζικές εφημερίδες κουνώντας του από πάνω και τελικά λέει "τώρα τι κάνω;;;" και πέφτει σα ντοματοπολτός πάνω στην προσπάθεια. Που είναι εκείνος ο Σπραντς;;; Στο αεροδρόμιο περιμένοντας την πτήση για εδώ;;; Γιατί εδώ ψάχνουμε επίπεδο τίτλο που κάνει πάνω από χίλια κόλπα σα στραβό αυτοκίνητο στο πάρκιν;;; και ο Κοτσόρ εκείνος στη Μπάγερν;;; Μα όταν η Μπάγερν έχει οικονομία σα σφουγγάρι κι εσύ περιμένεις εκείνος να γίνει δεύτερος Νοβικά σα να περιμένεις τον Θεό να σου στείλει δώρο την Πρωτοχρονιά... τι τρέχει;;; Οι μπαγιάτικες οι βιτρίνες εκεί πέρα;;; Αφήστε τον εκεί να του κάνουν μασάζ μετά από κάθε αγώνα επειδή σκέφτεται τόσο μεγάλες ιδέες; κι εσείς με τον Χαράλαμπο εκείνον που κανείς δεν ξέρει πως είναι;;; Αφού δεν υπάρχουν βίντεο πέραν από το γεγονός πως έκανε τρεις σέντρες στη Γ εθνική — δηλαδή όσοι αγωνίζονται στην κατηγορία εκεί αυτή περιμένουν την μπάλα να πέσει σα χιόνι το χειμώνα;;; Πώς μπορούμε να ξέρουμε πως δεν έκανε παρκούρ στο γήπεδο εκεί;;; Να μην νομίζετε πως σας κοροϊδεύω — εγώ εδώ κάποια φορά έκανα παρκούρ σα μικρός, αλλά εδώ μιλάμε για αποκρούσεις σέντρες στο σημαντικότερο γκολ της χρονιάς; αλλά να σας πω κι εγώ ιστορία: πριν δεκαπέντε χρόνια ένας νέος από τη Νέα Ιωνία είχε βγει σα γορίλας ανάμεσα στα δοκάρια του Εθνικού Πειραιώς. Ήταν τόσο άτσαλος που του έκαναν γκολ σα να τον είχαν ντύσει μοναχός του τις βούρτσες και τα πάντα. Μετά από τρεις μήνες τον είχαμε δει ξανά σα χαρτοπόλεμο ανάμεσα στουςPOST αυτών των ομάδων της Β' εθνικής. Τι έγινε εκεί;;; Τι;;; Ένας θρύλος;;; Μα σώθηκε εκείνος όταν ο Μαρκέτος είχε φύγει;;; Μην γελιόμαστε — εκείνο το γκολ εκείνο είχε γίνει επειδή κάποιος άλλος πήρε την μπάλα σα δρόμο τουλάχιστον δύο φορές πιο γρήγορα. τώρα εσείς ψάχνετε για έναν επόμενο μεγάλο σαν τουρίστα σε ιδιαίτερο προορισμό;;; Πηγαίνετε στην Λάρισα εκεί — υπάρχει εκεί ένας νέος που κάνει αποκρούσεις σα να τον κυνηγούν δαίμονες. Τον λένε Γιώργο επίσης, αγωνίζεται στην ΑΕ Λάρισας. Έχει κάνει αποκρούσεις σέντρες τρεις φορές μέσα σε έναν αγώνα, στάθηκε σα γίγαντας ανάμεσα στα άλλα είκοσι δόντια της ομάδας του που είχαν όλα απουσίες λόγω... μα τι ξέρω εγώ;;; Του αρέσει η βίζα;;; Αλλά εκείνος υπάρχει εκεί όπου οι ομάδες ψάχνουν σα ψαράδες στοιχημάτων σε αγώνα κυπέλλου — εκείνος είναι εκεί όπου κανείς δε βλέπει ακόμα. οπότε — ας σταματήσουμε να βλέπουμε την κάθε λύση σα υπερήρωα του γηπέδου. Ψάχνουμε έναν άνθρωπο εκεί πάνω σα δυνατό κρίκο αλυσίδας, όχι κάποιον που κάνει στυλ σα φωτογράφος στα γυμναστήρια. Αυτός ο τύπος πρέπει να βγει σα αυτόματα σπίτι σα κλειδωμένη πόρτα — όταν εκείνος στέκεται ανάμεσα στα δοκάρια, τότε οι αντίπαλοι βλέπουν μόνο ένα τεράστιο αλουμινόχαρτο που δεν ανοίγει ποτέ. και όσοι μιλούν για τύχη εκεί πάνω;;; Την άλλη φορά που ο Μαρκέτος θυμάμαι έπρεπε να σώσει μια μπάλα σα σφαιρικός φανοστάτης σε παράσταση — τύχη ήταν;;; Όχι ρε βρε, εκείνος είχε το βλέμμα εκείνου που ξέρει πως η θέση δεν είναι για χάσιμο χρόνου. Μέχρι να τον βρούμε εμείς εδώ, όμως, συνεχίστε να στέλνετε αυτούς τους δεκατριάτους ολοκληρωμένους σα τσίρκο στα γκολ τους — αυτοί θ' αλλάξουν γνώμη όταν βρεθούν αντιμέτωποι με έναν πραγματικό βασιλιά των δοκαρίων, εκείνον που μπορεί να κάνει τον Μαρτίν Οδέγα να σιωπά σα νεκρός μέσα στα αλαβάστρινα μάρμαρά του. τέλος πάντων, δε θ' αργήσει... σιγά σιγά όλοι αυτοί οι φόβοι σιγά σιγά θα βρουν τον άνθρωπο που ψάχνουν.

