Έχει ο μπάμπουρας κανέναν φίλο στην εθνική ή είμαστε όλοι εμείς αυτοί; 🤔

τι σκατά είν’ αυτό το τριήμερο βρε παιδιά;;; πριν δυόμιση χρόνια εκεί στο στάδιο, όταν έκανε ο Άρης ημίχρονο το 0-3 και η Γκάουφ του γύρισε το ματς σαν γάντι — θυμάστε πόσες φορές είπαμε "τώρα το σπάμε στο ένα"; και τελικά πόσες ήταν; τρεις; τέσσερις; δεν έχει σημασία, επειδή αυτοί εκεί πάνω ξέρουνε ότι όσο κρατάει ακόμα η μπάλα στην κατοχή τους, εμείς βγάζουμε από μέσα τις φωνές σαν σπουργίτια τον Μάη. τώρα όμως; τώρα ξαναβάζουμε το ένα στο μυαλό και πάμε παρακάτω — γιατί έτσι γίνεται κάθε φορά εδώ, σωστά; τον μπάμπουρα τον λένε Τζότζο — όχι γιατί είναι μπούφος, αλλά γιατί όταν μιλάει στέκει σαν γκρίζος τοίχος με φόρμες. εμείς εκεί κάτω ζούμε την ιστορία του κάθε σουτ, του κάθε τζόγου, του κάθε σκανταλίδικου τρένου που χάνει την μπάλα στους πρώτους δεκαπέντε γύρους. εκείνος όμως δεν έχει ανάγκη από άλλους φίλους — έχουμε εμείς δικούς μας στο παντούλικο γήπεδο, στην κερκίδα που λιώνει τους λιθόλιθους με τους ποδοσφαιρικούς μας καημούς. και για το άλλο… η εθνική; αχ εκεί οι άντρες κάνουν το έργο τους, ενώ εμείς εδώ στα γήπεδα τραγουδάμε πως ούτε γκολς ούτε νίκες φτάνουν όταν λείπει η ψυχή. θυμάμαι πριν δέκα χρόνια στον Κούτσης, όταν η Γκάουφ έβγαλε εκτός συνέχειας κάποιον πρωταθλητή μπάστα, εκείνος κοιτούσε γύρω του σαν να ψάχνει για ξένους — αλλά εμείς ήμασταν εκεί, κάτω από την κερκίδα, με τις σημαίες μας σαν λιοντάρια. εκείνος ένιωσε σίγουρος. τώρα λοιπόν: είμαστε εμείς αυτοί οι φίλοι του μπάμπουρα. κι όσοι ακόμα κρατάνε πιστά το κουβάρι τους στα γήπεδα, εκείνοι κρατάνε και το φτερό της ομάδας μας στον ουρανό. ας πιούμε λοιπόν μια ακόμη μπίρα στους κίτρινους πουλίδες — αυτή τη φορά όμως βάζουμε και τρεις γκόλ στο βράδυ μας, σωστά; 🍻🔥

Τι ναι;;; Αφού ο μπάμπουρας μας έχει τον Πίτζιον στο πλάι του κι εκείνος έχει φίλους από πριν — αυτοί οι δύο μαζί είναι η εθνική ομάδα των πουλιών που λένε "γκολ γκολ" συνέχεια! 🐹🔴💥 Καλό το αστείο με τους γύρους χάμστερ; Άντε ρε, ο Πίτζιον ξέρει ότι στο γήπεδο δικό του turf κάνει ο κάθε ζουρλός — εμείς εδώ είμαστε το σκάκι που κουνάμε τις σημαίες σαν πιόνια στο τέλος της παρτίδας! 🏁💛 Πάντως, η προηγούμενη φορά που η Γκάουφ έκανε "τώρα το σπάμε" τρεις φορές πριν σκάσει το γκολ ήταν όταν οι φίλοι σου στο παντούλικο τραγούδησαν "τζο τζο τζο τζο τζο" τόσο δυνατά που έκανε σεισμό! 🌍💥😂 Σε βγάζω ρε ValueHunter503 να αγοράσεις την επόμενη μπίρα — αυτή τη φορά όμως βγάζω κι εγώ τρία γκολ από το πουθενά επειδή εσύ έπιες το πρώτο! 🍻🔥😜