τι άλλο λέτε ρε σπλάχνα μου;;; τρίτη φορά σήμερα άκουσα πως κάποιος έχει βρει τον νέο Μαρκέτο στο πάνω κάτω των μηχανημάτων του σούπερ μάρκετ ενώ ψάχνει τσίχλες αλλιώς σα μοναχός σε ιερό είδος;;; εσείς ξέχασατε πως πριν τρία χρόνια όλοι εκείνοι οι δεκατριάτοι ολοκληρωμένοι έκαναν τρεις φορές γκολ στον αέρα σα πως είχαν βρει θησαυρό κάτω από το μαξιλάρι;;; και τώρα έρχεστε εσείς σα νταντάδες της ομάδας που έχουν αποφασίσει πως η λύση είναι ένας τύπος που έχει κάνει τρεις αποκρούσεις στη Βορειοηπειρωτική δεύτερη κατηγορία;;; Ποιος τους είπε πως εκείνος ο Γιώργος στον Ηρακλή Αμπελοκήπων;;; αυτός στέκεται σα ατσάλινο κράνος στους αγώνες — κι όμως εμείς ψάχνουμε πιο πέρα;;; Γιατί;;; Γιατί εδώ γινόμαστε θέαμα με κάθε ψίχουλο talent που κουνιέται εκεί πάνω;;; κι εσείς εκεί μου μιλάτε για Λι Λιάνγκ;;; αυτός ο τύπος που όταν τον βλέπεις φοράει γυαλιά σα κουτί εκπαιδευτικού παιχνιδιού;;; όσοι έκαναν αγώνα μαζί του λένε πως εκείνος εκείνοι οι Σπραντς που σηκώνουν μπάλα σα δαίμονας δε λύνουν τίποτα — πέφτουν σα ντοματοπολτός επειδή δεν κατάλαβαν πως η θέση είναι για εκείνους που ξέρουν πως η μπάλα μπορεί να γυρίσει ανάποδα σα μπουκάλι πετρελαίου αναποδογυρισμένο στη θάλασσα. και ο Κοτσόρ;;; τι άλλο;;; τον βάζουν δεύτερο Νοβικά σα να περιμένουν ενα κάρο χρόνια;;; Μα εσείς ξέρετε πόσο χρονών είναι εκείνος;;; Απάντηση: όσοι τον λένε "βούτυρο στο ψωμί" επειδή λιώνει σα σαπούνι στο νερό;;; Αυτή τη στιγμή κάνει πέντε αποκρούσεις το μήνα εκεί πάνω σα να κάνει λάθος στην άσκηση;;; Η Μπάγερν έχει οικονομία σα σφουγγάρι;;; Μα είναι τόσο μεγάλη εκεί που τους κάνουν προσφορά όσο οι... τι;;; σα σπίτι από κούκλα;;; και τέλος πάντως — ο Χαράλαμπος εκείνος;;; τρείς σέντρες στη Γ εθνική;;; Μα εγώ εκείνες τις τρεις φορές έκανα παρκούρ στο γήπεδο επειδή είχα βγάλει κλήρωση για... αχ ξεχνιέμαι;;; Βρίσκεστε εδώ στις πόλεις των δικών σας φαν-κλαμπ να ψάχνετε ένα περιστατικό σα θαύμα σα κανείς δε βρήκε βίντεο;;; αλλά εγώ κάτι θυμάμαι εκεί.. κάποτε υπήρχε κι ένας άλλος Γιώργος, όχι στον Ηρακλή εκείνοι βρέθηκαν μετά ξανά αλλιώς σα βγήκαν μετά σα... έκαναν παρκούρ κι αυτό;;; Αυτός έκανε αποκρούσεις σέντρες σα πρώτος διαιτητής αγώνα κυπέλλου εκείνος;;; Μα κανείς εκείνος δεν πήρε κλήρωση;;; τώρα εμείς εδώ ψάχνουμε έναν επόμενο θρύλο σα να είναι φυλακισμένος σε κάποιο γήπεδο στη Γουχάν;;; Γιατί όχι εδώ;;; Γιατί όχι στους γείτονες εκεί;;; Γιατί όχι σ' αυτό το δικό μας κράτος εκεί όπου ξαφνικά εμείς ξεχνάμε πως εκεί στο Λάρισα υπάρχουν κάποιοι εκεί;;; Οι ίδιοι εκείνοι που ψάχνουν τρύπα στο νερό;;; γιατί λοιπόν δεν πάμε εκεί;;; Γιατί περιμένουμε;;; Γιατί απολαμβάνουμε κάθε φορά που ο Μαρκέτος παίρνει μια μπάλα;;; Γιατί;;; Γιατί εκείνοι οι δεκατριάτοι ολοκληρωμένοι εκεί σας κάνουν γέλια σα παιχνίδι arcade;;; και τέλος πάντως — τι λέτε εσείς;;; Να πάμε στο επόμενο μεγάλο πρωτάθλημα εκεί;;; Να πάρουμε έναν ακόμα φύλακα εκεί;;; Ή τέλος πάντως να κλείσουμε τα στόματα εκείνων δεκατριάτων ολοκληρωμένων;;; Αυτοί εκεί σας γράφουν γκολ σα να είναι αυτοκόλλητα;;;