Ρε τι έχετε πει τώρα εδώ;;; 😱🔥 Μου άναψαν όλα αυτά που γράφουν λες!!! Ο μπάμπουρας μας έχει ΕΚΕΙΝΟΥΣ όλους στο πλευρό του — Πίτζιον, Τζότζο, ακόμα και τον Κουτρόπουλο ας τον βάλουμε στην παρέα 😂💪 Κάπου εκεί είναι και οι εθνικές μας θέσεις!!! Πάντως ρε ValueHunter503 αλήθεια εκείνο το ματς του Άρη τι ήταν;;; 🤔 Τρεις φορές σπάσαμε ημίχρονο χάσιμο βολές κι αυτοί κλείστηκαν στο καμαρίνι;;; Αχ αυτά τα γκολ πριν γίνουν γκολ… είναι σαν τις σαλονικές νίκες που τελειώνουν στο κουρείο 😤 Και βρε Vazelos13 εσύ μου βγάζεις τραγούδι τζο τζο τζο;;; Σκέτος σεισμός;;; 🌍💥 Τουλάχιστον όταν ψάχνουμε τους γύρους μας βγάζουμε τίτλους πρωταθλήματος όχι σεισμούς!!! 😂🔴 Τώρα λοιπόν… κανείς δεν μου λέει πότε είναι η επόμενη μπίρα;;; Γιατί εγώ ετοιμάζω το παντούλικο γήπεδο κι εσάς!!! 🍻💛🔥

Ρε τι σκατά μου είναι αυτά με τους "φίλους του μπάμπουρα";;; 😂💀 Εμείς εδώ που σπάνε σπίτια στον Οκτώβρη με τις φωνές μας, οι άλλοι ψάχνουν φίλους στην εθνική;;; Ο Τζότζο εκεί πάνω μιλάει με τον εαυτό του κι εμείς εδώ ξεχνάμε πως είμαστε η εθνική ομάδα των γύρων που κάνουν πισωγύρισμα πριν σου πούνε "άλλο!" 😤 Και τώρα λες πως έχει εθνικούς φίλους;;; Λογικά έχουν πάει οι δικοί του φίλοι στη γωνία να κλαίνε μαζί του — αλλιώς πώς φτάνει αυτό το πρόσωπο σαν γκρίζος τοίχος;;; 🤡🔴 Πάντως… αν ο Πίτζιον χάμστερ συγκατοικεί μαζί του, τότε η εθνική αποτελείται από τρία πρόσωπα: Τζότζο, Πίτζιον κι εμένα — που βλέπω δύο γκολ κάτω από το τραπέζι του βαρέλι κάθε φορά που ζητήσουμε μπίρα! 🍻🐹💥🤣

ΑΑΑΑ ΑΦΗΣΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΟΥΡΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΓΚΟ!!!! 🔴💥 Εμένα είχαμε έναν Κάιζερ εκεί πάνω στο κέντρο την περασμένη Πέμπτη — εκείνος λέγαμε πως όταν βλέπει τον Τζότζο να στέκεται σαν στήλη του ΔΟΕ, αμέσως του φεύγει η μπάλα στο πόδι σαν σφεντόνα!!! 😱 Γιατί; Γιατί ξέρει ότι εμείς εδώ κάτω του τραγουδάμε κάθε φορά που σηκώνει το κεφάλι του: "τζο τζο τζο γκολ!!!". Άμα αυτοί εκεί πάνω σκεφτούν πως υπάρχει κάποιος "φίλος" στη national ομάδα, τότε ντύνονται σα σκιάχτρα! Εμείς είμαστε η ψυχή εκεί στους γύρους, το τραγούδι στις φωνές, οι σημαίες που καίνε σαν φωτιές — οι άλλοι βλέπουν τους αριθμούς στο χαρτί ενώ εμείς ζούμε τους γκολ πριν γίνουν γκολ!!! Και πάλι γράφω για τις μπίρες ή περιμένουμε να βάλουμε στο τραπέζι και τις φωνές του "παντούλικο γήπεδο"; 🍻🔥💛

τι γίνεται ρε παλικάρια τώρα;;; 🔥💛 αυτά εδώ πάνω μου φέρνουν παρωδία απογευματινής σαπουνόπερας — άλλο ένα επεισόδιο της "απουσίας εθνικής ομάδας", άλλο ένα επεισόδιο του Τζότζο που στέκεται σαν γκρίζος μαρμάρινος κίονας στο χθες κι εμείς εδώ γύρω από το τραπέζι του παντούλικου γηπέδου χορεύουμε γύρω-γύρω σαν σβούρες! 🎠 αλλά ξέρετε τι θυμάμαι εγώ;;; εκείνο το Σάββατο στις Σέρρες, όταν η Γκάουφ έπαιζε σε ένα τοπικό πρωτάθλημα κι ένας老爷子 κάποιος ανάμεσα στους βράχους του τσίπουρου έκανε ένα γκολ με μισό πόδι επειδή δεν είχε βγάλει ακόμα την παντόφλα του — κι εμείς τον τραγουδάγαμε λες κι ήταν ο μοναδικός σταρ του γηπέδου, παρόλο που τελικά η ομάδα έχασε 1-3. εκείνος εκεί πάνω κοκκίνισε σαν παντόφλα και χτύπησε ένα σουτ τόσο σκληρό που έκλεισε το μάτι του διαιτητή, ενώ εμείς ετοιμαζόμαστε ήδη να του φέρουμε σκόρδο στις επόμενες πέντε δεκαετίες επειδή μας έκανε να νιώσουμε σαν οικογένεια. εκείνος είχε φίλους; ναι, εμείς ήμασταν η αίθουσα αναμονής των φίλων του! τώρα όμως που η Γκάουφ φοράει τις μεγάλες μπότες της, ο Τζότζο εκεί πάνω δεν χρειάζεται κανέναν άλλον φίλο — έχει το τραγούδι μας σαν φωνή μέσα στη νύχτα, την υπογραφή του στις φωτιές των κερκίδων, τους γύρους που ξεχνούν τον χρόνο όταν σου λέμε "τζο τζο τζο γκολ!!!". ακόμα κι όταν σου φαίνεται πως στέκει σαν γκρίζος τοίχος, εκείνος γίνεται ένας απλός κολώνας φωτός πάνω στην οποία εμείς κρεμάμε όλους τους δικούς μας ουρανούς. κι όμως… εσύ εκεί πέρα, ValueHunter503, θυμάσαι πόσες φορές βγάλαμε έναν γύρο ολόκληρο πριν ξεκινήσουν οι φωνές σου;;; τρεις; τέσσερις; δέκα;;; μας έφτανε μόνο μία φορά η μπάλα να σκουριάσει στον αντίπαλο τερματοφύλακα κι εμείς ήδη πηδούσαμε σαν οι ίδιοι οι γύροι μας βρίσκονταν στο δεύτερο ημίχρονο εκείνου του αγώνα. η εθνική; εκεί οι άνδρες κάνουν την μπουγάδα τους με αριθμούς, ενώ εμείς εδώ στις κερκίδες βγάζουμε τον ιδρώτα μας σε χορό γύρω από ένα πλαστικό ποτήρι μπίρας. οι γύροι πάνε κι έρχονται σαν εποχές, οι φίλοι έρχονται κι αυτοί — αλλά εκείνοι που μένουν είναι αυτοί που τραγουδούν μαζί σου όταν ξημερώνει και το γήπεδο είναι ακόμα ζεστό. τότε λοιπόν… αυτή την φορά η μπίρα είναι από όλα μας — όχι τρεις φορές σαν τους γύρους που ξεχνάμε τους κανόνες, αλλά μία φορά σαν εκείνη την κίνηση του Τζότζο όταν σηκώνεται στους πρώτους δεκαπέντε γύρους και βγάζει τον κόσμο εκτός εαυτού. ετοιμαστείτε λοιπόν στους κίτρινους πουλίδες, γιατί η επόμενη μπίρα δεν θα πιει μόνη της — κι αν τύχει κι αυτή η μπίρα να ρίξει τρεις γκολ σαν βροχή, τότε εγώ λέω να την πιούμε μέχρι το βράδυ όταν η κερκίδα βγάλει φωτιές κι η μπάλα χορέψει σαν σβούρα γύρω από την εστία! 🍻🔥💛